장음표시 사용
311쪽
tori aip ita Vna alligandi, soluendio potestate. Quam verborum Christi disserem br*ndi, ἐς -n5-ociosam certum est,nec suo carere mysterio: praesertim cum ecclesiast. ab eodem euangelista,eodem pene loco,uti a preseratur: sed magnificem
μ' tius aliquid significare voluisse Christum, cum diceret: Quodcu* liga,
tum a Petro, fore ligatum in coelis omnibus, si cum postea diceret, de eoclesiastica domo & cogregatione ligata ab eadem,sore ligata in coelo, an, quam uno ex multis, hoc ipis uniuersalem Petri autoritatem, in uniuer, sum Christi ovile significans, quod regnu coelorum toties dicitur a Christo,ut cum regalibus nuptiis, cum sagenae missae in mari, cum decem virginibus ab eodem comparatur: particularem autem domus aut congresgationis ecclesiasticae, in eos tantum qui sibi subiecti sunt, non autem qui vibicisti sunt congregationi alteri: ut Traiectensis ecclesiae in Traiecten, ses Altini modo, non in Leodienses etiam. Hanc verborum Christi prismo ad Petrum deinci adcJgregationem ecclesiasticam, cui iussit denunciare peccantem in no fratrem,nqstra correptione non emendatum, dis, Vserentia uon tulit ut ociosam praeterire diligentissimus ille scripturarum
excussor Origenes: subindicans quidem latere magni aliquid mysterii tamen quid hoc ipsum sit non satis explicans. Siquidem homilia VI. in Matthaeum scribit in haec verba: Sed quoniam, inquit oportebat aliquid maius habere Petrum prae illis qui ter arguerunt, ideo illi quidem sic discit: Et tibi dabo claues regni coelorum, & quaecunque solueris super
terram, crunt soluta& in ccclis: &quaecunque ligaueris super terram, erunt ligata dc in coelis. Non ergo modica disserentia est, quum Petro quidem datae sunt claues, non unius cccli,sed multorum coctorii:& quicunq; ille ligauerit super terram sunt ligata non tantum in uno coelo, sed in omnibus coctis. Ad eos autem qui multi sunt ligatores & solutores, sic dicit, ut soluant S alligent, non in ccclis, sicut Petrus, sed in uno cocto, quia non sunt in tanta perseistione sicut Petrus, ut alliget et soluant in coe ξlis omnibus .Hactenus Origenes.Audis ita* etiam huius testimonio, ii, iam ligandi soluendi p potestatem, ampliorem ante datam uni Petro upost multis ligatoribus & solutoribus, hoc est, congregationi ecclesiasti,cae. Eam p ipsam ibi datam Petro , ubi docuit super ipsum landari Vni, uersam ecclesiam,vt intclligerent omnes,a basiaut fundamento ecclesiasticae hierarchiae, a capite & vertice hanc potestatem Ad singuloR: membrorum utilitatem dc aedificationem profluere in corpus uniuersum,quama diu illi suo capiti indissolubili conexionis vinculo cohsreresia quo qui quid separatur,protinus ruina est, protinus mortuum ac iners truntius. A Christo ergo data est haec alligandi, soluendio autoritas, Sc capiti hierarchiae ecclesiasticae,& domui seu cogregationi ecclesiasticae: vel ut tu vis apostolis, eorunam successoribus episcopissed ordine quodam, ut a capite secudum ordinatissimam rerum natura distributionem, omnem Vim&energiam profluere intelligeremus. Longissime abest igitur, vel εhaclia
312쪽
LIBER III. res. CLLA hac ligandi soli di autoritatques vlla prorsus realia, quae ad praesiden. iis in ecclesiastica hierarchia autoritate pertineret, resi quos apostolos ina. tro adaequauerit Christiis, cui omnes subest e praecepit.
Rationes ditatuere, vibus ex Aetis apostolicis eontendunt non apparere maiorem suis per caeter apostolos autoritatem exemiisse Petru, sed contra potius. CAP. X.
