장음표시 사용
231쪽
CAP. IX. HIERARCHIAE ECcLEsIASTICAE Non enim istum vitibilem quis spernit, sed illum inuisibissem in eo com btemnit, qui non potesta quoquam contemni hic enim non ab homi, ne , sed a deo habet promotionem. Vides illum reddi intellexisse ex prie. dictis verbis Apostoli episcopum Juis ordinatum 5c consecratum huismano ministerio tamen adeo,n5 ab homine promotionem habere. Eo,
dem sane pacto idem intellexit eruditissimus ille Origenes. Quid inquisi riscua his loquar de parentibus & fili hc Si Iesus dei filius subiicitur Ioseph & Mom λ - riae, ego non sub iciar episcopo,qui mihi a deo ordinatus est pater c non subiiciar presbytero qui mihi des dignatione praepositus est Et ille glori. Cypriantis ossis Christi martyr & pontifex Cyprimus ad Pupianum, etiam diuinistus sibi reuelatum testatur.Quod qui Christo non credit sacerdotem tacienti postea tandem & sero incipiet credere sacerdotem vindicanti pro fide sisi saetae reuelationis ad des tribunal prouocans. Ex quibus quilibet sacile intelligit qualis, quantique momenti sit pontificalis ordinatio, per quam deus ipse ad sui sacerdot' honorem ordinatos eligit,& spiritus gsanetiis constituit episci pos& presbyteros ad e Idiae Christianae regi. men. Et hos execrandus ille polluto, blasphemoque ore unctos & rasos Per cotemptum appestabit Cur no Sc lotos lymphatosui derideat Chrisstianos uniuersos si adeo nihil in exteriore corporis seu ablutione seu vim mone existimat inesse energiar 8c vivae virtutis ΑΛ ub L Sed dicet aliquis: Ordinationis in Apostolicis literis, non per constacrationem via monenim sacri chrismatis, sed tantum per impositionemnat,amz s manuum mentionem fieri. Quemadmodum Titum Paulus admonet zi: f., u i susci rare gratiam quam per manuum suarum impositi ira susceperat, consecratia de christitate aut consecratione nulla mentione stimi. Et Timotheumesi em non remere quenquam ordinandum docens ad sacerdotium, sed in turo iudicio d. iis, inquit cito nemini imposueris,neque comis municaueris peccatis alienis. FHic si nihil dicam aliud Φ quod primo Issam dena mauimus magis
ex traditione,* scripto pendere resigionem Christianapi & legem euanisgesicam sidium satis cuique pie astellio Christiano nihil dubitauerim. Nihil enim scripsit legislator noster, nihil scribendum mandauit apois stolis, sed euntes, inquit, in mundum uniuersitim praedicate euangestum omni creaturae. Quod illi etiam strenue executi sunt, vivae vocis doctriaria, non scripto commendantes primiti me illi ecclesiae quae didicerant a Christo & sacro spiritu. Nam nec euangesistas quatuor,nec Petrum Patrium Iacobum Danem Iudam, illis suis epistoliis complexos uniuersi ri strae fidei mysteria , imo plurima & grauissima quiniue sela nos ecclesiis asticae traditionis autoritate Sc successione accepisse, superius luce claristis demonstrauimus.
Deinde hoc etia certu est in rudi illo Christianitatis initio, Ddum via delicet ordinata & costituta hierarchia & disciplina ecclesiastica plurima
232쪽
LIB E R n. Fol. CXL A perstinctorie ex quadam spiritus S. dispensatione pro necessitate i illius iis poris peraeta fuisse ab apostolis. Quae paulo post eodem doctore 3c au.
