장음표시 사용
471쪽
LIBER IIII. CC XL 6 iure damna , quod non speciali synodo videatur lacte deiectus ore
c ueponcilicem regiar ciuitatis M. VRTouens aut hanc illorum cauillationem, multis primum de monstrat exemplis,in unaqua P haeresi omnes complicessestitores &comunicatores danatae semes prauitatis pari sorte censeri & insis orinis ei pali damnationis obstringi sententia, eius exequedi priecipuam curam pertinere ad autoritatem&oiscium sedis apostolicae Ouae incit unamquan synodum sua autoritate confirmat,& continu odei: one custodi pro suo Videlicet principat quem beatus Petriis domini voce perceptum tora Christi ecclesia consentiente,&retinuit semper &retini Gadeo aut iuste damnatum Acatium,quod propriis literis confessus hierat se Petri illius Alexandrini,quem expetita sedis apostolicae Gritate executor ipse quo damnauerat, se comunione is Ρ xtum.Uamnaci siquidem erroris communicator cffcetiis, praescriptae etiam damnatissis particeps extitit. Quoniam error qui semel cum suci autore damnatus est,in participe quolibet prauae communionis, esse
istum & execi'm sui gestat &poenam.Quo tenore Timotheus etiaipse Alexandrinus Petrus, qui secundam certe sedem tenuisse videbant,non repetita synodo, sed autoritate tantumodo sedis aposto Iicae pso Acatio postulante vel exequenterrobant esse danaii,5 c. ec plane, ii iiit, tacemus, quod cuncta Per mundum nouit ecclesta quoniam non quorumlibet sententia pontificum,ligata a sede beati Petri ius habeat resoluendi,utpote quae de omni ecclesia ius habeat iudicassi, nee de eius licet iudicare iudicio. Siquidem ad illam de qualibet mundi parte canones appellare voluerunt. Ab illa autem nemo appes lare imissus est, A c. Sed nec illa prsterimus, quod apostolica sedes, sicut Dequenter dictum est, more maiorum sine a synodo praece, dente, soluendi quos synodus iniqua danauerat, & danandi nulla exi, Rente synodo, quos oportuitata erit facultatem. Id quod clarissimis comprobat euidentissimis* exemplis. Sanctae quippe memoriae Athanasium synodus Orientalis addixe, . rat, quem tamen exceptum sedes apostolica,quia damnationi Graeco π non Osenserat,absoluit. Nihil minus sanctae memoriae Ioannem Constantinopolit m,synodus etiam catholicorum pusulum damanaum quem simili modo sedes apostolica sola, quia non consensit,aba solui Itemque sanctummulanum pontificem Griccorum conprematione damnatum, pari tenore solaapostolica sedes absoluit, atque e s,qui illius damnationis autor siserat, Dioscorum secundae sedispinulem sua autoritate danauit,& impiam synodum non cosentiendo sola iubmovit ac veritatem tutata, ut Chalcedonen.synodus fieret, sola decreuisi Sc hoc nimiiu pro suo illo principatu quem beariis Petrus diu voce perceptum di tenuit semper 5 tenebit. Sicut ergo sola ius habuit
eonfirmare autoritate sedis apo.
