장음표시 사용
461쪽
LIBER IIII. FOL CC vssi aduersus sanetarum patrum at apostolicos canones deissciendam. Sed quo tandes quo talopere inlagitabat illa Augusta reduci Anthe Haee notis. mium nunquid non Constantinopolim nunquid ab alio ua Ro. ponitifice Cur quaeso non poterant ipsi sua illa imperiali potestate, in imperi. alis residentiae urbem absep Romani consensu potificis reducere Anthe.
mium 8menam expellere cui aduersabantur tantopere,nisi ad Unius autoritatem M.pontificis ista pertinere recognouisset orbis uniuersus nisi
toto orbe orthodoxus populus his in rebus suspesus suisset ab unius Romani pontificis iudicio Et nunquid aduersus illius sedis autoritatem aliquado reduetus est Anthemius expulso Mena,quem in illius locum oradinauerat M. pontifex Nec dum pudebit impudentissimos illos diceare,Romanorum pontificum tyrannide non ita nuper natam huius sedis autoritatem dc primatum super alias ecclesias Quem fuisse ab initio, ab ipso deo institutu non hominibus, tantocp semper viguisse magis,quanato plus viguit Christiana religi iam toties tot historiarum, tot talium scriptorum,qui in illa florete adhuc, S vere Christiana floruerutecclesia, irrefragabili testimonio demonstrauimus. In qua audisti 5c adhuc audi,
es,quoties unus I . pontifex,& quanta cum libertate in omniu aliarum sedium principalium antistites Alexandrinum,Antiochenum,Constans tinopolitanum,caeteros p sus autoritatis potestatem exercuerit. Vto aut Praevaricantes a regula orthodoxae fidei Romans ecclesiae in qua intemeratam semper permanere eandem, conseruarim apostolicam illam tradistionem, synceram & integram, supraeuidens fecimus aut contra cano. num autoritatem se esserentes, sua illa principali autoritate aut resspiscere coegerit,aut deploratos abiecerite sedibus illis suis omni Christiana ecclesia in deiectorum locum substitutis a s.Et haec non vi ulla aut tyran, Etsi e nide sed verbo solo, at tam potenti, tantscp autoritatis, Ut praeualuerit adaC uersus saeua violetissimorum tyrannorum arma aduersus superbissimo, Chrserum ac potentissimorum imperatorum imperia etiam in ipsa imperialis si residentis sede Constantinopoli: breuiter,aduersus quam inserorum portae praeualere non potuerunt.
Dioscorus Alexandrinus antistes una cum tot secum congregatis epi Dssi Dioscopis in secunda illa Ephesina synodo testes sunt quanta aduersus ipsos, tdrinis M& si essicax riguerit unius Romani potificis beati Leonis autoritas, quae
sola orthodoxam veritatem aduersus impia quis generale cocilium ruinata est.& impietatis autorem Dioscorum abiecit, non solum a sede Alexari .drina sed ab uniuersa Christi ecclesia Cuius libro proximo magis explis tam audies tragoediam. Aduersus Anatholium beati illius Flauiani in Constantinopolitana rinis I Fecclesia successorem, cum non recte incederet ad veritatem euangelii idem Leo,u libera autoritate usus fuerit: Ne, inquit, ad negligentiam 'rectoris reseratur, si quisquam in ecclesia catholica ea prsdicare praesume.
