장음표시 사용
291쪽
Altera natu minor, lente nisi me falliti tendit ad orcum : nam & ν cliens admodum, &, ut ille ait, cadaverosa. Quod dolendum sane id aetatis. Bovilius Scaliger nudius quartus ad vos, Marchionis titulo auctus. Scire aveo, quid isthic nam de recenti illius honore ρ Num has phaleras aliqui detrectent. Nam Valentini calcitrones sere & sternaces. Ubi ad regium sacellum ero adscitus, faciam te scitiorem. Gerendus mihi mos est in hac re Lavarae Principi , quae nullum non movit, ut honoris hoc titulo dignitatem nostram augeret. Quamvis ego in alia omnia, sed tamen gerendus mihi mos. Extorsit mihi Ecelestae Princeps, Moecenas meus, suinplicem libellum. Quare pendeo , non tam animi exspectatione, ciliam metu. Mignana in Eustathio exsicribendo nimis lentus & desies. Si ei Calcar addideris, virum te putabo. Teneor enim incredibili videndi dem derio. &, ut ait Syrus: Etiam eeleritas in desideris mora est. Quare , conveni hominem , & volentem nolentem operi admove. Id erit mihi vel maxime jucundum. Coraecianus operam & fidem nostram implorat, ut in Academiae vestrae sive stipendiis sive praemiis decerne disi ejus inopiae, studiis, exant latis laboribus, eatis consultum. Scio fore, ut in ea re plurimum possis , inque tuam sententiam caeteri pedibus eant. Itaque, si quid in me ponderis , tibi illum majorem in modum commendo. Nosti Matheis,n utilitatem & fructum. quae sola apud Veteres proprie μαγ-αG. Quid iis magis necessarium in civili hac vita, &-t Si pulcherrimas naste Divas, jam dudum sugientes, revocare vultis ; sacite quod mellarii ubi apes migraturiunt: adhibete aeris tinnitum. Nam, ut recte Publius, . Spes praemii lasoris es solatium. In hane rem si incumbitis, largam habebitis mellationem, & favorum affatim. Mihi cum Egeria & frequentia colloquia & nocturna. Valde me apud eam gratiosum censent. Modo garrimus, modo Φιλο Φῆ , modo ad historias, modo ad Musas. Sic vita truditur. Felici Roderico salutem a me plurimam. Depereo illum, cum ob ejus humanitatem & come imgenium I tum ob animum humanioribus hisce literis excultum , quas Iu ris scientiae veluti comites adiunxit. Quod in nostratibus portenti instar habendum. Vale, cum lectissima tua, & liberis. Mantuae novae in Carpetanis. Ipsio brumae die, ningente coelo. MDCCIV.
292쪽
Ira EMMANUELIS MARTINI XXV. EMMANUEL MARTINUS PETRO IOSEPHO BORRULLIO I. .
FAma est Epistolas quasdam a Berbihio interceptas a plerisque nostratibus ad hostes exaratas, quibus nunciabatur hujus Urbis tumultus a . que trepidatio, in eaque animorum perturbatione omnium animos atque consilium funditus cecidisse. Εaque de causa uti adventum maturarent, nec moras texerent. Bone Deus i Fraudis, atque insidiarum, & perfidiae plena sunt omnia. Addunt praeterea quatuor optimatum epistolas in eo fasciculo deprehensas, in quibus cum hostibus consilia miscebant. Tametsi id quidem compertum non habeo. Quare nec habeo fidem, donec verit ssese prodat , memor Epicharmei illius effati : Nemor atque artus esse sapientiae non temere eradere. Certe tabellarius in tormentis est. Quod ad eli-eiendam veritatem plurimum Valet. Tu quoque vale, & me ama. Mantuae novae in Carpetanis, III. Nonas Maii, An. MDCCVI.
