장음표시 사용
531쪽
nis & vini, seculsis imperfectionibus dedecentibus,
adeoque intrinsece supe maturale. Obi. extant duplicis generis praecepta assirmatina de mini strandis & suscipiendis Sacramentis,quorum priora iubent ea ministrare ac recipere praecise seu quoad substantiam, posteriora ministra e ac recipere digne & religiose, haec autem sine gratiae auxilio impleri non possunt, ut inductione facile constabit.Ita
IV tur assumptum; nullum enim extat praeceptum assirmativum de ministrandis & recipiendis Sacramentis,ad aliud directe ac per te obligans quam ad ea valide ministranda,& recipienda humano modo; nec obligatio sacramenta ministrandi de recipiendi digne,id est non indigne & irreuerenter, oritur ex prae cepto assirmatiuo , sed ex praecepto negativo prohibente ii religiosam rerum sacrarum tractationem. Ob. 2.Sacramentum est supernaturale quatenus est signum & causa gratiae,ergo non potest ministrari aut recipi sine gratiae auxilio. Nego conseq quia supernaturalitatem hac non deis riuat a ministrante ac recipiente, sed a Deo qui materiale Sacramentorum, suae voluntatis beneplacito, ad significandam & essiciendam gratiam ordinata u. Ob. 3. Nullum praeceptum impleri potest per actiam malum ; sic Adrianus in . q. s. dub. s. I egatur, licet enim qui peccat non omnia praecepta impleat , quia omne peccatum est alicuius praecepti violatio. potest
tamen aliquod exequi, ponendo materiam eo praeceptam , ut constat in exemplis allatis. Ob. . Asau sic χ. can. 8. docet neminem ad bapti Lmuin poss venite sine gratia. Sed loquitur de eo qui venit ex Christiana fide, Ob. I, character baptismalis pertinet ad gratiam gratum facientem ac sauctificantem , ergo chm ad multa
532쪽
dira Sacramenta valide ministranda Ae suscipienda Prierequiratur,ad id gratia necessaria est. Resp. hic character est gratia gratis data quatenus confert potestatem activam ad ministranda Sacramenta.qui aut sic per se priinoaeesertur ad bonu aliorum non ad operantis sane ificationem;quatenus autem tribuit potetiam passiuam seu capacitatem ad recipienda Sacramenta, videtur pertinere ad gratiam gratum iacientem,quia ut sic per se primo refertur ad 1anctificationem sui subiecti, & ad eam confert non
quidem per modum principii formatis,aut per mod uprincipii phr siee producti ut bonorum actuum ; aut
per modum auxilii mouentis ad bene operandum ,sed ut conditio sine qua non idemque sentiendum est de characteribus ordinum inferiorum quatenus disponunt de habilitant ad superiores ordines recipiendos.
