장음표시 사용
181쪽
scino edita: cujus ille nidore tactus, salve , inquit, Deorum ambrosia. Cum sciam subjunxi ego ἰ hujus te avis aucupio in primis delectari; visum
mihi est sore ut tibi morem gererem, si eam non tantum ad glandisjactum, verum etiam ad dentis ictum sisterem. Habes prosecto prandium exoticum , & e longinquis orbis regionibus petitum: Turdos & Fulicas. Sustulit ille ad hane voeem cachinnum. Et: Huil inquit : etiam tu in hoc lito' Conturbatus sum tam inopinatae objurgationis novitate: ac paulli et addubitans. Quid Z inquam. Nonne Fulicae appellantur Z ille. Ita persuasum est plerisque omnibus. Ouin ego ipse ita olim existimavi. Nunc autem pene ivi in alia omnia. Vel sialtem vehementer sum implicitus. Gravissimae enim mihi oboriuntur tenebrae , quotiescunque auctorum i constantia subit. Cicero enim in Arati versione Fulicem canam appellat, ac vocalem statuit ingruente tempestate. Candidum etiam colorem adseribere illi videntur Plinius ti Solinus. τὸ Φ γιγγομενον Plinius quoque cirrosque tu capite plumeos. Virgilius autem marinam vocat. Quae omnia quam sint aliena ab alite nostra, nemo non videt. Nam haec & furva cst,ti semper muta, &palustris, & M-μπου. Quin ipsum nomen Graecum nondum expeditum habemus. Cicero enim ἐρωδιοῦν vertit Fulicem in Arataeis : quem sequutus est Plinius. Nam verba illa Theophrasti: E έ, ωδlia σε εγγόμειος, transscrt: Fusicaa matutino clavore. At Virgilio
ἐρωδιὸc est Arisa, ut vertit ex Arato. Avienus modo Fulicem, modo Ardeam , vocat τὸν Arati, quasi Fulix & Ardea idem sint. Cujus di Dcrimen vel ex ipso Virgilio iacile deprehendes. Suidas interpretatur CAeoniam: Symmachus Miluum. Igitur Maroni nostro non ἐρωδιοὶ, νω a. . iuαι, sunt Fulieae. Nam illa Arati verba:
cumque marinaeis fleeo ludunt Fulicae. Lucanus Mergum transtulit Aut Aecum quod Mergus amat.
Fortasse in hoc melius quam Virgilius. an uia enim Mergas est. Sed illi
Mergi sunt κεπφM. ibi: Revolam ex aequore Meui.
182쪽
Quod ex preta n est ex illo Arati:
Igitur Virgilio Merri stini: αἰΘuiai: Falicae: 'ρω Lal ardese. Ludinviciis Cerda αῖθυιαν quoque esse Fulicam, ob eam rem existimat, quod tam θυια quain Fullo dicuntur a faligine. Alii Fultenm λα- interpretantur: ut Sosipater & Glossae. Sed λαερο est quam Gaviam Latini vocant. The dorus Gara κεποα. Fulicam vertit His. Animal. Lib. 9. cap. I 8. Qua autem ratione ductus , non assequor. Praesertim cum Aristoteles eo loco astcrat κιττου carnem esse λωδη. quod huic avi minime competit. Imo n Qio quid grave & ustre olet. Theodoto subscribit Bellonius. At Suidas κειν Larum interpretatur. Avienus Sturnxm transfert. Interpre; Galeni pro Nissa φήνι Fnlitam vertit ineptimine. Φ, enim ossifraga est. Εrgo aliis est , aliis alviae, aliis κέπφοe. aliis λανα, aliis ψην,1 Aldr vandus Graeco nomine carere asserit. Ad haec ego : Ο avem sane per grinam i cujus ne nomen quidem in xperto est. Et ad illum conversus: Quo igitur illam nomine appellemi Cui Turresius: Si vocabulorum similitudini ulla esse debet auctoritas, videtur esse quae Graecis , & Aristoteli praeseleti in , Α Φω,ε namque Fata , di inserta liquida Faliae. Λquarto itidem cassi φωικα, Fultra. ut ab ἔποπα, Θαpa: N aliis sexcentis. bed Aristotelis με, scribi debet a , .ε. auctore Hesechio,& Suida. Quod tamen codcm rccidit. Nam a πώυξ recte Fulis. Saepe enim si Graec rum in F Latinum migrat. Sic a κίγω, fido: a πειγω, fgo: a πλωτὸ . fata: a πρίω, Dio: a --γ:e, fungus: ab Aeolico ἔπ6. ossa: ab ολον τῶν, sulfur. Sed magnum Etymologicon m- , interpretatur αγυιαν, Mergum. dietumque censet quasi i3 υγγα-τήν- , et V ιυγήν, a clamore stridoreque.
