장음표시 사용
541쪽
LIBER V. Fol. CCLXVI. A dia nec audi Edo quaeda aliis comittendo,&quae tua digna putaueris au dima fideli quodam & accommodo ipsi causis compendio termina do. Hactenus ille. Et tu vis ex o. Bernardi sententia episcopu aliena sibi usur,
pare si coactivae iurisdietionis autoritatem exercere tentaverit super conarentiosis aestibus hominum c O impudentiam singularem & subdolam.
Obiectioni respondere ex verbis Apostoli ad Roman XII .Ex quibus omnes. uee etesiastieos ut laicos,subiectos videri volunt eoaetiuaepotestati principum huius i e
Vam non sit dissicile impietati accommodare diuinatuscripturarum eloquia,quando sua illis no adhibetur amussis testantur tot portenta pestilentissimam han esium & libro primo copiosius demonstrauimus. At cum diligenter & fideliter ad illam suam exigu, turregulam iam tum apparet 8c planum fit,quamam sit earum germanas intentia,ut ubi subscribens catholicae per orbe fidei, ita omni propha. B nae nouitati,nouitiaeque impietati aduersaria. Quod ut insuperioribus perpetuo intellexisti ita & hic essiciam ut clarissime intelligas. impotenter ille aduersum nos iactat verba Apostoli,quibus omne animam docet potestatibus sublimioribus subditam esse oportere deici; or, dinationi resistere.& sibi damnationem acquirere, qui resistut magistratibus.Proinde necessitati parere iubet notantu propter iram principu, sed etiam propter conscientiam. Ideo enim,inquit,& tributa praestatis, minis stri enim dei sunt in hoc ipsum seruietes. Reddite ergo omnibus debita: cui tributum tributum:cui vectigal, vectigal:cui timorem timore cui hono in honorem. Ex quibus equidem verbis verbosissime at ineptissime tracitatis ac trutinatis,multis etiam inconcinne adhibitis sanctonisen, tentim inseri , necessario tenendum illi, qui nomen & doctrinam domini blasphemare noluerἰt,omnes homines cuiuscun* mitus aut conditionis c existant,ta realiter,u personaliter subesse debere iurisdictioni principum seculi atque eisdem obedire in omnibus quae non contradicunt legi aeternae salutis: quandoquidem de secularibus potestatibus constat locutum Apostolum quibus commissus est usus gladii.Omnem autem animam. dixi neminem excipiens nec presbyterum, nec episcopum: quos resistentes potestatibus etiam infidelibus damnatioem aeternam sibi vult acquis rere: quanto ergo magis inquit indignationem omnipotentis dei 5c be
torum apostolore Petri & pauli acquirunt uo. pontifices qui hac dei 5capostolorum doctrina contempta iamdudum turbaret ac turbant fide, las reges & principes atque eorum autoritatem suae autoritati sub ciunt,
cum contra his illos potius subiectos esse oporteat Hoc ipsum confir, mans Augustini sentetia:Ide inquit ille & Apostolus ecclesia orare pro regibus admonuit, & omnibus sublimibus, eodem spiritu amatus quo& Hieremias, qui misit epistolam Iudaeis, qui erant in Babylone, ut orasrent pro vita regis Nabuchodonosor,filiorum eius, Ac pro pace ciuita, tis: quia inquit, in pace eorum erit pax vestra.Hoc autem figurate signi m
542쪽
liae priuaul iure suo. Apostolos P ah tio subsulti
se legit maeautoritati ciuili ethnicoria, interus morabant.
Regnum Christi ex dedicitiis tatum MVO lunt ama. Omnia memra ecclesiis
esse eius panori .re' m & eapiti. Eiusti diei nucregnare in eadem reges Ad impe
casse ecclesiam in sanctis eius inui sunt ciues coelestis Hierusaleni seruitu πram sub regibus huius seculi.