Ligata Rapostoeliea nopossemblui sententia 4mlibet
tificum Sedem apostolicam iudicare de uniuersa Melesia. elicere de illius iudicare iudi
472쪽
P. XIII. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE absoluendi eos, quos synodica decreta perculerat, sic etiam sine synodo oin eadem causa multos etiam metropolitanos damnasse cognoscit, M. ηRidiculum vero est,quod praerogatiuam volunt Acacio comparatri exeo,quod episcopus fuerit ciuitatis regiae.Nunquid udbi olanum, apud Rauenna xpud Sirmium,apud Treviros millis temporibus non iastitit imperator Nunquid hariam urbium iacerdotes,vitia mensuram sibi antiquitus deputatam, appiam svis dignitatibus usurparum Certe si de dignitate agit ciuitatum,secundae sedis,& tertie maior est dignitas sacerdotum,u eius diuitatis, quae no solum inter sedes principales minime numeratur, sed nec inter metropolitanorum iura sensetur.Nam quod dicitis, regiae ciuitatis episcopum,alia est potestas regni secularis, alia ecclesiasticarum distributio dignitatiim. Sic t enim uuis Parma ciuitas praerogata in praesentis regni noliminuita sic imperialis praesentia mensuram dispensationis religiosae non mutat,3 C. EHaec scripsit ille Gelasius longe ante annos mille, toti orbi rationem
reddens, & iustissimae damnationis Acatij. complicum eius, Sc iniuisitissimi schismacis Orientalium sedium: quae si perpendias diligenter, si rem ipsam de qua, si eos ad quos, Sc aduersum quos ista scripserit, si
ipsam scribendi energiam libertatem confidentiam .non solium certissi' mam fidem iacient eius quam memorauimus historiae, sed Romano Him pontificum autoritatem,quanta sup uniuersam ecclesiam eo secui. Io fuerit, identissime comprobabunt.Nec minus apud te mometi&autoritatis habebit quod scripta sunta Romano pontifice cum re ipsi 'bis suis fidem faciat euidentissimi x exemplis & histor is de strans. cunctiun hoc per orbem recosnouisse eccleslam, ligata a sede L. Petri, risu ἡ 'quo inliber alioIς Pontificum sententia statui. Elam autem set ueneis' Te etiam a quorumlibet episcoponim synodis ligatos,&ligare male abis yzz.... lutos. Ad illam iussisse canones appellationestotius ecclesiae deseres,
his reem ab esus vero iudicio nunquam appestari, ut quod est sacrosanchim 8cvltimum, firmum ratum etiam in coctis. Illam de tota ecclesia iudica, s - π, nullius vero u dei subiacere iudicio, a quo speciali priuileolo ac ' prierogatiua conseruatur, dirigitur Sc gubernatur in ut ab ea quae . tres per accipiant iudicii veritatem. Quae uniuei a non solum vera
quemadmodum supra a nobis ciarissime demostratum est) sed etiam
adeo notoria eo seculo suisse constat,ut ad ea comprobanda haud alia os testes requirat, u eos ipsos contra quos scribit; eorundem conscien tiam,& totius orbis consensum consessionemque appellans. Quod ipsum etiam clarissime comprobabit exitus huius quam nunc tractas mus tragoediae, quem si spectaueris . videbis unius Romanipontifiαris autoritati, viebam conscientia sua Orientem, atq; adeo orbem causisse uniuersum, atqt illi sua colla supplices rursus subdidissi a quo reo
473쪽
CCXIMI.A Gui iram in demortui illius quem saepe diximus, Acath locum Io, annes electus esset episcopus, & Dustra saepe laborasset apud successo, riis. res Gesasi j &nouissime apud Hormisdam Ro. pontificem pro confirmatione sua obtinenda, hic & literis,& nuciis paterne illum admonuit,' vivo ut anathematizaret praedecetarem suum Acatium,una impinscius a stis&excessibus, alioqui illum nec firmaturus, nec habiturus inter ichisma. catholicos autorthodoxos episcopos.Qua in re, aut noluit, aut non est WR 'ausus parere Ioannes,quandiu viueret impius ille imperator Anamisi,us, haeretico furore ab haereticis