장음표시 사용
261쪽
P Iii. HIERARCHIAS ECCLEsIASTICAE in ecclesia datus est, dicente dn' ad eum: Tu es Petrus 3c stiper hane μή n
tram aedificabo ecclesiam meam.& portae inseri non praeualebunt aduersus eam & tibi dabo ; laues regni Gesorum. Rursus in epistola ad uniuersos toto orbe Christi sacerdotes & episcopos affirmans & inculcans R mana ecclesiam no ab apostolis,sed ab ipso dito saluatore noctio obtinuisisse primatum&eminetiam potestatis super alias ecclesias uniuersas.&totius Christi ani populi gregem hoc ipsum dieiis Christi ad Petru com. Probat: Sicut inquit, ipse beato Petro apostolo dixit: Tu es Petrus, & se,
per hanc aedificabo ecclesiam meam. Vides ita etiam ex huius sentemtia, non solum ad unum proprie Petrum & succe res eius Romanos
pontifices pertinuisse praedicta Christi verba: sed & pinificem primum,
pastorem in summum & caput per ea constitutum ecclesiae. Temilliani Nunc Tertullianii etiam & ipsum apostolicis teporibus proximum,
d j Vctit audiamus quid sentiat aut potius, quam ipse de Christi verbis sententi, L. 'mam, Velut communem, vulgatam,&omnium consensu celebratam sub
aedili eandae indicet Latuit,inquit aliquid Petrum aedificandae ecclesiae petra dictum, regni coelorum consecutum, & soluendi & ligandi in coelis, & in celestis cla terris potest item Audis dequa petra sit locutus Christus, cum dixit Sismoni:Tu es Petrus, dc super hanc petram aedificabo ecclesiam mea, ipse velut supponit communeat' omnibus notoriam ecclesis sententia Cui datae claues regni coeloire, & superemines illa ligandi soluedi potestas Origemare Sequenti hinc loco, mirabile illum Origenem rogemus sua proserrebio inlim sententiam,aut potius quae suo tempore communis fuerit catholics ecclesiae. Scribit hic in Matthaeum de canone noui testementi loquens, in haec verba: Petrus vero super quem Christus fundauit ecclesiam duas tam tumodo epistolas scribit: e quibus a nonullis de secunda dubitatur. Rursus in cap. VI. epistolae ad sto. Petro inquit, cum summareire depascens dis ovibus traderetur ,&super ipsum tanu super terra sun daretur eccle, psa nullius consessio virtutis alterius,nisi charitatis exigitur. Itent homilia
V.in Exodii magno illi ecclesiae sundamento pet in solidissimae super quam Christiis standauit ecclesiam suam,vide quid dicatur: Modicae G
dei quare dubitasti Audis, ut hic dicat super petru standasse Chrisbim,
ecclesiam suam: Non Hercle tanquam aliquod controuersum, dubium aut obscurum quod alios docendum existimet: sed tanu suo illum ubi des lanans cantato omnibus recepto com muni ecclessiae sensu elogio. Hos continuo subsequitur gloriosus ille martyr Sc pontifex Cypria, us nus. Quem audi idem passim significante,quod ille Origenes, nepe eam, qua supra adsti uximus, indubiam suo seculo suisse totius ecclesiae de Pe, tro sententiam. Is lib. de simplicitate praelatorum causam docens,cur se lioso decipiant haretici subuertente4 fidei veritatem, dc corporis Chimsti unitatem corrumpentes, rapientes videlicet de ecclesia Christi homi nes, etiam eos, qui sibi non videntur deserere Christi ecclesiam. Et cum,
262쪽
A nec cum Christo nec cum illius lege nec euangelio reuera consistant, exta stimantes tamen se habere Christi do strinam veram euangeliorum fiadem,& apud se esse sandiam & apostolicam ecclesiam. His, inquam, cur se alioso inuoluant fallac as explicans docensin hoc inde prouenire, quia
non respiciunt, non assurgunt ad ecclesiasticae unitatis originem, nec casPut quaerunt, quod tamen clarissime doceat doctrina coelesi is euangelii cui p obuia. Eam hanc tandem profert: Loquitur,inquit,dominus ad Pe u. trum: Ego dico tibi quia tu es Petrus, Sc super hanc petram aedificabo ecclesiam meam,& portae inferoru m non vincent eam .d ibi dabo claues re stitae unitagni c om& quae ligaueris super terram, erui ligata Sc in coelis, Sc qua, cun solueris super terram erunt soluta 8c in coelis. Et ridem post resur,' rectionem sua diciti Pasce oves meas. Vides quod ille Sc ex usus verbis euangelii ostendat caput ecclesiasticae hierarchiae, atq; unitatis eiusde oris ginem Qui hoc ipsum in epistola ad Iubaianum adhuc clarius explicat. Manifestum est inquit ubi Sc per quos remissio peccatorum dari possit Nam dias primum Petro,super quem aedilicauit ecclesia suam di Vna Sumem de unitatis originem instituit & ostendit, potestatem istam dedit. Et inissea in eadem: Christus ecclesiam sua quae unaeti, fundauit super Vnum. e lassiam,
