장음표시 사용
111쪽
CAP. VI. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE mmi quod nos in catholica didicimus ecclesia, δί quod suis temporibus ocredidisse eandem superioribus illis testificantibus audiui isti: videlicet se, mel passibiliter in cruce od latum Christum a nobis quotidie osterri aut
sacrificari in altari . Iccirco, inquit,cum manum videmus porrigentis nombis corpus dona mi sacerdotis, arbitrari nos oportet, non sacerdotis, sed Christi manum ad nos porrigi, dicentis: Accipite & manducate, hoc c. , κε , ςorpus meum, Et so milia decimaseptima in dicitam epistolam ad Lerifiem. Hebraeos: Hoc, inquit, sacrificium nostrum exemplar est illius seni cloblati in cruce. Id ipsum autem semper offerimus, nec nunc quidem alium agnum,crastino alium,sed semper idipsum. Nec quia inultis locis offereur multi sunt Christi sed unus ubique, Sc hic plenus existens. Durosus homiliaLX. de indigne sumetibus sacrosanista mysteria docet per res sensibiles, donari nobis res intelligibiles 8c spiritales a Christo, ut per sen, sibilem et exteriorem baptismum. intus fieri intelligibilem regeneratione ac renouationem. Ato in eo quod dicit Accipite & manducate hoc est Ucorpus meu, ipsum dare nobis seipsum, at* in eo credere nos illi oporteare licet cogitationibus 8c oculis nostris aduersari id videatur. Eadem in culcat homilia subsequente. Et in oratione de beato Philogenio, dicit mensam dominicam vicem praesepis explere : nam Sc in hac reponi corpus dominicii, non quidem sese is inuolutum, sed spriritu sancto unis de luacp conuestitum. Ne Hier Eiusdem fidei catholicae ecclesiae diuus quom Hieronymus testis est. Ubsita Hebidiam quaestione II. scribes in haec verba: Nos autem audiamus, xvi minii , inquit panem quem fregit dominus,deditque discipulis suis, esse corpus domini saluatoris, ipso dicente: Hoc est corpus meum, accipite δέ coomedite. Et calicem illum de quo iterum loquutus est: Hic est sanguis meistis noui testamenti, qui pro multis est indetur. Iste est calix, de quo in propheta legimus: Calicem salutaris accipiam. Et alibi, calix tuus inebri, Fans cp praeclarus est,&caei. Non Moyses dedit vobis panem verum, sed dominus Iesus: & ipse conuiua dc conuiuium: ipse comedens β qui comeditur illius bibimus sanguinem,& sine ipso potare non possumus. Et quotidie in sacrificiis eius, de genimine vitis verse, Sc vineae Sorcc quae interpretatur electa rubentia musta calcamus: & nouum ex his vinum bibimus de regno patris nequaquam in vetustate literae, sed in
noti itate spiritus,cantantes canticum nouum,quod nemo canere potes hnisi in regno ecclesiae,quod cli regnum patris. Haec suit fides orthodoxi illius,sanetissimiq; Hieronymi, quam in catholica didicerat ecclesia, idem per omnia milla,quam ct nos a patribus nostris in eadem didiscimus dc accepimus.
