장음표시 사용
341쪽
CAP. XIIL HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE trum post praedicatum euangelium in Ponto,Galatia Bithmia, Cappa, Ddocia ad ultimum in urbe Roma commoratu scribit, ibiq; crucifixum inuersis vestig as,hoc ita fieri eo precante, ne domino suo aequalis videre, Cyprian. tur. At Cyprianus ille gloriosus martyr & pontifex,ubi non cognoscit cathedram Petri ubi non praedicat, non inculcat singularem eius in ecclosia autoritatem Qui Romae docet exortam sacerdotalis dignitatis unitate ob Petri & successoru eius Romanae ecclesiae prssulum, in ecclesiastica hierarchia primatum per que ecclesiastici, cerdotalis ordinis unitas et De simpli- conseruatur & subsistit.Quam ob rem dicit unitatem ecclesiae ab unitate Ggri ἴ epistopatus Petri pendere, a quo exordium ecclesiae post Christit m anu Epist si ac ab unitate quadam proseistum affirmat.Similiter in epistola ad Cornelisum Rom.pontificem scribit seno prius quosdam, qui negarunt Roma. ni pontificis primatum intra ecclesiam suam admisisse, si suum illum erarorem publice reuocantes, primatum eundem denuo solenniter fuissent εμα ale consessi in haec verba: Nos,inquiunt, Cornelium episcopum sanistissi,mae catholicae ecclesiae, erectium adeo omnipotenti,&Christo domino Cyprianira nostro scimus.Nos errorem nostrum confitemur. Circumuenti sumus perfidiae loquacitate laetiosa amantes, videbamur quasi quandam comap i schismatico homine habuisse, syncera tamen mens
pontificis. nostra semper in ecclesia fuit,nec ignoramus unum deum esse,& unum Christum esse dominum quem consessi sumus, unu spiritum sanetum, unum episcopum in catholica ecclesia esse debere.
Post hos tales & talos,& qui tam propinqui apostolicis temporibus,
in recentissima earum rerum memoria scripstirant, nam horum nouissi.
mus Cyprianus vix centu & quadraginta annis subsecutus est Petrum, Athanasse quid adhuc posteriorum meminisse attinet Quid Athanas Alexadri. Maia ni quid Ioannis Chrysestomi Constantinopolitani episcoporum qui principalem illam Petri in Romanos pontifices successione derivatam ξ per omnes ecclesias autoritatem,non solum scripto consessi ac venera, ii sunt sed & iacto aduersus persequutores suos eam toties implorarunt. at* ad eandem tanquam ad sacram ancoram quod post intelliges) in huius pelagi tempestatibus confugerunt' Quid prauerea Eusebium Pamphili non Romanum, sed Caesariem sim pontificem mmmemorasse opus es hc Qui scribit Petrum omnium apostolorum principem,&Christianorum pontifice primum venisse uomam secundo anno Claudi, ubi post gestum ibidem episcopatum, nis XXV. una cum Paulo glorioso sit coronatus martyrio.A cuius pontificatu per successionem episcoporum in Romana ecclesia tempore suo Augustin. rum continuam iustoriam texuit. Quid deniq; diui Aurelii Augustini. non Romani sed Afri ipponensis episcopi, post latam praecedentium . scriptorum multitudinem adhuc refert audire testimoniu Qui aduerasus Petilianum cathedram apostolicam ut hi nunc iaciut blaspheman, rem,scri.
