장음표시 사용
401쪽
tenuimus.In qua si minus perite, aut parum caute sorte aliquid pollium oest, emendari cupimus at qui Petri sedem & fidem tenes. Si autem harenostra consessio apostolatus tui iudicio comprobatur,quicunque me culpare voluerit,se imperitum, vel malevolum, vel etiam no catholicum,
sed haereticum comprobabit. Haec iterum ille Hieronymus. Qui etiam aduersus Russinum scribens huius sedis fidem etiam angelis de coelo praeseri, si aliter annunciarent. Nunquid igitur etiam in orthodoxo hoc Hieronymo non perspicis quisnam semper fuerit ac sit catholicae &or, thodoxae ecclesiae sensus & consensus:idem nempe,quem toties ex totius ecclesiae consessione audisti superius,& post adhuc clarius intestiges. Veia illam tanquaist ad orthodoxae veritatis regulam ac magistram, sub riente aliquo haeretici status turbine sit confugiendum. In qua sola serua,tur, inquit, incorrupta illa patrum haereditas. Qua illa apostolica tra, diu quam ab initio ab ipsis apostolorum principibus accepit. Illa odiis thodoxa radiolicae ecclesiae fides quam etiam angelis de coelo, si aliter an, nunciarent, praeserre non dubitat. Vt ad illam necesse sit omnem eo
Hesiam conuenire, & eos qui sunt ubique fideses, a qua quisquis diuisus
fuerit,quisquis extra eam agnum comederit,prophanus est, inquit, extra
aream illam est, quae sola saluat:& peribit,inquit,ingruente Duuio.Qua re&alibi etiam dicit: Si quis cathedrae Petri iungitur, meus est. Vita, lem non nosco, itum respuo, Paulinum ignoro,ut qui ab huius sedis communione se separauerunt. Vides ut etiam non catholicum, sed has, reticum pronunciare non dubitet, quisquis huius sedis damnat, impu, gnatue iudicium. εα ι -- Eundem catholicae ecclestae orthodoxum sensum vide num prospici
verrae L as in illis Terraconen.prouinciae uniuersis episcopis, qui exortas inter se dubitationes ad Petri cathedram reserentes ante annos undecies sere cen
φωο- tenos in hare verba scripserunt ad B. Hilarium Romanum pontificem: νEtiamsi inquiunt,nulla dietaret necessitas ecclesiasticae disciplinae,expete, dum nobis reuera suerat illud priuilegium sedis vestrae, quo susceptis re, Miclauibus, post resurrectionem saluatoris per totum orbem beatissi. mi Petri singularis pudicati uniuersorum illuminationi prospexitiCuius successoris principatus, sicut eminet, ita metuendus est ab omnibus& amandus. proinde nos deum in vobis primitus adorantes, cui sine querela seruitis,ad fidem recurrimus apostolico ore laudatam: indere,
sponsa quaerentes unde nihil errore, nihil praesumptione, sed pontificali totum deliberatione praecipitur. Hactenus illi. Mihi sane idem fuisse dc
in illis videtur, quem ante audiuim de sede apostolica communis cathois ilicae ecclesiae sensus,ut agnouerint huius sedis singulare priui tum, verion ignorauerint,vnde in occurrentibus dub is deberent responsa pete. re,unde Christus ipse tanquam de nauicula Petri, nobis perpetuo res .
. In primis enim sa- ecclesiastica: cipi hoc necessitatem ro' quum.
402쪽
LIBER IIII. RL CXCH. ABquirere, ut quicquid toto orbe mouetur,unde oritur aliquid turbationisi aut standali in ecclesia ad apostolicam sedem hoc reserendum sit. Quae,
inquiunt, etiam si non urgeret pecessitas, tamen illius sedis priuilegium omnibus merito expetendum esset & consulendum pro discutiessis dobitationum ac nouitatum exortis tenebris, quo uniuersorum Christus il Iuminationi prospexit.Deinde principatum ecclesiae agnoscentes & confitentea in successoribus Petri , omnibus reuerendum M p amandum,ad fidem recurrunt eius cathedrae, unde nihil erroresed pontificali totum d liberatione praecipitur.