tore spiritu qui suis quae* dispensat uniuersa temporibus eorunde apo stoloni traditione & ordinatione praescriptam, certam in sormam receperiint.Qua videmus ab ipsis apostolorum temporibus continua ecclesia. stlas traditionis successione eodem tenore toto orbe terraru ad nos usque seruatam. Certe sacri chrismatis inuntione eode quo nunc ritu etiam ab ipsis apostolorum temporibus ordinari consueuisse sacerdotes & episco ab ipsis apopo Dionys i illius Pauli discipuli luculentissimo demonstratii in us testi. h. i,', 'monio.Cui accedit δc alter aeque testis idoneus beatissimus Clemens pa, Dionysii
Pa& martyr,aeque apostolorum atq; adeo beatissimi Petri discipulus &ab eode in apostolica cathedra sibi designatus successor. Hic itaqi queadmodum de ecclesiasticae hierarchiae ordinatione a spiritu saneto constitu
B ta a tanto praeceptore edoetus suerat, ex apostolica cathedra etiam alios
docens &ini uens in haec verba scribit cunctis episcopis Sc uniuersis ordinibus ecclesiasticis: Primus pontifex Aaron chrismate compositio, nis perunctus princeps populi fuit,& taquam rex primitias Sc tributum per capita accepit, 3c iudica di populos sorte suscepta de mundis immundisque iudicabat. Sed Sc si alius ex ipso unguento perunctus est virtute inde concepta etiam ipse rex aut propheta, aut ponti sex sacerdosve Mahat,& caei. Quid autem in praesenti seculo propheta gloriosius pontifice clarius, rege sublimius c Omnis enim pontifex sacro chrismate pertinactus,& in ciuitate constitutus. scripturis sacris eruditus charus&presciosus hominibus oppido esse debet: Quem quasi Christi locum tenen,
tem honorare omnes debent, eique seruire & obedientes ad salutemia, am existere, scientes, i siue honor, siue iniuria, quae ei desertur, in Chriae strum redundat,&a Christo in deum & caei. Haec ille Clemens aposto lorum discipulus & in cathedra successbr. In quibus audis etiam luc ab
ipsis apostolorum temporibus,atque adeo ex apostolica traditione sacrochrismate inuncto; suisse sacerdotes 8c pontifices.Eiusde successor Anaη Aisi iis ciet is, aeque Petri discipulus , in epistola ad uniuersos episcopos per
Italiam, scribit in haec verba: Ordinationes episcoporum autoritate apos stolica ab omnibus, qui in eadem prouincia suerint episcopis, aut saltem minus,a a duobus aut tribus reliquis omibus assensum praebctibus sunt celebrandae. Qui simul conuenientes scrutin tu diligenter agant, ieiuniuci; cum orationibus celebrent,& manus cum sanctis euanget is quae praediscaturi sunt,imponentes dominica di hora III. orantes, sacra unctionς exemplo prophetarum ®um,capita eorum,more apostoloru&M ysi ungentes,quia omnis sanctificatio constat in sancto spiritu, cuius viristus inuisibilis sancto chrismate est permixta. Et hoc ritu solenne celebrent ordinationem.Audis ratum ordinationis episcoporiim ab ipsis apostolorum teporibus. Consona sunt his quae libro de unctione chrismatis striis
233쪽
hit sanctus ille Cyprianus gloriosus martyr&pontifex,&ante huc Ter, DruilianusJibro quem de carnis resurre stione edidit. Breuiter huic obser, uationi uno consensu testimonium perhibet venerabilis ille sim storum Patrum omnium chorus ipsa rei evidenti a & totius orbis consensus&concors obseruatio stil,scribit. Vmbra & figura veteris illius tabemacili at* eius sacerdotii suo corpori, solidaeque veritati adstipulatur & con,
sonat.Quid igitur hic dubii aut scrupuli cuiquam Christiano esse pote,
rit, haud sane intelligo. Postremo.pontificalis proprie muneris Sc hsc esse,templorum,orat
riorum rutarium vasorum diuino cultui mancipatorum, reliquique ora natus sacri dedicationes &consecrationes, testis est communis per or, hem ecclesiae concors obseruatio, quam non cepit ab heri aut nardi
stertius, sed licui ab initio normam fides Christianae suscepit: ita imamuis ratam fideliter conseruauit. Cui rei sanetus ille Leo apostolicae cath edrae, Latque adeo uniuersali ecclesiae praesidens luculentissimum perhibet testi. monium ad uniuersses Germaniae& Galliae ecclesiarum episcopos, scitotiens in haec verba: in diuinis scripturis, praecipiente domino solus Mo, yses in tabernaculo dei erexit altare, lus unxit, qui utique summus se,cerdos dei erat, sicut scriptum est de eo: Moyse, Ac Aaron in sacerdotis hiis eius. Ideo* id quod tantum sacere principibus sacerdotum iussum est, quorum typum Moyses Sc Aaron tenuerunt, omnino decretum est. vi presbyteri quorum fit 3 Aaron gestabant figuram, arripere non prorsumant. Hsc ille Leo ante