342쪽
A rem scribst in hax verba: Si oo per totum orbe tales essent episcopi, quaales tu vanissime criminaris quid tibi secit ecclesiae Romanae cathedra, in qua Petrus sedit,& in qua Anastasius sedeti vel Hieroselymitanae in qua Iacobus sedit M in qua hodie Ioannes sedet Nuibus nos in catholica unistate connectimur,& a abus nesario furore vos separastis.Quare appellas cathedra pestilentiae cathedra apostolica: Si propter homines, quos pisatas i e loqui, non sacere nunquid dns Iesus Christus pharisaeotu de quibus ait dicunt em Sc non iaciunt cathedrae in qua sedebant illa secit iniuriamcnonne illam cathedram Moysi commendauit,& illos, qui no sci uabant cathedrae honorem, redarguit Hax si cogitaretis, non propter hos mines quos infamatis 3lasphemaretis cathedram apostoloi cui non crumunicatis. Hara ille Augustitius.A quo vide ulli dissemiant tota diameistro.Fatetitu ille aduersus Manichaei epistolam scribens) in catholicae eos clesiae gremio se praecipue mentum successione cotinua episcoporum in sede dc cathedra Petri,cui, inquit,dfis post resurreetionem suam, pasce das oves suas commendauit, ad sui temporis episcopatum, quem An stasius gessit. Quam eandem successionem ille, ut audisti, sacer Irenariis magna cum fiducia obiectat haereticis, plenissimam eam demon strano,nem affirmans quod in Romana ecclesia eadem conseruata sit fides, quae tradita est ab apostolorum principibus. At hi uniuersam illam succesionem commentitiam affirmant. Necesse est ergo rei omnino friuolae, imo
sessissimae fidem salutemque suam acceptam res erre sanctissimos illos, doctissimosin patres, eaq; ut irreuincibili argumento , orthodoxae fidei adauersus perfidos uti aut hos esse salsissimos perfidissimos . Postremo quid post istos omnes in quos nulla prorsus cadit suspicio, quod in gratia Romanae ecclesis fixerint aliquid de Petro, quid,inquam, etiam nostrorum hoc est Hilarii Ambrosia Hieronymi Gregorii rosij,
ς Iactant', Eutroph& sexcentorum aliorum oportet colligere testim niac Qui tamen omnes, ante mille, undecies, duodecies, tredeciesve centenos annos eadem de Petro atque eius sede Romana ecclesia prodis derunt. Et nunquid hi omnes a Romana curia conducti, tanquam Honales quidam gnatones ac adulatores, certo mentiendi, decipiendi dio hax omnia inuo efferrent autoritatem Romanae ecclesiae de suo ea. pite confinxerunt Quid ille orthodoxus Hieronymus, menda mali Hisbo. qui hostis 5c persecutor acerrimus, a tam impudenti cut hi dicerent mendacio ecclesiasticorrum s taptorum auspicatur exordium Simon inaquit, Petrus, filius Ioannis, prouinciae Galileae vico Bethsaida frater Anis duae apostoli,& princeps apostolorum, post episcopatum Antiochenaeerelasiae,& praedicationem dispersionis eorum, qui de circuncisione creadiderant, in Ponto Galatia, Cappadocia, Asia, Bithynia, secundo Clam dii anno, ad expugnandum Simonem magum Romam pergit, ibique vigintiquius annis cathedram sacerdotalem tenuit, usque ad ultimum E e iiii annum
343쪽
CAP. XIII. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE annum Neronis,id est,quamam decimum,a quo & affixus cruci, marty. Drio coronatus est capite ad terram verso,& pedibus eleuatis in sublime serens se indignum, qui sic crucifigeretur ut dominus suus. Quid illum etiam lascinauit sanctum doetissimum Ambrosium, ut nodos in scis, po quaereret,& in ea velut toti orbi nota historia, latentium quorundam mysteriorum rationem fideli sibi commisso populo hoc est ut isti dice. rent nugas in sabulis his verbis explicaret: Non em inquit, sine causa sauctum putamus P una disiuno in loco, sub eodem persecutore passi sunt de Petro & Paulo loquitur una die, ut ad Christum pariter perueniarent: uno in loco, ne alter deesset Romae: sub uno persecutore, ut aequalis crudelitas utrum constringeret. Dies ergo pro merito, locus pro glo. ria, persecutor pro virtute. Et quo tandem loco martyrium pertulerunt' In urbe scoma, quae caput & principatum nationum obtinet: scilicet ut
