장음표시 사용
551쪽
essendimus omines. Christus omni s, etiam iustis, hanc orandi formam praescribit, Dimitte nobis debita nos . Ergo supponit omnes etiam iustos, fialtem secluso speciali gratiae priuilegio J in aliqua peccata labi. Hoc loco utitur August. epist. 80.q. I.& epist. 9s. sub finem.
II.&Can. 21. Si quis dixerit homines Miusti Huposse in rota vita peccata omnia venialia vitare, nisi exffecta. 5privilegio quemadmodum de A. virgine tenet Ecclesia in Anathemasit. Si iustus , cum gratiae auxiliis iustitiae statum ordinarie seu lege ordinaria consequentibus, posset consequenter & essicaciter abstinere ab omni veniali delicto per totam vitam, ad id non egeret gratiae priuilegio , cum hoc excedat legem quam Deus ordinarie seruare statuit in gratia iustis impertienda. Prob.ex Patrib.ut Assust. citatis locis , & lib. 3. in 2.epist Pelag. cap. 1. Psalm. II S. lib. de spiritu & liticap. 2. Ac lib. de natura & gratia , cap. 3 6. Sussiciant haec epist. 9s. Nullus in Ecclesia Dei reperitur in qualibet perfecta excellentia atque iustitia , qui I bi audear
dicere non necessariam precationem orationis Dominiacae , Dimitte nobis debita nostra , ct dicat se non habere peccatum ne set ism decipiat, ct veritas in eo non sit. Cyprian. serm. de opere & Eleemosyna ; Nemo esse sine peccato potectis qui quis se inculpatum dixerit, aut sperbus, aut stultus est. Hieron. lio. 2. in Pelagianos ad haec Psalm. 31. Pro hac delictorum condonati ne ) orahit ad te omnissanctus. Chrysost.inom. 2 o. in Matth. autem est , quod status gratiae, nequo aufert ab homine iusto dissidium appetitum , propensionem ad bona sensibilia Sc commoὸ a naturae quibus adhaeret malitia peccati venialis, fragiliratem dc inconstantiam in via virtutis ac rectitudinis, Ii '
552쪽
neque ad serrgratias efficaces quae in omnibus 5 sngulis venialiter peccandi occasionibus, ram potenter veniali peccato hominem reuocent, ut earum pla
Ob. r .Omnis qui natus est ea Deo, peccatum non facit. Ioan. I .cap. 3.Iustus autem ex Deo natus est , cum
per trisu simae giatiae formaliter sanctificantis in Dei filium adoptatus fuit. Resp. Vel tantum sermo est de peccato mortali, &sensus est. Iustum in sensu composito & retenta iustitia . nec actu nec potentia peccare mortaliter;ob formalem incompossibilitatem gratiae formaliter sanctificantis & peccati lethalis ; vel sermo est δε quo-Qmque peccato , & sensus est, Iustum non peccare quatenus ex Deo natus est , seu gratiam adoptionis non esse principium & radicem peccatorum quae iustus admittit, sed potius naturae prauitatem &fragi-Istatem,posteriori modo exponit Aulo epist. 9s. at Conet uisotest quilibet iustus etiam in statu n tutae lapis,ex speciali gratiae priuilegio potentia es- caci & adactum educenda, vitare omnia collective
peccata venialia toto vitae cursu. . Prob. ex definitione Tradent. cit. can. 2 s. ubi cum
definit hominem id non posse niti ex speciali giatiae priuilegio, consequenter statuit id ex hoe priuilegio osse. Probari etiam solet ex Patrib. ut August. lib.
