장음표시 사용
691쪽
A commodam perinde ac si dixisset:Qum uni, alligauerit unaquslibet reclesia in suos videlicet,& sibi subditos, de quibus iam ferino praecesserat, ligata erunt in coelo. Quod enim hoc pallio necessario haec intelligi portea re ipsaeuidenter conuincimur.Certum est enim tam Bononienissem v Rauennate ecclesias dieiis Claristi verbis accepisse illam quam im portat ligandi soluendi* autoritate. sed quam in tibi,nd alienos,subditos: qua si in alios non suae iurisdictioni subiectos exercere praesumerent, quis dubitet irritu fore earu iudiciu , nec ligata ab eis ligata sore in coelo Quod vero adiiciunt, in autoritatem ac potest item,qus data est Pe tro & ecclesiant principibus, datam esse in utilitatem & profectum eccle, stati. reel esse.A fine autem dirigi regularici; oportere.qupe ad fine sunt.Oem ergo potestatem autoritatem ecclesiasticam datam Petro Sc ecclesiarum re, lictoribus dirigi regulari ab ecclesia esse necessarium. Ita respondemus: lB Omnis ecclesiasticae autoritatis finem esti,non quidem ipsam ecclesia sed lfinem congregationis ecclesiasticae, ob quem in unum c5ciliata est.Opor QuG quae tet aut quae ad finem sunt, in ipsum, veluti in scopum perpetuo respice, re ad ipsum tendere atque hoc quidem pacto ab ipso regulari S dirigi. ianopo Non tamen ita, quasi fini data esset coactiva aliqua,quam in ea quae ad fiane sunt exercere deberet,potestas Sc autoritas. Quae si qua esset nG tamen eam haberet uniuersitas multitudinis ecclesiastic quae ipsa nequa i finis est sed ad eundem illum finem tendens,nempe ad supernam illam hane, ditatem unde protoplasti praeuaricatione excideramus assequendam. Qui finis est tam ecclesiae u omnis autoritatis potestatis ecclesiasticae. Quod rursum dicitur, ecclesiasticae hierarchiae principes Ro.ponti Ra Ad rationeces, caeterosep ecclesiarum rectores abuti frequenter sibi commissa aut oritate non in aedificationem,sed in destruetionem ecclesiae, aberrare etiam toritatis piae aliquando in usu clauium.Oportuisse igitur ab optimo legislatore Christo relicitam ecclesiae suae regulam reistam, inflexibilem , inobliquabilem, per quam & illa potestas in finem suum dirigi R eius abusus pos ent reis primi. Eiusmodi autem regulam, uniuersalem esse ecclesiam , quam cositimnam firmamentumque veritatis praedicat Apostolus,&quod ean, dem repraesentat uniuersale concilium. Esse ergo in uniuersali ecclesia, cecumenicoque concilio autoritatem ac potestatem ut dicunt regulati, Dam omnis autoritatis ecclesiasticae. Dicimus Christum ut legislatorem Bri si v optimum, sussicienter de omnibus necessariis suae prouidis te ecclesiae: optima de quemadmodum prioribus libris satis superin demonstratu est. Quam, uis autem nostris peccatis ita exigentibus aliquando regnare iaciat prin, suae sumeidcipes hypocritas, aliquando etiam suos sanetos contamine mandetque ἁ rnubibus ne pluant super nos imbre, quia nos sumus domus exasperans, quanuis aliquando super cathedram,ut quondam Moi Rita nunc Petri,
sedeant Annas & Caiphas: sui tamen promissi Christus no obliuiscitur. Quin si pro fidei veritate de qua sorte ambiguitas suborta est, aut cuius
cu* iudicii r tudine,' quo variat in portis nostris iudices, ad ipsam
692쪽
Qualescianque sint prssidea cathe
drie, qui rentibus eorundem definitionem et iudieium
Non serrerem natura, no ordine, non Vigo
redisciplianae eccieii allicae . Ut ecclesia habeat pote
niuersalia non esse ex se regulam inobliqua hilem. im alia talio