Quod huic aliti minime congruit. Quare juxta scire mihi videor , ae illi qui nesciunt. Nam quae seribunt Turnebus, Ivo Villiomarus, Vositus, Salinasius, Aldrovandus, Bellonius , aliique, nescio an magis nos implicent, quam expediant. Tum ego : o prandium t quod ipse mehercules Iupiter invideati quod longe superet omnes Apicii delicias i Non enim
iam tantum voluptate assicit; iud ipsum animum oblectamento quodam irrigat atque perfundit. Nae tu mihi turpissimum detersisti errorem , ac in posterum cautiorem fecisti. Inter haec jam conviva noster totam ory-Zam devoraverat. Nam ita rem gerebat, ut non sacile perspici posset, utrum clegantius dissereret, an manderet. Igitur allatum est serculum Hisipanicum, sive olla nostra vernacula, in qua erat par Fulicum sutar hoc nomine donee in melius incidamὶ carnis vervecinae quantum o us erat, Nquidem pinguissimae; venter Faliseus, botuli, laridum, napique, quos haec tellus educat Amiterninis longe . praestantiores. Quos umulac Vidit
183쪽
Turresius, salvete, inquit, Manli Curii deliciae : sulcinula argentea
napum figit. Ma te animo, inquam, Turresi : demolienda nobis est haee congeries. Per genium tuum , ne me deseras atque destituas. Ad quae ille: Fer opem, Inqum, sacra Orexis. Et in lancem studiose devexus quasi rimabundus. Ubinam gentium estis, ait, palati nostri illecebrae 8 Cumque ego suspensus haererem. Teneo te, inquit: ac ventriculum 1 Iicinum eruit fuscinula trajectum. Manum ego confestim ad alterum , quem cum degustassem, ingrato quodam sepore tactus ut mihi visium est id ibi habeto, inquam, tuas delicias: & ventriculum projeci. Allatae sunt denique secundae mensae, in quibus erant uvae duracinae, & olivae contusae muriaticae. Nam dulciaria cupedia nihil morati sumus. Tametsi haud ignoras, domus mea quam iis rebus sit instructa. Vinum sui verum fatear) e caupona petitum. Anto paucos enim dies dolia nostra exaru runt. Heus tu, scis quanto sint in honore lagenae Saguntinae: adventare Θεο Pin. Etiam atque etiam vale , di nos ama. Uuod nisi diligenter facis, serreus es. Valentiae Hedetanorum, Kalenais Novembribus,
