장음표시 사용
431쪽
CAP. Vm. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAE ausiis suisset iactare n ea qua illi respondet epistola inuam 5c totius ori, oentis & Meridiei orthodoxis direxit episcopis de apostolicae sedis ponistificibus quod illos nec tenuis unquam rumor asperserit impiae aut haereticae sentetiae Hos enim inquit,nec saltem tenuis rumor aspersit aliquaris
do,cum praua sapientibus sapere,quanto minus concertare. Quod qua fronte audes dicere Nicolae, si non solum Honorius ille apostolica sedis praesul assertor fuit impietatis monotheliticae, sed etiam tot alii, quot hi faciunt, haeretici Romani pontifices Coeluditur Quare, ut hic tandem concludamus, nobis constat, non Alum cathe,is 4 drae, sed multo magis Petri & successsorum eius indesectibilis fidei priuisi uim -- linium ad confirmandos fratres in fide. Ouod ita tutatum est omnesi uecti iam Romanos pontifices, ecclesiasticae hierarchiae praesides, ut ab initio ad res it et Usque diem nemo sit inuentus inter eos haereticus, sed nec inuenieeti priuilo tur ad finem usque seculi. Etamen hic imus inficias quin praesidentes cathedrae,in definitio, πηdrs ne relatarum ad se quaestionum dissicilium,&quar magni alicuius ponis da iiiii . deris sunt, adhibere secum debeant sacerdotale concilium: quemadmo, dum superius ex verbis Deuteronomii diligenter annotauimus,&comnum uultei probat ab initio obseruatio ecclesiastica.Siquidem in cunistis semper dis, ficultatibus,quae magni alicuius momenti erant,ad cathedram Petri rela debet e sa- tis,inueniuntur praelideles cathedrae secum congregasse sacerdotale coneoneilium. cilium. Non quidem ex toto orbe, sed eorum, qui etiam in eade cathedrii M M 'ς- ministrabant domino,& nonnunu viciniorum quosp, aut etia distantio Sacerdina- rum episcoporum pro qualitate negocii. Sed non habet illud sacerdotale tibi sis in concilium ex seipso aut ex proprio priuilegio inobliquabilem regula oris
22: Κi Vexi tis & fidei nisi ex priuilegio Petri ecclesiastics hierarchiaeli, fidei. iiiii capitis, cui uni impetrauit Christus, ne fides eius deficeret ad confirmati, 420ὰ dos fratres in fide.Cui etiam quamdiu ut sundamento aedificium uni. phoe est.αὶ tur & innititur,fit particeps eius priuilegii capitis,& quicquid ab eiusmohim hiὰ concilio cogregato una cum suo capite definitur, sancitur aut decerni, tur hoc verum iustum & sacrosanctum est. At sine suo illo capite, quin, quani sui, tumuis maximum & numerosissimum, cilium eo priuilegio plane de hi riti est' stituitur, quemadmodum clarius demonstrabimus in sequentibus. Itas rate eapitis tametsi multorum consilia adhibeantur ad definitionem eorum, quaere,ia i l .a I seruntur ad cathedram apostolicam, unius tamen praesidentis autoritate
, ,.si & priuilegio prosertur indubiae veritatis sententia. Ita Sc in illa synam, Id abori ga veteri quemadmodum superius demonstrauimus,difficiliora & ma, V gis ambigua iudicia,quae referri praecipiebantur ad cathedram illa Mosa
fidenti, au icam definiebantur concilio quidem sacerdotum omnium, qui pro tem, iis, bd.eta Pore ministrabat domino in eo loco quem ipse elegerat autoritate tamen. s. 7:' a P psidis ς/xhedrae. Iracpcontrouersiam eiusmodi inter se habenis
tali, alii a tibus dicitur, ut ascendant ad locum,quem elegerit dominus. ibi ν inter, rogent
432쪽
A ingent sicerdotes initas qui indicabunt inquit tibi iudici j veritate.Cui fiam Inius vero in eiusmodi concilio sacrosanetam autoritatem reuereri dc prorsus sequi debrant, continuo subditur:Qui autem, inquit superbierit nos lens obedire sacerdotis imperio, qui eo tempore ministrat domino deo tuo ex decreto iudicis morietur homo ille. Vides hic non iam plurium sacerdotum mentionem fieri,sed unius praesidis, inquam, cuius illa censeanir sententia illud iudicium,& aduersus quem inobedientia mortis exoptabatur supplicio. Non enim dicituriSi quis superbierit, nolens obedire erdotum imperio: sed sacerdotis statis, ut seruiat ibi domino deo tuo. Ita enim habere Hebraicam veritatem simul & LXX. Interpretes,sii pra , inditauimus.Stantis,inquam,super alios,& loco illi pretesidentis. Sed ho, rum post erit adhuc uberior explicatio. Ad argumetitum autem Canonitarum ex c. Si papa.XL.dist. quod, omnibus illis trariae assertionis iundamentum est accuratiore respon,