SCribam ne ad te, Vir amplissime λ vellem erosecto. & quidem jam diu
est cum calamus noster ad te scripturit. Impedior tamen verecundia Et veteribus exemplis , quibus amoris nostri nullam habuisti rationem. Ideo mihi per silentium elapsum hoc tempus. An igitur te retaltem ξ debebam profecto. Sed amor noster acrior & sui impotens, nullo sufflamine cohibetur. O fidem , non dicam male locatam, sed male .lertem , &simplicem l Quid , si ambitione mea conturbem ossicium tuum 8 Alter nodus. Qui tamen dissolvendus a me est : & quo res cumque cadat, tibilitera
293쪽
titerae impingendae. Igitur nunc, ne sorte sis nescius , tu Moecenatis no. stri numiunatibus ordine digerendis omnes industriae ac diligentiae nervos intendimus. Quae numisi nata ad Vicies millia numero pervenient. In iis quae ad Caesiarum pertinent seriem , a Pomprio & Veneris postero usque ad Heraclium : extremis Reipublicae Vulneribus. In alios ordines rejecimus quae ad Graeciam utramque, & celebre illud antiquitatis Theatrum, Siciliam. Grajos item Imperatores ti tyrannos. Quae ad Roman rum pertinent familias seorsum centuriavimus, & elementorum serie di. gessimus. exemplo summi viri Fulvii Ursini. Hispaniae item nostrae M nicipia & Colonias. Illustrium virorum foeminarumque icones propriae classi addictae. Materiem quaeris i Metallorum illa υτραHur, aurum, electrum,
argentum', stes. Nec thesaurus iste sine gemmis. Non eas dico inertes, nsanae avaritiae oblectamenta & humanae sortis ludibria, sed scitas illas & elegantes, quarum amor non nisi illos tangit, quos nostras Sunt praeterea lucernae, strigiles, sigilla, acerrae, claves, aliaque antiquitatis ad aevum hoc nostrum ejeciamenta. Moveo tibi salivam t Quam vellem ego te ari torem & socium t Sed quando haec optare potius licet quam assequi, ser mus aequo animo hanc aerumnam , & malignae sortis plagam, quae nos animorum consensu, paribusque studiis conjunctos , avellit abducitque. Per fortunas igitur, mi Turritane , renitamur, & adnitamur: atque hancoris vultusque ruetiiram alternis literarum alloquiis compensemus. Hoc si indulges, in coelo me collocabis. Principi nostro in oculis sumus. Utinam& tibi : quem vere amo de sine fuco. Valetudinem tuam cura diligenter, N a me salve. Mantuae novae in Carpetanis. Prima Saturnaliorum,
XXVII. ΕΜΜANUEL MARTINUSIANO BAPTISTAT COR ACCIANO
DIu est cum ad te seripturio. Sed nescio qua cessationis dulcedine ilia
lectus capturiue, ab hae cogitatione abducor ac retrahor. Cave sis ut amori nostro crimen impingas. Officii tantum hic languor : non item adfectus. qui integer, & in dies vegetior, ac vere M Φευων μυπιδ. Postquam vero ita superioribus mensibus me gessi, ut in laesae fidei suspici nem adduci forsitan queami dabitur opera a me posthac, ut cogitationem, qua
294쪽
ua te absentem complexus sum, literarum documentis prodam. Quan-oquidem tuorum adversus me meritorum memoriam nec dies obliterare
pote it, nec ullum locorum intervallum. Sed de his plus istis. Quid e nim excuset qui citra culpam est i cui nihil objicitur ρ Igitur ad rem literariam. Blanchinus ad me proximis diebus Problema suum de Cvelo Pasehali. Scio illud abs te olim enixe admodum, summoque opere expetitum. Si tibi eadem videndi libido; indica. mittaIn Primo quoquo tempore. eo libentius , quod ejus lectio tibi non ingrata fore mini videtur, ob judicii do strinaeque inter vos similitudinem & consensum. In
eo enim omnes diligentiae nervos contendit, ut adstruat , insistendum esse sanetioni cregorianae , eamque cum Nicaenae Synodi decretis apprime convenire, a Doctoribus Alexandrinis egregie intellectis. Imperitiae deinde notam abstergit, innocentio I. & Leoni τω με γαλέω ab aliquibus inustam. Quod ad mea studia attinet, Omnem operam , curam industriam, cogitationem, diligentiam, mentem denique omnem, in pristis numisimatibus fixi adhuc & locavi. Nunc seriamur, usique ad F busta thii nostri adventum. Utinam ille quam primum : ne hibernae istae noetes, Minervae gratissimae, inertes abeant & vacivae. Marma nillio & Toscae , geminae patriae nostrae lampadi , salutem verbis meis nuncia : quorum capitibus, per caput hoc meum quod tango, juro ac testor nulla mihi esse chariora capita. Migna nae etiam, corculo ac deliciis nostris, meis verbis suavium impinge. Isidoro etiam Costae a me multam salutem; non