Vemadmodum Petro suam illam inter apostolos singularem autoritatem vindicauimus aduersus haereticorum schismaticorum* calumnias: ita quod eande ipse nec ignorauerit, nec imo memor eius sum quoties hoc ipsum res & causa postularunt, aduersus eosdem palam nunc saciemus. Qui contendunt non reperiri in Actis a.
postolicis, ipsum se uspiam extulisse super apostolos r ii quos aut stipeoriorem ullam autoritatem exercuisse. Sin contra potius, missum una cum Ioanne ab apostolis in Samariam, cum euangelico testimonio in ias nor sit mittente, qui mittitur. In illo quoque apostolorum concilio se,
per quaestione lemum,videri maiorem quandam Iacobi enituisse autoritatem, a Petri. In eius siquidem, non Petri sententiam conclusum suis. se ab illo concilio. Vis tamen priusquam respondeamus, hoc in primis admonitum te volui lae or quod nolim quis Petri gesta ad eam paupertatem, angusti am p redigat ut nihil illi concedatu quae in Actis perscribuntur a Luca.. Quae si quis excusserit expenderit ν diligentius, clarissime intelliget non Aeta. in
tam apostolicorum actorum, si unius Pauli, cuius erat comes indiuiduisus, texere ibiduisse historiam. Quam tametsi paulo altius repetit,ab ipse videlicet nascentis ecclesiae exordio: quod tamen unius Pauli quam com eium pere- metabatur historiae occasione hoc ipsum fecerit re ipsa testatus est in pro ssecutione historiae. Suuidem posta ad eius usin conuersionem Sc voca Paulo. uintionem ad munus apostolicum perduxit illius primo nascentis ecclesiae I': ό ς historiam eiusdem unius deinceps acta describit,& persequitur,nec vilibus reliquorum apostoloum omnium meminit,nisi semel omnino, Vbia' am . .ctorum Pauli hoc requirebat ratio, in illo videlicet apostolorum & presbyterorum c.ncilio, quod eiusdem occasione celebratum suerat, super
quςstione letalium ob quam tumultuante Antiochena ecclesia inde Hiemiolymam destinati erant idem Paulus & Barnabas. eter que locum nullum plane verbum inuenies de ullo apostolorum, a principio capitis decimi term ubi Paulus vocatus est ad munus apostolicum ad fine us*, quam de uno Paulo & comitibus eius. Ita nec de mora Petri & cathodo eius apud Antiochiam ullum verbum. Nec de diuisione apostolo aut quando inter se partiti sunt orbem terrarum, quo se quis p contui rit, quas gentes conuerterit ad fidem Christi, quo martyrii triumpho glorificarit Christum. Sed unius, ut diximus, Pauli est commentus histo. riam. Quam tamen ipsam plurimum abest ut absoluerit, adeo ut videri possit suae tantum cum eodem peregrinationis scribere voluisse comena
313쪽
confratres modestiam nori conuerti labere in
Ios tanu cami collegii apostolica.
ΗIERARCHIAE ECCLESIAs Timutarios. Nam ibi continuo desinit, Sc ma s abrumpit u sinit historiani, b
ubi ipse una cum Paulo Romam peruenit: quemadmodum diuus Cle, mens nonnullam suae peregrinationis partem cum Petro, a Caesaria vi. delicet usin Antiochiam, decem illis libris recognitionum commentanis
est illis ipsis clarissime demonstrans , i multis voluminibus opus sitisset ad uniuersa unius Petri gesta explicanda. ΕΜ quibus sacile intelligi su sit frivoliam argum cium: Non legitur pud Lucam in Aistis,quod Petrus autoritatem superiorem exercuerit super caeteros apostolos,non exercuit igitur.
