장음표시 사용
201쪽
CAP. - ΗIERARCHIAE ECCLESIASTICAE
Core. ω - Coccum torium figuram sacri sanguinis continet, qui de agni illius ii, rima lati latere per lanceae vulnus effluxit, sine cuius virtute nulla emac
lari potest lTra animae, nullius fit peccati remissio. Et haec ad emundatis
nem dc purificationem eius, qui leprae cotagioni suit obnoxius, adhiben tur sacerdotali ministerio. Siquidem per adhibita ab illis sacrameta,quae suae Christusreliquit ecclesiae, virtus nobis applicatur passionis Chris & nos aspergimur sanguine illius salutaris hostiae.Ad leprae tame emunHam: dationem necessario adhibetur 5c hyssopus.Hyssopi siquidem naturam H. IT tradunt medici,ut extenuare & diluere crassiam, lentum p humo, --diti. h rri in P cordiis,uniuersis* visceribus atque illum educe,n m. ἡ.- re vel in primis sit idonea. Quare esus de ditam peripneumonicis, diu..., Ita turnae tussi suspiriosis orthopnoicis,&in uniuersum, quibus alento no
tur. xioque humore occupantur praecordia, mire auxiliari, Dioscorides auator est, dc quotidiano experimento cognitum. Itam ad expurgationem
...di I Peccatorum necessario & huius graminis figura suscepta est. Oportet τοῦ πρω nam , ut quia lepra animae sacerdotali ministet emundandus est, et ,-z- vomicam quae reclusa latet in visceribus: ut noxium humorem unis exhibeat uersum,qui obsidet&grauat praecordia, per reiiciat,ut deducat late tia omnia sub sacerdotis noticiam,vt illi per humile apertam integram latentium delictorum suorum consessionem, se nudum clare inbiciei dum, contemplandum d ludicandum p exhibeat. Intuebitur inquiti, Iesum sacerdos,hoc est, intus tuebitur etiam lat quaeq;. Quem si quica . quam celare conabitur, se no sacerdotem decipit, & pro expeditata quam per eius ministerium accepturus era ute Sc munae cie, insuper grauioris peccati se inuoluit contagio. Siquidem deus sacerdotum pro s hae in re nos subiecit iudicio.In umbra illa veteri umbratica illa lepra exhibe hatur neces ario sacerdotis oculis Sc examini, ad unius eius separabatur arbitrium, si digna separatione illi videbatur contagio: psi sanitatem rece F pisse videretur plaga, ad eius tamen solius iudicium reddebatur mundi e. Si sorte recruduerat curata semel plaga sacerdotalique lustrata ae mundata ministerio, iterum ad sacerdotis iudicium ad ebis eiusmo,
Leuit. 13 di condemnabatur immundiciae. Et contaminabit, inquit, eum sacer, dos, ut intelligas a sacerdotibus hac in realiquid fieri in partem unam& iritu alteram. Quod ipsum, an tibi in luce veritatis euangelicae, cum veterile Ridei h et Velamen litem, non luce clarius expressisse videtur salii
iam ut, tor noster, suorum sacerdotum autoritatem illam supra humanam conis .
summaris 8c statuens, cum ita eosdem post resum monem suam allo. . quitur: Accipite spiritum sanctum, quorum remisciitis peccata, remitatuntur eis:&quorum retinueritis, retenta sunt: Nam quod tunc ille dis xit praesentibus, quotidie per ecclesiam suam dicit ordinatis ab eadem fa, cerdotibus omnibus. Nuquid hic no audis quid absq; omni inuolucro imaginu et figuranslatissimus apertissimi sis verbis dicatsema veritas Nutis
202쪽
A Nunquid non vides detraeto velamine literae Mosaicae legis, clarissima, quae sub illo veteri purisscationis leprosorum ritu latebat, relucentem
veritatem Utcp purificatio leprie animarum nostrarum a sacerdotibus
necessario requireda sit c Illis siquidem suam ipsius potestatem Christus
in partitus estremittendi videlicet peccata hominibus eadem retinens di ut aptissime respondeant figura 8c veritas. Hic iam prodeat aut Uuiclesista aut Lutheranus, aut alius quilibet ex Aduersus haereticorum antris & latibulis, atin hac etiam in re Christu quaerat proisci ibere dc fidelibus suis oblatam ab eo certissimam suorum peccatorum in mum mcontagionis spiritalis leprae medicinam, subdola cui antiquus ille seri u inii ' .