Sed oro te te stor ut sis memor eorum, quae superius demonstrata non semel inculcauimus. Ita enim clarissime intelliges nobis pulchre uenire cum Apostolo. Ne enim dicimus Christi religionem quequam priua re suo iure,non absoluere filios a patria potestat seruos a subiecti & seruitute qua debent dominis subditos a superioni suorum & ciuilium ina, pistratuit obedietiadebita etiam si sacerdotes etiam si episcopos: proinde& apostolos eorumque successores episcopν & presbyteros, iure me into subsuisse a principio legitimae autoritati ciuili , quae prirerat in quibus morabantur ciuitatibus & comitatibus. Venit tamen Christus etiam si, bi regnum quoddam in quo super nos regnare com mer hoc est cathosticam suam ecclesiam: sed tantum ex deditit is & voluntarib, qui vltro se eius seruituti subiicerct. Quod equidem ut futurum amplissimum&comprehensurum infinitam multitudinem hominum etiam diligentissimo ordine disposuit,atin eius unitati uno illi Gstituto capite aut rectore, ad que totius cura pertineret oc gubernatio praecipua,diligeti si e simul& sapientissime prouidit.Non est ita*,q, suam sibi quisquam queratur adempta autoritatem per regnu Christi cui nemo seruit inuitus. Tamen quisquis ultro se illi subiecerit, etiam obedientiam debeat sacrosanctis ab eodem constitutis magistratibus, & praecipue totius ecclesiae pastori , re
istori & principi necesse est. Qui quandiu quidem vivebat sub principiabus&magistratibus, qui se nondum Christi iugo sponte subdiderat,eti 'am illis suberat,& subesse tenebatur ciuiliter. At postqua diuina ordinatione impleta ia cernimus illa prophetant oracula quibus fore praedixerur, Ut gentes & regna, reges 8c principes seruirent Chesm i no & ecclesiae, posta ultro saeti sunt ecclesiae fit nat* eius quaedam membra P Nipua, Vt quorum est magni momenti & necessarium officium ad salutem toti, pus corporis, rerum natura non patitur ut illis caput, princeps aut redior subqciatur ecclesiae,& non potius membra capiti atque illi ossiciorum ac magistratuu suorum exacti ratione reddere teneantur. Illius subsint iudicio, presertim qui nullos superiores ciuiles magistratus reco nostin. Immia ante annos mille videmus Christianos principesa eges, im peratores si
& sua sceptra iubmisisse tam adeo tradidisse Christi ecclesiMt p ab ea ve
luti accepta recoenoscere, ius iudicio restitare reges&imperatores
mὀueri regno Gmperio quemadmodu supra in Henrici Illi. tragoedia ex recognitione libera totius regni & imper a intellexistiG post copiosi,us demonstrabimus.Nec dubitabis diuinae dispensationis ac prouiden.ti non humanae praesumptionis aut usurpationis haec in opera, si ad Esaiae & Danielis respexeras vaticinia,quibus haec tanto anteu fieret, fore praedicta sunt, si praeterea ad Gamalielis illam regulam eadem exegeris. Quoniam si ex hominibus e qui cosilium hoc aut opus, dissoluetur.
543쪽
LIBER V. POL CCLXvIL' Siquidem annis plus mille hoc ipsum durasse videmus. ita quod dicit Apostolus omne anima sublimioribus potestatibus
subditam esse debere &debitam eisde praestare obedientiam tbeteram, Apostol ad plectimur.Sed hoc te admonitu volumus lector,n5 de ciuilibus tantum magistratibus & potestatibus illuloqui sed in uniuersum de omibus, ita naa.5 e. ut iuxta illa Apostoli sententia serui dominis, famuli 3c ancillae patrifami h. is c. lias,uxor marito,monachus suo abbati omnes denim qui vel sua voluta. D - ς te vel ex statu & conditione reipublicae, ius pars sunt,uel ex suae natiui, talis sorte alteri subiecti sunt, illi obedientia debeant. Ita* quoniam non idem in omni ordine superioritatis & subiectionis debetur superioribus potestatibus a subditis,ideo cocludens generale illam sententia dicitiveddite ergo omnibus debita cui tributu tributum:cui vectigal vectigal: cui timore, timorem: i honorem, honore Quin & ipsa ratio Apostoli, quas persuadet ora omnibus superioribus potestatibus obedienti1 debere ciuincit illum ita uniuersaliter ut diximus loqui,& non tanta de potestatibus secularibus aut magistratibus ciuilibus. Quoni1, inquit a deo haec ita ordinata sunt, cuius ordinatioi qui resistunt, sibi ipsis damnatione acquia irent aut iudiciu ut legit Chrysostomus. A deo siquide ordinatum est, ut sit ordo inter homines ut hic priusit 5c caeteris imperet, ille subsit Sc obse,
