장음표시 사용
111쪽
enim necessarium circulare Regis mandatum, ut in singulis locis, ubi opus esset, ministraretur Martino quicquid necessarium foret ad eam rem, ut mechanici, fossores, machinarii, aliique similes ue peragrare universam Hispaniam. Videre & examinare vetera monumenta, vestilia antiquitatis, secum serre delineatorem peritissimum. &hujusmo-i alia, quae sine regiis sumtibus fieri non Poterant. Itaque Martini vota irrita suerunt. Cujus rei ipse conqueritur in quam plurimis epistolis, ae sigillatim in iis, quas ad eruditissimum virum Bernardum Monsaleonium Alonae dedit postridie Nonas Martias anni MDCcxviI. Nam cum Monialecinius videret tam stupendam antiquitatis notitiam cum mirabili Latinae Graecaeque linguae peritia conjunctam , vehementer eum exhortatus suit, ut in antiquitates Hispanicas emendas incumberet, explanandisque iis animum manumque adhiberet, R de opere typis edendo suo & Marchionis Villatariae nomine sec rum esse jussit. Cui viro eximio, egregioque antiquitatis illustratori , quid Martinus responderit, utila erit subjicere, ut intelligat posteritas Emmanuelem Μartinum minime sibi demisse ι sed illustrandae Hispaniae voluntati pessima tempora obstitisse. Muod mones cinquit ut antiqritatibus Hispanicis emendis explanandi ve animum manumque iam eam , id ipsum est scilicet quod vel ab ipsa adolescentia in votis habui. Neque fateri detrectato, me quendum ad eam rem exsequendam sir spem 2 animos erexi spe. Sed fregit aerem illum impetum
malus quidam re paκiae genius. Famitates ram nostrae exiguae . amicorum piae infidae. procerum opes inertes. Eaeque temporum acerbitate attritae.
Mi autem res sumptuosa quam paratamus. eo igitur viatico His uiam peragrabo λ antiqua lustrabo rudera ρ neglectos Icrutabor cineres ' Nempe R gio. Id unum superest. Ac fortasse id impetraremus ab optimo Privi e . flessent qui ejus auspicia sollicitarent. Sed vides nodum, in quo soluredo plus sit negotii quam in Gordiano. Ergo dormiamus in utramque , mi Misfalconi , ω actum sertamus , ε ηδε ad id πηum aliena ope non iu-
I68. Elucubravit Emmanues Μartinus opera quamplurima, ado- Iescens, juvenis, senex. Quorum Catalogus hic est, I 69. La Gigan omachia. Poema Hispanum Ogdoadibus tonstans, divisum in A. 4ibros. Tom. I M I7O. C
112쪽
I o. Comoediae quatuor, videlicet
g cter de s mismo celos. Ulesses i Penelope. Quae omnes . Postrema excepta , actae siserunt in publicis Theatris magno audientium plausu.1 1. Soliata. En Valentia por Fraηcisio Mestre, Anno tinc Lxxx II in In hac Sylva imitatus esse dicitur Sylvam primam nobilissimi Poetae Ludovici Gongorae exquisita eruditione, & affectata obscuristate celeberrimam.
272. Amalthea Geographica. Sive. De rerum evia. opus Misceu laneum . in viginti Elegias divi sum. Romae J vpis Dominici Antonii Herculis. An. MDc Lxxxv I. in 8. Hujus operis argumenta indicavit iple Auctor Epigrammate sequenti. Conserta est variis Elegeia prima METALLIS:. Quo GEMMAE Veniant axe, Secanda docet. lnertia quas habitent profert ANIMALIA terras: Provida pcrcelebres euarta que dicit AVES. Λιinta dedit varios diverso in litore pIs Est Horrida sEREENTEs sed tibi Sexta dabit. Fertilis innumeris ornatur Septima PLANT I s: Nobilis Octavim plurimus implet ODOR. Nona peregrinis legitur spectabilis v Exarsi
Diversus Decimam FRUCTUS adimplet opus.. decima pingues Elegia carpite F uCTUS:
113쪽
Bissera electo confita FLO E viget. Utilis ARMORUM Varios tulit altera ritus. Fert INSECTORUM Proxima Charta genus. Fert euiuia 2 decima pretioso munere vEsTES: Bisii e octava suas ordine monstrat o P E S.