tot secula nouellae Christi per Germanias 5c Galis lias plantationi suggerit,m inculcat antiquam ob matione catholicae eoclesiae S quid ad quenm gradum ecclesiasticum proprie pertineat. Haec autem de muneribus pontificalibus, aduersus hostes cathoIicae ecclesiae,& impugnatores hierarchiae, qua a Christo ordinata,&oma,ta eskideo tradiavimus aliquanto prolixius quo clarius pateret etiam hae 'parte ab Ombra S figura sua non dissidere solidam rei veritatem. Quin re apud nos quoque discriminatum ac bipartitum esse sacerdotalem oridinem quemadmodum suit in umbra veteri, & in sublimiori gradu se, craeordinationis constitutos pontifices&episcopos prae sacerdotibus. Id tam ex ritu consecrationis, quae ut illi ita etiam hic illorum propria est prae sacerdotibus quemadmodum conserenti nostrum hunc,quem ab initio obseruatum demon strauimus ad illum veterem erit luce clarius si ex propriis pleris horum officiis, quae simplicibus sacerdotibus no conis ueniunt.Ido attestante totius catholicae ecclesiae quae columna & firma, mentum veritatis est onsensu & obseruation ut uniuersali ita antiqua
ab ipsis usty apostolorum temporibus ad nos deducta
Rationes quasdam dissolvere,quibus conmur haeretici pontificalis α saeerdotalis --dus dii crimen tollere. CAP. M.
234쪽
LIBER IL POL CXILIuus Augustinus scribens de haeresibus, quae eatenus Christi: Aerii hin
ecclesiam exagitauerim timer caneros hara estarchas meminit& s 'diseri 'Amicuiusdam, qui cum episcopatum impotenter &srustra 'ambiuisset auersus a catholica Christi ecclesia in haeresim Arrianam proa cerdotis lapsus est , Sc ne in vulgo tantum haereticorum latcre videretur, etiam h pi ς 'ipse Arrianae impietati impia plura dogmata superaddere conatus est. Quorum hoc unum sitit&praecipuum: Nullum esse discrimen sim, plicis sacerdotis seu presbyteri & episcopi. Ita se studens vindicare de ea, tholica Christi ecclesia quod illum dignata non esset pontificali illo hoariore Sc ordine.Sed cum paucissimos aut nullos impiae illius suae & toti, iis Christianae ecclesiae communi sensu consensitque explosae assertionisse statores Sc assertores inuenisset illo suo seculo impq tandem idiotae stupidim Uualdenses quos δέ pauperes de Lugduno appellant inter caete Vualde sess ra execranda impietatum suarum poricta, etiam hoc illius Aer 3 dogma impium ab inseris resuscitare conati sunt. At cum nec tuc latius serperet ea impietas sed in illis ipsis pene suis rursus extingueretur prosessoribus, ut quibus velut idiotis & simplicibus nec arma suppeteren qnec ingenia,
quibus persuaderent atqs paulo cordatioribus: tandem ex busto & cinciribus extinctii tot seculis Aeria venenatis imus quidam serpes prodiit M. annes Vulci estis in Anglia, qui vcnenoso suo afflatu insecit plurimos, Sc Ioznes a multis pestilentissimis libroru suorum voluminibus persecutus est Chri fm ecclesiam. Qitibus dogmata impia plurima de diuino Sc humano ius
re de ecclesia&eius hierarchia deceremoniis ecclesiasticis, de statu morastico, de stibditorum erga praelatos & superiores suos obedientia, vulgo persuadere conatus est,& velut classico ad seditionem comouere popualos. Abusus ad hoc opportunitate teporis, quo multis annis sub schisma,tesaborauerat Christi ecclesia, incerta quem cathedrae apostolicae praemς dentem pastorem suum sequi deberet, cu simul se tres gererent pro sumoniis Pontificibus,& eorum qui in suos sectatores haberet. Qua te os
rum iniquitate ille ad suam impietatem abusus, non parua clade astecit Christi ecclesiam . Fuit enim vir ut natura seditiosius, ita ingenio acer ac vehemens, & pro sua illa aetate satis disertus ac eloquens. Nam circa ansnum domini odi gesimum supra mille trecentos vexavit Christi eccleatam. Exagitauerat autem illum idem ille superbiae& ambitionis spiristus, qui suum illum praeceptorem Aerium. Nam cum & ipse assequi n5 post et episcopatum Vigoriensem, quem impotenter amsierat, aggressus est se vindicare de Christi ecclesia, Uualdenfium illorum impias hae,
reses resuscitans:& quod illi non poterant scripturarum eas colorauit 5c adstruxit testimoniis. Itaque inter caetera discrimen auferens inter presibyteros&episcopos, atque uniuersam inde ecclesiasticam hierarchiam lues discita tollens e medio , unde magnum impietati suae prosectum videbat, expostolicis literis hoc ipsum persuadere conatus est, inter sacerdotes olim ros & D
235쪽
Phidia Diui Hieronymi opiast in , quod olim inter presbyteros Ad epia scopos nulIum fuerit discrimen.
HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAE nullum suisse discrimen: sed humana demum ordinatione illud ipsim D
introduehim, tanquam ad tollenda schismata necessarium. Siquidem Paulus ad Timotheum scribens, episcoporum & diaconorum tantum meminit, illos ossic a sui admonens, quales in e debeant praescribens: presbyterorum nulla ibi saetii mentione. Quare videtur duos tantum eo tempore fuisse gradus sacri ordinis ecclesiastici ulteriorem autem eius dimnyionem postea superinduetam ab hominibus. Idem innuere vide. tur Philippensibus scribens. Siquidem in salutatione episcopos coniun,
git diaconibus, sacerdotum aut presbyterorum nulla mentione habita. Quorum tametsi meminerit alibi ut in epistola ad Titum tamen eodem Ioco eorundem & episcoporum appellationem in idem Glandit. Quos enim primo vocat presbyteros eosdem continuo dicit episcopos. Huius,
inquit gratia reliqui te Ephesi,ut costituas per ciuitates presbyteros. Qui quales esse deberent cum adscriberet, subiungit: Oportet enim episco, Epum sine crimine esse. Idem sacit apud Lucam in Aetis: Nam vocatos ad se Ephesinae ecclesiae presbyteros mox episcopos appellat: Attedite,ina quiens, vobis & uniuerso gregi, in quo vos spiritus sanetiis posuit epi, scopos.Ex quibus locis etiam diuus Hieronymus hoc annotasse & intes, lexisse videtur, olim inter presbyteros & episcopos nullum suisse distri, men: sed humana postmodum ordinatione illud ipsum quod nunc ceranimus introducstum. Ita enim scribit in diciam Apostoli ad Titum epissulam: Idem ergo olim presbyter,qui episcopus: S antequam diaboli instinetu studia in religione fierent,& diceretur in populis: Ego sum inuisti ego Apollo ego vero Cephae , com muni presbyterorum consilio ecclosiae gubernabantur. Postquam vero unusquiso quos baptizauerat,suos putabat esse non Christi, in toto orbe decretum est, ut Unus ex presbyte, ris electus superponeretur caeteris, ad quem omnis ecclesiae cura pertinea νret & schismatum semina tollerentur. Sicut ergo presbyteri sciunt ex re
clesiae consuetudine es qui sibi silerit praepositus esse subiectos:ita episco, pinouerint se magis consuetudine, si dominicae dispensationis veritate presbyteris esse maiores,& in communi debere ecclesiam regere. In ranadem sententiam idem scribit ad Euagrium: A principio nullum distri, men suisse episcoporum & presbyterorum, quod autem postea unus eledius est,qui praeponeretur Hieris, in schismatum remedium esse factum, ne unusquis ad se trahens ecclesiam Christi, eius rumperet unitatem.
