장음표시 사용
671쪽
LIBER VI. Fol. CCCXXXI. A quo esse,&leges illis canones*praescribere, quos in usu potestitis
suae praeuaricari non pollit, aeque malaifeste consequi uidetur. Confirmant haec etiam ex Aetis apostolicis. Siquidem lacobus, no Petrus, illic legitur definiuisse in illo apostolorum Sc presbyterorum concilio. Neque ex Petri, sed totius concilii autoritate&nomine inade scriptum est ad Antiochenam ecclesiam. Rursus, missum Petrum una cum Ioanne ab ecclesia, quae erat Hierosolymis, in Samariam. Coa stula, etiam Petrum reddcre ratione ecaelesiae de ingressu suo ad Cornelium centurionem. Quae omnia proabare uidentur, Petrum autoritati & iudicio ecclesiae fiuisse subditum. Haec fere sunt, quae in defensionem illorum tam Constantiensis, iliasiliensis concit 3 decretorum, quibus sibi, uniuersalibusque conciris omnibus, Romanorum pontificum autoritate subisscere conati sunt,
A dici quamuis cur post intelliges probabilius, si verius, mihi posse via
dentur. Quorum autoritatem & sequens S asterens Ioannes ille Gera sonus Cancellarius Parisiensis quem in hodiernum usin diem uniuer a si illa schola sequitur in tractatu de potestate ecclesiastica S in alpero, quem inscribit de auferibilitate sponsi hanc positionem suo illo schoaelastico more,distariistius, probabilius 3c explicare Sc de dere nitit Cuius in haec serme capita colligitur uniuersae resolutionis summa. Primum, iasi diffitetur coelestem hierarchiam institutam a Christo. velut regnum quoddam monarchicum, quod nisi a deo immutari novos it S in eo principem monarcham papam. Quod Constantiense
concilium concedere non videtur,quemadmodum apparet ex illa esus pamprima
quam audisti,censura in hunc articulum Vviclefi: Non est de necessia es ἰiaita
late salutis credere, Romanam ecclesiam esse supremam inter alias ec, hi archi R.
cietas,qua erroneum hunc dicit, si neget summi pontificia primatum super particulares ecclesias.Ita' nsi videtur summis pontificibus priumatum concedere in uniuersali ecclesia.Que tamen Ger nus iste ipsa res euidentia & veritate conuictus, distiteri ausus non est. Deinde imaginatur& intelligit ecclesiastica potet late, uestit quoda Imaginadam totu integrale quod vociit partiri in haec sua vesini membra, paα .' Palem cardinalitiam patriarchalem episcopalem,sacerdotalem. Et quo esi niam sine ecclesiastica potestate subsistere non potest uniuersalis eccleam, nec membris illis, ex quibus integratur & componitur potestas e clesiastica carere posse aeque illi videtur necessariti. Ex quo consequens est, etiam mortuo papa, nihilo minus manere papallam autoritatem in ecclesia.Quam suprema non dis stetur inter potestates ecclesiasticas,8c totius veluti sentalem quandam plenitudinem reliquas potestative veverbis quo eius loquar & originaliter continente. perinde ac in aniα mante animalis illa vis sensifica & motiva moratur quide & sede habet in cerebro, at sens est ac origo sensis, motus in uniuerse corpore,
ει particulares omnes sensus potestate continet ,& quicquid in toto ΚΚ corpore
672쪽
corpore usquam est animalis,seu motus,seu sensationis ab illo prodit Ducluti sonte ac principio. Itaque cum ecclesia immensi cuiusdam animalis corpori haud incongrue comparetur ab Apostolo, etiam papalem illam autoritatem a lesu Christo donatam Petro, ecclesiasticae hierarichiae capiti subiective&Hrmaliter esses etur in solo IRomano ponistifice,ut capite ecclesiastici corporis: quemadmodum Sc parsiculares illas potestates ecclesiasticas,cardinalitiam,patriarchalem, episcopalem,& caetera instar particulariu senseum corporis,in his quae denominae membris ecclesiae, easque in papali illa virtute, potestateque contineri, Sc ab ea derivari velut fonte ac principio: quernadmodum particula, res sensus,& quae per uniuersum corpus dissuta est,uis motiva & senis silica ab illo animali principio,quod cli in capite. At cum mortuo Romano pontifice, pereat subiectum papalis illius alitoritatis, quae illius erat,& non totius ecclesiae, velut tarma quaedam Spropria:Vt tamen inueniat, quo pactio, quamuis alio quodam modo adhuc dici possit remanere in ecclesia, praemittit aut supponit, trifaria am considerari posse potestatem ecclesiasticam. Primo secundum s suam ve essentiam,aut rationem propriam,hoc est, Papalem, patriarcha. I Rc. Secundo, ut in subiecto, Petro videsicet aut Paulo. Tertio, ut operantem aut exequentem opus proprium. Quamuis ita* aquae,
libet ecclesiasticarum potestativn sit subieetiue& formaliter ve scholastice cum illo loquar)in eo quod denominativi papalis in papa, is αpalis in episcopo: quadrifariam tamen intelligi posse vult, easdem esse
in uniuersali ecclesia aut quod illam repraesentat, Coeumenico iacilio.
