장음표시 사용
281쪽
CAP. V. II IERARCHIAE ECCLEsIAsTICAE
nus varius pene familiaris est Nusquam haeret nusquam figit pedem, sed ubi Jera nplorat, ubiq; tentat subodoratur F omnia:& quicquid vel probabile oci. U... pq cum licubi amplectitur, quod continuo post displicet& rursus retra. statur. Quemadmodum in his Christi verbis ad Petrum plerumque
consentit communi orthodoxorum patrum,quam audisti sententis, perpetram super quia Christus dixit edificaturum se ecclesiam sitam, Petrum intelligens alibi vero, no Petrum sed fidem eius: rursus alibi, nec Petrum,
nec eius fidemsed ipsem Christit ira.Sed aliud est aliquid adsiluere& docere tanquam certum&indubium: aliud vero, velut inuestigando tan. quam probabile referre. Hoc sit cum in oci' apud nos scripturas excuti Inc Selonia endo quicquid meditantibus occurrit, chartis illinimus. Illud vero,quoaties docemus nobis commissum populum cui non nisi explorata,certa mi ς plo tradere certum est,eacp ist primis,qus habet comunis traditio ecclesiae. Ita que ii D. Augustini ad populu concioncs excutia nusquam serea comuni quam audisti orthodoxorum patru&ecclesite sententia latu digitum recessisse inuenies:quemadmodum superius ex aliquot eius sermonibus luculentis Itine demonstrauimus. Vnde in sermone illo solenitatis cathotam ad po- drae Petri dicit Petru ecclesissendamentu nomittatua domino,&supereu landasse Christu ecclesiam suam: proinde merito ecclesiam suu surida
fundamen- mentu colere per quod coelos ascendit. Rursus in alteros mone dciam
mi ista istis dicit fidelem cui loquituo populu audisse frequentem Petrum a d
petram nuncupatum superquam standauerit ecclesiam suam, sicut Lale. ait:Tu es Petrus,& super hac petram aediῆcabo ecclesiam meam.Iterum in alio sermone,dicit eum ecclesiae caput & verticem immobile fidei sun damentum cui creditae erant claues regni coeloriim ui commissa popilorum innumera multitudo, qui acceptist clauibus fidelis laetus esst iani, tocin sententus clementissimus dispensator.&c. Haec itam docentis Au, 'gustini sunt, docentis,inquam ibi commissam ecclesiam.Cui non teme, Fre qileuis utcumq; visa & apparentia sed certa explorata & communi orthodoxae ecclesiae sensui congruentia tradidisse,nihil diibili est. Qtiem ut in alijs fortassis quis sit, non ita facile est intellum, sic nec si quis ab eo diuersum quid doceat tam iacile deprehenditur.At de capite ecclesiae ut Christianos omnes,quantumuis simplices cereum est aliquem sensum habere ita haud difficulter deprehenditur quod hac in rea communi sensu orthodoxoriam discrepat. Quanquam & ipsa vis 5c energia verborum Augustini in his sermoibus clarissime indicat quis fuerit communis senosus orthodoxi populi,& ecclesiae:Frequenter inquit audistis in ecclesii is psum Petrum a domino petram nuncupatum, super quem iandauerit ecclesiam suam. Haec igitur ut diximus docentis Augustini sunt: --ro in quibus ab his diuersam aliquam imaginatur sententiam , ociose se, cum inquirentis & tentantis omnia. In qua disquisitione nunc hoc una illud arridebat: frequentissime tamen hoc ipsum commune ac catholicu.
282쪽
LIBER III. res. Crix A Vnde in suis enarrationibus in psalmos requentissime commune hanc sententiam adstruit, ut in psalmtim XXX. in psalmos quom XXXIII. R XXXIX. Item in epstolis suis frequenter.Libro quoin II. Quaest ad Simplicianum. Rursus aduersus epistolam Donati, & at in locis pleris p.
