장음표시 사용
151쪽
quam sit nutricis pallium , ut est vetus verbum. In qua urbe vivimus, i immortalest Ubinam gentium sumus p Aeterna illustrium virorum monumenta arbitrio larvae bonarum literarum rudis Di literarum vindices, abolete hoc facinus. Zavalio nostro a me salutem. Vale , & me deteri.
Valentiae Hedetanorum, XIV. Kalend. Ianuarias, Anno MDCXCIX.
EMMANUELI MIGNAN ΑΕ amiso integerrimo
TUne illet Per Deum Fidium ut vix te novi. O venustam Epistolam lo lepidami o salsam l bis sellam i Per ego te Deos oro , & nostram
amicitiam, uti hanc viam teneas : & heus tui cave sis ne ab illa exorbites. Novi eouidem inertes fucos qui te circum bombilant , quibus si aurem commodaveris, actum de te est. Spero tamen fore, ni me sallit, ut haec monita nostra quam arctissime teneas. Novi indolem suopte ingenio ad sapientiae irritamenta proclivem & pronam , ingenium liberale, mentem desaecatam & sudam, animum a tabida hac contagione immunem, atque ab hocce coeno, in quo haerent nostrates, exemtum & liberum. Et tu corium nobis macerandum' jocone, an serio 8 Si nos ludis, immerito meo id facis. Equidem de te nihil tale verebor. Sin autem veritatis indagandae studio interrogas, e re nostra est rei propositae satisfacere. Primum omnium miraris is equidem a Seetano positum sui tibi videtur haud bene morato more. Falsus es grammaticorum praeceptiunculis, quibus si adhaeseris, nihilo plus proficias, quam si des operam , ut cum in tione insanias. Quid enim illae int nisi amaniae , ac tricae purae putae PIgitur scito, non principi tantummodo personae istuc verbi adhaerescere, verum & alteri, verum & tertiae. Nec in versa tantum oratione, sed etiam in prora. Ad tuumne palatum Tullius 8 sine credo. En ipse ad Attic. Sic ages igitur: equidem id erit proximum Clodiae. Porcius Cato apud Sali stium in Catilinario : Suare vanum equidem Ne eonflium est. Vin' testem utroque antiquiorem ' en Plautum Menaech. Acr. 2. Se. 3. ME. Equicum Baec mulier loquisury ΕR. equidem tecum. Recentioremne P habeto Persium
Per me equidem fini omnia protinus a U.
Apud eundem in media persena, Sat. s. Tom. I. Ε μη
152쪽
Non equidem hoc dubites, amborum foedere certo Consentire dies. Illud haud nestio, ab eo & quidem conflatum esse equidem , arrisisie non ne mini. Servius ad illud I. Aeneid. equidem per litora certos Dimittam.
Equidem, inquit, in Virgilio , ego quidem ubique significat. Sed in aliis tapro quidem tantum ponitur. Favent lossae Veteres, nam interpretantur: utiam ,γω - . At nullus dubito dici equidem, quani quidem. Sic etenim, o mimo etiam, ta jam: et , Ss' rejicitur autem altera litera os, διομιοῦ P, cum euphoniae, tum syllabae corripiendae gratia , ut metro consulatur. Quoci si producta prima usquam indigent Poetae , tum integre scribunt. Terentius in Heautontimorumeno, omnium quae sub coelo runt L tinissima Fabula. Ret. 3. M. E. Et quidem heriae forma luculenta.
Et Aet. 4. Sc. s. Et quidem jubebit posit.