Deinde ut daremus Petrum in illo nascenus ecclesiae primordio erga confratres suos se gessisse si ibmissius, memorem doeisinae praeceptoris sui: Qui maior est in vobis fiat sicut minor,& qui prie si or est , sicut mi, ni strator: ut seipsum formam exhiberet praepositis omnibus queadmo, dum beatissimus Cyprianus de eo testatur ad Qtaintium: Nec Petrus: n equit quem primum dominus elegit:& stiper quem aedificauit ecclesiam suam, cum Paulus de circuncisione postea disceptaret, se vindicacit, seu
aliquid insolenter aut arroganter assumpsit, Vt diceret se primatum tene, re, & obtemperati sibi a nouellis ac posteris potius oportere. Nolim ta, men hanc I cui modestiam & humilitatem conuerti in autoritatis eius iniuriam cuius nihilo minus memor erat quoties hoc requirebat ecclesiae viilitas aliorum* edificatio. Testantur hoc satis ni fallor)Ananias cum uxore Saphyra,in quos exiguae pecuniae fraudem in aliorum exemplum horribili mortis sententia ultus est. Postremo, tempora nobis distinguenda sunt ut scripturas concorde. imis. Non tam erat in illo principio irascentis ecclesiae, tempus moderan,
di ordinandi m ecclesiam, illa hierarchia quam disposuerat sacer spiritus.& cuius caput Petrum iamdudum constituerat Christus, ii congregarii di ecclesiam illa hierarchia ordinandam,& in quam Petri autoritati, ius, yque exercitio locus fieret. Quare&oes tunc manibus, pedibusq; quod dicimo in hoc annixi sunt undecunq; potuerunt, dispersas palantesque
oues congregare in ovile Christi commissum Petro. In quas iam congregatas & introdudias locus erat exercitio autoritatis Petri. Haec quamuis sufficerent ad illam obiectionem, qua dicitur non reperiri, quod se extulerit super alios apostolos Petrus, tanquam superiorem super eos autoritatem obtinensmihilo minus, tam ex euagelistis, s ex Luca in Actis satis constare dicimus, quod tam ante passionem,u post ascensionem Christi ad patrem, ita se inter apostolos gesserit, tanquam prin/ceps 8c caput collegit. Ita sere pro omnibus interroganti Christo respondet, & pro omnibus interrogat Sc loquitur, quod nemo reliquorum inauenitur sibi unquam usurpasse.Itaque apud NMatthaeum cum adolescentem illum persectionis viam docuisset Christus, ut diuenditis omnibus
S distributis in pauperes sesequcretur, subiunxisseis aduersus diuites illa P
314쪽
mus omnia,& secuti sumus te: quid ergo erit nobis Apud Lucam ovo, que post enariatam a Christo parabolam de patresamilias, ait ei Petas: Ad nos dicis hanc parabolam an ad omnes Et apud Ioannem custan, r dalizati essent etiam discipulorum Christi nonnulli, ex ipsius sermoni, GNis. hus de siua came manducanda, 8c bibendo sanguine, abiissentcn iam re, tro nec amplius ipsum sequerentur, dixisset* ad duodecim num & vos vultis abire Respondit ei Simon Petrus: Domine ad quem ibimus verba vitae aeternae habes,& nos credimus & cognouimus, i tu es Christus illius dei vivi. Quid causae uitlir P magis pro omnibus,& respondet &interrogat Petrus,u Iacobus,aut Ioannes,aut caeterorum aliquis,nisi quia
ille erat caput apostolici chori Unde B. Cyrillus dictum Ioannis locii mexplicans scribit in haec verba: Respondet Simon Petrus, diae ad quem
B ibi mi SA. Per unum qui prserat respondent omnes,sanctam profecto sanctisq; con uentem disciplinam optime conseruantes, & posteriori hus prudentiarat ν modestiae laudabilia praebctes exempla. Decet enim non omnes confuse, nec prosiliemes impudeter quasi rapta uti oratione, sed cedere hi qui & consilio & ordine sunt pr. ositi S c. Opus erat dis uinitus comprobatae prudeliae soli responsionem committere illi qui ora dine maior erat. Vides ita*Petrum respondisse pro apostolis omnibus, ' qui ordine omnibus praeeminereqessetq; caput totius consortii. Ita re Theophilus dictam Petri interrogationem explicans: Diae ad nos diam hanc parabola,an ad omnes Petrus,inquit, cui iam commissa ecclesia fuerat, quasi omnium curam gerens, inquirit an ad omnes dominus paarabolam protulisset.Sed non erat locus exercitio autoritatis Petri,quama diu una cum illis in carne versaretur Christus. Siquidem praesente prin, e cipe, cessat vicari j eius autoritas. At post si ab eis assumptus est Christus, reuersus ad patrem commissa cura familiae suae Petro, non ignorauit autorii rem suam necν illi defuit:id quod multo nobis esset euidentius Rres actam apostolorum omnium tam diligenter prosecutus esset Lucas, si unius Pauli. Attamen etiam ex his quae ab illo quasi obiter memorans turde Petro, haudquaquam obscurum est,illum se gessisse velut caput inter apostolos. Ita ν cum a Christi ascensione reuerit Hieroselymam a