,- ὰζ S diuum Ambrosium audiamus, quam ipse fidem didicerat rimare testi . catholica ecclesia,quam doceat initiandos & nouitios in fide. Ita habet iii ψη Q- sermone de mysteri,s fidei ad neophytos,sacramentu hoc nostru compao
112쪽
LIBER L FOL LI. A ransi illi suae laurae veteri: Considera nunc liqui virum praestantior V sit panis angelorum n caro Christi: quae utique corpus est vitae Manna amsa a illud e coelo sed hoc supra coclum:illud coeli ioc domini cmorum: illud comiptioni obnoxium si in alterum diem reseruaretur, hoc alienuaboamni corruptione quod quicun* religiose gustaverit, mortem sentire nopoterit: illis aqua iluxit e petra tibi sanguis e Christo: illos ad horam satia, uitaqua te sanguis Christi diluit in aeternum: Iudins bibit &sitit tu cum biberisii tire non poteris: & illud umbra hoc autem in veritate. Et patiolo post Potior itaque est lux * umbra: veritas Φ figura: corpus autoris, se mannae coelo. Obhciens deinde sibi ipsi,veluti ex persona neophytorum, humanae apparentiae S incredulitatis in contrarium argumen, V 2'. o Forte dicas. nquit aliud video, quomodo tu mihi asseris,l corpus
Christi accipiam Et hoc nobis ergo superes tibi ut probemus. Quana, tis igitur utimur argumentis,corpus hoc non esse id quod natura formauit, sed quod benedictio consecrauit, maioremque vim esse benedictio, nis*naniraec Qtua benedictione, inquit, etiam ipsa mutatur natura, Benedin Virgam tenebat Moyses, proiecit eam,& iacta est serpens, rursus prendit caudam serpentis,& in virgae naturam reveletitur. Vides igitur proaphetica gratia bis mutatam esse naturam, & serpentis 5c virgaec Curis ant Aegypti flumina puro aquarum meatu,& subito de sontium vo nis sanguis coepit erumpere.Non erat potus in fluuijs, rursus ad prophe
tar vocem cessauit cruor fluminum, aquarum natura remeauit. His ataquealijs eiusmodi miraculis,quae inest ili diuinitatis operatione fiunt, eo narratis post aliqua subiungit: Aduertimus igitur maioris virtutis esse
gratiam, ψ naturam. Et adhuc tamen propheticae tantum benedictu, oris numeramus gratiam. Quod si tantum valuit humana benedictio Argusi aut naturam conuerteret,quid dicemus de ipsa consecratione diuina, ubi
verba ipsi domini saluatoris o antur Nam sacramentum illud quod accipis, Christi sermone conficitur. Quod si tantum valuit sermo Hdiar, ut ignem coelo deuocaret, non valebit Christi sermo, ut species mutet elementorum c De totius mundi operibus legisti, quia ipse dixit&ficta sunt, ipse mandauit&creata sunt. Sermo ergo Christi qui po- tuit ex nihilo licere, quod non erat, non potest ea quae sunt,in id mutare,
quod non erant Non enim minus est nouas rebus dare, ψ mutare nas
turas. Si argumentis utimur, suis propriisque utamur, incarnationisaque exemplis huius mysterii adstruamus veritatem. Numquid natu. Asimili. ra operata est cum dominus Iesus nasceretur ex Maria virgine: Si natu. raeordinem quaerimus,uiro mixta se ina generare consueuit: Liquet itur, quod praeter naturae ordinem virgo generauit.Et hoc quod conis mus corpus,ex virgine est Quid hic quaeris naturae ordinem in Chris sti corpore, cum praeter naturam sit ipse dominus Iesus partus ex virgis
nec Audis hic quam ille catholicam fidem doceat initiandos in fide, non I iij v
113쪽
tropis,gguris ut circumlocutionibus verboririn:sed planissimo quan, tum fieri potuit,apertissimoque sermone.Audis in hoc sacramento vera Christi carnem verumque sanguinem.Audis inessabili dei potetia inu, tari naturas panis & vini in id quod non erant,hoe est in corpus domini nostri Iesu&sanguinem: quod posteriores haud insignificanter transaram, sta subit intiari dixerunt: nouo quidem vocabulo, sed antiqua calliolicae Gius iis, 2 sententia. Rursus libro Ili I. de sacramentis:Tu sorte dicis, inquit Odita , tuis V m Vsitatu , Est quidem panis iste,qualem dicis, ante verarieaeeele- ha sacramentorum: ubi autem accesserit consecratio, de pane fit corpus
Aissu iij. Christi. Et paulo post Cccium non crat mare non erat,terra non era edincredulita audi dicentem David: Ipse dixit & saeta sunt, ipse mandauit& creata sunt. Ergo tibi ut respondeam:Non erat corpus Christi ante consecrati,
α πη onem sed post consecrationem dico tibi quia iam est corpus Christi.Ipse enim dixit & factum est ipse mandauit Sc creatu est.Et post aliqua: Anatequam consecretur panis est: ubi autem verba Christi accesserunt,cor.