quatur alterius imperio ne cuncta temere serantur, Sc quemadmodu -
Qt eiusde Chrysostomi verbis dica ita & populi huc at se illuc circu Vsinis. agerentur. Quonia enim honoris Sc coditionis squalitas pugnas 5c dissidia plerum inducit multos secit principatus multas subiecti Ax,utpote viri Sc uxoris suae fili j dc patris senis 5c adolescetis, serui & domini, principis 8e subditi praeceptoris ac discipuli. Et ad inquit, miraris V in hominibus istud iacit quando ide Sc in corpore nostro fecerit: Ne hie parise honoris omia secit,sed hoc equide minus illud vero potius,& haec qdem reliquis mebris imperantia illa vero seruientia. Ide Mn bestii, videri est. ut in apibus ri gruibus, in gregibus oti tu agrestita. Quin & mare ab ista disciplina destitutu non est sed illic quo multa pisciu genera sub uno reguntur ac militanum in velut peregrinatiJes suas exequuntur.Hacteanus sere Chrysostomus. In hunc modii unusquilibet homo, quicu* tande is fuerit seu apostolus seu propheta seu episcopu seu sacerdos seu in nachus seu praetor seu consul,seu rex aut imperato sibi superemineti potestati obedientia dependat oportet,si qus modo illi potestas superemineat. Ea enim restrictione opus esse res ipsa cogit intelligere. Nasuprema in Iterris.& nulli alteri subordinata autoritas nulli etiam alteri nisi deo subie,ctione debet Sc obedienti T. Quod vero generale illam se Latm adeo diuinam sententisi in ciuilibus Sc huius seculi potestatibus velut in excplo dis ita in huiis ligentius executus sit hoc fecit,ut obstrueret ora quorudam loquentium
iniqua, S per quos apud geres blasphemabat nomen domini Ac Christi, tu i ex pio ana religio quasi doceret Iubditos reb)llare magistratibus, seruos domi, n:
544쪽
CAP. . HIERARCHIAE ECCLESIAsTICAS
his sis iis nis Ita emplerim sentiebant dedoeti ina apostoloi monanes, ut pro, DApostor . posito pileo euocaret in libertate. Infamabatiircp veluti seditioiser notiatores, & qui omia ad euertendit leges comunes & facerent & dicerent.
Qua vi se & religione Christi purgaret infamia, illam qua prsmisit generale sentetiam,& veluti animi quanda communem conceptione in pubalicis potestatibus& magistratibus diligentius exequitur Apostolus,rans de reuersus ad com munem 5c generale, dicit: Reddite ergo omnibus de, bita. Idem quom & eodem conlilio fecit Petrus dicens: Subiecti estote o, mni humanae creaturae pFpter deum hoc est, qui sestio uperiori aut illi cui est subditus secundum ipsam tui manarum iocietatum testem ares ordinem hoc ipsum deinceps speciatim exemplificans,sive regi inqui tan, quam praecellenti siue ducibus tanquam ab eo missis, ad vindieta malo,rum audem vero bonoam quia sic est voluntas dei similiter 5c de seruis erga dominos,de filiis erga parentes de uxoribus erga suos maritos subim Lens.Omni emo humanae creaturae nobis praepositae. hoc est. vi locuitur Paulus omni sublimiori aut superiorariremit quium secundum dei oradinationem & voluntatem debet obeaeentiam. Quam adeo no tollit lex Christi & euangesica ut magis confirmet etiam. n. . s. postoli Ar adeo Christi sententia minime sequitur,ca, obstolle, Put hierarchiae ecclesiasticae subhei regibus, imperatoribus & principis