Idem fecisse & sensisse uniuersos Numidiae episcopos, testis est beatissimi Damasi ad eosdem epistola illa de corepiscopis: Non probare, in. comuni t qui non possumus vestram diligentiam circa instituta maiorum, quacundia quae possunt aliquam recipere dubitationem,ad nos quasi ad c put cui semper suit consuetudo deferre no desinitis, ut inde capiatis reis sponsa, de cepistis institutionem & normam redie vivendi. Vnde
nec immemores vos canonum esse recordamur,qui&ipsum fieri praecipiunt.Non quasi vobis scientiae ecclesiasticae regulae aliquid desit, sed ut autoritate sedis apostolicae sulti in nullo ab eius deuietis institutis.Haec ille Damasus.In quibus audis quid ante mille ducentos annos,requirebat Nota ante
antiqua& semper ab initio obseruataecclesiastica suetudo, quid rem, u ia:
Deaut canones ecclesiasticae disciplinae, nempe ut ad caput reserretur om remiseris ubiq; orta quaestio diibatio aut controuersia. qud. x et Et quando ex uniuersis quae traelabimus drinceps, no erit obscurum in ligere catholicae ecclesiae consensum de illo singulari priuilegio quod fastita eon hic adstruimus cathedrae Petrei. Vnum adhuc adiungere praedictis lio buit ex Oriente testimonium, sed quod multorum instar erit, & in quo canon secnon erit dissicile totius etiam catholicae ecclessae consensum perspicere, Iu d sh, et stiniani inquam, gloriosissimi 5c vere orthodoxi imperatoris. Qui cum Iustiniant in Orientalibus partibus quidam Nestorianam renouarent perfidiam, audia religiose, quanta cum reuerentia id tulerit ad cathedram Petri inhsc verba scribens ad Ioannem Romanu pontificem per suos ad ipsum oratores Hyppatium & Demetrium.
Victor Iustinianus &c. Reddentes honorem debitum apostolicae se, di,& vestrae sanctitati quod in votis nobis suit & est, & ut decet tanqua
Patrem honorantes vestram beatitudinem, omnia quae ad statum eccle, siarum pertinent, festinamus ad noticiam deserre v. s. Quoniam magnum semper nobis suit studium autoritatem vestrae apostolicae sedis,& statum sanctarum ecclesiarum dei custodiri, que hactenus obtinet, &qui incomote permanet, nulla intercedente contrarietate. Id cp sacerdotes oes Orientalis tractus & sub acere, & uniri sedi insproperauimus.In Praesenti ergo, quouiam ira commodum est, tametsi manifesta videatur,
quae nunc mouerit ,&secundum apostolicae sedis vestrae doctrinam
403쪽
melesiam Vnstatem in eam unitate ad Ro. pontificem consastire.
ei inani secutos ien perorali doxos oti.
ab omnibus semper sacerdotibus custodita, &praedicat in , necessarium o
ramen duximus ad noticiam v. speruenire. Neque patimur quicquid quod ad ecclesiarum Euum pertinet, quamuis mani sest m dc indubistatum sit quod mouetur, ut non etiam vestrae innotescat sanctitati, quia caput est omnium sanctarum ecclesiarum, cui per omnia studemus h norem & autoritatem accrescere. Subiungens deinde quemadmodum a quibusdam monachis renouaretur olim damnara Nestoriana permdia: Rogamus ergo, inquit, vestrum paternum assectum, ut vestras ad nos destinetis literas,&ad sanctissimum episcopum huius almae urbis
vestrum fratrem inuoniam & ipse per Hyppatium & Demetrium stri, bit ad v. s. sestinans in omnibus sequi sedem apostolicam beatitudinis vestrae quibus manifestum nobis faciatis, quod omnes qui praedicta recte confitentur, suscipit v.s & eorum qui Iudaice ausi sunt negare fidem rectam, condemnat perfidiam, plus enim ita, &circa nos omnium D mor,&vestrae sedis crescet autoritas, &quae ad vos est, unitas sancta, rum ecclesiarum seruabitur, quando per vos didicerint omnes beatissi. mi episcopi, eorum, quae ad vos arastant,s, ceram v. s. doctrinam,&e. Diuinitas te seruet per multos annos, sancte & migiosissime pater. Hactenus ille Iustinianus. Sed haec paulo citra mille annos scripta sensi inclinante iam orbe ad schismata & seditiones grauissimaque scandala. Constantinopolitanorum praecipue episcoporum ambitione excitata, qua se inter Orientis ecclesias supra modum suum est rere conati sunt. Labefactato quoque iam plurimum ecclesiasticae hierarchiae vigore. In qua, quo versus illam primatiuam ecclesiam ascenderis altius, tanto sempersedis apostolicae dignitatem autoritatemque magis viguisse inuenies, quanto magis ipsa viguit Christiana religio. Attamen illo ipso seculo vides ut vere orthodoxus imperator statum sanctarum ecclesiarum, qui eatenus inconcusse durauerat ab initio, conseruari cupiens & studens, Funiuersos Orientalis tractus sacerdotes 5c episcopos, qui per praecede