pus est Christi. Audi enim dicentem: Accipite&edite ex eo omnes, hoc est enim corpus meum.Et ante verba Christi calix est vini& aqciae plenus: ubi verba Christi operata fuerint ibi sanguis estὶcitur qui pleabem redemit. Ergo videte inquit, quantis generibus potens sit sermo Christi uniuersa conuertere. Deinde ipse dominus Iesus testificaturno, bis Q corpus suum accipiamus,&sanguinem nunquid debemus de eius fide dc testificatione dubitare: Et libro sexto de sacramentis: Sicut vorus est inquit dei filius dominus noster Iesus Christus, non quemadm dum homines per grauamsed quasi filius in substantia patris: ita veracius caro est sicut ipse dixit, quam accipimus, & verus sanguis esus est. quem potamus. Haec ille Ambrosius catholicae fidei doctor&assertor fidelissimus.Cuius,ut audisti, non captauimus trunca verba, nostroque ea sensui quae haereticorum sunt artes seruire coegimus, sed planissismis verbis,frequenter,& constante eandem quam nos, orthodoxam inatholicamque fidem docere praedicare,& ubique inculcare fecimus euis dentissimis m.
ra dε eata Eadem sere tempestate,quamuis ante Ambrosium diuus ille Hilarius .i , .. Pictivorum episcopus, Orthodoxae 5ccatholicae fidei strenuus propti,
eharistia fi- gnato atqueeo nomine ab impio Constantio relegatus exilio: audi in iti: lo ipso exilio quod pro Christi fide constanter sortiterque pertulit, quid
re testudo- λἹbat libro octauo de trinitate: Ubi probans unius substlantiae& natu, Te filium cum patre.ex illis Christi verbis apud Ioannem: Ego Sc pater unum sumus,aduersus haereticorum prauam detortamque exposition qua Christi illa verba ad voluntatum unionem mutuam dilectionem reserebant, etiam dominicis verbis, quae alibi apud Ioannem legimu hoc comprobantes. Siquidem pro salute fidelium suorum patrem exorans: Pater,inuisancte serua eos in nomine tuo quos dedisti mihi,ut sint uno.
114쪽
A sicut&nos S QSicut 5 tu pater in me,&ego in te, ut&ipsim nobis vanum sint Rc.Ego in cis S tu in me ut sint consummati in unum. Putat autem nullam inter nosAut cum deo habere nos realem unitate, aut quae t sit per veritatem naturi,quam ille naturalem appellat,sed per animorum cocordiam mutuam charitatem tantum. bare nec filii ad patrem, tiam ex dictis verbis unitatem comprobari posse conicdunt. Aduersiis hanc,inquam,haereticom calumniam quae prima facie nonnihil probabilitatis habere videtur,agens sanctus 5c orthodoxus cpiscopus S catholicae ecclesiae sanam intelligentiam adstruens:Eos nunc,inquit, qui inter patrem & filium voluntatis tantum ingerunt unitatem interrogo, vim ne per natui ae vcritatem hodie Christus in nobis sit an per concordiam tantum voluntatis Si enim vere verbum caro factum est,et nos vere Verbia maeamucarnem cibo dominico sumimus quomodo no naturaliter in nobis maas nere existimandus est qui&naturam carnis nostrae iam inseparabilem iam, Asbi homo natus assumpsit,& naturam carnis suae ad naturam aeternitaαtis sub sacramento nobis municandae carnis admiscuit Ita enim oes naturaii-
unum sumus quia& in Christo pater est & Christus in nobis est.QitiG τὰ
quis ergo naturaliter patrem in Christo negabit, neget prius, naturalitcrves se in Christo vel Christum sibi inesse.uuia in Christo pater. Sc Christus in nobis,unum in his esse nos iaciunt. Si vere igitur carnem corporaris nostri Christus assumpsit, & vere homo ille qui ex Maria natuς fuit, Christus est nos vere sub mysterio carne corporis sui sumimus Sc per