S. P. D. Valentiam Hedetanorum.
GRatulor tibi, mi Emmanuel, vereque gratulor , vehementer mihi
etiam gaudeo : namque adeo te me esse alterum persuasum habeo, ut tuas voluptates omnes mecum esse communes duxerim. De tuo etiam
in me amore nihil sane est quod dubitem : tuas enim facetissimas per literas, juxtaque expectatissimas, Musarum lacte, ac bellariis Atticis exuberantes me tua mensa benigne, ac liberaliter communicasti, quod ego si mis in deliciis habeo. Nunquam mehercule quicquam jam diu me magis voluptate affecit: nec unquam acceptus fui melius, ac prolixius. Scis nimirum haec fercula quam minimam afferre delectationem bonarum artium studiosis, quibus animus mirum in modum veluti illiquefactis voluptatibus perfunditur, ac irrigatur. Nam tuum malum Poenicum nihil moror : bili non infestor, sed Φλέγωam maxime hoc autumni tempore. Tu di etiam quotidie sere mihi apponuntur liquamine suillo probe adipati ; nec non cum illis sordibus , a quibus Turresius noster tantopere abhorrebat. Et quidem, quanquam sumtus nostri non sunt dapsiles; non magis De rim. I. I rum
184쪽
rum iminori alium dapes opiparas fuisse arbitror. Libenter enim , immo maxima cum delectatione Turdorum excrementis saporis quam scitissimi meum palatum stercorare soleo. Enim vero quotiescunque apud Varronem lego Turdorum tot millia in aviariis asservata, adeo mihi salivam movent: sed vereor dicere; dicam tamen : illum etiam auctorem quem, ut par est, plurimi facio, Turdos contra cederem. Sie enim suadet Uenulinus vates : sic etiam Celtiberius : sic deni'ue meum palatum. Sed convivam nimis vellem vidisse tuum, quas delicias saceret, quos tu illi ludos; cujus operam non pransium te vocasse suspicor, sed speciatu in . Illum autem, dum strenue tuo sungereris munere , nullus ambigo Turdum a ripuisse, ac ne plane Artotrogus Plautinus esse videretur , te imitari occoepisse. Iccirco hominem nullo negotio ad cerebella , etsi religione tactuin impulisti, qui ad ea integram famem asserebat. Deinde , quod naviter oryzae operam dederit haud miror , quando nostratibus est in deliciis. Ego vero Neapolitanos imitatus raro illo exotico pulmento , quod Graecia sero gustavit vescor. Olla Hispanica, ipsis etiam Italis inter o sonia in honore habita, elegantissimis palatis certe digna est. Sed cur Finlicas, seu convivae amicissilino apposuistit Profecto hominem exigere voluisti ex aedibus illo extremae latrinae lutulento foetore. Ea de causia non tam inimica est Harpae Fulix , quam ego illi. Querquedulas , aut Anates, etsi non totas Martialis probat, mallem, quam malis , ac suscis avibus obsaevum, atque ominosum mihi apparari convivium. Napis Amiterninis, quos haec educat tellus praeponis : quapropter cum notas aliquas ad Plinium subjeceris, id monumenti appingere memento, ut hoc cXcel
lens patriae nostrae ornamentum ad exteros transferatur. Quoniam autem napis Turresius delectatur, i sipicio subit non multum abesse illum a cucullo, ac resti Franciscana. Si me amas, id fac brevi sciam. Nae ego
stultus, ni hominem ab hoc cibo deterrerem. Sed ubinam est caseus BD Iearicus' ubinam mensae nostrae κολεeω,8 prosecto nullus est. Ecquidnam
est hoc monstri R haberes saltem caseolos illos Virgilianos , quos juncea si cat fiscina. Sed quid verbis opus est ρ totum prandium tibi habeto. Non equidem invideo, dummodo tuum judicium de Fulica sane integrum haheam. Non enim sunt nugae, sed doctrinae solidae arcana semctissima. At quod inquis, te magis implicare Uositum, quam expedire , non satis teneo. Nam dicit: omnino mox es a . AE. Hoc quantum ad Elymon. Nigram , seu furvam esse non it inficias, neque avem esse aquaticam; quae quidem, si conjectura vocem licet exponere, cum Fulica satis conveniunt. Sed sertasse haud tecum juxta rem expendi. In Tumebo certe nihil loci est, ne conjecturae quidem. At vero περὶ τοῖ ἐρωδιού, quem allegasti, nemo meo judieio expeditius quam Bibliorum interpres negotium traictavit, qui ipsum nomen Graecum reliquit, ac propterea aspirationem addidit. Ita