ita de quibus post audies schismata excitata per Acauum Constanti,
nopolitanum&alios adhuc extra communionem remanserant catholicae ecclesiae& sedis apostolicae, eidem sedi subditos rursus & unitos lacere sedulo curauerit. Vtcp quod diligenter notandum est sateatur vesut toti orbi euidens & notorium , unitatem sanctarum des ecclesiarum consistere in earum unitate ad Romanum pontificem . Ita enim, inquit, quae ad vos est, unitas sanctarum ecclesiarum seruabitur. Praeterea, venihil ad statum sanctarum ecclesiarum pertinens, quamuis manifestum& indubitatum videretur moueri permiserit inconsulto Romano ponotifice omnium, ut dicit, ecclesiarum capite. Vt doctrinam huius sanctae
sedis de quo nunc praecipue agimus) tanquam magistrae rectae fidei
toto orbe tenuerint, crediderint, Sc consessi fuerint omnes orthodoxi
sacerdotes &episcopi . Vt non satis habuerint Constantinopolitanus 5c Oriena
404쪽
l. CXCVII.& Oricti talium sessium orthodoxi episcopi quoslam damnatae olim in
Ephesina synodo Nestorii impietati communicare ad hoc via communione excluderentur fidelium, nisi suis literis eis significasset Romanus pontifex,se quoin tales a sua communione alienos habere, secus aute senaticles recipere, ut huic orthodoxi illius Hieronymi quam supra audisti catholicae sententiae:Si quis cathedrae Petri iungitur,meus est animo fide. Iiter acquiescentes:ita magnopere metuentes, ne quos inconsulta temeristate damnarent quos non damnasset apostolicae sedis iudicium.
Vides postremo ut non dissimulanter habuerit prudentissimus alio, qui vi storiosissimus imperator abi quo subditorum erga se animos 5c amorem hinc aucupari,quod suo studio Romani pontificis literis in,
notesceret omnibus apostolicae sedis,de quibus consuluerat, sententia. Ita ut hic tandem concludamus: Habes iam multifaria demonstra, Epilam. - tu cathedra Petri S ecclesiasticae hierarchiae praesidis singulare priuilegium. Primum ex ipsa ratione societatis ecclesiasticae,qus sine hoc omnino subsistere non poterat, nec ad suum finem attingere. Deinde ex ipsa ecclesiae nostrae umbra dc figura in synagoga veteri, a qua ad correspondenatem sibi euangelicae lucis soliditatem efficax esse argumentum ostendi, mus. Praeterea ex ipsis scripturis evagelicis fidelibus cp Christi ipsius verabis.Postremo ex ipsa rectae intelligentiae scripturarum amussi certa* rea gula videlicet catholicae ipsius ecclesiae consensu apertam consessione.
Habes insuper illam Christi fidelem promissionem: Et portae inferorum non praeualebunt aduersus eam non minus pertinere ad caput sundamentumq; ecclesiae ato eius cathedram, u ad catholicam desuper aedificatam ecclesiam: sicut non potest fiandamento euerso subsistere aedificisum,hoc ipsum comprobante rei evidentia subsequuti scp effectibus. AOque non posse illius fidem desscere. In qua perpetuo conseruatur apostoς licae traditionis fideiq; integritas at* integra patrum haereditas,nulla unquam insecta contagione prauitatis hara eticae nunquam maculanda. iHabes postremo demonstratum constabilitumque tertium indubiae veritatis eorum, quae certa fide tenenda nobis credendaq; sunt, princi, Pium nempe fidem,sententiam, definitionem sedis apostoli aequae certa est orthodoxae veritatis magistra Sc regula, talemque semper se exhisbuit in omni turbine tempe iteque haeretica, qua ab ipsis fundamenistis 5 sedibus una hac persistente immobili, totus aliquando terrarum orbis concussus commotusque est: quemadmodum post luce clarius demonstrabimus. A cuius fide S sententia aeque non potest dissentire ea, tholica per orbem ecclesia, i non potest corpus uniuersum a suo capite, a
quo illi omnis sensus influit.