hoc unum crinius quia pater in eo est et ille in nobis,quo modo voluntastis unitas asseritur cum naturalis per sacramentum proprietas perfectae sacramentum sit unitatis Non est humano aut seculli sensu in dei res mis humabus loquendum,nc per violentiam at p impudentem praedicanonem coelestium dictorum sanitati alienae atq; impiae intelligentiae extorquens ius loquenς daperuersitas est. Quae scripta sunt, legamus: quaelegerimus, intelligasinus:& tunc persectae fidei ossicio langemur.De naturali enim in nobis Christi veritate quae dicimus, nissab eo discimus, stulte atin impie dici, inus.Ipse enim ait: Caro mea vere est esca et sanguis meus vere est potus. Qui edit carnem meam, & bibit sanguinem meum . in me manet &eago in eo. De veritate carnis & sanguinis, non est relictus ambigendi lo,cus. Nunc enim&ipssus domini prosessione,&side nostra, vere caro 'est, & vere sanguis est.Et haec accepta at* hausta id esticiui ut & nos in Christo. dc Christus in nobis sit. An ne hoc veritas non est 3 c. Quod autem in eo per sacrametum comunicatae carnis & sanguinis simus, ipse testatur dicens:Et hic mundus iam me non videt vos autem me videbistis: quoniam ego vitio, & vos vivetis: quoniam ego in patrc naco, &vos in me, 6c ego in vobis S c. Quod autem in nobis naturalis haec uniatas sit ipse ita testatuseae Qiii edit carnem meam, & bibit incum sangui, nem, in me manet,& ego in eo. Non enim quis in eo erit, nisi in quo ipse
115쪽
M , - Perseelae autem huius unitatis sacramentum superius docuerat, dicens: γ Sicut mist me vivens pater, Sc ego vivo per patrem, Sc qui manducattis nostri ex meam carnem ipse vivet per me. Vivitergo per patrem, Oc quo momia d. . do per patrem vivit, eodem modo nos per carnem eius vivemus. Om, nis enim comparatio ad intelligentiae formam praesumitur,ut id de quo agitur, secundum propositum exemplum assequamur. Haec vero vitae nostrae causaest, quod in nobis carnalibus manentem per carnem Chrisstum habemus , viditaris nobis per eum ea conditione, qua vivit ille per patrem. Si ergo nos naturaliter secundum carnem per eum vivimus, id est, naturam carnis suae adepti: quomodo non naturaliter secundum spiritum in se patrem habeat, cum ipse vivat per patrem Haec ille sanetiis, Hilarius. Ex quo identidem intelligis, non modo orthodoxam catholi,cae ecclesiae de veritate corporis & sanguinis domini in sacramento hoc inestabili indubiam fidem&sententiam: verumetiam verboni Chri Ga sti quibus energiam, virtutem eius indicat, veram sanam intelligeri, tiam: quam eandem,& a Damasceno, & Cyrillo superius audiuisti. Ad, monet tamen nos locus iste, uti quemadmodum idem ille Cyrillus alio loco praediista Christi apud Ioannem verba, modo ab Hilario tracta,
malilaea ta, paula clarius explicemus. Siquidem commentariorum in Ioannem
didiam Christi pro fidelibus suis orationem: Rogo ut sine
unum sicut&nos Vnum sumus, explicans, cum praemisisset de viii ne inter nos consensus & mutuae charitatis posse intelligi : quasi charita, tis, pacis & concordiae nobis vinculum petiisset Christiis quo ad tantam Φ . spiritalem unionem perduceremur,ut nasuralis consubstantiali 1 in patre illo at spiritu unionis similitudinem ea ipsa quodammodo imit remur: Verum, inquit, quonia propositi textus vis sublimiora dicere cod git: Saluator quo invitat,dicens: Sicut tu pater in me,&ego in te, ut& P ipsi in nobis unum fini: considerandum est, si ad unitatem consensus M voluntatis, naniralem etiam inuenire possimus, Per quam nos inter nos. Qualem is & oes deo colligemur,&c. Age igitur cum trinitas unu natura sit, cogdeiari ista remus, quomodo eu a nos ipsi inter nos corporaliter,et cum deo birituistis c5 se aliter unum simus. Ex dei patris substantia unigenitus prodiens, & to, tam in sua genitoris naturam possidens, caro factus, seipsum naturae no strae ineffabiliter coniunxit& vniuit verus deus simul et homo,quae pIassi titio. rimum inter se secundum naturam distant, in uno seipso coniunxit.&naturae diuinae participes nos effecit, &c. Qui ut inter nos & deu, singuistas nos viret quis corpore simul& anima distimus,modum tamen a inuenit consilio patris et sapientiae suae congruentem. Suo enim corporem credentes per communionem mysticam benedicens,&secum,&internos num nos corpus effecit. Quis enim eos, qui unius saneti corporis
unione in uno Christo miti sunt, ab hac naturili uni Malienos putabitet
116쪽
A Namsi omnes vivam panc manducamus, uomnes corpus cssicimur: ditii di enim atq; seiungi Christus non patitur. Iccirco etiam ecclesia cor Ecelassa.
