장음표시 사용
721쪽
μα sol in eoo orationem conciliorum extraordinari. r. hoe est, uniuersalium x me netis:sed etiam omnia alta synodalia autoritati apostolica sedis penitus subesse. oc ab eadem prorsiis dependeo, exactis, recognitioneque quatuor primorum conciliorum uniuersilium demonstrare. CAP. IX.
On est quod quisquam sorteaut dicat aut existi me uniuersalia
med aque generis concilia, quoad conuocationem tantum subi esse autoritati sedis apostolican non autem, quo ad aetiones dea creta definitionesque eorundem, postquam sςmel legitime congregata sunt. Quin potius, si ad illa quae praemisimus certissima in rarabiliter, que demonstiata principia respexeris,contra magis inuenies. Quamvis η' enim conciliorum riusmodi conuocatio ad praesidentium in ecclesiasti.
ca hierarchia ut superiori capite audiuim) autoritate pertineat attestan, d qtibus hoc non solum apostolicis sed & Niceni concilii canonibus, & to, dependeretius orthodoxae ecclesiae consessione&consensu: magis tamen hoc ad a, s et nocon iliares pertinere, easmin primis huius sedis autoritate sultas esse oportere indubitatum est. Propter illas enim est conciliorum come,
statio:propter illas quo ut solum, aut praecipue, quod conciliis eiusmodi adesse debeat apostalicae sedis autori A. Nam fieri potest,& saeta sor. ossis est nonnunJ episcoporum congregatio etelo Christianorum principum. etiam praemeniente iussionem autoritatem p sedis apostolicae, Ptiis non secundum scientiam, quamuis no' ita oporteat. Queadmodum testati sunt sancti patres, quos Romam euocauerat Theodorici regis ali, toritas ut in venerabili concili' iudicarentd his, quae Symmacho papae obiiciebantur suis a ruersariis. Regi enim responderunt ipsum, qui diiscebatur impetitus,syn' dum couocare oportere.Quippe v eius sedi pri. mum B.Petri meritum deinde sequuta iussione domini venerandorunt ςociliorum autoritas, singularem illam in ecclesii j tradidisset potestatem.
Ad quae cum princeps sepsum quo papainin synodMolligeda volu ,
C tatem suam literis demonstrasse significaret, non ante conuenire conjeno serunt, i de literis eiusdem pontificis redderentur certiores. Vtcun* inamen Sc qualiter n* cogregatis ex uniuersali ecclesia episcopis, accedente huius sedis autoritate potest legitimum fieri concilium. Vt aut equo, modo n. & quacunq; autoritate congregatum, quicquam agat legitime quicquam decernat, qui cu definiat praeter huius sedis autoritate plone fieri non potest. Petro em successoribus cp eius cut supra demonstraui Ad mirimus commissa est cura gubernatio ' uniuersalis ecclesiae. Vni illi impotratum oratione Christi indes etabilis fidei priuilegium. Ad eius autori, talem confirmationem 7 missi a Christo fratres, quoties oborta esset cloca fidem inter nos haesitatio. Uni apostolorum omnium data magnifica illa potestas alligandi Sc soluendi, ipsae deni claues regni coelorii. Qua, re & unius illius successorum autoritati,& episcoporum iudicia. &
mnes maiores grauioresin ecclesiae causas singulariter rei eruatas. ta an
stolicis ab initi Tu Niceni concilia canonibus euidentissime demonstra, lupa est. Non sunt autem nisi mal es ecclesiae causae aridae tractandae,
722쪽
CAP. Dci HIERARCHIAE ECCLESIASTICAEque inconcilii uniuersalibus. Manifestum igitur sine Romam poti A Dautoritate nihil agi decerni definiri* posse ab uniuersilibus conciliis. ip Ni qui Oliorum omnivnisi percurras aeta&historiam, ipsa rei identia - sectibus I ,& totius ecclesiae consessione recognitioneq; haec probaris* videlicet non solu peraclia huius sedis autoritate omnia in con, dicit stir ellus uniuersalibus omnibus sed etiam, quamuis per legatos suos ipsis intersitissent ac prsfuisserit Rom. pontifices, relata nihilo minus ad ipsam in concilii' proprie cathedram Petri, ab ea robur Sc autoritatem suam prorsus expectindo.Quod inprimis illis quatuor primae notaeconciliis quibus haud
secus si quatuor euangeliis B.ille Gregorius se credere prostitus es expli
care conabimur,a Niceno omnium primo iacientes exordium.