Viden' iiam Audi Priseianum sexto decimo exeunte: Sciendum quod quidam equidem conjunctionem compositam esse exi imans ab ego S quidem :sed errant. Si lax enim est. Et hoc maxime em i a quoque confractione nrationis possumus intelligere. Nam, equidem facio , equidem facis , equἰdem iacit, dieimus. Porro si τὸ equidem Valet ego quidem ; ineptissime Caesar ἀλωολογνοῦ apud Sallustium in Catilinario , ibi: Equidem πη se exi amo, P. c. omnis cruciatus, cri. Et ipse Sallustius in l. de Ordin. Republica Equidem cis cuncta imperia, Sc. p. I. & p. ss. & s64. Cave, sedes, ut ne id cogites. Terentius quoque in illa omnium mundissima, ut ipse profitetur in Prologo: Id equidem ego, s tu neges, certo scio. In tuam sententiain traxit grammaticorum agmen obstinatum illud diacendi genus apud divinum vatem, apud quem octies de vicies ita positum
Principem syllabam verbi pons producendam adseris. quidni t Dummodo tamen illa transactum tempus non attingat. Si enim attigerit, confestim corripitur. Eclog. 3. Orptis
153쪽
Orpheaque in medio posuit, olvassue sequentes. Existumo te oculos collimasse ad illud Sectant, Ergo age, tesiculis positis, Vc.
Recte herese ille, & ritu pro . Divinus vates 2. Agriculturae: Arboribus positis secto via limite quadret. Alibi toto opere. Nam quid ego te obruam testimoniorum plaustris P E-goinet in Fastis, mense Julio: uinctilis primum, postus quod in ordine quinctur, Dictus erat, numerum Ignificante sono. Imo si penitissimam hujus verbi naturam scrutari velimus, ubique foret corripiendum. Est enim πόνος : quod & Deere, & laborare significat. Praecipuus sane labor in rebus loco suo statuendis ; ut in exstruendis aedibus.
Ici Latini cum animadvertissent , ponti ἀπο - κονου nomen indiderunt. Eπίνοι, altera vocali rejecta, ponF : sic μονος, mons: R μινος, mens: a γένος, gens. 2 γαλανος, glanF.
Scribere quae seros placeat legisse nepotes. probum est, & e mediis Romanae Urbis praecordiis. Asinius in Ampli, truone, Act. I. M. I. Apage, non placet me hoc noctis esse: Genavi modo. Placet me esse, ut placet nepotes . legisse. Dormitas Emmanuel Z Erige sis mentem, atque in antiquorum te conser penetralia. Excute grammaticorum brias, perfringe repagula. Ego vero in Eustathio totus sum. Immane est, quam me delectet ille omnigenae eruditionis promus condus. Di faxint, ut prospera valetudo vires sumpetat. labor enim improbus. Heus
tu, de Tulliano lexico ne hilum ' Quaenam segnis haec taciturnitas, &vecors silentium ' piget ne te promisiit Ego vero non tacebo, qui sciam Amyclas hoc morbo periisse. Vel librum transmittito, vel ad Fidei Candidae te deseram. Vilarius ille aio..k ii e tride si sapis in verba dat, libros retinet. Quam aram teneam nescio. Di illum eradicent, bonarum E a lite-
154쪽
literariam labem. Barserius noster jubet te. Ego vero Zevalium, & quidem plenis faucibus: nam illum, ita me Deus , medullitus ardeo. Valepugilice. Ualentiae Hedetanorum , VII. Id. Majas MDCC.
V. ΕΜΜANUEL MARTINUS EMMANUELI MIGNANAE salutem mittit.
Uam ipse vix habet. Equidem a nonnullis diebus , nescio quo maligno sidere, incommoda valde utor valetudine. Nam & ail omnia fastidio, & molesta assicior coirris lassitudine, & αεΦαλαλγ- saepe infestor. Denique nescio quam aegritudinem aegresco: namque & taedet me mei, & molem hanc animo nostro circumjediam aegerrime traho. Diiacamne hanc animi contractionem , an vero corporis languoremi sortassean utrumque. Ergo si me amasi si me salvum cupis , ad me quant Fusadvola; ut tuis saltem colloquiis recreatus, animus denuo revirescat atque repullulet. Nam caetera mihi gaudia, ita me Di , κωuoio e Tuas iteras nuperrime ad me datas, quibus emeram verbis P nae illae Venere ipse venustiores. quo sesamo' quo papaveret papae. Coelo me beastitam grato mihi munere. Iteruin atque iterum rogo te , ut animum deficientem hac aqvula erigas, atque confirmes. Libri nostri adhue sub Carnifice. Laseivit ille in aliena midia, discerpit, exenterat, deturpat, dii niat. Proh Deum atque hominum i Saevit ille impune in mea viscera: nec fas gemitum emittere. Salve R Barserio tuo. Zavalius noster sae ut me redamet. Vale. Valentiae Hedetanorum, VII. Kalend. Junias, An
Valeretium Hedetanorum. AD te meum advolat epistolium , unaque amoris in te monumentum ac pignus: pirorum scilicet quasllum. Te etiam atque etiam rogo pro tua in me benevolentia singulari, meaque item in te summa , ut non tam
155쪽
rem munusculum hoc levissimum, quam mittentis animum perspicias. Ualemi Rex. IIV. Kalend. Sextileis, An. MDCC. Sagunti.