. Septima post decimam FLAMMA sque & FRIGOR A dicit:
Bis uera & po Tus concinit, atque CIBOS.
Quae Nona 2 decima utilibus dat munera sax Isrordine non ullo Postera finit opus.
I73. S lis de Uberis allatione. Romae , apud Ioann. Iacob. KOmarech, MD Lxxxv I I I. in q. Cum hanc Sylvam carminibus h roicis conscriptam Cardinali Iosepho SaenZio Aguitrio obtulisset Auctor , tanti viri patrocinium tibi conciliavit ; meruitque ejus &Bibliothecae praefici, & studia adjuvare. I74. Ammonii Hemnetis Veso De Similibus 2 disserentibus Vocabulis, Notis sir Commentariis illustrata , MSS. I s. Phlegoviis Tralliani, Imperatoris Hadriani Liberti Historia Ohmpia iam . Latinitate donata ab Emmanuele Martino. MSS. Hanc ver sonem Romae olim vidit. Matritique postea laudavit Caesar Laurentiu Bulipho in elegantissima Praefatione ad Martinianam. Ipse flammis commisit An. MDC cxxvlII. masno famae suae detrimento, maximo eruditorum desiderio . atque dolore. 376. Tractatus de Veterum Pecutis . ubi universa, quae ad veterum Pocula & Symposia spectant, discutiuntur , atque illustrantur. NSS.I77. Etymologicon Magnum Latirae Linguae, in quo non origines modo ac vera Romani sermonis initia , quasi e tenebris educuntur, sed quam plurima mysteria ad eam rem pertinentia. I78. Opera omnia superiora recensuit laudavitque Iosephus Ro-driguetius in Bibliotheca Via tua. Ε qua excerpsit sua Monumenta
114쪽
A R T r N IHistorica Academiae Valentinae ornatissimus vir Franciscus Ortinus nuper vita iunctus, inter caetera culpandus, quod silentio praete miserit Emmanuelem Martinum , aliosque viros egregios hue superstiteς. cum tamen nonnullos amicos suos summis laudibus pro-1equutus sit. suorum assectilum potius , quam aliorum meritorum, susceptique argumenti memor: licet debiti aliquibus ossicii admonitus fuerit a Gregorio Majansio in schediasmatis pertinentibus ad , cademiae Valentinae desensionem. i s. Sed & plura alia Μartini opera recensenda sunt, quae in Rodrigue uti notitiam non pervenerunt. Quorum aliqua stricta or tione, caetera soluta sunt. Stricta haec. I 89. Elevarum Decas ad Camillam. NSS. Gabriel Ioannes Regin rius vir ingeniosissimus scripsit Epistolas 'κοπικὰι Lycotidi cuidam, quas recitavit in congrestu amicorum praesente Martino. Qui m tuo illi tradidit librum suum Elegiarum ad Camillam , quem Reginetius laudibus ad coelum extulit ingeniola epistola, ct bene longae I 8 i. Fasti Romani veteres Elegiacis carminibus , MSS. Opus er ditissimum. I 82. Odurum Liber mirabili oestro conscriptus, ΜSS.I83. Heniacaslubi Catullianis suntlli mi, MSS I 8 . Versio plurimorum authologiae Epigrammatum . ΜSS. Paucula habet Gregorius Majansius, quae cum ipsis exemplaribus procvi d
ibs. Martialis G H. Epigrammata aliquot Graece expressu. Ea impense Iaudaxit Ianus Interamnensis Malaeus , Poeta egregiuS.I86. 'Απατερωσου , sive in Astrum Conversio. Elegia Emmanuele Nartino , Decano Alonensi , Auctore. In qua Arcam , itinerum attritu ac , etustate fatiscentem, quadam veluti consecratione inter Astra collocat, Clarissimo viro I. U. D. Philippo Buliphoni. olim in Neapolitano soro caussarum Patrono , ac postmodum in Al nensi tractu Regii Aerarii Praesecto vigilantillimo atque integerriamo nuper vita functo inscripta. Accellerunt nonnullae eoru dem Epistolae ad idem argumentum spectantes. Nantuae Carpet norum, ex Typog. Nicolai R rigueZ, Francos, Au. MDC cxx II.