illis ac statismaticis Orientis imbutu episcopis. Queni non ita multo post ictum fulmine,manifesto dei iudi Ahiluta,cio poenas dedisse publice creditu est,tum propter haereticam qua infe ebis erat impietatem tum vcl maxime quoniam legatos mistas ab Hormis da pontifice Enodium Ticinen. episcopum, Fortunatum Catincit. B Venantium urbis Romae presbyterum,& Uitalem diaconum,non solum aduersus omnem religionem, sed etiam aduersus ius gentium ne, phandissime violauerat,& magnis iniuriis contumeliis p anecerat. At mortuo Anastasio cum Iustinus fidei orthodoxae Zelato reipu Iustinii, Ablicae suscepisset gubernacula,quo tam impium praedecessbris sui iacilius expiaret a reputa& imperio, missa continuo ad Hormisdam l α horifiea letione honorifica postolice sedis communionem, reuerenter humili ter expetiit,& debitam es titulit reuerentiam & obedientiam.De pM apostolicaece quoq; ecclesiarum,& in primis Constantiliopolitanae ecclesiae, Ioan ' i' 'his eius episcopi reconciliatione & cofirmatione egit diligentissime Ad quem cu idem pontifex vicissim misisset legatos suos Germanum Capuanum episeopum, Ioannem & Blandum urbis Romae presbyteros Felicem & Dioscoriam diaconos,praescripta eius sarma qua Con,
C stantinopolitanam ecclesiam una cum loanne,si feconciliari mererent. in communionem reciperent, es Ioannem in eadem ecclesia confirma
rent. sdem illos nullo non adhibito honoris genere,& publicae laetiatiae insigni essisi obuiam honoris gratia tam illustrium virorum,' monachorim & populi maxima multitudine qui omnes diutini sesu sina itis,quod episcoporiam sitorum culpa excitatum merat, pertaesi magno
mandata sedis apostolicae &legatorum rius omni humiliter reuerenter v accepit,& fideliter assim uit, professionem fidei catholicae & esiciliatio. orthodoxae ecclesiae, etiam propriae manus subscriptione essessus est, . etiam dictio in se anathemate, si ab eadem unquam re deret aut deuia aret in posterum, siab qua in gratiam communionem recipi,& in stade Constantinopolitaria Gfirmari meruit.Cuius res fides exactis antae lx niuersalis synodi Constantinopolitanae secundae nec minus ex Iuliani
immoris, nec non lamnis praesta ad Hormisdam epistolis huius is
474쪽
CAP.XIII. II IERARCHIAE ECCLESIAsTICAE epistolis ad Ioannem episcopum Milenitanum ad epos His Dpaniae,ad Epiphanium,ad episcopos Retics Piniiciae, ni clari me.
Scripsit autem Iustinus ad Hormisdani in hac verba: Sacratissimo&beatissimo archiepiscopo almae urbis Romae N patriarcii Iumαnus imperatori Scias nobis pater religiosissime, qd diu lummis itudiis querebat patefacetium, etiam antea adueniret qui a vobis destinati sunt.' quod Hanno vir beatiss. antistes nouae Romae noster, una cum clero piscopi vobis consentiunt,nullis variantes ambiguitatibus, nullis diuisi discordii A. Scias libellum ab eo subscriprum, quem offerendum iudicaueras
hi λη sanctissimoim patrum concilio congruentem, quo omnes concurrunt,
alacri opera suscipientes vota tam nostra a Constantinopolitans sed quos veriratis coruscus fulgor illuminat. Omnes accelerant libentissio me quos desectat via dilucida,in sequantur scio patrum sanetissima, leses probatissimas.& consiliis quorudam firmatis qui recitum tenebant Limmitem,aliorum correctis, qui Vagabantur incerti, in eo res colligi in unitatem indiuiduae triminis ipsi quom in unitate colancinentium. Negatum est inter diuina mysteria memoriam in posterum fieri priua ricatoris Acam quondam regiae huius urbis episcopi,nec non & aboarum sacerdotum,qui ves primi contra statura venerunt apostolica, vasuccessores erroris facti sunt S nulla ad ultimum diem sunt pretentia correcti.Et quoniam omnes nostrae resigionis admonetidi sunt.