In ueti aetationibus autem huius sitiae inconstantiae memor, postquamine minisset libri a se scripti aduersus epistolam Donati subiungit in ii se verba: In hoc libro dixi in quodam loco de apostolo Petro, quod in eo
tanquam in petra sundata sit ecclesia, qui sensus etiam cantatur ore murutorum in versibus beatissimi Ambros' in matutinis laudibus quibus de galli cantu loquens: Hoc ipso, inquit, petra ecclesiae canente culpam dis luit.Sed scio me postea saepissime sic exposuis ei quod a domino dictium E Tu es Petrus 5 super hanc petram aedificabo ecclesiam meam: ut sit, per hanc intelliraretur quam consessus est Petrus, dices: Tu es Christus, filius dei viui acti Petius ab hac petra appellatus personam ecclesiae ligus
raret, quae super petram aedificatur,& accepit claues regni coelorum. Noenim dictum est illi: Tu es petrased tu es Petrus, petra autem erat Chriαstiis, quam consessiis Simon, sicut cum tota ecclesia profitettir, dicatus est Petrus. Harum autem duarum sententiarum quaesit probabilior cligat
lector. Hactenus ille. Vides itaque Augustinum non asserendi, sed inquirendi studio diuersam hanc a communi expositionem verborum Chrismad Petrum induxisse ectori relinquens iudicium utra fit probabilior. Quod nunquidd iudicare difficile est quando in alteram conuenit omnium orthodoxorum patrum 8c comunis ecclesiae sentetia citius 8c ipse, ut audisti Augustinus etiam in his iplis verbis perhibet testimonium ut quam satetur celebrari & publice decantari per ecclesias, in versibus bestissimi Ambrosii, quemadmodum ab eo tempore in hodiernum usque
diem continuo decantata est. Altera vero nullum unquam assertore insς uenit nec ipsum quidem ut vides Augustinu. Deinde cum & coloria
idcter appareat haec expositio, atq; adeo ipsis verbis Christi manifeste Augusticaduersaria, Nacum primum adduceretur Petriis per Andrea fratrem suum ad Christum dixerat ei Iesus: Tu es Simon filius Ion tu vocabearis Cephas quod inquit evagelista interpretatur . Quem locum sit , Chri ita nobis reddidit Erasmus: Tu vocaberis Cephas, quod sonat si inter, preteris lapis isset enim lapidem aut saxum significat esto cum petra heit. eiusde plane significationis. Quomodo Isaac & Isaacus, tametsi alterum accipiat propriam viri terminationem. Imo vocabulum Cephas non
quemlibet lapidem, sed ingentem aliquam petram, velut scopulis aut rupem significare, cui arx aut graue quoddam aedificium possit super, strui clare ex Iosephi historia intelligitur. Nam scopulosiis ille collis vii. de Hierusalem ab obsidetibus Romanis possit conspici, Cephas inquit, dicebatur. Illud autem nomen Cephae, quamuis in primo illo congressumox Simoni destinauerat Christus, maiori tamen merito reseruauit in
283쪽
suturtim, usquedum clitus illuminatus a patre, eius diuinitatem 5c tiagnosceret & confiteretur. Tunc autem dixit illi, non in illo congressu primo, tu es Simon filius Ionae, tu vocaberis Cephas: sed tu es Cephas. Quod ille, quisquis suit, Matthaei interpres expressit vocabulo dicens: Ego dico tibi , quod tu es , & super hanc petram aedificabo.&c. Qui si sertiasset illud Hebraicum aut Syriacum Cephae, quo haud dubie usus est Christus, quemadmodum cIn issime indicat Ioannes scribens eum dixisse illi primum ad se venienti:Tu vocaberis Cephas, quod
idem Grame interpretatur nobis autem interpretatum sonat s
xum aut lapidem. Si, inquam, proprium illud Cephae, quo Christus usus est, seruasset vocabulum, quemadmodu quamuis Graece scribens, secit Ioannes adiecta eius interpretatione, iam omnis prorsus ansa huius interpretationis ablata seret, nec suisset ulla aberradi occasio. Quis enim si ita reddidisset interpres ille quisquis fuit Matthaei, qui eius evagelium ex Hebram sermone, in quo primo scriptum n5 solum Hieronym us, sed Retiam Origenes , eius quoque praeceptor Clemens Alexandrinus proxi, mus apostolorum temporibus, Irenaeus quo ille qui Polycarptim bea, tissimi Ioannis euangelisis audiuit discipulum quicquid nunc nugatur& somniant quidam qui nouitatum titillantur prurigine velut uno ore testantur. Quis,inquam di bitaret de qua petra locutus est Christus si ible interpres Ioannem imitatus, hoc pacto reddidisset hunc locum: Esto