ubi caput superstitionu erat illie caput quiesceret sanistitatis: & ubi genti gum principes habitabat,illic ecclesiam principes morarent. Hactenus ille. M. Audis ita* quis sit istorum omnium consensus quaec5cordia. In qui me demon bustotius ab initio ecclesiae sensum, facile adest intelligere ac perspicere. Adversus quos, quem vel unum, vel obscuru tu nobis prosas autorem,
λώ. sed, tradat Petrum non fuisse Romae, non gessisse ibi episcopatum, neetro re Ro- coronatum sub Nerone martyrio Dicis Luca te afferre, qui multorum, ηδ ςψ inio omnium illorum instar sit at* deo praeponderet. Meliora Verba,
quaeso. Ego sane quod de euangelio dixit Augustinus, eidem se non crediturum,nisi ecclesis ipsum coegisset autoritas nec Lucae crederem, si dissentiret a praedictis omnibus, at adeo a catholica ecclesia. Sed absit, veab illis omnibus dissentiat Lucas, aut illa a Luca. i tametsi non seri, bat Petrum suisse Roms, non tamen negat:non magis, i ipsum etiam suisse Antiochiae, cuius aeque non meminit, etsi Paulus eius apud Antisochiam mansionis perhibeat testimonium: quemadmodum uniuersa 'Christi ecclesia, quae ante annos M. CCC. et eo amplius,ad praesente usq;
diem, lenitatem cathedrae eius primo ibidem collocatae anniuersariam
celebrat. Et de tam multis talibus,tantisin patribus quid dices Nunquid certo mentiendi studio illa prodidisse de Petro, quo efferrent aut stabili, rent Romani pontificis tyrannidem c Indignum sane hoc viris talibus. Aut nunquid haec scripsisse deceptos etiam a Romanae curiae palponi,hus Et qu obsecro erat eo seculo Romana curia cui tales, tanti jeruierunt palpones, qui tam multis tam sanctis tam eruditis patribus, toti donicν orbi potuerunt imponere,quando Romanus pontificatus nihil erat nisi labor immensus,& certum martyriuc Aut quis hic fictioni locus aut mendacio nepe in successione ex ordine episcoponi, in principe ac nobis
lissima totius orbis ecclesia: qua si ad aliud, diligetissime semper annotare consueuerunt sui teporis quiU & certa fide transmittere ad posteros. Praeserum tepore, quod no ita longe aberat ab initio & cu adhuc super, essent
344쪽
LIBER IIL Fol. CLXVIL' essent plerio qui&Petrum,&omnem illam ab eo successionem episcoporum, quam memorabant illi, & certissimae autoritatis loco obiiciebat haereticis, videre potuissem Qxi id Petro, Nero neq; suo illo tempore notius quid Roma celebrius c Quid igitur incredibilius, u ut statim post
utrius mortem, Jc viventibus adhuc plurimis, qui utrum p viderant, in principe orbis Roma, de orbis & apostolorum principibus, tam ina, pudens sit receptum mendacium, quod Nero Petrum Romae cruci afugi iusserit quem nec viderat Nero,nec Roma laetit Alexandria Marcu Petri discipulum suum primum episcopum.Antiochia Enodiu & Ignatium sibi datos a Petro ac pro se substitutos veneratur ac praedicat, & ab eis suorum episcoporum initium numerat. Hierosolyma Iacobum agnoscit fratrem domini,&ipsum sibi datum a Petro totius orbis magistro. Et una Romana ecclesia,ad quam semper ex toto orbe respexerunt Chri B sti deses omnes tam repente obliuisci potuit sui capitis & principis: Non potuit suos ab initio numerare episcopos, quando supra unius hominis aetatem vix durauerat : Et quid illa continua successione episcoporum a Petro in Romana ecclesia Augustinus satetur se retentum in gremio cautholicae ecclesiae quid eadem ille sacer Irenaeus couincit haereticos si adeo incerta, si adeo sallax, imo mendacissime considia suerit c Breuiter, plane impossibile est ut non fuerit toti ecclesiae notissima, seu mors,seu vita, seu sedes,aut cavaedra Petri, pro singulari eius in ecclesia dignitate & prima, tu, ubicunq; tandem is moratus fuerit, dc qualiscun* suit ab initio, cete, Britate per uniuersam ecclesiam maxima transmissa ad posteros. csuod
si no Romae, sed Hierosolymae aut in Aegyptiaca Babylone Cayro ut hi
