장음표시 사용
171쪽
diea. Vineentio Turresio nostro abs te gratiae: nam ille mihi commod viti Nosti juvenis indolem, comitatem, Verecundiam: addo, magnam illi esse erga tuum nomen observantiam ac studium , famaeque tuae esse quam addictissunum: quod ego hercle beneficii loco habeo. Ouicquid ad studia tua propaganda consurre judicabis, ex nobis Petito, modo ne praepropera sestinatione laboris tui studium corrumpas. nam, ut vetus est verbum , Canis festinans caecos parit catulos. Ac ne epistola ανἐλλοοe minus tibi arrideat, en versiculum hunc, quem cupio quam arctitane teneas: Προπετυα πολλῶς ἰηρο αἰτία κακων.
Vale, & a Turresio nostro salve. Ualentiae Hedetanorum , XUII. Kal. Septembreis MDCCII
EMMANUELI MIGNANAE saluti suae ε. ε
LIteras cum a te avide exspectarem , quibus superioribus nostris faceres istis, delusum me ene sensi. Qua rei novitate adeo sum perculsus, ut verbis contumeliosis vix, atque egre quidem , temperare potu rim. Ne vivam , si quid mihi unquam molestius accidit. Abs te hoe tempore nihil literarum ρ Heus tu, nosti qui siem ' nisi abigis a te hane socordiam, tibi nuncium remittam: modo per amorem in te nostrum .liaceat: tantus enim est, ut exhauriri nulla possit injuria. Sed haec paullo commotius. Scire ex te velim quid egeris in praedio paterno : recte ne omnia ρ satin' ex sententiat quoci equidem prorsus existimo. Nescio en linquo naturae lenocinio solo patrio adnaerescimus. Ego quoque circiter Kalendas Decembreis, in montes etiam patrios , & ad incunabula nostra cogito. Etsi id non adhuc stat. Si iter secero, scito me sere apud te. Quod ad nostra attinet, ita sum complexus otium, ut ab eo divelli non queam. Cave tamen putes, me lacertas captare. Vetera tantum relego: quod ab otio parum distat. A scribendo autem prorsus abhorret animus. Tu, mi Emmanuel suavissime , si vis homo esse, per fortunas incumbe ad illud praeclarum opus, quod animo versas ; totas ingenii facultates in eo profunde. Lento tamen gradu tibi ingrediendum. Etenim dudum circumrodendum est, quod devorandum. Turresius, nostri amores, pleno In dio te amat. Ego illum, me hercule . plus plusque in dies. Nemo enim in terri est mihi tam consentientibus sensibus. Quam ob rem toti sumus
in illius potestate. Ille, Di bonit quam voluptatem cepit ex tuas literis l
172쪽
Fae igitur, amabo te , ut quam saepissime ad nos aliquid. Si nihil erit quod seribas, id ipsum scribito. Per nobis , per, inquam, gratum nobis Deeris. Huit paene praeterii quod maxime tibi sore jucundum puto. Ge ardi Vossit Elymologicon linguae Latinae Venire seito; tametsi quanti
veneat nondum habeo exploratum. Nosti operis splendorem ac dignitatem. Adde contectum esse sillybis Gallicis , & ornatu illo πολυαιλεῖ Izitur ut ne illud abire permittas , iterum atque iterum moneo. Turrenus noster ideo illud non emit, quod tibi usui sore animadvertit. Si tibi arri serit, sae me certiorem. Consestim ad te mittam. Cura ut valcas. Valentiae Hedetanorum, III. Nonas Septeinbreis MDCCII.
amicissim εἶχε, καὶ εἶ προωειν.