pus Christi esse sta est dc nos singuli membra Christi, secundum Paulu:
mi enim Christo per corpiis suum coniundii, quoniam in nobis illum, Christi. qui est indivisibilis accipimus, ipsi potius, si nobis membra noma comamodatur. Quod enim ecclesia corpus Christi sit, ex singulis hominibus talari membris compositum,Paultis ostendit,dicens: V t veritate sequentes in charitate cic scamus in illo per omnia,qui est caput,Christus,ex quo totu corpus compacteum& connexum per omnem iuncituram submisnistrationis, secundum operationem in m cnsuram uniuscuius* mcbri augmentu corporis sacit in aedificationem sui in charitate.Quod aut corporalis haec unio ad Christum participatione carnis eius acquiritur, ipse a. ri 'rursus Paulus de mysterio pictatis disserens testatur: Qtiod aliis, inquit,n genet attonibus nocit agnitu m sit js hoim, sicut nunc reuelatu est: sanetis apostolis cius,& proplietis in spiritu esse gentes cohari edes,et concorpores,& comparticipes promissionis in Christo. Si aut omnes inter nos in Christo unum corpus sumus,nec inter nos solum, veru metiam cum eo, qui pei carnem suam ad nos transiuit quomodo uniuersi & intcr nos,&in Christo unum non erimus Christus enim est unionis huius vincullum qui deus simul et homo est.Sed de unione n qui corporali satis. De humspiritali autem eandem viam sequentes dicimus. Ouia spiritu saneto re, inli byx xx
cepto cc inter nos quodammodo et cum deo Vnimur. Nam sicut virtus tu
sacratissimae Christi carnis unum corpus facit participantes,eodem arbitror passim n quibus indivisibilis dei spiritus inhabitat eos omnes ad unitatem spiritalem conducit,&c. Ergo,inquit in patre, filio Sc spiritu sancto omnes unum sumus.Vnum autem dico habitudine Sc assectu, unu pietatis consensu, unum sanctae Christi carnis communione, unum unius lancti spiritus participatione. Et ego claritate, inquit, quam dedisti mihi dedi eis ut sint unum sicut Sc nos Vnum sumus. Ego in eis,et tu in me, C. kkini. ut sint consummati in unum. Naturalcm consubstantialem P unionem cum patre, quamuis Unigenitus habea propter nostram tamen saluteiri, Otriduis aea sua illa dignitate gloria dc claritate quasi exivit hoc enim significat: Ex, inanivit semetipsum atq; ideo accepit rursus cum carne claritatem nobis . ita gloriam , quam semper ut deus habet. Quoniam enim templum quod inii 'avir ine accepit, quamuis consubstantiale deo patri non sit, unum ta, ipsis up men cum deo verbo est, datum sibi Unigenitus ait, quod templo tuo da. sunt.
tum est. Datum sibi a patre per ipsum in spiritu. Hac igitur claritatem, inquit,& gloriam pater quam mihi dedisti,quae est Ut tecum unum sim, dedi eis ut sint unum, sicut nos unum sumus. Vniuntur enim inter se fideles illis modis quos iam exposuimus: Uniuntur etiam deo, S moduipse saluator aperuit, dicens: Esto in ipsis,& tu in me, ut in unum sint cisum mali. Corporaliter enim lilitis per benedictionem mysticam nobis, vilicis
117쪽
Quo moris talis natu ra ad imis mortalita tem conscedat.
uniuersum de sacramero euchariastiae eo sententia.