115쪽
in 4. Praefationem praemisit Caesar Laurentius Bulipho oppido elegantissimam. ct in ea recensuit praecipua scripta Mimanuelis Martini : cujus Elegia eruditis ima est. R decies repetita . placebit. E-jusdem Epistolae , amoenissimae s Philippi Buliphonis . dignae ejus judicio ι duae Iani interamnensis malaei , sicuti ejusdem Centoria ,
disertae. Hic editionem accuravit. praemisitque Carmen Phaleucium ab se olim conscriptum in Epistolarum laudem , in quo vir ingeni inimus, quantus esset in eo carminis genere. planissime ostendit. I 87. Scripta oratione soluta sunt tequentia. I 88. Notae tu Theocriti IVVllia. ΜSS. Has Martinus vocat delicias
I 89. Observitiones is Ariste axis Comoedias. MSS. Quae quanti nori debeant, Auctoris erga Aristophanem amor satis indicat. i l . Satyromastix. Sive Notae Criticae in in Sectani decem pri res Satyras. Legit relegitque hoc opus Gregorius injansius: Sc in eo admiratus est ingenium acutissimum, summamque Latinae singuae peritiam. Diligentissime illud apud se custodit, atque edete co
asa. Πεδ Πῶ ν Liber, sive De Arimi Afecti ibus is Stoicor se leutiam. ΜSS. Quo etiam titulo Iibros suos donarunt Zenon Cittiaeus . Hecaton , Cluysippus . R Andronicus junior. Martini hoc opus assectum. Tamen illud Majansius Epistolarum editioni adjuniaxit. Alexander Zondadariu', Archiepiscopus Senensis, cum Matriisti esset una cum fratre tuo Antonio Felice Londadario, tune Legato Pontificio. nunc S. R. E. Cardinale dignissimo. Martino hane Disiertationem legente, exsultabat prae gaudio, urgebatque eum, ut illam absolvereti nam cupiebat ipse sumtibus suis eam edere. Sed cum anno octavo evenistit dii sio aliqua de rebus ad Monarchiae jus pertinentibus inter Regem Catholicum & Summum Pontaneem, iliis ab
Hispania excedere jussis , publicatim, spes omnino e anuit Isa. Obseruatiaxes Politicae in Homeram. Magnae prudentiae. Scapientiae opus. I93. Volaemen praegravde Variistium Lectio ran , quaS ex collatione vetustorum codicum eruit.
116쪽
hastae , commeriariorum ia Homerum duo priora volumina in Lastram iis guam conversa ab Emmanuele Martino , cui Laurentius Zaccagna Bibli
Othecae Vaticanae Praefectus, ct Graece peritissimus . opus illud vertendum commisit, idem suadentibus & adhortantibus eruditissimis viris Raphaele Fabretto, R Philippo Bonarrota. Hoc opus ipse Martinus existimavit immane . R pene supra humanas vires. Et tamen ad exitum seliciter perduxisset, nisi admonitus fui siet ab eruditissimo Nonsalconio, opus illud jam ab ilio viro clissio absolutum suisse, ac
brevi edendum.19s. Epistolarum Libri x II. quae nunc prodeunt in lucem. easque tantum quisque laudabit . quantum sperabit se posse imitari. I96. Haec sunt, mi Lector, quae ex ipsius Emmanuelis Martini. Decani Alonensis Epistolis, tam ad me, quam ad alios datis. &ad me quidem lingua Latina, ct Hispana, colligere potui. Quae posteaquam diligenter excerpsis uno veluti filo contexui . judicium tantum, ordinemque. stilique texturam consenientem addens; quo major fides historiae huic habeatur, utpote ab Auctore ipso prosectae, & a me consectae. Plura profecto 1cires. si modestissimus vir hae in parte . prout aequum erat , non recusasset satisfacere voluntati meae.