e natui a & gratia , cap. 36. Ambro se rin. vlt. in Psalm. i I 8. Bernarae epist. i 4. & Ansel. lib. de conceptu virginis,cap. 38.imo totius Ecclesiae sensu, quae
B. Vtiginem ab omni peccato veniali eximit .Sed hinc 'lum sequitur hominem in statu naturae integrae, posse ab omni veniali peccato immunem fieri; siqui dem concilia Patres , sicut veniale peccarum,ita Mςulpam qriginalem & fomitis rebellionem a Virginerqmouent. At inquies idem sentirent de Virgine,licet
553쪽
Meeatum originale & fomitia labem ipsi aspergeret;
vide inst. conclus. 3.prota a. Ratio autem sonclusionis est, quod Deus in omnibus & singulis venialis peccati occasionibus , possit
eius fugam voluntati proponere cogitatione tam congrua, N: praesenti statui contemperata,vt fomitis impulsibus praeualeat,& fragilitarem humanam a lapse prohibeat. Omitto Deum posse ligare appetitum, Jea uertere peccati venialis illecebras, 3. Conclusio. Nullus hominum viatorum, praeter Dei param virginem,priuilegium nunquam peccandiveo taliter a Deo consecutus est, ita communior sententia, quae de puris hominibus, non etiam de homine Deo sumenda est. Prob. I. Quia scriptura citatis locis uniuersaliter ac sine ulla exceptione pronunciat, nullum hominem viatorem ab omni peccato immunem esse; Ergo nullus excipiendus est sine sufficienti auctoritate, vel ratione , Ptie hic non occurrunt, Cum nec concilia &Patres vllum pr*ter Uirginem excipiant, nec inuestigetur ratio efficax qua ullum alium excipiendum este
Prob. a. Quia quisquis originale peccatum infans
contraxit, actuale peccatum adultus contrahit ex
LAEugust. lib. s. contra Iulianum cap. 9. sub finem, atqui nullus posterorum Adami per naturalem generationem, id est maris & foeminae operam, siue interueniat concursus supernaturalis, siue non) ab eo profectus,praeter Virginem, ab originali peccato immunis fuit ex commani DD. imo totius Ecclesiae sensu. At inquies, S. Thom. exemit B. Virginem ab omni veniali delicto, in qua ramen originale peccatu Magnouit ; & si Ecclesia restimoniis scripturae conuicta, virginem originali peccato subiicerer, adhuc ramen peccati venialis expeItem crederet , Sed neque
554쪽
S. Fhom. id sensit neque id Ecclesia sentiret ex mente
August. loco citato declarata. Galatinus lib. I. de arcanis, cap. 9. & Catharinus lib. 1. de Christi praedestinatione, Ioanni etiam Rapti M perpetuam venialis peccati carentiam ascripserunt, pro quibus sacere Mactur, qtio λ in eius h)mnis canit Ecclesia . Antra deserti teneris sub annis , ciuium turmas fugiens petilli , ne lauἰ saltem maculare vitam
famine posses. Unimis felix meriti ae celsi, nesciens labem niueipudori lSed comunis responso est his verbis soldm significari eximiam in Christi praeeur re vitae puritatem, ac singulare studiu in declinandi non modo graniora, sed etiam leuiora peccata. Fateoν tamen non esse de fide , quod nullus sanctus praeter Virginem ab omni peccato etiam veniali per speciale grati et priuilegi uin protectus fuerit. Advers. a. Conclus quatenus posuimus eam esse dogma fidei. Ob. I. August. Epist. 'i. ait, oppositam sententiam,non esse d abolicam imphtatem . sed hic anum er rorem, de lib. de spirit. & lit. cap. a. μου esse pernici o sum errorem , atqui error contra fidem hit impius &perniciosus. Res . August. non loquitur absolute sed comparate ad eciosem Pelagi: orum , assercntium hominem non indigere gratiae auxilio ad vitanda omnia peccataci iam venialia toro vitae cursu.
Ob. 1. Haec Gelasi, Papae in decreto cotra Pelagianos, Sin υρro crinissam . non possibilitate facultatis hamanae, sed per diuinam gratiam, hoc fugam omnis peccati per totam vitam P asserit in vita quibuslbet sancitii posse conferrisene qΗidem facit, nam dono Dei cuntita possibili unt talia considenter opinari perare. Resp. Per diuinam gratiam intelligit speciale gra-Vae priuilegium ei de ponit sperare pro ore ine , quo
555쪽
modo subdide usurpatur apud profanos & sacros au
In id qκod positimus de immunitate JUirginis ab
omni pecgato veniali. . : i, Ob.Haec Augu tu ib. s. contra Iulianum, Propterea
nullus est hominum praeter ipsum i Christum in quipeccatum no fecerit grandioris aetatis accessu, quia nullus euhominumprater Wsum qui peccatum non habuerit infan-rilis aetatis exortu. Sed & lib. de tyrritu Se litera c.2.& epist. 89. sub finem i. quaestionis unum Christum
a veniali peccato eximit. - ... G
Resp. Aut sub Christo matrem quoque Christi comprehendit,aut in hoc varius & dubius fuit; siquidem lib. de natura,& gratia c. 36.ua reliquis omnibus sanctis priuilegium hoc 'detrahit, ut Virgini concedere videatur, Excepta itaque S. virgine Maria, de qua p - .pter honorem Domini, nullam profui cum de pecca Dagitur habere volo quaestionem, C. 4. Conclus. Probabile est hominem iustum posse
consequenter & eficaciter cum auxiliis gratiae ordinariis vitare omnia peccata ven. breui aliquo tempore. Ita communis sententia.Et Prob. quia probabile est contingere ut breui aliquo teporis spatio,vel nul- lae Occurrant tentationes, vel non ita glaues ut vinci non possint cum auxiliis gratiae ordinatiis. Neque obstant haec 1. Ioan. I. Si dixerimus, & c. I .quia non loquitur de quolibet breui tempore, a. quia aliud est iustum per breue tempus non peccare venialiter, aliud certo scire se non peccare,primum ontingit,non autem secundum citra diuinam reuelationem.Iustus ob incertitudinem pie credit se quandiu ratione utitur, nullam horam , nullum quadrantem sine aliquo veniali peccato traducere, proindeque veniam pecca torum tunc admissorum a Deo petit. Nequa refert si oratio mendax sit, quia ut inquit Hieron. vox est ha
556쪽
militatἰs mendacis, sted pavore fragilitatis humana sua iaconsilentiam formidantis. Hoc vero tempus, nec idem est respectu omnium iustorum , sed longius aut breuius pro eorum dispositionibus,statibus,negotiis,&c. nec ullius respectu potest cerib determinari. s. Conclusio. Probabile est hominem iustum, posse consequenter & essicaciter cum auxiliis gratiae ordinariis,per longum tempus cauere omnia peccata ven.
