장음표시 사용
481쪽
o stodias, di us quem oves domini audiant & sequantur: & ideo quia nosti oviculas Chriit lupos iacile deprehendis, Sc occurris quasi proiuidus pastorine isti morsibus perfidis suae, ac serali ululatu domini mgregem disperuant,&c. D post multa ita claudunt epistolam: Iovinia
num ita , Ausciarium, Germinatorem, Felicem,Plotinum, Gemalem. Mairum, Ianu'ium & Ingenium quos sanetitas tua damnauit,scias apud nos quo secundum tuum iudicium damnatos haberi., Quod eo seculo tanta fuerit,iam veneranda toto orbe Romanorum pontificum autoritas, ut quae illi pro diuersis fides ecclesiasticiscit neso, em suis epistolis qus decretoRr semper autoritatem obtinuerunt di uersam Christi eccletiam d diuersos scriberent, haud secus acciperen
tur ab omnibus ' si de nauicula & cathedra Petri ea ipsa diei et Chri
stus, testimonio lunt in Aphricano concilio aduersus Pelagianam hae, B resim conuenientes tot sanctissimi episcopi, qui aduersus eandem tan, quam praecipuum quoddam argumentum desumpserant,ex B.Zori, mi tunc viliciatis,quamuis in alia causam,ad totius orbis episcopos scripta epistola. In qua haec eius verba Nos aurem instinctu des omnia onin suum autorem reserenda sunt unde nascuntur, ad fratrum Sc coeptiacoporum nostrorum conseiciatiam omnia retulimus atteae religiosecti obseruarunt quemadmodum testatur eorundem smodalis ad et dem Z imum epistola,qua inter caetera scribunt in haec verba:
Illud vero quod in lireris quas ad uniuersas suincias curasti esse mistendas, posuisti dicens os tamen inimHi des,&c. sic accepimus diis Gim, ut illos quin contra des adiutorium,humani extollunt arbitrii liber talem,distri sto gladio veritatis Velut cursim transiens amputares.Qiudoum tam libero secisti arbitrio, i quod univosa in nostrae humilitatis conscientiam retulistis & tamen instinetii dei fustiam esse fideliter se,pienterer vidistis, veraciter fidentero ut dixistis. Ideo uti quia a domino praeparatur voluntas, & ut boni aliquid agant suorum ipse tan, git corda fidelium. Quotquot enim spiritu dei aguntur, hi siti sunt des, ut nec nostrum deesse sentiamus arbitrium, &honis quibus p voluntatis humane motibus, magis illius valere non dubitemus auxilium.Haec illi in Thesensi synodo congregati episcopi. Beatus Celestinus in epistolaad Venereum creems p Galliarum episcopos,aduersus eosdem illos Pesagianos, gratiae des inimicos,inumat plurimos iunc fuisse toto orbe orthodoxos episeopos anathematizan: tes quidem Pelagium Sc Cesestium, secundum apostolicae sedis in eos
iudicium: vehementer tamen improbantes eorum studium, qui aduerssus errores eorundem multis voluminibus disputauerunt, re ipsa exaperti id quod sepra adstruximus, aduersus haereticos non inutilem se, dum, verum 8c perniciosam esse de seripturis coniti stationem.Quin potius abs vlla disputatione simpliciter omnes sequi oportere, quae s
erat eo secuIoautomias epistolarum a R muficibus circitiar adiuersea. testantur
tot saneti simi epistopi inri ri
cano concilio Autoritat εsedis apostolicae magis si ullas
disputatio innes valuisse aduersitaliareticos
482쪽
cratissima beati Petri apostolorum principis sedes contra mim cos gratiar dei sanciuit& docilit per suorum praesulum ministerium. Pro,pter quod & idem Gestinus. quae a suis praedecessoribus beato latio .centio P ozimo,& aris aduersus eandem haeresim ducta suere. digessit per capita. Diuus Augiistinus epistola ad Optatum, quae est CLVI. Pelagium & Celestinii assismat a duobus venerabilibus episcopiis apostolicae sedis, nisi correeti erarint poenitentiam, toto orbe Christiano