pens persitas ne conetur eripere, dicendo, non esse diuinum, sed hii. manum institutum, ut latentium peccatorum maculas sacerdoti osten, dbti detega. damus,ut ei anim. ae nostrae vulnera, dc uniuersam lepraec5tagionem dea si tegamus. Cuius enim est obsecro ea vox apud Ioannem: Accipite spiria Icari. 1 tum sanetam quorum remiseritis peccata remittuntur eis: quorum retia
nucessis retenta sunt An non Christi Et quibus dicta nunqtrid aliis u Da a saere apostolis,&discipulis illis suis, quos coadiutores, ob messis magnitudi, nem suis apostolis Christus elegerat hoc est, i suis presbyteris&sacerdo redi peccat tibi et Dicit ergo Claristus sanatam illi&mundatam plagam leprae, illi
remissa peccata a deo, cui remissa erunt sacerdotali autoritate ac ministe, rio. Assirmat ille retentum adeo, quod ab eis remissum non est . Idque
verbis tam claris & apertis ut nihil prae se serant dubii nihil unde cuiqua suboriri pos it vel tenuissima figuratae alicuius locutionis suspicio . Imo,
quod tantam,qualam prae se serunt verba,et plane diuinam autoritatem Nobis Im-
suis sacerdotibus illis ipsis verbis tribuere volebat Christus, hoc est,r mittendi peccata, quod alioqui selius dei est, Sc nobis imponendi neces, pecea ora
statem, ut qui deo estisque praeceptis elatae mentis superbia subrici nolen quirami ς res, eius offensam, indignationemque incurrimus, pro eius venia impco tranda non solum sub deo, sed etiam sub mortali homine nos submitta mus ac humiliemur: vim ab illis peccatorum nostrorum remissionem humiliter quaeramus & impetremus, retenta denuncians, quae sacerdo. tali non remitterentiir ministerio: ipsius Christi verbis Sc actu , insuper& tempore quo illa dixit discipulis , clarissime nobis expressit evagelista. Necd enim in mortali came cum eis manes cum etiam de ipsius illa tant Explieatiora potestate ato adeo diuinitate nec ipsis fortassis discipulis omnibus, firma omnino fides haberetur, cum multa illis diceret in parabolis& proα pedi uerbi is sed postu resurrexerat a moltuis, quando iam clare viderent cir* d se puti, inuestitum immortalitatis gloria, mortalis carnis iam remoto velam l. ne, sub quo ante latitauerat diu nitas, quum iam transisset parabolarum restatem retempus, cum iam venisset illa hora, quando non amplius in parabolis se illis locuturum, sed clare, idem ipse pollicitus suerat. Tunc inquam,dixit ta. eisdem: Sicut misit me pater, ecce ego mitto vos. Vides in primis cuius delans
203쪽
Qito emi ne dederit discipulis spiritu sanAum. ς
ante acceperant,et paulo post ite .