Psalm. CII. Heredit domus, s e. Schrevelio, ac Vossio Ardea est, & utri
185쪽
que-τω ἔρωτι. Sed ego insulsus, qui haec ad te , cujus domus parietes plura, ac multo meliora sapiunt. De lasenis Saguntinis milii curae erit: & si quicquam aliud curatum velis fac sciam. Nisi tu ad montes patrios , ego ad te cogito, ut te, tuumque convivam Oculissimum , eximios Musarum cultores complectar, ac distuavier. Interim his lancibus si nos invitare pergis, faciam te ut plurimum amem. Si autem non ita otio abundas, ut id praestare possis , noc oneris Turresio imponas velim. Valete charissima mihi capita, ac multum vos obiecit amini. Di faxint ut aliquam do me vostro lepore frui liceat. Iterum valete. Sagunti, VIII. Idus Νω
XXIX. ΕΜΜANUEL MARTI NUS EMMANUELI IOSEPHO MIGNANAE
Soror mea unica germana, quam ante me diluetam , velut ε φατικώτερον dicam, am bam λ elata est. Qua quidem plaga nihil accidere mihi potuit acerbius, nihil calamitosius. Itaque, Munam mi, si me mas, ut certe amas, & me cupis incolumem ἱ dolori nostro , quo vehementissime discrucior atque discerpor , fer suppetias & subveni. Unum enim potest esse solamen in altissima hac animi aegrimonia : ossicium tuum, quod nisi in me consolando diligentissime adhibueris, animus certe moerore fractus deficiet atque labascet. Amisi sororem mei amantissimaln , optimam, αὐτοκιμιπιτην. Accedit patris dolor , omnium mortalium aeriamnosissimi. Undique doloris aculeis circumventus sum; quibus miserrime intercludor, uo ad te pluribus scribam. Infinita enim vi lacrymarum obruor. Circa onas Decembreis ad latibulum patrium volo: iter habebo isthac,&tedis,
si1aviabor. Ad UI. Idus Novem eis, MDCCII. Vale.. I a
186쪽
anta observantia te semper coluerim , & quam sancte tua monita,
a quibus certe vel transversum unguem discedere religio est, habue- . rim; tute es optimus testis. Verum, qui in te meus est amor, etsi me hortatus fueras, ut auctoribus Graecis tantum meam locarem operam: teque facile, ut nostris consuleres institutis, ferre ajebas meis literis carere ; tamen a nonnullis diebus tuarum desiderio tam diu teneri aegerrime
sustinebam. Quaeropter vel amori nostro in te singulari, vel tempori ,.quo studiorum molestiam ac laborem quasi respuere debemus t Lupercalia enim sunt in condonatum abs te velim praeter id nos facere ac moniti s mus. Est etiam operae pretium de nostris studiis quod ad te scribam. Nam eum apud Illustrissimum Joannem Castelvinium una essemus, & quae sua est comitas, ingeniique amoenitas, jucundissimis nos excepisset quaestiunculis ex assidua bonorum scriptorum lectione excerptis , inter alia quadrigarum certamen olim factitatum in sermonein intulit : deque ratione cuirendi quaedam non satis sibi explorata esse dicebat; subjungens , eum, qui locum ad laevam nactus esset , uti metae proximiorem , jam tum victorem censeri posse, antequam citusi equi cursum inirent, quippe minori ambitu cursum conficiebat. Contra, iis , qui remotiorem locum obtinebant, nisi quis Deus adesset, vix praecurrentis pulverem colligere, cum majus spatium esset dimetiendum , nedum aequata fronte ferri posse. Proinde hi jure tanquam in distributione locorum injuria affini conquererentur. Sic probe memoria teneo illum diuertissimum, juxtaque nobiliss-mum virum rem expendisse. Sed cum ad alia quam plura tunc temporis se o converteretur, saepe me hujus eruditionis subiit cogitatio, ac vehemens exculpendi verum incessit cupidα Igitur quoniam nunc jam rem