nunc sona uiant ad ultimum vitae praesedit & passus sit Petrus, cur nulla alia ecclesia in hanc usiphoram venerandos exhibuit sacratissimos eius e cineres Cur principalem illam autoritate,& ecclesiasticae bierarchiae pri malum, quem a Christo datum Petro supra demonstrauimus, nulla alia ecclesia velut ex successione Petri sibi usurparetentauit c Aut nunquid poli: Petrum nulla suit hierarchia ecclesiastica Nullus ordo in Christi reclesia c nemo ad quem ouilis dominici cura pertineret praecipua An vero non multo magis haec erant necessaria, quando in totum latissime odi,
hem terrarum se diffudit Christiana religio, si in illo exiguo adhuc, puasilloque grege primo nascentis ecclesiae &nunquid ultra Petrum suae ecclesiae non prouidit Christius, s d eam c5tinuo post illum, Babylonem quandam esse voluit,abs p unitate absci' hierarchia absque pastore & capite c Audis horum hominum quam sit caeca impietas, quos excaecatos odio plusquam diabolico, nescio an in Romanam ecclesiam quemada
modum prae se serunt) an potius in Christianam religionem caduersus quam internitiale bellum gerunt non pudet quiduis comminisci qui Guis dicere & asserere , quantumuis absurdum, quantumuis repugnans,& secum,& rei evidentia; duersus tot seculorum totius orbis cosensum,
345쪽
CAP. Xuu. HIERARCHIAE ECCLEsi AsTICAS& indubitatam fidem torum alium ta pruriim autoritatem. D
Vamuis certo considerem ametsi nihil diceremus amplius diadiorum cauillis ac ratiunculis neminem bene assidium attentu, i rum,qui modo legisset quae pumismusnem ullo ex eisde scrupulo astediu iri: tamen ut breuiter illas ipsas diluamus calumnias , sic seremiaetereo ratiocinantur:Non memini Jnquiunt, Lucas in Adiis apostolicis aduenuincunxvx urbem Romam, & caeteri scriptores qui de eo prodiderunsi non consentiunt de tempore. Solet autem falsitatis argumentum essedis, cordia ut est cocordia veritatis.Haetenus illi. Tu nuc audi,quo pretia ex eis de principin demonstiabimus propositu.Si autoire de re quacu constituens de concors tradicio,veritatis indubium argumentum est,quo padio non erit vero verius Petrum fuisse primum Romanore pontificem, 5c a Nerone una cum Paulo Romae glorioso coronatu martyrio c H AE Lem scriptores omnes uno ranu ore Hirmat, hoc tot seculone totius orbis tam pertinax cosensus tot publica ac vetustissima probat monumenta. N dicio. Quod vero dicunt discordare scriptores de anno, quo primum Rod inscrip ' mam prose bis est dicam primum mihi nondum contigisse videre eam im discordia praesertim inter autores illos vetustos ac praecipuos. Siquidem
' Eusebius Caesariensis temporum 8c rerum ecclesiasticarum scriptor dilimam prose gentissimus, secundo anno Claudia dicit ipsum proseimim Roma aduer Simonem magum. Idem ad verbum amrmat diuus Hieronymus. Quibus consentit Orosius, tametsi hunc cum illis velint pugn'tem iscere. Non enim certum aliquem annum iste tradit, sed circa initium im,
perii Claudii scribit ipsum aductasse Romam. Quod si uniuersum esus
imperium quod XIIII. circiter annos durauit partiare in principium, medium & finem, certum est circa principium impe eiusdem accidis. se quae acciderunt anno eius secundo. Et certo scio huius notae scriptore F nemine inuenturos,qui haedere prodiderit aliteraametsi posteriorum nonnulli sua ingesserint somnia, quemadmodum illi commemorant de nescio quo lasciculo temporum, cui respondete prorsus indignum sit. vis, nedi Bedam eti1 non ignoro tametsi in supputandis teporibus sinetulari in ter elaborauoit longe late ν dissentire ab Eusebio, Hieronymo. Orosio, imo a publica cepta, veracp ratione temporum per annales historiogra phois annis imperatorum sibi succedentium digesta.In quem errorem incidisse mihi videtur, du ex nostris, quae abs p temporu digestione seri,pta sunt suo quasi Marte eruere conatur tempora,& ad illa quae sibi inuenisse videtur, publicam,receptam indubitatamin apud omnes teporum fidem, non tam accommodare, u mutare Sc corrigere, seu potius depram uare. Siquidem ex incerto & dubio re stificare conariar id quod est longe Falsa e - certius, cum contra potius oporteat. Ita quoniam Petrum post illud Dui mix Vr m postolorum & presbyteron: concilium, de quo Lucas in Acitis meminit. opinio. V V ' ψ Romam