HIERARCHIAE ECCLESIAsTICAE destingantur legatione sacerdotes nempe Christi, sicut ipse dei patris sui o
legatione defunc his est.Quid deinde Et haec.inquit im dixisset, insus,stauit & dixit eis: Accipite spiritum sanctum. Magnum profecto subis quuturum aliquid ostendit magnificum eiusmodi praemissum proce, mium. insufflavit 6c dixit eis: Accipite spiritum sanctum. Nun iusd eo,usci; plane destituti suerant apostoli at illi eorum coadiutores discipuali spiritus sancti gratia c Nuquid etiam paulo post seu stia demisit in eos, dem eundem illum sacrum spiritum c Quid igitur hoc est, quod cum ea iusmodi insufflationis actu dicit:Accipite spiritum sanctum Sed hic nobis succurrit Apostolus, dicens esse diuisiones gratiarum estisdem spiristus, non omnia tribuentis omnibus, sed unicuim illius mystici corporis membro suam sacultatem influens per quam propriam functionem suisam exerceat: Quoad modum in humano corpore animalis ille qui in uniuersum corpus a capite influit spiritus, nJunam et eande,sed suam cui in emembro & organo propria iacultatem inuehit per quam suum quocpopus propriu exerceat, oculis facultatem visoriam, olfactoria narib iis auribus vero perquam audire possint & sonorum diuersitatem omne percipere,linguae& palato, per quam saporum discernere differentias , at uniuerso pene corpori sensum & motum tribuit. Idem tamen hic spiri tus est si Galeno credimus, n5 medicorum tantum, sed philosophorum naturalium facile principi qui in diuersis membris & organis adeo operatur diuersa. loci' etia hic cu in suis Christus apostolis cum praemio sensibili illo insufflationis signo dixit: Accipite spiritum sanctum, quem iam. dudum quantum ad iustiticationis gratiam haud dubie acceperant hocvtim significauit quo ad nouae facultatis, nouae* sunctionis & operationis gratiam, eundem iam tribuere denuo. Quemadmodum cum non
multo post iam iam ascensurus ad patrem, praecepit eisdem ut expecta. rent Hierosolymis promis una patris spiritum sanctum, quo, inquit, ba, Eptizabimini non post multos hos dies, quo & repleti sunt completis diebus pentecostalibus. Non quod alium tunc acceperint spiritum, u iam, dudum acceperant u hic cum insufflatione eisdem tribuerat: sed alia gratiam alia dona eiu sdem spiritus , quae & in signis quae aderant, sensibili, bus significarentur, nempe in linguis igneis super eosdem visibiliter apis parentibus in repentino somtu facto de cocto. Nam quia eosde inde missurus erat in orbem terrarum uniuersum quem velut ingenti tonitru de coelo facto sua praedicatione concussuri erant, opus habebant in primis intelligentia mysteriorum nouae legis omnium, quae eatenus intelligere non poterant, opus quocynoticia linguarum omnium & usu expedito,
ut omni in omnem terra, quo mittebantur creaturae euangelizare essent
idonei opus deni* virtute & costantia ut essent velut murus aeneus adauersus genita & regna principes & potestates & mundi dominos. Haec Partim ante promiserat sed auru eisdem unctione spiritus, partim pro sen
204쪽
A sentibus ut dixi stgnis dare attestatus est. Omnium scitu necessariorum intelligentiam illis promisit a coena nouissima dicens: His locutus sum vobis apud vos manens, paractetus autem ille spiritus sanctus,quem initatet pater in nomine meo, ille vos docebit omnia, Sc suggeret vobis o, mnia quetun* dixero vobis.Hae inquit oculus sum vobis apud vos, manens. Quasi diceret: eque omnia locutus sum neque lisc ipsa quae loeutus sium,aut intellexistis aut meministis.Quod in eodem sermone pauislo post claris verbis expressit dicens: Adhuc multa habeo vobis dicere sed non potestis portare modo.Cum autem venerit ille spiritus veritatis' do bit vos omnem veritatem. De dono constantiae dc virtutis pro 'millum acceperant ab iam ascensum ad patrem: Ego, inquit, mittam promissum patris mei in vos. Vos autem sedete in ciuitate. quoadusque 'induamini virtute ex alto. Donis linguarum aderat ardentium lin uas, rum super eos visibile signum .Haec itaque dona,haec charismata, munes ire cui destinabantur necessaria, eis tunc contulit idem ille quem tam duis dum acceperat quo iamdudum sanctificati fuerant, sacer spiritus.Quid ita* noui doni, nouae grati nouae facultatis,autoritatis, funistioni statis
sim spiritus etiam hic suis apostolis & discipulis Christus tribuerit cum