in exemplum sequantur civitatis regiae, destinanda ubim principarii prscepta ediximus M.Oret igitur vestrae religionis sanctitas ut quod peruigili studio pro concordia ecclesiarum catholics fidei procuratur. diuini muneris opitulatio, iugi ppetuitate seruare annuat. Datum, &c. Tenor autem consessionis&libelli, de quo in dictis Iustini literis fit mmentio, qui fuerit iamdudu ex Eiusdem Ioannis ad Hormisdam epistola quam supra capite quinto inseruimus,intellexisti: quem etiam idem Hormisda epistolae suae ad Hispaniant episcopos inseruit, quibus Constantinopolitanae ecclesiae reconciliati m significat, simul& sormam
praescribit secundu quam, ut plurimi episcopom Illyrisi,Thraciae.SOthiae insup& Syriae partium reconciliationis gratiam, apostolico sedis communionem impetrauerant iceret 6c ipsis eiusdem sedis, autoritate ad communionem recipere, si qui Orienissum a praestio damna. bili schismate reuertentes eandem ab eis supplices peterent. Habebat autem illa ut supra audisti professio,esse omnibus necessa sub rium ad salutem,ut regulam redita fides custodire in a patrum traditiorist, redi I ne nullatenus deviare. Agnoscere praeterea infasibilem illa Christi seri .siae Neon e tentiam qua Simonem loannis, ham constituit hoc est,petram, unpa in tradi damenti, ν superaedificandae eiae , aduersus quam portae inseri nor praeualerent, nunqua descere in eius cathedra & successoribus, comou - ' probante hoc rerum euidentia &effectibus. Inuiolabilem siqvidem fidem
475쪽
A fidem catholicam in eadem singulari priuilegio sema custodiri,S per sectam Christianae religionis ac fidei integram soliditatem. Loinde
ut eandem, veluti ducem Sc magistram orthodoxae fides omnes sequi, ita praeceptis decretisq; eius, eidem p praesidentium pontificum, vehit ecclesiasticae domus patrumfamilias,omnes qui ad Christi ovile & is j v n .
miliam pertinent obediciatiam debere.Cui qui non communicant,non subsimi,non uniuntur&cohaerent, Vt membra capiti S fiindamento aedificium ad catholicam ecclesiam non pertinere sed ab eius commuis p
nione sequestrari. Haec Gsona fides catholicae ecclesiae,& sanctissimo f. palim continebat illa professio, sub qua loannes ille episcopus, una
eum Constantinopolitana ecclesia,suo capiti reconciliari meruit,& ca, ri S Psidiatholicae ecclesiae resiacorporari. Udes imo ex his ollabus,ut nunquam mergatur nauicula illa Petri, B quantumuis agitetur procellis, quantumuis fluctibus obrui videatur: ut portae inferiorum aducrsus illam nunquam praeualere potiterunt: ut semper reiumphet eius iudicium, quantumuis o nanes mundi potes states reluctentur.' semper praeualeat cius autoritas.Qus ut vere assirmat ille Gelasius, ainquan* synodum confirmat S continua mode ati e custodit. Quoties em ecclesiasu principes Guenerunt in unum.
aduersus diam, aduersus Christum eius,5 aduersus salictiss. concilio corthodoxae fides definitionem autoritatem' destruendam Aduersus illud omnium ,ut primum, ita sacratissimum Nicenum, nunquid pri. mo Tyrium, d inde Antiochenu, postremo Ariminense chleberrima epi scopore concilia celebrata non fuere: Et lis c uniuersa nunquid uni iis sedis apostolicae no deiecit autoritas, & Niceni concilii autoritatem asseruier Et nuc vides aduersus Chalcedonen. synodi definiti Gem ut tortus cospirauerit Ories, sed huius sedis autoritate, eius steterit autoritas. Sed ut reuertamur ad inchoatam tragoediam,atin ei finem aliqua. impolumus.Cum plerie p Orientis ecclesiae ut auferrent ex dipticii fa storiae.''' cris suom antistitum destinetortina nomina,quorum Vencrabantur memoriam, qiu tamen excommunicatorum Acatii Sc reliquotu commuinione necessitate quadam polluti fuerant,nulla ratione adduci possent, , ει ob id earundem reconciliatio,& ecclesiarum impedcretur unitas, religiosissimus imperator ecclesiasticam unitatem zelans, missis rii iis
ad apostolicam sedem oratoribus sitis, hanc pro illis veniam deprecantus est. petens remitti seueritati aliquid & mollius clemctius* am cum illis: ne paruo discrimine impersecta remanerent pacis desideria,sed rea
missis concessis Otiguis, maior grauioracp corrigerent. Venia iracunominum,inquit,postulamus,non Acari, non virili in Petri non Dihoscori vel Timothes quoire vocabula datae ad nos S. Miteia continebant,sed quos in alas chlebrauit cillitatibus popuIoire reuerentia, & hoc