ut hom6, itur spiritaliter autem ut deus sui spiritus gratia nostrum ad unouam vitam & diuinae naturae participationem spiritum redintegras. Nexus igitur unionis nostrae ad deum patre,Christus est nobis quidem
ut homo deo autem patri,Vt deus naturaliter unitus. Non enim erat possibile corruptioni subsectam hominis naturam ad immortalitatem conascendere, nisi natura immortalis at incommutabilis ad eam descendis, set, accommunione participatione*sui a mortalitatis nostrae terminis ad suum bonum reformatos eleuaret. C5summatioso sumus redueti ,
que ad unionem dei patris mediatione saluatoris id est, Christi, filium Onim dei natura patri mimur, corporaliter, substantialiter vidi etiam est accipientes clarificamur glorificamurq; supernae lacti naturae parciacipes. Haec ille Cyrillus. Imo haec catholica Christi per orbem ecclesia, cuius communem sensum & catholicam audis fide, tot oris odoxis tot sanaetissimis patribus, eiusdem columnis pi cipuis, ex quatuor orbis teri cardinibus consona voce profitctibus. Id eo si culo, quo pene simules, Ciuisiunt in ecclesiam, tot illa luminaria , quot nunquam ante aut postea. Quorum adhuc lumen ita praesulget nosis, ut in eo ambulantes impin, pere non possimus. Dico illum orthodoxum Hieronymum, illum faniscium Ambrosium illos gloriosos orthodoxae fidei propugnatores, Hilarium Augustinum Ioannem Chid se stomum, Ioannem Damascenum: illos catholicae ecciesiae antistites Leonem ter sanetium quo elogio adhuc vitiu honorauit uniuersa Chalcedontas synodus illum quom sanctum
Gregorium .Quorum ut audisti non captauimus truca verba eaon stro 1 enii qui haereticorum mos est eruire coegimus: sed quos vrio os re unam fidem ex diuersissimis orbis terrarum partibus, de veritate cor,
poris & sanguinis Christi in altaris sacra meto audis clarissime prosereristes, irreuincibili sane testimonio catholicae fidei eius quae tunc erat per orbem ecclesiae. Et quaecunq; tunc erat,tum non coepisse,sed eandem fuisse Fa principio certum est. Nunquam enim cessat clamare apostolica illa tu, ha Si quis vobis euangelizaverit praeter id quod accepistis anathema sit. Et in Timotheo stio semper inculcat ecclesiae aut propositis eius: O Ti. mothee,depositum custodi, deuitans prophanas Vocu nouitates. O Ti, mothee o sacerdos o tractator scripturarum,o doctor, depositum custo, di catholicae fidei talentum illibatum,inuiolatum m conserua. Quod tibi creditu est,hoc a te tradatur: quod creditum inquam, no quod a te inuentum: quod accepisti, non quod excogitasti: quod ad te perdueitam est,
non quod a te prolatum.Cuius tu non autor,sed custos esse debes: dein, tans propharias nouitates. Ita* quaecunq; tuc fides catholicae ecclesiae fuit noua non fuit: sed quam a maioribus velut per manus accepit: quodamodum eandem 5c successoribus tradidit,& consignauit.Quod tamet, si aliter probare non oporteat prisertim cum ab illis ad nos eandem peris mansisse clarissime demonstrauerimus , percurrenti tamen etiam ab illis
118쪽
retro cortim scin ptorum ecclesiasticoriim monumta, qui ea secula praeacesseriint ad ipsum Christianae religionis initium Cyprianum dico, Origenem Teletullianu. Irenaeum, lanatium, Dionysium, eadem per oesu apud omnes fide catholicae ecclesiae suisse erit meridiana luce clarius. Sed non vacat hic hora ere prolixius,nimis enim uni huic quod exempli tanatum causa assumpsimus immorati sumus. Vnu hic Tertullianum prora terire non possumus, ut cuius alicubi verba ad suam impietatem dctor,
quent haeretici. Ita aut scribit aduersus Maietione lib. IIII. Professus ita se conoepiscentia concupisse edere pascha, uti suum indignum enim Vt quid alienum cocupisceret deus acceptum panem & distributum discipulis corpus suum illum fecit roc est corpus meu dicendo. Hassitenus ille. Cui non aduersatur quemadmoda volutha retici, id quod velut exisponendo praedicita continuo subiungit Id est figura corporis mei. Na figura non fuisset nisi veritatis esset corpus.Siquidem res vacua, quod est Pharasma figuram capere no potest. Haec nam in Tertulliani velut exponi a adiectio non refertur ad illud quod ante abistute pronunclaui quis