eos designaret legatos suos cum eisdem cum insufflatione diceret: Accipi te spiritum sanctum,continuo exprimi dicens:Quorum remiseritis peccata,remittuntur eis:& quoRrretinueritis, retenta sunt. Quasi diceret: Ad hoc nunc accipite spiritum sanctum,ut per vos peccata remittat. M gna plane dc diuina autoritas communicata & tributa hominibus dimit. tendi peccata. Ob quam cum sibi oblato paralytico diceret Christus: Fiali remittuntur tibi peccata tua, blasphemare eum blasphemabant imis pq ludaei, elatae mentis excaecati superbia.Qti id, inquiunt hic loquitur
blasphemat. Dis potest dimittere peccata nisi solus deus: At nobis deo' ρῖς d* gr xiae sunt, qui potestatem talem dedit hominibus. Nunquid
enim & nos dubitabimus increduli, cum Iudaeis incredulis an suis sacer. dotibus talem potestatem communicare potuerit Christus Potuit cerate si ipsi credimus. Siquidem qui apud Matthaeum vicariam illam pro se quam diximus legationem eisdem illis committens praemisit dicensi Data est mihi omnis potestas in cmo & in terra is ille ipse eisdem dixit:
Quorum remiseritis peccata remittutur eis:&quorum retinueritis reten
ta sunt:&quisquam qui credit Christo,de potestate eoiu dubitat Samquam vicaria haec sit, qua hac in re sacerdotes defunguntur, potestas &autoritas.uemittunt equidem peccata,& Vere, efficaciterque remittunc. Quis enim hoc audebit negare, quod affirmat aeterna veritas uo, Him, inquit, remiseritis peccata, remittuntur eis. Proinde quisquis ID Quid siet boras sub peccatorum mole&farcina, cuicunque saucia est, S vulne, rata conscientia, cui leprae alicuius contagio insedia anima breuiter, quis, πee torii
quis tibi conscius es otandisse deu,quisquis remissione peccatorum indi
205쪽
GAP.6- ΗIERARCHIAE ECCLEst AsTICAS gesArripe praesens, quod tibi Christus auxilium offert, consura ad ino n
dicum, quem tibi ille constituit animae tuae, cui medicinam, quam tibi ohibeat salutarem, imparilius est, submitte & humilia te exanimo sub Christi ipsius vicario, tuis mortali homine. Nec tibi ille vilis sit cuiuscunaque alioqui tibi precii videatur, misellusque homuntio, quem Christus suum non dedignatur vicarium. Illi tua vulnera detege, lepram ostende, Peccata quibus deum offendisse tibi conscius es, humiliter fideliter coiitere,& corde contrito ac humiliato remissionem expete, Ac fidelis Christi verbis confide quae ille, qualis qualis alioqui suerit sua illa legatione desungens tibi remiserit hoc remissum re apud delim. Ille enim suae fidei do esse non poterit no magis falli, i fallere. ipse iudex noster erit. Remissum ipse reseri,quod eius nomine sacerdos remiserit. Ipse enim est qui dixit rea missa sore illorum omnium peccata quibus a sacerdotibus suis remissum est. Diuus Ambrosius aduersus Nouatianos disputans,quin Cabant in L
sacramento poenitentiae remitti peccata a sacerdotibus: Cur,inquit, bapti ietatis,si per hominem peccata dimitti non licet cIn baptismo inique romissio omnium peccatorum est. Quid interest utrum per poenitentiam, an per lauacrum hoc ius sibi datu sacerdotes vendicent unum in viro ministerium est. Sed dices: Quia in lauacro operatur mysteriorum gra tia. Quid in poeniretia nonne dei nomen operatur Quid ergo Vbi vulti vendicatis vobis dei gratiam: ubi vultis repudiatis: Haec ille Ambro. sius. Audis ita p, quae ante annos mille ducentos de sacerdotali autorita. te,quo ad remittenda poenitentibus peccata, fuerit orthodoxa catholicae ecclesiae sententia quam ille sanctissimus episcopus aduersus haereticam
perfidiam defendit & asserit. Sed dices , audisse equidem te autoritatem a Christo datam suis
sacerdotibus, audisse di etiam illis : Quorum remisci itis peccara , re mittuntur eis:&quorum retinueritis, retenta sunt. At consessionis la Fientium peccatorum tuorum sacerdoti necessario iaciendae hic nullam
Non occludam hic os tibi, quis vere possem, illis Iacobi verbis Con/
cea- fitemini alterutrum peccata vestra.Et eo quod eodem pertinet dictum adesi tibiis Ioanne: Si confitemur peccata nostra, fidelis est deus qui remittat nobis. i Nam de consessione sacerdoti necessario facienda locutos hos apostolo' in, si ine post luce clarius intelliges. Quin tu ipse vide quemcunque momorderit ui serpens in silentio, cuicunque lethali peccato, quod intra secreta cordis tui commisisti saucia & vulnerata est conscientia cui insecta latente in animo qualicunque contagione leprae. Tu nquam, vide, ut illati vulneris,
latentisque pi gar tibi sanitatem procures, & peccati a deo rem issionem impetres. Dod quo pacto sacere possis&debeas modu audisti tibi pi scriptum a Christo.Nam ille promittit remissum fore, si suus tibi sacer, idos remiserit:nSat remissum,etiam quicquid tu seceris, quod per sacer.