ne nequasi opus est. N5 est enim dictum alicuius cuius nos magnope et tare premasiaut praegravet autoritas. Non equidem diuinae scripturiae non definitio aut synodalis,aut praesidentis hierarchiae ecclesiasticae non deni, que alicuius ex illis primae classis scriptoribus ecclesiasticis: sed quod via noto cuidam Bonifacio martyri adscribit Gratianus: vere an salse, neque id quidem satis exploratum est. uod ipsum tamen nihil ponit, nihil asfirmat nobis contrarium,sed dicit, quod papae salutis suae fraternaem ne, gligentis culpas hic redarguere praesumat mortalium nullus. Suia cunis 'istos ipse iudicaturus,anemine est iudicandus,nisi forte deprehendatura fide deuius. Pro cuius perpetuo statu, uniuersitas fidelium tanto orat inastatius, quanto suam salute post deum ex illius incolumitate animadueratit propensius pendere. Vides conditionalem, quae nihil ponit, nec assi mat papam esse posse haereticum:sed si sorte esset Q tunc hic iudicandus' foret: clarissime significans no se credere u ita esse possit, sed si sorte esset.
Vt ab initio omnes se gesserint Romani pontifices pro ecclesiasticae hierarchiae principi h .illamin pririei palem eccIesiastici egiminis autoritate super uniuersam ecclesiana reapsiaci laeto exereuerint,luculentissime demonstrare. CAP. IX.
A flantis ex ipsa primum forma societatis ecclesiasticae, deinde in vis r pricterea ex clarissimis Chrici sti verbis. Postremo ex ipsa rectae scripturarum intelli etiae im
allibili amussi,videlicet catholicae ecclesiae consensu A communi senten ζω. tia,clarissime demonstrauimus,ut erat plane necessarium Christianae e clesiae dirigi gubernarim sub uno capite ita illi constitutum a Christo Petrum rapui,successoreso eius Rom.pontifices ut ν eisdem dederit in Petro uniuersam illam autoritatem patrifamilias ecclesiasticae domus necessariam, nempe obligandi omnes,qui eiusdem semiliae Christianae sunt Harum praeceptionum vinculis,uniciii suum praescribendi officiu eiusaque rationem ab unoquom exigendi & ut tuadi ita 8c ligata dissoluen,
di pro usu Sc utilitate e si is p adeo ipsas claues regni coelorum. Ad Nn quo
433쪽
hierarchia primatu, autoritate
sngulari et priuilegio. Anaeleti te requis uerit ecclesiasti eae hierarehiae facies.
HIERARCHIAE ECCLESIASTICAS cuoriini etia reserti oporteat iudicium definitionem Sc sententiam quie o quid in eadem domo ecclesiastica exortum fuerit quaestionis ac contro. uersiae inter eiusdem domus lamiliam: quatenus eiusmodi, hoc est, de tade, religione. lijsq; ecclesiasticis negociis. Quibus eam ob causam 'a i de stibilis fidei priuilegium contulimnquam alijs praescribendi,quam
sequi tenerentur fidei regulam,potestatem habentibus. Nunc ex ipsa res euidentia consecutisq; effectibus, eadem ipsa coproobare uniuersi,tempestiuum mihi videtur. Et in primis ut Romani pontifices a nascentis ecclesiae primordio uniuersi ita se gesserint,tanu ecclesiasticae hierarchiae principes magna ν cum libertate, maNimocp totius oris bis consensu, supereminetem illam ecclesiastici regiminis autoritatem aepotestatem exercuerint super omnes mundi ecclesias. Vt in omnibus orauioribus dissicilioribusq; causis ex toto orbe ad eorudem recurrerint uidicium. Quanquam autem illius primitiuae ecclesiae historia haud sone satis perserpta diligenter fid literip ad nos peruenerit Ea siquide tempestate magis satagentibus quibus* memoriae digna agere, u altam geosta commentari,aut commendare memoriae. Adhuc enim