quae fiunt ex plens rationis aduertentia & voluntatis deliberatione ; adeoquς primam conclusionem sumendam esse de peccatis venialibus quae admittuntur ex inaduertentia & indeliberatione, id est ex aduertentia de deliberatione, quae sufficiant quidem ad verὸ peccandum leui aliquo peccato, sed tamen sint valde impei sectae, & ita ut homo cum iis operans secundum communem aestimationem censeatur indeliberate & ex improuiso agere. Prob. Quia probabile est auxilium gratiae essicacis ad id praestandum, non m
do Ioanni Bapt. & Apostolis post illapsum Spiritus sancti, sed & aliis multis concessum suisse, ac deinceps multis concedendum esse. vltima Conclusio. Homini in statu Innocentiae debebatur essicacis gratiς auxilium, ade6que potentia consequens, ad vitanda omnia collective peccata venialia,quandiu in eo statu remaneret,seu lethalis peccauei maculam non contraheret; debebatur inquam, non ratione integritatis aut gratiae adoptionis praeci- se, sed ex diuino beneplacito , quo statuerat eum ab
omni veniali peccato protegere, quandiu graui lapsu ab eius gratia & amicitia non excideret. 1. Pars prob. quia dissidium appetituum , quod petdonum integritatis componebatur, non est adaequata causa peccatorum venialium, cum praeterea humana
fraei litas & mobilitas in assequendo bono rationis,. hominem
557쪽
hominem non modo veniali; sed & mortali peceato subiiciant. 1. Pars prob.quia sngulis hominibus iustis
quandiu mortaliter non peccarent, deberetur auxilium gratiae efficacis & potentia consequens ad vitan . da omnia delicta venialia ; cum gratiae status iisdem habitibus & gratiae donis in statu innocentiae, & na turae lapsae contineantur. .Partem supra prob.disp.2. q. . ubi de statu innocentiae, ari 2.
ιχει homini iusto debeantur ea gratia auxilia quibus mdget ad bene operandum.
Ostensum est q.6.hominem in statu gratiae con .stitutum indigere auxilio gratiae actualis, id est sanctae cogitationis & inspirationis, ad obseruatio nem diuinae legis & bonorum operum exercitium .& q. 7. art. I. ipsum cum ordinariis gratiae auxiliis id est quae iustis eoiicedi solent, posse tum diuinam legem sine graui lapsu seruare , tinti bona opera exeriscere I nunc quaesitur an gratiae auxilia quibus ad hos praestandos effectus indiget, connaturaliter ei deinbeantur ratione sui status. - I. Conclusio. Non est dubium quin homini iusto connaturaliter debeatur vis phy sice sufficiens , quae H complectitur principia actionis & conditiones ad agendgua, seu quod idem est, potentia antecedens adimplenda naturalis legis praecepta, & virtutum natu . ralium actus efficiendos ; si quidem debetur homini puram naturam obtinenti, ut supri non semel prob. nec aduentu gratiae sanctificantis. naturae dotes, per fectiones, & praerogatiuae obsolescunt, aut immi-
a conclusio. Ex hypothesi praeceptorum superni turalium, debentur homini auxgia gratiae sufficien
558쪽
tia ad ea implenda , & consequenter ad praestandos actus supernaturales quorum exercitium ad ea imis plenda necessarium est. 'Prob. Quia vis obligandi essentialis praecepto est, repugnat autem vis obligandi ad impossibile. Deus ab aeterno statuens imponere praecepta se per naturalia ex parte obiecti seu rei praeceptae ; consequenter & connaturaliter statuit exhibere auxilium supernaturale ad ea implenda , & in tempore imponens huiusmodi praecepta, consequenter & connaturaliter offert auxilium supernaturale ad ea exequenda pro eo tempore quo implenda
3. Conclusio. Homini iusto connaturaliter debetur auxilium gratiae actualis , ad actus supernaturales eius habitibus per se infusis proportionatos, put fidei, spei, charitatis,&e. subinde praestandos, etsi ex
praecepto debiti non sint. - -
Prob. Quia homo iustus habitibus per se infusis
adornatus,perinde se habet ad proprios eorum actus, atque homo puram naturam obtinens ad actus virturum acquisitarum; id est,sicut intellectus & voluntas puri hominis , per suam potentiam naturalem sunt physice sufficientes ad virtutum naturalium actus efficiendos, ita intellectus & voluntas hominis iusti, per suam potentiam obedientialem habitibus per sis infusis eleuatam sunt physice sussicientes ad praestandos actus supernaturales: Frgo sicut homini puro, connaturaliter debetur cogitatio sufficiens ad virtutum naturalium actus subinde praestandos , etsi ex si praecepto debiti non sint, ita & homini iusto adactus virtvvum supernaturalium; ita ut cogitatio sufficiens ad bona opera supernaturalis ordinis non maSis excedat statum hominis iusti, quam cogitatio sussiciens ad bona opera naturalis ordinis , statum hominis in puris naturalibus consistentis.