postoli,maneret una in coenaculo, pes erantes unanimiter in oratione,& expectantes promissiim spiritum m Maria matre Iesu non alius quisi Vmis P quam sed Petrus exurgens in medio discipulorum, qui erant simul sere VP centum viginti autor fuit alium substituendi in locum proditoris Iuda: bHuhi mdicens: Viri tatre oportuit impleri scripturam hanc, quam predixit spici Alta ritus sanistus per os Dauid de Iuda,qui fuit dux iis qui comprehenderut
Iesum,qui coaptatus erat in numerum nostrum,& sortitus sortem miniasterii huius,&c. Oportet ergo ex ijs viris, qui nobiscum versati sunt toto tempore, quo dominus Iesus perpetuam vitae consuetudinem egit nos
315쪽
P. X. HIERARCHIAE ECCLEsIAsTICAE hiscum orsus a baptismo Ioannis,usque ad diem quo receptus est ano nbis unusquispiam costituatur , qui sit una nobiscum testis resurrectionis eius &c. Audis hic Petri inter apostolos autoritatem. Non propositit in commune deliberadum,num esset eligendus aliquis in locum Iudae. nee reliquorum de hoc aut expectauitaui expetiuit iudicium: sed suam ipse sententiam,tanquam autoritatem habens, & totius familiae curam geres, δεβ α satim interposuit dicens: Oportet ut ex his viris, &c. Rursus cum die
Pentecostes repleti discipuli spiritu sancto coepissent loqui aliis linguis
magnalia dei, dicerenturque ab irridentibus musto pleni, stans unus ex omnibus Petrus, eleuauit vocem suam, S locutus est eis: Viri Iudaei &qui habitatis Hierosolymis uniuersi,hoc vobis notum sit, & auribus percipite verba mea. No em sicut vos aestimatis ii ebrii sunt δα. Quibus auditis compuncti corde,dixerunt quidem ad Petrum & reliquos aposto, los: Quid faciemus viri fratres Unus tamen Petrus pro sua inter caetei eros autoritate respondit: Poenitentiam agite, & baptizetur unusquisque vestrum in nomine Iesu Christi, in remissione peccatorum vestrorum,&e. Et accesserunt illo die ex sermone eius, animae circiter tria milia. OeaAM 3 inde cum ascendisset cum Ioanne in templum ad horam precationis nonam,& claudus ille ab utero matris in utrum intendens rogasset ipses eleemosynam, respondit unus Petrus: Argentum & aurum non est mi.
hi, quod autem habeo hoc tibi do. In nomine Iesu Christi Nazareni suo
ge&ambula,&apprehensa manu eius dextera erexit elim,&c. Hicaanimaduene obsecro, num tibi videntur haec verba maiorem quandam prae Ioanne qui tamen & ipse erat inter primos apostolos, utoritatem ac potestatem pre se serentis uterq; est rogatus cleemosynam, in Utrumque iussit aspicere Petrus: attamen non dixit quasi communiter pro viro 7: Argentum & aurum non est nobis, quod autem habemus tibi damus.
Sed tanquam principalem dc singularem quandam autoritatem prae se Pserens ait: Argentum & aurum non est mihi quod autem habeo, hoc ii, hi do. Itaque & ipse unus concurrentem ad eos,& stupefactum hoc proadigio populum facundissima oratione alloquitur. Congregatis deinde Aelo. 4 principibus, senioribus&scribis,& ipsos in medio conititutos interro, gantibus, in qua virtute secissent illud, repletus tunc spiritu sancto Potrus ita illis respodit, ut mirarentur omnes, comperto quod homines clomitas sent idiotae & sine literis. Iterum, cum multitudinis credentium esset cor unum,& anima una, nec quisquam eorum quae possidebat aliquid se,um esse dicebat, sed essent illis omnia communia, vendentibus agros ac aedes, quotquot erant possessores,& diuenditorum precia ad pedes apistolorum asserentibus distribuenda in commune, prout cui F opus erasi Ananiam 8c uxorem eius, fraudantes de precio agri diuenditi ne tam sanctum violaretur institutum , exemplique pernicies inficeret etiam alia οὐ primum fraudis,mendaciique coarguit coram omnibus, deinde te
316쪽
LIBER III. rol. CLm. 6 ribili mortis sententia percillit. Simili autoritate singularite rusum in
monem magum,supra indicauimus.