seruens illaecclesia; recenter suis Christi sanguine in assiduis pressuris , 8c huius mundi aduersitatibus succrescens, aduersus huius mundi potestates, aduerisus dominos tenebrarum aduersus spiritales nequitias in coelistibus semper tum in procinctii, semper stabat in acie attamen ex sanctissimorum pontificum quae ecclesiasticorum occasione negociorum scriptae,5 vestrii ecclesiastici quidam canones in ecclesia diligentissime semper religiosis simeque conseruatae tueriin variis decretalibus epistolis, aliorum' qui Paulo post ea tempora subsecuti sunt, scriptorum luculetissimis testimo, niis haud erit difficile aestimare illius primitiuae ecclessae laciem, quantus in ea vigor ecclegasticae disciplinae, quae in ecclesiastica hierarchia praemdentium, i reuerenda a metuenda autoritas. νPrimum itaq; illius sanisti Anacleti, beatissimi Petri discipuli et inca, thestra successoris epistola ad uniuersos toto orbe Christi sacerdotes, sistis indicat illius quae tunc proxime ab apostolis constituta fuerat) hierarchiae ecclesiasticae faciem, per quam ex toto orbe terrarum, clesiastica negocia, dc totius ecclesiae cura ad unam Petri sedem ordinatissime resere, bantur:ipsarum principalium sedium ordinem , qui ab apostolis c6stitutus est,explicans. Inter quas omnes Romanam ecclesiam non ab aposto. Iis, sed ab ipso domino saluatore nostro docet accepisse primatu , quemaadmodum superius audiuisti. In qua tandem subiungit in haec verba: Si, inquit, frater aliquis prsoccupatus fuerit in aliquo delicto,vos qui spi, ritales ei s instruite eum in spiritu lenitatis. Si quae vero aliae causae dissi, citores inter vos ortae fuerint, ad huius sinci sedis apicem , quasi ad c putrefertqui apostolico terminentur iudicio. Quia sic dominum veste,
434쪽
A apostolica sedes cardo &caput a domino,5 non ab alio est costituta. Et fieren a sicut cardine ollium regitur: sic huius sanelae sedis autoritate omnes ec, Mesessae disponente domino reguntu Haec ille Anaclerus illis ipsis apostolarum teporibus.Ex quibus claris i me demostratur etiam ab initio con, . stituta iam ecclesiasticae hierarchiae Arma,totius ecclesis cura, omnesen toto orbe diiticiliores ecclesiasticas causas relatas fuisse ad apostolica sede. Non minorem autoritatem preteserunt, quae scribit Euamstus, illius Ana leti continuus successor: simulque euidentissimum testimonium perhibent eiusdem, quod ex Anacteto iam demonstrauimus, videlicet ut ex toto orbe terrarum ad cathedram Petri relatum fuerit qucquid Vs, quam in ecclesia oriretur difficultatis quaestionis 5 controuersis. Suod Eua isti ea maxime indicat illa eius, qua uniuersae Africanae regionis episcoporum consultationibus respondet, epistola in haec verba: Consulentibus vo, e qu' regi, bis fratres charissimi quid super his quae in vestris continebatur scriptis, qvisum esset nobis, ves quid docibilis ratio persuaderet, aut quid a beatis no imper
apostolis nobis traditum aut custoditum remancret, Optantes, Vt relux H e notalistis nostris instrui documentis , dilectio vestra ecclesiasticam normam secuta, ad sedem apostolicam referre maluit quasi ad caput, quid debe, rei de rebus dub is custodire, u usurpatione temeraria, quae sibi vide,
rentur, praesumere. canis epi-
Rursus, in altera eiusdem ad Aegyptiorum episcopos epistola postuillos redarguit ut transgressores ecclesiasticolu canonum, quod suis sedi, bus quosdam eiecissent ex fratribus, ct in eorundem locum superordianassent alios, praecipit,tanquam super eos potestatem exercens , ut eleetis, quos prioribus superordinauerant illos in pristinas suas ecclesias restituisant. Quod si inquit, aduersus eos aliquam querelam habueritis, post reastitutionem de ea inquirendum erit, & huius sancti e sedis autoritate tera C minandum. Vides ita etiam tunc huius sedis autoritate terminari consueuisse queresas, quae in trasmarinis