dico tibi quod tu es Cephas quod interpretatum senat saxis aut petram,& super hanc petram aedificabo ecclesiam meam Nunc vero dum omisnia reddere voluit Graece & loco nominis Cephae, Petri nomen adaptat Simoni cuius significationem veluti clarius exprimens continuo id reddidit ac mutat perpetrae vocabulum, dicens: Et super hac petrana, Scc.)data est Augustino huius quamuis parum congruar expositionis occassio in qua pleraq; sunt,quae merito reprehendi posse videntur. Dicit em, pnon esse illi dictum a Christo:Tu es petra, sed tu es Petrus. Ego vero ne, que unum, ne* alterum verbum a Christo didium illi certo MCirmare non dubitauerim: aut sicut unum,ita & alterum. Non enim Graece illi Ioquebatur Christus,necp etiam Graece scripsit Matthaeus: sed quemad, modum clare constat ex Ioanne, dictum est ei a Christo: Tu es Cephas, quod Graecis sonat Petrum, nobis saxum aut lapidem. Quare in sorisma neutrum, in Virtute vero aeque virum ei dieiuna est , cum sit viri,us p eadem plane significatio, reddens vim & energia illius nominis Ce, phae. Quare & orthodoxi illi patres quos supra induximus non seia Potrum , sed & petram eum vocatum assirmant a Christo. Ita Tertulli nus: Latuit aliquid Petrum aedificandae ecclesiae petram dictum Ita O, rigenes: Magno illi ecclesiae sundamento, petraeque solidissimae, super quam Christus sundauit ecclesiam suam,& caetera. Ita ille orthodoxus
Hieronymus:No solum inqui petrae Christus, sed et apostolo Petro do
284쪽
A naui ut vocaretur petra .Qtiam sententiam diuersis locis bis decies inculcat in quoque sacer Ambrosius Petrus pro soliditate deuotionis ecclesiam petra dicitur, sicut dicit dominus: Tu es Petrus Sc super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. Ita S alii uniuersi. Sed quid opus est aliorum aduersus Augiistinum requirere testimonia,quem possumus de suo ipsius ore conuincere, qui in sermone quem citauimus stipra, in haec verba eonualui loquitur sibi commissae ecclesiae: Audistissem uenter ipsum Petrum domino petram nuncupatum, sicut ain. Tu es Petrus 8c super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. Si audierunt frequenter in ecclesia Cliri stili, delas sid tu ipse restaris, ipsum Pcirum, a dAo petram nuncupatum, cum ei diceret:Tu es Cephas aut κειρω, 3c super hanc petram aedificabo, Scc.
Quid ergo negas diustum illi a diao tu es Petra, sed tantum: Tu es Petrus Sed haec aduersus Augustini illa expositionem, qua per petram illam, suas perquam Christus dixit se aedificaturum ecclesiam suam , non Petrum, sed ipsum Christit in voluit intelligi, satis fortassis supero suerit. Illa vero altera eius expositio, qua per petram illam iam, neque Chri Adster stum, neci Petrum,sed fidem Petri imaginatur in ligi praeter hoc quod si sis, Areuidentissime coarguitur ipsis Christi verbis qui non de fide sed de fide,
li Petro loquitur dicens:Beatus es Simon Bar lona tu es Cephas,& super super qua 'hanc petram aedificabo, &c. Tibi dabo claues 8cc. etiam in se multo est V Ain, absurdissima, nec digna aduersus qua agamus pluribus. Quis enim nes non Petrii. sciat ecclesiam aedificium quoddam, ex vitiis rationabilibusque constrii, iis, iugi ''dium lapidibus, quod nimirum fundamentum requirit sibi cogencum. Est autem fides toto genere diuersa res ab illis ex quibus construitur hoc aedificium nempe qualitas quaedam necessaria quidem, non sundamen, to soli sed & omnibus eius strueturae lapidibus, qua qcar ad hoc aedificium nequaquam pertinere certum est: at fundamen nim ut sit. fieri non ς potest. Nam cuius obsecro omnium hominum fidem fundamentum saciemus ecclesiar Nunquid Petri ille enim iamdudum credere des 3t, vis dens facie ad faciem. Cuiuslibetne i itur Christiani mirum ereto monastrosum faciemus aedificium, cuius omnis lapis totius aedificii scinda, mentum est,aut potius in quolibet lapide cotinetur fundamentum unis uersum . Aut sorte mathematicam aliquam & per se sine subiecto intelle, diam fidem sundamentum dicemus ecclesiae hoc est,tantae talisque strua