346쪽
A Romam prostabim existimat, multa comminiscitur, ut habeat annos ab illo XXV.quibus Romanis episcopus praesuit, plurima connectit Iom concidi absurda & non cohaerentia in XV.caput Aistorum scribens in haec verba: Scimus inquit,Petrum& Paulum apostolos anno post passione do, oram prosemini trigesimo octauo,id est ultimo anno Neronis, passos fuisse martyritim & B. Petrum Romae XXV. annis episcopalem rexisse cavaedram. XXV.autem Sc quatuordecim,non triginta octo,sed triginta nouem faciunt.Sequitur ergo Vt B. mim eodem decimo quarto post diri passisonem anno,quo eu Hierosolymis alloquitur Paulus,hoc est,quarto anno. Claudia Roma venisse credamus.Simul ,nisi fallor ex hac positione besatum Paulum apostolum, eodem quo dominus passus est & resurrexit anno ad fidem venisse probatur.Haec ille.In quibus primum noua consfingit imperatorum tempora aduersus omnium historiographorum dc B annalium publicam receptamq; fidem. Nam a Christi morte&ascensi, on*hocin decimo oebitio anno Tiberi', ad quartum decimum Nero,nis,annos triginta odio computat. Cum certum sit non integros trigini, in septem interuenisse. Siquidem Tiberius imperauit annis viginti trishus, aut ut alii volunt viginti duobus tantum. Caius annis quatuor non inimis. Claudius annis tredecim, mensibus nouem. Quibus si addas
Neronis quatuordecim, non habebis XXXVII. annos integros post XVIII.Tiberii aut XXXV. tantu cum aliquot mensibus, si ut pleri tradunt. 5c dusitat Eusebius )XXII.tantum annis imperauit Tiberius. Deinde quod vult celebratum suisse illud apostoloiueoncilium circa
inicium XIllI.anni ab ascensione domini taut ille annus conumerari δίadsci bi posset episcopatui Petri in urbe Roma, quo constent anni eius XXV. φ ad Neronis visimum. Item,quod Paulus eodem anno, quo in tem dominus resurrexit ad fidem conuersus fuerit,nem cum Luca consonat,neo cum Paulinis epistolis. Nam si perpenderis uniuersa quae Lucas ac,
ridisse scribit ab ascensione Christi ad Pauli us conuersione, & VlII. capitibus prolixe comemorat, vix credibile alicui videbitur, omnia illa in primu unicumo annum incidere potuisse ordo ein dc series eorum omnium erat non pauci temporis. Iam*longe late* propagatum euangeli um,& per Samariam & per Damascum alias p vicinas ciuitates iam diu ante constituta Hierosolymis forma viis com munis inter Christi fideles, iam deinde eleeti illi septem diaconi. quibus committebatur ecclesiasticarum etiam reRr dispensatio, iam lapidatus Stephanus & excitata illa persequutio ecclesiae,quae omnia no fuerunt exigui temporis:&si darentur in . cidisse in primum illum annum illud omni nodusitari non poterit, nouersionem Pauli quae dicta omnia subsecuta est, saltem non nisi in finem anni illius potuisse incidere. si tamen inuod vix est credibile in primum illum annum includi potuerit. At post annos III. a sua conuersione, idem
sol ibit se venisse Hierosolymam videre Petrum, & deinde post annos euicita
347쪽
CAP.Nim. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE toniaeJci XIIII. iterram ascendisse Hierosolymam causa quaestionis illius: Num ex DΝ -- - libus conuersi ad Christum essent onerandi legalibus,ob quam cela
bratum est memoratum cocilium. Habes ergo ipso teste Paulo, in inconuersionem eius,& celebratum illud concilium annos ut minimu XVll
sili I. illos eu XIlII coniunxeris. Quod si hic rursus subterfugias dica
IlI.illos priores annos a conuersione Pauli, post quos venit videre Petrinincludi oportere in illis XIIII. post quos dicit se secundo ascendisse Hie, rosolymam. Samuis hic verba Apostoli apertissime tibi reclamare Iis