Haemieorum aduersus praeassertam eatholica orthodo no de priuilegio thiarae oui veritatem,calumnias obiectionesodissoluere. CA P. Vil.
405쪽
e ibilis si, dei priuile gium. Gluti
ia promissonem Chri mem inferoran6 praeuajehunt aduersus ecclesiisam aedificatam superpetram.
T orthodoxis omnibus remerenda & sacrosaneta, ita haerescis oschismaticisque grauis nimium, inuidiosaque suit apostolicae sedis autoritas: ut quae sola semper vigilauit & viguit aduer,
iis eorum perfidiam ,& imp is eorum conatibus obstitit. Sed nuquam eo temeritatis 5c insolentiae eorum euasit ac prorupit improbitas, ut pamiam apertoque Marte eius impugnarint autoritatem : quemadmodum quidam nostro seculo. Aduersus quos quum iam euidenter demonstra uerimus illius cathedrae Christi oratione impetratum illi singulare pri, uilegium comprobatum ut toties audisti aperta catholicae ecclesiae consessione, com munique consensu atque ipsa rei evidentia. Vtque adum, sus eandem portae inferorum nuquam praeualere poterunt, quid ladem habent quod obissciant Sed inquiunt: Si nunquam praeualiturae sunt inferorum portar, nec aduersus catholicam ecclesiam super Petrum aedificatam, nec aduersus L fundamentum caput* ecclesiastici aedificii Petrum ipsiusque successo, res,& cathedram, quid ergo aduersus successorum eius plurimos, quos suisse vita sceleratissima constat alm adeo aduersus Romanam illam curiam quam sentinam malorum omnium videri volunt, in tantum praea ualuisse easdem videmus Et hic omnes maledicentiae suae neruos intens
dit 8c explicat ille angelicae castitatis & sanistimoniae Lutherus ,& qui quid victorum & impuritatis comminisci potest qus sane non pauca illi ad manum est homo ex viciis Sc conuico consutus, polluto, blasphea
mocpore in apostolicam sedem expuit. At nos nullius palpamus vicia, sed dicimus cum beatissimo Augii,stino, quia iustos oportet esse dei ministros & ecclesiasticae hierarchiae praepositos, si iuste ministrare voluerint. Si iussi esse noluerint, habent ipsi iudicem suum, cuius iudicium& manus non effutient, &poten, tes potenter tormenta patientur. Nos vero quid eo casu facere oporto pat, clarissime docuit Christus, dicens de sceleratis hominibus, qui ea, thedrae praesidebant: Super cathedram, inquit, Moysi sederunt scribae&pharisaei. Omnia ergo quaecunque vobis dixerint, seritate& facite: sed secundum opera eorum nolite sacere. Omnia ergo, quia super cathedram sedent, & quaecunque vobis dixerint, absque ulla exceptione seris Date diligenter Sc iacite, hoc est, obedite per omnia. Vides peccata prinsidentium non derogare priuilegio cathedrae: quemadmodum hoc si
pra euidenter demonstrati imus. Quare illorum respondentes calumnis dicimus illam Christi fidelem promissionem,qua inserorum portas promisit non praeualituras aduenasus ecclesiam super Petrum aedificatam, dc ex consequenti multo minus aduersus Petrum, ut caput sundamentumque ecclesiae de fide intelligenda esse, ut quae & in petra illa sundamento ecclesiae, & in ecclesia super eadem aedificata, integra semper synceraP permansura sit. Nam a pecca
406쪽
LIBER IIII. Fol. CXCAELto,quandiu ua hae militia sumusnemo immunis, nec ecclesiastici landamentu aedificii aut caput hierarchiae ecclesiasticae,nem ipsa eccles qua a liud non esse si Christi fidelium cogregationem quandam,supra demonstrauimus. Inter quos cum nemo sit non solum imprecabilis sed ne* qui A merato opus non habeat quotidie etiam pro suo ipsius peccato deprecari deum eis T Si enim inquit ille, dixerimus quonia peccatum non habemus, ipsi nos ς seducimus, Sc veritas in nobis non est quomodo ergo absq; peccato etiam mortali nostram hanc vendicabimus ecclesiam et Nisi in damnatam