desic acceptum Sc distributum discipulis panem, suum corpus eum secisis sed ad id quod proxime praecedit dicendo,hoc est corpus meum)vere equidem fecit, & non figuratiue, panem suum corpus. Nih ilo mi,
nus hoc ipsum eius corpus,ut ex pane, utq; est in sacrameto eucharistiae,
simul est figura sui ut immolatu est, & pependit in cruce atq; iri eius m moriam iussum est a Christo in ecclesia celebrari 6c osterri.Quare nihil averitate orthodoxae fidei ea in re aliena dixit Tertullianus affirmo Christum acceptum panem suum corpus secisse, S nihilo minus hoc ipsum suisse et iisdem sui corporis ut in cruce tum immolandi figuram.Ita et diuus Augustinus quem toties audivisti veritatem corporis Christi in eu, charistia praedicare nihil veretur idipsum etiam figuram dicere. In prologo psalmi IlI. de proditore Iuda loquens Cum,inquit, Christus eius coisgitationes non ignoraret eum tamen adhibuit ad conuiuium, in quo sui corporis & sanguinis figuram discipulis com mendauit. Vides etia Au, gustinum hic dicere figuram corporis & sanguinis domini, quod alibi toties vertim corpus Sc sanguinein eiusdem adirin vere suum corpus, quod de Mariae carne suscepit, in quo hic nobiscum ambulauit, in quo tanta perpessus est nobis manducandum dedisse,& sanguinem in cruce Ellisum bibendum propinasse. Qiiod vero indubia suerit & Tertulli niβ catholicae eccletiae eiusdem seculo sententia dc fides de veritate cor,
poris Sc sanguinis Christi in eucharistia, idem ipse clarissime demostrat
in libro de carnis resurrectione. In quo posta multis carne nostram extirlit princoniis: rideamus nil inuc de propria etia Christiani nominis sor,ina quanta huic substantiae seiuolae ac sordidae apud deum praerogatiua sit. Et si sufficeret illi,q, nulla anima salute possit adipisci niti dii est in carisii crediderit, adeo caro salutis est cardo, de qua cu anima deo alligatur,
119쪽
CAP. VI. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE ipsa est quae essicit ut anima deo alligari possit. Sed&caro abluitur, ut a,
nima emaculetur: caro ungitur, ut anima consecretur: ro signatur, ut 8c anima muniatur: caro manus impositione adumbratur, ut anima spiris
tu illuminetur: caro corpore &sanguine Christi vescitur, ut anima de deo saginetur. Audis hic clarissime Tertulliani at* adeo catholicae, quae tunc erat ecclesiae, consessionem & fidem de veritate corporis Sc sangui. nis Christi quibus pascimur in eucharistia. Non possum, quantumuis abrumpere orationem quaero, hoc Ioseo praeterire diui Irenaei Qui Sc ipso Tertulliano suit antiquior de fide
catholicae ecclesiae,sua illa aetate hoc est, in ipsissima primitiua ecclesia. lua letissimum hac de re testimonium. Hic Valentinianos at* illius secusti haereticorum portenta cap. XXXIIII. lib. IIII. aduersus eosdem audi obsecro ut aggrediatur atq; etiam conficiat ex sententia catholicae ecclesta de eucharistia. chio modo autem inquit constabit cissum panem nquo gratiae actae sunt corpus esse domini sui:&calicem sanguinis eius, si v non ipsum fabricatoris mundi filium dicant,id est, verbu eius,&c. bos
modo autem rursus dicunt carnem in corruptionem deuenire,& no percipere vitam quae a corpore diai Sc sanguine aliture aut sententiam mutent,aut abstineant ab offerendo quae praedicta sunt. Nostra aut comsonans est sententia eucharistiae,& eucharistia rursus confirmat sentenuisam nostram. Offerimus enim ei, quae sunt esus, congruenter communiacationem & unitatem praedicantes carnis & spiritus. Quemadmodum enim qui ex terra est panis percipiens inuocationem dei, iam non coinuanis panis est sed eucharisba ex duabus rebus constans terrena & coelesti: Sic & corpora nostra percipientia eucharistiam, iam non sunt corrupi bilia sed spem resurrectionis habentia.Osserimus autem es,non quasi iri, digenti sed gratias agentes donationi eius sanctificantis creaturam. Qu&admodum enim deus non indiget eorum,quae a nobis sunt, sic nos indi, Fgemus offerre aliquid deo sicut Salomon ait: Di mi aetur pauperis sceneratur deo. Di enim nullius indigens est deus in s. assumit bonas operationes nostras ad hoc, ut praestet nobis retributionem bonorum sito,