bus qui sunt mebra ecclesiae: sed contra potius, ex ipsa lege euangelica, ne cesse est ut me a obediat capiti quia membra sunt comunis corporis,&subiecerut necesse est ut caput in resiqua maera uniuer im pertu habeat. Siquidem & dei ordinationi atq; ipsi adeo rerum na ecti sita tura: repugnat, ut contra membra imperarent capiti. Illi dedit Christus autoritatem obligandi omnes qui in ecclesiastica domo sunt dico etiam ei ita istiG in clis illos ipsos obligatos haberi. Illi commisit claues regni coctorum, quibus membris ecclesiae sibi inobedientibus& rebellibus potest etiam ν elum elaudere potest extraarcam illam mysticam,& domu ecclesiae ess,cere,& velut ethnicos lacere. Itam secundum apostolicam & Christi iam inductam sententiam omnes malistratus, qui sunt membra Christianae ecclesi etiam capiti eccletiasticae hierarchiae, ut superiori super ipsos a ti, 'c1-j vii toritati, ato adeo sup capiti debent obedientiam ocii extra sunt,& nec. u. unx. dum Chri iti reano teruiunt non debent, imo contra, Psi illud insum ina a&sub p put eccletiae in ciuitatibus aut comunitatibus ageret, quibus illi legitime iias ''' Prcofecti sunt, secundum eandem apostolorum des sententiam ipsis o, lbedientiam deberet, ut subditi exteri deberet & tributa.& vectista reliquorum instar dependere.Aeque tamen verum est v nullia suo iure priouat Christia religio. Sed qui se illi adstringunt ultro,se Christi regno subiiciunt,necesse est Ut illius quo l*esseruet, illius sacrosanctis magi. stratibus dependat obedientia, ut membra se permittat imperio capitis. Quod sane ita decoe, ita omne rationem & honestatem exigere, recte
545쪽
LIBER v. rol. CCLXVIII. A in ligentes sapietissimi & religiosi principes non solii sacrosinistis quisbus necessaria obedientiam debebat mammatibus, sed etiam omnibus sacrorii ministris omnibus deni* qui se christi seruitio specialius addi,
xerunt ac deuoueriint, publicis testibus exemptionem ab autoritate, immunitate ab oneribus cludibus constituerunt. Nilail tamen in hoc nouancientes, nec prorsus aliud, a quod honoreris, quem ante salsae resigioni indebite detulerat decepta antiquitas ipsi verae debitum impenderunt. Hoc sane tacta apud oes etiam gentiles, quibus tamen ulla religionis, Eoa apud ulla numinis cura extitit, quamuis ad veri cognitionem no peruenerint, Tvelut naturali ratione mazistra receptum fuisse, ut sacerdotibus suis spocialiter deputatis sacrorum & numinis qualiacun* ipsi credebant inii sui, singulanisterio singularem deserrent honorem &reueretiam, ciuilium onerum
vacationem ac immunitatem,&praeterea annona ex publico. Testatur rem immua hoc sacra Genescos de Aera pt in sacerdotibus historia, qui in illa septenu .adii bilenti semesubleuata Iosephi prouidentia,n5 sunt coacti nstar reliquorum
Amptiorum, vendere suas terras dc possessiones in seruitutem regiam, queantu, ut quisus ex publicis horreis statuta praebebantur cibaria. Idem de unis uersis nationibus comprobant omnium gentium historiae. De Roma, Symmachinis vero, liram diu seruierunt idololatriae illa Symmachi viri cons y dri: Ais xlad sis praestini, ad Valentinianum, Tlieodosium 8c Aresadium gustos o -
Augustos, pro Veteri deorum cultu reducendo aduersus Christianos: I πoratio. In qua inter caetera grauis me queritur Vestalibus sacerdotibus sita ab initio illis concessa detrahi immunitatis priuile a at* annonam, quam solebant accipere ex publico. Quanto, inquit, com modo sacri rarii vestri Vestalium virginuin praerogatiua demi hi est: Sub la sibi, mis imperatoribus denegatur,quod parcissimi praestituunt Et rursus: Absint ab aerarii vestri puritate ista compendia , fiscus bonorum princi nis,h. d. pum non sacerdotum damnis, sed homum spolias augeatur. nde hoc fiunt . Iro, vehementer improbans, quod a religiosissimis principibus studio abo, lendae salsae illius reli ionis & impiae. sapienti consilio excouitatum suo
rat ne possent illae sacerdotes prophanae, legata aut haereditates accipere: et volunt.