cathedram Petri, locum videlicet quem internos elegit dominus, cur Dramus humili ter, qui pro sunt illi,nobis indicaturi sunt iudi ipsius veritatem. Quemadmodum certo nobis affirmauit ille, qui tam non potest salti,u sallere. Indicabunt inquam etiam si ex vitae suae demerito quae tibi annunciauerint, ipsi non intelligant. Non enim inuemadmodum libro quarto clarius demonstrauimus loquuntur a semetipso, sed quoniam super illam cathedram sedent, fit quom lingua eorum calamus illius mi rabilis scribae velociter scribentis. Ordinata ita prouisa sunt a Chrissto diligenter omnia. Relicita ecclesiae fidei inobliquabilis regula,cuius habenda erat praecipua ratio, integritati ν eius in primis prospiciendum. Ipsa nempe Petri cathedra Romana ecclesia,in qua totius ornodoxae ecclesiae consessione recognitionem ab initio, synceram fide apostolicam illam tiaditionem integram conseruata suis q& continua catholicorum episcoporum successione ad nos ustri peruenisse, & in finem seculorum LPropagatam iri, secimus euidetissimum. Relicti quo p regiminis illa ais, toritas Petro & eius successoribus, ecclesiasticae hierarchiae principibus, qua sibi commissum ovile Christi uniuersum possint regere,&ois qui
in eodem sunt.continere in suo officio. Quibus nihilominus praefixit rogulam rediam infallibilem, inobliquabilem, qua eandem illam autoritastem sibi traditam ii finem suum dirigerent,ut recte ea uterentur. Ipsam videlicet eanonicam scripturam &apostolicam ecclesiasticam ιν traditisonem.At supra illam ecclesiae dari superiorem coactivam cp aliquam auatoritatem, ipsa rerum non serebat natura,rion ordo, no vigor necessarius
disciplins ecclesiastics. Regi enim debebat ecclesia a Petro successoribus, que eius risdem subesse & obsequi n5 vicissim imperare & regere. Nun
quam enim multitudini bene com mittitur regiminis autoritas : praeseristim immeis.Quin potius,nisi unius autoritate imperio* regatur& c tineatur in unum, omnino subsistere non posse, supra demostratum est. ymnde ut iam docuimus rustra omnino fuisset in uniuersali ecclesia, ibia regulativa autoritas.Cum nihil omnino potuisset exequi eorum, quae ad illam pertineret. Quo enim pacto multitudo tam immensa sparsa in orbem uniuersum posset aliquando conuenire in unum, ut constitueret aliquid ut cosultaret ut decerneret ut quid utile prospicereic ut legem conderet denique ut ullam iurisdietionis autoritatem exerceret aut exaequeretur c Nihil est quod ad uniuersalia concilia loco uniuersalis ecclosiae hic restigiant. Certum est enim, concilia non es e uniuersalem ecclessiam neque esus autoritatem si quam haberet aut diuino iure, aut ex deis legatione ecclesiae sibi vendicare posse: quemadmodum capite praecedeati satis demonstratum est. Certum praeterea ea non solum non esse regustam recta inobliquabile indeviabilem si secludas ab eis autoritatem eccles
siasticae hierarchiae praesidis: quin potius alia hisdem huiusmodi regula Praecipue opus esse.Quae semper illis suit qd post demonstrabimus cathedrae Petri,& M. pontificu fidei & autoritas Nes em haec sola inuae
693쪽
A nunc impugnamus) concilia, turpiter uiter perrasse certum est: sed it gula ca& alia plurima, quae uniuersa unius huius sedis deiecit autoritas. Nam ut de multis,quae perperam iniustissimeque & impie ab illis, primum in Tyro paulo post Antiochiae celebratis concilijs aduersus beatum Atha, 'nasitim,& alios pleros* orthodoxos episcopos perpetrata machinata Vi suere quae sua autoritate deiecit Iulius de quibus nonnihil audisti sup rius nunc taceamus, quoniam sortassis non ad iidem .sed ad iudiciorum T cIta ': . iniquitate in illa pertinere contenderent nunquid in Ariminensi frequentis imo concilio, orthodoxae Nicenaret; fidei prodita non suit consessio d. V nunquid in illo Ephesino secundo etiam apostolica autoritate rite leuit, mech indicto eti am praetentibus, quamuis repumantibus aposto Scae SVA te ratis in stante ver anteo omnia,& pro arbitrio suo agenteillo Alc. xandrino Dio oro non solum oppressa, sed etiam damnata fuit ortho