Ab eo primum per amicitiam rogavi. ut exemplo C Caesaris . RM. Tullii Commentarios scriberet de rebus suis. Quorum ille tales conscripst , ut nihil Latina lingua habeat, neque cordatius, neque elegantius. Hic postea quam ambitiosius a multis postulaverat, ut rerum ab se gestarum adtarumque Historiam conscriberent s eorum moras pertaesus, denique scripsit ipse suum Consulatum Graece , ea elegantia , ut conturbaverit universam Graeciam. Quo famam, ut multi ex ea Natione, qui ei operi manus admoverant; ejus Syntagmatis praestantia deterriti . animum desponderint , eamque cogit tionem abjecerint. Adjiciebam exemplum L. Cornelii Sullae Dictata toris, qui Commentaria. sive Ephemeridas reliquit , quibus universus vitae suae cursus continebatur. Item M. Aurelii Antonini e
gnomento Philosophi, qui libros scripsit de rebus suis, qui omnium manibus seruntur. Denique novissimum exemplum sapientissimi eruditissimique viri Petri Danielis Huetii. qui eorum qui de rebus ad se Pertinentibus scripserunt, ct exemplum facto imitatus est , dc eon-
117쪽
VITA' 's cit etiam longum catalogum ; multoque longiorem potuisset facero
Quorum plerique suam ipsi vitam narrare, fiduciam potius morum, quam arrogantiam arbitrati sunt: nec id iis, qui bonae tantum conicientiae pretio ducti. citra fidem. aut obtrectationi fuit. Et sane ego nihil aliud cupiebam , contendebamque . quam ut simplicis me exponeret res ipse sua , prosectusque suo ψ in literis, ac maxime. ut Proficiendi modum posteritati patefaceret, ut vero Mercurio. studiorum ostendente viam ab se feliciter consectam, certius ea deinceps. commodius, utiliusque ab aliis iniri posset. Quod cum impetrare ab eo non potuissem ipsius modestia reluctante. neque . ut par erat, adjuvare vellet meam voluntatem propositumque de rebus luis scribendiue ego Pro meo jure , quod ipse poteram , suscepi. Quamquam ne milii odium, illique invidiam conflarem . de laudibus ejus non tam ea scrip-
s. quae debentur ei. quam quae & Lector fastidiosus. & modestissimi viri aures serre possint. Hoc tamen a viro amici. mo impetrare
potui, ut Vitam hane editioni vel si ipse nollet paratam, ne gravaretur legere, ut si quid sorte occurreret minus Verum, aut ineleganter dictum, deleret Quam cum ipse legi liet, Ossicium nostrum impense laudavit. stili ruditatem pro sua humanitate condonavit. Sufficiat igitur pauca haec deliballe, ut & virtutibus ejus debitus honor reddatur, & pius Lector occasionem habeat ab immortali Deo deprecandi, uti vitae curium longiorem ei praestet, ut eo superstite. vivast apud nos literaru in gloria: quo S literarum vindicem exteris opponere possimus nostratibus exemplar imitandum proponere. Ego certe in meo musto habeo magni sapientissimique Io. Ludovici Vivis, & Emmanuelis Martini. diri undequa lue eruditissimi praestantissimique inigies s quas quoties intueor , vehementissme mihi animus accenditur ad sapientiam. Scilicet memoria tantorum virorum
haec flamma mihi in pectore crescit , per quam ardeo cupiditate proxime accedendi quantum in me sit, ad eorum lamam & gloriam nunquam intermorituram. At Eminanuel Martinus vivit adhuc. Ideo ergo invideamus ejuς meritis ac felici cati λ Ego nunquam invidebo: laudabo semper. pedibusque alacer ibo in C. Plinii lententiam, qua finem imponam Historiae tru ae. f i, ter eos inquit Plinius Epistola ad Euricium de PomP o Saturnino loquens fl inter eos quos
118쪽
κἁηqnam vidimns , fornisset , non solum libros ejus, veram etiam imagire conquireremus: ejusdem nune honor praesentis oe gratia quo satietate -- guescet 8 At hoc pravum malignumque es. κρη mirari hominem admisatione digni Omum , quia videre, alloqui. audire, complecti , nec laiaure t
tum , verum etiam amare contingit.