Depraceptis negatims circa externos actus. q. Concitisio. ad terrano etiam materialiter praecepta supernaturalia negativa, quibus indigna & irreligio a Sacramentorum administratio & susceptio prohibatur,diuina gratia necessaria est. Prob.quia o potest caueri actus per ea prohibitus, scilicet indigna Sacramentorum administratio & susceptio , sine auxilio gratiae, ut inductionem facienti constabit; baptismus enim ad religiosam & fructuo- sim sei susceptionem praerequirit in adultis, mortalis peccati actualis conscientia habentibus, contritione absolutam&efficacem ex motivo supernaturali,alioqui non esset per se dispotio ad habituales & actua-les gratias intrinsece supernaturales per hoc Sacramerum impertiendas, & ut videtur fidem ac spem & intentionem suscipiendi,quae sint ordinis supernat.pc - nirentiae quoque Sacramentum eadem in omnibus id suscepturis praeexigit, Sacramenta autem vivorum in lsuscepientibus
533쪽
st seipienti bus prae requirunt gratiam so aliter sanctificantem,ut nihil dicam de intentione suscipiendi, de aliis actibus supernaturalibus, quos digna & fructuosa eorum perceptio videtur exigere. AR. TICVLVS III. Vtrum homo per filius natura vires ad gratu- ρ
I. in . oncluso. Non potest homo, etiam supposita ianotitia diuinet legis, per solius naturet vires gratiam iustificationis de condigno mereri. Est de fide contra Pelagium. Prob. I .ex Concit.Dispolit.ubi damnatus fuit hie error Pelagii, quod petontibus venia non detur secundum gratiam ct misericordiam Dei , sed secundum merita stlaborem eorum qui per paenitentiam digni fuerint mi ricordia. Loquebatur autem Pelagius de merito condigno. Ad de Mileuit. 1. Araus c. i.&Trident. locis infra recitandis conelus. 3. Prob. a. quia gratia non esset gratia, siquidem non daretur gratis & liberaliter, sed ut moriti condigni merces & praemium, de quo saltem merito intellige-da sunt haec Apost. Rom. . Ei qui operatur, merces Mouimputatur secundum gratiam , sed secundum debitum, S Rom. ILA gratia iam non ex operibus,alioqui gnatiα iam non est gratia. Sieut mors est stipendium peccati, Rom. 4. quia homo per prauum usum sui liberi arbitrii naturaliter eam meretur, ita si homo gratiam de gloriam per bonum usum liberi arbitrii naturaliter operantis de c5digno promereretur,vita aeterna esset stipendium humanae iustitiae,non autem gratia,repu gnantibus his Apost. loco. est. gratia Dei vita aterua, puti non respectu bonorum operum quibus retribuitur ut bravium,corona,merces'& praemium,sed respectu primae gratiae quam haec merita praesupponunt, Debetur merces de bonii operitassi flant , gratia D
534쪽
νon debetur praecedit Disant. Arausic. 2.can. I 8. Ρrob, 3. Metitum condignum dici perfectam proportionem seu commensurationem&adaequationem inser meritum & praemium; at tantum abest ut inter opera naturae & gratiae sit perfecta proportio , ut nequidem ulla proportio intercedat. E. Conclusio. Non potest homo interioris gratiar auxilio destitutus, proxime se disponere at iustificationem,id ad est gratiam per quam sormaliter sit Iustus,& Dei Filius adoptiuus. Prob. I ex Conciliis conclus seq. citandis. Prob. 2. Vltima dispositio ad iustificationem est actus perfectae charitatis, quo Deus ut gratiae auctor. super omnia diligitur, &iquo includitur virtuale propositum absolutum & efficax seruandi omnia praecepta sub mortali obligantia, hic antem actus ab homine oriri non potest,nisi auxilio diuinae gratiae praemu-
Prob. 3. Proxima saltem dispositio ad formam debet esse illi proportionata & eiusdem cum illa ordinis ergo cum adoptionis gratia sit intrinsecὶ supernatu. Ialis, ultima ad eam dispositio est etiam intrinsece supernaturalis , ade6que facultatem hominis naturali. ter operantis praetergreditur. Prob. 4 quod agens per modum causae sincipalis inducit sermam,inducit quoque ultimam ad eam dispositionem , atqui Deus per modum agentis principalis gratiam adoptionis effici . Prob. s.adoptionis gratia non esset gratia, quia necesset ratione sui,nec alterius gratiae quam supponeter.& a qua vi effectus 1 causa proueniret ; non ratione sui, quia daretur intuitu actus qui est ultima dispositio ad ipsam, & daretur ut merces, cilina hic actus sit