B doxaveritas de incarnationis verbi mysterio,&in locu tus recepta Euticetis perfidici et ut taceam Variue calumnio damnatos in eadem tam mul. tos orthodoxos & sancitissimos episcopos,& in locum eorundem substi itutos & intrusos haereticos: nunquid ergo uniuersalibus conciliis n5 est opus certiori aliqua regula Certe uniue alia haec concilia omnino neta, re non possumus ii modo cocilia uniuersalia supra re ste descripserimus, illa nempe quae ob uniuersalis ecclesiae causam ex uniuersali ecclesia, .m, uersali autoritate, ecclesiasticae videlicet hierarchiae praesidis, conuocata sunt,&conuenerunt in unum . Nihil enim praeter haec includit ipsara, tio nominis conciliorum,inquam uniuersalium. Quae uniuersa nihil dubium est sui istari illo Ephesino concilio, quod instante imperatore Thoodosio Il. ob causam orthodoxae dc catholice fides apostolicae sedis & beati Leonis autoritate qui per suos legatos eidem assuerat ex uniuersali
ecclesia Guocatum,in unum uenerat.Cuius nisi si errare posse,&iti
iudiciorum ecclesiasticorum rediitudine, & in doctrina orthodoxae at catholicae fidei ipsa conuincit res euidentia, alia certe, &certiori regula, tam rediitudinis iudiciorum suorum, si doctrinae & definitionis oratio, doxae fides opus habuerunt. Et quae nam obsecro suit his omnibus alia regula,si cathedrae Petri Ac fides & autoritas Quae omnem semper alti, Cathedratudinem sese extollentem aduersus orthodoxam fidem, aduersus apostolica ecclesiasticam tradicionem magna vi deseci Quae ut verissime in 'quit Gelasius)vnam quaq; synodum sua autoritate conAmat, Sc conti,nua moderatione cus odit. Et ille B. Agatho ad imperatorem Constan, tinum &sextam synodum, regulam illis recte fidei praescribens, quam duersus Monotheliticam haeresim sequi amplectiq; deberent, in facie totius illius concilijassirmat, apostolicam euangelicam traditionem, &Christianae fidei veram immaculatam in proressionem,singulari priuilogio in una apostolica sede perpetuo conseruari .Quae,inquit, a via verita Notada B. iis in quamlibet rectris partem nunu deflexa est. Cuius autoritatem ut,
pote apostoloriim omnium principis, sempα omnis catholica Chri, scdς apostosti eca
694쪽
CAP. V. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAEiica. ih sti ecclesia uniuersales psynodi fideliter anapicillantes incuntas sequitis osunt omnesep venerabiles patres apostolicam eius do ina amplexi &c. D. em,inquit apostolica Christi ecclesia per omnipotentis dei gratiani,dita ba a tramite apostolicae traditionis nunu aborasse probatur , nec haeretico ὐώ4 ui ru nouitatibus deprauata succubuit: sed ut in exordio norma fidei Chrisyliodo. stianae percepit,ab autoribus suis apostolortim Christi principibus, illi, bara fine tenus manet, secudum ipsius domini diuinam pollicitationem: qui discipulorum principi in suis satus est evagel is: Petre, inquiens, eccemtanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum: ego autem rogaui pro te ne deficiat fides tua. Et tu aliquando conuersus, confirma fratres tuos.
Haec ille Agatho de apostolica sede, de catholica Chri sti ecclesia, de viii, uersalibus synodis, proseri in ipsa uniuersali synodo. Quae ab eadem ita reuerenter recepta sunt,ut inspirante spiritu sancto, velut per os principis apostolorum Petri prolatam confiterentur illam eius epistolam,& velut regulam orthodoxae fidei sequeretur omnes. Sed post suo loco faciemus
euidentissimum, in circumenicis conciliis omnibus, nihil aut actum aut definitum unquam quod firmitate obtineret, nisi huius sedis autoritate.