Nam & Alexandri inquit, a Marco euangelista us* ad Esdra & Di nysium episcopos, presbyteri unum semper ex se eligebant & in superio, ri loco cclocabat quem nominabant episcopum: quomodo si exercitus sibi imperatorem faciat.Quid enim facit, cepta ordinatione, episcopus quod non facit presbyter Quibus priusu respondeamus,repetenda sunt breuiter argumentorucapita, quibus bipartitu apud nos sacerdotale ordinem demostrauimus,
236쪽
A &catholi tam ab initio Christi ecclesiam ex apostolam do strina&trii, ditione agnouisse&recepisse discrimen pontificu, seu ut nunc dicimus,
episcoportim a sacerdotibus Sc presbyteris. Et primum ab umbra Sc fi. Ab umbra gura ad selidam suam euangelice lucis veritatem arguendo imitantes in ici dahbc Pauli apostoli dialeeticam. in veteri tabernaculo bipartitum illum ordinem supra demonstrauimus, tam ex distincto consecrationis ritu, quem specialem prae caeteris sacerdotibus requirebat pontifex,u ex sacro eius ornatu, qui multis parasangis sublimiorem eius gradum , dignitate. que demostrabat prae sacerdotibus reliquis, Sc postremo ex propriis qui busdam eius munia quae uni competebant pontifici, & non reliquis sa. cerdotibus. Qiiod si in umbra haec est distinctio, necesse est eande aut et, iam maiorem esse in solida veritate. Quum rerum natura non capiat, Vt distinctior sit umbra ipsa veritatis soliditas. Deinde ex totius catholis Tect hriub car Christi ecclesis communi consensu&obta uatione non eius tantum quae nunc est, sed etiam eius quae suit ab initio. Quae uniuersa exapo. obseruati. stolica doeirina & traditione hoc discrimen agnouit inter pontifices &inseriores sacerdotes. Ad illos solos credens pertinere conseimonem chri smatis sacri, confirmare baptizatos, ordinareministros ecclesiae in sinagulis gradibus ecclesiasticis, templa altaria,& caetera diuino cultui man, cipata consecrare S benedicere: praeterea&specialem ritum laabuit con
si xionis episcoporum prae sacerdotibus reliquis. Quare si vere ais ra
mauit Apostolus ecclesiam columnam esse veritatis sis uperiori etiam ii, bro re is demotistrauimus, non inferiorem esse ecclesiasticae traditionis autoritatem, usanciarum scripturarum, si non male hoc intellexerunt sanctissimi patres nostri qui columnae quaedam praecipuae fuerunt inotholicae ecclesiae,A viva templa inhabitantis in eis sacri spiritus, quod quicquid ante omnia uniuersalia concilia per uniuersum orbem tenuit
ς Chri icti ecclesta, ab apostolica id venerit traditione 5c disciplina. Quae
certo est doctrina Christi quamuis non habeatur in euangelio ut qui va ebone sacri spiritus omnem illos veritatem docuit) certum Utique & in. dubitatu est Chri ita aut ore, doctare sacro spiritu ex apostolica traditi one, discrimen pontificum Sc sacerdotum intellexisse&accepisse Chri,sti ecclesiam. Qtiae enim eius praesentis per orbem diffusae δc aliquot an, te nos seculis sit hac de re sententia quae obseruatio secundum eam quam libro L eκplicauimus,methodum, cui adestitice clarius perspicere. Et quana etiam illic demonstratum sit, catholicam ecclesiam fidelissi,mam esse custodem depositoim ab initio apud se dogmatum, nec quicupraeterea noui admisisse, illius apostolicae censurae perpetuo memor, qua uniuersis qui praeter id quod a principio accepit ecclesia, noui quicu anα
nunciarit et superinducere conatur,anathema denunciat ide Apostolus.