congruum eius meritum; nec ratione alterius praece
dentis, quia nullius gratiae interuentu ultima disposi-
535쪽
tio, a qua eius tu sio pender,adhiberetur.3. Conclus. Non potest homo solius naturae viribus utens exercere vllum actum, quo se disponetu ad gratiam sanctae cogitationis & inspirationis , qua praeuentus & adiutus ad iustificationem se disponat, nec proinde ad hanc etiam remote se praeparare. Est de fide contra Semipelagianos; quibus Ossragari videtur Scotus in A. dist. I .q. i. ubi ait, Posse ex naturalibus cum communi in entia peccatorem , considerare peccatum commissum ut sensia um DA, υι conera legem diuinam , ut impedit siιumpram', ut indueti-
ω dpplicii, ct sub m diis huiusmodi rationibus ; ct posse voluntatem μb aliqua illarum , velfub pluribus
peccatum detestari ; huncque voluntatis matum dici attritionem , ct esse dispositionem ac meritum de congruo ad delet ovem peccati mortalis. Item Gabriel in z. d. 28. Scotum pro iis laudans, dicit ex viribus naturae polle esse quandam dispositionem ad gratiam sed non vltimam. Sed & Dominicut Sotus putat solis naturae viribus haberi posse atritionem , quae cum Sacramento sit dispositio fossiciens ad peccati remissionem. Prob. conclus. I. ex script. Ioan . is siue me nihil potestis facere in quae August. ra&8. in Ioan.Siue e*opam siue nutum sine usi fleri non potesti sive quo nihil
fieripotest, i . Cor. 4. Quid habes quod non accepist 'Sca. Cor. 3. Non quod Rotrientes simus cogitare at quid ex nobis quasi ex nobis sed Iusticientia nostra ex Deo est , in quae August.lib. de praedel .SS. cap. 2. LAttendant h c,s' verba ista perpendant qui putant ex nobii esse sidet initium: quis enim non videat prius este cogitare quam eredere , nullat quippe credit aliquidnisi praur cogitauearit esse credendam, dec. Quod si fidei initium a nobismon est, neque est initium iustificationis, esi haec initium sumata fide,ut constat x August. hic& aliis locis, & Trident.cap.6. m. I I. Quit 'ire dedis y r
536쪽
ribuetur ri 3 ex quibus concludit August. nullum pure humanum opus hominem ad gratiam praeparare , quia sic homo diuinam gratiam praeueniret ac suum Opus , quo ad eam proxime vel remo te disponeretur, Deo prius offerret quam gratiam ab eo reciperet. A 16. Deus aperuit cor Lydia ut intenderet lys qua dicebamur a Paulo, quibus significatur apertio nem cordis, seu primam mentis applicationem ad negotiuum salutis,ad speciale Dei auxilium reserendum esse. Praeparatur voluntas a Domino, quae verba de omni praeparatione ad salutem utili accipiunt August. lib. de gratia & lib. arbit. cap. i6.S: IT.& Amusic..m 2.
can. . Psalm. 76. Dixi nunc coepi, hac mutatio dextera
Excelsi, ex quibus probat August. lib. i. in duas epist.
Pelag.cap. io. initium conuersionis a nobis non esse. Ioan. 6. Mmo potest venire ad me nisi Pater meus traxerit eum at disponere se ad gratiam etiam remote,est ad Christum ire. Prob 1. ex conciliis; Araus . can. 1 o. Nulla bonafacit homo qua Deus non praestet ut faciat homo. Itidem August. lib. Σ.in duas epist Pelag. cap.8. haec enim saltem de operibus ad iustificationem ac salutem per se conferentibus,cuiusmodi sunt ea quae ad gratiam per se disponunt siue proxime siue remote,accipi eda sui.
Et cari. At quis per naturae vigorem, bonum aliquod, quod ad alutem pertineat vita aeterna , cogitare aut Angere, tae salutari praedicationi consentire posse confirmat, ab ae illuminatione re inspiratione Spiritassancti, ha- reiico fallitur pis itu, sc. At bona opera , quibus ad gratiam proximὲ aut remote disponimur,ad salutem
pertinent aeternae vitae; similia habentur can. 3. 4. F. 8.s 4 II. 16. 27.2 2.3c2 3 .Huius autem concilii canones fere omnes ex August. desumpti fuerunt. idem prius definierat Mileuitanum 1. cap. . Trident. seis 6. cap. s.