Imo uniuersa nihil sere fecisse aliud, quod apostolicae sedis definitio,
nem fidem queam pleisterentur, eiusdem in aduersarios&haereticos censuram exequerentur. Hic erat satis, obiter haec perstrinxisse, quo intelli, geres ledior uniuersalia concilia non solum non habere potestatem illam quam imaginantur regulativam autoritatis Petri, successorum ν eius,
ecclesiasticae hierarchiae principum: sedc0ntra potius. Id quod ex his,
quae post dicentur, luce clarius intelliges. Quamuis aut etiam uniuersalis ecclesiae sit praeconisi, columnam esse firmamentum* veritatis: attamen in illis haereticae persequutionis turbinibus ac procellis, quibus totum aliquando orbem pene a fundamentis hi sit, concussum,supra demoni auimus,inter lacus continos ut Hieronymi Esingularisia verbis loquar qui aquam non habent ubi sons signatus sit. 8c hortus ille coclusus difficile potest intelligi: necesse erat inter tempestates eiusmodi, tapin . propositum esse orthodoxis fidelibus signum ex eminenti aliqua specu, laxatin arce catholicae ecclesiae conspicua omnibus, ad quod respicientes non errarent: esse aliquam rediae fidei magistram & regulam ad qua possent iacile confugere: quam de subortis consulere dubitationibus, quam idem ille orthodoxus non ignorabat Hieronymus: sed ex medio Orien, te prope Antiochiam habitans,vltra tam vasta terraire marium ci interiacentia si acia censuit sulendam super his, quas thi stabat, scripturariam quaestionibus. In uniuerso illo Oriente non satis clare potens perspiceare, quis esset stillas, quae sententia catholicae ecclesi*, quam in una cathodra Petri perpetuo incorruptam seruari non ignorabat. Cui inquit, egoc5munione cons.ciori super hanc enim petram aedificatam ecclδa scio. Sed haec ad rationem qua in uniuersali ecclesia prim esse r gulativa potestatem onmis autocitatis ecclesiasti demons uni volunt, satis sit,
695쪽
A perem dicti sint. Quae vero ex apostolicis acti s in eorundem confirmatiaonem asserunt frigidiora sunt, i ut diligenti responsione indigeant.Quibus alioqui libri tertii capite decimo supra a nobis satis responsum est. Ex his manifestum est, Gersonis illud commentum in defensioneam Conclusio.
toritatis conciliorum uniuersalium supra autoritatem Romanoru ponatificum,non quidem ingenio, sed solido sundamento carere. Satis enim ingeniose scholasticas quasdam distinctiones, quibus quaqua parte et batur, commentus est. Sed quandoquidem ex Theologicis illis indubitatis in principiη euidenter demonstratum est, Petro datam a Christo suis
premam illam regiminis autoritatem,super uniuersam suam ecclesia constit* ex eo hanc regi obsequim non regere aut imperare debere, insuper nullius omnino autoritatis iurisdictionis capacem suisse ut ad quam ex. . ercedam prorsus est in idonea: proinde nec illa ipsam accepisse a Christo,s quam unam quamlibet ecclesiarum particularium accepisse certum est. Et si quam accepisset, eam nullo iure arrogare sibi posse quaecunque concilia euerso iam illo eoim fundamento,uniuersum derepente corruit ardiosicium. Sed haec in progressu, quando conciliorum autoritatem historisamque explicabimus illustrioria erunt omnia.
Apostolicae sedis autoritati,ex ipsa Christi instinitione specialiter resemari, tam episeopo. rum iudicia,u omnes Tramores causas ecclesiaiticas,exprimita ecclesie testimonio, quae Nicenum praecessit concilium, demonstrare. CAP. VI.
id nam in ecclesia sua instituerit Christus ex duobus conruare principiis libro primo demonstrauimus. Ex canonica videalicet scriptura,& sine scripto, autoritate traditionis ecclesiastic Noli enim sola illa ad Christi institutionem reserenda ostendimus, quae ipse in mortali carne conuersatus cum discipulis illa sensibilis exterasque vocis instructione eosdem adhuc rudes & carnales docuit. Quin potius Praecipua quae , quorum eatenus incapaces auditores suerant, docenda C illos reseruauit per unctionem spiritus. Quemadmodum idem ipse vicina iam morte apud Ioannem testificatus est: Adhuc inquit multa habeo vobis dicere sed non potestis portare modo. Cum aute venerit spiritus ille veritatis,docebit vos omnem veritatem. Non enim loquetur a se meta,