damnatos esse. Ex quo clare constat ad cuius autoritatem illi pertinere recognouerint, damnare haereticos in toto orbe Christiari
maiish, Nestorium Constantinopolitanum episcopum qui impie bipartieeus fuerit a bat Christum, duas ex eo per nas faciens idem Cesesinus apolioli,cae autoritatis mucrone confodit. Cui cum terminum assignasset tm . habet totius pene Orientis aduersus Anthemium beato Agapero pbr κrectius accusat is libesius)intra quem sibi sanae fides, qualem exigebat, libellum deberet porrigere se omni haereseos suspicione liberare &caetera apostolicae sedis iussa peragere, primaricatorem nec mandatis suis obsequentem, anathematis maledixi oni subicetum eiecit e domo
vis n. Vlesiastica,Vniuersia Christi ecclesia.Quae eiusdem pontificis autori se tale congregata in Ephesina synodo, eius tanquam Christi ipsius decari, loquentis sententiam reuerentissime excepit, eundem Ne
istini. storium anathematizans cum suo impio dogmate.Non erat inquit Πα, .li le Prosper Reginen. episcopus historiae eorundem tempoR: scriptor ii dimicandum,nec quasi cotra ignotos hostes specias . hin via lia ineunda certamin Tuc istorum agmina si usta sun tuc in superbiae N. Σ' se ins&principibus corruerunt, quando bcatae memoriae Innocentia insibiti us nepharii dogmatis capita apostolico mucrone percussit Huando Pe Flagium ad proterendum in se suosm sententiam, Pals stinorum episcoporum synodo coaretavit,quando Aphricanorum conciliotu decretis beatae memoriae Zoetimus sententiae suae robur annexuit, & ad impi. orum demicationem gladio beati Petri dextras omnium armalut anatistitum, quando sanetic memoriae Bonifacius papa, piissimoni imperatorum catholica deuotione gaudebat, contra inimicos gratiae dei, non luna apostolicis, ve metiam regiis utebatur edictis,&c. Cesomnus quom C lestium totius Italiae finibus extrudi iussi adeo Se prso decessbriam suorum statuta, & synodalia decreta inuiolabiliter obse Danda censebat,ut quod semes meruerat abscindi, non permitteret re, tradiari.Nec vero segniori cura ab eodem morbo Britanias liberauit. siquidein inimicos quosdam gratiae des solum originis suae occupam tes, etiam ab illo secreto Oceani exclusit, ordinato Gothis episcopo O ii Romanam insulam studet facere catholicam,etiam barbaram se, cit Christianana. Per hunc virum etiam Orientales ecclesiae gemina peste purgatae sunt, quando beato Cyrillo Alexandrino antistiti glorio, sissimo
483쪽
. LIBER IIII. Fol. CCxxxvn. sissimo fidei de asori apostolico auxiliatus est gladio. Hi cille Prosperadisti ses librum Gisiani,qui protectio dei inscribitur. 'Euticetis delirante ins mi ut verbis utar prosphonetici sermonis sextae uniuersalis synodi ad senstantinum imperatorem ipsius salua, toris humanitate penitus abnetante satricti illius Leonis tuba tanquam G iς , voltis rugitus Viriliter vocistrans ex Roma, Arestimandritam Glti perterrim& a monachico grege .piecit, eius impiam opinionemst reprobauit, manescere secit concitatam turbam. Cuius autoritatem Sc sententiam M tianus imperator c Anatolius Gnstantinopolitatin Mantistes,cumbinni Chalcedonesi. a Christo congregata collectione sunt, alip manu & lingua coiisenserant,& coiisbnam Eucicetis N Uioscoriis ligentiam oracuarunt. idem Leo, ut tam Ephesinae secundae, quana Chalcedonen. synodis B agendorum omisium normam praescripsericvrcp prsuaricantem eius mandata ac statentiain Ephesinam illam sua automate deiecerit. & Di . . oscorum Alexandrinum parriarcham prinuaricationis autorem ana thematis maledi ne plostrauis post prolixius audieq. 