SUbiratus tuis ultimis literis negligentiae me nomine multasti; sed immerito id quidem meo secisti. Scin' tu quantum me pudor , &, ut
ne mentiar, formido ab scribendo revocet, ac deterreat ξ Quotiescunque ad te epistolam misi, multa Deos immortales veneratus sum , ne tibi meis illepidis lituris aliquam afferrem molestiam ι tuas praesertim epistolas cum legissem quas saepe etiam lego in tanto lepore . ac venustate alii uentes; labascit prosccto animus , & stylum refugit nimio veluti obcaecatus splendore tuarum literarum. Tantumne , nia suavissime, in te irato melialis inesti quantum igitur in te faceto, Iepido, festivo i Papael ita me Di
bene ament, lubens tibi malum dabo, ut te quam saepissime iratum ad hunc modum uentiam , & si meae socordiae stimulis non videris satis concitatus, iram petas licet ab irato Achille mutuo, ut tui desiderium saltem crebris & longis literis leniatur. Equidem de tuis innumerabilibus in me officiis hoc erit certe gratissimum. Sed jam redeo ad epistolam , cui bellissime, atque ainicis me scriptae, nihil est quod multa resipondeam. I stro amoeno praediolo , etsi non lavimus , laute tamen diversati sumus una cum nostro integerrimo Vilario, Romanae secundiae sane quam studioso, ac veteri necessitudine mihi conjunctissimo. Apud nostrates omnia redite habent. Cum tu in patriam concesieris, per nos iter facito, ut alia quot dies hie oblectemur. otium tuum laudo : sed heus tu otium appellas tam pulchre loeatum tempus' Cave sis pastores Latii id reseiant : ipse licet sumnius Iupiter tibi advocatus adsiet, numquaIn fugies infortunium.
173쪽
De nostris studiis nihil pene est quod scribam: ut tibi morem geram, scribam tamen: meum nempe huc & illuc rapi animum , trahi , atque innumeris jactationibus ninctuare. Tot , mi Emmanuel, tremo, horreoque postquam Homerum legi, ac plane viribus nostris disso , illo etiam Horatiano versu perterritus: Sumite materiam vestris, c. Iccirco quam viam tenuam non video. Turresii nostri literas quo animo acceperim, tu ipse perpendas velim, qui haud nescis , quam mihi sint ejusmodi literae in amore, ac deliciis. Igitur si me amas , hominem hortare nullo negotio illum commovebis) ne gravetur ad me crebro literas mittere. Ego vero nimis averem scire quid sientiat de usu linguae Latinae apud Romanos, quis robe memoria teneo ipsum addubitare, an labore , ac industria linguam .atinam compararint; nam mihi etiam quaedam fuere obvia, quibus permotus parum abest, ut eam pedibus in ejus sententiam. Gerardi Uositi Εtymologicon linguae Latinae , tam pulchre ornatum , ut narras, fac brevi sciam quanti veneat ;& cui ego pretii pecunias crediderim , psi etiam librum tuto credi posse arbitraberis : hoc sialtem solabor desiderium tui nondum editi Etymologiarum libri, sane aurei. Di faxint ne diutius hac luce, ac tanto reip. literariae commodo careamus. Cornelii Taciti opera cum Lipsit Commentariis, & Notis, necnon Josiae Merceri Parisiis edita : tum etiam Dionis Cassii cum Notis Leu lavit, & aliorum Hano ae: tum d nique Persit, & Juvenilis Satyras cum Notis, & Commentariis Variorum
Lugduni, ex nostrati s cucullatus ad me misit, speram sortasse me auri
montibus eos libros praestinatum ire : sed frustra homo est, nam ei resicripsi tales libros haud magni sacere. Ouandoquidem autem ad nos jam misisset argenti numum triginta jaeturam facere in animum induxisse : si autem spe uberioris quaestus duceretur, libros retnissurum , ut cui voIuerit obtrud ret. At gum epistolam scribebam , ille vir egregius ad me reseripsit illisnumulis contentum fore. pecuniam dedi , transacta res est , pax , nihil amplius. Vale mi Rex, ac Turresio nostro P. S. dicito. Vale, & salve.