iamdudum explosam eorum sententiam reincidere voluerimus, qui omni mortali peccato contendunt nos extra ecclesiam fieri.& ab eius unitate separari.Proinde nec sacerdotes,nec episcopos hoc esse, quod dicuntur aut habentur,nec ullam in ecclesia potestatem autoritatem p exercere posse s in mortalem aliqua culpam inciderut plus et cimeriastenebras inorer nos induceres,ut nec mutuo nos, nec ecclesiae ministros praelatosin nostros,sed nec ipsam re lesiam ubi aut quae sit, possimus agnoscere. 1 rum caecam impiam cp assertionem lisro II.euidenter confutauimus. Itam cum ecclesiam intra se continere, non solum iam expurgatos ab omni scoria peccati,qui hic plane nullus est,nisi mentiatur Apostolus,sed etiam multo plurimos mortalibus peccatis illaqueatos,certu sit, & malos
permixtos bonis: quo pacto impleta erit illa Christi promissio, qd poratae inserorum non praeualebunt aduersus eam,si quolibet peccato superari eam dixerimus a portis infernalibus Quod si hic dicas in ecclesia semisperesse mundosa peccato aliquos, in quibus illa saluetur orificeturque
diuina promissio secudum quod dicit diuinum responsum: Adhuc reli,
qui misi septem milia virorum,qui non curuauerunt genua sua ante Baal. Quo te obsecropa sto , &quos nostii inter nos mundos, etiam a mortali peccato: pnaesertim si illorum dogma recipiamus qui nos maxiα , Q me impugnant, qui inter peccatum mortale & veniale ex se nullam statu untdifferentiam Nam scriptura quae inducitur, vides a quo peccato di . .cat reseruasse sibi septies mille viros nepe infidelitatis Sc idololatris: Qui, inquit, non curuaueriint genua sua ante Baal a quo peccato etiam ecclesia am suam perpetuo immunem fore pollicitus est Cfristus cum aduersus eandem promitteret non praeualituras inferorum portas. Sed quod i ter illa septem milia nemo fuerit alteri alicui peccato obnoxius, non dixit diuinum responsum. Ut autem daremus, ab omni labe mortalis peccaties e inter nos immunes ali quot, ubi quaeis hos requiremus , si quado ad ecclesiam nobis reserendum sit aliquid, aut ecclesiastica sacramenta peis 'tendac ut agnoscemus Et nunquid hi unus Ralter, & quod vere dum esu admodum pauci praesertim hoc tempore, quo restixit chariotasA abundauit iniquitas, quo maxime impletum cernimus illud proophel: Non est qui faciat bonu non est ad unum .Hi,inqua unus 8c alter
in diuersis mundi angulis forsitan latitantes, nunquid soli ad ecclesiam perti
407쪽
CAP. VII. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAS perti uni Quod si non soli quomodo ergo vertim erit non praemis ore inferni portas aduersus e lassam, aduerius cuius mstra Pene omnia& praecipua ipsas praeualuisse confiteris: Certum est enim illos unum et alterum si qui tamen sunt ab omni peccato immunes, no esse catholicam ecclesiam, sed vix minimam eius particulam. At aduersus ecclesiam in tholicam aedificatam super Petrum, non praeualituras unquam infernam
les portas promisit Christus. in fide ergo intelligendum constit, quod ea Sc in petra sundamento