deantur,saltem negari omnino non potest Golium illud celebratum fuisisse aliquanto post annos XIIIIab eius conuersione.Siquidem suis Galatis fidem fusturus, quod non ab homine, ne I ex aliorum apostoloru traditione sed per reuelatione acceperat quod eis praedicauerat euangestum, breuiter commemorat,vbi 5c quae illi sumta sua conuersione cum caeloris apostolis conuersatio, scribens in haec verba: Notum Vobis facio fra, qtres euangelium, quod a me euangelizatum est, quia non flendum hominem ea ecn enim ego ab homine accepi illud, ne* didici, sed per re,' u lationem Iesu Christi. Audistis enim conuersationem meam aliquanis do in Iudaismo 5 e. Cum autem plicuit ei, qui me seg auit ex utero matris meae,& vocavit me per gratiam suam,ut reuelaret tilium suum in me Heuagesietarem illum in ratibus:continuo non acquieui carni & sanguini,ne veni Hierosolyma ad antecessores meos apostolos, sed abii in Arabiaita iterum reuersus sum Damascum, deinde post annos tres veni Hierosolymam videre Petrum,&c. Vides, vili tres annos copuleques a tempore quo ex Arabia inmascum reuersus sit, aut saltem non longius M a sua conuersione. Subiungit: Deinde veni in partes Syriae & Cis liciae &c. Deinde post annos quatuordecim iterum ascendi Hierosoly, mam cu Barnabame. Quanquam ita hos annos quatuordecim comis putare videatur post primum illum suum cum Petro conm essum dis rcens, nde id est, postea post praemissa vid licet hoc est post prosectio, nem in Arabiam,& reditum in Damascum primum cogressum cum Petro,peragratam* Syriam & Ciliciam. Hoc enim indicat vocabulum deinde hoc est postea, quae praemissa fuerant annis quatuordecim. Vt, cunip tamen haec torseris,uiolenter ad tuum sensum traxeris, hoc omisnino cotum est,non posse eorum initium altius repeti si ab eius conuersi me odenumerare coepit quibus in locis,& quado, quantumue cu apo stolis conuersatus fuerit, suerunt ergo ut minimum miniacti anni qua, tuordecim a sua conuosione, priusquam secundo ascenderet Hierosolymamsuit aut Pauli conuersio post ascensionem domini ut minimu viri aus anni tempore. Quam si in primo anno includi volueris si modo ali. quam praecedentis historiae rationem habueris saltem non nisi in fine ii, lius anni accidere potuisse confitebere. Quare intra ascensionem domini,& illud apostolorum concilium,etia hac supputationis ratione ut minis
348쪽
A mum annos XV. mimaenisse metum estInter quae Beda situ tredecim annos computat.Nam in principio XIIII.cocilium illud Gebratu fuisse cred deo ut eundem annum episcopatui Petri in Romana ecclesia connumeret.Quem tamen post illud concitum, primo illuc prosectum assiemat Praeterea, si consideremus quod post illud concirium Paulus adhuc conuenerit Petrum Antiochiae,quemadmodum ipse testatur in epistola ad Galatas,quod tamen non accidisse continuo post illud concilium ceristum est, a quo cum Paulo dc Barnaba missi sunt Antiochiam Iudas, &Sylas non Petrus. Si insuper horum locorum, nempe Hierosolyma An, tiochiae& urbis Romae distantiam cogitauerimus,quae immensa est. Si deni ν quod Petrus in illo suo cum Paulo congressu, no tanquam ex itis
. nere cursim, raptimo Antiochenam salutarit ecclesiam, sed multum in eadem temporis commoratus fuerit,ita ut illuc ad eum ex Hierosolymis,
s a ducentis circiter miliaribus Iacobus quosdam mitteret, tanquam ad ilis' pium, ad quem pertineret cura totius ecclesis Id quod idem Paulus attestatur, siquidem illorum causa fuit ea, quam reprehendebat Petri simulatio, scandalum praebens conuersis ex gentibus.Si postremo etia hoc perpen damus quod 3c apud alias ecclesias, per quas illinc Romam prosecturus
erat, pro comissa sibi omnium ecclesiarum cura', atq1 omniu erga ipsum singulari deuotioneae reuerentia,moram haud exiguam nec Gio iactis re debuerit.Si,inquam,hax contuleris uniuersi, vix unu crediturus es Petrum eodem illo, quo Hierosolymis celebratum fuit illud apostoloni concilium,anno Roma peruenire potuisse.Tamen Vicunm contraxeris lim tempora omni necessario fateberis satis superip habuisse nego .st in Gne eius anni eo peruenire potuit.Qua ratione ac supputatione ab ascensi,