XXII. EMMANUEL MARTINUS EMMANULLI IOSEPHO MIGNANAE
PErculsus sum epistolae tuae novissimis verbis, plane : qui bus me, quata non amplius visurus, dimittis. VALE, inquis, &SALVE. Mene bustuuia hae salutatione ξ Di averruncent. Num tae
174쪽
det te meit Ueteres non aliter hae salutandi formula usi sunt, nisi quum ab iis recederont, quibuscum non essent amplius congressuri. Itaque Vita fruetos, postquam essent compositi, geminatis his vocibus extremum salutabant. Notat Varro in Logistoricis. His monuit SALVE 3t VALEdicie non quod aut valere, aut salvi esse pessint, sed quod ab his recedimus , eos nusquam visuri. Uirg. XI. Salve aeternum mihi, maxime Palla,
In perpetuum frater me atque Tale. Papinius 3. Sylv. in Sacr. Hetrusci. Salve supremum, senior mitissime patrum,
Charinus Plautinus in Mereat. Ad . U. Sc. I. extremum discedens: Limen superum inferumque fame, Amul autem vale. Hunc hodie po remum exrono mea domo patria pedem. Tyndarus etiam cum in lapicidinas truderetur, herum Hegionem , quasi eum non amplius esset visurus, ita salutat in Captetv. Adt. s. Sc. V. Vale atque sal . Item Curcul. Ego abeo, vale atque saree. Inscriptio vetus Romae D. M.
Hinc ortum, ut etiam maledicti vim obtineret, ut est apud Teremtium :Valeant, qui inter nos dissidilam volunt. Hoc est, ita a nobis recedant, ut numquam ad nostrum revertantur st* etum.
175쪽
elam. Ea re mali ominis ae δυ- μα habentur haec verba ab Artemidoro Lib. t. Quid igitur cogitem ' te amoris nostri stippoenituisse' tibi ossietum studiumque in te nostrum exosum ρ Atqui opponam eas ipsas literas, quas legi libentissime , plenissimas amoris , numanitatis, ossicii, diligentiae. Appinge igitur aliquid, quo hane maculam absterg1s.
Nam ego, ita vivam, aestito. Nunc ad epistolain. μανα. Scitote vel maxime a veritate aberrare in ea sententia de Latino sermone. Quem enim potius Latio tribuemus, quam H, άυτ πινα ' Suum habuerunt Uolsci, Osci, Hetrusei, Sabini, Samnites, Brutii, Appuli. Suum denique
Latini. Quomodo situm, si aliunde comparatum & accersitum ' Hoc vero perinde mihi videtur ae si dubites, utrum in Graecia usi fuerint Graeca lingua. At inquies, Praeceptores habebant, quibus & Graecis & Latinis literis instituerentur. Esto. Illos tamen non ad sermonem comp&randum accersebant, sed ad nitorem & cultum , ut ad eloquentiae fastisium t nosti quam arduum studio illo contenderent. Hauci aliter atquem Graecia. Sed in re tam perspicua immorari, otio est abuti. Vossii Ε- tymologicon curae mihi erit ut ad te quam primum. De Tacito, Dione,& Satyris, quae scribis, mihi valde grata. Gravinae Librum de ortu Progressis 'uris civilis heri aceepimus De Turresio sic habeas velim, nihil mehercule illo mihi nec charius esse, nec suavius. Facio pluris omnium hominum neminem Quid plura' in amoribus est. Ab illo salvebis. Da operam ut valeas. Ualentiae Hedetanorum, XIII. Id. Sept MDCCII.
XXIII. ΕΜΜΑN UEL MARTINUS EMMANUELI IOSEPHO MIGNANAE
cepi tuas IIl. Id. ad me datas, ex quibus facile perspicio te monitum illud nostrum , amoris & humanitatis plenum haud eo animo quo par erat austultasse; sed averse a meis ineptiis , ne dicam , insenis :meque apud te gravem offensionem subiisse Sed quoniam ego is sum, qui non statim animo concidam ἔ quando pereundum est, erecto & infracto illo id calamitatis subire constitui. Ualedietionein illam duplicem Tyronianam , quam affers, imo quam afferre unice potes ; nae ego insulsissimus omnium mortalium essem , nisi jam pridem non vidissem modo , verum etiam cum admiratione vidissem; imo cum stomacho. Quo cnim pertinet Tom. L. H
176쪽
γ illa & Libitinaria salutatio ' Dixerit Cicero, nihil moror. Id ego