ecclesiae & in eccinta super eandem aedificata semper permansura sit integra cum dixit Christus:Et portae inserorum non praeualebunt aduersussa eat li- eam.s o qua audisti: eua singulariter rogasse Christrum, ut pro aliorum ' μ' ea maneret int ra in petra ecclesiae.Quam nec in veteri illa synagoga defecisse significat diuinum illud quod inductum est resposum cum Helias se solum superesse ex dei cultoribus quereretur,& ad. huc quaeri mimam suam. Siquidem non solum superme illum, ad, huc septem miliam dei cultoribus superesse. Constat sane etiam Petrum illum ecclesiae caput&fundamentR non solum post acceptam illam magnificam in ecclesia autoritatem, postacce' pos claues regni coelorum, continuo post audisse a Christo: vade retro me Satana scandalum mihi es,& grauissime desnceps peccasse, ter abneis gado suum dominum. Imo si Luthero credimus, etiam post acceptum ibi risum sanetiim mortaliter deliquisse cum iacto suo scandalizarctgentes, & iudaizare cogerct, ob id in iaciem reprehensus a Paulo. Quo misnus de successoribus eius mirandum est, si non fuerint omnes confirmati in gratias inueniantur sitisse homines peccatores. Sed ad fidem perii,
net adamatina haec quae promittitur,firmitas ac soliditas aduersus quam Petro ne O nec inserni portae, nec ulla potestas praeualitura est. Qitare & Petro sua .in oratione imperauit Christus, non quidem ne peccaturus esset unquam, rna ne quὶ- sed ne deficeret fides eius. Cuius equidem orationis effectum, non ad v, nam eius singularem personam,sed tanquam ad caput ecclesiasticae hie, o e risti cura consessione catholicae priuilegiis. ecclesiae supra demonstrauimus. Ipsa quocp comprobante rei evidentia. - EA. I Omanam ecclesiam a tramite apostolics traditionis nunquam aberrasissa syneeri- se nec haereticorum nouitatibus deprauatam succubuisse sed ut inexoradio normam fidei Christianae percepit a suis autoribus apostoloni Chriab initio se sti principibus, illibatam semper conseruasse. Quod ipsum libetadhuc Miam' sancti illius Agathonis verbis,&uniuersalis concilii eisdem consentiens
nio ad Con Cum totus pene Oriens insectus esset Monothetica haerest omnesqueia iacita principales sedes Alexandrina Antiochena & Constantinopolitana eam ob rem a communione apostolicae sedis quae ut semper, ita tunc pene sola,integritatem redi fidei tutata est&custodiui, aliquandiu man. sissent
408쪽
LIBER IIIL Fes. CXCIMA sissent diuisse. Costantinus resigiississimus imperii Ru primum respub.
suscepisset guberriacula uiter admodum serens ita discerpi inconsutilem domini tunicam, omni midio annixus est,ut uniuersalis synodus cogregaretur. Qua de re cum scripsisset ad Domium Rom. pontificem vestia autoritate,& per suos dignaretur adesse expetito concilio eom priuGquam perserrentur iam exempto rebus humanis,Agatho illi laetus sic, cessor recepisset religiosi principis literas, nihil ille cunetatus suos legatos misit ad praelatum concilium, ut eidem orthodoxae fidei apostolicae se, dis normam pretescriberent,quam sequi ample ti* omnes deberent.Per quos in epistola, quam ea de re scribit Constantino imperatori praelato,& Heracleo, Tyberio* Augustis, post expositam eis apostolicae sedis, de quaestione proposita fidem ac traditionem subiungit in haec verba: Haec est apostolica ato euangelica traditio quam tenet spiritalis vestri, felicissimi imperii mater, apostolica Christi ecclesia, haec est mera conses.sio pietatis, haec Christianae religionis vera immaculatam professio. &c.