quidem chartaceam illam Plautinam , sed Dca ipsa Salute salubriorem. Valeat item a me Illustrissimus Castet vinius. Quin tu etiam atque etiam vale. Nos hic recte. Utinam & tu isthic sine quo mihi vita gravis & certa. Mantuae sut aiuntὶ Carpetanorum, IV. Eidus Decembreis
XXVIII. EMMANUEL MARTINUSIANO BAPTISTAE COR ACCIANO
Mut θωs Professeri, desiderio suo,
Uquaenain ista socordiap Coraccianus ad me tribus vetiieulist Sed tamen utcumque illae sint, o literas mihi tuas iucundissimas, exsperiatas, & vel in ipsa brevitate disertast Quid Croesi divitiae prae istis' Id unum mihi molestum quod de Problemate. Quid ais 8 nonne tibi redditum a Uillam arto Atqui conceptis mihi verbis juravit, nihil sibi sore antiquiuS, jostir
295쪽
tiquius, quam ut mandata nostra diligentissit me persequeretur. Conveni igitur hominem, si vires, ejusque memoriam refrica. Enim vero quidis thuc sit rei, exputare non queo. Nili inundationem tam cupide exsipe io, quam lebant AEgyptii. Nain ut illi suas inde opis annonaeque mensuram auspicabantur ι haud aliter ego spero fore ut ejus adventu omnibus Voluptatibus irriger atque perfundar. Insulas porro fluitantes donec miseris, animo nuitabo. Laudes, quibus Theatrum nostrum ornasse Mign
nam scribis, suspeetae aedepol mini, fideique sublestae. Quidni ita centeam de homine umbra suberis leviore Z Homine inquam , qui mihi securo & i cauto omnibus insultavit maledictis, ac veteris sanetis Timaeque amicitiae compage disrupta, res meas mihi habere jussit. Caussam requiris 8 Ea vero inepta& praepostera. Agedum, sedeamus ad calculos. Illud in primis mihi objicit,quas totius rei cardinem; me scilicet illum e Saguntinis latebris produxisse. A t quastii Z Ut ei situm & illuviem abstergerem, literatorum oculis sisterem, famae luce aspergerem, dignitate vitaeque instituto augerem. Addam: ut sibi charissimo admoverem pignori. Sorori Vestali. Quonam igitur crimine e ga illum me impiavi e Quid admisi , quo verenda amicitiae jura violaverim i Num amicos studio persequi, beneficiis obstringere, scelus est i Siquidem id scelus, nae ego omnium bipedum scelestissimus, qui tot in eum benefacta profudi. At inquit, postquam me Ualentiam arcessisti, contubernio nostro posthabito, ad Carpetanos demigrasti. Quid inde nam ' An fidem
obstrinxeram, me ita radices acturum in ista Urbe, ut nullae unquam inde vel casus, vel fortunae vires avellerenti Si serio me amasset, fortunam illam mihi illucestentem cum secundo plausu & congratulationibus excepisset. Alia expostulatio. Quod in Eustathio nostro describendo ejus lentitudinem & s cordiam reprehenderem, opus urgerem. Qui id non facerem, post seintem menses per summum otium elapsbs 8 Praesertim cum ultimus chartarum stapus illum penes esset , sine quo nobis studia intercepta, & ult rius progrediendi cupiditas, nitus delusa. & quidem hyeme media. Quod ego tempus Minervae semper eximium duxi, studiis capessendis oppido quam opportunum. Illud etiam criminatur: me illum reprahendisse, quas ad literas nostras vel sero responderit, vel nunquam. Reprehendi, fateor. sed amanter, sed leniter, sed benigne. Non ne illa amantium importuna expostulatio est ' Absentium animos oblivionem incessisse ρ Sunt enim Plerique omnes ιριλαιτιοι. Quid igitur mirum me in ea impegisse verba, qui hominem tam emictim deperierim' ob eam caussam impost rem me appellat &fallarem. Proh Deum atque hominum i l ne ultum' Absit. Immo equidem de eo semper amicissime & loquar & sentiam. Dereliquo, utrum iIsti utilius aut honestius videatur, id eligat: vel amicitiam, vel simultatem. Si quidem ille in ossicii viam redierit, res crit integra.