Oro vos, inquit ille, iustitiae sacerdotes, ut urbis vestrae sacris reddatur vel priuata successio. etent testimenta secura,&sciant sub principibus sua speciali non auaris stabile esse quod scripserunt. Delectet vos ista felicitas generis humani, coepit causae huius exemplum sollicitare morientes. Ergo Ro, manae religiones sub Romano iure non pertinent c Quod nomen accia ista dire piet ablatio facultatum quas nulla lex, nullus casus secit caducas: Capititie a liberti. seruis testamentoris in iusta commoda non neeantur: ta0α sacerdoti
tum nobiles virgines &iacrorum fatali uni ministrae excluduntur prae,
diis haereditatequet alis. Ouid uuat saluti publicae camim corpus dica, re & imperii aeternitatem coelestibus fulcire praesidiis amnis vestri aqui es, lis vesti is itas applicare virtutes, pro olbinefficacia vota suscipere, &
546쪽
CAP. Vu: HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAE
ius eum omnibus non haberestam melior est smistus quae hominibu . Duquaedus immortalibus moenditur Renapublicam laedi inus cui nunquam expedit ut ingrata sit. Nemo me putet solam causam religionum tueri. Ex huiusmodi lacinoribus oria sunt clieta Romani eteneris incommoda. Honorauerat Imparetum nostrorum Vestales viretines.& ministros deorum victu modico iustis priuilegiis, & vscp ad nos stetit nauaneris huius integritas. Nunc ad degeneres trapezitas, at*ad mercedem vilium baiulorum lacu castitatis alimenta vertuntur. Sequuta est hoc ia' ctum limes publica, & spem prouinciarum omnium messis aegra decespitiNon sunt haec vicia terrarum, nihil imputamus astris, nec rubigo sei etibus obsitit, necauena fruges necauit.Sacrilegio annus exaruit. Freces, re enim fuit perire omnibus,quod religionibus negabatur. Cum contra foecunditatis et omnium retu ubertatis causam dicat, sacerdotibus suum impendisse honorem. Quid enim,inquit ale pertulexut prouinci cum greligionum ministros honor publicus pasceret Quando in usum hominum concussa quercus: Quando nullae sunt herbarum radices: quado
alternos regionum desedius deseruit foecunditas mutuasum populo &virginibus sacris comunis esset annona Commendabat enim terrarum prouentus viistus antistitum,&remedium magis illargitas erat. An duabium est semper pro copia omnium datum, quod nuc omnium inopia
ridicauit Haec at eiusmodi ille Symmachus, lilia quidem atq; impia, aut didia pro tuenda lalsa impiam religione, & sacerdotii eius priuilegiis: sed verissima si dicantur a Christiano pro verae religionis ministris,lacerdotibus, atin aliis diuino specialiter mancipatis seruitio. Quibus omnes
toto orbe terraim gentes & nationes, velut comuni suadam conceptione animi intellexerunt quidem honorem singulare deberi tametsi ut in veri numinis veraeo religionis ita in ministro Rr eius, cogniti Oe aberrauerint.
Certe qd nomets sacerdotibus a Christifidelibus in ipse debeatur Chri y
sti ecclesia,no minus in eiu sdem figura in synagoga illa & tabernaculo veteri,u propheticis oraculis expressu na est. Sibi siquidem decimas omnisum in signum uniuersalis domin a specialiter reseruans dias sacerdotum suorum & altaris ministris deputauit usibus 8c ministerio. es inquit ille Moyses decimae terrae siue de frugibus, siue de pomis arborum, domi. ni sunt, & illi sanctificantur. Omnium decimarii in bovis & ouis & ca, prae, quaecun sub pastoris virga transeunt, quicquid decimum venearit, senetificatum est domino. Has , inquam, ex uniuersis, quae nobis sua benignitate largissime consert n signum, memoriam, recognitionem δε quod ab ipso velut omnium domino vniuersi acceperimus sibi speci ita terrestruatas sibique sanctificatas adeo ut easdem sine sacrilegia crimine,
nostris prophani p usibus applicare non possimus sacrorcim suorum ministris tradidit. Quas u indigne ferat, auare aut infideliter illis per l, ui,qua fraudantes persequatur vluone& vindicta idem per Malachiamr testatus
Beatur in Christianaeeelesia.meima Cmnium in
547쪽
LIBER V. POL CCLXIX. A tessat est: Revertimini inquit ad me, A ego reticitar ad vos, dicit diis 3 exercituum .Et dixistis,in quo reuertemur Si affligit homo deum , quia Hie vide. vos configitis me. Et dixistis in quo consigimus tec In decimis & primi, ideo in penuria maledi sti estis . Quia, inquit FHieronymus. mihi no-
non reddidistis decimas & primitias quia vos me supplatastis & des u dis'h bicdastis: iccirco in penuria 5c same maledicat estis.& pro decimis & primi