Id quod multis oeptis vesiit induetiue demostrauimus, adeo, ut eo ipso satis demostratum sit, quid Sc ab initio tenuerit catholica ecclesia de qua, cuni
237쪽
CAP. M ΗΙ. RARCHIAE ECCLEsIASTICAE cuno quaestione propositas certum sit quid nostro seculo te in Nilii uis minus etiam in hoc ipso de quo agitur sui semper fuisse similem testa, turillae quas supra citauimus ecclesiae columnae,illaeaquila in qbus prio inditii, cipue viguit sensus ecclesiastici corporis, in quo Christus est. Imo malo,
φ: 'ta rem fuisse apostolorum autoritatem qui primi fuere nostrie res initis ratem apm pontifices & quibus successerunt reliqui episcopi prs illis LXXIl. disci
hu- η pulis, quos dominus deputauit in apostolorum suorum adiutorium. Sc icis. ante se praemisit binos & binos in omnem lacum, quo ipse erat ventu, rus, quorum sermam presbyteri nobis exhibent, plane attestatur an, gelica historia, nec minus Lucas in Aetis apostolicis. Quod enim non eadem suerit apostolica et illorum autoritas ordo vocationis eoru a Christo indicat, Ac deinde cofirmat Lucas in eleetione Matthiae.Primunxd signauit dominus apostolos duodecim nec maiore numero, nec plura' quamdiu in terris ageret, in eundem accivit ordinem, sed longe post Hoillos desilnauit & alios septuaginta duos non apostolos, sed aposto
lorum sub elidem coadiutores, sexmam exhibens eisdem ordinandorii sub se presbyterorum,maiore numero pro plebium & fidelis populi ne, cessitate, remanente tamen apostolica illa e copalio autoritate ne ire, quentia vilesceret apud non ira multos. Itaque cum ex hoc ordine pri uaricatus excidisset Iudas, Petrus velut apostolici illius ordinis princeps. post Christi ascensionem in coelum, urgensin medio apostolorum dc discipulorum una congregatorum, dixit de proditore, qui connumeraatus si ierat inter apostolos,& sortitus sortem eius ministe in , ut suspensii crepuerit medius vim secundu praedi stionem spiritus sancti per os Douid, episcopatum eius alter accepturus esset: Oportet ergo,inquit,ex his viris qui nobiseum sunt c regati in omni tempore, quo intrauit & ex iuit inter nos dominus Iesus, testem resurrectionis eius nobiscum fieri unum ex istis. Et statuerunt duos, Ioseph cognomento iustum,& Mat, Finiam & orantes dixerunt:Tu domine, qui corda nosti omnium, osten de quem Hegeris ex his duobus accipere t um minister' huius, & apo, stolatus, de quo primaricatus est Iudas,ut abiret in locum suum,& dederunt sortes eis & sors cecidit super Matthia,&annumeratusest cum vno. decim apostolis. Hadimus Luta. In quibus verbis hoc pimum nota αdum est. quod Petrus apostolicum gradum & ordinem, episeopatumidixerit. ride quod ex illis L .duobus discipulis qui una cum apostolis semper sequuti suerant dominum unum sortito legerut in locum apostolatus aut episcopatum Iuds. Notum est autem ex inseriori gradu
ad superiorem Hectionem fieri. Ex quo costat apostolos prae illis LXX. discipulis maiori, hoc est pontificali aut episcopali autoritate suisse pri dii adeo. Quod ipsum discrimen etiam in eo adest perspicere, quod uuis caeteri apostolico ordini addici principioso diutor illi LXXII.
238쪽
LIBER IL Fol. Crassi A etiam plurimos Christo lucrifacerent, Sc baptizarent ad fidem couerso
sacrosanetum,vivificum illum panem per domos ac mensas ChristiGdelium frangerent caetera necessaria sacramenta administrarent. Atta, men baptizatos confirmasse dono sancti spiritus soli leguntur apostoli, quamuis in rudi illo principio nondum constituta ab illis forma hierar, chiae ecclesiasticae quam constituerunt deinceps priusquam a se diuisiorbem terrarum inter se partirentur aggrediendum- colendum euans gelicae praedicationis vomere quamuis inquam, in primo illo initio resisgionis nostrie pleracp adhuc ageretur ab illis perfunctorie,5 promisicite, dispensatione quadam sacri spiritus pro necessitate illius temporis: quae deinceps eodem doctore Sc autore spiritu decentius ordinata sunt, & suum cui* praescriptum officium,quod non liceat trangredi: attamen illisus confirmationis sacramentum nulli unquam praesumpsisse leguntur, A A soli adostoli. Ouae autem constituta iam per apostolos forma hierar, Dissem, sa