Primo velut in fine, siquidem data est uniuersa ad aedificationem cor, poris Christi mystici. Secundo,tanquam in eo quod potestatem habet applicandi easdem suis subiectis sine quibus nulla est earum operatio. PSicut enim particularis quaelibet ecclesia mortuo suo episcopo potestate habet in locum eius eligendi alium: ita mortuo Romano pontifice, cpiscopo catholicae ecclesiae, penes cande ius esse eligedi alterius, aeque certum est. Tertio,iaquam in regula e usum, opationem eius, quemumodum ex primo illo consequi vult, ut paulo ante deductiam est. Ex quo etiam illud necessario consequi existimat, omnem potestatem e
clesiasticam, etiam papalem, eccletiae iudicio esse obnoxiam. Quarto, suppletiue ut ipse loquitur hoc est,quod ecclesia, sede vacante autoritatem habeat supplendi & faciendi omnia quicquid posset fieri a paphsi quis esset,in decreta acta P testantur Constantiensis concilii. Ex his costare existimat,uniuersale conciliu esse supra papam habeare* in illum vim coactiva, posse illi leges praescribere circa vim pote statis suae. Posse quom eundem in totum ab eius executione suspendore.Posse& deponere a dignitate papali, siue ita exigant eius demerita, . sue etia abs vlla eius culpa aut demerito ita rearat necessitas ecclesis Cum aut inficiari nemo possit,Romanorum pontificum illam sema
673쪽
LIBER VI. Fol. . CCCXXXII. A per suisse autoritatem ab ipsa etiam uniuersa Christi ecclesia recogniatam, in statutis conciliorum uniuersatilina dispentandi pro occurrentibus negocris: ne ex hoc omnibus consso dc notorio conuincerentur, supra conciliorum uniuersalium autoritatem esse autoritatem Romanorum pontificum,ciihi notorii indubitati iuris lit, inferiorem in leoges superioris sui nullum ius nullamve autoritate obtinere: distinguit triplici iure qtiaedam pertinere ad autoritatem summorum pontificu, videlicet diuino supernaturali, naturali &positivo. Iure supernaturali datam confitetur a Christo Romanis pontificibus in Petro, tanu suis vicarius, & in ecclesiastica hierarchia monarchis,tam potestate ordinis. v itaris dies ionis in utro soro hoc est,coaetitio & voluntario. iure naoturali vero pleraq; etiam ipsis conuenire. cum dictet recta ratio. Vt cos munitatis aut politiae alicuius gubernator 8c princeps, multis prae alijs B priuile si praerogatiuis honoribus gaudeat. Positivo aute iure, seu
uniuersalis ecclesiae, seu Cocumenicorum conciliorum, eandem repraerasentantium, it etiam illis quaedam competere, quae ecclesia ipsa tanu
communitas persecta suo capiti Sc dare potuit,& dedit. Cuius notae ac firmat esse hanc autoritatem interpretandi,dispelandi in statutis conciliorum uniuersalium, prout occurrens necessitas, aut euidens hoc requirit utilitas, quandoquide ad concilia non ita patet quotidianus re, cursus.Quam equidem autoritatem non vult habere ecclesiasticae hie,
rarchiae principem ex potestate sibi attributa a Christo, sed ab ipsa ecclesia. Qua quidem non incauta, sed parum fundata distinctione elisis,
se Gistimat vim obiectionis illius esticacissimae.Conferens deinde parapalem autoritatem ad autoritatem uniuersalis concilη, hac illam in sex praerogatiuis dicit excedere. Primo in amplitudine cui ipse loquitur aut extensione. Secundo, in infallibili usus eius directione. Tertio, in