Tu igitur quisquis es,qui autoritate, potestate 3 pares suis eapostolos omnes contendis,altu si potes mihi proser apostolum qui praesente Pe. tro aut dixerit aut secerit aliquid, quod praeserret singulare aliquam autoritate ac potestatem eiusmodi, qualem in dictis actis Petri omnibus in
omnium apostolorum praesentia nunc audisti. Cuius si mira perpendas Actoriς opera,videbis ut autoritate ac potestate, ita miraculorum, prodigiorum. que virtute supereminente omnibus mirabilioremq; suisse undio comis P digi probante deo,& honorabilem reddente datum illi a se primatum. Nam tute omne. quamuis per manus apostolorum ederentur signa& prodigia multa in populo, Petri tamen adeo sublimis erat inter caeteros apostolos apostoliaca maiestas, ut in plateas exportarent inAmos ac ponerent in lectulis ac a grabatis,ut transeuntis eius vel umbra obumbraret aliquem illoru , noueniebat Hierosolymam & vicinarum ciuitatum multitudo, afferens aegros ac vexatos a spiritibus immundis,&sanabantur omnes. Legiamus quidem dc de Paulo,quod a corpore esus deserrentur sudaria, & se, micincta super infirmos,& recederent ab eis morbi R spiritus mali egroderentur.De saluatore etiam nostro, quod sanguiflua illa tactu vestimenti esus curata fuerit. At quod cuiusquam umbra ita passim curarit aegrotos omnes, nec de ipso quidem tauatore nostro legimus, sed de solo Peatro quem ita mirabiliter super omnes alios exaltavit deus. Sed haec ut diximus multo illustriora,augusti oram viderentur, si acta ipsius Petri, in illa primitiua ecclesia tam essent perscripta a Luca, a sunt ipsius Pauli. Qui neque Petri, neque ullius reliquorum apostolorum, nisi obiter mea minit: unius tantum Pauli, aut potius suae cum eodem peregrinationis ut superius indicauimus commentatus historiam. Quod vero obiicitur, Petrum missum cum Ioanne ab apostolis in Sa vi missis mariam. mihi adeo nihil derostare videtur autoritati Petri inter aposto, tJ -
lis, ut eandem etiam apertillime comprobet. Nam licet praedicantet hi anne ab Glippo recepisset Samaria verbum des, & per eundem multa ibidem si, Maederentur:nondum tamen spiritum sanctum acceperat Quod cum audissent apostoli, qui erant Hierosolymis, miseruntad eos Petrum&Ioannem ut maiori quadam autoritate confirmarentur nouiter conuerast ad fidem.Miserunt autem, uti si decerneret Senatus, fore ex republioca,ut non Praetor,non Legatus, non Proconsul, sed ipse per se Consul Se, natus Princeps,administret difficilem, periculosamque aliquam prouinaciam aut tum gerat.Quod nequaquam fuisse insoles aut nouum, R manae docent historiae. Nec tamen propterea non erat inter Senatores
maior mo suprema, consularis potestas & autoritas. Quod idem si ex sacra tibi malis comprobari historia, audi ergo quid scriptum sit Iosue vio
gesimo secundo:Cum reuerterentur filia Rubi & Gad, & dimidia tri,
317쪽
CAP. V. HIERARCHIAE ECCLEst AsTICAEhus Manasse a filip Isracl de Sylo, ut intrarent Galaad terram possessio, unis suae quam obtinuerant iuxta imperium domini, in manu Moysi ubtra Iordanem, cum venissent ad tumulos Iordanis in terram Chanaan, aedificauerunt iuxta Iordanem altare magnitudinis infiniis. Quod cum audissent filii Israel di ad eos certi nuncii detrulissent,conuenerunt omnes in Sylo ut ascenderent & dimicarent contra eos: & interim miserunt ad
illos in terram Galaad Phinees filium Eleazari sacerdotis, & decem principes cum eo singulos de singulis tribubus. Vides hic a populo & multi. tudine filiorum I aes mitti Phinees sacerdotem magnum in Iete, filium Eleazari, filii Aaron, maximum & dignis imum in populo, & cum eo' decem principes de singulis tribubus.Nunquid propterea des it Phine, es esse quod de eo isibitur dux eorum coram domino, aut nilquid illi decem principes ti ibuum propter hoc principes non fuerunt quod a tribubus missi sunt Quare nec Petri autoritati quicquam derogat, quod Ehoc pacto missus suerit cum Ioanne ab apostolis:praesertim si etiam hoc