DKosculatus sum tuas literas sane mellitulas, lepidulas, sacetulas, Venere ipse venustiores. merum mel. Sed heus tu, vites proseetionem meam totis nabenis jam praecipitem , Hippomenis more , pirorum jactu intercipere, ac remorari ρ Αt fallam benevolentiae atque amoris tui a tes, quando ita mei oblitus es , ut Sapuntinis delinitus ac inescatus det elis, Emmanuelis tui nomen fastidio iam tibi fuerit & ludibrio. Feram hanc adversiae sortunae calamitatem animo obdurato & sorti , atque hoc amoris nostri naufragium libens subibo. Interea me studiorum ae virtutis tuae cultorem intelligas velim. & sore nominis tui buccinatorem. Perendie abitus meus. Uale gratissimum mihi caput. Ualentiae Hedetanorum, XIII. Kal. Augusti, An. MDCC.
DE reditu nostro ad Edetanoy bene est ut gratuleris e sed habeo quod 'doleas: squaliorem nempe & mentis illuviem , quae ex patriae rimsticitate atque hebetudine in animum, licet obstantem, irrepsit. Et tua me literas, quem tam alta obsedit caligo i quique plus habet fuliginiς, quam Vulcani barba ' Excutiendus mihi prius est stupor iste , ac sordes
detergendae. Quandoquidem autem ineptiarum mearum non te piger, illud scito, tam vocem parvitas , quam mediocritas, & Romanas esse de Tullianas. Quum enim Valerium & Paterculum nassi susipendimus, non verba iose explodimus atque accusamus. sed usum , quo perperam a natuva significatione detorquentur. Viden' ut eta parvitas mea oleat cucullos p
156쪽
Vincula quae cerni non possent propter parvitatem, dixit Tullius inde Universmediocrisatem ingenii in a. Philippica & alibi saepe usus est hoc verbo. Bis a me per literas petiisti, quidnam sit apud Hirtium Lib. 3. de Beli. Civ. X. Sacrati viri. At ego mehercule Hirtium nihil de Bello Civili
scripsisse, tam habeo perspectum , quam me esse inarem. Tres circumseruntur libelli Hirtii nomine insigniti, nempe : De Bello Alexandrino, de Bello Africano, ae de Bello Hispaniens. Ucrum enim vero horum ipsorum incertus est auctor; nam , ut ait Suetonius, alii Oppium putant, alii Hi rium. Ego certe quolibet pignore contendam non esse unius parentis prolem. Hispaniensis quidem belli dictio a reliquis δἰ. δεα πασῶν distat ; nam ejus stylus & horridus est, & hirtus, & ut verbo absolvam) barbarus Asrici vero non inter illos tantum eminet , sed inter pleraque Romanx ripta: ita tersa in eo, & ad Comicum morem pura dictio: limplex, cohaerens, & candida narratio : nihil in eo quaesiti coloris aut suci: sed i tus ad imaginem prisci aevi. Alexandrini stylus inter utrumque , Hispaniensis melior, deterior Africi. Sed de hoc jam diu est quum longam dio sertationem scribere institui: nam, ut verum satear, ira subit, quoties bellum Hispaniense pristo illi acuo, deliciarum parenti, tributum audio. Sed haec ιος eo πα-νγε. Nullus dubito te pro Caelare Hirtium advocasse : quod mentis peregrinatione evenire atalet. At ubinam gentium sunt verba illa abs te adducta: a Capua X. Derati viri y Nam in loco illo , ad quem tu digitum intendisti, haud ita legitur , sed : M. Sacrativirum Capua. integrum locum transscribam : Duobus his unius diei praeliis Caesar de reamumili es MCCCCLX. notos equites R. Festinatem Tuticanum Gallum, Se roris stium, C. Festinatem