morum reformatione tam in capite, i in membris.Quarto,ita coactiva potestate. Quinto,in causarum fidei ultimata decisione. Sexto quoniaconcilium in se complectitur saltem virtute omnem potestate,omne politicum regimen, papale imperiale,regale,optimatu, populare. Proinde, qui comparat,inquit,eccletiastica autoritatem papali, comparat toarum parti,& quaerit quid sit maius. Pestilentem insuper dicit pernicio, sanio doctrinam eorum, qui Romanorum pontificum autoritatem supra concilia statuut,quibus ex Theologicis ut existimat principiis luce clarius demonstrantur esse subiecti. Haec serme sunt quae Gersonus ut vir alioqui 3c pius S doctus, sed hac in re aut assectu studio partium, aut autoritate illorii patrum deo psus, magis confidenter,s rationabiliter aut vere, in illorum desensionem excogitauit.Quae si diligenter expendantur ad illa,quae magis lasctat. profert,Theologica principia,quam nauis prima facie probabi, litatis quandam speciem habere videantur, inuenientur talia, qualem ipse dicit doctrinam nostram,qua nos esse dicimus orthodoxoRr oim,
674쪽
quos Romanorum pontificum alitoritatem supra concilia uniuers, Drecognouisse semper ab initio, paulo post faciemus euidentissimum.
Hic satis fuerit eoiuratioes, qui univcrsalitim concili r autoritatem
supra autoritate Petri,& ecclesiasticae hicrarchiae praesidatum efferunt;
breuiter, & u fieri potuit, probabiliter hactenus oplicauisse. Nunc
ipsam veritatis demonstrationem omnibus viribus aggrediemur.
Euides ter consequi ex his, quae superius demonstrata sunt. ecclesiae nullam autoritatem competere supra suuin caput .ecclesiasticae hierarchiae principem. CAP. HI.
Vandoquide mere Theologica est causa hse uniuersa, nempe quanta ipse Christus in suo illo regno ecclesiae autoritate dede rit Petro aio eius successoribus, suis vicariis,quanta Gmunitati ecclesiasticae, quanta denio uniuersalibus cocili ,& quae cui prsponderet: atq; ita res ipsa requirit quo pondus illud, id nos praegrauat autoritatis Constanticii.& Basilien. conciliorunt,& hinc natorum praelii Sdiciorum efficacius discutiamus vet exactiis ima rationem ineamus de,
mons radae veritatis: ad illa ipsa Theologica principia quibus illi, sed
nouo more, seipsos vidiores pronunciant) causam hanc reuocemus, expendam usi oportet. Duo autem nos habere in uniuersum princi
scin pol sit. Pia Theologica ex quibus sciri possi quid constitutum a Christo nemiu', Chri ' seipsam canonica scripturam,& sine scripto traditione ecclesiasticam, qua ab ipsis apostolis edoctis sacro illo spir,viva doctrina, pceptionemrio ab initio accepit catholica ecclesia,& cotinua episcopo in successione ad ei sinita nos. ppagauit,supra lib. I.clλrissime demostrauimus.Ne scripto le 'gem sua nobis comendasse Christit, sed apostoloni, Vt diximus, viva traditi ,certu est. Et quana postea nonulli aggressi sint explicare Christi acta in terris historia ex qbus qtuor reiectis reliquis pbauit Chri ecclesia,& canonica eis qua ex suis illis autoribus no habebat autoritatem e impartita est: illi in ipsi nec uniuersa eius adita dietam potuerunt coprehendere: quae inquit ille, si scribant 2 singula, nec ipriam arbitror munis dum capere posse eos,qui scribendi sunt, libros. Sed uniuersa nostrς fidei sacramenta, nai steriam coplexi sunt: quoim plera , nec ipsum Christum suos docuisse apostolos, et eorum incapaces, a diu in mortali carne cum eis viveret, sed reseruasse viretioni spiritus, idem ille euangeli, starum praecipuus testis est. Quorum omni u euangelistas nulluomi no Verbum attigisse, certum est: vi qui non nisi ad Christi ascensi in Perducunt eius historiam. Sed iacc apostolos illa ipsa, quae acceperunt ab illo sacro spu. scripto tradidisse ecclesiis, sed visa tiri docti ina aciniis ditione, aeque certum est. Quam ut ab initio accepit illa Chri ecclesia:
ita dc conseruauit & ad nos us* perduxit,no minori certitudine dc auis toritate u quae Christum per seipsum nobiscit in amniem interris in statuisse, atque proprio ore commendasse apostolis, euangelistae coni, memorant,dc literis commendarunt posteris. Cuius equidem ecclesia,sticae traditionis adeo non minorem esse, u euangelicarunγ scripturam
