Hierarchiae ecclesiasticae assertio per Albertum Pighium Campesem, D. Joannis Vitraiectensis Praepositum, ab ipso autore sub mortem diligenter recognita, & noua accessione passim locupletata. ..

421쪽

CARUM. HIERARCHIAE ECCLEsIAITICAE

tu cauerantu baptismi aut sacri ordinis sacramenta ab eodem acceperinvi persuadebantur a quibusdam pacis hostibus sibi detrimento fore croderent in perceptis ab illo sacramentis Rob id, utrius damnationi subsscriberent difficilius induci possent,im pediretu rep per id seu stus opta, tae Sc sanciae unionis pacis Sc concordiae illud ipsum prsueniens sanitus Sc sapiens pontifex: non quidem contia dei decreta,& suorum praedecessorum 8c successorum quemadmoduille non minus impie u incircuns specte contra orthodoxum pontificem effutijt sed secudum orthod aefidei regulam & sanctorum quod post intelliges praedecetarum suo.

rum exemplum declarauit illius damnationem, nulli damno aut pro iii dicio fore his qui ab eo baptismi aut sacri ordinis sacramenta susceperiit; redintegratis ac retinitis catholicae ecclesiae. Quae ut ita aeta ac verissima intelligas illam ipsam eius epistolam subiiciemus ad imperatorem Ana. stasium scriptam in haec verba:

Gloriosissimo ac clemetissimo filio Anastasio Augusto, Anast illus e. μpiscopus. Exordium pontisicatus mes primitus oblata populis pace pro, histisidia nuncio, Πῆdenter pro fide catholica, humilis pietati vestrae precator oeperatorem. curro.In quo primum mihi diuinum liuorem propinquasse confido. Ununc consonantia in me augustissimi nominis tui, non dubium prici L. auxilium ut sicut praecelsum vocabulum pietatis tuae per uniuersas genates toto orbe prssulget: ita per ministerium humilitatis meae sicut semper est sedes beatissimi Petri in uniuersa ecclesia assignatu sibi a domino deo

teneat principatum nec propter unum mortuum diutius tunica illa salistiatoris desuper contexta per totum,malae sortis patiatur incertum , quae

sola in discussionem pro firmitate sui venire non potuit, serenitate tua Praecipue rempublicam gubernante cui etiam in priuata vita tantum circa synceram religionem studium suit ut sicut fama certissime cese, uit, nemo magis vel inter praecipuos sacerdotes, praefixas a sanctis patri, Fbus regulas custodisse dicatur. Quod sanctium studium cum maiestite imper a creuisse confidimus. Legatione itaque iungimur pro Christo. Ne igitur eos propter offensionem ves scandalum patiamini publice no, minari, quorum merita vel a Basillum iudicem latere non possunt, in cuius iam sunt iudicio constituti. Necν illic se potest interserere,in corpoα re mortali adhue temeraria praesumptio ubi non solum consessio lacit a. perta merita singulorum, sed etiam silent lipsius non potest latere secreatum. Namque & praedecessor noster Papa Felix ,& etiam Acacius illic procul dubio sunhvbi unusquisque sub tanto iudice non potest perdere

sui meriti qualitatem,S CPrecamur itaque dilectionem vestram, ut spocialiter nomen taceatur Acati ut quod mulsis ex causis scandalum atque offendiculum ecclesiae concitauit, &c. Quantos enim excessus atq; pra

tabes, G i dementiae tuae suggerere per singulati iis. ' fortassis videat onerosum, Cresconio & Germano statribus.& coepisco, Pis

422쪽

A pis mes quos misimus ad serenitatem tua, de causis singulis Acath, qua, lis sueti instrisistionem plenissimam dedimus, clementiae vestrae jpeciolius recensendam si hoc pietati tuae placu it curiosius indagarene in ali, quo suggestioni nostrae veritas desuisse videatur,ut pro diuina japientia vestra perspicue videre possitis, non superbia vel elatione sedis apostoli, cientem in Acatium processisse sententiksed facinoribus certis, quatum nos illud iudicium quod solum falli non potest aestimamus, zelo magis