exceptis urbibus, i vemeto beatitudinis libesius in plenili admissus est:
476쪽
CAPIGI. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE Nisi hanc quoin partem beneuolentia vestra statuerit mitius corrigendam,&c. Et hoc quidem no dubitaueris ita nobis gratiosum futurum in pacifico statim responso laetior mundus reddatur. Retineat etiam S. V. quod dudum scripsimus, ex Oriente supplica. . riones nobis esse destinatas volutatem eorum & fidei a fessionem continentes,&c. Hanc itam chartula secundum nostra promissa,per Ioan nem reuerendisse. episcopu dirigendam vobis in praesenti merito credidimus,ut a vestra sede etia tenor eius admissusAd colligenda civiMadunadas ubi* venerabiles ecclesias, & Hierosolymitanam praxipue, cui tantum omnes fauorem impendunt, quasi matri Christiatii nomianis,ut nemo audeat ab ea sese discernere. Consensum ita proprium tuam S. istolari q* pagina couenit declarare,Vt cognito arei' patefixacto qd tenor eiusdem chartulae a vobis quo Fbetur Sc tenaciter custodiatur aetior mundus existat,M.Haec ille Iustinus religiosisse.impator. μMittendae autem illius chartulae aut libelli Isessionis siles ab uniuerso clero Antiocheno utrius* Syriae & Hierosolymitanae ecclesiae, causam dedit eiusdem Hormisdae ad Epiphanium Costantinopolitanum antistitem praefati Ioannis successorem, vere orthodoxum Sc sancitum episcopum, cui & apostolicae sedis per Orientem vices autoritatem commiserat,epistola.In qua de eorundem & praesertim Hierosolymorum reconciliatione agens: Hoc quo*,inquit, aestimavimus salutis eorum causa competenter addendum, ut si communionis apostolicae se
dederint unitati, professionem suam scripto indicent, quam legatis nostris apud Constantinopolim positis offerant, aut per suos ad nos dirigant aut fraternitati vestrae tradant, eodem tamen, ut diximus, tenore
conscriptam, quae ad nos modis omnibus sub nostra ordinatione dea userat. De Thessalonicen. quo quorum ad nos legati per clementis 8c fidesiss. principis filia nostri ordinatione venerunt, ne quid omisisse credantur,nosse vos volumus secundum hoc quod D. N.lesu Christo inspirante placuerit,ocm causam nostra dispositione tractadda,& sic oportet impleri ordinandam, S c.Hsc ille Hormisda ad Epiphanium Concluta omnibus, lus ante annos mille & scripta & gesta sunt clarisi exar diei a me intelliges Christiane lector, non solum quanta fuerit, v a toto orbet' recognita, in illa primitiua ecclesia, sed etiam, ci necessaria huius sedis mari Hιι autoritaS: Vαν sine ea nihil in ecclesia permansiliet syncerum, nihil in h -Peream Vero ecclesiasticae hierarchiae disciplinae vigor. stolita sevi orthodoxaeo fidei integritas ac synceritas semper perstiterint. Qii in s. 'a, . rigide, udi stridie pro ecclesiastica disciplima& synceritate catholicinee eeelesia fidei conseruanda, exadta eo seculo ab apostolica sede, apostolica iliae dari. a sententia: Haereticum hominem post unam Sc alteram conreptio Q. 'deuita, adeo, ut quia eiusmodi aut verbo aut scripto communica..itatio. uerat Aratius Constantinopolitanus episcopus, apostolicae sedi in se
477쪽
LIBER IIII. Fol. CCXX IL' damnationem mccepit, & excommunicationis innodatus est vinculo. Cui quotquot communicauerunt quasi per necessitatem imperialis etiam autoritatis, tanquam in eandem incidentes sententiam,vides quanato labore, u diligenti satisfaxstione ut reconciliari potuerint, impetrasre debuerunt. At nunc ubi ille eccletiasticae disciplinae vigor ubi ea ca Ecclesiasti nonum reuerentia,quado diuina,humana,sacra, prophana, inmixta sunt omnia ubi nunc illi syncere orthodoxi quis nunc haereticorum
communione se pollui existimat et Quis nunc curiose deuitat Luine, ' '. 'ranos, Sacramentarios, Anabaptistas, & id genus portenta, saevio, res utim Sc magis noxias pestes, i olim omnes Arrii, Macedon 3, A, Pollinares, Nestor 3, Dioscori,Euticetes, at id genus eiusmodic Abhaeretico epistolam suscepisse, tunc erat communicare haeresi,& nunc quis hoc vitio ducite Erasmus ille Roterodamus, qui se insignitar pti Erasmu.s um 8c orthodoxum videri& ab omnibus haberi voluit, adeo non diffitetur se scripto communicasse Luthoo,ut in novissima editione epidi communi