206쪽
A dotes suos retentum est hoc est remissum non est. rque te ut volueriqascende in coelum,descende in abyssum,&aliam post baptismum tibi re, liettim tabulam non inuentes,qua te postis subducere a naufragio, nec alia am viam,qua possis tuorum peccatorum veniam ac remissionem conse, qui, si corde contrito ac humiliato a sacetaote Christi ea tibi remitti impetraueris.Tibi itiique incumbitniae partes illae sunt,ut latentium in cors de tuo delii horum a sacerdote remissionem impetres. Ille equidem pote,
item ea tibi condonandi accepit a Christo sed tibi incumbih ut remitti ea fideliter 8c humiliter salte postilles. Quod quo pacto iacias nisi illi quae . tibi soli nota sunt indicaueris nisi illi aperias 5c confitearis te com misisse quod remitti ab illo postules Aut quomodo ille ut tibi remittat, diuinas
bitque tu solus in secreto cordis tes com miseris Quomodo latenti in inistimo conscientiae tuae plagae malagma salutare imponet, ni R eam aperias, medico nisi te nudum sacerdoti ostenderis Hic nemo tibi persuadeat aliam nobis viam patere,qua veniam 8c remissionem peccatorum nostro, remoti rum possimus consequi, aper sacerdotale ministerium mempe, si coram deo de commissu peccatis ingemuerimus, si sacrificium illi cordisco triti & humiliati obtulerimus, si toto ad illum corde conuersi suerimus. Scriptum equidem per prophetam: Quacunque hora ingemuerit peccator pro peccatis suis,S conuersus fuerit, omnium iniquitatum eius non recordabor amplius. Et rursus: Sacrificium deo spiritus contribulatus, cor contritumachumiliatum deus non despiciet. Itaque non esse nobis necessarium peccatorum nostrorum remissionem impetrare a sacerdo, tibus, tametsi illi autoritatem ea remittendi a Christo habeant: proinde, nec illis confiteri, nisi quando eorum opera uti voluerimus, per mioni sterium eorundem, peccatorum nostrorum remissionem consequi. Sed cum eius etiam alia nobis via pateat in nostra dimissum hoc elestio,
si ne& arbitrio, hac an illa uti voluerimus. Nemo, inquam, his simili, busque verbis sibi aut aliis persuadeat, sed Christo potius, eiusque verabis credat. Voluit mitis & humilis magister noster nos humiliari, non solum sub potenti manu dei sed etiam stib manu mortalis hominis, sui ta, mensacerdotis& vita ij, eidem sibi datam adeo patre suo potestatem
dimittendi peccat committens& communicans: atque ita communi,cans, Vt plane testetur a se quoque reseruatum iri,quicquid non quaesieris remitti illius ministerio: quo ita magis frangeretur nostra elatae mentis .