675쪽
A autoritatem , etiam demonstrauimus, ut hanc ab illa prorsus dependere omnino indubitatum secerimus. Et si quando quod seequenter usu ve, nit) descripturarum germano sensu addubitari contingat, haud aliam venerariindem intelligentiae certam, inobliquabilemque regulam nos habere, i communem sensum Sc consensum catholicae ecclesiae. Eam si, quidem esse illam columnam, illud robur, firmamentumque veritatis omnis catholicae teste Apostolo quar&eundem sacrum illum spiritum, quo scripturie dii latae sunt, doctiorem, illuminatoremque sortita est, se. cum permanentem in aeternum: hoc illud corpus, ad quod congregari, tur aquilae: extra quod qui quaerit Christum, Christo teste, seipsum de, cipit. Sed haec libro primo clarissime demonstiata, ne nos hic remorens tur, lector inuenies. Vt itaque pergamus, quo coepimus, bina haec in uniuersum stabis, liuimus as initio omnis huius nostrae disputationis Theologica certa, que principia, ex quibus sciri possit, in ecclesia sua Christus quid consti,
tuerit, nempe ipsam scripturam canonicam,&ecclesiastieam traditio: In quo nem atque autoritatem, quam demonstrauimus in communi sensu consensuque orthodoxorum fidelium perspici. Quem, quia nihil dubium se traditio est, sanetos orthodoxosque patres expressisse, quoties concordi aliquid sententia adstruunt ac definiunt: ideo & scriptis sanctorum patrum prs sertim his, in quibus sibi ipsis concordant omnes & consonant inuicem, est indubia apud nos fides 8c autoritas,ubi enim congregantur ills aqui
thedrae apostolicae,& ecclesiasticae hierarchiae praesidis: ad quem quoni, am reserri oportuit omnem inter nos exortam de fide&religione quae, eius indeiectionem & controuersiam eius* terminari definitione 3c iudicio, quod =riuii omnes in discusse absq; contradictione sequi oporteat ipsum donatum Do suffult C a Christo indefectibilis fidei priuilegio atm eius sentetiam, definitionem& doctrinam semper est e sententiam definitionem ac doctrinam catho, licae ecclesiae libro Ili I. prolixe demostrauimus. Quanu tertio hoc ne is, Iut in causa propria minus ponderis autoritatis habeat hic non admodum utemur principio. Age nuc ad haec Theologica principia, quae magis iactitant,a proserunt aduersarii, causam uniuersam diligenter expens damus Vt appareat qd ex canonicis scripturis, quid ex euagelica traisitio
rum patru testimonio, Petro aio eius successorisus, ecclesiasticae hierar, ρio: ν chis principibus, constet attributu a Christo quid uniuersali ecclesiae qd deni* oecumenicis concit m. Ita enim quando constabit quid per se holu uicim P trium unum quod acceperit haud erit difficile eadem coferre inuicem. Quid autem ex his principqs constet Petrum Sc successores eius eccle itae siasticae hierarchiae praesides accepisse a Christo,duobus superioribus lia e e tibi abiis tertio Sc quarto,euidentissime demonstratum est. Quorum ut sumniatim hic repetamus capita.
676쪽
CAP. m. HIERARCHIAS ECCLESIASTICAEnreuis eom Principio Petram mittitum a Christo ecclesiae suae caput, tam neces Dauio i di,' ipsum conexione corporis,ut quisquis illi non uniretur, no subis: b. b I. Obtemperaret,ad ecclesiam Christi non magis pertineret u qusseratae ex di a landamento suo auulsa, separatacpiaceret quondam pars aedificii ad a ' pH0ς domum aut aedificium que eo ipso pars eius esse desinit quod sunt moea- damento amplius non cohsret,iam ex clarissim is verbis Christi u ex inis th tata saltibili illa rectae scripturarum intelligentiae amussi, communi, inquam, disicadaece orthodoxae ecclesiae consensu dc confessione indubitatum fecimus. Cuiquam'non uno velut ore testimonium perhibere patres orthodoxos tam Graetos.