Girae,cuius in coelum conscendit sublimitas, id quod nusquam est gen, tium, sed plane sistitium 8c imaginarium. Quisnam haec si perpendar,
minime cohaerere hanc expositionem noni telligate Et quanquamin. Qu5 cane ueniantur& alii sancti patres nonnunquam ita locuti, ut dicant orthoidoxam fidem esse fundamentum ecclesia non tamen ita loquentes resipi esse landa ciunt ad illam petram superaedificandae ecclesiae, sed hoc tantum signifi, care voluerunt, orthodoxam fidem esse plane necessariam omni mena,
bro ecclesiarac haereticos, sep qui redita fidei non sunt, non pertinere ad
285쪽
CAP. VI. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE Christi ecclesiam ire participes esse ecclesiasticae illius autoritatis datae M opostolorum principi pro uniuersa ecclesia. Conclusio, Stat ergo iama & immobilis euangelica illa rupes, illa petra, quae Sismonem loannis filium ob patris c estis sit blimem illam reuelationem
beatum pronunciauit. Stat verbum domini in aeternum , quo eundem etiam Cepham, hoc est,saxum aut petram affirmauit,superquam aedifica Semi.Lde turus erat ecclesiam sitam. Et ut illius beatissimi Leonis versis concluda, ziais mus: Manet in aeternum dispositio veritatis. Sicut em permanet quod in
assiimptio. Christo Petrus credidi ita permanet qd in Petro Christus instituit, dc
B. Petrus in accepta sortitudine petrae perseverans suscepta ecclesiae M. macula non iniquit.Sic enim prae caeteris est ordinatus, ut dum petradicitur dum sundamentum pronuntiatur, dum regni coelorum ianitor constituitur,dum ligandoire soluendorum. arbiter masura etiam in coelis subditorum suorum sunt bone praeficitur, qualis ipsi cum Christo es esti societas per ipsa appellationu eius mysteria nosceremus. Haec ille Leo.
Vnsuersam pene euangelicam historiam primatui Petri in ecclesiastica hierarchia consonanter perhibere testimonium. CAP. VI.
Uantopere necessaria esset hierarchia Christianae ecclesiae , qua
per unius in eadem praesidentis supereminentem autoritatem contineretur in unitate& officio,&sine qua nec ad momctum
substitillet: quam tamen ille esus autor permansuram cum sole & ante lunam in fines seculorum,& quous p volvuntur tempora instituerat & destinauerat,satis super* a nobis superius demonstratum est. Huic igitur tam necessario eius ordini pro suo in eandem singulari studio 8c amore prouisurus Christus,no satis habuit semel designasse eius caput & primcipem, 5c supereminentem sacrosanctamq; eiusdem constituisse autoriatatem,per quam inseriores omnes ordines disponeret,& in osticio conuaneret. Dandoquidem praepotetium illorum verborum ad Petim non, ldum plane mysterium intelligebant carnales adhuc apostoli, qui aliud quodda imaginabantur regnu Christi, de ecclesia eius nullum verbum sane intelligentes. Quare & infirmitati eorum occurrens pius pricceptor, atq; eius,cuius iam caput instituerat, ecclesiasticae hierarchiae lingularem . necessitatem nobis curam I comendans, idem sipius tam factis v verbis& inculcauit & repetiuitmunc illud ipsum a se c5stitutum caput singulari honore sibi quodammodo adaequans, at is venerandum insinuans: nunc reliquorum discipulore ambitionem reprimens , esiae ν significas, que vellet vice sua praeesse carterismunc eidem pracsentibus audietibula reliquis apostolis & discipulis eorundem & totius ecclesiae curam cGmittens. Iracpea, quae mox post designatum ecclesiae caput & principe Petrum, sacrosanctamque illius constabilitam autoritatem, didrachma, bis, tis solutione apud eundem Matthaeu sequitur, re ipsa comprobat, quod