aduersus deu sese efferentis superbia,& quo rubore 3c verecudia confusi, deligere cogeremur sacerdoti Sc presbytero mortali aliou 3c nullius proch homini abus diuins maiestatis oculos offendere no erubuimus. Douitur pacto cor contritu ac humiliatu Othibebis Christo si obstinais mDtis superbia recusas ultro oblata ab eo siluae, ab esu, sacerdote requirere Si hoe verecudiae & ruboris deuorare non vis,ut illi tua peccata detegas, quo possit remittere, si ab illo peccatorum tuorum remissione humiliter
207쪽
postulare contemnas : quae obsecro erit haec contriti cordis humiliatio: nquae totius ad deum nostri cordis conuesto Non imus inῆcias quin ob humiliati cordis vehemente contritionem, cosidere pos sacerdotum suorum remissione aliquando praeueniat dominus, sed met in idqὰ quando illa vere humilitati cordis contritio, saltem virtute includit voacatorum re tum impetrandae a Christi sacerdote, cp primum opportunum sumi. m remissiois huiusmodi.Nec debet sibi quisquam iacile persuadere, se me rito propriae contritionis, impetrasse a deo remissionem eiusmodi, sed cum sandio illo Iob veteri omnia opera sua,& ne quid minus secerit,anatequam per sacerdotem remitti sibi impetrauerit: nisi impossibilitas eius Opportunitatem excludat. Qtio articulo misericordiar dei fidendum es Vt ipse suppleat, quod nostra ex parte minus est. Alioqui ubi & certum& facile remedium ad manum est, qui suae contritioni &conuersioni ad deum fidens, illud negligit, an ille talutem suam videtur magni sacere: a
Non ex nostro merito, nostra contritione, nostra ad deum conuersione:
sed ex merito & virtute illius salutaris pro nobis oblatae hostiae, illius ima maculati agni, atque aspersione estis sanguinis, fit peccatorum nostros rum remistio.At sanguine illo sacerdotum nos ministerio aspergimur: quemadmodum demonstratum bra& figura veteris illius tabernacuali. Meritum siquidem illius hostiae, per sacramenta sua, quae nobis retia quit &insti tuit Christus,& quorum sacerdotes ministi i sunt, veluti per canales quosdam ad nos derivare & influere ordinauit aeterna illa dei sopientia. A nostro ergo merito, nostra contritione, nostra conuerssione, contempto agni illius immaculati cinguine. quo per Christi Lamenta aspergimur peccatorum nostrorum remissionem , salutemque nostram expediabimus Nunquid tantillum nos pudoris impediet,quandoqui
dem cisternae nostrae aquam non continent quo minus etiam cum gail
dio hauriamus aquas salutares de sontibus saluatoris Et haec nunquid aut nostra est, aut a nobis excogitata indictis Christi verbis sententia Certe si noua esset,& non potius ea quam ab initio accepisset,& intelle. xisset in eisdem catholica christi per orbem ecclesia, mea ipsius ante omanes damnaretur subscriptione, & iudicio, etiam quantumuis mihi probabilitatis habere videretur.Quo animo utinam suissent omnes, qui nuctradiant sacras literas, utinam perpetuo memores illius apostolicae censurae:Si quis vobis euangelizaverit noui aliquid prser id quod accepistis.
anathema sit,& non paulo tranquilliores nuc essent res Christianae. Non videremus una hac tempestate nostra, tot simul prophanis nouitatibus, tot imp is execra disci; hari esibus exagitari ecclesia Christi quot nunu rea Catholicae tro seculis uniuersis. Sed unde certius intelligemus catholicae ecclesiae hac ieritia de ne de re, quam tractamus, sententiam &fidem, Jex ore eiusdem catholi, carecclesiae episcopi, apostolicae illi cathedrae praesidentis: pro cuius uniam Mare us, Ut post audies, fide,ne deficeret ad confirma dos toto orbe Christianos fratres
208쪽
λ s atres in fide, si quando quod sepissime usu venit haereticae alicuius
tempestitis procina ea tentaretur ille rogauit qui exauditus est pro sua re m- ο uerensia d cum plurimos eodem ex hoc albo proserre possemus eius, quam hic mi imus, fidei&sententiae catholicae testes indubitatae fidei, vinum pro omnibus proferemus Leonem illum,inquam, cui ab Vniuera Monis. se illo, atque omnium, quae unquam extiterunt, frequentissimo Oecuaminico Chalcedonensi concilio cum in eodem pulcherrima illa,& vere digna praesule catholicae ecclesiae, de incarnatione verbi, aduersus Euthio ceteri ad beatum Flauianum Constantinopolitanum episcopum recit retur eius epistola ter sancto acclamatum est , ut custodi& assertori ora' thodoxae ac syncerae fidei quavesut aureum quodda flumen uniuersam irrigin t ecclesia. Hunc inquam,aut potius Christu ipsum per os eius nobis loquente e nauicula & cathedra Petri audiamus quid scribat ad Theodorum Foroliuiensem episcopu: Multiplex inquit, misericordia dei ita lapsibus subuenit humanis ut non Alum per baptismigratiam,sed