chiae ecclesiasticae, hac etiam de re suerit apostolica doctrina& raditio, his,
quae illius primitiuae ecclesiae communis sententia & obseruatio, attestantur apostolici canones: quorum plurimi euidens discrimen indicant in iici, ostia ter episcopum, presbyterum de diaconos, seu ordinem ministrantium. Nam primus iubet episcopum n5 nisi a duobus aut tribus episcopis oris dinari:cum presbyterorum ordinatio non nisi unu requirat episcopum, iuxta decretum sectandi canonis. Quintus euidenter indicat, unius eccle, se non nisi unum esse episcopum: cu tamen multos presbyteros habeat. Quintus decimus ostendit presbyteros & inseriores omnes esse subpo, testate sui episcopi .Ereuiter,univcrsi pene ocs gradus sacri ordinis eccle,siastici in tres dirim ut episcopos presbyteros Sc diacones, sub his uniuersum inferiorem ordinem ministrantium S seruientium comprehederistes. Nec est, quod apostolicorum canonum autoritatem qUis eleuet, aut De avidi Aς nothos subditicios & ab aliquo quovis impositore confictos, non autem ab apostolis quis dicat editos: ut istos homines nihil pudet comminisci, rum. quarius nauis iit impudens, quiduis dicere, rencere, asserere pro sua temeritate& arbitrio. Primum, quoniam ex insolis non pendet negocium,
quandoquidem ut mox audies suppetunt testes alii & plurimi & irretra abiles: sed tantum ad maiorem veritatis confirmationem eos canos nes adduximus. Deinde horum canonum autoritatem receptam per ecclesiam ab ipsis mox apostolorum temporibus probant Anactetus beati Clemetis silccessor & beatissimi Petri apostolorum principis discipulus,atim ab eodem ut idem ipse testatur, ordinatus presbyter in epistola, quas imit episcopis omnibus catholice ecclesiae.Huius quo successor Euaristus in epistola ad Aegyptiorum episcopos, Sixtus item eius nominis primus in sua ad episcopos per catholicam ecclesiam, Utilior praeterea in epistola sua ad Theophilum Alexandrinum Sc Aegyptiorum episcopos, Sixtus quoq; eius nominis secundus in epistola ad Gratum episco,
239쪽
CAP. X. ΗIERARCHIAE ECCLESIAsTICAE
pum, rursus in altera ad Wiscopos per Hispaniam Marcellus etiam ad e, o piscopos Andochenae prouincia postolicorum canonum autoritatem proserunt.Quibus omnibus praeter vitae meritum,&quod glorioso se, recolam mariant martyrio etiam cathedrae Christi&apostolicie in qua i resederiint, adsuit priuilegiu.Quae maiori haud dubiepriuilegio a Christo dotata est prae illa Mosaica. i tamen praesidentibus etiam sceleratis& impii , iubet Christus credere & obsequi per omnia in his quae illius
legis & religionis fuerant. Ne quis de fide illorum, quae tam consonan, ter ab illis inirmantur quicquam dubitare possit. Quorum hac de re instimonia postea asseremus opportunius. rvdes , Praeterea testes sunt fides, sententiae 3 obseruationis illius primitiuaeno meo recens ab apostolis institutae ecclesiae. In primis Clemens B. Petri discipulus& successor qui in epistola ad Iacobum scribit ex eiusdem Petri tradix, G s tione et do strina in singulis ciuitatibus singulos,no binos aut ternos con L stituendos episcopos quibus Der omnia subsint presbyteri.Porro episcopos vicem apostoloni gerere, at illorum LXX. discipuloim presbyteros, ad u. at hoc ipsum docuisse dominum. Quin&ex Anacleto huius in apo stolica cathedra successore,aim B. Petri discipulo proprium distin mimisque ritu consecrationis episcopi &inferioris gradus sacerdotis aut pres, hyteri intellexisti superius Quorum discrime in eadem epistola adstruit ex umbra legis veteris. Primus inquit, Aaron in lege sacerdotale nomen accepit primu i pontificali stola indutus vi stimas obtulit uine domi, no &loquete ad Moysen:Accipe inquit, Aaron & filios eius, & applica, his ad ostium tabernaculi testimonii. Cum laueris patrem cum filiis a. qua indues Aaron vestimetis suis id est, lineam tunicam & superhume, rale & rationale quod constringes baltheo,& pones thyaram in capite O ius,&laminam sanctam super thyara,&oleum unctionis surides super