diuinitatis extortam, &c. Deinde occurrens illi,quod plurimos retrahe, lina subscribedo in damnationem Acatii ob necessariam quanda quam cum eo uiuo habuerunt communionem, prius, tim in susceptis ab eo, dem sacramentis ecclesiasticis. Iam inquit, secundum catholicae ecclesiae consuetudine sacratissimum serenitatis tue pectus agnoscat,quod nullum de his, quos baptizauit Aca, tius, vel sacerdotes, seu Levitas, ecundum canones ordinauit,vlla eos ex nomine Acatia portio laesionis attingat quo forsitan per iniquum tradi,

in sacramenti gratia minus firma videatur. Nam Sc baptismi quod pro, cui fit ab ecclesia, siue quod ab adultero,vel a fure suerit datum, ad perci,

pientem munus peruenit illibatum. Quia vox illa, quae per columbam sonuit, omnem maculam humanae pollutionis exclusit, qua declaraturae dicitur: Hic est, qui baptizat in spiritu & igne . Nam si visibilis soli,

istius radi j cum per loca foedissima transeunt, nulla contactus inquina tione maculantur,multo magis illius,qui istum visibilem secit, virtus nullaministri indignitate constringitur,&c. Ideo ergo Sc hic, cuius nomen dicimus reticendum, male bona ministrando sibi tantum nocuit. Nam inuiolabile sacramentum quod per illum datum est atq; perseditione suae virtutis obtinuit. uod cum ita sit, aliquorum tamqn in tantum se extenudit curiosa suspicio,Vt imaginentur prolato a papa Felice iudicio postea C inefficaciter in sacramentis quae usurpauit Acatius, egisse, ac proinde eos metuere, qui vel in consecrationibus, vel in baptismate mysteria tradita susceperunt,ne irrita beneficia diuina videantur. Sed meminerint in haequo* parte tractatum praeualere superiorem. Quia non sine usurpatio, ne nominis sacerdot 3 adiudicatus hoc egit. In quo virtutem suam obti,nentibus mysteriis in hoc quoque rea sibi tantum persona nocuit. Nam ad illum pertinuit, quod tuba Dauidica canitur: eruntamen deus conquassabit capita inimicorum suorum, verticem capilli perambulantium in delictis suis. Nam superbia semper sibi non alijs facit ruinam, &αι, de cum sibi nomen sacerdotis vindicauerit damnatus, in ipsius verticem superbiae tumor inflictus est non autem populus diuinis mystems, quae . ab illo percepit exclusus, sed anima sola quae peccauerit, iusto iudicio pro,

.rriae culpae erat obnoxia,quod Hiss numerosa scripturarum testaturin,

structio. Unde remotis hominu studiis, siue versut is in hac adhuc praeas nu fragilitate positorum,secu uir preces nostras annisu & autpritate

423쪽

CAP. . HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE impensi offerte deo nostro una catholicam ecclissa Sc apostolica. inii Dhoc solu est in quo non solii in terris sed etia in coelo trψmphare sine fineislao α possitis.Hactenus illius epistola ad imperatore Anastasiit. Quae sane me

nis r de cooit nescio qd mirari de illo Gratiano. Nam no lectam eide quis posset cmere unde excerptum est illud c. Secundu , pr dicta dist. OX. quod staduclxvr, contra dei dc praedecessorum sum: decreta cillumniatur scripsisse Ana, stafium. Et si legit, quo pallio non intellexerit impudentissimam esse fobulam quam ex nescio qua historia in derogationem nominis Sc memoriae sancti & orthodoxi pontificis subnexuit.Scilicet, Anastasiu volitisse

occulte reuocare Acatiu,S propterea diuino percussum iudicio O cras, sam nimis impudentiam. Quasi non constet luce meridiana clarius indicta eius epistola quo nam pacto illum reuocare voluerit c Vivum ceriste non potuit amdudum enim obierat.Mortui autem ut nomen & me, moria aboleretur a catholica Christi ecclesia, sategit omnibus viribus, Liam literis, i nuncus ostendens Sc persuadens defendenti memoriam Oius imperatori ob graues intolerandosque excessus suos,&eerta sicuriora iustissime damnatum a sede apostolica.Et hoc erat occulte reuoca,

revelle Acatium Iam quod ille infamat eius decretum velut dei decreto,&praedeacessorum successorumque eius in sede apostolica contrarium, quid obsecro continet non pium, orihodoxum& catholicum c Quid, quod non Aa is L. ii culcat D Augustinus aduersus Donatistas haeretiem Neeenim