etiam per poenitentiae medicinam spes vitae reparetur aeternae, & qui regenerastionis dona violassent,proprio se iudicio condemnantes, ad remissionem criminum peruenirent, sic diuinae bonitatis praesidus ordinatis ut indulstentia dei nisi supplicatioe sacerdotum nequeat obtinexi.Mediator enim dei Sc homi uum Lomo Christus Iesus, hanc praepositis ecclesiae tradidit potestatem, ut & confitentibus actionem poenitentiae darent, & salubris uisfactione purgatos ad communionem sacramentorum per ianuam reconciliationis admitterentiCui uti operi ipse saluator interuenit, nec unquam ab his abest quae ministris mequenda commisit, licens: Ego vobiscum sum ad consummationem usque seculi: visiquid per seruitutem
nostram bono ordine & gratulando impletur affectu, non ambigamus per spiritum sanctum sui si e donatum. Hactenus ille. Quem audis pro C dicantem diuinae bonitatis ita ordinata praesidia, ut indulgentia dei, nissi supplicatione & interuentu sacerdotu nequeat obtineri. Ne quisquam tibi persuadeat, in remissione peccatorum obtinenda, sacerdotali mini,
Quin&Augustinum interrogemus,quam&ipse fidem didicerit in Augia' .eatholica ecclesia quam docuerit Oeses sibi comistas populos Quos in homilia quadam ita alloquitur: Qui post uxores vestras vos illicito conis
cubitu maculastis, si praeter uxores vestras cum aliqua concubuistis,
gite poenitentiam, qualis agitur in ecclesia, ut oret pro vobis ccclesia. Ne, mo tibi dicat, occulte ago, apud deum ago, nouit deus qui mihi igno, scit quoniam in corde ago. Ergo sine causa dictum est: a solueritiqin terra, soluta erut in coelo Ergo sine causa datae sunt claues ecclesiae dei Frustramus euangelium dei Mistramus verba Christi promittimus nobis quod ille negat none nos decipimus Et rursus libro secundo de viii, etatione infirmoni: Sunt,inquit,quidam qui sufficere sibi Gistimant, si soli
209쪽
deo cui nihil occultum est,quem nullius latet conscientia , sua coctaeantur ocrimina. Nolunt enim aut erubescunt, siue dedignantur ostendere se tacerdotibus: quos tamen inter Iepra & lepram discernere per legislatorem constituit dominus. Sed nolo,ut ipsa decipiaris opinione, quatenus conascindaris confiteri coram Christi vicario, tabescens prie rubore, Vel cer. uicosus prae indignatione. Nam ipsius humiliter subeundum est iudicisum, quem dominus sibi non dedignatur vicarium. Ergo ad te venire roges sacerdotem,& fac ipsum conscietiarum tuarum penitus participem. Non te seducat seniniantium illa superstitio qus in visitando confirmaqquia saluat sacergote inconsulto ad deum peccatorum consessio. Nos' autem non abnegamus, quin sit ad deum frequenter reserenda peccam torum confessio. Reatus etenim, qui tenebit & allidet paruulos suos vel maximos ad petram, petra autem Christus est Sed testamur&testatur& illud sana doctrina ne tibi applaudentium faueas auribus) quota iam Prius eges sacerdotis, qui mediator sit ad deum tuum, salubri iudicio. Alioqui Sc sub lege & sub gratia: Ite 5c ostendite vos sacerdotibus, re sponsum diuinum quomodo consummaretui Confitemini alterutrum Peccata Uestra quomodo compleretur Audis quam 5c ille fidem ortho,
doxus, doctissimusque pontifex didicerit in catholica Christi ecclesia, quam docuerit sibi commissum fidelem populum Euangelium dei de verba Christi Milirare, se alios* dccipere, sibi promittere quod negat Christus, qui persuadent sibi aut aliis peccatorum se remissionem conse, qui, qui no humiliter se submiserint sacerdotis iudicio qui aut dedignantur aut erubescunt se illi ostendere, sua illi peccata confiteri, suam aperire conscientiam. Hoc, inquit, testatur sana doctrina, catholicae videlicet ecoclesiae,q, sacerdote opus habeas, qui inter deum&te mediator sit: hoc dominum in umbra oc figura illa veteris tabernaculi, hoc docuisse Chri,stum in luce veritatis euangelicae, qua illam ipsam figuram expressit, Fhoc continere apostolicum praeceptum, quo iubet nos confiteri pecca. in nostra, non deo tantum, sed constauri mortali homini. Hoc enim stisanatureia gnificare volebat Apostolus, dicens: Confitemini alterutrum peccatas ita. vestra, hoc est, stator fratri: homo homini: sed presbytero, quem accersi hii Consire iussit ad infirmum. Et ne nos remoraretur verecudia,subiunxit eiusna diconfessionis Midium:Vt, inquit, salvemim . Quasi diceret Ita facite, si modo saluari volueritis. Eodem sane modo hoc ipsum intellexit Magnus ille Basilius libro quem scribit de institutione monachorum,docens nobis necessario consfitenda esse peccata non quibuslibet quemadmodum nuc quidam assi mant intelligenda verba Iacobi: sed iis, quibus dispensatio mysteriorum dei credita& commissa est.