Ubi supplicem libellum miseris, omnes adhibebo nervulos ut voti fias
296쪽
compos. Cum utroque Consiliario conterraneo nostro magna mihi inter. cedit necssitudo. Arctissima vero cum Marchione Villatorem . Ego ad eum perendini debeo, de nocte. Ossicio meo fungar. E. xcellentissimum virum Janum Castelmnium velim a me salvere plurimum. Toscam item&Ma an illium, duo illa patriae nostrae lumina. l sidorum Costam in oeulis fero. Vale mi anime, & me dilige. In Urbe Hispaniarum domina, III. Eidus Februarias, MDCCV.
plius biennium est quum siles, & nunc ad me , cum ista tua Domte perfricta ac serrea 8 Quid putas Θ Eum me esse, quem pro liti,dine, & impune abjicias, & repetas' Volo ne trape ego quoque etiam confissere gravitati meae, & censorio supercilio caperare frontem. Sed temperare me cogunt ab hac severitate ac τυφω amor in te meus, quo prae, cuncta mihi sordent. Ignoscam igitur ignaviae ac socordiae tuae, dum mindo sidem inteiponas, te fore in posterum diligentiorem, tenacioremques quod certe debes mutui ossicii, quod jure veteris amicitiae abs te pinstulo. Cujus voti me fore compotem , ut credam, facit omen, quo seinstum , felix, sortunatumque mihi auspicaris jam jam appetentem si αiδωΣωαῆ, diem natalem. Accipio illud quam libentissime. ac vicissim, ut impendentis anni curriculum victricibus quadrigis praetervoles , Deum immortalem obsecro atque obtestor. Interim id scias velim, neminem usquam esse hominem, qui te majori studio, Observantia , benivolentia pro sequatur, ac complectatur arctius ἱ quam ego ille, quem tanto tu opere,
sive negligis, sive fastidis. Mignanam nostrum ad Minervae gremium rediisse, ex ejus quoque literis intellexi. Nos scripturimus potius , quam scribimus. Contranitur enim alacre caeteroqui desiderium vi spurcissimae hujus te meestatis, qua jactamur animi anxii, infido acerbissimorum casuum aestu pavidi semper ac trepidantes. Sed quidquid sors tulerit , haeremus clavo rationis ac prudentiae, a quo vis nulla nos excutiet. Vale mi anime, nostrique memor esto. Postii die Larentalia, Anno MDCCIIX. Mantuae novae. in Carpetanis. E lib
297쪽
' canonica Vaticam. S. D. Romam.