'. i. LiqLatinos ab initio Vniuersos aeque demonstrauimus. Et in primis, Closus eae mentem, Anactetum que Petri discipulos, ecclesiasticae hierarchiae praesides & martyres gloriosos. Illum item sacrum Irenaeum Polycarpi disci, pulum . illum quoque eruditissimum Tertullianum nec minus mirabi, lem, docilissimumque Origenem, Cyprianum insuper loriosum Chri ststi marWrem & pontificem, praeterea Magnum illum basilium. Euse. . bium Caesariensem, CΠillum Alexandrinum, Ioannem cognomento Chrysostomum Constantinopolitanum. Et qui unus plurimorum in. star est, illum Athanasium, una cum uniuersis Aegypti, Thebaidis, &Libyarum episcopis una secum cogregatis in Alexandrina synodo. Vis niuersam qito Orientis ecclesiam in stipplici libello ad Iustinianu principem. Sed Sc nostros quo* eodem consensu aeque uniuersos,Hierony, mum, Ambrosium Hilarium, Augustinum Leonem Gregorium, breviter, quotquot aut sunt aut fuerunt orthodoxos.
Petrum ita ecclesiae pur,pastorem,principem constitutu a Christo ex illis principijs certum indubitatum fecimus.Cui et oues suas pascendas idem ille tertio commendauit & u indissolubilis, i necessaria es.set totius ecclesiae suae ad illum unitas & cdnexio , aeque clare significauit, cum ipsum fundamentum sore diceret a se construendi totius ecclesiasti eci aediticη. Ex quo quis non intelligat non pertinere ad Christi ecclesiam, quisquis ab hoc capite se diuidit cum aedificii ad suum fundamentum tam sit necessaria connexio,vt quicquid eius ab illo auulsum,separatum, que fuerit dici amplius non possit pars aedificii, sed ruina est. re ruri na Nec est quod cauilletur hic quisquam, Petrum particulariu quidem
, istaec . ecclesiarum omnium, non autem Uniuersalis ecclesiae caput constitutum eleti, mom a Christo: quemadmodum Costantienses illi sensisse videntur in censu, .muessi'. , quain se Pra citauimus, articuli cuiusdam Ioannis Uuicles, de coecclesiae ea thedra Petri Romana ecclesia. uos euidenter redarguit Christus dices
uiri ci is super ipsum Petrum se aedificaturum ecclesiam suam, quae unica est , noi---, plures. inisi quaterata Spitares Vriam integrant&constituunt. Vna est in.
Ictu ira quit ille, columba mea, persecta mea una est matri sus, unam catholicam 2' ...' credimus ac profitemur omnes in symbolo Nicenae fidei. Haederathedra Unam,hanc totam,hanc uniuersam,quanta quanta erat, aedificaturum se
dixit Christus super illum cepham, illud saxum, illam petram apostoloarum Sc
677쪽
rum 3c totius ecclesiae principem. Qitem iam asce serus ad patrem Sc abiturus in regionem longinquam, supra audisti ut constituerit super unis uersam suam familiam, ut & oues suas Sc agnos suos pascendos , gubera nandos .& uniuersum illi commiserit ovile suum. Illi dixit omnipotes dei verbum:Tu pasce regessi oves meas cuius pater ante dixerat ad Dasuid:Tu pasces populum meum Israel. Cui,inquit ille B ardus non planum est omnes oves designasse Christum nihil excipitur ubi distingui tur nihil Nunquid non sunt omnes Clarili iani eu separatim, seu coniunetim eos intelligas oves agnive Claristi At ab sep exceptione ab sep distin ctione commissi sunt omnes curae, regiminique Pari, super quem aedissitata est non plures,non particulares, sed unica,tota, uniuersaque Christi ecclesia.Que non uni Romae sed vid. Chrysostomi verbis dica) uniuerso orbi terrarum praeposuit Christus. Et ut ille ter sanctus Leo uniuersarum gentium Vocationi, omnibus quoque apostolis & cunctis ecclesiae patribus ut quavis multi sint in populo dei sacerdotes, multi in pastores, omnes tam e regat Petrus quos principaliter ipse regit Christus. Adeo ut ille D. Gregorius affirmare non dubite cunctis evagelium scientibus esse notorium voce diuina totius ecclesiae curam commissam principia, postolorum Petro.Sed haec libro III.