559쪽
De potentia consequmte. i. 'onclusio. Homini iusto videtur deberi po- tentia efficax & consequens ad operandum ex praescripto rectae rationis naturalis,obtemperando legi naturali, & acquisitae virtutis actibus obeundis, saepius, constantius, & in difficiliori materia , quam homini puram naturam obtinenti. Prob. Quia si homini ex vi humanae naturae praecise , connaturale est auxilium efficax ad subinde operandum ex dictamine naturalis rationis,ut supra prob. consequens videtur,
ut ipsi ad gratiam adoptionis & filiationis diuinet subleuato, connaturale sit auxilium efficax ad id saepius, constantius, & in difficiliori materia praestandum.1: Conclusio. Non debetur homini iusto potentia efficax & consequens ad seruandam vel legem diuinam uniuersam,vel prςcise legem naturalem toto viatae cursu, aut longo tempore, sine graui lapsu. Prob. Quia si connaturaliter debetetur,iustis omnibus concederetur, quod experientia satis dedocet Sed hic aduertendum, aliud eile quod potentia consequens , seu efficacis gratiae auxilium nomini iusto non debeatur ex vi sui status,aliud quod non concedatut secundum ordinariam gratiae legem ; gratia enim quae multis tribuirur, ordinariam gratiae legem non excedit, cum priuilegium sit inemptio unius aut paucorum 1 oommuni lege : at efficacis gratiae auxitium ad praedictum estpctum multis indulgeri piorum hominum, in saeculo & claustris, non saecularem sed religiosam vitam agentium mores declarat M. Conclusio. Homini iusto connaturaliter deberi videtur potentia consequens seu aaxilium gratiae efficacis,ad supereat alis legis praecepta,si non sem' per & c stanter, saltem aliquando seruanda ue & ad
supernaxmalism virint iup actas si non semper e
560쪽
constanter, saltem aliquando exersendos, quando graues tentationes non intercedunt. ι Prob.Quia videtur esse par ratio horum praecepto. rum & actuum,quoad naturam adoptionis gratia informatam , ac praeceptorum & actuum naturalium, quoad naturam in suis iuribus & vernaculis praerogatiuis consistentem; communis autem doctrina est, homini puram naturam obtinenti deberi potentiam consequentem, adeoque motiones efficaces, ad n xuralis legis praecepta subinde implenda & naturalium virtutum actus subinde praestandos, quando non obsistunt graues & periculosae tentationes. .
DΙuina gratia varias patitur diuisiones, quarum alias disp. l .q. 2.tradidimus,alias in hunc locum reiecimus; ibi egimus de gratiae diuisione in crean- rem & saluantem ; in supernaturalem quoad substan, tiam, dc quoad modum i in creatam,& increatam, in internam , & externam , in gratis datam & gratum facientem, in habitualem & actualem ; nunc de reli-
De gratia excitante ct adiuuante. ,'DIuisio haee sumitur ex scriptura I. Timoth. j. Apocal. 3.Psalm. 26. Rom. 8. I.COr.3 Philipp.I.& ex Trident. sesso. cap. l. & 6. , P
μ gratia emmante. 1 .HRatia excitam leu vocans continet illustra Iliones intellectus & inspirationes voluntatis, quibus ad piὸ operandum diuinitus excitamur, Tri-Gηt. sess. 6. cap. s. & can.4. Incitamenta vero extee na quibus ad idem impellimur, ut exhortationes,pia imagines,