praepotentibus efficacibusque verbis paulo ante adstruxerat. Sis quidem
286쪽
A quidem cum iam Romanis subiecti penderet tributa Iudaei quae dis chinatis valore constituta erant in singula familiarum capit venissent publicani illi tributim exaetores ad Penu percunctari, num magister eius esset persoluturus tributum, ipse venientis ob id ad se Petri verba praeueniens, cum se prius liberum demonstrasset a tributo: Verum, inquit, ne scandalizemiis eos,pro Bis ad mare mitte hamum,& eum piscem qui ascenderit primus tolle & aperto ore illius inuenies staterem, acceptum illum da illis pro me & te. id nam hoc est obsecro: quae noua hse Christi in soluendo tributo quamuis indebito liberalitas Exigunt publicani, non a Petro,nec pro Petro,sed a solo Christo aquam apostolici illius gregis patresamilias ac magistro didrachma solum. Nem enim dicebant Petro num tu nu socii tui: sed, num magister vester didrachma persoluit At Chrsto satis non erat pro se simplex didrachma quantum videliceta exigebatur)perAluisse, sed inuenies inquit, staterem quod est didrachma duplum quem acceptum da illis non pro me solo sed pro me & te. Quosaelo nunquid obscurum est quid significarit Nessi enim vel imaginari est aliud hic egisse Christum, i ut intelligerent apostoli non frustra se imposuisse illi nomen de seipso non vano aut casso sermone illi dixisse: Tu es Petrus & super hanc petram, hoc est, super te aedificabo ecclesiam me, amβ:Tibi dabo claues regni coelom tem: Quodcunq; lligaueris aut silueris super terramygatum solutum erit in coelis: ut quem viderent hic sibi associare,& adaequare quodammodo in cura Sc honore patrisfamialias ecclesiasticae domus,& plane significare,non solii se, sed 3c ipsum pro
se Petrum totius illius congregationis magistrum, quem pro se constia tuerat caeterorum caput,totius dominici gregis pastorem,&fundamen, tum aedificandae ecclesiae siquidem & pro ipso, sicut pro se iussit persolui didrachma,quod a solo magistro, Alo exigebatur cogregationis capite. ς Et quanquam diuo Augustino libro quaestionum veteris & noui testa, menti quaestione LXXU.videantur illi tributi exactores, non a solo domino et magistro exegisse didrachma sed ab apostolis singulis cuius co, uarium cui ostendimus inditat ipse euangelicae contextus historiae, suo isseto tributum eiusmodi graue nimis & intolerabile, praesertim tenuisoribus, si census eiusmodi in singula constitutus suisset humana capita. Nec fit verisimile, si tredecim didrachmata debuissent habere publicani illi a Christo, utpote pro ipso, &duodecim eius apostolis, quod aut ipsi cum duobus pro tredecim contenti esse voluissent , aut minus exolouere voluisset Christus, cui nihilo plus nego tredecim erat a bina sobuere: praesertim cum ne scandalizaret eos, quamuis alioqui a tributo es, selli sommuni legi subdi voluit. Nihil tamen minus hoc sacto apud eundem autoritatis dignitatisque recognoscitur in Petro. Scribit enim in haec verba: Dicunt didrachmatis exactores ad Petrum apostolum:
Magister vestα num soluit didraclima quo dicto magistrum, ut pro
287쪽
CAP. VI. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE
omnibus solueret discipulis, numeriant. Saluator autem,cum prose& o Petro dari iubet pro omnibus exoluisse videtur, quia sicut in siluatore Orant omnes magistem causa:ita post saluatorem in Petro omnes conistinentur. Ipsum enim c5stituit caput eorum,ut pastor esset dominici gregis. Nam caeteris dicit discipulis, vigilate & orate, ne intretis in tentati nem. Petro autem dicit: Ecce Satanas expostulauit, ut vos ventilet sicut triticum:ego autem rogaui pro te ut non deficiat fides tua: & tu tandem conuersus confirma fratres tuos.Hsc Augustinus. Vides itam etia apud
hunc, cur staterem iusserit pro se selui & Petro, nempe quoniam ipsum constituerat apostolorum caput & dominici gregis pastorem. Et sicut in Christo omnes continentur magisterij causa: ita & post Christum ea,
dem causa in Petro omnes contineri.