537쪽
his a Deἰ per Iesmi chirum praueniente gratia sumeu-
dum esse , hoc est ab eius vocatione , ctc. & cap. s .alpo--nsur autem s adulti j ad iustitiam dum excitati diuina gratia adtuli. Mem ex auditu concipientes libere mo. uentur in Deum ero. Prob. 3. quia nulla forma per se & ex natura rei est dispositio siue remota, siue proxima ad gratiam adoptionis, nis sit eiusdem cum illa ordinis adeoque intrinsece stapcrnaturalis. Item , qΠod agens principale inducit formam praeparat etiana subiectum ad eam recipiendam, non solum perficie ado, sed eriam inchoando dispositiones,ut videre est in agentibus natu .alibus Et sane com adoptionis gratia sit omnino indebita & improportionata naturae, non est quaerendum in natura principium activum quod eam proxime vel, rςmo te inserat, sue per modum cauta physicae, siue per modum cauta moralis cam merendo vel impe
Prob. . Si homo per solius naturae vires exerceret actum qui esset per sei dispositio etiam remota ad gratiam, &coius lint ii tu gratiaetribueretur, hic actus esset gratiae a 'rem de congruo meritorius,ergo glatia non esset gratia , quia non gratis donaretur, sed ut meriti praemium rependeretur. Anteced ns sumitur ex conciliis&Parribus, qui ι x initio g at , seu ex actibus ad gratiam praeparantibus quos Massidienses Daturete viribus ascribebant, concludunt gratiam non olle gratiam, d. iri ex meritis retribui ut mercedem,non gratis
dari. Sufficiant haec August. lib. de praedest. SS. cap. 2. Videte si quod agitur icto modo stribuendo naturae in iistium fidei & iustificationis in nisi ut gratia secundum merita nostra de in , ct sic gratia non si gratia,
redditur namque hoc pacto Ab. ta , non donatur gratis , debetur enim credenti it a Domino fria ipsa augeatur, ct fit menes Mei coepta es aueta. Et lib. in duas
538쪽
duas epist. Pelag. cap.8 .Sisine Dei gratia per nos incipit cupiditas bonia um coeptum erit cui tanquam ex deis biro gratia veniat adiutorium , s sic gratia Dei non gratis donabitur, sed secundum meritum nostrum dabitur. Loquitur de merito non condigno . sed congruo de
impetratorio, ut declarat. c. . Etsi autem ratio meriti a dispositione separabilis ellet, nec sequeretur actu qui per se dispositio est ad gratiam, esse quoque illius meritum,nihilominus salua scripturae,conciliorum&Patrum domina defendi non posset hominem solius naturae viribus utentem,posse ad gratiam se disponere
etiam remote;quia sua dogmata non coarctant ad rationem meriti, sed uniuersaliter pronunciant,nihil ab
homine gratia destituto proficisci posse quod ad iustitiam Se falutem supernatu talem per se conferat. Ob. I. scriptura iustificationis initium refert ad hominem , Psal. 8o. Dilata os tuum s implebo illud. Prouerb. Io. Hominis est animum praeparare. Isa. marite Dominum dum inueniri potest. Zachar. I. O .ue; ἀ- mini ad me S ego comertar ad vos. Matth. I. Venite ad me omnes qui laboratis s ego reficiam vos.
Resp. his& similibus locis lignificatur non conserti & saluari hominem , nisi gratiae diuinae ipsum praeuenienti cooperetur, non autem liberum arbitriugratia internae vocationis destitutum, posse quicquaex se praestare,quo ad gratiam vere ac proprie se dis. ponat. Ita exponit August. lib. de gratia & lib.arbitrio cap. s.& lib χ.in duas epist.Pelag. cap. 8. & lib. .c. 6. Ec li.de praedest. SS.vsque ad c. 9. unde scri picta, quod hic ab homine exigit;aliis locis Deo atribuit: Domine
labia mea aperies Psal. so. voluntas praeparatur a Domino. Pro uel b. 8. Domine Deus virtutum conuerte nos.