Placentia , A. Gravium Puteolis , M. Sacrativirum Capua, Tribunos militum cI Centuriones XXX. Habes igitur M. Sacrati virum ita dictum, ut Cornelius Asina, Tretricilius Scropha. Quid 'nunquamne audisti Bellum illud Sacrovirianum a Cornelio traditum lib. s. Annalium, Iulio Sacroviro fautore & principe ρ Atqui Paterculus tuus etiam meminit lib. 2. Rom. Hist. Quid ergo dicam i te veteres illos supine atque oscitanter legere' apage has nugas. Nonnulla sunt quae abs te scire aveo. At, heus tui cave sis ne animo infenso me id sacere, in animum inducas; sed ita me Di, ut doctior fiam. Primum est, cur in epistolarum ejus ad quem scribis nomen nomini tuo pracponis, refragante totius antiquitatis consensu, cum apud Graecos, tum apud Latinos. & quidem optimo cori silio. Simulac enim literae nobis traditae sunt, nihil animum aeque exstimulat, quam mittentis notitia. Iccirco mature ac prudenter consultum est , ut quod in oculos
primum lcgentis incurrat, nomen sit illius, a quo datae sunt Iiterae. Po ro quid illud est in fine Epistolae XVI. Kal. Sextile is ad me datae : Ba seris sal Salve a me Barseri, vel, D eat a me Barserius , dixissent C mici, bc quidem Latini sume. aliter si ostenderis erue mihi hunc oculum.
157쪽
Tua ressu=nsa, quae quas e tripode reddisa, a me veneramur, verba sunt ex eadein Epistola. At quo auctore ' Videris mihi Appulejum sistere Metamorph. XI. Phoebi soror, quae praeclaris nunc veneraris delubris Ephesi Sed ab homine extero linguae Latinae auctoritate in quaerore , insanire est: praesertim vero a scurra in verbis procaciter luxuriante. Quod si Horatius dixit Sat. 2. lib. 2. Ac venerata Ceres ut culmo surgeret alto. Et Maro 3. Aeneid. cursusque dabit venerata secundos. Id rectum est in participiis tantum, juxta montem Budaei, Iul. Scaligori,S: I .ud. Cerdae : quo modo intelligendus cst A. Gellius lib. I s. cap. II. quod ideo fit, quia veteribus in usu fuerunt activa quoque , ut est apud Ulautum Truculento Act. Σ. Sc. F. Date mihi hue Stactam atque ignem in aram,
Quod ad novissimam adtinet epistolam, nonnulla in ea int quae immane est quantum me torqueant. Illud in primis est quod scribis: Deinis te Valentiam salvum pervenisse, librosque e Batavia accepi e ὲ iccirco meae partes esse exi imavi tibi Derum a que iterum gratulari. Videtur mihi inconcinna oratio. Dixissem ego: Deinde quod Valentiam sareus per eneris, quod e libros e Batavia acceperis i iccirco mearum partium esse exi imavi , tae. Sed
sorsitan illa ipsa recta erunt, nisi quod ego obtuis sum animo ac plumbeo. Illa porro inserius scripta: Hunc nostrum striste quidem l ad plures , in ore es omni populo, illum cum haeredem instituisset , quid sibi velint, nondum ari latus sum. Salebrosa mehercule sunt, & hispida. Verbum mihi perquam molestum in aures impegisti, circa finem ejusdem Epistolae. Illud scilicet nullibi, quod nusquam gentium reperitur. Habes igitur, mi Emmanuel, ingenui amoris testimonium ac pignus, quod identidem abs te ex ecto. Quod de Austriaci nominis interitu subjungis, nec novum est , nec mirandum , siquidem, ut sapienter Simonides: Oυδεν ἐν ρωποισι μένti χλι ἔμπεδον aul. Omnia satorum vertigine rotantur , & in summis Iudit petulanter fortuna.