462쪽
CAP. XII. HIERARCHIAE ECCLESIAsTICAEret quae haereticorum sensibus conuenirent ut coegerit ad suum praescii Dptum ordinare Constatinopolitanam eccissi am. Insuper & poenitere de illicito ambitu primatus suae sedis post Romanam ecclesiam, quo tenta, uerat 5c in assensum inclinauerat Chalcedonesem si nodum, ex eiusdem
epistolis libro proximo clarius intelliges.Quem etiam, ita eius exigenti, bus excessibus torum aedificatione&exemplo, a sua& catholicae e clesiae communione separauit ad tempus,vs ad satisfactionem congruam .Qua intercedente etiam ac spondente pro eodem blartiano impera, tore reconciliari obtinuit ea tamen adiecta lege, Ut retra statis ordinationibus quas de Andrea & Euphrate in sua ecclesia secerat eande uniuersam
ad praescriptam sibi regulam ordinaret.Testis est epistola eius XLV. ad
praefatum Anatholium. τ sti, ita Aduersum R. Ioannem cognometo Chrysostomum B.Paulinum &Euagrium conspirauit Orientalium episcoporum pars maxima, qui in gunum synodice conuenientes, eosdem damnationis perculere sententia, quam tanu probatam contra autoritatem sedis apostolicaransuper& in, uersu be iquam unius R. Innocent a retractauit autoritas,& autores iniquae senten is etiae, ecclesiasticae censurae excommunicationi subiecit. Inter quos me,m P vii ΤΠ xander Antiochenus patriarcha per condignam satisfactionem, missa se Alaxandri lenni legatione ex medio Oriente ad Innocentiu reconciliari meruit. Prori desue Attico autem Constantinopolitano ante dignam ad eiusdem Innocentii tenta arbitrium satisfactionem a Maximiano apostolicae sedis in Orientelesta. n. to frustra intercessum est. Epistola In De Alexandro autem Sc Antiochena ecclesia, in haec verba scribit ad te filii e Boni lacium presbyterum: Ecclesia Antiochena, quam prius u ad voa ,&At Perueniret Romam, beatus apostolus Petrus sua praesentia illii, strauit, velut germana ecclesiae Romanae, diu se ab eadem alienam esse passa non est. Nam missis legatis ita pacem postulauit Sc meruit, ut
Euagrianos suis ordinibus ac locis intemerata ordinatione quam acceperant a memorato susciperet,& Ioannis sanet e memoriae, vel clericos, vel laicos, in unum colligeret at* conmegaret. Permittens ipsius episcopus, frater meus Alexander, ut si quis sorte a nobis, ves aliunde posterioris ordinationis ad eosdem venerit, se sine controuersia recepturum , ac nosmen episcopi memorati inter quiescentes episcopos recitaturum cui rei nos noueris tradidisse manus, frater charissime,&eos in nostra viscera recepisse. Ne diu membra quae requisierant sanitatem, ab unitate corpo/ris haberentur aliena,uc.
De Attico aute Constantinopolitano idem respondet Maximiano, seriora , mirari,i pro eius communione intercesserit. munio enim, inquit, sua i ςος 'i spensa restituitur demonstranti causas quibus id acciderat, iam esse deterri'em a fas &profitenti coditiones pacis impletas. Quod neo apud vos , ne p a pud nos Atticus, missis aliquibus suoru in dicere voluit,ves demostrare complea
463쪽
A complum: quemadmoduni Antiochena ecclesisseater A coepiscopus noster Alexander, digna legati Oe prosecutus est& probauit,&c.vni uerosa quae apud Antiochiam heri debuerint,suisse copleta. orum amplomati pacem,utio fidem fecimus, & magno tramite eandem, quam prae uolaris ostendimus si modo,que discusta sunt 8c completa ab alim etiam ipsi pro suo loco secisse vel compleuisse aliquando m5strauerint, communionem 3t isti segatione solenniter destinata,sibi rogauerint redhiberi. 'pe 'λn iis go es professionem memorati,dec5pletis omnibus conis disionibus, quas diuersis temporibus ediximus,& petitionem communi& petenti & probanti se eande mereri, reddamus Dater charissime,&c. Haec Innocentius. Qtii etiam ad Atticum Beroae episcopum reconciliari petentem, pr scribit conditiones, quibus impletis , recipi in communionem possit. 's . ignorantissime&impudentissime, unuper Romana ecclesia
absque ulla controuersia primatum obtinuerit super omnes totius orbis ecclesias Nam haec ante annos undecies centenos gesta sunt.