one domini ad Petri aduentum in urbem Romam i eo post illud concie lium primo proscistiis suerit, XVI. ut minimu anni inuenietur. Quibus si viginti quinque adiungas,quibus illicrexit episcopalem cathedra, prosumidi anni XLI. quibus vixisset post ascensionem dominua qua tamen XUII.annos illum non superuixisse certo comperieci a XUIII.anno Tiberiod XIIII. Neronis, imperatorum tempora diligenter suppus taueris.His itaque rationibus ductus Bedam in tempore aduentus Petri ad urbem Romam ab Eusebio, Hieronymo, caeterisque dissentientem, aberrasse a veritate nihil dubitauerim: sed aduentasse ipsum ad urbem' ut illi tradunt anno Claudii secundo. 'Vt ita daremus, non conuenisse inter omnes scriptores de tempore nicio dia&anno, quo Petrus Romam primo ven Cattamen interomnes conueni quod Romam venerit, quod* ibidem post gestum annis plurimis
episcopatum sub Neroneglorioso sit consum matus martyrio. mare fidε inter scriptores uniuersos non conuenit de tempore, quo aut na quae tus aut crucifixus est saluator noster. Siquide Tertullianus aduersus Iu, φηλη ς
349쪽
in rein re todecimo Tiberi, qui cs nobis Christo fuit tricesimus, miliano nautem tricesimus primus.Idem sensisse Appollinarim Hieropolitanum episcopum diuus Hieronymus in Danielem autor est. Quibus c5sentit Laistantius, cuius libro quarto diuinatu institutionum haec verba lanu Sub imperio Tiberii Caesaris, eius anno quintodecimo duobus geminiscosulibus ante diem decimum Calendarum Aprilium Iudaei Christum
cruci affixeriit. Ignatius vero in epistola ad Triulianos triginta annos a gentem Christum baptizatum scribit a Ioanne,& tribus annis praedicasse euangeliu. At tricesimus esus annus erat quintusdecimus Tiber i. teste Luca.Chrysostomus vero homilia X. super Matthaeu, post triginta ananos tradit venisse ad baptismum egem veterem soluturum. Beda in exisordis anni tricesimi baptizatum supputat cum Luca& Ignatio , at post baptismum superuixisse aliquanto plus annis quatuor ita scribes ad vera LVu bum in suis temporibus: Habet enim,ni salior ecclesiae fides dominum in icarne paulo plus annis triginta tribus superuixisse. Augustinus cum lanatio cosentit per omnia nempe baptizatu Chri, tam exordio anni tricesimi,& anno deinceps tertio passum. At libro de . do tinna Christiana, assirmat pleros credidisse quadraginta sed annos vixisse Christum in terris iuxta numerum annorum quibus suificatum erat templum quod dominici corporis volunt gessisse imaginem, atque ira passum anno aetatis suae quadragesimo sexto. Uides igitur inter quaalo quanto 3 scriptores, u parum conueniat in temporibus, non qualis. cui in historiae sed eius ex qua pendet summa religionis ideique nostrae, nempe natiuitatis haptismi passioni'; redeptoris nostra. Nunquid pro Pterea natu, baptizatum, crucifixum pro nobis Christu dubitabimus miseri,dia Et quis tandem extricabit pugnam, quae est in suppuratione temporum sacrae veteris testamenti historiae, in qua inter se variant LXX. interpret Hebraica ut ipsi volui veritas, in aliquot annotu centenariis Ni rquam tamen propterea in dubium aut quaestionem reuocata sitit fides sahistoriae.Quandoquidem hoc omnes facile intelliguntiempo.
aut inerorii rum,quemadmodum & numerorum omnium annotatione, lubricam
esse admodum in qua sit lapsus iacillimus, siquide uno inuerso aut trans, posito apiculo , errorem statim exoriri immensum, & qui ex praecedditibus subsequentibus* non ita iacile restituitur , u si in re ipsa esset multo, rum versuum. Quare nihil mirum est de remotissimis nobis teporibus
parum conuenire inter scriptores. xios tamen cum minime pugnarent ab initio pugnantes frequenter secit librariorum incuria.