epistolamr sacramentu aut baptismi aut ordinis nec etiam ius dandi secramentu vim i/ni, verbis dica)amittit schismaticus aut haereticus, Vtruncpem, in qui Uacramentu est,& quada consecratione utrunq; homini datur,illud, cum baptizatur studueum ordinatur.Ideo non licet a catholico utrun

reiterari.Nam si ex ipsa parte schismaticorum venieres etia praepositi aut mepiscopi, qui pro bono pacis correcto schismaticonterrore suscepti sunt, & si visum est opus esse ut eadem officia gererent quae gereban si sunt

tamen rursus ordinandi: sed sicut baptismus in eis, ita & ordinatio manasit integra.Quia tantum in praescisione suerat vicium quod unitate pacis correctum est.Harae docet & asserit ille Augustinus non haereticus,sed orthodoxus,atque adeo orthodoxorum lumen,& insignis doctor eccleste: haec inquam ille docet pro assertione orthodoxae veritatis aduersus hi reticos. Quod si ab haereticis &schismaticis accepta sacramenta, etiami ab ipsis schismaticis&haereticis, suamessicaciam Acutilitatem habeant, correcto solo diuisionis vicio: nunquid aut infirma, aut irrita erunt ea.dem, quae accepit fidelis & orthodoxus populus, in unione manens inatholicae Christi ecclesiae a proprio suo episcopo, nec haeretico, nec schisamatico: sed qui ob alios tantum excessus suos excomunicatus fuerat Cuius etia communione deserere non potuit: praesertim quadri non solum

ille ipse,sed cho pars maxima totius orbis episcoponi quemadmodum

de Acas

424쪽

LIBER IIIL Fol. CC .h de Acatio factum demonstrat illa eius qua aliquanto post explicabimus; stragoedia iniustam at adeo irritam eius excommunicationem contenis derent,&in eiusdem Gmunione persisterent: Certe ubi nunquam sustin orthodoxo populo diuisionis vinum, nihil illi obesse potuit sui episcopi danatis,nec eidem esse damno necessaria quaedam eius eum illo comunto: praefretim quandiu probabiliter ignoram rite excommunicatum Scvalide ob episcoporum pene totius orbis,quod videbant, praeiudicium.

Nunquid ergo haeretica est haec Anastas 3 sententia, & declaratio, quod Acatii damnatio nihil obfuerit fideli eius, orthodoxo populo, nec irrio

tam ut infirmam reddiderit sacramentorum, que secundum sacerdota,

lis ossicii sui debitum eidem ministrauit gratiam Vt autem intelligas non nostru solum sed etiam Canonitarum qui Caribriis a alioqui crassiusculi fiunt, nec nimis emundiae naris) tam de Gratiano suo, , ude Anastasio iudicium Glossa prima indicto c. Secundum, laborat in no. 2us censura eiusdem, ob Gratiani illud, quod supra audisti, de eo pridiudi,

elum. Nam dicit variam esse de illa decretali S eius autore Anastigo susio at in esententiam. Gratiani equidem, qualem audiuimus. Cui dicit consenti, re Melendum quendam,&omnes, qui dicunt veritatem sacramento. rum non esse apud haereticos. Quae sane sententia est haeretica'repro, hata a catholica Christi ecclesiaesus nec in baptizares, nec ordinatis ab harreticis aut schismaticis reuertentibus ad synceritatem fidei 8c unitatem eeclesiae,sacramenta reiterat. Hugonis deinde cuiusdam adfert sententiam plane contrariam,& nobiscum consentientem per omnia: qui nec decreatalem eam reprobatam nec damnatum eius autorem inirmat, in illa nihil contineat, non sanctum, orthodoxum Sc canonicum. Postremo, elisam tertiam quorundam adducit sententiam, Hirmantium ideo reproistatum illude. Secundum, cum autore suo, quia voluit, quod ordinati ab hanetico, sine omni dispensatione, de iure sua exercere possint ossicia. Qua in re vide, obsecro, temeritatem hominum, cum nihil horum omnium dicat Anastasius, quae hi in illum congerunt. Necpenim loquitur de ordinatis ab haeretico sed ab Acatio qui a nemine Vnu haereseos alicuius insimulatus est, sed tantum excommunicatus ob excessus alios, S quia communicauerat horreticis. Quod ipsum tamen idem semper negauit, negaruntque, qui iniustam eius damnationem contendebant, Orientis episcopi, quemadmodum diuersae Gelas' testantur epistolae quibus eius damnationem iustam asserit, praesertim autem ea ad Dardaniae episco,pos. Deinde nihil dicit,nec de iure,nec de dispensatione, ut impudens hieriugator affirmat. Quanu quicquid dicit,merum ius sit sed tantum p cis 6c ecclesiastics unitatis intuitu decreuit aut potius declarauit nihil oboesse culpam & damnationem Acatia, his qui in fide& unitate catholicae