pso. sed quaecunque audiet loquetur. Ille me clarificabit, quia de meo accipiet,& annunciabit vobis. Ita* vides, quem praecipue doctorem nacti sint apostoli docuinae Christi & euagelicae: nempe unctionem spiritus. Vides etiam a Christo accepisse sacrum illum spiritum, quod doceret aapostolos. Qui ita sibi sine scripto 5c voce tradita sine scripto etiam sed viva traditione& doctrina ab initio commendarunt eccles M. Vnde conuntia illa orthodoxorum patrum 8c episcoporum successione quam si gulari inter omnes priuilegio, in una apostolica sede coseruatam demonstrauimus velut per manus ad nos deducti estgermana illa doct ina traditioq; apostolica ut haec libro primo latius explicata sunt. Ita* si nunc demonstrauerimus ab initio, ab ipsis continuo apostolo, Omnis grarum temporibus. velut cic apostolica mi ditionerecognit si obseruatum e 'ζ, i,c
696쪽
CAP. IlIERARCHIAE ECCLESIASTICAE
mea ab in in taluersa Christi ecclesia ut i iscoporuni ultimata iudicia,&malam Deὰ g OB causae ecclesiasticae, specialiter reseruarentur autoritati sedis apostoli, ruta cae. ex Christi uti*institutione, quamuis per apostolorum traditione&sinii eiu se- ministerium,accepisse hoc ab initio ecclesias: satis, ni fallor, demostratum cofiteberis. In quo tamen demonstrado minus nobis seret nNoci si ma unx, μη - iori fide ac diligetia ascriptae essent res ecclesiasticae 3c c5mendatae postem Ici ris.Vtcun ex his ipsis thabemus,lio et ipsum demostrare conandu est. Cuius in primis occurrit testis irrefragabilis B. Anactetus illius Clemetis successor in cathedra apostolica etia d. Petri discipulus, Sc ab eode oradinatus presbyter in epistola,quam scribit uniuersae Christi ecclesiae, uniuersos consolans, & sacerdotalis episcopalis* dignitatis reuerentia et honorem omnibus singulariter commendans, & vesut asylum proponens calumniose oppresiis omnibus autoritatem sedis apostolicae, ad quam omnibus appellare liceat: Si, inquit, difficiliores ortae fuerint quaesti κnes,aut episcoporum vel maiorum iudicia.aut maiores causae suerint ad
Hie .sa . sedem apostolicam si appellatum fuerit, deserantur. Qtioniam apostoliqvid hoc statuerat iustione saluatoris, ut maiores & difficiles quaestiones sem ι , 2'ori.' per ad sedem deserantur apostolicam, super quam Christus uniuersam -- si ruxit ecclesiam, dicente ipso ad beatum principem apostolorum in reum: Tu es Petrus.& super hanc petram aedificabo ecclesiam meabarcille apostolorum discipulus ex apostolica cui praesidebat thedra de Postolorum traditione at* ordinatione ex iussu saluatoris nostri eo tempore,cum adhuc superessent quida ex apostolis uniuersae prydicat Christi ecclesiae.De cuius epistois fide nihil est: quod nunc quisquam dubitet. cum ex Isidori testimonio cos et certissimo, ante annos mille pro Aria leti germana epistola te fiam & recognitam ab uniuersa Christi ecclesia. Eliarissu' Eiusdem apostolicae sedis praerogatiuae aeque idoneus testis est Euarisu In. stus qui Anacleto successit in cathedra, in epistola ad Aegyptiorum epi, FDWT -- scopos, quos velut transbessores arguit apostolicorum & ecclesiasti mrum canonum, quod sine speciali huius sedis autoritate praesumpsissent iudicare,& gradu suo amouere episcopos, & in locum eorundem substituere alios. Praecepit eiectis his, quos superordinauerant priores suis sedibus restitui. Quod si, inquit, aduersus eos aliquam querelam habueristis, post restitutionem de ea inquirendum erit,& huius sanet sedis auatoritate terminandum. Qui & in altera epistola ad uniuersos Aphricans regionis episcopos eosdem commendat quod suboria in fide & religio, ne dubia, iuxta patrum & apostolorum regulas, retulerint ad definitio, nem&iudicium sedis apostolicae: Consulentibus, inquit, vobis fratres charissimi quid super his, quae in vestris continebantur scriptis nobis visum esset, aut quid docibilis ratio persuaderet, quidve a beatis apostolis nobis traditum &custoditum manere optantes ut recillistis nostris ora L instrui documentis, ita quidem dilectio vestra, normam patrum secuta,' ' ad sedem apostolicam r scire maluit, quasi ad caput, quid deberet de re