stolarum suarum, quam fecit anno ab hinc sexto, epistolam ad se Luis P data theri amantissimam,& suam illius respontivam, aperta seonte & inponite inseruerit, qua&illum isatrem suum appellat in Christo charissi, P mum A sibi gratissimam eius testatur fuisse cpistolam, probat eius studium, rem calcar addi duersantes illi mateologos, s&lymphaticos facit. Optimos autem quos ν de scriptis eius optime sentire praedicat.Et ad Oecolampadiu,alteram pestem, scribit Lutheri libros amici iustam sui opera& studio diligeti, in Brittata seruatos ab iniscendio. Has inquam epistolas Erasinu nihil puduit post aperta & omibus notoriam apostolicae sedis in illis damationis sententiam,omnium c orthodoxotu comprobata calculis, denuo inter suas edere ut legeretura prs sentibus & posteris. Aut igitur necesse est holu sit nimis impudes impietas, aut illius primitiuae 8c vere orthodoxae ecclesiae,no solii sua, uacua,sed etiam stulta fuerit in vitaius haereticis, irrationabilis disia: ctio ac diligentia,&iniusta in comunicante ς hisdem censura ecclesiasti, Q.Visa est Orientalia pleris episcopis nimis seuera at adeo iniqua apostolicae sedis in Acatium damnationis sententia. Non haereticorum communione pollutum vindicare vellent a censura ecclesiastica,
sed quod negabant eum communicasse haereticis, clim tamen ob eam Praecipue causam damnatus videretur. Qui tametsi Alexandrino Peatro se communicasse ipse conses iis suerat, illum tamen pernegabant haereticum. A Petri autem Antiocheni communi , quod aperte ina Euticianae haeresis assertor, constanter ad mortem us* ipsum abstinuisse. Quibus AEdens B.Gelasius,& danationis in illum apostolicae sedis iustissima rationem reddes catholicae ecclesiae,in epistola ad Dardam sepiscopos dicit negari non posse,quin saltem ille Alexadrinus Petrus Antiocheno semp comunicauerisiita ut cius saltem medio & comercio etiam
478쪽
CAPIGIL HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE
etiam Acinus haereticorum communione pollutiis fuerit. Docete i Dtur,inquit,Pemina Alexandrinum ab Antiocheni unquam communione desciuisse, & non usque ad ultimum diem, quo in hac luce versa, tus est, individuum utriusque suisse sortium. An dicturi estis etiam Antiochenum Petrum fuit se correehim: Cur isti ad fi em non comis
municasse gloriabatur Aratius Sed quid prosuit, quod per seipstim
communicare non voluit, in eidem per Alexandrihium Petrum sine vlla communicabat initidia Si tanti erat communicasse communicariti solum haeretico unius Euticianae haeresis assertori,etia ut totus coni teretur orbis,ne hoc inultum ferretur in Constantinopolitano epis, copo quid erit tam aperte communicasse Luthero, non unius, sed pone omnium haeresum ac impietatum vvit barathro cuidam ac ab νsoc Quid Oecolampadio, cuius tot recepit, tot etiam rescripsit eidem amicas literas etiam post notam estis toti orbi execratam impietatem ES blasphemia: Si hocesst syncere orthodoxum agere quid ita desipuerat illi sanctiss. patres nostri ut in eo seculo,& in aurea illa ad nostiam collata ecclesia,potius coelum terrae miscendum crederent.& Mi niden . dum imperatore,& uniuersum imperium, u excessum eiusmodi qui G ad haec nihil est serret inultum in aliorum terrorem & exemplum Non in haec scribo Erasini causa cui iam nihil lisc nostra pro e poterunt,ut qui iamdudum apud iustissimum & iustitimini iudicem sito amin hic commissoru rationem reddidit. Non ullo odio, ita mihi opto
Christium in suo de me iudicio propicium fieri: sed tua causa Christis e lector,ne quis impingat in hoc frandalum, quod sublatum de meo dio frustra cupio, & quia video & clarissime intellligo, illii neglectum,
atque adeo contemptum ecclesiasticae disciplinae quae seritata conuseritabat pacem, unitatem dc concordiam in ecclesiastica domo, inue, Vxisse eam,quam nunc pro dolor videmus, horrendam rerum omnisum consuconem, reduxisse ab inseris omnem olim iugulatam extinα mque impietatem nec aliud ullum aduersus haec superesse remedia iam,u ut hierarchiae ecclesiasticae sinis ordo suus vigor,sua restituatur
dignitae; & maiestis. Quae & unica & efficacissima erit horum malam
Vtunatae sedest oti semper orbi ci odorae fides &vindicem se exhibuersedenrugistiam, exemplis&cenissimae fidei historiisdemonstrare. CAP. XIM.