A est hujus regionis incuria rei literariae , & mers silentium, ut K Ε nune denique temporis i proh Deum atque hominum l) inllar
pristia Ptionum tuarum ad nos fama pervaserit. Quod equidem opus ita me hercule sum amplexus, ut qui impotentissimo tui e Venien di desiderio flagrarem; cui jam pridem in literis principatum detuli. Nunc Vero, quibus te laudibus emeram nescio , postquam tuis honestissimis studiis, laboribusque aeternitate consecratis, nunc etiam cumulum addidisti. Di immortales t quanta animi Elertia , quanto mentis acumine ac perspicacia, quam sagaci vestigatione , quam accurata indagatione , lubrica &fugacia antiquitatis vestigia rimatus est Ipsam profecto veritatem, inter Z a
298쪽
Vetustatis latebras, & rudera ipse, miserrime latitantem,& obrutam; m nu veluti porrecta, in lucem extraxisti, situ & pulvere deformatam. Plu ra a me postulabant, cum operis ipsius dignitas, tum os scit nostri ratio suminumque erga te studium ti benivolentiae , nisi commendatione nominis nostri id estecisses, ut te satis laudare non posum, sine magna assentationis & suspicione : itaque desiderio meo vim inseram, & aliorne convcrtam. Iam pridem , mi Fabrette , opus mihi erat te convento. Perquam enim aveo scire , num Theatri Saguntini nomen vestras Alpes transcenderit. De quo hercules, iure mihi dubitare videor. Etenim cuine o io hac Urbe per inultos annos suerim commoratus, aqua Saguntus Ni I. millia tantummodo distat; in ea cram caligine , ut praeclassiimum hoc antiquitatis monumentum sproh pudor j penituς ignorarim : donea
eo prosectus quatuor retro mensibus , ut ea Oculis Vestigarem , quae temporum eviassent naufragium ; illud profecto tum inciatis, tum oculorum,
aciem perstrinxit: adeo ut stupore quodam perculsius, exclamarem: η μέγα τοδ' οφθαλμίσα ἔρωμαι lR vestigio ad eius deseriptionem animum intendi. metiri omnia, rimari, contemplari. in quo mihi adjumento fuit Vincentius Turresius, juvenis& mihi valde necessarius, & antiquitatis apprime studiosus. Ride historicorum nostrorum inscitiam, & stolidissimam , qui amphitheatrum id appellare haud sunt veriti, cuin tamen & semicirculus sit, se pars scenae supersit , ipsiusque proscenti vestigia. Scire igitur abs te velim, anteaquam id opus aggredior, num aliquis ante me id ipsum praestiterit : ne nihil agam. Si quid porro habebis, quod ad ejus aeriistis pertineat, diligentissime ad me scribes. Nam quod assem ut nostri, Cimmeriae tenebrae, & merae nugae. Nos in Eustathii πω. εκζολα e totis viribus incum-himus. Prior & altera Rhapsodia donatae sunt jam Civitate Romana. Vereor tamen ne impar sim tam grtavi oneri serundo. eoque , animo concidam, ac tam improbo labori succuintiam. Connitar tamen: si ob nu iam rem aliam, saltem quia te praesertim auctore in hanc arenam descendi. Tenes ne memoria i Tu mihi nunciasti, universum orbem literarium insigni a me affectum iri beneficio. Laurentis Zaccagnae, si tibi comm dum, a me salutem. etiam Blanchino. Cura ut valeas. Ualantiae Hede
299쪽
EPISTOLARUM Lia ER IR IS III. EMMANUEL M A R T I N U SIO ANNI BAPTISTAE MYRONI,
Monacho Casin. Bibliothecae Vaticanae primo Cusodi,
em locum apud me semper obtinueris, Vir clarissime, non tam ver cundiae nostrae est dicere, quam humanitatis tuae & fateri ,& prae dicare. Quod equidem feci, cuin arcana quadam animi in te nostri propensione; tum etiam utilitatis & cmolumenti caussa. Etenim id amo haeserat squandiu mihi licuit esse beato) nullius ex congressione tam mihi sore uberem doctrinae ac literarum proventum, quam ex tui familiaritate ac necessitudine. Habent enim studia, immo ipsa virtus, id eum vitiis commune, ac pestilentibus morbis, quod assidua contagione contrahuntur atque adhaerescunt. Iccirco te unice observandum putavi. Eoque nihil non rerum sategi, ut te omni laude, cura, studio, benivolentia, summis