Ex Constantinopolitaniantistitis subsimplicis Romano pontifice exestaratra gmata idem euidentissime demonitiare. CAP.XIlI
Vod supra ex ipsa primum ratione societatis ecclesiasticae deis Ostendinin monstratum est esse necessarium , quod confirmatum ex vira, bra& figura tabernaculi veteris, quod insuper dilioentissime ordinatum ac institutum demonstrauimus a Christo, videlicet ut sub
uno praeside & monarcha gubernaretur uniuersa Christi ecclesia in qua n
tanta illi esset autoritas, qua ordines omnes inseriores ,ecclesiamque uni,
uersam, in Unitate&officio continere & in finem suum dirigere pos, set ipsa nunc rei evidentia comprobare incepimus. Quo enim meta inater illos turbines & procellas sub quibus omnes aliquand omnium sedita uinantistites h etica peruasit contagio tota pene ab imisvscpsundam iis quassata concussam ab liaereticis orthodoxa subsistere potuisset eccle, 'sia nisi landata suisset super illam petram singulari dei beneficio immobiIem, quae terrarum orbe reluctante ut illius Chrysostomi verbis dicam adamantis naturam in firmitate superaret Quae apostolicae illius traditi, onis quam successione tantum episcoporum continua, non autem seriapto nos accepisse supra demonstratum est )peruenire ad nos potuisset synceritas alias ecclesias uniuersas toties occupantibus haereticis episco, pis Quis ordo, quae facies a vigor ecclesiasticae hierarchiae later illos episo coporum toto orbe sine modo aduersus sese tumultuantium conflictus inter illas improbore ambitiones, omnibus sibi passim vendicantibus o.
mnia nisi una haec sedes apostolica coseruata fuisset singulari illo quod supra adstruximus, priuil*io Cuius, ut semper permasit fides integra ad confirmandos toto orbe Christifideles in fide: ita viguit autoritas ad osmnem altitudinem sese extollentem aduersus orthodoxam fidemAduerasus
464쪽
CAP.XIII. HIERARCHIAE ECCLEsIAsTICAE sus apostolicos ecclesiasticos* canones deinciendam.)iae a suerit vine, Dmens & esticax in orbem uniuersum, nonaginta illi totius pene Orientis episcopi,quos aduersus Athanasium Alexandrinum Paulum Constantinopolitanu, eteros* quos audisti superius orthodoxos episcopos conis spirantes coercuit unus Iulius. Nec minus Dioscorus Alexandrinus an, tistes ira cum tot secum congregatis in II.illa Ephesina unius si s o, do episcopi quos non redie incedentes ad veritatem euangelii unius Loonis compescuit autoritas Anatolius quo* Constantinopolitanus, An, themius Trapezuntinus Constantinopolitanae sedis usurpator, Petrus
Antiochenus quos sedibus illis deturbauit Agapetus Atticus pro te,
rea S Alexander arundem sedium antisti ita quos humiliavit & resipis, cere coegit Innocentius aliique u plurimi,quos post audiri, documento sunt & euidenti testimonio. in Hirii Simpli Romani pontificis haud est ignota histori ut in Timothe, E. 's T. um Alekandrinli sectatorem Dioscoriis trucidato per hereticos B.Proterio que in eiusdem Dioscori locu ordinauerat Chalcedonen. synodus,&cdfirmauerat beatis limi Leonis autoritas Alexandrinam inuiserat eccle, Timoth G siam & Petru eius diaconu anathematis protulerit sententia. Instantibus m . - altero Timotheo qui ab orthodoxis canonice eleetias erat successor Pr 'P to ς VΠ terio & Acatio Constantinopolitano cui vices suas per Oriente commisue 'hozia serat Quibus danatis,& per Leonem imperatore apostolicae sedis sentent i, executorem relegatis cum post mortuo eode fc Basilisco inuadereim Deo impς- perium per occasionem turbatae reipublicae, illi reuersi ab exilio Alexanis. drinam rursus inuasissent ecclesiam expulso inde Timotheo orthodoxo
postdliς 'leoitimo episcopo, haud longe post sublatus est Timotheus ille inua. hi: Ires. sor litereticus.& Petrus eius diaconus Sc impietatis socius invadit eccle, g xd- ηδ siam. At Zenone mox recuperante legitimum imperium,&ordi mpub. deturbato illo Petro e sede, quam contra ius & fas occupauerat, in eandem restitutus est Timotheus ille orthodoxus & legitimus episco, pus. Huic historiae testimonium perhibet praelati Acatii Constantinopolitani ad Simplicium epistola quam scribit in haec verba:
Aeatii Co- Sollicitudine omnium ecclesinu circumserentes nos indesinenter hora