Sed nec huius facti mysterium tunc prorsus latuit,quamuis rudes carnales* apostolos, sed subintelligebant sibi praepositum Petrum, quem viderant a Christo sibi in ecclesiasticae illius domus magisterio quodam, modo adaequatum. Hinc & illa inter ipsos continuo suborta est ambiti, osa disceptati quisnam primas teneret in regno coelorum .Quorum carnalem adhuc ambitionem, aduocato ad se puello compescens dominus, docuit eum quidem maximum fore in regno coelorum, quisquis ad paruuli illius exemplum in suis oculis hie esset minimus. Suae tamen hic se, miliae suiq; gregis fore pastorem quem ante designauerat Petrum. victi, isti Quemadmodum rursus, cum Sc post illam mysticam peractam cce,
deribus dς nam, iam iam transituro ex hoc mundo Christo in eandem iterum con, tentionem recidissent quisnam eoru videretur esse maior adeo est morat' talibus insita quaedam superbiahambitio illos quidem primu ad mo,
ito eum se destiam suo reuocauit exemplo, docens, I non esset ipsis ambiendum ut
Φη- - praeessent plurimum siquidem interesse inter huius inudi quem adhuc imaginabatur & ecclesiasticum illum, que ipse instituerat principatum, FSc cuius sese formam exhibuerat & exemplum, tum in es m Q plurimis, tum in lauandis quod cotinuo secerat pedibus eorundem. Nam reges, inquit gentium dominantur eis,vos aut no sic. Subindicans deindet quam ipse in ecclesia sua disponebat hierarchiam, nihil obstituram subis
ditis,quo minus,si pares maioresve meritis forent praepositis suis eisdem ipsis aut aequarentur, aut praeseruntur etiam in regno illo coelorum. In quo quisque seu superior, seu inferior gradum locum P obtineret, non
secundum dignitatem quam hic gessit sed secundum opera sua vici; hic gessit impositam sibi a deo personam qualiscun* denique ea sit. Quo Mnimaequiores redderet, repromittit tandem ipsis omnibus in illo regno uberrimam retributionem,quod secum hic permansissent in tentationi, bus suis.Quem autem hic vellet vice sua praeesse iterum repetendo signita .s ficans ait Simoni:Simon, ecce Satanas expetivit vos, ut cribraret sicut tristicum.Ego autem rogaui pro te, ut non deficiat fides tua: & tu aliquati, do cψω
288쪽
LIBER III. Fol. CXXXIX. do conuersus confirma fratres tuos. Vides hic quo pacto apostolis tune' ambitiosulis&de primatu quem non intelligebano more puerorum
contendentibus terum clare significauerit que inter ipsos vellet vice sua praeesse caeteris:eundem nam cp illum cui ante dixerat Sper te aedificabo ecclesiam meam. Nam uniuersas eatenus loquens ad solum hic Petru se monem conuertit. bem, quamuis singulariter proprio nomine coma pellet, non tamen dicit: ecce iatanas expetiuit te, sed expetivit vos ut crisbraret sicut triticum: ut quem totius gregis sui costituerat pastorem, adam oneret 8c sollicitudinem gerere pro uniuersis, illi uni denunciato communi & omnibus imminente periculo,ad quem unum totius ecclesis cura praecipua pertinebat. Itaque & subiunxit: Ego autem rogaui pro te,ut non deficiat fides tua: & tu aliquando conueritis, confirma fratres tuos. Vides hic, cui fratrum 8c totius ecclesss cura singulariter commendetur.