ecclesiae sacramenta ab eo perceperunt,nec sacramentore illorum gratiam

illius culpa aut sem heuacuatam Uitarimatam. Da in re si haerea

425쪽

.M. . HIERARCHIAE ECCLESIAsTICAE ticus est Anastasius bis hereticu suisse beatissimu illum Leone necesse est, qui eodem intuitu permisit illu Anatholium Constantinopolitanu epi,

scopum ministrare in suo gradu &ordine.Quem tamen ter execrandus ille Dioscorus exturbato per vim ac scelus eiecto S. Flauiano episcopo, at adeo neci deditos suo veluti latere aut sinu naeius archidiaconus suerat Constantinopoli ranae intruserat ecclesiae,& ordinarat episcopii Sed

paci ut dixi intuitu in suo illum gradu Sc ordine confirmauit beatissi,

mus Leo satus habes P secum amplexaretur veritatem orthodoxae fidei,& detestaretur Eutice. perfidiam, id quod plurimae eiusdem tes tantur epistolae.Quin Sc uniuei sim Chalcedonensem synodum bis haereticam fuisse necesse est: vi quae ex pr cripto eiusdem Leonis,neminem eorum, etiam qui episcopi ordinati essent ab impia illa haereticorum saetione Di. Ostorica iacturam sacere voluit suae illius dignitatis, gradus aut ordinis:

modo per veram poenitentiam reuersi ad unitatem catholicae ecclesiae, Eamplexarentur synceritatem fidei,& execrarentur impietate haereticam.

Et haee quidem de Anastasio suffecerint ad vindicandu eius nome Scm emoriam a nota atrocissimi criminis,haereseos inquam: quod nullis cile imponendum es prs sertim iamdudum in Christo quiescentium nia si quibus aperto ecclesiae praeiudicio inustum constat.Quin & impudentem salsitate coarguunt eius sabulae qua Gratianus illi sancti & orthodo. xi pontificis nomini & memoriae impie detrahit: temeritatem quom cenosurae Sc iudicii eiusdem de praedicta illius decretali epistola, quam plane

conuincittir aut non legisse,aut minime intellexisse.Cuius sententia, si ea suit quae a Glossa illa eidem attribuitur,non vero illius Anastasia ut audisti est plane haeretica. Benedia Benedictum XI. ut quos volunt, pro suo arbitrio hi hsreticos faciuo etiam hac nota inuenio perstrietii mansinullis qui aduersantur illi inde. rsectibilis fidei priuilegio,quod cathedram apostolicam at esus praesules tueri asserimus , sed quo praetextu aut colore, non inuenio. Quod dum quaero per omnes de illo scriptores & historias, nec leuissimam apud vi, iam suspiciunculam deprehendo tam atrocis in illum notae & infamiae. Quin potius, innes velut uno ore, eximiae virtutis, doctrinae& sancte administrati pontificatus mensibus illis nouem, quibus solis praefuit,teis stimonium perhibent, ex generali ordinis Dominicani primum in Carisdinalem, deinde electius in summum pontificem. Et ne sorte ut fit laci, Ie in numero incidisset error per omnes esus nominis pontifices percurorem neminem tamen inueni in que vel minima nota rius criminis competat. Ita hi quasi pro ludo habent infamare sanctos & orthodoxos ponistifices iam cum Christo regnantes, de omnium atrocissimo crimine ima pietatis haereticae. RRς eundem modum&quae de Ioanne vigesimosecundo asseruntiira nullis, merae nugae sunsimo medacia. Scripseriint quida nostra tema