'i d . . Aduersus illum Timotheum &Petrum Alexandrinos & Petrum alae uiri Antiochenum, Acatium quo*Cotantinopolitanum episco, Adcres pos supra audiuitii quae viguerit huius sedis autoritas, & qua in ipses vehementia insurrexerint Simplicius, Felix & Gelasius. Petrus ille An Ai. ridet . tiochen in trisa o,hoc est cherubico illo hymno Sanebis deus, sanuetus iam sanitas immortalis miserere nobis quem euidenti mira li, reii latum initimis decat ecclesia,addiderat post immoletalis qui bra et crucifixus es pro nobis, miserere nobis,id p ex hiserico impioin quem . conceperat sinas circa incarnationis verbi mysterissim, nunc trinitatem r ipsam nunc diuinitatem, nunc immortalem spum prodigiose & impia. nimis inconsim dicens assumps e carnem in sui unitatem & pro noti Vti vi his passionis contumeliam & mortem. ius equidem hymni quemad Ibi . : . modum in ecclesiam cisoratioibus receptumsit ortum* liabueri lividi . . est ignota hi ria. Siquidem subheato Proclo Consi intinopolitano missi fie ' . episcos o cum urbs regia grauissimo& terribili cocuteretur teri morii d didius S. episcopus,vita cum populo sugiens miseranduin specti. culum,seu potitis praesens exitium,& collabentium super se aedifici hesinas ecessissentin agrum&flentes Ietanias decantantes, ditanam. iinplorarerit misericordiam,infans quidam ex illo coetu. spectante mi . u se populo vita cum episcopo, repente in aera sublatus est e conspes a, . omnium, qui iterum dentissus post horam, nuntiauit quae audierit an aethere dicens de coelo, quasi de multitudine psallentium, hitiusmodi .
. . .hymnum intonuisse sitis auribus fibuli praeceptum ut episcopo nunciis Methscita sic testin beati Ciliciani Acciusianani episcopi ad Setiam
Pereunt conuitonitoria epistola ber tres horas in trifunali lansiecus
484쪽
pedes episcopi, haec metu rauit coram omnibus. itaque mi digens san, M' lius episcopus quid sibi eo praeceptum esset miracilla atque intitanti cherubiciun illum imitatus hyninum, a n populo diuinam inis sicordiam impetrauit,steti subito terrete motus.Huiuslutariae nota, solum Setiis Cincianus.sed etiam Pelix Romanus pontifex & prieteris ea Acacius Constantinopolitanus , Asclxpiades quo* Tralliar' Id Iustinus Sycelliae episcopi in literis sitis ad eundem Pemuri common lvorijs magno consensu meminere. alia γ cum diebas Antiochenus episcopus sua illa, oua insectus erat. . impietate haeretica comapis ci hynimum illum cherubicum, ni iam ea ex re per Orientem suscitasset scandala, c praedictorum alio ' plurimorum admonitioire aut correptioe resipisceret, tandem Festis tulit in illum damnationis sentesiam, &ab Antiochena sede depositit, ut teititur haec eius in ciuidem damnationis epistola: Ooniam inquitii A
Ro pomi importabilibus verbis impie mu rulas h& non iudicam cedere talebs tardi patribus, qui ornarrant sedem beatae memoriae multum triumphantis martyriognatii, cuius tu indignus existens nescio Oomodo insiluisti in hoare nouitatem in catholica ecclesia tuis proptimis Scim .do, aribus, c.S non statuisti cedere veritati & literis nostin ad te scriptis: nunc incepi sententiare aduersus te, imo ille quiestatertex omni ium pastoralium sedium in sanctis laudibus si cnsa; ostolorum prim ceps Petrus cuius tu nomen tenes,non sententiam ' fidem M. Dice mus ergo tibi, quoniam dilexisti iniquitatem magis loqui uiistiti ii i, dilexisti super omnia praecipitationis linguam dolosam, pro ex hoc deus destruet te in finem depositum a nobis non solum ab Antiochena ecclesia, sed ab omni honore iacerdotali, & fimi sit haec made,