Psal. 79. Inuentus sum a non quarentibus me. Isa. G1. Instabis i. Christus aliquem sanaturus praerequirabat eius consensum , auid tibi vis faciam. Matthcio. Hli 2 .
539쪽
ti ex natura sua lium disponentes ad iustificationem.
Ita communiter Theologi. .i Prob. quia repugnat actum naturalis ordinis eue
ab intrinseco& ex sua propria natura dispositionem d dona ordinis supernaturalis , cuiusmodi sunt adoptionis gratia & actus ad eam per se disponentes , &interiores vocationes quorum auxilio huiusmodi
s. Conclus. Potest homo exercendis naturalium virtutum actibus , & superandis tentationibus naturali legi contrariis, siue id praestet per solius naturae vires, siue cum auxilio gratiς congeneris & ad naturalem ordinem pertinentis, disponere se negative &improprie ad gratiam ordinis supernaturalis. Prob. quia sic remouet peccatum actuale , quod si mortaleelh formaliter ac per se inimicatur gratiae adoptionis
facitque hominem positive indignum, & quidem in
rotam aeternitatem , omnibus omnino gratiae donispac priuilegiis, etiam ad ordinem naturalem pertinen tibus.Ita Solus lib. 1. de natura& gratia cap. 3. Bartho lom. Medina I. 2. q. Io9.art. 6.& alii communiter.
ARTICVLVS IV. suodnam gratia auxiliam ad actuum flematuralium exercitium , ct ad praceptorumsupern tua -- liu m obseruationem necessarium sit, ct iui quibus natura flatibus' Is Oonclusio.Vt homo possit potentia physica& antecedente actus intrinsece supernaturales exercere,indiget habitibus supernaturalibus puti virtutibus Theologicis fidei spei& charitatis,donis Spiritus sancti,& virtutibus moralibus per se in sis , aut speciali Dei concursu eorum influxum suppleme, Acogitationibus intrinsece supernaturalibus, quibus illorum actuum obiecta proponantur , sussicientibus ad impetrandum voluntatis consensu -
540쪽
Prob. ct t. requiri habitus, vel auxilium speciale
quo suppleatur, ex co constat , quod intellectus &eoluntas per solam potentiam obedientialem ad huiusmodi actus concurrant, quae potentia cum ex sua propria ratione sὶt incompleta & improportionata, debet compleri & eleuari,aut per habitus supernaturales , aut per diuinam omnipotentiam essicaci Dei decreto applicatam & paratam ad praebendum specialem concursum, quo habituum influxus supplea rur. 2. requiri cogitationes quibus actuum supernaturalium obiecta proponantur, & quae lassiciant ad inferendum voluntatis consensum,pate quia voluntas non fertur in incognitum,nec operatur nisi obiectum sussicienti modo proponatur & applicetur. ι aegit Kones illas debere esse intrinsece supernaturales, quod negat Maeratius, nullum actum intellectus entitatiue supernaturalem in homine viatore agnoscens,praeter actum fidei Theologicae, assirmat autem recepta &verior sententia. Trob. quia obiectum affectus supernaturalis debet proponi & applicari per cogitatione congenerem ac proportionatam , nec est connaturale ut obiecto supernaturali per cognitionem naturalem Iepraesentato sequatur affectus supernaturalis,ob improportionem inter actum dirigentem & dilectum,
2. ConclusVt homo possit physice & antecedenter actus in substantia supernaturales exercere per m dum principis connaturalis, necessarii sunt habitus supernaturales, nec lassicit speciale Dei auxilium quo suppleantur. Prob. Quia & potentia obedientialis postulat compleri & eleuari intrinsece,seu per qualitate inhaerentem,& actus si pernaturales oriri postulant ab intellectu & voluntate ita completis & eleuatis, quado hu