iis as in ramini,quis sponte vigilantes & praecurrentes,sed vos diuino zelo sollicipliciu epi- tos demonstratis statum Alexandring ecclesiae certius requirentes, ut probiis paternis canonibus suscipiatis laborem piissimo stillantes sudore pro hi dii' i , sicut semper est approbatum.Sed Christus deus noster, qui diligentibus
se in bonum cooperatur,nostris cogitationibus insidens, Sc unam nobis in his mentem,& eandem gloriam esse cognoscens omneui storiam ipse perfecit,consortes nos cum tra quillissimo principe iaciens. Et Timothe, tim qui dedecessorem spirantem procellas &ecclesiasticam tranquillita, tem sicut apparuit conturbantem vitae subtraxit humanae, dices ei:Tasce Sc obmutesce.Peuu quolis ab Alexandria more similis procellae sura
465쪽
LIBER IIII. l. CCXXrissimcra dissipauit, atq; in aeternam sirgam sancto spiritu flante conuertit Viatim ex his Atii olim damnati fuerant,&αQui Petrus noctis existens filius,& operum diei lucentium alienus apparens, omnino tenebras ad lastrocinium situm c5mias peragendum inueniens,media nodis adhuc lascente cadauere illius qui paternos canones subuerterat, insepulto, subri,puit in sedem &episcopale cathedram temerarius vastator inualit uno,& solo praesente & eo qui consors illius insistebat insaniae, qui nusquam penitus postea comparuit.Timotheus autem, qui Dauidicae mansuetuis dinis exemplo subditui:& usque in finem patiens potestati propriae restitutus a Christo propriae sedis laonore Iistatur, &c. Haec ille Acatius prae, satae historiae euidens testimonium perhibens. Quae etiam magis confir, inabitur ex sequentibus uniuersis. Sed cum idem Acatius delegata sibi in illis regionibus autoritate sedisi apostolicae aliquanto post abuti inciperet ad suam stabiliendam tyranni g, hi, dem multoriam magnorum P deinceps motuum perturbationum p autor suit in ecclesia. toritate ab
Siquidem mortuo deinde illo Timotheo Alexandrino episcopo suc* ,4 sis Iabicessore L. Proterii cum orthodoxus populus in eius locum Ioannem cicississet episcopum, contra, quantu potuit, restitit Acatius, qui Zenonem suis artibus iam sibi devinxerat, Sc illum nuper damnatum apostolicae sedis autoritate Petrum amdudum reuocari curauerat ab exilio, quem imperiali satiore omnibus modis reducere studebat in Alexandrina, quam nuper inuaserat,ecclesiam, credulo nimis imperatori persuadens,non reacte nuper damnatum a sede apostolica. Ita cum pro confirmatione a sede apostolica obtineda mitteret Ioan Imperatornes eletis ab orthodoxo populo suae electionis synodicam ad Simplici, um,simul superuenit Vrbanus Subadiuua, sacra principis ad Simplicis: tim deserens ut ab episcopi illius se confirmatione suspenderet. Sed quia ustud si etiam de restituendo Petro in eisdem literis facta est mentio nihil cundia,
tus pontifex canonicam Ioannis episcopi electionem sine mora confirma dire Onauit nec ob imperialem gratia quicu de suo fastigio deflexit autoritas pon f ζ i sinistificia. Unde offensus qui deest imperator incentore illo Acatio: attamen aut itatis
imperiali illa indignatione nihil obstante Ioannes ille et e Rus Sc confirma a buta tus a sede apostolica, Alexandrinam obtinuit ecclesiam, & in eadem multis annis praesedit. Mortuo deinde Simplicio Feli x secundus, eius in apostolica sede suci u. si hucessor,etiam in Acatium damnationis protulit sententiam quod damnam i
to mi apol tollicinutoritate Uetro,cuius idem apte procurator fuerat, abl eomunicat.
eiusdem sedis communicauerat iudicio. Sed cum Zeno imperator apud Felice pro eodem in statissime interacederet,sideri faciens illum poenitere,& in eius suturum arbitrio, vietus in isi legati
imperatoris precibus Messenum 5c Vitalem eo transmisit episcopos, ut '
466쪽
aes Et sta cogi ita illius congrua satis ustione & pcem tentia ecclesiasticae eum com brecociliatio munioni restituerent, & damnatum olim Petrum prorsus abiicerent&
' - repellerent ab reclesia. Qui profecti,& Heracleam ingressi, nihil egere ex pontificis statentia: sed partim adducti metu, partim corrupti muneri,
ti, eominii, bus,damnatis excommunicatisque a sede apostolica communicarunt.