158쪽
Sed in hac malorum strue atque congerie , insperatum nobis emersit sisIatium. Ouis enim in tanta Hispania citin caligine tantum sidus nobis astulsurum speraret 8 Uerum tandem exanimi penetralibus vocem emittere tiaceat. Nos beatost optata fungimur salute. Spero fore ut fruainur principe domi militiaeque inclyto , quique literas iam diu exsulantes & prinstigas, veluti restituat postliminii . . Theresiae nostrae a me salutem , non quidem chartaceam illam Plautinam. Verum ex cordis adyto, ac intimo recessu. Vale, & ad me quan oeyus veni, nam Batavi nostri jam pridem te exspectant. Valentiae Hedetanorum, M. Kal. Decemb. MDCC.
IX. ΕΜΜΑN UEL IOSEPH MIGNA NAE MMANUELI MARTINO
S. P. D. Valentiam Hedetanorum. EAm animi aegritudinem, a te postquam abcessi miser contraxi, ut inmnem voluptatem, quam apud te diversatus ceperam , tui desiderium omnino interverterit. Iccirco satis explicare non possiim , an majori sit mihi oblectamento tuis suavissimis frui colloquiis, facetiisque , quam molestiae ac dolori iisdem esse frustratum. Namque adeo me mei taedet, ut vel ad nostra studia, quae in rebus adversis perfugii loco habeo , non me recipere, sed aegre trahi videar. At quam aberrationem ab hisce molestiis inveniam in tanto squallore honorum studiorum, aut quomodo hunc ego possim abstergere dolorem haud teneo. Nam qui dudum tot Musarum deliciis amuebam, modo in hisce latens Sagunti ruinis; licet egregius ille Cimbrorum, Teutonumque debellator mihi homunculo esse possit exemplo in Karthaginiensibus qui aliquando delituit ; nullum tamen praeter
communem mihi cum hac Urbe calamitatem occurrit levamentum. Enimvero Saguntum ego aspiciens, haec me etiam intuens alter alteri certe
possumus esse Blatio. Tu igitur si me salvum cupis , sedulam dabis operam , ut tecum vi vcre possim. Id perfice , mi Emmanuel, in te enim omnis spes est, qua ut potero me sustentabo. Si vero res procedit parum; sindubie, nisi quid Dii respiciunt, emoriar. Nihil est quod te pluribus, tua enim jussa me valde urgent. Ill. Joannem Castet vinium silvere jubeo, illum profecto multum merito suo amo. Tum Petro Borrullio meis verbis salutem plurimam. Turresius noster ut valeat fac sciam , etsi nullus dubito, ni Fulicae valeant, ipsum nequaquam valere saltem posse animo. obis denique, qui te amamus, erit gratum , & amabo te , si das operam
159쪽
S. D. SaguntumVIden' te in rebus Graeciae ineerta adhuc librare vestigia , ac veluti caligine circumfusa, huc illuc impingere t Relege, sis, literarum tuarum proxime ad me scriptarum πρωτο υπον, ac in temporis notation tot sere lapsus reperies, quot verba. Incumbe igitur in id studium velis ut dicitur in & remis, si tibi literarum amor cordi est. Nos aequo vultu respicit Dea Salus. Eustathius vehementer nos exercet. Res tuas cur bo diligenter. Castelvinius & Borrullius te salvere jubent. Turresius abiit