Et in epistola ad Quintium: Nec Petrus, inquit, quem primum domisnus degit,& super quem aedificauit ecclesiam suam,cu Paulus de circunis cistone postea disceptaret se vendicati it,sin aliquid insoleter aut arrogana ter sibi assumpsit ut diceret se primatum tenere, Sc obtemperari sibi a notiellis ac posteris potius oportere.Item ad Cornelium: Petrus super quem aedificata ab eodem diro fuerat ecclesia unus pro omnibus loquens, 5c ecclesiae voce respondens, ait: Domine ad quem ibimus verba vitae aeteranae habes & nos credimus 5c cognoscimus, quia tu es Christus filius dei vivi. Hactenus ille.Quam eandem sententiam etiam pleris alqs locis inaς culcat et repetit.Ex his ita clarissime perspicis etiam illius Cypriani sententiam,nostrae quam supra adstruximus, per omnia consonam , videliacet Christum elegisse ex omnibus Petria, qui primus esset, Sc primatum obtineret in ecclesia.Super illum landasse ecclesiam suam. Illi dedisse da, ues regni coelorum,potestatem p illam magnificam ligandi 8c soluendi. Quod si & ipsam his omnibus locutionis figuram aut energiam attens das facile intestigis, ita haec dii ta ab illis tanquam notoria at in omnibus consessa,& quae habebat communis consensus catholicae ecclesiae. Sed iam reliquos adhuc audiamus, qui praedictos deinceps subsecuti Basilii si sunt.& eundem cum illis Christi sipiritum habctes, idem etiam hac de re cocorditer loquuntur Sc sentitit.Magnus ille Basilius aduersus Eunomi, una de quibusdam signis Petrum exprimentibus verba laciens: Per hasi inquit, vocem intestigimus Ionae filiis m, qui fuit ex Bethsaida, Andreae fratrem , qui ex piscatore in apostolatus ministreium vocatus est. Qui
quoniam fide praestabasi ecclinae in se aedificationem suscepit. Nunquid
263쪽
Petrum in se suscepita se aedificationem eccle
etiam hic non vides illam petram super quam Christus aedificauit eccle, osiam.videlicet Ionae filium H Andreae fratrem: . - Huius contemporaneus diuus Hilarius gloriosus Christicos or niam nunc sententiam proserat aut potius catholics sententia ecclesiae. Hic in Matthani scribens didia Christi verba explicat hoc pacto: Misis ita, que quae diuersae de eo erant, hominum opinionibus, quid ipsi de seselistiant quavit. Petrus respodit:Tu es Christus filius dei vitii,&c. Et dignuplane consessio Petri praemium cosequiita est, quia dei filium vidisset in
homine. Beatus hic est, Sc vltra humanum modum oculos intendisse&vidisse laudatus est non id quod ex carne 5c sanguine erat contuens, sed dei filium scelestis patris reuelatione con spiciens dignus p iudicatus qui quod in Christo dei esset, primus cognosceret.O m nuncupatione novi nominis felix ecclesiae fundamentum digna aedificatione illius petra, ius insanas leges,& tartari portas et omnia mortis claustra distatueret. O be Latus coeli ianitor cuius arbitrio claues regni aeterni aditus traduntur. Cuius terrestre iudicium praeiudicata autoritas fit in coelo: ut quae in terris ligata sint aut soluta, statuti eiusdem conditionem obtineant Sc in coelo. Idem rursus lib. I. de Trinitate: O miser inquit stultitiae furor ina. pius non intelligens beatae senectutis fidei p martyrem,& martyrem POtrum, pro quo pater rogatus est, ne rides eius in tentatione deficeret, qui iterata a se dilectionis in deum postulata prosessione, tentari se tanquam ambiguum & incertum tertia interrogatione congemuit.Per id quoque a domino post tertiam tentationis infirmitatem pasce oves meas, ter mea ruit audire.Qui in cunctiorum apostolorum silentio, dei