positio a me& ab his. qui mecum una apostolicum thronum regunt. Percurroas deinde impias eius assertiones: quis ergo, inquit, non des. seret sicdicentes de intemerato tris agri &c. Quos&alienos putaui . mus ab ortlaodoxa fide,& Acatholica eccidia, atque a communione dum cis nostri&woriosi praedecessoris Petri, qui claues regni Nomina . salua tore nostro recepit Cuius qui participes esse volunt, duci rux Sc2 dictori doctia in vitas, qui Christum credidit propter nos crucia in criScientes, quia i ii trinitatem crucifixam acceperimus ab apostolis, orbi eo non patrem,non spiritum sanctum,nisi in earne filium dei unigenitum solana. Haec ille. Ytalitrem clarissime intelligo, quanti momenusue, scis ut o i rit, si reuerenda, umetuenda, totiqueor, mi Lbilis Romam pon tificis autoritas, etiam eo seculo iam ad ismata seditionem; clacli Haiate, hoc tecum perpende, quanti illud fuerit, quod omnes pei illi Orientis episcopi. dicetium Petrum suis literis admonentes resipiscere,
Ii urii Asr apostolicae sedis in ipsum censurim, damnationem . minitano iii Nise tur,ni faciat liniustinus celliaevisi opus ad eum scribens in isto
485쪽
a i III I. CCXXXVIII. ' δε la quae incipi A Ohoracet militeis armari contra bellii . Post impum . lascius prauas,impias alliam ones: Ces, igitur, inquit, ab huius ino bnpia praecipitatione, i)on addas scandalum scandalo, S non sis litaminum, ne prisidens noster Vec canones sentchtiam dicat contra te. Nec tunc iuvabit ti utiliter hoc μ' sui: Crucifixuna in trisagio consteri,1 α caetera. ita quoque Cin 'anus Acciusianus episcopus ad eundem. tam laia, multiplimam, inquit, multisque modis charissime a veritate deviasti H iv &e a. Etenim positio cita grauem felicontra sanctos patres S a pur: Σ. Poreolos nouitat catholicae eccletiae, nec tamen abi sti eam, multis epilco spraemonentibus te, maximε auteni sanctissimo archiepisco. po nolim Felice, &ca tera. Post varia deinde induetii contra eum de . si uris testimonia,S historiam illam, tiam supra expositimus, he Procli Contantinopolitam episcopi, de reuelatione trisara, ea hymini illius cherubici, vetque eundem in ictantis decantante populo cessauerit ruina&tereae motus urbis regiae: Sic ergo, inquit, octialeatanias fac, &pausabit ira, quae contra te proferenda est: sin autem,φα Q
si te de tio a papa nostro Edice. Custodia aute deus municlum a scandalis,& caetera. . nationem. O lente, etiam ad Notam
Icrusmata, reditiones lire iam clinante illa Orientiali ecclesia unius Romani pontificis aesoritas: ut illi in remotis limo Orientis poα- episcopi, illum S recognouerint & confessi fuerint situm praesi, vitatem,suum archiepiscopum & papam, Petri in ecclesiasticae hierar, '
iae. Prin atu successorem, eius unius censuram resamindauerint.
Nec est quod ne de fide dietarum epistolarum possis dubitare.Sunt enim re inam quintae uniuersalis synodi nitantinopolitana se cundar, i Vigil uomano pontifice Sc Mei a Consi intinopolita- o,queni bem Agapetus ut superius audisti in locum a se damna,
ii Anathemii suis ordinauerat nianibus. P Certe si toti orbi,orthodoxisin venerabilior omnibus u etiam oris Hinc ora.