certo scio, bis certo : ea sermula usos non nisi cum longius discederent, vel non amplius redituri, vel ita ut de eorum reditu jure ambigeretur. Sed Tullius in ad Tyronem laseivit atque luxuriat. Dumque nihil rerum non
satagit, ut amorem suum Tyroni quam scitissime appingat, in id impegit
flagitii. Heu scelusi inquies. Itane in Ciceronem Ita profecto. habeat. Quando totius antiquitatis consensus aliud me docet scilicet. Alteram pla-sam. objicis mihi epistolae tuae verba: Cum incendisses , Ue. Quid inibi
insultas do manuS. N mssum. humani nihil a me alienum puto. Quin etiam, e medio coelo Latino desumtam esse eam locutionem , tute
es testis id me haud nescire , qui in epistola data III. Id. Aprileis item
scripseι im : Unum id intelligas velim, me, quioavidfecero , GVendae ac propa gandae famae tuae id facere. Quae quidem verba tam sunt tuis similia, quaml1e laeti. Quid ergo damnasti' mente peregrinabar Per fidem igitur te obtestor, ut male nam illam κρωι, sunditus doleas ; ne hoc etiam habeat posteritas inscitiae nostrae monumentum. Quid si habeat' an humanitatis meae me pudet 8 praesertim cum mihi exemplo praeterit venustissimus. ille Atticus & fortasse Varroὶ qui cum verbum susinere e quodam Ciceronis libro delendum censuisset, substituendumque inhibere , idque Cicer ipse comprobasset; opinionem tamen suam rejc Otum iri postea animadvertit, prius Verbum denuo accersere jussus. Quod Cicero ille , ille Cicero, veram hujus verbi significationem a nautis & remigibus postea didicisset , dum ad V illam suam navis appelleretur. Inhibere nempe remos , non esse quidom remor sustinere, squod ipse arbitrabatur in sed contraria remigatione navem convertere ad puppim. Ο si testimonio res indigeret saetiim lepidissimum, ad adstruenaum linguae Latinae ustun promiscuum i En tibi.
Ciceronem a remigibus & nautis edoet n. Mitto illud : in PIRAE EA . quod etiam Atticus veru notaverat. Cicero autem purgat Terentii auctoritate. Vellem equidem, qui meus est in te amor , de scrupulo quodam , qui me in epistola tua valde angit, ad te nonnihil. Sed deterreor cum tua, tum etiam ne id facere videar lacessitus. Igitur posthac oro taciturnior rana Rhegina. Gerardi Vossi 'Καυμολογικω pretium constituimus denarios XXXV. Si tibi & res & conditio placet, facies me certiorem. Mihi sane videtur, nusquam gentium minoris emi potuisse. Da Operam
ut valeas. Valentiae Hedetanorum, Idib. Septemb. MDCCII.
177쪽
XXIV. ΕΜΜANUEL IOSEPH MIGNA NAE MMA NULLI MARTINO
PEccatum a me largiter nunc demum lectis tuis literis animadverti; nam quod ego Ixscivibundus veluti per jocum appinxi , id tu nescio quo
meo singulari sato, qui meum animum istis perspeciturn habeas, cuidam tribula; ae subjungis te posthac fore rana Seriphia taciturniorem. Αin' serio 8 vel nos ludis p Sed modo mihi venit in mentem , haud recte illud factum, me vel joco tantopere te commovisse. Haudquasuam ita volebam. Di me perduint, si unquam hoc animo meas abs te literas acceptum iri putaverim : sed ut scires etiam mihi aliquas doetrinae accessi nes tuis admonitionibus optimis fieri, qui te , quod sertasse praeterierat admonerem. Nam proh Deum atque nominum i post tot tam acris animadversoris eastigationes fas non est gemitum emittere 8 At si id tibi in testum est, ioca illa, quae tibi faciunt aegre, abjiciam vel quo Cervi cornua. Scin ut se habent res nostrae In luto sum totus,& ut inde eme Fam , non satis teneo. Reliquum est, ut vel mihi ignoscas , vel tibi objiciam tuas literas amoris plenaes, studii, ossicii. Ego Vero posthac, quandoquidem tu quod per jocum dixi, in serium convertis, nonnullam dabo operam, ut te hilaris hilariorem faciam. Nollem enim meum Iovem tam topere mihi iratum. Enim