& IIlI.tam ex canonicis 8c euangelicis scripturis, lex caltholicae ab initio ecclesiae communi sensu fide&cona sessione clarissime Sc irrefragabiliter demonstrata sunt.Cuius ut nullum uiri Oialce aliud haberemus testimoniu m certe unius Chalcedonensis concit 3 nobis sussitare deberet autoritas. In quo DCXXX. ex toto orbe cogregati episcopi ad beatissLeonem reserentes acta illius concit 3 eundem apostolicae sedis 8c uniuersalis ecclesiae compellarunt episcopum: quod eadem illa attestatur synodalis epistola,& B.Gregorius suo hoc ipsum luculentissimo testimonio cofirmat. Siquidem in epistola ad imperatorem Mauritium C aduersus illicitam ambitione Ioannis Constantinopolitani episcopi, item dc in altera ad Eulogium Alexandrinum patriarcham praeterea etiam iri alia ad Anastasium Antiochenum assirmat praefatum Leonem a frequentissima illa Chalcedonesi synodo recognitum Scappellatum suisse patri,
archam oecumenicum,laoc est, totius orbis terrarum aut uniuersalis ecclesiae.Si itam uniuersalis ecclesiae episcopus Leo, id cp tanti c5cit 3, atm adeo
ipsius uniuersalis ecclesiae testimonio,constat sane uniuersale ecclesiam Petri successorum eius com missam regimini:quemadmodu m particulas res ecclesie gubernationi episcoporum suorum. Et sicut particularis ecclesiae caput est dioeceianus episcopus: ita uniuersalis eccidae Petrus, se cessoresque eiuS. Quare constat parum concinnam, parumque iandatam ne quid Pammeon
dicam grauius) esse distinctionem Constantiensis concilii, qua utitur in Tai' cadamnatione illius articuli V viciesi Non est de necessitate Uutis credere Romanam ecclesiam esse supremam sub his verbis Erroneus est,si per sita . Romanam ecclesiam intelligatur uniuersalis ecclesia, aut generale cona
678쪽
CAP. III. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE cilium, aut pro quanto negaret primatum pontificis super alias parti, nculares ecclesias. Quis enim per Romanam ecclesiam unquam intela lexit, aut uniuersalem ecclesiam , aut generale concilium c Mihi sane vi, detur, Romanam ecclesiam haud obscuram, neque ambiguam habere significationem , quum pro sua inter omnes ecclesias autoritate, & pris matus dignitate, toti semper orbi, Christianisque omnibus notissima sue rit. Quam primam quidem illam totius orbis sedem Petri & apostoli, cam ecclesti inter nos beneficio exaltatam,& singulari illo, quod supra ad imo intellexit unquam nisi sorte Latini sermonis ignarus. Nam addita determinatio particularis Romana videlicet) vetat, quo minus uniuersas lem ecclesiam possis intelligere. Multo minus autem uniuersale concilis εum: quod quis,obsecro, aut Romanae, aut cuiusuis alterius nomine dest, gnauit ecclesiaec Tertiam vero illam disiunistionis particulam quatribuientes Romanis pontificibus primatum super particulares ecclesias exinadem super uniuersalem eisdem negant ecclesiam,addiderunt quidem necessario, ne sibi ipsis statim inuenirentur contrar 3: sed aeque inconsidera, te aduersus Christi ipsius verba clarissima totius quoque orthodoxae ecaclesiae consessionem & sententiam. Intelligebant sane gregi & ovibus quas pastoribus suis subesse praecepit Christus non esse attributam
ab eodem, contra rerum naturam & ordinem, autoritatem ac potes
statem superiorem, supra suum pastorem, ducem ac principem,quem i/dem ipse pro se illis constituisset vicarium. Quare si Petrum, succes,
resque eius cum orthodoxa ecclesia recognouissent catholicae eccle. siae pastores, primates aut episcopos: statim consequens erat, non esse e clesiae in ipsos, sed contra potius, ipsorum in ecclesiam regiminis autori, tatem superiorem, atque ita corruissent continuo magnifica illa eorum decreta, quibus&Petrum&successores ipsius sibi sub aciebant acred, debant obnoxios. Nunc vero pulchro, acutoque ut sibi visi sunt comomento, non super uniuersalem ecclesiam, quam sese repraesentare laetitabant: sed super ecclesias particulares uniuersas eorum esse potestatem,