Atis opinor intellexisti,& in sequetibus adhuc clarius intestiges,non solum,u Christi ecclesiae necessarium suerit regi, guo mari,ac in finem suum dirigi,cura & autoritate unius ecclestisticae hierarchis praesidis: qui velut in una domo patres uirilias qui*dam,sua singulis omnia praescriberet,& a singulis eorundem rationen exigeret,sed etiam illud Petri Sc cathedrae eius indefeetibilis fidei priuilegium,sine quo inter tot haemicorum machinationes, persecutiones,
479쪽
LIBER IIII. CCXXXV. A tempestilles toto aliquando orbe concusso & velut a suis sedibus commoto,nulla pax,nulla fidei aut unitas, aut synceritas futura orat in ecclesia: In quibus omnibus in una haec apostolica sedes uniuersae semper ecclesiae orthodoxae fidei & regulam se praestiterit Sc vindicem, suae 'autoritatis gladium in haereticorum impiorumq; damnatisicin vi magna destruxerit, partim iam intestexisti inter illas Orientalium episcosporum seditiones, illos co lassi His, in illa aduersus Nicenam orthodoxanam fidem totius pene Orientis, tam pertinaci coniuratione, & ada huc audies clarius in progressu. Cuius rei vi ctiam hic nonnulla tibi exempla sub aciamus. Damasus ille, qua apostolicae autoritatis vehementia Sabellianos, Eunomianos, redonianosin persecutus sit, vim illos cu impiis suis Eunomia adinventionibus subiecerit perpetui anathematis vinculo,testatur estis 'an dem ad Paulinum Thessalonicen. episcopum suum Sc apostolicae sei sectatoridis per Orientem vicarium epistola, qua illi priaecepit ut suam in eos 2 ui subdicensuram ac sententiam publicari curaret per Orientis ecclesias,& inui Mi Molabiliter obseruari. Cuius autoritatem,& tanquam de nauicula Petri loquentis Christi sententiam, uniuersa Christi ecclesia, Gratiano & toritate se- Theodosio quinto Concin Costantinopolitana prima synodo, per ormnia secuta est,& eos de illos ab orthodoxa fide & catholica ecclesia ali luaera pri
Idem Apollinarem episcopum Laodiceae de Christi humanitate noua dogmata praedicantem, a cum Timotheo eius discipulo apostos motheu ei-licae seueritatis gladio prostravit,quem sibi ecclesiae Christi, quam is,
Ii sua haeresi inficiebant, supplices implorarunt totius Orientis episco, ratos abi
pi. Id quod esusdem ad ipsos satis indicat epistola, quam Theodores ei. 'ς tus ille Cyrenen. episcopus ecclesiasticarum resu sui temporis scriptor diligentissimus libro quinto historiae suae inseruit in haec verba: Quod debitam reuerentia apostolicae sedi vestra habet charitas, vobi; fili j charissimi praestatis ipsi plurimum. Etsi enim in sanetamnis Orientis e- me ecclesia ubi sanctiis apostolus sedes docuit, nobis gubernaculi, aut
Uaui, quem tenendum accepimus, officium incumbat, tamen insertoet tione praedires nos tanto honore fatemur.Scitote igitur prophanum illum Timo Sthesim discipulum Apollinaris haeretici unam impio dogmate iamo dudum a nobis exautoratum. Ne nos credere reliquias do strinae illius de caetero uspiam valituras esse. Sin ille serpens antiquus,semel at iterum letiis suo quide malo reuixerit, qui hic stus ex ecclesia quosdam infideses lethiseris venenis suis seducere conari non cessat: vos tamen