Vides, ut hic noster Movses, Aaronis quoque nostri gesserit negocia a vi,hi vita B pud deum vi* illi vicissim suas vices commiserit ad populum. Ita enim res nMoysi illi a deo constitutum legimus: Ipse pro te loquetur ad populum&eritos,tu autem eris ei in his quae ad deum pertinent. Denunciat Christus Petro expetitam a Satana uniuersam suam ecclessiam ut eam cribraret sicut triticum. Ego autem inquit, rogaui pro te, ni
mirum coelestem patremne deficiat fides tua. Ecce, ut esus apud deu gesiserit negocium.Sed & suas illi vices ad ecclesiam nunquid obscurum est: ipsit in commisisse cum dixit: Et tu aliquando conuersus, cofirma fratres tuos Nunquid non illi mandatae sunt vices Christi cuius nunquam desse mira fides singulari priuilegio conseruatur ad confirmandos fratres in fide Nnuquid ob aliud magis in hunc mundum venit Christus, uvi credamus Sc confiteamur , quonia dias Iesus ipse est in gloria dei patris Iani de illud rursus expende, *diligenter Post resurre monem sua Quam dilic am, iam iam ascensurus ad patrem uni Petro totius grems sui curam ite, rum iterum commiserit, Vtcp illum praesentibus apostolis reliquis deis imis clarauerit suarum ovium pastorem,reetorem & principem. dici j Cum tuisset piscatum Petrus 5c cum eo nonnulli ex apostolis 3c disci glapulis,&cognouisset ex Ioannis admonitione inae in littore Christum, aliis paulatim nauigantibus ad terram, unus ipse non patitur moras: sed tunica accinetiis statim se praecipitat in fluctus,ac natando sestinat ad dominum, pro cuius esse stu & amoris ardore nimis tarde incedebat naui, cula.Cum autem prandissent una, dicit Simoni Petro Iesus: Simon Ioannis diligis me plus his dicit ei etia domine tu scis quod amem te. Dicit ei: Pasce agnos meos.Dicit ei iterum: Simon Ioanis diligis mec ait illi etiam domine tu scis quod amem te.Dicit ei: Rege oves meas ita enim est Grae
ce αγ- - τὰ προ-α - . Dicit raterno: Simon Ioannis amas mec Contri,
status est Petrus,quod dixisset sibi tertio amas me dixitque es: Domine, tu omnia nosti Ju scis quod amem te. Dicit ei Iesus: Pasce oves meas. Hic Aa nota
289쪽
CAP. VI. HIERARCHIAE ECCLEsIAITICAE nota diligenter verba & signa mysteria. Constituerat ante& caeter D Dpostolos suos velut legatos in orbe uniuersum dicens his: Euntes in mundum uniuersum praedicate euangelium omni creatur . Dederat & illis potestatem,ut quorum dimitterent peccata, dimitteretur eis:& quorum retinerent,retineretur. Ne quis ita per haec derogasse quicqua es quam disposuerat & cuius iamdudum caput toties designauerat, ecclesiasticae hierarchiae sorte arbitrareriir, aut apostolorum omnium imaginaretur aqualitatem iterum designat eum ad quem, tanquam eius legationis c put& principem vinuersae ecclesiae suae curam praecipue reserri vellet. In aliorum praesentia unum singulariter appellans Petrum,non quidem
illo pleno mystem Petri nomine, ne quis in eo Sc hic figuram ullam pos
set confingere sed illo suo proprio a parentibus indit Simonis inquam, etiam patris adiecto cognomine quo manifestius unius personae eius singularitatem exprimeret.Cuius ut praescius horum temporum, praecipit gam mihi curam ille sacer spiritus habuisse videtur, quoties euangelist tradunt aliquid ad Petri praeeminentiam primatum* pertinens. Ne hoc contentus, sed ab alijs ipsum apostolis una praesentibus, etiam como Paratione seiungit alm illis e diuerso constituit dicens: Simon Ioannis, diligis me plus his Perinde ac si dicerenDiligui quidem & isti sed a te plus est quod exigo.Te ijs plus amare conuenit quem prae iis,& super hos pastorem ouilis mei constitui. Respondente autem quod amaret Petro, 8c siti amoris non alium, u omnia scientem Christum testem citante, dicit ei Pasce agnos meos rege, pascesp oues meas. Et ne suspicari quis posset. ob trinam illius netationem urita se fecisse verba sua quibus ante ob oriosam illam suae deitatis consessionem eundem pronuciauerat esse illam