ipsam mihi videor tetigisse , tanti viri pace illius argumenti vim diluam, . atque, ut potero, in Verba paucissima quicquid id est negotioli conseram. Quantae fuerit existimationis ac dignitatis in hoc certamine primas serre, . vel ex eo facile animadvertere est, quod inter ea , suae Philippo Macedoniae Resi uno die gratissima nunciata sunt, quadrigas suas Olympia via cisse accepit. Ideo diligentissime, atque accuratissime tales ludos curari nemo est qui dubitet. Cum autem in locis distribuendis aequabilitas servari nequaquam posset, & rei dissicultas commoda, & incommoda aeque partiri
187쪽
ri non permitteret, ad Ertes recurrendum erat, ne quis in re tanti m menti jure quereretur. Quod Homerus 'IM h. vi. aperte expressit, db
i- o. κληρους ἐζαλωτα Παλλ' Ἀχιλευς, εα, κληρος Θορε μ μαο 'Amλοχου. μετὰ τειν ελαχε αρείω Ἐυμηλος. Deinde , , i αὐVi idem legitur his verbis: . Κλίρους ν ἀν κυπι χαλκίρει παλλον Τεῖκνς δε πρωτος, sirc. Sortitionemque duobus tantum certaminibus adhibuit , in quibus primum tenentibus locum multum compendii ad victoriam obtinendam accedebat. Pulchre Virgilius hosce versius Libro V. Aeneidos de ludis agens , quos Aeneas parentandi gratia edidit, assuit, dicens in Navali Certamine:
Tum Pea sorte legunt. Et in Sagittarum ἀγῶνι. Convenere viri: dejectamque aerea sontem Accepit galea. Ergo cum loca Erte unicuique attribuerentur, nullus profecto iure queri poterat, quin Plautinum Chalinum vellet agere. Qui autem deteriorem cum sertiti erant, labore ac industria, quod minus ex sententia ista ce si siet, si ovis aditus ad victoriam occupandam pateret, eo diligenter ut hantur. Nam cum illi grave immineret periculum, qui metam radere a.debat, ut in eam currus illideretur impingens ; ut eu illud Nestoris apud
Homerum: . -- - ε-λιθα δ' αλε diu retraevi MEt Horatius Ode I. indicavit, cum dixit:
- 3-a-metaque fervidis Evitata rotis. . .
Etiam curae erat aliquantum ad dexteram flectere, quod de Menoete Uimgilius commentus cst. Tunc vel cum discrimine, sine quo nullum fit sa-Ι 3 cinus i
188쪽
cinus magnum ac memorabile, ab eo, qui secundus cursum tenebat inter praecedentis currum metamque locus occupatus, jam in primo gyro viet ria anceps leddi poterat. In rem nostram divinus Uates, qui navium certamen ad quadrigarum imaginem eisinxit: Ille inter navemque Dae, scopulosque soranteis Radit iter laevum interior: subitoque priorem Praeterit. Porro cum septies circum metam ouadrigae flecterentur , ut inquit Pr pertius Eleg. II. 2 s. s& vulgare est Aut prius infecto iapo it praemia cursu,
Septima quam metam triseras ante rota.
Non semel aurigis id facinoris erat incoeptandi locus, ut equorum pernicitas, auriganti uinque dexterita. magis conspicua soret: & qui modo alium cursu praevertebat, modo ab alio pari sollertia ac periculo superabatur. Tum etiam plura intercedere, quibus alii impediti expeditioris cursum nequaquam aequare valerent, nullus dubito. Phoenicem autem in specula, ut cursum consideraret , ac veritatem referret, ab Achille constitutum cum Homerus docuit, moris esie plane ostendit Iudices designari , qui uniuscujusque virtutem, dexteritatemque aequa lance pensarent, ac Vin ribus praemia decernerent. Nam astu ac dolo palmam meruisse victorem nequaquam credere est : quod Homerus significare voluit cum Menelaum Antilocho inducit iratum. Hoc ipsum Virgilius sui pene omnia hujus p - ωγὶ etiam usurpavit, Salium Nisi astutia delusum producens, ac speet culum omne questibus implentem ob praereptum honorem, qui a frequenti consessu Euryalo deserebatur. At vero quantum populi favor effusissimo studio ad ludos concurrentis, cum ex Graecia translati Romam , ubi eximie culti celebratique suerunt, Valeret : immo temporis cursu proc dente ipsius principis gratia, qui illi factioni, cui plurimum erat addictus, victoriam plerumque tribuebat, abunde proditum est. Atque adeo par tium studiis Romani exaruere, ut nonnunquam res ad tumultum procederet , ad pugnam, ad caedem: contentionis dux non raro levissimus qui que e plebe factus. Ideo quoque ignavissimo cuique , ac male instructolpos erat reliqua palmae obtinendae non omnino incerta. Haec sunt, mi Martine, quae te consultum volebam : nam etsi mihi tam inquida videntur , quam tempestas esse solet; me tamen non hercle 4γιλαυτία transve sum agi patiar, sed ad Pyrrhonios plane deficiam. Has denique ineptias ad te scribere non sutri veritus , cum non sim nesciens esse tuae humanitatis, quidquid hoc est quod facimus, boni consulere. Ego quidem certe