istam tanquam pestilentiam restir te memores fides apostolicae illius potissimum, quae in Nicea a patribus scripto exposita est, & firmo in gradu sortiter manete,neve patiamini audiri a laicis aut clericis vestris , posthac vaniloquia & exoletas quaestiones, cum iam semes formam
480쪽
CAP.XIIII. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAS protulerimus,ut qui se Christianum ineatur seruet ea, quae ab aposto Dis h. h. , tradita, cum dicat sarustus Apostolus: Si quis vobis annuciaue quid totus' rit aliud a accepistis,anathema sit, &c. Sed quid riirsus a me queri Diseido reo a mothei exautorationem opus cst cum hic iudicio sedis apostolier pu ἡ-,. p & Petro episcopo Alexandrinae urbis, unacu suo magistro A, autoritate pollinari exautoratus fuerit, subituriis debita in die iudicii tormenta de supplicia od si aliquos ille leuiores adducit in sententiam suam,recinet spem quampiam, vera in Christum spe una cum cosessione muis
rata, qui cun certe cum eo repugnare volet ecclesiastico canoni. cum
eo quoq; interibit.Deus vos incolumes custodiat filii charissimi. Hoee ille Damasus. Ex quibus clarissime in ligis ad cuius iudiciu&autoritatem totus eo seculo orbis, etia in Oriere extremo recognouerit plinere desinitionem quaestionum & ambiguitatu passim emergentium circa religionem & fidem,ad quem Gautorare mun m Sc ostii Us in ecclesi stastica domo vin adeo nomine Christiano vniuerso,ad cuius fidem velut orthodoxae fides regula respexerint orthodoxi omnes. duod elari us adhuc adest perspicere ex eo quod idem ille Theodoretus scribit in ipso libri quinti historiae suae initio.Cum enim impi r imperatorum nonnullorum Sc episcopor uer eisdem consentietium culpa, uniuersa illa Orientalis ecclesia isdijsma omnium ordinii confissione, aliquandiu perturbata permasisset, & orthodoxis episcopis magna parte deturbatis aut resegatis ab haereticis passim occuparent ecclesiae, Gratianus vere orthodoxus & sapientissimus imperator, mox ut imperio in f αFides sedis rariis fuerat,etelans orthodoxae fides synceritatem per Orietem remimere, legem promulgauit,Vt quicuw Ro. pontifici Damase comunione fi Sc fide non sociarent tenere no possent ecclesias, sed ab eis expellerent, mi G ad eius executionem per uniuersas Orietis ecclesias ex primo in Fhus suis ducibus Sapore.No sitit visum Christianisi.& sapientiss. im , peratori & et latori orthodoxae fides, de fide singuloim disputatione inoquirendum num esset orthodoxa&syncera, sed singuloiu fidem adfiisdem unius Damasi, hoc est, Romanae ecclesiae,veluti ad lydium quenodam lapidem,& certam amussim orthodoxe fidei simpliciter explorandam putabat,a qua quicquid discreparet certu habebat esse erroneum, quicquid eidem quadram,orthodoxum 8c catholicum. .: ....ia QMRnta auroritatis Vehementia in Iouimanum 3c complices viminio misit rati abstinetiae,&ies torum impugnatores insurrexerit Siricius Dau illius succetar, eosdem una cum execrando suo dogmate amesae
matis prosternens sententia,a toto orbe excepta,qua decuit reuerentia,
indicat Aphricanorum episcoponim, qui in Thelensi synodo conueonerant,ad cundem epistola synodalis in haec verba: Quam eo Recognouimus per literas S.I .boni pastoris excubias, qui diligenter commissum ubi grege serues, & pia sollicitudine Christi ovile eu,