Quod obiiciut Lucam non meminisse aduentus actiorum Petri in urbe. Similiter ne* Paulu in epistolis suis, seu quas Romae,seu quas Romanis scripsi ullam mentionem secisse Petri: eiusmodi argumenta sunt, quae exploderentura pueris in scholis diale sticis. Scribit Paulus in is stoli ad Galatas, ut si uim post conuersio in suam abierit in Arabiam atq;
350쪽
A atm ingessi remersus Damascum' quod deici de post triennium prose,ctus sit Hierosolymam causa visendi Petri, apud quem manserit diebus . XV.&quod rursum illum conuenerit Antiochi at in iaciem eidem restiterit. At horum omnium nullum est omnino verbu apud Lucam, tametst Pauli aeta ita prosequatur, ut eius solius causa magis, si adiorum reliquorum apostolorum videatur texuisse illam historiam. Vides ergo i quale illud sit: cas non meminit actoru Petri in urbe ergo ibi non suit. Multae etiam causae incidere potuerunt cur Paulus scribes Romanis aut
euoma,rion meminerit Petri. Nam aberat tunc sorte alio orbis loco, tanquam totius ecclesiae curam gerens cum ad Romanos scriberet.Inde veo. roscribens, quod eius, quamuis sertassis una praesentis, non meminerit .
in salutationibus familiaribus honoris gratia sorte laetum est. Quando, quidem in eiusmodi salutationibus familiaribus familiarium tantum no a strorum meminisse lemus, non etiam praepositorum nostronim aut principum. Quaecun* vero illi eius causa fuerit ob captatas persuasi unoculas eiusmodi, quae nihil efficaciter concludunt, omnium scriptorue clesiasticorum ab initio omnium sanetarum patrum autoritatem, totius orbis cons risum vetustissima ac celeberrima acts res monumenta impugnare & conuellere euidentis mihi insaniae videtur. Ad illud vero qtiod dicitur Petrus intersuisse illi apostolorum conem 'mullio celebrato Hierosolymis post quod non supersunt anni U.addo io mota icimum quartum Vs Neronis, videtur sandi memoriae reuerendissi, i mo domino Ioanni Roffensi sanilae Romanae ecclesiae presbytero Cars gi et epistodi nati,qui non ita nuper pro synceritate orthodoxae fidei glorioso cdsummatus martyrio, praedictorum etia calumniis responderat una cum Be, XXV. md celebratum suisse illud concilium principio anni XIlII.abascensionet domini post quod ad Neronis XIlIl. adhuc XXV.annos superesse co, Rostrinis. V putat.At p ita nihilo minus constare sibi existimat omnia quam uis polli illud concilium se Petrus primum Romam contulerit.Sed nobis cur minime probetur illa Bedae sententia, paulo ante indicauimus, multa enim parum consena,imo manifeste falsa& pugnantia in se comple stitur. Quare dicimus in Cassariensi Eusebio dc divo Hieronymo, Pectu Vel Premm venisse Romam anno II.Clavd i hoc est post Christi ascenonem X l. n. cilium aute illud celebratum circa IX. annum Claudii qui post ascensio. Is Oaudii. nem dissi XVIII. extitit quemadmodum Luca & Paulinis epistolis sup putat Hieronymus. Nam inter ascensionem dili&Pauli conuersione ut bratum aisi minimum annus unus intersuit, post quam triennio ascendit Hierosoly mam videre Petrum. &postea post annos XIIII. secundo illuc ascendit ad illud concilium.Nihil aut ne pugnans neo absurdum est,quod Petrus illi concilio interfuerit,& nihilo minus iam ante septennium, hoc est, Il. anno Claudii Romam venerat. Imo consonum,tam Lucae,u propha ius historiis. Suctonius siquide in Claudio autor est, Iudaeos circa ea temo Surionius.