tus, quae parua erant Vt a vobis darentur, ubertatem possessionum M. μ' strarum S omnem seugum abundantiam perdidistis. Et addit domi. nus per prophetam: Inserte omnem decimam in horreum meum,& probate me super hoc,si non aperuero vobis cataractas coeli, & est idero vo, bis benedictionem usq; adabundantiam,& increpabo pro vobis deuos rantem ,& no corrumpet seuctum terrae vestrae, nec erit sterilis innea in agro, dicit dominus ercituum. Perinde ac si diceret, exponente Aiero, B nymo, ut stiatis me irastente vos laborare penuria, fame&inopia, quia videlicet Daudastis me parte mea,inserte omnem decima fideliter in horreum meum, hoc est in thesauros templi, ut habeat sacerdotes 5 uitae,
qui mihi ministrant,cibos:& probate me super hoc, si non effundam vo kbis benedictionem & abundantiam. Vides hic, quod ille Symmachus dixit no vere sed impi pro impia religi at* eius sacerdotibus pro noostris verissime dici a Christiano. Vides uindigne serat dominus illis de, trahi, quod sibi reseruatum in signum recognitionem Ῥ oniuersalis do, minitipsis contulit. a seaudantes vindicta ac vitione persequatur. Nec est quod hic quisquam sibi blandiatur, veteris haec esse Sc aboliis Decimas dilegis Mosaicae quae iam amplius nos no obliget sub lege euagelica.Nam
eadem opera dices non obligari nos etiam praeceptis decalogi quia verearis legis sunt Quod si confitearis etiam apud nos illoruin adhuc vim, ebe ficaciam & obligationem subsistere,quia nec figuram gerebat futuri nec pertinebant ad status ciuilis illius veteris populi qui iamdudum disso,
lutus est gubernationem, instruebant homines rectie se gerere ad de, tim & proximum: aeque confitearis necesse est, apud nos locum habere obligatione illam de persoluendis decimis. Acque enim nos ac illi deum recognostamus oportet autorem,& largitorem bonorum omniumque uniuersalem dominum. In cuius iugem memoriam Sc recogniti nem decimas sibi reseruauit omnium, quas suis sacerdotibus& altaris ministris persoluendas attribuit. Aeque ita p, Ut tun ita & nunc verum
est decimas omnium, seu terrae nascentium, seu pecorum,armentorum.
Sc quaecun* sub virga pastoris transeunt,domini esse atq; eidem sanctificata, quum nusquam nobis magis, ci illis, easdem remisisse legatur. AOque ad nos pertinet, si easdem fraudemus, nec fideliter persoluimus ii, lud quod induximus Malachiae prophetae. ita sane hoc intellexerunt orthodoxi patres nostri, ita ab initio catholica Christi ecclesia, columna &firmamentum veritatis, S reMestripturarum intelligetiae inflexibilis & certisti,
548쪽
CAP. VII. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAE Hierony- certissima amussis Sc regula. Ita diui Hieronymi in expositione Mala, Dchiae iam audisti sententiam , quam & in epist ua ad Damasum clarissi,
me explicatμ quo cosultus num sacerdotibus & Levitis, quibus decimae diuinitus assignatae sum liceret de iure suo in usum monachoiu retiaruosarum persenatu transferre respondit ei ldesiliberum esse monachis &spiritualibus viris deum colentibus 5c entibus, decimas & oblatio, nes, cunctam remedia concedere,& de iure suo in illoni dominium tras,
serre modo in illis pauperibus non tam paupertatem, i religionem attenderent. Quod autem, inquit heatitudo tua quaesiuit, utrum decimarum 5c oblationum ius secularibus possit prouenire, nouit vestra sanetitas osmnino non licere,protes Entibus hoc diuinis autorita tibus paternorii canonum.Ouam rem si aliquando ab his male detenta, quae diuini iuris esse noscuntur, in usum transierunt monachorum & seruorum dei epi,
scopo vimen loci illius praebente assensu m constabunt illis omnia, perpe Etua stabilitatesubnixa. Hactenus ille. Vides quo pacto diuinum illud ius intelligat orthodoxus ille doctissimus Hieronymus,no quidem ut ab. Ambrosi. olitum, sed ut Christifideles adhuc efficaciter obligans. Sic & diuus Ambrosius sermone quodam quadragesimali docuit suum populum:Quis cun recognouerat in se, quod fideliter non dederit decimas suas modo emendet quod minus fecit. Quid est fideliter dare, nisi ut nec peius, nec
minus aliquando offerat de grano , aut de vino aut de fructibus arbori aut de pecoribus, aut de horto, aut de negocio, aut de ipsa venatione sua &c. Nam qui deo no vult reddere decimas quas retinuit,& homini non midet redderetquod iniuste abstuli non timet adhuc deum, & ignorat
quae fit vera poenitentia veracp consessio, nec veram aut deo acceptam Oleemosynam talis potest sacere. Idem & sibi commisso fideli populo in,
Augustin. culcauit magis,&ad memoriam reuocauit diuus ille Augustinus catho ,
licae per orbem ecclesiae sententiam, u docuit. Quod si inquit, decimas fideliter dederis non solum abundantiam fructuum recipies, sed etiam L.