cogites,quod una manetes,& necdum a se diuisi apostoli, communi consilio administrabant ecclesiam, cuius tametsi esset caput Petrias, modestia tamen ac humilitate aequabat, atque adeo submittebat se omnibus, nisi ubi opus erat meminisse autoritatis suae.Illud vero quod ex Ioane addes, citi ir: Non est seruus maior domino, nec apostolus eo qui mittit illum, ficisse intelligis non pertinere ad propositum. Non enim ita missus est ab apostolis Petrus tanquam eorum apostolus aut nuncius: sed tanquam honoratissimus apostolici senatus,& princeps ecclesiae. Restat nunc paucis respondere de Iacobo, quem in illo apostolorum concilio super quaestionei gestum volunt se extulisse super Petru, a quo tota absuit diametro . Fuit quidem hic vir admirabilis, tantae sanctitans ac opinionis in populo quod de eo testatur diuus Hieronymus ut fim. briam vestimenti eius cuperent certatim attingere. Attamen quisnam ξ1aeobuum hunc Hierosolymorum csistituerit episcopum, si Chrysostomum inter, rogas , respondebit tibi a Petro totius orbis magistro illum constitutum G ym suisse tantum abest ut ipso suerit superior. Itaenim scribithomilia oectuagesima septima in Ioannem: Si quis inquit, a me percotaretur, quomodo Iacobus sedem Hierosuymis acceperit, responderem ego hunc totius ora
his magistrum praeposuisse Petrum. Quod ipsum etiam attestatur bea, tus Anactetus martyr beatissimi Petri discipulus, & in cathedra successor, in epistola ad episcopos per Italiam, tametsi Petro hac in reetiam I firmat quom ut post audies) Etherianus ille. Quibus iacta crediturus es, si Sc alia Petra acta perpender quae quamuis ex plurimis paucula,&velut obiter perstringat Lucas: satis tamen ex eis constat, se inter aposto, los gessisse Petrum, tanquam ad quem praecipua totius ecclesiae cura pertinua: cobum & Ioannem Zebedo filios adiungat,ut tunc communi adhuc Mpostolorum nondum a se diuisorum cosilio gubernabatur ecclesia. Con
318쪽
LIBER III. Fol. CLIN.A unerrepraesertis si illam Matthiae electionem in sortem apostolatus in
locum proditoris Iudae consideres attentius. Nam quamuis non per hoαmines sed per ipsum Christum primi illi eligendi fuerant in apostolatus
ministeri quos sibi & a sex vitae, Sc resurrectionis suae testes liabere voαluisset ea propter nec iussi amis sit electus Matthias, sed consi itiitis duo, bus domino tota est commissa electio,missis sortibus. Attamen huius ta, lis electionis, quantum ab humano opere Pendebat, unus quemadmo, dum superius audisti fuit autor Petrus. Sed oper rectum est audire, ut Iacobum supra Petrum se extulisse Quod heso videri utant. In illa ad apostolorum ac presbyterorum, qui Hici osoly. miserant, iudicium relata quaestione. Nam ex gentibus couersi ad Chris stum legalibus onerandi est ent oneribus, Petrus prior suam dixit sentcn defodit. sed tiam eos in totum liberos pronuncians, Iacobus deinde confirmauit cania demstia prophetico testimonio.Sed in Iudaei Christi fidele; sacilius coa, V lescerent cum conuersis ad Christum ex gentibus,restringendam non nihil libertatem illam censuit,' paucula quaedam onera illis imponere. In cuius sententiam itum est a concillio,& scripta ad gentes epistola. Hic te interrogo: Cum in concili' quaedam discutienda proponun, tur nunquid non est usitatum 5c com mune, ut honoratior, & cuius in, ter omnes est maior autoritas primus suam dicat sentctiam, &qui sequatur eandem aut approbent, aut mutent, aut addant aliquid, prout cui visum