regionibus inter Aegyptiorum oriebantur episcopos. Vides normam ecclesiasticam, quam secuti illi Astica L. ni episcopi referebant suas dubitationes ad beatissimi Petri cathedra,cui marinasq- attestates,ut supra audisti, illi Terraconen. prouinciae episcopi ad beatis, , μ' 'simum Hilarium. Etiam si inquiunt nulla di staret necessitas ecclesiasticae rixate termidisciplinae, nobis expetendum reuera fuerat illud priuilegium sedis vo Pi s X strae,&c. Inde responsa quan entes,unde nihil errore nihil prssumptione, μ' sed pontificali totum deliberatione praecipitur. Vides etiam hic conses, sam normam ecclesiasticae disciplinae, quae necessitatem omnibus impotnit sua dubia ad apostolicam sedem referendi. Vides confessum Sc notorium eiusdem sedis priuilegium. Eadem clarissime attestantur Alexadri Π,MdemGillius primi qui Euaristo successit diuersae decretales epistols. Inter quas, ' in ea quae inscripta est orthodoxis omnibus per diuersas prouincias dolmino simulantibus, legitur in hax verba: atu est inquit, ad huius sana
435쪽
CAP. IX. ΗIERARCHIAE ECCLLSIASTICAEurip ea cis sedis apicem cui summarum dispositiones causarum dc omniane, ti A t gocia ecclesiarii in a disio comissa supcipso dicente principi apostoloriam Petro:Tu es Petrus,& super hanc petram sdificalis ecclesiam mea,&c)q, quida aemuli Christi, sacerdotes des ad iudices publicos accusare pro sumant 8 c. Audis quid hic dicar Eadem certe quae ille Anactetus video . licet ab ipso domino apostolicae sedi at* eidem praesidentibus commis,sas summarum causarum dispositiones , grauioracis ecclesiam omnium
negocia. Quemadmodum in synagoga veteri prindentibus loco, quem illic elegerat dominus,omne ambiguum & dissicile iudicium. Extiteris Non minorem his fidem facit ille beatissimus Sixtus Alexandri stic. cetar, qui sub Hadriano principe sextus a Petro ad totius orbis episco, posscribit in haec verba: Sixtus uniuersalis apostolicae ecclesis episcopu tam facere omnibus episcopis salutem in domino: Post privinita plera apostoli, eorum S ecclesiasticorum dogmatum:Siquis vero, inquit Vestrum puletesiae epi- satus fuerit aliqua aduersitate, licenter hanc sanctam & apostolica appes. LA ii, iis let sedem S ad eam quasi ad caput refugium habeat ne innocens damnetusiaut ecclesia sua detrimentum patiatur,&c. Ab hac enim sancta sedea . sanetis apostolis tueri,defendi 8c liberari episcopi iussi sunt. Ut sicut eorudisnositione ordinante domino primitus sunt costituti: ita huius sanet estolicam. Iedis, cuius dii politioni eorum causas&iudicia seruauerunt, protectioη
ne suturis temporibus sint ab omnibus persequutionibus semper liberi. Episcopo Vnde merito culpantur hi, qui aliter circa fratres egerint, u huius sedis mi d, ut ' ctoribus placere cognouerint,&e. Dcinde laquam principalem illam in
d Rutori' ecclesiastica hierarchia autoritatem exercens, ecclesiasticum quoddam de in ab ini- cretum edicit cuius ipse retior illam ipsam autoritatem sonat. Est his n. . in si Verbis: Nos igitur tanquam omnium curam gerentes propter huius se. xti tonans dis apicem decernimus,ut nemo pontificum alique suis rebus spoliatum mitie situ. episcopum aut e sua sede expulsum, excommunicare aut iudicare praesu, Fmat,&c.Si quis autem aliter praesumpsesit, sciat censuram huius sedis si, hi non destituram .Haec ille Sixtus: qui,ut audis,non unius Romanae,sed
uniuersalis ecclesiae, qualem se scribit, episcopum se quoq; gessit. In qui
bus audis ex toto orbe appellationes eorum, qui a suis prouincialibus imdicibus praegrauari se putabant ad huius sedis autoritatem & iudicium. Audis tanquam ecclesiasticae hierarchiae principem, promulgantem in . nonem ecclesiasticum. Audis huius sedis censuram comminantem dea creti sui transgressoribus. Et haet at ν alia plera , quae non minore priose serunt autoritatem, ante annos mille quadringentos, a sanistissimis it.