pestate

426쪽

. LIBER IIII. I. CCum A pestate vitas potificum Romanoni,sed plurima pro suo scripserunt assectit & libidine: quibus dum seruiunt, impudentissime ac mendacissime debacchantur in famam innocentium & sanctorum pontificum. Quod nuper quidam Ioannes Battus fecit in vita sanctae memoriae Adriani se, titi pontificis maximi, in Theologicis his stlidim quondam praeceptoris nostri. In quem virum sine controuersia sanctu, doctissimumci; ille tam

impia tam nephadagam execranda mentitur impudentissime, ut ipsum etiam coelum commaculare possent Sc inficere. Idem, tametsi magis dissimulanter 8c tecte, secisse Platinam in Paulum secundum certum est.De

quo desuncto quod illi ob sua demerita merito aduersus sucrat ut se ulcisci posset commodius omnium ad sua tempora pontificum historiam congerere aggressus est,quo ita maiori fide & a pluribus legerentur quae de Paulo mentiri voluit. Sic & Ludovici illius Baliari execrati a Joannes vigesimosecundo Sc sede apostolica,deinde etiam priuati imperio cultis libro sequenti explicaturi sumus tragoediam)studium et largitio multos coliculo venalia habentes ingenia, venales linguas & calamos, impulit execranda multa comminisci Sc effutire aduersus doctissimum, magni, que animi pontificem Sc dignitatem ecclesiasticam. Inter quos praecipui&velut antesignani quidam erant Marsilius ille Patauinus quem librosequenti excutiemus exactius & Occam pseudo monachus, pseudoque Theologus illius Ludovici familiaris conuictor. Qui Ioannis illius ingesimi secundi definitiones quasdam calumniabantur ut hari eucas, i fi haereticissimi alia etiam eidem impingentes mendaci velut impietatis seruiles, conductith milites, Sc qui in hoc, impio execrandoque imperatori locauerunt suam operam .Quorum nudis imp ijscp assertionibus, si quis ves tantillum moueri possit aduersus clarissima quae induximus priuilese gii apostolicae cathedrar& idem praesidentiu in argumenta&testimo,

nia is mihi non bene ad veritatem, pietatem affectus videbitum praesertim cum non facile adduci quis debeat, Ut credat de his, quorum in pace requiescit memoria,tam atrox crimen prauitatis haereticae,nisi apertoecoclesiae iudicio de eodem notatus fuerit.

Qua de causa de reo Honorio maiore nobis difficultate ingerit synodalis cui videtuo autoritas. Siquide perstrictum ea nota illii legimus in

actis UI. synodi ut a nobis Latine interpretata et impressa legutur inter autores monoth liticae haeresis, hoc est, unius volutatis S operationis in Christo.Cuius in eisde actis insertitur duae epistolae ad Sergiu Constatis nopolitanu,eiusde haeresis seminatore,& primu assertorem ex sibus eiusmodi haeresi consensisse videri volui. itaq; in principio actionis decima intiae haec legitur censura concilii, tam de Honorio,il de eius epistola. G. citas Sanctum conciliu dixit retractates secundu promissa dogmaticas epi nodi Ut de

stolas quae a Sergio quondam patriarcha huius a deo coseruandae regiae V. ' ὁ urbis smptae sun uri ad i qui tunc fuerat episcopus Phasidis quam la d xini

427쪽

CAP. Vim. ΗIERARCHIAE ECCLEsIAsTICAE Honori a quondam papam antiquae Romae: Similiter aute epistolam Dab Honorio rescriptam ad eundem Sergium hasminuenientes omnino

alienas existere ab apostolicis dogmatibus, Sc definitionibus sanetoin cociliorum, Sc cunctore probabiliu patrum sequi vero salsas doetinnas haereticois eas omnino abisscimus,& tanu animae noxias execramur. Quo

rum autem impia execramur dogmata, horu 8c nomina a sani hi deieci clesia proiici iudicavimus:Id est, M quondam praesulis huius urbis regiae, qui aggressus est de huiusmodi impio dogmate conscribere. Cyri Alexandria Pyrrhi Pauli,&c.quorum mentionem fecit Agatho sanctissimus 8c ter beatissimus papa antiquae Romae, in sua ad piissimum ima Peratore epistolasostp abiicit utpote contraria redis fides sentientes,quo, anathemati submitti definimus. Cu his vero simul pro ici a sanista des catholica ecclesia simulin anathematizari praevidimus & Honoriu qui suerat papa antiquae Romae eo Q inuenimus per scripta, q ab eo saetii sunt Lad Sosium quod in omnibus esus mentem secutus sit, & impia dogmata confirmauit. Hactenus verba concilii, ut impressa circumseruntur.