fuerit' Plus enim vident multi, si unicus: alioqui si autoritate ranatum maiore definienda erant proposita, quid opus erat concilio et Nun, quid ergo illius continuo maior est inter omnes autoritas cuius sorte senatentia quod frequenter nouissimo accidit probabilior est visa concilio Petruscum magna esset inter apostolos S presbyteros disceptatio, sua per quaestione proposita, pro sua inter omnes autoritate, prior dixit senac tentiam, cui si quaedam addenda visa sunt Iacobo approbante concilio, nunquid propterea Iacobi maior erat, ct Petri autoritas cQtiod si insu, per utriusque perpendas sententiam, inuenies illam Petri continuo post praeualuisse in orbem uniuersum. Illam vero Iacobi, quae tunc placebat ncilio,vix ad modicum perdurasse,sed mox suisse abolitam ita mirabiliter approbante ubique & confirmante deo Petri supcr omnes autoritatem. Petrus siquidem Christisdeles conuersos ex gentibus a legalibus oneribus liberos in totum pronunciauit, dicens in haec verba: Viri staν Asofumums, vos scitis quod ab antiquis diebus deus inter nos elegit, ut per os meum audirent gentes verbum euangelu & crederent: Sc qui nouit cor, da deus, testi monium perhibuit illis, dans illis spiritum sanetum, sicut&nobis, nihilque discrevit inter illos & nos, quum fide purificauerit ' .corda illorum. Nunc ergo quid tentatis deum, ut imponatur iugum super ceruices discipuloru, quod ne* patrra nostri, neo nos portare potuimus, sed gratia domini nostri Iesu Christi credimus nos saluos suturor, Cc iiii quem
319쪽
quemadmodum & illi. Tacentibus autem cunissis ad hane orationem DPet tu narrantibus Paulo Sc Barnaba,quanta per ipsos fecisset deus inister gentes Iacobus Hebraeorum episcopus,non ita liberos se voluit conuersos ex gentishus, sed censuit scribendum ad eos, ut abstinerent ab imis molati, simulacris,suffocatis & sanguine: quo facilius conglutinarentur
Iudaeis,qui inueterata ex lege consuetudine ab his abhorreb1t vehemen. ter.Inquam sententiam placuit cocilio ad conuersos ex gentibus scribe. re.Tu itaque nunc vide ac d iudica,an Iacobi & illius concilii, an vero vis
nius Petri per orbem obtinuerit sententia. Nunquid enim a sanguine &suffocato deinceps abstinuerunt Christi fideles,& non potius omne creaturam dei bonam existimarunt,quae cum gratiarum actione percipitur, tanquam iuxta Petri sententiam liberi in uniuersum ab oneribus legali, bus Quare non multo post illius cocilii decretum Corinthim suis ita scribit Paulus: Omne quod in macello venditur, edite,nihil interrogates pro Epter conscientiam. Domini siquidem est terra & plenitudo esus.Quod si quis vocat vos infidelium ad coenam,& vultis ire quicquid apponitur
vobis edite nihil interrogantes propter conscientiam. Porro conscientia am dico,non tuam,sed alterius. Cur enim libertas mea iudicatur ab alie,
na conscientia Quod si ego cum gratia participo, cur ob id mihi maledicitur pro quo gratias ago Rursus Tito suo:Omnia munda mundisso, inquinatis autem,& infidelibus nihil est mundum.Iterum ad Romanos decimo quarto: Scio Jc confido in domino Iesu, quia nihil est commune per ipsum, nisi ei qui existimat quid comune esse.Et ad Colossenses: Nomo vos iudicet in cibo & potu,aut parte dies iam , ut neomeniae, aut sabbatorii,hoc est nemo vos veluti Iudaeos in his discernat ab iis, inter quos habitatis. Et haec sere continuo post illius decretum concilii docuit &praedicauit apostolus:vt intelligas,non Iacobi & illius concit', sed unius , Petri sententiam, etiam tunc si itim obtinuisse per ecclesiam. Ita re ipsa comprobauit&confirmauit dominus, quod non frustrapro fide unius Petri rogauerit, pro confirmatione aliorum in fide.
Quae ex Paulo obiiciuntur,dissolirere. CAP. XL.