Iis pontificibus scripta sunt. A quibus non sunt absimilia, quae in Thele, sphori gloriosi martyris, & Igenu pontificum in totum orbem directis decretalibus leguntur epistolis. Et nunquid hos omnes ut Lutherus ille,&qui eiusdem impietatis sunt, impudentissime&sacrilego ore blasphe
imhζziis mant ista sibi tyranice usurpasse,& ubi se Petri successores iaciun men
Perurget Lutherus eum suis, et
436쪽
LIBER IIII. RI. CCXIII. A titos dicemus studio esserendae Romanae cui praefuerunt ecclesiae Nun, quid no ita potius, ut suam statione n qua constituti erant a domino tuerentur, 3c ecclesiasticam hierarchiam disciplinamque, in qua omnis ec,
clesiae salutem, pacem ac Vnitatem consistere certum est, conseruarent:
o quae acceperant ab apostolissoriamque principibus,ra libere predicasse, cum id requireret res & negocium Nunquid ab aliquibus his reclamatu invenies quoti es ista sua quam praedicabant autoritate totius orbis episcopossibilaciebant obnoxios: dc non potius omnium consessione, totiusque orbis conisisti, hanc eo, rum autoritatem quod clarius in progressu intelliges suisse confirma, tam Sc recognitam c Mirum profecto, si illos nondum pudeat ecclesia.
sticarum rerum ignorantissimos qui se in arce omnis sapientiae locantes, diuinorum humanorum* omnium Aristarchos & censores faciunt &s nos docen si vesimus credere,huius sanctae sedis autoritatem exorta nu perrime & a recenti hominum memoria. Sed&Phest notissima historia, quemadmodum in orbem uniuer, Ex Piillisto sum edixerit te consona paschalis solennitatis obseruatione,non quarta.decima mesis primi ritu Hebraico quemadmodum in Asiaticis & Oris laui iacere en talibus ecclesijs plurimis eatenus fecerant, apostolorum quorudam in hoc praetendentes exemplum:qui ut in alijs multis ita & hac in reconde,scenderant a principio fragilitati suae gentis, Iudaicae illi obstinationi)sed die dominico proxime sequente illam quartamdecimam, ut a beatis, simo Petuo legitime instituta ab initio acceperat & obseruauerat Roma, na & totius Occidentis ecclesia. Qua de re decretali directa in orbem uniuersum epistola, affirmas etiam angelica quadam de hoc se admonitum reuelatione, per Hermem quendam virum sanctum, doctorem fides Sco cripturarum , subiungit hoc suum decretum:Vnde, inquit,& nos apos Demium stolica autoritate instituimus omnes ita obseruare debere, quia & nos Mobseruamus, nec debetis a capite quoquo modo dissidere.Cauete autem ecelesia ob
diligenter omnes, ne quis vos decipiat per aliquam astrologiam aut phi, losophiam,&inanem fallaciam secundum traditionem hominum,&non secundum Christum & traditionem rectam. In Christo enim habutat omnis plenitudo diuinitatis corporaliter, ut sitis in illo repleti, qui est caput omnis principatus & potestatis.Qui & hac sanctam apostolicam sedem omnium ecclesiarum caput esse praecepit, ipso dicente principi a, postolorum Petro: Tu es Petrus, dc super hanc petram aedificabo ecclesiam meam,&c. Haec ille Pius.