viria eiε Sed quonia ex omnibus horum temporis scriptoribus & certissimae Hon riv fidei histor melarissime constat eunde illum Honorium suis e primulius: Coao ius haeresis damnatore annis sere LX.ante celebratam sextam synodum, satis clare deprehenditur hanc synodum passam in damnatione mem

actoni UL riae& epistolant saneti Honorii qd in XIlII.aetione iusdem concilij per har: hiat legatos apostolicae sedis conuictum est passam suisse V. synoduin actiosa legunt. necius VlI. hoc est, per fessarios inserta, quae aliena erant a mente synodi. iiij ta insa Potuit equidem fieri, ut in eius initio intelligens vixdum expugnata

V. iii impia haeresi Euticetis &Dioscoride unitate naturae in Christo stibili, seria adii. tam in eodem autoritate beatissimi Leonis & Chalcedonensis cociiij ve... bis, ritate naturae duplici S)ccepisse repullulascere in ecclesia noua dissensio, , rarie sis nu&scandalom semina, de unitate voluntatis aut operationis in Chri, sto ita rescripserit de hoc subdole cosulenti Sergio, quemadmodu habet tenor insertae actis dii Ee synodi secundae illius epistolae nam prima mi,

hi non germana aut syncera videtur,tametsi nihil etiam erroris cotineat)s Mε si videlicet Ut nouae adinventionis unius vel duarum operationum voca. '' in 'resutato, claro ecclesiaR: des praeconio, nebulosarum contentionum cium caligines rursus n5 effundantur aut conspergantur, praecipies propterea ut unius Uel geminae operationis nouiter a contentionii studiosis intro,

ductu vocabulum a praedicatione fidei eximeretur.Nam qui inquit,hscdicut quid aliud nisi iuxta unius vel geminae naturae Christi des vocabulum, ita operationis unius vel geminae suspicantur suisse mediatore dei& hominum diam Iesum Christum sentire vel promere, quod satis ineaptu est Habet aute Sc circa finem eadem epistola sic: Et hoc quide quanatum ad instruendam noticiam ambigentium sanctissimae lalternitatio. strae per eandem insinuandupraevidimus. terram,quantu ad dogma. ecclesia.

428쪽

LIBER IIII. Fol. CCIM

ecclesiasticum pertinet, quae tenere vel praedicare debemus, propter sim, His vinplicitatem hominum,& amputandas inextricabiles quaestionum amba, oes sicut superius diximus, n5 unam aut duas operationes in mediatore

dei & homina dennire ed utralip naturas in Uno hrilis, nitate natus thodoxam rati copulatas, in alterius comunione operantes ato operatrices constateri debemus,& diuinam quidem,quae dei sunt operant c, & humanam, nam Honoquae carnis sunt exequentem non diuise,neo confuse aut conuertibiliter, dei natura in hominem,nec humana in deum conuersam edocentes, sed: mra' naturant differentias integras confitentes,unus atF idem humilis & sub iiiiiii iei Iimis aequalis patri,& minor patre, ipse ante tepora natus, in tempore est,

per que facta sunt seculi, natus in seculo est 3c qui legem dedit factus sub

lege est ut eos qui sub lege erant redimeret,ipse crucifixus, ipse chirogra, Phum,quod erat contra nos,euacuans,in cruce de potestati sus & princi, - pibus triumphauit. Auserentes ergo, sicut diximus, scandalum nouellae ad inuentionis, non oportet nos unam vel duas operationes definientes praedicare, sed pro una quam quidem dicunt operatione, oportet nos unum operatorem Christum dominum, in viris naturis veridice con unus ostea fiteri R pro duabus operationibus ablato geminae operationis vocabu, Io ipsas potius duas naturas,id e 'diuinitatis Sc carnis assumptae in una busnat

persona unigeniti dei patris inconfuseindivise at in uertibiliter pra, V si dicare propria operantes. Et hoc quidem beatissimae fraternitati vestrae