Nnc ad ea, quae de Paulo obiecta sunt, nonnihil dicendum est:
Tria autem sunt, quae obiiciutur. Primum, quod in nullo cons cesserit Petro, cum scribat Galatis suis nihil sibi contulisse nee 'etrum nec c os apostolos qui erant Hierosolymis. Secundum quod Petro restiterit in faciem. Tertium, quod illum circuncisionis tantum, se Vero gentium videatur sacere apostolum.
Ad primum itacii, quod dicitur Paulum in nullo concessisse Petro, hoc plane salsum est. Concessit Petro haud dubie plurimum, ut merito debuit, adeo ut eius speet indicupiditate Hierosolymam ascederit. cuius idem ipse testis est. No equidem humanu aliquid in eo passus. Nec rem Puto, inquit Hieronymus,apostolicaesuisse grauitatis, ut post tantam triennii
320쪽
L CLV. A trienni3 praeparationem, humanum aliquid in Petro voluerit aspicere, sed his oculis aspexit eum,quibus 8c modo in epistolis suis videtur. Ivit autem non quidem discendi studio, qui & ipse eundem habuerat doctorem dc magistrum sanctum spiritum, sed honoris deferendi gratia, adeo inquit Theophylactus in dictam Pauli epistolam) illum venerabatur
et coluit. De qua eius profectione in eandem epistola ita scribit sacer Ambrosius: Dignum fuit,inquit, ut cuperet videre Petru, quia primus erat inter apostolos cui& delegauerat saluator curam ecclesiarum: non uti vi ab eo aliquid disceret, qui iam ab eodem autore didicerat, a quo ipse fuerat instructus Petrus, sed propter affectum apostolatus, 5cut sciret Petrus hane illi datam licentiam euangelium praedicandi, quam ipse a ceperat. Veniens ergo ad eum hospitio receptus est, &mansit apud e, uni diebus quindecim, tanquam unanimis apostolus. Hoc ideo manis, sestat, ut ostindat se concordiam cum apostolis habuisse, nec in aliquo ab eis dissensisse, sicut de eo susurrabant pseudapostoli, ut eum apud gentium distanarent ecclesias, Sc sua mala simplicioribus insererent, discentes ea conuenire cum doctrina maiorum apostolorum . Hactenus
Ambrosius. Vides itaque usit salsum, Paulum in nullo concessisse Pe, tro, quem e tam longinquo vita tauit honoris deserendi gratia, tanu pri. mum inter apostolos cui delegaureat saluator curam ecclesiam omnium. Dod vero ipse dicit sibi nihil contulisse Petrum aut reliquos, qui Hierosolymis erant apostolos, hoc voluit significare, se quo Christu, non Petrum aut apostolos habuisse sui apostolatus autorem,at etiam euangelii quod praedicabat doctorem quemadmodum & caeteri apostoli. Ad secundum autem quod se dicit Antiochiae restitisse Petro in faciseni. Scio hic ai mari a Clemente illo Alexandrino Origenis praeceptoa a Paulo. re non suisse illum Petrum apostolorum principem, cui Paulus se restiac tisse scribit in faciem sed ex LXX.discipulis aliquem.Cuius ita meminit Eusebius libro primo histo. ecclesiastic.Clemens vero, inquit, in quarto dispositionum libro Cephs mentionem facit, de quo Paulus dixit Cum seni etia haautem venisi et Cephas Antiochiam,in faciem ei restiti,& dicit eu unum esse ex LXX. discipulis cognomine Petri apostoli. Haec Eusebius. Fuit eui Paulus autem ille Clemens doctissimus diligentissimusque nostrae religionis as, si e
sertor, apostolicis temporibus proximus, ea serescribens, quae ab aposstolorum auditoribus ipse acceperat. Siquidem Σιρωι -- libro primo Onumerans,quos apostolicae praedicationis viros repGerit,ad quos se contuliss et discendi studio & apud Achaiam,& apud Syriam, & in Orienatest apud Palestinam ad ultimum autem,inquit in Aegypto magisterio usus sum viri virtutis & scientiae merito omnibus proserendi Pante, num intelligit) Et illi quidem diuinae doctrinae veritatem, quae sibi ab ipsis statim primis autoribus Petro,& Iacobo,et Ioanne,5 Paulo sanctis apostolis tradita suerat, tanquam pauta filio commendarunt. Sed paua