nitatem corporis & animae consequeris.Non igitur dominus deus praeamium postula sed honorem.Deus enim noster, qui dignatus est totum dare, decimam a nobis dignatus est recipere, non sibi, sed nobis prolatu ram .Quam si tardius dare peccatum est, dicente eodem. Decimas tUas et primitias non tardabis offerre:quanto peius peccatum est, non dedisset
De militia igitur de negocio,& de artificio redde decimas. Cum enim decimas dando & terrena & coelestia possis praemia promereri, quare pro' auaritia duplici benedictione fraudaris Haec enim est dei iustissima consuetudo ut si illi decimam non dederis, tu ad decimam reuoceris. Dabis impio militi quod non vis dare sacerdoti. Beneficere deus semper parastus est,sed hominum malitia prohibetur. Decimae enim ex debito requiruntur:& qui eas dare noluerint,res alienas inuadunt.
Et rursus:Maiores nostri ideo copqs omnibus abundabanhquia decimas deo
549쪽
LIBER U. rol. CCLXMA mas deo dabant & Caesari censum reddebant. Modo autem quia decessit deuotio fides, accessit indictio fisci. Nolumus partiri cum deo dees, nias, modo autem tollitur totum. Hoc tollit fiscus, quod non accipit Christus. Haec ille Augustinus. Vides quo pacto sancti hi patres nostii ius decimarum, aeque apud Samstorumnos,ut apud illos veteres subsistere & valere intellexerint & docuerint si, sqdelem populum. Quos nihil aliud docuisse certum es u quod & ipsi di re dubiaob
dicerant in catholica Christi ecclesia. Quorum cosensum in re dubia ob, seruare nos Christiis docuit, ut certae & indubis veritatis argumentum. ivt mn ς' Vbicunm enim congregantur aquilis hi corpus est, ibi Christus & veritas idem sensus & consensus catholicae ecclesiae. Cuius sententia , quoniaam in cociliis orthodoxorum praesulum ex diuersis locis orbis in unum conuenientium euidentius perspicitur, audi decretum Rothomagensis Dec tumn coci in quod in haec verba legitur:Omnes decims terrae siue de frugibus, siue de pomis arborum, domini sunt, di illi sanctificantur,&c. Sed quia
modo multi inueniuntur decimas dare nolentes, statuimus, Ut securi, dum domini praeceptum admoneantur, semel, secundo&tertio: S si non emendauerint, anathematis vinculo seriantur usque ad satisfacticis
Rursus Moguntini concilin hoc Iegitur decretum: Decimas deo &'sa in umeerdotibus dei dandas Abraham sectis 8c Iacob promissis insinuat,&o, mmnes sancti doctores comemorant. Hactenus verba decreti: Quae num tibi videntur explicare com mune ratholicae ecclesiae de iure decimaru msententiam Rursus definiuit&assirmat uniuersale, id celeberrimum in iis, plusquam mille patrum ex toto orbe sub Innocentio tertio conuenientisum Lateranen.concilium decimas necessario persoluendas a Christi fide uersati, Sue libus,ut quae debentur ex lege diuina. 8c a domino in signum & recognitionem uniuersalis domini, quasi quodam titulo speciali sibi sunt reserua η-ς io. ra ut est videre in c. In aliquibus,&cum non fit,de deci. prim.&obla. Quare A praelatus Innocentius a Vercellen.consultus episcopo quid sibi agendum seret & cum his qui in decimarum solutione dicebant deis trahedam impensam agriculturae Sc seminum, Sc qui vitam clericorum velut abominabilcm calumniates , eisdem subtractas decimas in alios vissus ut praetendebant pios conuertcbant pro suo arbitrio, viroru sententiam rem impietatis conuincit&redarguit. illoru quidem, Q deus omanium diis, sub hoc veluti canone nobis uniuersa concesserit: & propae, rea deterioris conditionis esse non debeat temporali aliquo diro, cui suus Onon integre Sc abs* vlla deductione a colono persoluitur. Istorum voro, non licet cuia quae sua sunt auferre atq; alteri dare contra volunt tem domini, eo praetextu, quia malus Sc peccator est, & mandat viros ad inteRam,tam personalium, Q praedialium decimaru, ut sacerdotibus& clericis diuino iure mitarum solutionem ecclesiastica districtione