caput estis. tq; hoc ritu consecrabitur diao, filios quom illius applicabis, e . εc indues tunicis lineis cinges* baltheo Aaron & liberos eius, & impo, i
nes eis mitras erunt* mihi sacerdotes religione perpetua. Quo loco contemplari oportet Aaronem summum sacerdotem, hoc est, episcopum
suisse porro filios eius presbyterorum demonstrasse figuram Hoc enim intersuit inter Aaron summum sacerdotem & filios eius, qui sacerdotes
erant Q Aaron super tunicam accipiebat poderem,stolam sanctam, et co rcinam auream,mitram Sc zonam auream ,& superhumerala 5c resiqua quae praefixa sunt:filii autem Aaron super tunicas lineas cincti tantumo,
do & thyarati assistebant sacrificio domini. Hactenus ille .Vides comparando umbram & figuram ad suam solidam veritatem, quatum ex ipsa dei lege sit discrime episcoporum & presbyterorum nostrorum, εc quae laesit ea de re ipsius primitiuae ecclesiae sententia et obseritatio. 1 i&in
alia epistola quam scribit de hierarchia ecclesiastica: Sacerdotum inqui ordo bipartitus esk dc sicut dominus illum constituit, a nullo debet peris
240쪽
LIBER R Fol. CXV. turbati.Vides a diio non hominibus bipartitum esse sacerdotalem ordinem.Idem confirmat sacer ille Dionysius.Qui ut supra ostendimus,diui Dionysii ita ordinatione a sanestis nostrae sacerdotalis sun 'ionis ducibus, hoc est,
ab ipsis apostolis dicit eander epis eritum consecrationis sacri chrisma caeca, etstis aseli ntificibus peragendum.Quibus&caetera,quae supra memorauimus, pontificalia munia non autem presbyteris conuenire affirmat.
Quin & proprium, di stin flum* ritum cosecrationis viroriim I expliacat. Ignatius item & ipse apostolorum discipulus,5 auditor in ea qus est Ignari. ad Smyrneses episi ola clare distinguit hos gradus sacri ordinis. Omnes, inquit episcopum sequimini sicut Christiis Iesus patrem: presbyteros siacut apostolos diaconos autem veneramini, sicut dei mandato ministrantes.Vides ex comparatione quantum & uim mensum ille discrimen in, dicat inter episcopos & pressyteros. Omitto hic citare subsequentiu sanctissimorum patrum,irenari origenis,Cypriani, eorum , qui deinceps B magno numero subsequuti sunt, eiusdem indubitatae sententiae eertissio ma te: b monia.Quandoquide quos iam citauimus idem quod nunc di. scrimm sci uat et agnoscit inter episcopum & presbytem uniuersa per orbem Christi ecclesia etiam obseruasse primitiua illam recens ab apostolis institutam ecclesiam velut ex Christi institutione& magisterio, certum& indubitatum iaciunt, certam & indubiam veritatem demonstrant eius,de qua nunc agitur, veritatis catholicae. A qua quonia dissentire nopotest eiusdem ille magnificus praeco, assertor dodior Apostolus: nue videndum est quantum idem pro Aerio, Vualdensibus, Vuicles Luathero, terisq; eius sarinae haereticis faciat quandoquidem illius autoritatem etiam nosis de uniuersae Christi ecclesiae sacrosanctam suae impiet
ii nituntur prictexere: at* eorundem aduersus catholicam hanc, orthos doxamin veritatem diluendae obiectiones dc calumniae.
c Quod priusquam iacio i sorte id minus accurate secer nec omnium Adratides in eo iudicio satisfecero, iterum meminisse te cupio Christiane te stor , G A lii 4
desis illius Sc plane Christiani consilii; quod ex Origene superius inculcauimus.Quo idem nos admonet ne ab ijs,quae obseruat catholica Christi ibii Gide ecclesia vlla canonicarum scripturarum, quae nobis sorte videretur, dentia aut apparentia nos abduci sinamus. Qus quoties inducuntur ad, porum deuersus λm munem obseruationem ecclesiae, ea nos tentatione pulsari putemus, de qua nos cautos,praemonitos secit Christus, nobis monstrari Christum quamuis contra Christum, in descito aut domorum peneatralibus: qui seipso teste noest,nisi in corpore catholicae ecclesiae. Sed nos, inquit ille credere illis non debemus,nem exire a paterna, ecclesiasticaque traditione,neq; aliter unquam credere, nisi quemadmodum ecclesiae re diderunt nobis: hoc est successio illa ecclesiastica. Quo vere fideli sancto, que consilio tuae com mendato memoriae, iam que ex Apostolo sumum
lauersus piacassertam catholicam veritatem fidelium metibus ostiinde,