thpΡ eii 'hostibus formidabilior fitent unius uoriani pontisi. 27 . a
. cis; si conciliorum omniuma totius in eis conueniciatis ecclesiae auestoritas, in Leontio Antiocheno antistite euidenter nobisostendit The a odoretiis ille Cyrenensis episcopus. is enim cum Amanus esset Sc erararem suum celare niteretur, videns auitas sacerdotes&populum, si os dicerites: gloria patri Sc filio, alios vero: Gloria patri per iiii i una,& spiritui I ncto, ipse substentio dicebat orationem , nec aliud um 'o' e audiebant adstantes,iusicum ditaret,in secula seculorum. Et si quidem. inquit me, hoc non maligne fecisset, diceretur pro concordia i muli ta
hoc ipsunt fecisse.Sed quia &cara naidites veritatis acuebatur,& non si data
nisi han eticos Sueliebri, ostendebat se celarerestemimodo Mnore po, προ
486쪽
CAP.MIL HIERARCHIAE E CCL sIASTICACpuli modo sormidii e pressus imperatoris, qui fili una di similem patri Dprohibuerat dici. Ea siquidem tempestate Elius magister Eunomii, qui . Arrii blasphemiam suis impiis imbitonibusauxerat, in Diaconatu . dine ab ipso subleuatus ministi bat. Sed λ nus &Diodorus, thoianasticam quidem amplectentiis vitam, lare autem pro ecdeliasticis do .gmatibus laborates, episcopi Antioch Leontin redargue j quas
s contra pietatem struebat itandi ,dicentes:quia elegisti vini studiis ina, lignis imbutum,qui impietatis causa culmen suscinisset Potentiae, at . Hic.ile.u ad ecclesiae cladem Diaconatus haberet honorem. Milutabatista mimm ''m illi Romani pontificis&apostolicae sediscensuram e enim adituros Antioche- Hesperias, Occidentalis partes, at pra quae callidonsidiose aduer.'. sus veritatem ab eo gerebantur,eidem apostolics sedi detecturos. Hoetificis ino metuens Leontius ab ossicio sit endit Elium. Haec ille Theodor utas' .risti Ex quibus uitelligis, i formidabilis suerit illi Arriano Leonti Attio ni t RQ, pini chelio patriarchae unius Romani Pontificis autoritas, qui tamen nec in rear pili iaciebat autoritatem Niceni,quod impugnabat, concit', quantum huius sedis censuram metuerit: Quemadmodum etiam mus Iulii Ropi uixi mani pontificis autoritati cesserunt tot orientaliunx sedium pusdem factionis episcopi qui in Antiocheirasyi do sub Eusebio Nicomediis ensi gregati fuere. Apud quos tamdi adeo nihil valebat illius facto, sancti Niceni concilii re tantorum in eo patri conuenientum a mori tas,in ad destritendum dogma Nicenae fidei praecipue numissent. ε testitis De Celestisconstat, ut nulla synodali autoritate. ullis doctissimo .. ta ilia patrum aduersu3 eum scribentnim rationibus, disputationibus superari valuerit: sed soJavnius Romani Ponti sicis autoritate non auo
.is is aua dens quod de eo diuus Augustinus libro se do aduersus eundem N
Pelagium testatur) beati Innocet vij pontificis literis resistere: sed pro, mittens omnia, qu* s desista damnaret, se ei iam damnaturum. Nam rationes & s ipturas eludebat facile. At huius sedi autoritatem, in orbe recomitam, nec illudere potuit nec contemnere. Verum & h in pr0gressu adhuc erunt illustrior Nunc satis mihi vide haetenus demonstrasse, non solum ecclesi αsticam hierarchiam plane suisse necessariam, si modo esse dinere ecclesia, non totum institu in a Christo, & in ea Petrum oblimi e primaα tum, Romanos* pinifices in eodem successisse Petro: sed inani, quod ei dena imago cum hi nate exet inerint ab initio super ecclesiam mi MMaia, a cuius autoritate nemo exemptus est, nisi qui ad Christio e . non pertinet. Proinde veram metam, orthodoxam nihil dubita mus illius Florentini cocilii, quod sub Eugenio quarto chlebratui es
desinitionem,quae est hoc verborum tenore:
Definimus sanetium apostolicam sedem, & Romanum politisi 'in uniuersum orbem tenere pri arum,&ipsum Ro. P0nt su
487쪽