in Nireuo Qisamuis autem actoriam Niceni conci extentu paucissima, cuius Gim causam supracap. VII.explicauimus: extat tamen adhuc eius ad B. Sinuestrum epistola, quam una cum actis decretis synodalibus uniuei Amiseriant,ut eius autoritate proprie confirmarentur, quamuis eius letati
etiam prasiissent concilio. Est autem scripta in haec verba: Beatissimo is,mum papae 'rbis Roms Sylvestro Oaus Corduben. episcopus prouinciae Hi latai conci- spani Victor & Vincentius presbyteri urbis Romae, & caeteri episco,pi CCCXVIII salutem in domino: Quoniam omnis corroborata est . diuinis ministeriis ecclesiastica utillim & ea quae ad robur pertinent sim et ecclesiae catholicae, adsedEm tuam Romanam explanata de Graeco in Latinum gesta san, concit ascribimus. Ita censeat vestra oria, in
vestre apostolicae urbis si tu episcoporum vobiseum habere concilium, sicut decet ut firmet vestra satvmmonia gradus praefixos, ves textus ordi ris-- nationis nostrie. Quoniam quicquid constituimus in hoc Niceno conci
concilio uniuerio. Dat. VIIl. Calen. p.Paulino & Iuliano conss. Audis ix p-iss tantum cocilium retulisse aeta sua ad autoritatun sedis apostolicae, ab ea adhuc corroborari illa postulantes, quamuis praesentes secum comstatientes* habuisset eiusde sedis lς tos. Hoc nimiis est illud, quod imnuit&significat Isidorus in praelatione Niceni concilii, dicens nonnubios in eodem cocilio editos canones aut regulas quas inquit, Romana si scipiens confirmauit ecclesa: volens nos intri ere omne eorum robur,
'. omnem efficacia obligandi inde pendere. De autoritate eiusdem, quam . in B.Petro accepit subinciens ea quae libro superiore prolixius citauimus. iis c qis Constantinopolitana autem prima synodus, quae Nicenam sub vitulose, it - tur, quid nam egi taliud , i quod ex uniuersa Christaecclesia conuenie oti,ias . epistopi probarent sequerenturq; sententiam Damasi in Macedoniu Saeo ma bellium& Eunomiun, Si quidem iamdudu ante celebratum illud concilium illos cum sacerdotali concilio, quod secum Romaehinuerat, an thematizauoat cum impijs suis adinuctionibus: quemadmodii testatur .
eiusde ad Paulinum Thessalonicenaepiscopum apostolicae sedis in partibus Orientis legatu epistola qua illi praecepit sua in illos censuram&sen
723쪽
LIBER VI. res. CCCLVI. A tentiam publicari per Oritas ecclesias. Quam ut iustam orthodoxam
omnes intestigeret ,simuit Costantinopoli celebrari uniuersale conciliis. Idem autoritate sua Nicenam fidem tutatus est, aduersus eam conses unius eiussionem fidei quae in Ariminensi etiam uniuersali &frequentissimo conucilio Orientalium Miude circumuentis Occidentalium partium ortho, D J Vmu edoxae alioqui fidei episcopis, dictata Sc promulgata suerat, si modo hoc
uniuersale dicendum est, quod imperatoris instantia, conuocatis ex unia
Dersa ecclesia conuenientibus* episcopis, ob uniuersialis ecclesiae causam celebratum est.Qua de re scribens episcopis per Illyricum, ostendensque nullius autoritatis suisse definitionem illius cocilii hanc maxime causani adsert quod Ro. pontifex illi nequaquam praebuitconsensum. Nem Onim, inquit, praeiudicium aliquod fieri potuit per nomerum in Arimi, lno congregatum,quando costat neo Romanum episcopulia,cuius anie, omnia decebat eos expectare decretum talibus praebuisse consensum. Damnatam a B.Celestino Nestorii impietatem, prius u Ephestriti ce. In Eph stalebraretur concilium, praefixum illi as eodem decem dierum terminum Ra die receptionis literarum suarum, intra quem nisi se expurgasset ab om um Η. Celeni han eticae prauitatis suspicione partem esset accepturus cum haereticis,