Dahisi in Quapropter etiam aduersus hos merito indignatus, ipsos quo in prilegati,ut se uaricatores& simoniacos de ecclesiastico gradu deiecit,& suspendit a
resimoiaei. Communione fidesium.
Horum ita gestorum,si historiae non satis credis, fidem indubiam si,
cit eiusdem Felicis ad Acatium epistola damnationis eius sententia conatinens in haec verba: rities, ad Felix episcopus sanetir ecclesiae catholicae urbis Romae Acatio. Multarum transgressionum reperiris obnoxius,& in venerabilis conitarit,eiu. cilia Niceni contumelia saepe versatus alienarum tibi prouinciarum iura ... temerarie vendicasti, haereticos 3c peruersores, & ab haleticis ordinatos, Vmmunio quos ipse damnaueras , at ab apostolica sede petisti damnari, non in redariati, a do communioni tuae recipiedos putasti veru metiam es meccles is quod nec de catholicis fieri poterat) praesideresecisti, atque etiam honoribus, quos non merebantur, auxisti. Testatur hoc Ioannes, quem a catholicis
Apameae non receptum pulsumque de Antiochia, Tyri,pra secisti,&Humerius tunc de diaconio eiectus,atque Christiani nominis appellati, one priuatus, a te etiam in presbytem proueetiis ossicium. Et quas hareminora tibi viderentur, in ipsam doctrinae apostolicae veritatem ausus tuos.& superbiam tetendisti, ut Petrus quem damnatu a sanctit mem riae decessore meo ipse retuleras sicut testantur annexa beati euangesistae sedem te iubente rursus inuaderet,& sugatis orthodoxis episcopis & elericis sui procul dubio similes ordinaret, pulso eo qui fuerat retulariter constitutus,captiuam teneret ecclesiam.Cuius tibi adeo grata pressena est F& acceptum ministerium , ut episcopos & clericos plurimos orthodo,
xos, tunc Constantinopolim venientes, detegaris assiixisse,&apocrys rio eius satiere, at* anathematizantem eundem Petrum Chalcedonen. decreta concilii.& violantem sanctae memoriae Timothei sepulturam,si, cui ad nos certiores quoque nunc' pertulerunt, per Messenum & Vita, lem crederes excusandum: nec in laudare desineres,& multis efferre pri. coniis, ita ut damnationem ipsius quam ante retuleras, veram non fuisse iactares. Tantum autem perseueras in hominis damnasione peruersi, ut quondam episcopos, nunc vero honore& communione priuatos, vis iniret, Vitalem atque Messenum, quos ad eius expulsionem silacialiter misera, mus sublatos, custodiae passus fueris mancipari , atquead processionem stolicae. quae tibi cum haereticis habebatur exinde prodii flos, sicut eorum proasessionibus patefactum est ad haereticorum tuam p comunionem bona
tempta qus vel gentia iure seruari debet,legatim pertraheres, praemηκν
467쪽
l. CCXXIVA corrumperes,& in laesionem beati Petri apostoli a cuius sede proscisti
fuerant, non solum inessicaces redire saccres, sed etiam impugnatores omnium quae suerant mandata monstrares. In quorum deceptione tuam nequitiam prodidisti. Et libello fratris &coepiscopi mei Ioannis qui te grauissimis obiectionibus impetiuit apud apostolicam sedem secundum canones respondere dissides obieeti firmam M. Eos quoaque literis tecum communicare restatus, quos constat esse haereticos.