B. Petri principis apostolorum,s verum vicarium Iesu Christi, totius p ecclesiae caput, &omnium Christianorum patrem Sc doctorem existere,& ipsi in bino Petro pascendi, redidi & gubernanci uniuersalem ecclesiam a domino Iesu Christo plenam potestatem traditam esse: quemadmodum & in gestis cocumenicorum conciliorurum,& in sacris canonibus continetur. Cui definitioni,tam Grsci si Arinem post longam quindecim mensium concertationem, autoritatum, scripturarumcp pondere,catholicgecclesiae consensu,& rei ipsius cui lentia conuicti reprobato schismatiaco errore, in quo eatenus detinebantur, Romanae ecclesiae se iterum humiliter submittentes in haec verba sit,scripserunt: Nos igitur oratores nomine nostro, nostrique reuerendi Patriar, esiae,&omium Armeniorum,hoc saluberrimum synodale decretum, v cum omnibus suis capit lis,declarationibus definitionibus, tradimonibus, praeceptis Sc statutis,omnem doctrinam in ipso descriptam nec non quicquid tenet sancta sedes apostolica, Sc Romana ecclesia, inim 'omi deuotione & obedientia acceptamus, suscipimus & amplectimur. Illos quoq; doctores & sanctos patres, quos ecclesia Romana approriba euerenter suscipimus. Quascun* vero personas,& quicquid ipsa Romana ecclesia reprobat ac damnat nos pro reprobatis & damnatis habemus, profitentes tanquam veri obedientiae sin, nomine quo αWa,ipsius sedis apostolic ordinationibus&iussionibus fideliter o
De controuersis inter Regnum & Sacerdotium.
Marsit si Patauini de Melisiasticaautoritate sententiam explicare. CAP. L
V p Eni Oni RVS libris ecclesiasticae hierarachiae causam simpliciter peregimus, nihil immiscentes controuersivietam, quae inter secularem & ecclesiasticam autoritatem prophanis quorunda atq) impi' is exa* tator sent disputatioibus.Quas cum dissimuα Patauimis. Iare dissuaderet,& tempora & susceptum argumen eum ab initio, unum ex omnibus delegimus Marsilium Patauinum, J quali ire quo nemo diligentius,vehementius, aut etiam copiosius causam secus laris potestatis aduersiis ecclesiasticam egiste legitur. am plane stibi autoritate
surrere dc in nihilum redigere omni studio conatus. Scripsit is ana
488쪽
CAP. L HIERARCHIAE ECCLESIAsTICAE
te annos ducentos ad Ludovicu Baumina, temporibus Ioannis XXII Da quo ille excommunicationis Vinculo innodatus fuerat, ex contumace haereticum facere satagens, velut apologiam quandam aduersiis autoritatem pontificiam, i desenseris pacis titulum iacit, cum eadem qu od post intelliges omni studio Eliminet ab ecclesia. Fuit homo Aristotest, cus magis, u Christianus, atav ex illius magis,si Christi institutis, nouuam ecclesiasticae hierarchiae formam conatus effingere: quamuis sa, cras literas, & sanctorum pamura sententias, sed suo more intellectas, sine fine & modo congera veritati confidentissime obiiciativbὰν se,
ipsum victorem pronuncians,sed ante victio iam. in amaria tam viridentus in Romanos pontifices,ut merito dubitares, nisi tempora dis iungerent hic ne a Lumero,an Laatherus ab isto, suam didicerit rheto, ricam: nam uter alterum in hac parte conatur vincere. Eius libri ab
initio Lumerani tumultus ab eisdem alicunde eruti e blattis & tmesso Equibus teri magis conueniebat, i manibus Christi fidesium elegantissimis typis excusi, sunt aediti in publicum: ne nulla non pestis nunc reuia uisceret, aut quia deesset perscipi ones ecclesiae. e. .ita Aduersus quem si illum licerer sequi, multo minus nobis suissecla, V ta in boris&ilegocii. Sed quo minus hoc licuerit,primo .plixitas fecit Nam ὐ- si ἀμ apologia cum in librum magnum exeat, nostra haec antipologia
in volumen immensum exiret necessario, Sc lectorem enecaret erolixitatis taedio: praesertim cum uniuersa eius sententia, alip omnion ratio, num quas assert ectacacia,infinito brevius,& simul multo luculeisus exis