insinuandum praevidimus,quatenus Unius consessionis propossium, o peram pro nanimitati vestrae san 'itatis monstraremus, ut prosecto in uno spiritu P0 a anhelantes pari fidei documento insisteremus.Scribentes etiam communibus fratribus Cyro Sc Sophronio antistitibus,rie nouae vocis,id est, vis nius vel geminae operatiois vocabulo insistere vel immorari videamur, sed abrasa huiusmodi noue vocis appellatione,Vnu Christum nobiscum G vulso naturis diuina 8c humana praedicent operantem. Quana 3chos, quos ad nos praedictus frater &coepiscopus noster Sophronius misit,

in strii ximus,ne dumi operationu vocabula praedicare innitatur. Quod

instantissime promiserunt ductu virum factum si etia Cyrus frater 8c coepiscopus noster ab unius vocabulo discesserit. Hactenus ille Honorius. Vides ita Christiane lector 8c clarissime intelligis ex illa ipsa Hono, epistola quae est in aetis eiusdem synodi, passam eandem ea parte quae Iegitur de damnatioe memoriae viri sanistissimi,& vere orthodoxi quod legati sedis apostolicae in eadem conuicerunt passam quinta synodum, in actione eius septima,hoc est per salsarios&mendaces Guculos nodium 8c detractionem Romanae ecclesiae cui aduersantes in direptionem dati sunt haec insista alienissima a mente sancti conciri. Quod enim ad . hoc ipsum procliues Graeci fuerint, non solum praedicta testatur quinta

synodus, sed etiam conqueritur beatissimus Leo suae qua ad Flauia, num incarnationis v i mysterium mplicauerat ide accidisse epistolae,

429쪽

CAP. Vm ΗIERARCHIAE ECCLEsi ASTICAE illa quadam sua ad Palestinos testitur.Idem quo pietatur ille Ni , octialis l. ius nominis Rom. pontifex ad Micha lem imperatorem tant, tintinopolitanum, scribens aduersus inordinatam promotione Photh, subito ex Palatino tonsurati & ordinati in episcopum, citas autoritatem

VII. synodi & epistolae Adriani pontificis, quae in acta eiusdem resata lis

gitur: in qua,inquit quantum idem pontifex illam praesumptionem, qua ex laicis quidam subito tonsurantur,& in episcoporum numerii prosilisunt i diligeter inquisieritis prosecto inuenietis.Si tamen non Llsam Grscorum more sed siciit a sede missa est apostolica, penes ecclesiam Coim, 'tinopolitanam hactenus perseuerat. Haec ille ad imperatorem Graecum. In quibus audis Graecorum morem. Quin & idem ille suis literis hoe ipsum accidisse a Graecis in eadem conqueritur epistola.Et eam ob cauissam quasi illud sibi praeuisum foret omnium a se scripton: dc missorum

authentica exemplaria penes se retinuisse testatu ad quae prouocat . Ni, 'hilitam mirum etiam hac parte idem passa sextae synodi, quae circumse, Rruntur incertae fidei & autoris nuper emissa exemplaria. Qua enim ratio vi dici ne, quo colore damnari potuisset illa quam dicta epistola explica vcte orri probaru thodoxa sententia ac consessio, &saluberrimum illud vitandarum dis, sentionum 3c contentionum, ob noua quaedam introducti vocabula, consilium c quod quia seruatum non est illa exigua ut in speciem appa, consilium. rebat scintilla & de duabus voculis perniciosa contentio LX. sere annis sua paulatim incrementa tamenta* suscipiens excreuit in grauissimum, perniciosissimum m incendiu, uniuersas pene inuolues Oriens ecclesias. Maximas post cotrouersias & dissicultates,vixdu obtinuerat orthodoxaverit duaRrnaturatu in Christo aduersus Euticetis et Dioscori bla, sphemiam,& continuo resuscitatis contentionum seminibus, de unitate&dualitate operationum in Christo, praecepit vere orthodoxus, sapiemtissimus ponti sex auferri de medio nouarum vocu scandala, undecori Flentiones dissidia& haereses excitarentur,&praescripta vere orthodoaxa planissimam fidei consessione qua nec hinc, nec inde impingerent nouitatum captatores,nem una neci' duas operationes: sed duas potius operatrices naturas docuit confitendas in uno Christo, iuxta Chalcedonen, sis definitionem concilij. Qitalibet cum alterius quadam communione operante sibi conuenientia, ut diuina , quae dei sunt, humana vero, quae carnis aut hominis non diuise,ut ille blasphemat Nestorius, non consu. se & conuertibiliter,ut Eutices & Diostorus. Iram velut inuento medio,