vero literas vix ad neu los admoveram , cuna jam excutienda in me tela sensi portendier. in. χολον me appellas in ipso epistolae άinaei ω. Di omen avertant. Quonam abiit illa humanitas, quam in me esse plenis saucibus praedicabas Z Censen' me immutatum pMaxumas nugas agis. Ipse aedepol ego sum modo , qui oliin, cum mei nominis te buccinatorem esse confirmabas, & qui prae te omnes illos, quibuscum a teneris unguiculis familiarissime consuevi, nihili pendo. Εja mitte nunc jam supercilium quantum potest, & quod advelisus animi tui sententiam dixerim, id uti ignoscas, quaeso. Cedo sis dexteram , mi Limmanuel, mi patrone. Apage iras plumbeas. Usque adhuc amicissime tu me admonuisti, habeo gratiam. Perge igitur nunc etiam operam mihi dare de scrupulo, praesertim quod ais: facies certe mihi gratisimum. Seis nimirum me esse, praeter ea , quae a te accepi Quod deleri jubes, fiet sedulo. At scito tuam famam nostra esse cariorem. Id scia H a res
178쪽
res profecto, si aliquis, quos ubique gentium de te sermones habuerim, ad te detulisset. De tuo Iano Vincentio Gravina tibi ut par est gratulor; mihi etiam vehementer gaudeo , quod libro illo maxima cum voluptate Potitus es. Id εὶ τού Et υμολογικου, quod a te Vel actum, Vel transactum est, ratum nimis habeo , quin etiam gratiam. Argentum mitto, librum tu. Valetudinem tuam cura diligenter , & Turresius ut nos multum amet dabis operam. Sagunti, XVlI. Kalendas Octobreis, MDCCII.
NE sin salvus, si quicquam legi tuis literis venustius. Qud dicam te
in iis Tulliaturire de Plauturire t imo eorum factam in te metu, γ, parum abest ut credam. Cupio te dissuaviari. Egone tibi succenseam, deliciae N amores nostrit Uides quam blande , qui nobis inclusus es medullis' sine cura esto. Sua cuique sponsa, mihi mea. Haec scripsi citatim. Nam tabellarius tuus valde urgcbat. Etymologicon nummo aureo curavimus, quod superest , a tabellario. De scrupulo nostro alias. Turrosius neminem habet te chariorein : nec me etiam. Illi tuas reddidi. Vale. Ualentiae Hedetanorum, XU. Kal. Octobreis, MDCCII.
S. D. Valaesiam Hedetanorum. MIrificam tui in me amoris significationem tribus verbis graphice depinxisti : quapropter non possium tuam non admirari mei benivm lentiam. Iinmo ouam sancte dejerare ausim nihil esse admiratione dignius; quandoquidem te tam sicilem mihi, exorabilemque praebes. Nihil mehercule vidi unquam agi mitius , nihil blandius. Hoe certe uno test monio, ni alia pene innumera extarent, te mihi solide amicum professus es. Cave igitur dubites, quin mutuum iaciam. Equidem ego me potius
179쪽
non amabo, quam tibi meus desit amor : praesertim cum tu tam publice . ad rem verba conferre noveris. Meum profecto pectus, mi Eminanuel, laetitia, lubentiaque concinnasti, qui hoc ad me opus misisti Vositi, ex quo me voluptati parem doctrinae fructum esse capturum cor fido. Eadem ad me nocte illa pervenit per dispositos excubitores. Caeteros actutum libros in theca condidi: amicos omnes , qui a coena honoris gratia ad me, ex aedibus deturbavi, ac me totum illum in Scriptorem , quem nunquam oculis usurpaveram, noctem sere perpetem avide limitemsi. Di vostram fidem l quanto me gaudio delibutum sensi , modo oti legens sua sponte fluentes, modo alias , quibus tanti incenti argutia cluiti papael Tibi igitur, perinde ac meritus es , summas nabeo gratias. Turreno nostro meis verois salutem plurimam , atque adjicies , n minem te uno excepto in mihi esse chariorem. Salutem tuam cura diligenter, iacies mihi certe gratissimum. Vale. Sagunti, VII. Kalendas
XXVII. ΕΜΜANUEL MARTINUS EMMANUELI IOSEPHO MIGNAN ΑΕ