primi potuerit.Deinde, quia nec ab initio ingenue & simpliciter .ppo. nit id quod conatur demonstrareod plane disssimulat, sensim ad hoe venienso alias quasda sententiolas subdole adstruens ratiunculis qui busdam dialecticis 6c Aristotclicis.Quae prima fronte nihil in se coit, ytinere videntur, quod magnopere animaduertendum sit, quapropter nec lectorem alio properantem detinent, aut ad sui discussionem exactiorem inuitant. At cum ad causam ventum est, eisdem sententiolis vellat ante certo demonstratis, tanquam primis & indubitatis principhs utitur.Sic fallit lectorem incautum, uel impium. Postremo quia faea Pe eadem repetit, nihil minus curat, si ut accurate ato ordine, quod vult, primat S prosequatur, sed ubi falsa aloe impia obscuris his uoluit, adeo ut mihi pene pluslaboris & negocii fuerit, ex tanta consuli' one & prolixitate,uniuersam eius sententiam,& rationum quas ad acit pondus 5c Ascaciam, contrahere in luculentum compendium i deo monstrare earundem falsitatem Sc inemo iam. parisiis ista est aut niuersam suam disputationem in tres partes, sis dianioertadis etiones appellat.In prima pambulis illis immoraE sente uotis ut sibi vi
Aristotelicis, interim dissimulans sirsum eas adstimat. In secunda causam ipsam principalcm exequitur. Tertia est velut index priorum, colligens
489쪽
LIBER U. CCXL. A colligens velut illative ex superioribus, quadraginta duas sentetias,qua
rum pene nulla non est impia Sc haeretica. Breuiter, haec summa est eorum, quae ille conatur adstruere: Ex Ieae Christi nulli episcopo,nec Romano,nec alteri, competere vllam supe 'rioritatem, aut iurisdictionis autoritatem statuendi, praecipiendi, aut quemvis ad quiduis obligandi non selum super laicos, sed nec super unum aliquem ex sacerdotibus aut clericis, nedum mpremam omnia uni. Quin potius ultro oblatam ab eo,ad quem hoc pertineret,autorii' tatem huiusmodi ne acceptare possint aut debeat, interdictum eisdem a Christo & apostolis. Sed quod ea competat solis secularibus princi pibusJap ex delegatione aut co inmissione eius cui praesunt, multitudinis, apud quam solam originaliter & causiatiue ut verbis eiusdem lois quis vult esse autoritatem eiusmodi.Ne vllum sacerdotum aut epi,n scoporum, nec Romanu quidem,seu in realibus, seu in personalibus, ab eorum coactiva autoritate exemptum: quin potius omnes aeque subiectos in laicos, ex euangelicis, apostolicis & sanctorum patrum' sententiis euidenter se demonstrasse praedicat. Sacerdotalem enim in toritatem a Christo unam aequalemo instirutam omnibus,velut ad iacramenta tantum ministranda, 8c doctrinam euangelicam praedicanadam Christifidelibus.Distinctionem vero & ordinena,quem nunc Hater ministros ecclesis cernimus,& unius principatum M autoritatem super alios partim rationabiliter introductum vult ab hoibus, partim etiam haudulenter usurpatum: praesertim primatum super alios Rbomani potificis. Nec pertinere ad sacerdotes, iscopos aut Romanum pontificem, sed ad seculares principes, ex autoritate 5 commissione Re delis multitudinis, ordinare at instituere sacerdotes in prietaturis, di gnitatibus 8c offici js ecclesiasticis: ud quos aeque destituendi pro arishitrio ut instituendi eosdem, It esse potestatem. Breuiter,sacerdotes 3c episcopos nudos esse sacrorum ministros seculari potestati in Oinio hus aeque subiectos ut laicos. Haec summa est sententiae, quam velut basim 8c filiadamentum to αtius caiisae constituit. Vnde in diuersas, graues p aduersus ecclesiam Recclesiasticos erumpit queremonias,inuectivas Sc blasphemias, quemai -dmodum post audies.l tam autem huiusmodi sere demonstratione conatur asserere.In pri Quademal mis ponat nulli conuenire aut competere vllam iurisdictionis priece 'vuptiuam aut coactivam autoritatem super alios, nisi ex commissione Ies sentent mgislatoris diuini aut humani Legislatorem diuiniim,Moysen aut Christum: humanum vero, umersitatem multitudinis, super quam esset autoritas esusmodi intelligens. Sub q subsumit, sub lege euangesica ex Minon comissione legislatoris nostri Christi non competere vlli hoim supioritatem, aut autoritatem praeceptiuam & coactivam super alios, quin Potius
490쪽
CAP. Lut maiore probet. Rationras quibuspro Dare nitri.