Eandem fidem.& apostoliconi & Christi verboiu intelligetiam in Gatholica didicit Cliristi ecclesia, sinistissimus ruditissimusque ille Chrys
210쪽
I. C. A stomus candem docuit fidelem sibi commissum populum, quem homi per Moreh. lia quadam seu Gcione ita alloquitur: Consessio peccatori testimonium consci ciuiae timentis deum .Qui enim timet iudicium des, peccata sua non erubescit confiteri qui aut erubescit, non timet perseetias enim timor soluit omnem pudorem. Illic enim turpitudo confessionis aspicitur, ubi suturi iudicu poena non creditur. Nunquid nescimus quia cosessio peccatorum habet pudorem:& quia hoc ipsum,erubescere inqua, poena est grauis Sed ideo magis iubet deus confiteri peccata nostra Ut verecundia
am patiamur pro poena. Audis quid vir ille in dictis Christi apostolicis,
que verbis intellexerit, nempe neces itate nobis confitendi imposdam, deno positam conses ionem in nostro arbitrio:quasi aliud nobis post baptisma relietum sit assequendae remissionis peccatoire nostrorii in remediu. Sed ideo inquit, in is deus iubet confiteri peccata , Ut verecundiam pass tiamur pro poena. Cuius unius testimonio,& Antiochens in qua nonae
Christo dedit in qua & presbyterii honore postmodum sublii natus oetidiendae plebis hiusdem ecclesiae prouinciam , quod plurimae eius homilliae testantur cum laude & fructu exercuit simul & ecclesie Constantinopolitanae cuius deinceps episcopus factus est fidem, quam hac de re eo
seculo, hoc est, longe ante annos mille habuerint,discimus. Eandem catholicae ecclesis sententiam etiam ex verbis diui Ambrosii superius recitatis partim audiuisti. Quam adhuc clarius explicat lib. II. de poenitentia. Idem docet Cyrillus ille Alexandrinus episcopus ut ex Vii. omni orbis loco catholicae ecclesiae fidei testimonium audias exponens illud Levitici V. Anima quae iurauerit & protulerit labiis suis, ut vel male quid faceret aut bene,& non secerit, pronunciet, seu confitebitur pecca tum quod peccauerit. Ita ipse legit iuxta veritatem Hebraica. Qiem lo,
cum ipse detorquet ad peccatoiu consessionem,quae nuc agitur,ita etiam tunc peragebatur in ecclesia. Ex illo confirmans esse necessarium,ut omani i peccata nostra pronunciemus,aut confiteamur , neo vllum celemus, si modo diaboli voluerimus accusatione etagere. Cum Cyrillum audis, CGeluamiscem nominum, lanctillimorum quiuem oc ci tillimorum Patrum, ata
tamen totidem hominum te audire sententiam. Quanu nec parui mo, menti tot aquilatu congregatio 3c conuentus nobis habedus est,si modo fide habuerimus Christo ibi esse corpus ubi aquilae congregantur quin potius ita cogita, per Unum quem Jeonripsius ecclesiae catholicae te fide audire Sc sententia. Certum est ora tales, tanto'; patres & sanistis episcopos nihil aliud credenduinculcasse et docuisse fideles, quibus praeerant
populos, i quod sciebat credi ab orthodoxa et catholica Christi ecclesia.
Obiectionum quarundam aduersus iam demonstratam necessitatem consessionis pecca