filium reuelatione patris intelligens ultra humanae infirmitatis modii, supereminentem beatae fidei confessione locum promeruit. Haetenus ille. Audis hic ut incuctorum silentio unus Petrus dei filium reuelatione patris intellexerit ut unus dignus sit habitus, qui quod in Christo dei esset, primus cognosceret e vibratae huius fidei consessione, ultra humanae infirmitatis mo, dum, supereminentem in ecclesia locum promeruerit Audis denici; mysteri u augustissimi nominis sibi impositi, quod suo esse tu nequaquam destitutum est. Utque in nuncupatione noui nominis laetus felix eccle,siae sundamentu m,dignaque illius aedificatione petra, Sc inferni leges, Zc tartari portas, & omnia mortis claustra dissoluens, ut eius arbitrio, tan, quam coeli ianitori claues aditus regni coelorum committuntur. Vt eius terrestre iudicium praeiudicata sit in coelis autoritas . Audis, inquam, quaesit dictorum Christi verborum orthodoxa genuina, eaque planis.
sima 8c simplicissima intelligentia, & quae, qualis, quantaque beato Peatro his ipsis sit contributa autoritas. Iam S eius, qui hunc continuo subsequitur sacri illius Ambrosioudiamus sententiam, an sit conformis praediistorum omnium. In sermonqquem habuit ad sibi commissam ecclesiam,de natali Petri & Pauli Dixi,
264쪽
L I B E R II: FOL CXXVII. AB Cmus, inqisit, Dequenter ipsum Petrum a domino petram nuncupatum, sicut ait:Tu es Petrus, & super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. Rursiis sermone XLVII. de fide Petri disseres Petrus deniq; pro solidi, Petrus p tate deuotionis ecclesiarum petra dicitur, sicut ait dias: Tu es Petrus, & qui '
super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. Petra enim dicitur Φ priminum in nationibus fidei standamenta posuerit,dc tanu saxum immobiale otius operis Christiani compagem molemq; contineat,&c. Recte erago meretur consertium nominis, qui consertium meretur 5 operis. ite.
rum de vocatione omnium gentium lib. II. Vbi postsi de Petri pugna C p 'multa disseriti scribit in haec verba: Quis ambigat,quis ignoret hanc fio misi imam petram,quae ab illa principali petra com munionem & virtuatis sumpsit& nominis hoc desiderium semper habuisse, ut sibi moriendi pro Christo daretur consi uitiac Audis quid ille frequerer dixerit in suis
ad fidelem populum concionibus cui non controuersa aut ambigua iniculcantur,sed quae habet communis fides ecclesiae ipsum Petrum videlicet illam petram nuncupatum a domino, quae totius Christiani operis compaginem molem P velut quoddam saxu immobile contineat, cum diceret eide: Tu es Petrus, & super hac petram aedificabo ecclesia meam. Diui nunc Hieronymi qui illum continuo sequitur tempestiuum est Hierony- etiam perscrutari sententiam. Eam clare explicat scribens in Matthaeum,& die a Christi verba expendens & ponderans: Ego, inquit, dico tibi, quid est quod ait,& ego dico tibi quia tu mihi dixisti: Tu es Christus Glius dei vitii:& ego dico tibi non sermone casso, nec ullum opus habcte, sed dico tibi quia meum dixisse secisse est: quia tu es Petrus, & super hae petram aedificabo ecclesiam meam. Sicut ipse lunae apostolis donauit, ut mundi lumen appellarentur, cancracp ex domino sortiti sunt vocabula: ita 5c Simoni qui credebat in Christum, Petri largitus est nomen, ac si
cundum metaphora petrae redie dicitur ei: Aedificabo ecclesiam mea siti, per te. Haec ille Hieronymus. Cuius plurima eiusdem ententiae testimos quam aedifinia post audies, cum ad obicistionem, quam ex eiusdem autoritate nobis iaciunt aduersarii respondebimus ex quibus clare apparebit, ipsum constinctissime sensisse nobiscum. Interim vides, cuius erat illa gloriosa cosessio & ad quem pertineant dicta Christi Verba, quibus eandem remunearat. Vides illam petram,super quam aedificata est Christi ecclesia. Augustinus tametsi sere no persistat ubim in eade sententia sed tentat, rimatu subodoratur omnia, & quicquid vel probabile occurrit alicis, ira in ser