Vniuersita tem multi Eudinis este autoritate serendi Ie ges humanas obligatorias.
HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE potius eandem interdi him a Christo suis apostolis, discipulis&ωὰ u
rum successoribus. Ex quibus uti*,si vera sint, nulli nunc vllam mi ei alium competere iurisdieticis & superioritatis autoritatem, i ex comimis Loe legislatoris humani, hoc est, ciuilis aut fidelis multitudinis, ne. cessario cosequitur. At autoritatem eam,quae pendet ex commissione legislatoris humani,aut ciuilis multitudinis, it esse penes ciuiles principes. Quare secundum Christi Scapostolorum doctrina eisdem subis hei,& obedire oportere dicit absin ulla distinctione, aeque sacerdotes, episcopos pontifices ac laicos. Vis demonstrationis maioris,aut primo loco assiumptae propositi onis in hoc cosistit quod aut diuinitus,aut humanitus, necessario competat oportet uni hominum super alium superioritas, aut iurisdiet amis autoritas eiusmodi, in natiuitatis, quantum ex se est, condicio, o, mnes pares aut aequales faciat.Eam autem diiunitus competere posse κυni hominum super alium indubitatum est, quale ipse confitetur competiisse Moysi Dauidi Sc at m, super Israeliticum populum. Huniani tus vero,eam nulli vult posse co mpetere,nisi ex delegatione uniuersita tis multitudinis ciuilis,apud quam istam, in primis contendit esse aii, toritatem ferendi leges obligatorias,deinde committendi alicui autoritatem principandi & imperandi super se, & omnes eius reipublics ut communitatis partes ordinandi. Primum, videlicet apud lam viri uersitatem multitudinis esse autoritatem ferendi leges humanas obli gatorias conatur probare capite duodecimo dictionis suae primae his rationibus quas ideo cogor adscribere, quoniam ad easdem frequenister remittit tanquam ad euidentes demonstrationes, cum vix probatalitatem ullam dialeeticam habeant. Prima: Quoniam illius tantummodo est legum humanarum latio, pnis autoritas prima simpliciter, a quo solo optime leges possunt proauenire. Hoc autem est ciuium uniuersitas, aut eius pars maior seu va, lentior, quae totam uniuersitatem merito repraesentat. Ad uniuersita tem ergo ciuium, aut eius maiorem partem tantummodo pertinet IOgis serendae autoritas. Primam propositionem silpponit notam exterminis. Secundam adstruere conatur quibusdam ratiunculis mutuatis ab Aristotele, sed male accommodatis ad propositum. Est enim uinis denter lalsa, ut post demonstrabimus. Quare nec vitandae prolixitavitis causa illas libuit adscribere. Secunda ratio: Illius tantummodo est legis serendae autoritas, per quem latae melius aut simpliciter obseruantur. Hoc autem, inquit, est tantummodo ciuium uniuersitas. Ipsius igitur est legis serendae autoritas. Primam aut maiorem propositi m etiam iupponit velut notam per se.Minorem similiter probare nititur quibusdam risuculis, quas
indicii est adscribere. Napost clarissime videbit earunde inessicacia.