quam cooperator piorum laborum vestrorum beatus Petrus apostolus tradidit non ut sus modio condatur, sed vztuba clarius in toto orbe prs dicetur, quia eius consessio a patre de coelis est reuelata, pro qua a domi, no omnium beatus pronunciatus est. Qui&spiritales oves ecclesiae ab ipso redemptore omnium trina commendatione pascendas suscepit. Cuius adnitente praesidio haec apostolica eius ecclesia nunquam a via veritatis in qualibet erroris parte deflexa est. Cuius autoritatem, utpote aposio Automatre lorum omniu principis semper omnis catholica Christi ecclesia, & vnis j tauersales synodi fideliter amplectentes in cunetis sequutae sunt. Omnes i mper omvenerabiles patres apostolicam eius doctrinam amplexi. Quam et sancit .hiaeis
quidem doctores venerati at* secuti sunt, haeretici autem salsis crimina, tionum odiis insecuti M.Haec est enim verae fidei regula, qua dc in prisi speris & aduersis vivaciter tenuit 8c defendit haec spiritalis mater tra quilissimi vestri imperii apostolica Christi ecclesia, quae per omnipotetis dei Vide quor
gratiam a tramite apostolicae traditionis nuquam errasse probabitur, nec haereticoru nouitatibus deprauata succubuit,sed ut in exordio normam
fidei Christianae percepit ab autoribus suis apostolorum Christi princia sit, fide, depibus illibata fine tenus permanet secundum ipsius domini saluatoris diuinam pollicitationem, quam discipulorum suorum principi in sacris ea dos fratres. uangeliis satus est Petre, inquiens ecce Satanas expetiuit ut cribraret vos, sicut qui cribrat triticum: ego aute proterogaui. ne deficiat fides tua. Et tu aliquando conuersus confirma fratres tuos. Haec ille Agatho. Qui iuxta illud Christi praeceptum praecessorum suorum ea in re imitatus exemplum ea se ait scribere ad fratrum suorum in eam synodum conuenientis iaum cofirmationem in orthodoxa & catholica fide. Cuius si tibi laquam in causa propria non videatur sufficiens testimonium quanquam si scri vibentis autoritatem attendas, si scripturae energiam fi ad quos haec scripse Li rit, fas
409쪽
CAP. VII. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE Consona rit facile intelligesnihil in his noui commentum de suo capiting totior Dbi fuisse haec & consessa & notoria. Nam ipsa res euidentia eorum , quae
λςςς ς - dicit veritatem comprobat audisti tamen superius etiam catholicς eccles φ μ' clarissimam consessionem, tam in reconciliatione Constan
tinopolitanae,u Carthaginen. ecclesiae, praeterea&ex synodali is laAlexandrinae synodi. Sili Sc eandem audi ex censura illius ipsius sero, tae synodi de proelata Agathonis epistola. Ita enim in actis eiusdem ligi, isura c. tur. Cum praesecta esset in concilio di ista Agathonis epistola, rogaretur, que uniuersi ab imperatore piissimo, num illi Sc suggestionibus eiu to,
Π to animo consentirent, primus Georgius Constantinopolitanus episco, pus bieeta contraria quam ante defenderat, monothetica haeresi prolis,stis est illi toto animo se assentiri amplectim apostolicae sedis fidem Sc sententiam. Post quem 5 caeteri episcopi omnes surgentes in haec dc simi, Ita verba pro se quisque professi sunt, & dixerunt: Suggestiones a patre Enostro Agathone, sanditissimo archiepiscopo principalis sedis antiquae Romae,&c. tanquam a spiritu saneto dictatas per os saneti: & beatissimi principis apostolorii in Petri prsdico S digito ter beatissimi Agathonis
scriptas suscipio & amplector & ita credo ita sentio. Ab eis vero quos ab errore monothelico ad poenitentiam receperunt, suae fidei professioni' libellos exe runt,quibus professi sunt, se simpliciter in omnibus consentire diei epistolae sanctissimi ac beatissimi papae Agathonis, Sc perni
nere in cunetis,quae in ea continentur.