bi amplectitur alicubi placet quod rursus post displicet. Queadmodum b.di 'in his verbis Christi ad Peti modo Christum vult esse illam petra super
quam idem dixit se aedificatum ecclesiam suam, modo Petiς modo ne Christumne Petrum sed fidem Petri.Tamen in omnibus suis ad fidelem populum csicionibus ab illa quam hactenus adstruximus, orthodo; eoeionibu, xae ecclesiae comuni sententia non recedit. Eamque nec tanu ambiguam
265쪽
. . Pinus P tradictus a domino. suinqua di
clesia. Petro ereditas claues regni coelo Tum,de si
HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE profert sed tanu notoriam omnibus & consessam. In haeccium verbato o
quitur in sermone de cathedra Petri, qui in eiusdem solennitate comuni, ter legitur in ecclesiasticis lectionibus: Institutio solennitatis hodiernaea senioribus nostris cathedraenome accepit deo' primus apostolorum Petrus hodie episcopatus cathedram suscepisse reseratur. Recte igitur ecclesiae natalem sedis illius colunt, quam Apostolus pro ecclesiarum salii, te suscepit dicente dno:Tu es Petrus,& super hanc petram aedificabo eoclesiam meam .Petrum ita ecclesiae sundamentum nominauit:&ideo digne hoc fundamentum ecclesia colit, super quod ecclesiastici aedificii altitudo consurgit. Vnde conuenienter psalmus qui tomis est diciti Exabtent eum in ecclessa plebis,& in cathedra seniorum laudent eum. Bene ex go deus eum in ecclesia exaltari praecepit, quia dignum est,ut se amentum hoc in ecclesia honorem per quod esum ascenditur. Rursus in alio sermone dicit in haec verba. Primum signum mirabile B. apostolus Petrus secit, claudo pedum restituedo vestigia. Audistis De τquenter ipsum Petrum a domino petram nuncupatum, sicut ait: Tu es Petrus & super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. Si ergo Petrus petra est super quam edificatur ecclesia, recite prius pedes sanat: ut scut in ecclesia fidei sundamentum confine ita & in homine membrorulanda, menta confirmet. Recte riqua pedes Christiano curat,vi iam non trepi,dus quis nec imbecillis possit supra petram ecclesiae stare, sed robustus et sortis incedere. Hactenus ille. Vides ita in clarissime ex his verbis peraspicis com munem hunc fuisse totius ecclesiae de Petro sensum. Dicit eos
frequenter audiuisse tanquam rem vulgatam, consessam& notoriam, ipsum Petrum a domino nucupatum petram,super quam aedificaturus
esset suam ecclesiam. Eandem serme sententiam alio sermone inculcat XUI.de tempore. Et iterum sermone CXXIId. Credendae inquit erat Petro apostolo claues ecclesiae imo creditae sunt Fes claues regni coeloriim, credenda quo* erat ei populoIu innumera multitudo,quae esset pro suae naturae vicijs ac passionibus, culpis inuoluta &
peccatis. Denim sic ad eum saluator dicit: Tibi inquit, dedi claues r i
c orum deinde sequitur,dicens: Quaecun ligaueris super terra runt ligata dc in coctis: videlicet ut in clauibus fidelis esset ianitor,& in sentenistiis clementissimus dispensator. Erat enim reuera hic Petrus paulo dii, irior & seuerus, sicut eius ait steritatem truncata ob Christi iniuriam D ut principis sacerdotum declarat auricula. Hic tam durus, tam P seuerus, si donum non peccandi suisset indeptus a domino quae venia comissis populis donaretur Sed iccirco diuinae prouidctiae secretum ita temperauit, at ν permisit,ut primus ipse labemur ac rueret in peccatu, quo eri pecacantes duriorem sciatentiam proprη casus intuitus temperaret.Quatum igitur diuini muneris erga salutem hominum, luantum curae suit, quan
tu* sollicitudinis impenditur,aduertite.Totius corporis morbu in ipso capite
266쪽
LIBER III. FAE CXXVII. capite curat ecclesiae, Sc in ipA vertice componit membrorum omnium sanitatem. In ipso consessionis Christi crepidine, in ipse immobili fidei landameto in Petro scilicet illo, qui dixerat, etiam si oportuerit me mori tecum,non te negabo. Haee ille Augustinus. Audis ita ' quo hic pacto de Petro semper loquatur ad fidelem sibi commissum populuc ueni