denique ossiciis prosequerer. Quae cum ita sint, non dubito quin diuturnum ac vetem Osuin hoc silentium, quam maxime sis admiratus. Cave tamen existimes, amoris fuisse deliquium, vel ossicii nostri aberrationem; sed animi languentis aegritudinem atque torporem : qui studia mea omniae sis interceperat, obsederatque, ut omnia fastidirem, quasi nauseabundus. quiffenim faee rem in hac bonarum literarum contumelia atque Iudibriot Nosti P 'Ic. εω, studia, ad lucrum tantummodo Ecquaestum collimantia : quibus literae ad mercimonium compxratae: apud quos iis tantum honos studiis, quae vietum suppeditant fic annonam. Amoeniores hae literae ac γειοτέραν. quas lucrum non contaminat, obsolescunt ac sordent. Nihil tamen fuit tanti, ut me a pristino instituto removeret. Itaque memet collegi, consiliaque nostra & latebras amplexus sum. Neve iuerti otio dimuerem, ac mente obstupescerem, incumbere decrevi in Eustathii . quarum jam duας Rhapsodias Latinas fecimus. Deterret me tamen, cum operis vastitas, tum lectorum inopia, quibus instigantibus ad hoc stadium decurrendum inflammer atque propellar. Haud tamen negare possum absque piaculo, esie in hac Urbe unum aut alterum i sane perrarost quos bonarum literarum charitas tangat; quorum consuetudine ac similiaritate ex orci fauiseibus retractus mihi Videor, ac nova quadam aura recreatus. Hi sunt, Joannes Castet vinius, hujus Urbis Praetor integerrimus, Uid nobilitate conspicuus, Matheseωn peritissimus, ac politioribus studiis, Musarumquae opibus ornatissimus. Joannes preaterea Turritanus Gravius, haeretica: 'pravitatis Ac Vincentius Turresius studiorum assinitate nobis
300쪽
conjunctissimus. Tria mihi charissima capita. Absque iis esset, vel hanc mihi vitam acerbam putarem. Zaccagnam nostrum salvere velim jubeas plurimum: quem equidem ante me diligo. Vale. Ualentiae Hedetan rum, pridie Kal. Octobr. MDCCII.
III. ΕΜ MANUEL MARTINUS LAURENTIO ZACCA GNAE,
Bibliothecae Vaticanaae Praefecto S. D.
DC ingrati crimine a te merito expostularer, s per hoc temporis intervallum cum te praeterierim, aliquos ex Vestratibus a me per literas fuisse conventos, haberes exploratum. Sed cum diuturnum ac pertinax nostrum silentium omnes una amicos involverit; quo minus ad te scripserim, nolim memoriae nostri vitio factum existimes; sed quodam veluti animi marcore, ac male sane tabescendi libidine. Ita enim obtorpui in hoe gentili otio, ac vernacula nostrorum inertia, ut quicquid ab hac cetandi dulcedine avocaret animum, penitus aspernarer atque refugerem, Pungebat me tamen interdum memoria tui, & obversabantur ante oculos collo. quia illa & congressiones Attica venustate resertae , ac reconditissima er
ditione conditae. Moriar, nisi plus in te uno doctrinae positum semper judicaverim, quain in universa ista Urbe, quam incolis. Di immortales lQuam expedita totius Historiae, qua sacrae, qua prosanae cognitioi Quam acre in seriptis perpendendis conserendisque judicium t Quam linmanis,&humano captu major, librorum notitiai Sane, ut id assirmare minime verear, longe copiosiorem in te considere Bibliothecam, quam illa ipsa sit , cui meritissime praees. Quid de Graecis literis dicam quas sper Iovem lapidem juro; ita pulchre apteque calles, ut ab ipsa nutrice una cum lacte suxisse videaris. Quid plura' tua temet virtus, nulla adscita externorum opera, ad eum te dignitatis gradum evexit, unde iacile ad summos honores conniti possis. Sed juriissimae laudationis vela contraham, ne tei quae tua est modestia j xubore suffundam. Jam pridem scire aveo, num opus illud, quod animo versiabas, Iuci publieae commiseris; an adhuc lab lima. Collectionem praeterea opusculorum. Da Smentorumque vetertim ἀνε δοτων, quorum jam nobis praesente plenus
tibi erat manipulus. Ea res quo loco sit , facies me certiorem. Si