550쪽
CAP. VIII. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAS compelli,ut haec est legere in caua nos de decipri.& ob. Atq; hactenus quidem illis rationibus satis super ν re 6sum est,qui,
bus ex diuinarum scripturarum eloquii & sanctorum patrum testim ii is ille demonstrare conatus est, ex lege diuina & eirangelica nulli sacera doti aut episcopo, ullam coa Buae iurisdictionis autoritate super unum a quemlibet Christianum competere:quin poxius,quo minus etiam ultro delatam eiusmodi ab uniuersitate multitudinis ad quam solam eandem proprie pertinere contendit acceptare possent sacerdotes & episcopi eis, dem interdictum a Christo Sc apostolis. Nulla eosdem exemptione gaudere debere a coactiva iurisdictione secularium principum, quin potius eidem tam realiter, a personaliter subiectos esse oportere, secundum do.
ctrinam Christi & apostolicam.
suerenturiatis quibusdam rationibus, quibus praedi, iam adhue mitentiam eonfirmare nititur, respondere. CA P. Viis.
Vitis sucis multis impotaris. opus habet quo persuadeatur sal, gsitas: cum cotra nuda veritas sui ipsius esticacissimus assertor sit. Quare& hic omnia corradit Rcongerit quae quocuno modo ad suam impietatem colorandam constabiliendam cp potest contorqueare & flectere. ltam post rationes prcemissas inuibus respondimus hactea nus) velut primae iustaeque aciei, & in quibus fidit praecipue alias nihilominus quasdam velut in succentur is collocatas subiungit. Quas prste ire visum non est, ne sorte quis male veritati amicus, studio nos declin sse earum vim &subteriugisse calumnietur. Iram Vlli capite suae dictionis secundae hanc insuper subiungit ratis inationem. In primis supponit actus humanos volutarios regitari duplicibus legibus diuinis videlicet & humanis proposita earundem transgressoribus poena.Diuinarum tame legum transgressoribus, ut dirigentium in finem suturi seculi, nullam in hac vita vult esse poenam proposia Flam,sed humanarum tantum. Illarum finem esse supernaturalem felicitatem: harum pacificum,tranquillum & susticientem inter se conuictu hominum. Legra autem, ut inanimas&carentes principio iudicatiuo dc motitio indiguisse animato aliquo quod secundum ipsas praecipiat iudice iudicata exequatur,& tra ressores puniat hoc est iudice, que iustum animatum vocat Aristoteles cuius coertioni & punitioni subiectos vulto legum transgressores.Omnes ergo humanarum legum transgresso. res,quicun* tandem si fuerint, seu monachi, seu clerici, sacerdotes aut episcopi, subiacere vult punitioni iudicis humani hoc est ciuilis.
Ad quod hanc subiungit rationem. Quia eadem materia propria deabet eiusdem emis actionem suscipere, quod natum est,& ordinatum in illam agere propter finem ad quem apta est. At legis transgressor est masteria aut subiectum, in quod natus est& ordinatus agere iudex & princi Pans, puniendouiustificando Mat ad symmetria reducendo. Ergo ubis cun F