dicat ecclesiae capus& vertice mc quem ipsum immobile fundamentu fidei cuina creditas prsdicet claues regni coeloiuc cui comissam popliloim innumeram multitudinem c que ianitorem coeli quem iudice in terris Chrysesto iniquom ea de re, de eisdem Christi verbis, quae sit senα fue stotouiasipra clarissime intellexisti. Adhortatur em te homilia LV. in Matthaeum, secum ut perpendas ato intelligas ex illis tam magnificis Chrissii verbis ad Petriam quanta eius sit potestas.Ego inqui dico tibi: Tu es Petriis p Petrus & super te aedificabo ecclesiam mea, & tibi dabo claues regni ccei ς' lorii Haec ille. Rursus in homilia de diuite Sc paupere, ipsum vocat prins cipem apostolori super quem Christus landauerit ecclesiam sua, vere ina sa. mobile petram, vim pro hamo piscatorio acceperit claues regni coelor v. Ita & diui illius Cyrilli Alexandrini patriarchae superius audivisti seri Eadem tentiam qui libro II.Commentariorum in Ioannem, assirmat Christum Dii sen Π in noui nominis Petri inquam,imposito vocabulo hoc significasse, quod C. XII. in eo tanquam in petra lapidem firmissimo suam esset aedificaturus ecclesiam.Cuiconsonant ,& quae Thesaurorum libro XII. Sc de spiritu semcto libro XIII. at ν at is etiam locis plerisin habet. His si placet, etiam ter sanctum illum Leonem ad iugere quo elogio a Leonis ses, frequentissima Chalcedonesi nodo honoratus e ac eius quom explorare sententiam, ea passim in scireptis eius, nec ambigua, nec obscura ociscurrit. Siquide in sermone tertio de passione dominica,uniuersu in hunc euangelistae locu Christiῆdelibus hoc pacto elegatissime explicat: Unus, inquit de toto mundo eligitur Petrus, qui&Vniuersarum gentium Vo pes u. . cationi & omnibus apostolis,cunctiso ecclesiae patribus praeponatur, Ut quamuis in populo dei multi sacerdotes sint,multi pastores, omnes ta &cudiis remen regat Petrus,quos principaliter regit & Christus. Magnum Sc mi, rabile huic viro dilectissimi, consertium potentiae suae diuina tribuit di, situs. gnatio, 8c si quid com mune cum eo caeteris voluit esse principibus,nuna A Pim, de quam nisi per litum dedit,quicquid carieris non negauit. Omnes deni ό ό-isia apostolos, quid de se opinentur homines, interrogat, & tamdiu respons omnem podentium com munis est sermo, quamdiu humanae intestigentiae explica es silua
tur ambiguitas. At ubi quid sensus habeat discipuloru, exigitur: primus est in domini consessione qui primus est in apostolica dignitate & pote, state in i cum dixisset: Tu es Christiis filius dei vivi, respondit ei Iesus: Beariis es Simon Bar Iona,quia caro & sanguis non reuelauit tibi, sed pater meus qui in coelis est Ideo beatus es quia pater meus te docuit, nec terrena te opinio sesellit, sed inspiratio ccclesias te instruxit, &non caro&
267쪽
CAP.M. HIERARCuIAE ECCLEsIASTICAE sanguis sed ille tibi cuius sum filius unigenitus indicauit. 5c inquit: Ego odico tibi hoc est,sicut pater meus tibi manifestiuit diuinitatem meam ita Sc ego tibi notam lacio excellentiam tuam. Quia tu es Petrus, id est, cum ego sim inuiolabilis petra ego lapis angularis,qui iacio Vtraq; unum ego Memi,. γ- sundamentum, praeter quod nemo potest aliud ponere: tame & tu quoque petra es, quia mea virtute solidaris, Ut quae mihi potestate sunt propria tibi sint mecum participatione communia,& super hanc petra aedis scabo ecclesiam meam, & portae inseri non praeualebunt aduersus eam. Super hoc inquit, saxum hanc soliditatem & sortitudinem et uin eo, stiliam templum,& ecclesiae meae clo inserenda sublimitas, in huius firmitate consurget. Hore ille Leo. Audis quanta hic aduersum te dicat testimonia Vnum de toto mundo electum Petrum, qui uniuersarum gentium vocationi, apostoliso, . . mnibus, cunctisque ecclesiae patribus praeponeretur, cui potentiae suae se consortium una cum nomine tribuerit diuina dignatio quam&in uni,
uersum ecclesiae corpus per ipsum ordinatissime deriuauit. Audis sesi κfundamentum ecclesiae, firmamque illam petram,super quam eius cocto consurgit inis enda sublimitas.