697쪽
LIBER VI. res. CCCXLIIII. bus dubiis custodire potius, si usurpatione propria pri timere. Haec ille
Euaristus qui sub Traiano praesedit Christi ecclesiae, quo tempore adohuc beatissimus Ioannes euangelist i supererat. Ex cuius epistolis costatellarissime,& quod etiam illo tempore episcoporum ultimata iudicia pertinerent ad autoritate sedis apostolicae,&quod omnes circa fidem & reoligionem subortae quaestiones dubia & controuersiae referri deberent ad eiusdem sedis iudicium, idq; iuxta patrum, nimirum apostolorum, nommam, canones & regulam. At adeo referrentur vltra vasta terrarum
mariumque interiacentia spacia. Nam Aphricanae regionis ex urbe Roma ille scribebat episcopis. Idem liquet ex A.Alexandri testimonio qui Euaristo succedes,& ipse Alexander sub Traiano ecclesiae Christi praesuit. Qui in epistola quam scribit ortho et ilia.. doxis omnibus per diuersas prouincias Christo famulantibus, assirmat apostolicae sedis automati su in marum dispositiones causarum, & om ni η um grauiora negocia ecclesiarum ab ipso domino commissa pso dicen, te principi apostolorum Petro: Tu es Petrus,& super hanc petram aedifi
cabo ecclesiam meam. Vides horum concordi testimonio, ab ipso eccle,siae exordio ita praedicatum in uniuersa ecclesia, ita receptu&creditum, ita quo obseruatum, ut maiores grauiores causae ecclesiasticae reseratiatae essent dispositioni autoritatis sedis apostolicae.Quod ipsum confirmat istorum omnis beatissimoru successio, ut intelligas apostolicam esse traditionem Sc doctrinam quae continua catholicorum ab initio episcoporum successione praesertim in cathedra Petri dc apostolica cubi ea sin, gulari, ut supra demonstrauimus,priuilegio cons ruata est syncera & in, tegra velut per manus tradita peruenit ad nos. Na et Sixtus ille primus, qui continuo post Alexandrum sub Hadriano Christi ecclesiae praefuit, rio impera- in epistola, qua totius ecclesiae instruit episcopos sic habet inter caetera: C Si quis inquit, vestrum pulsatus fuerit aliqua aduersitate, liceter hanc
sanctam Sc apostolicam appestet sedem, & ad eam quasi ad caput persu,
gium habeat ne aut innocens damnetur, aut ecclesia sua detrimen tu potiatur. Si autem ei quidem necesse fuerit, eam tame appellare minimeati,
sus fuerit,& vocatus ab hac sede suerit, non renuat venire: sed consestim ut ei nunciatum fuerit, venire festinet, & causas pro quibus vocatus ei prudenter disponat,atq; si necesse aliquid corrigere suerit,cum his, quos hic primos inuenerit, corrigat. Ad ecclesiam tamen suam non prius rea uertatur, cin literis apostolicis vel sermatis pleniter instructus: ut si puris gatus fuerit postquam domum reuersus silerit cognoscat vicini sui qua,
liter hic sua aliorum causa discussa suerit,&c. Ab hac enim sanista sedea sanctis apostolis tueri,defendi & liberari episcopi iussi sunt: ut sicut eo, rum dispositione ordinante domino primitus sunt constituti: Re huius sanctae sedis cuius dispositioni eorum causas,& iudicia seruaueru, proatectione sint ab omnibus peruersitatibus semper liberi. Haec ille Sixtus Anicetus etiam ille,sub quo beatus Polycarpus Ioannis evagelistae dis
698쪽
Anterius sub verore Como M principibus EleutherI us suis Anis
victori non et clesiasticus obseruat ab ips s a postolorut oratius.
HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAE tapulus M abditor Romam venit consors gloriosi mar rii, quo Hera L
que sub Vero& Commodo consummatus est, ad Gallicanas ecclesias inter caetera scribit in haec verba: Si aliquis, inquit, metropolitanorum inflatus fuerit, & sine omnium comprouincialium episcoporum presentia vel concilio eorum, aut alias causas, nisi eas tantum,quae ad propriam suam parochiam pertinent, agere, aut eos grauare voluera omnibus districte corrigatur, ne talia deinceps praesumere audeat. Sin vero incorrigibilissisque inobediens suerit d hanc apostolicam sedem cui omnia episcoporum iudicia terminare praeceptum est eius contumacia reser tur, ut vindicta de eo fiat,& caeteri timorem habeant. Si auteni propter nimiam longinquitatem, aut temporis incommoditatem, vesicineris a. speritatem graue ad hanc sedem eius causam deserre suerit: tunc ad eius Primatem causa deleratur,&penes ipsum huius sanciae sedis autorita, te iudicetur. Haec Anicetus ille. . L
Eleutherius quoin, qui sub M. Antonino praesuit Christi eccles d
easdem Gallicanas ecclesias scribens: De accusationibus, inquit, clerico. rum, super quibus consulti sumus quia omnes eorum accutitiones difficile est ad sedem apostolicam deserre finitiva tantum episcoporum iudibria huc deserantur,& huius sanctae sedis autoritate finiantur. Sicut ab Dpostolis eorumque successoribus multorum cosensu episcoporum iam degnitum est. Nec in coriim eccle saluaut praeponantur aut ordinenatur antequam hic eorum iuste terminentur negocia.Quoniam quamuis liceat apud prouinciales, aut metropolitanos atque primates eorum ventilare accusationes Ves criminationes: non tamen licet definire secus, si
praediistum est. Haec ille Eleutherius. Vidior aut huius proximus succe r&ipse gloriosus Christi mar. t sub praedictis An. Verou L.Com modo Christum sua morte glori , sicans ad Theophilum Alexandrinum Amptiorummepiscopos scri, hens,at ipsos arguens q, sibi praesumerent ea, quae ad solam huius sedis
autoritate pertinerent,nempe episcopotu causas simpliciter definire, quo redargueret efficacius etiam iptum citat ecclesiasticum canonem, qui ab apostolis constitutus & obseruatus es et drinceps continuo dicens: Una de statutum liqueta tempore apostolorum,&obseruatum deinceps. Placuit, ut accusatus ves iudieatus a comprouincialibus, in aliqua causa episcopis, licenter appellet &adeat apostolicae sedis pontificem, qui aut per se, aut per vicarios suos, eius retra stari negocium procuret. Et dum iterato iudicio pontifex illius causam tractat, nullus alius in esustos cum ponatur aut ordinetur episcopus. Quoniam quanquam comprosvincialibus episcopis accusati causam episcopi scrutari liceat, non tamen
absolute definire inconsulto Romano pontifice permissum est. Quum vni beato Petro non ab alio, ab ipso dictum sit domino: Quaecunque ligaueris super terram erunt ligata& in Getis,&c. Quare, inquit, nihil aliaud est fratres,talis vesaea praesumptio, nisi apostolorum succetarumque
699쪽
LIBER VI I rol. CCCXLV. ' A terminos transgredi eorumqt decreta violare. Haecille, ictori
Eadem pene ad verbum Sixtus ille secundus, gloriosus Christi mari Sixtulit. tyr&pontifex etiam fidentissime praedicat, atque iterum iterumque rosetit, tum in epistola ad Hispaniae episcopos, tum etiam in altera ad in tum episcopum. In qua inculcans,ut omnibus episcopis in quibusculi
appetantur aut opprimantur calumni is,"ies opus habuerint,licite
& libere appellare possint ad iudicium sedis apostolicae, atque ad eam quasi ad matrem confugere. Cuius, inquit, dispositioni omnes maiorescatis oecclesiasticas & episcoporum iudicia antiqua apostolori eorum
que successesumptin canonum autoritas reseruauit. Subiungens etiam illum quem Victor citauit apostolicum canonem. II
aepherinus item ad Siciliae episcopos, docens quomodo peragenda essent episcopone iudicia: Finis vero inquit, eius causae ad sedem apostaeis licam deseratur,ut ibidem terminetur,nec antea finiatur sicut ab aposio' lix &successoribus eorum olim statutum est)u eius autoritate sulciatu &c.Iudicia enim episcopora, maiores p ecclesiae causae, a sede apostolica, cinon ab alia sicut apostoli Sc sancti successores eorum statuerunt cum Ins e scopis sunt terminandae. Quia licet & in alios transferatur episco, pos iudicandi autoritas, uni tamen apostolo Petro dictum est:Qitaecumque alligaueris in terra erunt ligata 5c in coeli sRc. Hactenus ille. Marcellus quom Sc ipse gloriosus martyrio, ad uniuersos per Antim Mare nucchenam prouinciam constitutos episcopos, inter cadicta de apostolics etiam sedis autoritate scribit in ham verba: Ab eius inquit, dispositione deviare non oportet, ad quam cuncta maiora negocia, diuina disponente gratia usia simi referri,ut ab ea regulari, ter disponantur &c. ad quam omnes quasi ad caput iuxta apostolorum eorum successorum sanctiones, episcopi qui voluerint .ves quibus ne, C cesse suerit, constigere, eamq; appellare debent, Scc. Quia epi oporum iudicia,& sum marum causarum negocia cuncta p dubia, apostolica se, dis autoritate agenda sunt & finienda. Et omnia prouincialia negocia, huius sanctae & apostolicae sedis ecclesiae sunt retractanda iudicio, si hii, ius ecclesiae pontis ex praeceperit. Haec Marcellus ille. Meschiades etiarn in haec verba scribit ad Marinum Benedictum, Leontium, caeterosque Hispaniarum episcopos. Episcopos, inquit, nolite iudicare, nolite comdemnare absque huius sedis autoritate. Quod iis eritis, irrita erunt vostra iudicia, & vos condemnabimini. Hoc enim priuilegium, huic sanis ctae sedi a temporibus apostolorum statutum est seruare: quod illosiimmanet usque in hodiernum diem.Haec ille. Audis ni fallor Christi: ne lecto in his tam mi is tam sanctis, tanatae autoritatis patribus ab initio in apostolica cathedra in qua una ortho ctisrecognidoxae fidei 5c apostolicae traditionis synceritatem singulari priuilegio coseruatam demonstrauimus continua pene serie sibi succedentibus, illius d uprimitiuae ecclesiae recognitionem & communem sententiani de autori. i.