Petram,superquam sundaturus erat ecclesiam suam etiam tertio ecclesiae Homitia suae curam illi commisit. Ita diuus Chrysostomus hunc locum explis: t in ' cans: Quid tandem est, inquit, quod omissis atris duntaxat assatur Pea Pirum viri ostenderet iam habendam fiduciam tanquam enim n tios nis obliuisceretur,seatrum ei curam committit, neque negationis membriit,nec exprobrat,tantum dicit: Si amas me, fratrum curam suscipias: 8c
quomodo in omnibus dilectionem ostendisti,& qua dilector nuc ostende, & animam, quam pro me te positurum dixisti, hanc pro ovibus meais trade. Vides cur praesentibus aliis uni dutaxat Petro ouilis sui curam tertio commiserit, nequis sorte arbitraretur ob trinam domini sui abnogationem excidisse illum a sibi ante collato in ecclesia principatu, quem promeruerat contraria illa gloriosa consessione. Vides u diligenter o . currerit istorum impietati, &cauillationibus prophanis, qui ecclesiasti, cam hierarchiam una cum religione Christiana evertere & sunditus ex. tirpare omni studio moliuntur. Quid autem significet illud vidistiA - προοπα μου Theophilus ille in Ioannem scribens hoc pacto explicatiPostquam,inquit, finitu est illis prana
290쪽
LIBER III. rol. CXL. A dium Petro praeposituram ovium orbis terrarum tradidit cita enim hasbet Graece: π:ος- ον τ et olisinsitum no se nec alii sed isti ipsam dedit: primus quidem omnium electus-os chori totius. Cui ostendens postea quod oporteret confidere, tanu negatione abolita, negationem non profert,nec exprobra dicit aut: quod si amas me, retulistaeo , hoc est praesis fratribus,& seruetem amorem , quem dicebas habere erga me. ut & mori mea causa velles amodo ostende. Interrogat aut ipsti m tertio, simul ostendens quantam habeat curam credentium, et quod tantum diligat oues ut sit hoc signu amoris erga ipsum, ovibus pracesse. Haetenus ille. Cui vides quid visum sit significare: Pasce agnos meos,rege palaeque oues meas, hoc est praeesto fratribus,utque hic intellexerit praeposituram ovium orbis terrarum Vni Petro commis am a Christo. Quamuis autem Graecum illud verbum dira μα - ambiguae sit signis,
, rationis & ad id quod proprie dicimus pascere, & ad regere, gubernare,
praeesse* cum autoritate & imperio: hic tamen in secunda significatione accipi ab euangelista,ex eo manifestum est,qtiod mutauerit verbum. Primum enim cum agnos suos es pascendos com mitteret, verbo usus est quod proprie pascere signiscat:hoc ipse significans agnos suos nouellas teneriores mollius dulcius tractandos. At cum ovium illi curam secundo commisit mutauit Verbum & - -iνι inquit, quod non temere aut frusti a fecisse illum certum est. Fecisset autem seum a nisi hic quid a,liud, si pascere significare voluisset, atq; aliter quodam modo tradiandas oves iam robustas, aliter Vero tenellos agniculos. Pascere igitur hos pro cipit illas vero & regere seuerius, si quando hoc exigit ecclesiasticae disci, plinae vigor, aliorumque& exemplum& confirmatio, etiam in virga ferrea.Alioqui & has ipsius mitius traditandas docens, nisi aliud suadeat, aut harum ipsarum aut publica utilitas tertio earundem curam illi comis C mendans ad pascendi verbum reuertitur. Quam mutationem, certum est non carere suo mysterio. Quod vero noster interpres hanc Christi verboru non explicuit dis, serentiam Deo illam eorundem energiam ha clare reddidit ex eo factium arbitror quod etiam pascendi verbum duplicem illam apud nos signita cationem obtinuitialteram quidem propriam, & per translationem alto ram adeo ut cum ad rationalem gregem transsertur idem sere sit pascere, quod regere gubernareo cum autoritate potest ite Sc imperio quemada modum regum, principum, magistratuu* proprium est quos ob id et pastores subinde appellat scriptura. Unde cogregatus,inat omnis i srael ad Dauid in Hebron dixit: Ecce os tuum & caro tua sumus. Heri quo & nudiustertius m adhuc regnaret Saul tu eras qui educebas et introducebas Israel.Tibi enim dixit deus tuus, tu pasces populum meum lsrael,& tueris princeps aut dux super eum. Audis hic quid sit populum pascere. Rursus Ezechielis XXXIIII. Et suscitabo inat, super pecora mea