Quid enim sunt aliud qui post obitum sanctae memoris Timothei ad
Alexandrinam ecclesiam sub Petro redeunt, nisi quod Petrus ab uniruersa ecclesia, atque a te sit crat iudicatus Habe ergo i his quos libenα ter ample fieris portionem,& sententia praesenti,quam per tuae tibi di ecclesiam reximus ecclesiae defensorem, sacerdotali honore & communione car ζ oriε . tholica nec non etiam a fidelium numero sestregatus sublatum tibi nop men & munus ministerii sacerdotalis agnosce, spiritus sancti iudicio morari M& apostolica per nos autoritate damnatus,nec iam anathematis vincuculis eruendus.Haec ille Felix. Audis haec rerum ecclesiasticam omnium ignorantissime, qui non Perurgener escis dicere non ita nuper, amite adeo a recenti hominum memoαxia Romanam sedem super alias se extulisse ecclesias, cui repugnet primitiuae ecclesiae exemplum,omnisque antiqua historia iam enim quoties audisti ritum & sormam ecclesiasticae hierarchiae in illa primitiua ecclesia Quales historias non hercle considias a Romanae curiae palimnibus,ut tu impudentissime loqueris,sed certissimae fidei, etiam eo, tum ipsorum inter quos, aut a quibus gestae sunt, comprobatas testio monio 8c epistolia.Neque scriptas nuper, aut nostro seculo,ut de illis duret memoria hominum, sed ante mille undecies, duodecies celenoso annos:euidentissime demonstrantes liberiorem sitisse eo seculo, essicarioremque autoritatem Ro. pontificum in totius orbis eciam longis, sime positas ecclesias,in ipsas sedes principales,Alexandrinam, Antio - clienam,& Costantinopolitanam, earum* antistites, a nunc in Vnum
hunc nostrae Christianitatis angulum,imo u in unam domesticam traham:labasccte nimirum una cum resigione&fide pontificiae maiesta tis, re esasticaeque disciplinae vigore. Imo labascente resigione ob via rethecclesiasticae hierarchiae dissolutum. Neque enim aliivadelia reses & schismata, & qvicquid nunc malorum inundasse in ecclesiam videmurs,ortum habuerunt,* inde quod sacerdoti des non obtempe/ratur, nec unus ad tempus in ecclesia sacerdos 5c iudex vice Christi cor Litur, cui secundum mysteria diuina obtemperet fraternitas uniuers . ut beatissimi Cypriani verissimis verbis utar. At utinam hoc nos sero seculo vigeret in ecclesia Christi eiusque hierarchia ritus ille, emplumque primitiuae ecclesiae,& nostris his lucubrationibus locus non
468쪽
CAPAΠI. . HIERARCHIAE ECCLESIASTICAS ecclesiastita autoritas, quanto nunc minor est & seipsa deterior recte Πει. Sed ut reuertamur unde sumus digressi, inchoatamcp .psequamur tragoediam, cuius exitus luculentissime demonstrabit, Sc quanta suerit ab initio & si Uniuerta ecclesiae necessari huius sedis autoritas. GAi-ὐ Cum iam ille Acatius a Felice Romano pontifice, vita cum illo Pe, Thistes f. tro Alexandrino parem in se accepisset damnationis sinatentiam, protidamisi bis illorum Pertinax conspirabo,& peiora grauiora ν semper molli sub Anasta ti,imperatorem etiam Anastasium, qui successit Zenoni suis sibi isti. - uesu devinxerunt,& in suam pertraxere perfidiam. Cuius sulci subleua,
so Zeno tim autoritate & gratia, coacto aliquot episcoporum secum consentis pie vis is entium concilio, apostolicae sedis in se sententia remulari procuraue, ςm Gu runt.Petrum autem praedi etiam, tanqua non recte pridem damnatiun restituendum, reducendum* in Alexandrinam ccclesiam, deturbato
inde Ioanne praefato orthodoxo & legitimo episcopo. Kalendionem getiam Antiochenum episcopum, quod apostolicae sedis autoritatem secutus,cis communicare nolebat,e sua diecerunt ecclesia, sinstituto incius locum ,altero quodam Petro haeretico, & alia praeterea flagitia &sacrilegia patrariit innumera aduersus orthodoxos per uniuerin Orientis ecclesias,o mnes illas principales sedes, Alexandrinam, Antiochenam,& Constantinopolitanam, sua peruadentes occupantes impiettate ac tyrannide.