Rursus in sermone prosphonetico eiusdem synodi ad Costantinum imperatorem,velut gratias agentes deo, quod per apostolica sedem ipsis
refulsisset orthodoxaveritas: Summus inquiunt,nobiscum concertabat vide viv- apostolorum princeps. Illius enim imitatorem dc sedis successorem, ha, E esitis buimus lautorem,&diuini sacramenta mysterii illustrantem. Perliteras coni x ur consessionem tibia deo inscriptam illa Romana antiqua ciuitas obtulit, 'Mes: ἄρα Sc die catholici dogmatis a vespertinis partibus extulit, charta Sc atrames: φ μὴ tu videbatur,& per Agathonem Petrus loquebatur. Haru verba synodi ' . sunt. ipse quoin im perator ex sententia synodi, in epistola ad Occidentis episcopos qui sub Agathone conuenerant, gratulatoria de feliciter eon vide eases quoin opera periusta synodo: Intersis istis nam & vos, inquit clim unis uersali principe pastoiu simul cum ipso diuinitus loquentes, tam spiritu,
Ssent ita u litera. Suscepimus enim non solum ex beatitudine eius, veru metiam a sanistini dine vestra direstas nobis literas quae prolatae te stae sunt,3 verio δηupφ'. talis verum stylum declarauerunt, orthodoxam ν fidem depinxerun'. vectes &c. Iccirco omnes consonanter mente&lingua concredimus,& similis
ter consessi sumus,& tanu ipsius diuini Petri vocem, Agathonis relatio. ' ne supermirati sumus. Non em discrepavit nisi unus &c. Haetenus ille. Audis ita verbis diei e uniuersalis synodi, catholicae ecclesiae censuaram de dicita Agathonis epistola, tanquam enim dieritam a spiritu san, isto per
410쪽
LIBER IIII. Fol. CC. λ isto per os principis apostolorum Petri eande acceperunt omnes,& amis plexi sunt.Non emo mentitus est quae in faciem totius ecclesiae de huius sedis autoritate&singulari priuilegio protulit & inculcat, ut apostolica euangelicanam traditionem ,&Christianae religionis veram immacula,
tamque consessionem semper retinuerit,nec unquam a via veritatis deflaxerit in quemlibet prophanae nouitatis errorem. Vtcp eius autoritatem, velut magistram®ulam orthodoxae fidei, semper omnis catholica
Christi ecclesia, 8c uniuersales synodi fideliter amplectentes, in cuneiis secutae sint. Quin potius ex eiusdem ecclesiae consensu consessione con, stat esse verissima. Non ergo ad unam personam Petri pertinuit illud Christi oratione eidem impetratum priuilegium , ne dinceret fides e,
ius ad fratrum confirmationem in fide, quod perpetuo in eius cathedra adest perspicere: sed tanquam ad caput ecclesiasticae hierarchiae etiam in successoribus eius conseruatum est. Quos etiam singulariter tuetur illa d Christi promissio, qua promisit ecclesiae, cuius basis caputqtie esset Peatriis Sc esus successores, ne inserorum portae unquam praeualerent adauersus eam. Per inferorum autem portas ostendimus infidelitatem aut non rectam fidem designari. Vt enim fides integritas est ianua aut porista qua ingredimur ad viam perducerem ad regnum coelorum . ita infidelitas &peruersa fides porta est, per quam ingredientes recta vadunt ad perditionem & interitum.
Non solum ad eathedra Petri,sed etiam ad ipsum Ad Meremores eius Romanos pontifices pertinere illud Ouisti oratione eidem impetrarima priuilegiu,ne quando deficere posis iit eius fides ad fratrum confirmationem in fide. CAP.
On sum nescius in ipso statim limine, &nostrae huius disputationis ingressu exclamaturos quosdam per se male affectos hil erarchiae ecclesiasticae adulari hic nos Romanis pontificibus ,&ex hominibus deos sacere, qui negamus eos fieri posse haereticos: quod concedit schola Canonitarum uniuersa ex c. Si papa, M. distinction:
quod & Theologi omnes, quicunque hac de re prodiderunt & scripse, runt aliquid. Sed nolim ita quisu sibi de nobis persuadeat. Nihil enim ita mihi velim Christum propitiu in die iudic hic aut dixi aut dictu,
rus sum in cuiusquam gratiam, a unius veritatis. Quam si non assequor ubicu certe studium non defuit. Non tamen multum me mouet Canoanistarum ille consensus, qui debili arundineo ut post audies landa, mento innititur dicti c. Si papa. Sed haec nobis ex certissimis illis,quae suis pra stabilivimus princip is notas fidei religionis* eruenda sunt, nempe scriptura canonica eius p rectae intelligentiae certa inflexibili amussi, catholics ecclesiae consessione, c5sensu & orthodoxa sentetia:& quod paulo ante his addidimus apostolicae sedis certa definitione, fide& senten, tia.Ex quibus quicquid nobis non stabilitur seu a Canonistis, seu Theologis,non magni apud nos ponderis, aut momenti est. Attamen in hac causa ultimo illoquamuis certo,ut a nobis demonstratu est, non utemur