Idem in homilia illa quae sabbato post dominicam quadragesimae te,
tur in ecclesiasticis lectionibus. Saluator inquit, humani generis, deus Christius condens eam fidem,quae impios ad iustitiam,& mortuos reuocat ad vitam ad hoc discipulos suos doctrinae monitu, Sc operum mira. lis imbuebat,ut ide et unigenitus dei de hominis filius crederetur,nam unum horum sine altero nori proderat ad salutem, &c. Ad confirmati,dam ergo huius fidei salubritatem interrogauerat discipulos suos domi, nus inter diuersas aliorum opiniones quid de ipse crederent, quidve sentirent. Ubi Petrus per reuelationem se m mi patris corporea superans, &humana transcendens vidit oculis mentis filium dei viui & conses iis est Fgloriam destatis &c.Tantum m in hac fidei sublimitate coplacuit, ut beapties au- ritudinis felicitate dotatus, sacram inuiolabilis petrae firmitatem accipe,
ret, super quam landata ecclesia portis inseres & mortis legibus praeua, teret, nec in soluendis aut ligandis quorum cum causis aliud ratum esset in coelo u quod Petri decisum esset arbitrio. Haec idem ille Leo. qui ean, dem etiam sententiam,sermone II. de anniuersario suae pontificiae assumptionis facundissime explicat.Eandem quo in epistola ad beatum Flauianum de vera verbi incarnatione aduersus Euticetis blasphemiam. δc aliis pleris* locis inculcat& repetit. ebrii In hoc tam celebri&venerando coles, magnum illum Gregorium μ*-ψ- pririerire nephas mihi videtur,ne sorte credant aduersarij studio illu nos declinasse quasi pro ipsis saceret. Cuius sententiae testis est eius ad Eulogi Libro VI. um epistola, in qua scribit in haec verba: Quis, inquit nesciat sanctam eoclesiam in apostolorum principis soliditate firmatam: Qui firmitatem
268쪽
LIBER IIL FoI. CXXIX. 1 traxit in nomin Vt Petris β λ petra vocaretur. Cui veritatis voce dicitur: Tibi dabo claues r i cori orum. Cui rursus: Et tu aliquando conuersus confirma firatres tuos. Iteruimp Simon Ioanis amas me p s c oves me. o. Iram cum multi sint apostoli, pro ipso tamen principatu sola apostolorum principis sedes in autoritate coiialuit. Rursus in altera epistola: Cunctis inquit euangelium scientibus liquet,quod voce dominica, sancta omnium apostolomm principi intro apostolo totius ecclesiae cura commissaeest. Ipsi quippe dicitur: Petre amas me pasce oves meas. Ipsi di i , tur: Ecce Satanas expet it cribrare vos, sicut triticum:*ego rogaui pro te Petre, ut non deficiat fides tua:& tu isi quando conuersus confirma tatres tuos. Ipsi dicitur:Tu es Petrus,& super hanc petram aedificabo ecclesiam meam,&c. Haec ille. Vides ergo etiam huius sententia ut nulli scienati euangelium dubium esse possit,quin Petro omnium apostoloru prinacipi totius ecclesiae cura com missa sit,ut ipse Petrus, ut petra idem enim η utroque nomine G exesignificatur a domino dictus est, ut sanistaec. clesia in eius petrae soliditate fundata.