189쪽
re omni se amo, & papavere asipera, immo sale condita ex illo mare eo, Iecto, in quo Venus exorta est, quaecunque ad te mitto vellem, cum non me sugiat, ejusmodi te deliciis apprime delectari. De his tamen hactenus Turresii literas nondum accepi, quar quam mihi eas saepe pollicitus fuit Vereor, ne, ut sium plumbeus, nostri joci graves, molestique illi videam tur. Ego vero, qualis qualis sim, humanitate vinci turpissimum existitn rem. interea dum hyems desaevit, camino luculento utere.& da operam ut valeas. Sagunti, XV. Kalendas Martias, MDCCIII. '
FΕrreus es, nisi risu dissumperis. Proxima nocte Pansano tuo desponusia est Florentiana puella , ut mihi pol vise est , nec invenusta , nee illepida. Impositum mihi est munus assidendi sponsio , ut eum ossieti sui
admonerem, nutuque nostro , opera , arbitrio cuncta moderarer. Boviclitellas. Quod ego, ita me Dii, miserius esse duxi, quam in crucem tolli. Ut in has rerum angustias deductus sum, aestuare protinus, inquieto animo ferri, sponsaliorum ritus perpendere. Circumspiciebam omnia ut si quod sorte pateret effugium, gravissimo oneri me subducerem. Reia trahebant autem vetus commendatio tua, & charitas erga te nostri. Ab-jecta igitur omni cunctatione, ac pudore illo subrustico deterso, statui dis.ficilem eam provinciam pugilice aggredi. Quid multa P A eo tuo nullo loco demi, adeo ut perquam sperem sere, ut sitis tibi nunc cumulatissime fecerim. Sin aliter , alium tibi quaere De autographo nostro exscribendo tibi antiquissimum esse non ambigo. Ne chartarum de fectus operae tuae cursum intercipiat , Pansianus medicus alterum ad telcapum. Tuis unis & alteris alias rescribam. Uale mea dextella. Ualenatiae Hedetanorum, VII. Idus Julias, MDCCIII. XXXII.
190쪽
Uo vero, mi Martine, tuis ultimis ad me rubore sum plane suffectus, atque animo vehementer perculsus. Siquidem me inquis fuisse in causia cur tu sacinus, ut mihi visum est, non nimis ex tua dignitate , novum sane ac inustatum incoeptaveris. Cui enim non monstri ac prodigiismile videatur immanis supercilii Philosophum, animique atrocis σον faceret Scilicet, quasi parum secisse viderere, quod τε προξενεῖν miram dexteritatem cum explicasses , illud primum , ne quid nugarum desider retur, mantime loco adderes. Heu scelus i inquies: Itane in amicum , perque ossiciosum y Nihilne ingrati animi veritus es notam ρ Cassae glandes. Non enim tu nescis de qua tibi nota hominem commendaverim. Tum etiam non adeo de nostro pudore esse actum, ut rein & instituto dc existimatione tua tam alienam tibi committerem. Nec est quod th mei benivolentia tueare, quod facis, ac tuo in nos amore id muneris mihi expensiam reseras; nihil ages profecto. Tuum enim mei ornandi studium saepe alias persipectum habui. Nihil isthaec moror ossicia. Quam ergo nunc excusationem afferas plane non video. Id unum tibi certe defuit , flabellum nempe arripere ac sponsae dum caperet somnum quam placide ventulum facere. Cave tamen sis me quicquain de flabello Saguntino dicere , nec dictum velle. Nosti caetera. Pluribus ego te verbis onerarem, si nostrae erga te charitati, unde haec sunt prosecta , faciendum esset satis. Piris iccirco te potius onerare statui, quod haud gravate seres, quandoquidem ille Cicero ob cujus ora Graji obvertebant sua, Malis etiam onerari quam facile tulit. Eustathius nos exercet tuus, & adeo bene valemus, ac ΠΟ- Iirae sumus spontis, ut labori vel improbiori vires etiam suppetant. Da
operam ut valeas. XVII. Kalendas Sextileis, MDCCIII. Sagunti.