consessi sunt. Quasi aliud esset uniuersalis ecclesia, aliud vero particu. lares uniuersataaut quasi, si omnes simul Christianos intelligas,non comis prehendantur sub appellatione ovium Christi, quas absque distinistisone absq; exceptione de ille Petri comisit curs 8c regimini.Quasi deni particulares ecclesias dixisset Christus,& no potius unicam suam nempe hesis. o. aedificaturum super Petrum. 1 anto rectius, synceriusque dii, his te sacrosancta illa Chalcedonensis synodus omnium, quae unquam celebratae sunt,celeberrima:&siqua alia maxime repraesentans uniuersalem e Ronzum clasiam, in epistola de adiis suis synodalibus ad beatissimum Leonem, P ' qua non solum illum uniuersalis ecclesiae recognoscut & latentur episco
pum, struximus priuilegio decoratam,&cuius episcopus simul esset ecclesia,sti hierarchiae princeps atque adeo uniuersalis ecclesiae archiepiscopus, ut reuera est,ita semper intellexerunt omnes. At Uniuersalem ecclesiam ne
679쪽
LIBER VI. res. CCCX RA rum,sed Sc Dioscori patriarchs Alexandrini deictantes insaniam, tu,
Raecp eius depositionis causas rcddentes, hanc praecipue coin mei nos Oiar, quod ab eodem beato Lcone, ob contcmptam aut neglces ana apostolicae sedis autoritatem in impia illa Ephesina synodo, in qua reliquis
Pricuaricationis autor extiterat, damnatus atq; excommunicatiotu subiectus in ipsum resurgere,& autoritate sectus generalis concilii, vicis sim ipsum excommunicare non est reueritus. Ubi inducia de vinea dona mi sabaoth & custode eius parabola, per vincam uniuersalem Chri osti ecclesiam per custodem eius Romanu pontificem, ecclesiasticar hie rarchiae principem intelligentes. Insuper,inquiui, contra ipsum vineae custodem, qui a saluatore deputatus est custos, insaniam suam os edit, dicimus scilicet sanctitatem tuam,S incommutabilem eum,qui corpus ecclesiae unire solitus est,meditatus est facere. Haec illa Chalcedo niestas synodus. Vides hic vineae totius custodem,rides unde pendeat unitas totius ecclesiastici corporis. Ita hic ut reuertamur ad institutum, nempe ad breuiter comemo randum,quam autoritatem ex Theologicis illis principiis constet Pe,
trum at eius succes res ecclesiasticae hierarchiae praesides, accepi si ea Christo. Cum iam illum constet ab ipso constitutum Christianae ecisclesiae caput & principem, emci uniuersam ipsius commissam curae ει regimini, non destituisse eundem necessaria ad hoc automate aeque certum est,sed talem ad proportionem autoritatem ipsi cotribuisse suu Petri sis per uniuersam domum ecclesiastica,qualem in domo priuata necessa. .rio habet illibet paterfamilias hoc est, is eius praeceptis obnoxii essent milia,neces omnes,qui ad ecclesiasticam familiam pertinent, in suo quicta gradu dc ordine: quibus ipse posset normam & leges pnaescribere, quς tibi vide g xiv C rentur ad finem ecclesiallice societatis conducere. Et ab unoquo sui ossicii rationem exigere. Insuper & exortas in eadem ecclesiastica do, mo de fide, religione , 8c ali js ecclesiasticis negocris quaestiones & con αtrouersias sua definitione ac iudicio componere: cum priuilegio quoadam singulari indefectibilis fidei & infallibilis definitionis ac iudicii
in his, quae ad fidem religionem in pertinent, pro necessaria Ptilitate 8c securitate totius familis ecclesiasticae. Quare Sc uni illi dictum a Chri sto, ut quodcunm alligaret super terram,alligatum haberetur in coesis, obligandi hoc est, quodcun* ille obligaret praeciperet ordinaret in uniuersa ec, '' ' clesiastica domo hoc ipsum obligare omnes in eadem existetcs, etiam coram deo: nullis aliis autoritatem eius circumscribens limitibus, uipsam domum catholicae ecclcsiae, nempe Univer orbe terrarum. Ecclesiasti Et quana etiam in unaqualibet alia communitate cuius pars sumus, h ς r superioru in eisdem nostrona praeceptis obedire teneamur,etiam cora prseeptio