Sed ne dum per singulos in celeberrimo hoc sanctissimorum patrum consessu pergo singulorum de praedictis Christi verbis sigillatim senten
' tias quaerere nunqua finem sit inuentura oratio, simul interrogemus plurimos simul* 8c coniunctim suam nobis depromant sententiam. Et hic sese opportunis i me nobis offert illa Alexandrina synodus ex uniuersis Aegyptiorum hebsorum ac Libyorum episcopis,cuius caput se effert ille magnus Athanasius,qui ad Felicem Romanum pontificem mem rantes inter caetera statuta Niceni concit', in quo a patribus consonanter constitutum affirmant,ut si quisquam episcoporu aut metropolitanum, aut comprouinciales iudices suspectos habuerit, sanctam Romanam ap
pellet sedem, cui ab ipso domino potestas ligandi & soluendi speciali est
C priuilegio super alios concessa. Ipsa enim, inquiunt, firmamentum adeo fixum & immobile percepit. Quoniam ipsam sermam uniuersorum tianitorum lucidissimam dominus noster Iesus Christus constituit. Ipsa Onim est sacer vertex&cardo, in quo omnes Vertuntur, sustentantur di releuantur,&c. Tu es sicut diuinum veraciter testatur eloquium Potiras,& super fundamentum tuum ecclesiae colu mnae, id est episcopi, qui ecclesiam sustinere & propriis humeris portare debent, tibi sunx confidimat tibii claues regni coelorum commisit, at* ligare Sc soluerς pote, statiue , quae in terra dc quae in calis sunt, promulgauit. Tu propsana, rum haeresium,&imperitorumato omnium inisestantium depositor, ut princeps & doctor, caputo omnium orthodox. ae doctrinae immacu
latae fidei existis. Haec illi tam multi tam sancti episcopi , cum suo illis glo,riosissimo orthodoxae fidei propugnatore Athan sio, pro eiusdem fidei aduersus Arrianam perfidiam defensione congregati in Alexandrina synodo: quibus nihil dubium est mediu i uersuisse Christum, & nihil di. Υ iii strea
Athanasio. Petri des dis eius autoritas iudiciaria super
uniuersam ecclesiam. Petrus eo elesiae stimodametum. Petro com
269쪽
istis conesu eandecatholicae ecclesis per
screpasse illos a catholicae ecclesiae fide ac sententia. In quibus audis, quae Dquanta dicitis Chrisi i verbis, non sola Petro, sed& successoribus ius
om nibus sit contributa autoritas atq; ad uniuersos illos proprie pertine, rediistorum Christi verborum ei editam. Vnde scribctes Romano pontifici qui annis plusquam trecentis successit Petro, ipsi im dicunt & assi,mant esse Petrum contestante hoc diuino eloquio, 6c super ipstim susti,neri ecclesiam S in eo velut in sacro cardine moueri regi et gubernari. Li
gandi quoin soluedim potestatem speciali super alios priuilegio ipsi con
cessam a domino. Ipsum velut caput principem & doctorem orthodo, xae doctrinae,im maculatarin fidei esse depositorem prophanarum haere, sium ato omnis erroris catholicam in se stantis ecclesiam. Post quos tam multos tantaein autoritatis patres, aeque Graecos ac Latinos mo ex omni orbis loco ab initio nascentis ecclesiae, ad ea usti; tem, Pora quando etiam aduersarii conuicti ipsa rei evidentia coguntur confi steri & conqueri nimiam hanc fuisse autoritatem Romanorum pontis, cum velut succcskriim Petri & in quam, ut ipsi dicunt, irruperint con, niuentia aut potius oscitantia unitiei sic ecclesiae. Posteriorum Histram, quireremus sententiam,quae ut est omnium una&indubitata: ita tanto, rum,quos citauimus,patrum obscuraretur spledore & autoritate. Quos omnes si deus aliquis in unum aliquod concilium reuocet, Ut de propostra, te qua agimus,contronoesia suam inter nos proferrent sententiam clevero, inquam, genuinoque intelle mi verborum Christi ad Petru quem
tu contra vim verborum inferre alium, violenterci' intrudere conaris audires autem concordem , atque adeo unam omnium, quam iam ali disti superius nunquid post talium, tantorii modefinitionem, litoriim ne,
mo suit in qtio non erat euidentis lima signa inhabitantis Christi spirituucernere adhuc dubitare auderes adhuc haesitare, num ea esset Chris spis ritusque sententia, quam ita concorditer protulissent tot illi pleni sanitio spiritu: Nunquid tibi no videretur arrogantiae & praesumptionis plus quam diabolicae, ut sibi quis uni plus arrogaret in scriptiirarum intestis gentia, si suisset in illis tam multis,tam doctis tam sanctis patribus quoarum omnis 8c meditatio 8c voluntas, diu, nocitique suit in lege domini,