S. P. D. Valentiam Hedetanorum.
TVas literas & libenter legi, & ex illis intellexi, & didici nostra studia
permagnae tibi curae fuisse, & quod omnium est mihi gratifumum, te nactum esse censorem sine fuco, sine ambagibus, & ut uno bolo dicam, ipso Catone severiorem : quae 'uidem, ita me Di, immane est quam sint mihi cordi, atque delectent. Sed hoc unum me male habet, te minus redie quam se res habet, de me cogitasse: nempe ut caverem in animum inducere tua in me ossicia animo insenso proficisci. Quid ρ arbitraris me aliquid αλαμίαι Hisbanae contraxisse ξ tota erras via , mi Emmanuel; immo aliud videre videor, stilicet, ingenui amoris, ut ais , testimonium, ac pignus, & qLαndam tui amoris in me superabundantiam, cui nunquam me posse satisfacere puto. Satis enim doleo nullam mihi facultatem dari tibi obsequendi. Sed quid te pluribus pergam obtundere y jam nolli indo-rim. I. F lcm.
160쪽
lem. Quod reliquum est, ut quam primum memet ex his emergam triacis, quibus nunc plus satis impedior , & otiosus totum me serio optimis Iedtionibus dedam. Iccirco Saguntum , ubi proprii juris ero , reverti e gito, ibique, si Dis placet, ab hac stabie convalestam. Sed ut caetera, ruae meae partes Viaentur, attingam : sc habeto , me non ire inficias ,
orte alias res agentem pro Caesare Hirtium posuisse. Uerum enim vero
quod subsequitur ita , ut dixi, esse in nostro Codice nihil est quod dubites.
uapropter totum locum, ut est, in medium proseram : Duobus unius diei
praeliis Caesaris de M. rati sunt milites noventi, sexaginta , ω noti equites Ro. quadriventi, ricitanus Gallus Senatoris filius, s a Placentia centum , cs a Puteolis centum , S a Capua decem Sacrati viri, ta decem Tribuni militum, S centuriones triginta duo. Quid ergo cum haec legeret , qui minusquam ego esset stupidus, intelligeret, praesertim cum tot parasangis a vera lectione distent, ut etiam Glauco hebetior cognoscere posset. Uiden me injuria a te vapulare ρ Cave iterum hoc facias inconsulto , ne te iniquum appellem judicem. In epistolae Tironem suum risit Tu lius, & tu me tyronem. Gaudeo scave sis me in stomacho ridere existia mes) dicam tamen, quamvis non te praeterit , Sulpitium Uerulanum virum in hac arte peritissimum modestiae gratia solitum fuisse ejus ad quem scribebat nomen suo nomini praeponere , ut videre est apud Ascensium :clarissimo viro Gleoni Sin alis Patricis Romano, Sc. item Erasmum Rot.& alios. Falcor tamcn nullum veterum, quod sciain, ita secisse Quapropter ut tibi morcm geram, libcnter secus faciam, ac seci; maximum enim mihi est quod a te audierim, quam quod alii omnes dixerint. Or tionem illam mutilam, tua pace dicam, me apud Tullium legisse: vereor tamen ne locus sit corrMptias, si,d si qυ id , ne quid tuae sententiae tutius adhaereo. Barseriosam, sicinus est animadvertendum, & ita me, puero trimo indignum. Haud secus το nullibi, quae quidem vel apud alterum me legi, vel ut ne mentiar, e proprio corobro, veluti Minerva e Iovis, prodiere. Illum 11 Utrum, Fc. quod duriusculum tibi videtur , scito me Tullianum morem imitari voluisso, qui labentem & prope extinerim Rcip. statum multis calamitatibus oppressum deflens, ad similiares minus quam
solet aperte scribit, subjungens: Nosti caeterae disseile est irini, cf. quae quidem vix percipi possunt. Nunc restat illud Appulejanum Nnerari d
sumtum πα9ητικῶe. Heus tu nimium mihi videris- , nam proh
Deum, atque hominum i credin' me esse Oedipum p vel nescis cellae, &cuculli, quid praesitent ρ & qua rubigine nostri ordinis homines hebetentur Z Spero tamen sore, ut has serdes, Dis bene juvantibus, abstergere, uti institui, & expurgare valeam , praesertim si in hocce Herculeo labore suppetias mihi tuleris. Interea pro tua singulari prudentia velim perpendas me esse hominem, & illud vulgatissimum Philip . ia. Cujusvis est hominis