deo,quando ad fine faciunt societatis,in qua praesident, a q si prorsus
aberrarent, no teneremur obsequi: Ecclesiasticae t si hierarchie prstidis indiscusse
cui i his, i sui ostic t sunt pse Christus sempadest speciali priuilegi ob ἔ-
680쪽
non vult a nobis discivii ccpta, sed simpliciter S indiscusse obsequi DIta quemadmodum in veteri illa synagoga prsceptum supra demonstrauimus,ut facerent qcquid dicerent aut tu serent prysidentes illi Mosaicae cathedrie, atq; sine ulla discussione obedirent summi sacerdoti, imperio in nullam ab eo partem declinantes: ita & apostolics catliedi s& totius ecclesiae praesidi Petro atq; eius successoribus dixit Christu;: Qiiodcun* ligaueris in uniuerso orbe terrarum ligatum erit in coelo. Nihil excipit nihil nostro reseruat aut arbitrio aut iudicio, sed simpliciter in dii cusse ilibet seritare facere,quicquid nobis dicunt, hoc est, praecipi uiat qui cathedrae praesident: tametsi prohibeat eoru opa, vise, te sal quaris,.trendere. Quare & uni Petro ut ecclesiastica: hierarchiae praeavilegis pri di sua oratione impetrauit Christus, no adem imprecabilitatis, sed in- .ia..ta dia defeetibilis fidei priuilegium: uni in apostoloriam omnium presentiaque xi eccle dixit: Ego rogaui pro te Petre ne deficiat fides tua. ad confirmados Da g. iri isti ἰ tres in fide. I etri hoc est,no ecclesiae, priuilegium: nisi ex c5sequenti, Sci m xv velut Petri priuilegio, Sc lana eidem adhaerenti vi capiti, ac funda. mento totius ecclesiastici aedificii. De qua cum Petro diceret Christus, quod eandem super ipsum sdificaturus esset addidit: Et poris in semist non prsualebunt aduersus eam, super te videlicet edificatam: clare indicans ecclesie hoc ipm ex fundamenti ac illius peres priuilegio copetere. Sed lim ta ex canonicis Sc euagelicis scripturis, si ex earundem re Mintelligentis certa regula catholics p orbem ecclesiae ab initio recognistio fide dc consessione,& orthodoxorum patrum omnium concordi testimonio, duobus prioribus libris tertio Sc quarto copiose Sc luculenter demonstrauimus.Vt p in omni haereticae persecutionis turbine ac tempestate suborta,velut ad certum indubium in veritatis signum, ad fideinde omanae ecclesiae, toto orbe respexerint Christifideles: ad eam F ibi nis confugerint,velut ad sacram quandam ancoram: eius traditionem tan.. .. i, certam & infallibilem Verae fides regulam,amplexi fuerint: ut insem; reele qua speciali illo Petro impetrato a Christo priuilegio, orthodoxam Res o. ita dem,&apostolicam illam quam ab initio accepit traditionem, syncere
fidei regu- conseimatam agnosceren conseritaram in finem.
saria A, Vt itaque breuiter oc in summa dicam, ex Theologicis illis quae meu de aviori morauimus principiis superius irrefragabiliter demonstratum est, Pegatiua Pr trum colastitutum a Christo totius, quantum quantum est, ouilis sui, ita inari est,ca holicae ecclesis pastorem, gubernatorem &principem. Cu, iraeisagab, iustam necessaria est ad illud suum caput unitas & connexio, i aedifi, iata ' cii ad suum fundamentum,supra quod aedificatum est. Insuper, obti,nuisse illum a Christo talem tantamque autoritatem qualis,quantaque ad tam immensam multitudinem gubernandam H in solida viratatem, concordiamque cogendam 5c continendamR in finem illum suum di Planstudo rigedam, illi fuerat necessaria. Cuius summam plenitudinem in clauim regni ccelestis metaphora expssam diximus.Quas imi singulariter