Quanquam aute ipsa haec constituendi praecipiendicu in uniuersam ecclesiam Romani pontisicis libertas, quam nunc in Pio S paulo ante in Sixto audivistis, satis luculenter demonstret non selum quam ipsi sibi au toritatem praesumpsta int super uniuersam ecclesiam, sed etiam totius de hoc ecclesiae tacitam consessionem dc recognitionem. Vt tamen clarius
437쪽
CAP. IX. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAE intellioatur u non negligenter aut contemptim etiam a i Sine distan, otibus Asiae clientiscp ecclesiis exceptum fuerit hoc Pij decretum quae vepraedictum est, eatenus consueuerant quartadecima mensis primi cu Iu daeis pascha celebrare,dominicae diei nulla ratione habita.Cuius suae ob, seruationis, S beatissimum Ioannem euangelistam,&nonnullos alios ex apostolis praeredebant autores,quos similiter chlebrates viderant, in hoc,
ut diximus suae gentis fragilitati condescendentes ab initio. Qu1 ob causam & Petrus 5c Iacobus in circuncisorum praesentia inueniuntur letis obseruasse caeremonias,at adeo Paulus ipse , alioqui ex prosesib hosti, Iudaicae seruitutis etiam pene ad scandalu lux ratis in illo principio, unis Aia..ii de & in illum Hierosolymis saeta est totius populi seditio, & coniuratio, qui tamen pacifice tulit Iacobum dc Petrum, quoties adesse contingcret, resiquos* apostolos. Itaq; cum ills pπ Asiam ecclesis ab eo quod eatenus
obseruauerant haud temere recedendum putarent,praesertim cum Ioan. in is euangelistae & aliorum nonnulloni apostolorum, recens in eo seque, rentur exemplum,nec tamen Romani pontificis capitis hierarchiae ecclesiasticae diuersum ab eo praecipientis, autoritatem auderent contemnere,
o piaeseae Polycarpum B. Ioannis euangeliis discipula, & ab eodem Smyrneum
vi ad μ', ordinatum episcopum luc totius Asiae honoratissimum Romam desti. M Asiatieo narunt,ut Ro. pontifici de se satisfacoet,& suae illi obseruationis pereunrationem redderent & autores. em defuncto statim Pio sub A, .niceto eius successore Romam venist e. sanctus Irenaeus eiusde Polycar, in p: auditor Eus inius Casariesi.& diuus Hieronymus testes sunt. Cu quo super hac quasione ita transegit, ut non unusqui 1 suam sententia ob. stinata contentione defenderet. Nemenim Anicetus Polyearpo suadere Poterat, ut non obseruaret ea, quae nouerat Ioannem discipulum domi, rii, vel caeteros apostolos cum quibus semper suerat, obseruasse. Neque rursus Anicetum Polycarpus persuasit ea deserere quae ille dicebat malo. Frum a se more seruari.Cum in haec inter se habuissentiandem communicauerunt sibi inuicem ita ut concedem Anicetus Polycarponiam sacer. dotali ministerio honoris duntaxat contemplatione, perfungi: & ita ab inuicem plena fide pace integra,& firma charitate discedunt,ut omnes ecclesiae siue quae ita de pascha siue quae non ita obseruarent, inter se tamen concordiam custodirent. Haec apud Eusebium ex Irenaei ad Uictorem
epistola. Siquidem non videbatur sancto sapientissimo p pontifici eam
ob rem, quae utcun tolerari ad tempus&dissimulari poterat nouam tunc excitare tragoediam quando nec intus nec soris satis tutam pace haabebat ecclesia:& Martionis ac Valentinimontani quo Vataphrygum&Apellitarum tunc exorientes hari eses,& quae in ecclesiam debaccha, batur, principum persecutio, inqua etiam utero ipsorum , hoc est, tam Polycarpus Q Anicetus aliquanto post glorioso consummati sunt man.
Uris,maius grauius p negocium Missi sani Cliti delibus. - At illis
438쪽
LIBER III s. rol. CCXIII. λ At illiis sopitis rursus 8c quiescentibus Victor Roma pontifex dc ipse gloriosin Christi martyr praederessores sui Pii decretum renouare ac statuere cupiens Sc consonam paschalis obseruationis unitatem,per uniuer stize.
sam ecclesiam introducere, quo Asiaticas illas Orientalesque ecclesias, ab antiquo illo suo ritu Iudaico abduceret facilius, sacerdotales conuentus per diuersas proti incias celebrari iussit, & ipse primus Romae celebra,
iiii vicinorum episcoporum concilium. Per Gallias autem celebrato eas bidem de re sacerdotum concilio Irenaeus presuit Lugdunensis episcopus. uerso pro
' Praeterea & in Caesarea Pristinae plures & insignes concilio interfuerat ' ζecclesiarum antistites,cui Theophilus praesuit,iplius Caesareae episcopus. si a coum,