RS b. m successor constanter agens,& illos perfidos apostolicae sedis autorita. Mi . , Icconfidentissime persecutus est,& orthodoxorum se asylum 5c perstia isti.' gium Praebuit, praefatum Ioannem Alexandrinum episcopum, & alia os pleros* ab illis diuexatos & suis spoliatos ecclesiis beniune liberalimetur auto ter excipiens, fouens,ac prot gens, nec minis cedens aut imperatoiudi. 2 Graecorum omnium, qui a Romanae ecclesiae subtracturos se mi, nitabantur obedientia. Et sunt, qui scribant ab eodem excommum castum etiam imperatorem Anastasium, quod impης illis apostolics p sedis iudicio damnatis communicaret,& filiorem auxilium impendoret.Sed his contradicit eiusdem ipsius Gelas' ad Faustiura magistrum, apud Costantinopolim fungentem legationis ossicio, epistola. Ex qua constat,ita quidem desatum tunc fuisse imperatori a damnatis es m. raomen personae eius habitam fuisse reuerentiam. Attamen sito se facto
damnaturum, si damnatis illis commimicare pergeret. Scribitautem in haec verba:
cita RQ quo',inquit,mente percepi Graecos in sua obstinatione man.
s. suros, ne cui velut insperatum videri possit, quod est ante praeco Mum de im- tum,&c.Quid sibi vult autem quod dixerit imperatona nobis se in reo Ait ista ligione damnatum c Cum super hac parte, & pr decessor meus, non solum minime nomen eius attigerit, lad insuperiquando principarii adeptus
469쪽
LIBER HIL . CCXXX. st adeptu s regiae potestaris exercuit,in cius se rescripsit imperii promotione gruaere, re ego ndia ipsius unquam scripta percipiens, honorist,
cis nostris eum literis salutare curauerim. Praedecesibres mei sacerdos te qui Praevaricatoribus se communicasse, propria voce consessi sun
a communione eos apostolica submouerunt. Si autem illi placet se mi, lacte damnatis, nobis non potest imputari, si cum eis velit abscedem lino tanto magis a nobis non potest dici damnatus, sed potius ad xrati. am syncerae communionis admissus S c. PDeinde iniquam refellens Grscorum postulationem, qua absolui saltem petebant Acinum in excommunicatione huius sedis mortuum:Legatur.inquit,ex quo e religio Christiana,vel certe detur exemplum in ecclesia dei a quibuslibet pontificibus,aut ab ipsis apostolis, ab ipse dei δε ς φ, mni salu re veniam non se corrigentibus fuisse concessam. Auditum' ut sub coelo nec ivtur, nec dicitur quod istoru voce depromitur:
Date nobis veniam VI tamen nos in errore duremus. Ostedant,qui nobis canones nituntur opponere,quibus hoc canonibus,quibus regulis,
qua scriptura,quove cllacumento, siue a maioribus nostris, siue ab ipsis apost fis, quos potiores merito fuisse non dubium est, seu ab ipso dota no saluatore,qui iudicaturus creditur vivos & mortuos, siue Letii messe unquam, seu mandatum H fieret ostenditur.Momios suscitasse logimus Christum, in errore mortuos absoluisse no legimus. Et qui hoc
certar iacindi solus habuit potestat ,B. Petro principaliure mandae apostolo: Quae ligaueris super terram, ligata erunt & in Geso, S quae
olueris super terrk soluta erunt Sc in coelo. Super rerrana inquit, nandi
in hac ligatione destinetiam,nimquam dicit absolui.Quod ervo nunu iac cium est,ues cogitatione percipere formidamus scientes in guino iudi cio non posse penitus excusari. Si autem quod nunc praetendunt leo mana ecclesita se diuisuri sunt quod iamdudum fecisse monstrantur minus miror u ignorantiam suam ipse non pei picit qui dicit Acacium ab uno non potuisse damnari. I; ne perspicit, secundum formam Chalces donen. synodi fuisse damnatum Acacium: M Nobis opponunt canosiaes, dum nestiunt quid loquatur. Contra sis hoc ipso venire se pro iv. v primς sedi sana re tam iubere parere refugiuntii si sunt canones, qui Miamum'