quo utriin parti satis laceret, duarum operationum assertoribus p copi qui confiteantur duarum naturarum differentium integras varietates

in unitate suppositi. suas quaeque habentes operationes proprias. Alteri

vero parti, ut deuitato unius operationis Vocabulo, unum operato arem Christum confiteantur eorum, quae utriusque naturae sunt. Ita ut

vinis idem Christus ii humilis&sublimis ibialis patridi minor patre inte

430쪽

LIBER IIIL FOL CCX. trepitae tempora,& sectus in tempore per quem saeta sunt secula, in seculo natus. Qui legem dedit, factus sub lege,& ad mortem obediens,&in

cruce de potestatibus tenebrarum triumphans. Hae consessione num quid esse potuit magis orthodoxum, magis pium ac sanctum,& ad retinendam pacem,tollendaq; novitatum, contenationum S scandalorum semina magis utile Cerini confestonem eius, modi damnaret non solum ulla synodus sed etiam angelus de coelo, non dubitarem utrumq; cum Apostolo anathema dicere, una cum impia ii,

la Ephesina synodo secunda, tuae damnata cui post clarius intelli s)or, thodotis fidei veritate statui S probauit impia Euticetis blasph iam . .

Sed cum post luce clarius intelligeret S pontifex, quo tederet illorum studium hoc est Cyri,Sem 35 iecitatorum primus eius perfidiae damna titator extitit & CEum ac Pyrrhum Sergii successorem anathemati subie, ens cit. Quem nouissimum Heraclitis imperator apostolicae sententiae exectitor nimis, relegauit in Africam. Nam cum ab eodem S ipse monotheli, lica insedius esset lis esi, haud irreligiosus primum nec malus imperator, ς i 'rdan Ac ob id in varias incidisset calamitates & miserias, senties corripientem' se des manum, haeretici erroris vltricem & vindicem ad cor reuersus a bejatissimo Honorio orthodoxae fidei regulam doctrinam in suscipiens, Pyrrhum relegauit tanti in se mali autorem .Quam ci agoediam post ple. uilicianiux explicabimus in historia sextae synodi. Haec de illo testantur Foroli. si rei ipi Dien. Pius pontifex Ioannes Nauclerus, Sabellicus, S caeteri. 'risbi JQuin Sc illa beatissimi Agathonis epistola quam dicta synodus ut dictatam a spiritu sancto per os principis apostoloru Petri amplexata est norio. ' & secuta in omnibus elut orthodoxae Veritatis regulam, prssatum Ho Anorium ab omni han esis nota prorsus vindicat. Siquidem post perstri. e 'ola . ctos in eadem autores praelatae haeresis monotheliticae Cyrum Alexa dii' num Sergium Pyrrhum, Paulum, Petrum, Constantinopolitanos epi, scopos demonstratam cp eorum inconstantia Sc inter se contrarietatem: Quis, inquit, tantae caecitatis errores non abominetur &c. Eximenda proinde ac summis conatibus cum dei praesidio liberanda est sancta dei dirari H ecclesia de talium doctorum erroribus, ut euangelicam at* apostolicam α' orthodoxae fidei tectitudine seruet, quae fundata est super firma petram

huius A. Petri apostoloim principis ecclesiae, quae eius gratia oc praesidio ab omni errore illibata permanet. Haec ille Agatho. uibus vides illitas, firmares cathedra Petri apostoloi' principis, nullam unu prod isse hae, resim,quin potius euangelicae, at apostolicae, orthodoxaeque fides rectitudinem, in eadem suis se conseritatam, quae diuina gratia Sc. sin lati

praesidio, ab omni errore illibata permanet. Quod qua ille fronte Lxisset in facie totius Christi ecclesiae si Honorius ille ex eade cathedra illa ipsam, quam impugnabat docuisset haeresim Qua etiam seonte Nicolaus ille primus Micha imperatoris Cons .retunderis impiam arrogatiam, i ausus