700쪽
apostolicis late illa quam adstruimus sedis apostolicae. in silerunt hi oes non so nium ante Nicenum concilii ed ante uniuei se pene conciliasub ipsis continuo apostolone temporibus. Quos ut a mentiendi fingendi* aliquid voluntate defendit autoritas vita sanctiss.&a pleris V eorum pro ortho, doxae veritatis&fidei assertione gloriosum susceptum martyrium: ita recens apostolorum & iiiiiij memoria, atq; adeo apostolariim quorudam adhuc praesentia nec libertatem admittebat ullius fictionis aut mendacii. Quare suisse hos apostolicos ecclesiasticos* canones, obseruatos': ab initi quos tot tanti ponti iaces tanto consensu proserunt,& uniuersis ora biconfidentissime obieetant,dubitari omnino no potest: eo minus cum ' hoc ipsum non solum ordinem ecclesiasticae hierarchiae necessario requirere,ut omnis inferi r autoritas prorsus subsit autoritati capitis, sed etiain umbra illa & figura nostrae ecclesia synagoga veteri, hoc ipsum fuisse expressum, superius demonstrauerimus. In qua omne arduu negocium& quicquid grauius era referri oportes at ad Mosaicam cathedram.
i iam demonstrare autoritate Nieent eoi sui, de eatholicae ecclesiae eoni si isdrecognstruone postrempus Ni ni concilii. CAP. VII.
Vandoquide principii loco predicta utemur sententilaad domonstrandum quaenam sit,& unde pendeat iaciliorum om/mnis generis uniuersa autoritas accoratius aliquanto eidem iii, sistere libuit,&diligentius demoniare riusdem veritatem indubiam. Quae ut iam satis enituit tantorum patrum, qui apostolos continua serie
substituitu sunt, ad ipsa us* Niceni concilij tempora, concordi testimo, nio. Per quos facile intelligitur catholicae ecclesiae consensus & commuinis sententia, quam salsam esse est impossibile: Ita eadem clarisiinie eon,
firmatur autoritate Niceni concitu. In quod ex toto orbe conuinientes
CCCXUIlIorthodoxi sancti pepiscopi post Arriana condemnatam
blasphemiam , pro conseruando ordine vigore hierarchiae ecclesiam, Fcae obliterari antiquarim incipientes antiquos illos a stolicos ecclesiasticosep canones renouarunt. Et inter caeteros,illum quem toties audistis citatum de episcoporum iudiciis. Quemadmodum euidenter consitit expleris Iulii primi epistolis ad illam Antiochenam simodum. In qua sub Eusebio illo Nicomedi Arrianae saetionis signifero aduersus R. Athanasium orthodoxae Nicenareis fides propugnatorem,& alios pleros p orthodoxos episcopos supra XC. epis rapi conuenerant. Nam fecit quod post intelliges Arriana illa Lx, uniuersum pene conflagrans Orci At, queadeo orbem terrarum, continuo post celebratu Nicenum c lium. . ut ex illorum temporum scriptoribus & authenticis epistolis sparsim citatos Nicenos canones colligere,& vclut emedicare cogamur. Scribit aut tui iis sim ille Iulius epistola prima ad illos Antiochiae congregatos in haec verba: i. s. ' Audite, inquit am facta in Nicena ciuitate synodi cui elego ipse conisa synodo. scientiae meae cultum decenter exhibui, quae nihil aliud voluit, u concor, diam omnibus labricare S prae cuctis arguere ac remouere hanc insidis antium