appellaciones totius ecclesiae ad suius sedis examen volucre desem, ab apsa vero nusquam prorsus appellari debere sanciuerunt ac per hoc in ης iam' tota ecclesia iudicare, ipsam vero ad nullius conuenire iudicium nec de eius iudici0 unquam iudicare praeceperunt sed sententiam ab it, u stola constitutam non oportere dissolui, cuius potius decreta omnibus sex quenda mandarunt.In hac ipsa cauia Timotheus Alexadrinus, Petrus Antiochenus alter Petrus,Paulus, Ioannes,& caeteri, non solum unus, 'sed plures nomen iacerdotii praeserentes. laudis apostolicae sunt aurioritate do . Cuius rei testis docetur etia ipse Acacius,qui praecepti α
470쪽
CAP. L. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE onis huius extitit execilior. Quod uti sicut apostolicam sedem iubita isiarmam synodicam secisse manifestum est,sic neminem resultare potuisse cereissinuim. Hoc igitur modo recidens in consortium damnato, rum,damnatus est Acatius,qui eorum damnationem priusquam pi sinuaricator existeret, fuerat executus. Nobis ausi sunt iacere canonum mentionem, contra quos semper illicitis ambitionibus venisse monis
strantur: Qua in synodo vel secundum cuius synodi formam Alexandrinum Ioannem de ecclesia cui ordinatus fuerat,expuleriit &ZQuod si dicunt,imperator hoc secit,qitibus canonibus, quibus r gulis hoc istum est: Cur huic tam prauo laeta consensit Aratius cum autoritas dicat diuina non solum qui iaciunt prauareos esse, sed etiam qui cona' sentiunt facientibus. Quibus canonibus, quibusve regulis Kalendion exclusus est. vel primi urbium diuerserum catholici iacerdotes c Quarraditione maiorum apostolicam sedem in iudicium vocat: An secun Edae sedis antistites & tertiae, teri* bene sibi conse' iacerdotes depes..... i. 'debuerunt: Sc qui religionis extitit inimicus depelli non debuit Viis
sedem asto derint ergo si alios habent canones, quibus ineptias suas exequantur,
id est .. iacri, qui ecclesiastici, qui legitimi celebrantur, solam
cari non sita sedem apostolicam ad iudicium vocari non sinunt c Constantinopoα litanae ecclesiae quae utique secundum canones inter sedes nullum noomen accepit) episcopus in communionem recidens perfidorum non
debuit subnioueri &c.Sed resigiosi scilicet viri alip persecti secundum canones concessam apostolicae sedi potestatem conantur eripere, & ει
bimet ea contra canones usurpare contendunt. O canonum magistrostdriri id Ad custodes,&c. Haec ille Gesasius. Qui 8c in epistola ad Anastasiumnastasiis im imperatorem iustissima ostendens apostolicae sedis in Acatium dam, .nationis sententiam, & de sacerdotali pontificia* dignitate exordiens, cui debeant etiam ipsi reges & imperatores se humiliter submittere. Amabis i D si,inquit, cunctis generaliter iacerdotibus, recte diuina tractantis: . . .: bus, sidclium conuenit corda submitti: quanto potius sedis illius praeista, pixi, a suli consensus est adhibendus, quem cunctis facerdotibus & diuinitas summa voluit praeminere,& subsequens ecclesiae generalis iugiter pii eos celebrauit ubi pietas tua euiddier aduertit nunquam, quolibet humano Milio, super leuare se quenquam posse illius priuilegio, quem Christi vox praetulit Huuersis. Cuius ecclesia veneranda, semper cona his stor fessa est&obseruatdcuota primatum. Impeti vero possunt humanis albi. ζ.., privsvmPtionibus quae diuino sunt iudicio constituta. Vinci aut quo, clo,sed vin rumlibet potestate non possunt,&c. Haec in epistola ad Anastaseim. Mε ad D , Dardanis Vero epos eadem de causa,nempe de iusta apostoli
.. .d iis sentina iniusto &irratiotiabili Orienita Imria taliis ecclesiale schisniate scribit in haec verba post prsmissa nonnulla: Renuit dilectio vestra iactare aduersarios, ideo Aiaum no putare