Ad eundem modum & in Ponti prouincia conuenerunt episcopi sub ii Palmea & in Achaia sub Bacchylo Corinthiorum episcopo.Qui omnes
ad mandatum Uietoris, in suis quique prouinciis conuenientes, proros statis ad se inuicem epistollis, conueniunt in apostolicae sedis sententiam, v S ecclesiasticum decretum dudum per Pium promulgatum,sed remisosius exaetiam confirmarunt: definientes exapoliolica &Christi institu. tione, pascha celebrandum esse non ritu veteri cum Iudaeis, quartadecisma mensis primi sed dominica proxima quasso Christus surrexit a mors tuis: ut sem per ab initio fidissima apostolicae traditionis custos, obseruas uerat Romana ecclesia. At clim soli Alianae regionis episcopi, qui etiam Solius Assa
ad Uictoris mandatum super eadem quaestione congregati fuerant sub τρωπῶ,
Polycrate Ephesino episcoposuam tuerentur obseruationem antiquam& Iudaicam, nec ab ea ut quam ex diuina instinitione ortum habere tioire pata credebant quoquo paueo dimoueri se sinerent, nec induci possent, ut ea in re consentirent reliquae ecclesiae,Victor erga cosdem seuerius distri ictius apens nec Polycratis pro eis faustassionem suscipiens quam suae iis Asiae αhistoriae Euta ius inserit totius Asiae&vicinarum prouinciarum sibi p ouit ariC non obsequentes ecclesias, priuat communione ecclesiastica. Id quod Irea nam,&aliis plerisque non probabatur episcopis, ut ob rem tantillam eleii stri quae serri ad tempus dissimularim facile poterat pacem turbaret ecclesiae..ia de re etiam scriptis ad illum literis liberius cum eo expostulant, P0 siastica.i praedecetaris sui in eadem causa plenum prudentiae praetendentes exaemplum. Ipse tamen in sententia perstitit, cui & uniuersa Christi obedi,uit ecclesia,quae deinceps quartodecumanis ita vocabantur illi qui Iuda, aco ritu petibiciabat celebrare pascha non com municauit,sed habuit ut haereticos.Ex quibus perdurantes Miquiae ad tempus usque Niceni, araque etiam Chalcedonensis concit a coacti sunt in eisdem quartodecumas enorum,ut vocabant errorem & limesim abiurare: ut in aetis eorundem
conciliorum legitur. Et haec ita gesta evidenter ostendunt Victoris,Polycratis & Irenaei ea ipsa de re ad se scriptae epistolae. Praeterea Eusebius Crsarien.Hieronymus Sc ari testimoniu perhibet. Socrates quoq; Graecus εο λιπε autor in ecclesiastica sua historia his verbis mentulit:Plurimi circa Asiam - Nn iiij anim
439쪽
holus autoritatis re manae ecclesiae.&R . pontificu.
antiquitus quartodecimo die pascha oblimauer non respicities sabba. Dii diem, & ita iacientes non segregabansur ab illis qui aliter c arabant. donec Victor Romanae ecclesiae episcopus excommunicationem quar todecumanis misisset in Asiam. Vides & huius testimori quod poste
communicationis sententiam a Victore prolatam in quartodecumanos ab eorum comunione abstinuerint, qui celebrabant aliter ioc est, catholiaca & orthodoxa Christi ecclesia quae uniuersa praeter Asiaticos illos cono cordabat in obseruatione paschali eum Romana ecclesia. Hic vellem subsisterent paulisper & pedem figer qui non ita nuper, &a recenti memoria hominum exortam dicunt Romanae ecclesiae autoritatem super alias & nobiscum perpenderent,quid ergo causae fuerit, etiam illo seculo hoc est vix CL.annis post Christum tantum sit ausus ible Victor usurpare sibi autoritatis super alios omnes totius orbis episcos Pos, tam fuerit imperiosus ac vehemens etiam in tam longe a se distan. Etes uniuersas Orientis ecclesias ut eas ab antiquo illo suo ritu non tam rastione v autoritate & imperio, etiam inuitas moliretur abstrahere Quid etiam Sinon sunt reueritae illae tam longe sitae ecclesiae, in Victore tamquam succestare Petri, illam, quae capiti ecclesiasticae hierarchiae competit, principalem ecclesiastici regiminis autoritatem , qua posset omnes obligare suarum praeceptionum vinculis: cur quaeso cesserunt tam ima Portune, tam moleste imperanti Cur non contempserunt illa fulmina censurarum, inaniter, & in non subditos ut hi dicereno iurisdietioni suae districta Cur ab illorum excommunicatorum communione abs stinuit uniuersa Christi ecclesia tametsi non probauerit excommunicari:
ut quod praecipiti iactum consilio plurimi arguebant episcopi Quod si non fuisset haec Romanorum pontificum totius orbis cosensu & conssessione super uniuersam ecclesiam autoritas quid illo sibi usurpantitanatum imperii & iurisdictionis in alienos seruos fuisset magis ridiculum quid tam importuna, tam impotenti eius arrogatia intolerabilius Quid illis Asiaticis, tam longe a Roma distantibus eccles is abie filius quod Mnuper ex Asia Romam misissent illum Polycarpum ob illud Pij quod audisti decretum,& nunc istius Victoris censuris & excommunicati nibus adigi se permitterent hoc deserere, quod ex apostolorum traditior obseruauerat ab initio Et quid de uniuersa dices ecclesia, quς illos ob Victoris excommunicati m habuit pro excommunicatis,& deinde in ea dem pertinacius persistentes pro haereticis Quo elogio exornati sunt, Aca Niceno &a Chalcedonen. concili . -
Quod si insuper & actorum & scriptorum ab eodem Victore, de ecaelesiasticis causis & negoc is ad diuersos per orbe episcopos vim & eneragiam perpendas clarissime intelliges,&quam ille persena esserit in ecclesia,& ad in eo recognouerit orbis uniuersus. Stabit ad Ineophilum Alexandrinum,& uniuersam eius ecclesiam in haec verba:
440쪽
- ssae archis it opusTheophilo piscopo 5c metis fratribus in Alexandria dominosamulantibus. Et post Theophilsi praemis a pleraq;. Similiter & ea vos iudicare ad apostolica delatu est se, dem,quae praeternosti am vobis definire non licet autoritate. Unde stant Vi 'or unitum liquet a tempore apostolorum δc deinceps. Placuit, ut accusatus vel eidis is hi iudicatus a comprouincialibus in aliqua causa episcopis, licenter apellet Sc adeat apostolicae sedis pontificem, qui aut per se, aut per vicarios suos estis retraestari negocium procuret, & dum iterato iudicio pontifex caussam illius tractat, nullus alius in eius locum ponatur aut ordinetur episco Pus. Quoniam, quanquam comprouincialibus episcopis, accusati cavi 2sam pontificis scrutari liceat non tamen absolute definire inconsulto Ro, mano pontifice permissum est.Cum vni beatissimo Petro non ab alio, lab ipso dictum sit dom ino Quaecunque alligaueris super terram , erunt uςserri dis ligata &in coelis:& quaecunque solueris super terram, erunt soluta&B in coelis. Et alibi in institutis legitur apostolicis. Si quis putauerit se a pro. prio metropolitano grauari, apud patriarcham aut primatem dioecesi,
os, aut penes uniuersalis apostolicae ecclesiae iudicetur sedem. Quare nis Nota ean
hil est aliud fratres talis vestra praesumptio nisi apostoloru successorum. II 'lique eorum terminos transgredi, eorumque decreta violare.Haec ille Vis a Uictore.
Aor que audis non solum Romanae,sed Sc uniuersalis ecclesiae archiepiscopum . Audis autoritatem Sc praerogatiuam Romanae ecclesiae, non se, tum c5stitutam a Christo, sed etiam comprobatam decretis apostolicis. Quibus expresse costitutum est, appellationes ex toto orbe terrarum ad eadem reserri debere.Maiores causas Sc praecipua quaeq; ecclesiarum nes poeta illius terminari iudicio.
Eadem haec pene ad verbum fidentissime praedicat Sixtus ille secvn. Eade seadus gloriosissimus Christi martyr Sc pontifex,at iterum iterii mo repetit. Primo in epistola ad Gratum episcopu: deinde epistola altera ad epi, 'RNyre in scopos per Hispaniam. Eadem quom Felix primus sanctissi inus ponti, eeei ic:ub sex in epistola ad Paternum episcopum. Nec his sunt absimilia quae scribit Marcellus gloriosus martyr 5c poti Felice. 'sex ad uniuersos per Antiochenam prouincia constitutos episcopos: Rogamus,inquit vos fratres,ut non aliud doceatis ac sentiatis, si quod a bea. μυεμ α to Petro apostolo, dc reliquis apostolis ac patribus accepistis. Ab illo Onim primum instructi estis ideo non oportet vos primum derelinquere patrem 3c alienos sequi. Ipse enim est caput totius ecclesiae, cui dominus Petrus ea ait: Tu es Petrus, 5c super hanc petram aedificabo ecclessam meam,&c.Eius enim sedes primum apud vos fuit, quae postea iubente domis no Romam translata est, cui adminiculante gratia diuina praesidemus. Nec ab eius dispositione deviare oportet, ad quam cuncta maiora negos utacia ecclesiastica, diuina disponente aratia, iussa sunt referri, ut ab ea cainonice dii ponantur,cxc Ad quam omnes, quin ad caput, iuxta aposto, rio relata ad lorum