SI bene vales, bene est. Nudius quartus ego & Turresius suimus una. Nam apud me prandit. Non quidem laute & opipare; nec tamen si,mdide: pro consuetudine & facultatibus nostris. Inter Salios & Cunicos. Id tamen certo aifirmare ausiin , me nunquam elegantius esie pransium. Musias omnes accubuisse dixeris : ita leporibus ac facetiis afluebat mensa
Quid plura ego apposui obsonia, ille condivit. Allata est primo loco lanx mali Poenici dulcaeidi, acinatim discerpti, & saecliam aspersi. Quo ego fructu ob eam caussam libentis sine vescor, quod ιν & insultus, quibus ego sum obnoxius , mirabiliter dissipat atque coercet. Atqui, ad me Turrosius: ego bile non in stor. Remove has nugas. Cui ego: Heus m, si nescis, Venerem etiam frangit. Di bonit quam multis verbis si per hoc fructu duam jucunde garrivimus t Adductum est etiam illud Epaminondae. Nosti caetera. Congruens sane videbatur, ut malum granatum Turdis praeluderet. Eorum enim adventui praecurr t. Itaque appositi sunt Turdi assi , succidia & liquamine si illo probe adipati ac delibuti, & panis tosti ramentis consipers : integri quidem , nec intestinis exemtis. Contraxit frontem Turresus ad hoc frictaculum , & altero manu sublato, ac propiore intuitu circumlustrato quam diligentissime; la
180쪽
tissimas profecto mihi dapes apparasti hodie , inquit. Ecquidnam est hoe sordium 8 Ut ego perspicio, propositu in tibi est me fame conficere. Tum ego: Abi sis, inquam, inepte. Quid suavius Turdi excremento Z Immo quid in eo suave praeter illud pCaetera redde coquo.
An te fugit, Scolopaeis & Turdi merdam summis suisse olim in deliciis
Quid olim Z immo nune etiam apud omnes sere Europaeos, ac praesertiinelegantioris palati catillones. Ergo mitte has delicias , si me audis, & id mecum devora, quod Turdus ipse in suam perniciem erat cacaturus. Non equidem id committam, inquit, ut tam luxuriose prandeam. Has mundi lias mensia nostra non capit. Quando igitur, inquam , certum tibi est ab hac sententia digitum nunquam; quod mearum partium erit, diligentissime absolvam. Tu interim i quod jam diu facis i nos observa. Dura illi visa est haec sententia. Itaque recitato illo versiculo: id non mortalia pectora cogis
Turdum arripuit: cumque probe exossasset; Hem, inquam, κοπμeἰνε lCui ille: Pupugit me proverbiolum illud : Gladiator in arena. Cum ossicio nostro naviter functi essemus; ecce tibi, affertur patina quaedam cum cerebellis vervecinis, ovorum s ut ita dicam ) glutine colligatis. Confestim ad me Turresius. Ne Di sirint, ut ego id admittam facinoris. Apage hoc scelus. oppallui ad haec verba. Cumque ego quidnam id esset flagitii interrogassem. Αn, inquit, te praetcrii Pythagoricum illud seitum :μ--εγκεφαλον Z Cui ego subrideres. Cassae, inquam glandes , & gerrae Siculae. An tu nunquam adversus solem minxisti Z Scio equidem non Pythagorae tantum jussu , sed totius antiquitatis religione ab noc streulo fuisse olim deterritos ; propterea quod sensuum omnium esset veluti sons atque sedes. Nec ab em tantum abstinuisse; sed ejus quoque nomen suis.
se aversiitos. Iccirco a Sophocle, aliisque tragicis, dictum esse volunt μυελὸν λευ-ν. Tametsi de hoc. Interpellavit hic Turresius,& aliquanto commotius. Quid igitur mensiain funestas , inquit, dapibus hisce pollutis ac
vitandis' An quod totius antiquitatis consensus damnavit, praesertim vero Athenae illae Atticae, usurpare tu haud vereare , Graecarum elegantiarum cultor & encomiastes 8 Surdo loqueris, subjunxi ego. utpote qui sciam veteres, quum scitissimum aliquem cibum laudare vellent, Pisis cerebellum appellare conlevisse. Et cum dicto , manum ad patinam inj cio. Extorsisti mihi errorem tam luculento testimonio, subdit Turresus:
meque imitari occoepit. Sublato hoc serculo, apposita est oryza jure fulicino