119쪽
Alve mi oculisme. Ad te advolant Notulae in Sectani Satyram una cum Poematio Thusco , veluti e plaustro in me jacto. Quid Z times ne me ista deterreant 8 nugae. bono Mnimo es. Haud aliter ea despicio, quam aquila thripas. N, hil enim aliud esse censeo praeter naenias, quibus jam jam morituri cantillant. Tu interim vale , & nos ama. Rutilo nostro a me salutem. E Bibliotheca nostra XUI. Kal. Aprileis anno
120쪽
IMMANUELIS MARTI NIII. I. VINCENTIUS GRAVI NAE MMANUELI MARTI ΝΟ - 'am
DUm legerem Νotas a te ad pessimos nebulonis illius nostri versus a
positas, uon solum, Vir eruditissime, doctrina delectabar, quam eoarguendis erroribus adhibuisti; sed & tua cavillandi urbanitate, ac face tiarum acumine rapiebar, & benevolcntiam erga nos, atque honestata tuendae, audaciaeque coercendae studium oppido quam admirabar. Nec enim impudentissimi scurrae deliria tanti suissent, ut mererentur doctorum hominum iram , & stylum tuum ii itidissimum ab illustranda vetustate, ac exponendis originibus linguae Latinae ad pueriles ineptias exagitandas convertere deberenti Verum unde hostium ignobilitate pridem abduc baris, eo te tandem evocavit semidoctorum hominum plausus, quibus ea pestis ta bonorum injuriam nutriebatur : ut non prius Putaveris furores illos, quibus Urbs fere tota conflagrabat , repressum iri, quam perditos sycophantas , & insulsos poetastros suis telis consedisses, ac inaudatam i meritatem, quae simpliciorum animis fraudem ferebat, & juventutem a recto cum Vitae, tum orationis instituto detorquebat, patefacta jam stolidissimi Thrasionis ignorantia perdomuisses. Illua modo, vir clarissime, dolet, . tua te doctrina nequisse uti tam parce, quin plus interdum susceperis, quam tibi esset a bonorum desiderio tributum ac denuntiatum, & dum barbarae dictionis vitia palam faceres, cosse tam serio, ut illinc oratione continuata , non raro ad abstinas res cruditionis locos excurreris, & in .mendis paulo nimium ponderandis, adducendisque bonorum striptorum exemplis operam tam male locaveris, quam qui vilissimis centonibus pretiolassimam purpuram attexueriti Age porro nunc, quando satis eos tuis raculeis confixisti; δr quod intenderas, vulgares animos in fraudem indu res, Si ad admirationem mquinatissimae cictionis erectos magnam partem ab errore liberasti; reser te tandem ad graviora studia , & invidos dimittaeon sumendos, atque obliguriendos livori suo. Te namque monitum elim hasce belluas a nobis miseriores non fore, quam sua sponte sunt: quippe proprio livore crmisti, & alienis meritis exulcerati poenas dant injuriarum, antequam laesertim. Qui namque tam furiose ruunt, ut in optimos quosque immodica licentia verborum incurrant: hi eum summae libertatis compotes vigeantur , servi tamen fiant , & administri perturbationum, Quarum turbine correpti eo tandem adhaerescunt, quo impotentis animi fluetibusi ejiciuntur. Enimvera quos in nos liberiores vides, hos praedam,