rum.&CHaec ille Irenaeus gloriosus Christi consessor & mufex.Ex quo clarissime intelligis etiam illo seculo, in illa ipsa primitiua ecclesia adeo inis dubitatam colestam cp omnibus Christi fidem professis seu orthodoxis, seu haereticis, veritatem corporis & sanguinis Christi in eucharistia. Veex ea prodigiosam & pene palpabilem impietatem Valentini et suorum redarguat velut sibi non constantem.Nam cum illi ipsi, quantumuis impudenter impη, veritatem tamen corporis et sanguinis domini etiam inissantium linguis toto orbe decantatam in ecclesia confiterentur in altaris
sacrificio: omodo inquit sistabit eis panem, in quo gratiae a Ze suri corpus esse domini sui β calicem sanguinis eius si non ipsum labricat ris mundi filium dicant, id est, verbum eius omodo praeterea n gat
120쪽
A carnis resurrectionem ad vitam immortalem, quae corpore domini, &sanguine alitiit Et adhuc dubitari poterit, quae fuerit illo seculo catholiacae per orbem ecclesiae hac de re certa indubitatam fides 8c cofessio, adeo ut nec haereticissimi ea de re dubitare auderent, quos vide ut urgeat. Autrigo inquit, mitentiam mutent, aut abstineant ab offerenda eucharistia. Quin Sc hoc perpende quod siqnitur: Nostra autem sententia est contanans eucharistio Reucharistia rursus confirmat nostram sententia. Probantur controuersa aut dubia ex consonantia eorum cum certis ,consessis ac indubijs, at* id, per quod confirmatur aliquid, debet esse aut certisus aut notius eo, quod per ipsum confirmatur. Dicit autem suam illam, quam aduersus hareticos adstruit, sententiam consonare charisti et eucharistiam eius veritatem coismare.Sed quae tandem erat illa eius sententia quam dicit confirmari per eucharistiam Hare nempe, Iesum Chris tam dominum nostriim esse filium dei creatoris coeli & terrae.Item,eundem in veritate assumptae naturae & carnis nostrae post impleta redem. tionis salutis p nostrae mysteria vere resurrexissse a mortuis, primitias r surgentium, quae tunc nTabantur ab impio haereticis . Ergo his ipsis magis tunc erat indubitata veritas corporis & sanguinis Christi in m.
. charisti a in qua cum negare non auderent dicit eos recum non constare.
Oiserimus enim inquit, es quae sunt eius, congruenter comunicationem& unitatem praedicantes carnis & spiritus. Quemadmodum enim,qui ex terra es panis, percipiens inuocationem dei am no communis panis est sed eucharistia ex duabus rebus constans terrena & coelesti:&e & corpora nostra percipientia eucharistia iam no sunt corruptibilia, sed spem resurreetionis habentia. Et te non pudet impie Sacramentarie nune deamum in dubium reuocare,nunc demum negare, veritatem corporis &sanuuinis Christi in eucharistia, quam vides in primitiua ecclesia magis
ς consonanter atque indubitanter creditam, uassumptam a verbo veritatem carnis nosti u Christum filium creatoris coeli & terrae: u denique
carnis nostrae resurrectionem ' Non vos pudet impudentissimi Luthe, rani ita impudenter nunc insultare missae sacrificio, quod videsu certa, conmna at* indubitata fide toto orbe ab initio obtulit catholica Christi ecclesia et Proinde, ut hic tandem cocludamus, clarissime demonstratum existimo, eandem quae nunc esusuisse ab initio, & deinceps continuo caltholicis ecclesiae fidem de sacramento eucharistiae: ita, ut hoc sere unum omnici in nos ne fides mysteriorum nullis una haereticorum prophana
tum,Vinatum aut exagitatum suerit nouitatibus ante illum prodigiosa impio p temeritatis Berengarium, demirari satis mecum non valeo, tantam is horum hominum excaecatae mentis impietatem, tantam errandi lis
bidinem, ut dimissa clarissima apertissima fide catholica, Christum contra Christum, in angulis domorum ac penetralibus obfirmara duri. tia ac animi obstinatione pergant quaeroe.