quam non secus vita sanestissima ac in terris conuersatione pone angelica expresserunt Qtiantae ergo autoritatis istorum omnium habenda erit tam concors sententia , quam non communi inter se tractatu habito, sede remotissimis orbis partibus aliquot etiam a se seculis distantes, tanta is, men concordia protulerunt Hoc ipse vidclicet euidentissime demonis strantes totius quacunque patebat catholicae ecclesiae com munem istam semper suisse sententiam a qua tam multositam sanctos docto sep patres, quos tanquam praecipua membra uniueisa Christi colit Sc xaeneratur reclesia in tanta inter se concordia non discrepasse certum est. Cum em c
tholicae ecclesiae ille orthodoxus,Gmunis*ssensus sit que fidelium metis bus ina
270쪽
LIBER III. Fol. CXXX. A litis inserit ille sacer spiritus cultis vocem intima quadam eius perfusione
agnoscit omnis qui ex spiritu natus est,& a voce alienois haereticorum Prefugit: unde quaeso clarius perspicere illum poterimus, si in talium,tanto rumo patrum, qui non qualiacunaque membra ecclesiae sed eius colunae quaedam insignes extiterunt,& primitias Christi spiritus acceperiit, tam consona conseissione ac sententia rTenemus igitur illam sacram ancoram, illud fixum, inflexibileque ro, Rr bur ac firmametum veritatis, illi murum inexpugnabilem,riem pe coma munem sensum catholicae ecclasi qui pro nobis hanc profert sentctiam, videlicet quod Petrus a Christo constitutus sit caput totius ecclesiae, cum & nominis sui.& sue potestatis illi consortiis communionemque faceret, dicens eidem:Tu es Petrus hoc esuapis,& super hac petram .id est, superte aedificabo ecclesiam meam:& portae inserois non pramalebunt ad ueron suseam,vid licet quae super te constructa erit.Ad ecclesiam vero Christi' non magis pertinere,quicuo ab hoc se diuiserint capite a quod a suo laredam eis diuellitur ac dis oluitur aedificium, quod mox dirui ac commianui certum est. Datas quoin eidem ecclesiae capiti claues regni coelorum,sepcreminentem in illam,quae totius priesidi necessaria crat ligandi, tu di*,& caueram omnimodam potestatem, de qua post agemus accurattius. Ab hoc ergo veritatis firmamento quisquis recesserit, quisquis huic orthodoxae ecclesiae sensui refragatus fuerit,ad Christi ovile non percine, re, sed haereticum esse non dubitabimus: si is roste haereticus supra dei sinitus est, cui non placet communis sensus orthodoxae eccissiae ab illo
Christi spiritu influens, sed singulareae proprium aliquid eligit quod ii,
Ii e diuerso staniat: sua ipsius se damnans sententia, nempe seiungens se ac separans a catholica ecclesia, a qua se separare damnari est. Proinde tanquam deploratum hunc aut potius tanquam pestilentem,Apostolo hoc nos admonente deuitabimus.
Ubi estionum quarundam aduersus prae asseriam de Christi verbi, Petri primatum in ee .lesiastica hierarchia statuentibus o orsiodoxam catholicae ecclesiae inteuigentiam dissolutio. CA P. II ll.
Eius hoc est hostis humani generis commentusub ipso Christiani nominis titulo incautos fallere,& sub suco eloquioue coelesti fili Abri, una subuertere veritate fidei Sc ecclesiastici corporis unitate cor. rupere diim per suos illos apostolos,h eticos & schismaticos Christu de a gutiatim 5strat in deserto, in angulis domoRr ac penetralibus,quo abducat a Vcaro illo Christi corpore rapies videlicet de ecclesia homines, qui sibi videntur non deserere ccclesiam . Sed nos aduersus horaim insidias Christido,ctrina praemonitionem cauti ab illo corpore abduci nos non sinemus etiam si canonicas illi scripturas proferant,non recedemus a comuni orthoodoxae ecclesiae sensu etiam quicquid illi obstanniant. Ne tame frustra sibi blandiantur de victoria,& scripturarum peritia scesserant oiae obie ii nibus paucis respondendum est.Ita enim illustrior erit veritatis victoria.