testiuitur eiusdem Gestini, tam ad Nestorium, u ad Cyrillum Alinari, drinum alios huius etiam ad eundem Nestorium epistolae aetii quo Chalcedonen. synodi in quibus uniuersa ea repetita est tragoedia. Praetorea supplicationis libellus que post audies cleri totius Orientis Iustinia. no imperatori porrectus aduersus Anthemium, Petrum & Seueri u haereticos quem idem imperator remisit ad discussionem quintae uniuersa, lis synodi.Postremo & beati illius Liberati Carthagine5. Breuiariu , cuisitis ea de re testimonium capite superiori adscripsimus.Cum autem praefatus Nestorius intra praestitutum sibi terminu non occurrisset obedire C mandatis sedis apostolicae,nec se expurgasset a prauitate dogmatis quod asserere illum iacere ν constabat, confirmauit in illum anathematis senistentia.Tametsi imperat. Theodosio & Valentiniano existimantibus ad sedandos ea de re exortos per Orientem tumultus opus esse uniuersali sacerdotum synodo,consent qui Ephesinum conuocaretur & celebrare, tur concilium , m missis suae in eodem autoritatis vicibus praelato Cy, rillo Alexandrino.Non equidem,ut in eo in quaestionem&dubium reis uocaretur apostolicae sedis in saepe dieitam Nestorium, impia* eius do,gmata iudicium & damnationis sententia: sed magis quo clare constaret uniuersae Christi ecclesiae iustam se in illum protulisse danationis sententiam.& dogmatis eius impietate abs vlla haesitati secum execraretur. Euticetix blasphemiam Christi humanitatem negantem, beatissimus In Eph sta Leo apostolico mucrone consederat,scripta aduersus eandem pulcherrima illa Christianissima ad B.Flauianum Constantinopolitanum epi, ras. stola qua incarnationis verbi mysterium doctissime, at ad viuu expli,cat imul missis Iuliano episcopo & Reriais presbytero tituli S.Clemen,
724쪽
non Hilario diacono apostolicae sedis legatis qui exortos ex ea caii Dsa per Orientem tumultus, apostolicae moderationis autoritate compo,
nerent. Sed cum iam longius latius* sparsum esset venenum, dc alti receptum a multis, aut facile posset tirpari, magna Orientis parte ea labe infecta, Theodosio imperatori visum est adhibere concilii uniuer,sadis rei nedium.Cui consensum suum praebens,&autoritate adiungens idem beatissimus pontifex, eisdem illis suis quos Constantinopolim mis ' serat, legatis mandauit vice sua praeesse cocilio. Cui etiam serma eorum, quae agere Sc quae definire deberet, tam circa Euticens errorem, v erga erarantem ipsum corrigendu prescripsit, 'teiusdem testatur epistola, quam ad idem concilium scripsit in haec verba: Leo episcopus sanctar h nodo quae apud Eplaesum conuenit.Religios, o eineriri lini principis fides, sciens ad suam gloriam maxime pertinere i intra catholicam ecclesiam nullius erroris germen exurgeret, hanc re Euerentiam diuinis detulit institutis, ut ad sanetae dispositionis esse mim, autoritatem apostolicae sedis ydhiberet, tanquam ab ipso beatissimo POtro cuperet declarari quid in eius eoia sessione laudatum sit qua do dicen, te domino, quem me esse dicunt homines filia hominis: varias quidem diuersorum opiniones discipuli memorarunt, sed cum ab eis quid ipsi crederent quaereretur, princeps apostolorum plenitudinem fidei breui sermone complexus sues, inquit, Christus filius dei vivi, hoc est tu quies vere filius hQminis, idem vere es filius dei viui: Tu, inquam, verus in
deitate verus in carne,& salua geminae proprietate naturae, Vtrumque vanus. Quod si Eutices intestigeret & Veraciter crederet nequaquam ab huius fidei tramite deuiaret propter quam ei respodetur a domino: Beatus es Simon Bar Iona, quia caro& sanguis non reuelauit tibi, sed pater metis qui est in coelis. Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, & super hanc potram aedificabo ecclesiam meam.Nimis autem a compage huius aedifica ptionis alienus est,qui B. Petri consessionem non capit.& Christi euange, lio contradicit,&c. Praescribens deinde sermam apendorum in simodo, ita fieri decreuit. Vt primitus pestifero errore damnato, etiam de ipsius,
qui imprudenter errauit,restitutione tractetur, si tamen d inam veri, ratis ample is,sensus hara eticos quibus imperitia eius fuerat irretitaria. Vides eta ne, aperte ,propria voce & subscriptione Lmnauerit. Qiiod etiam in libello quem ad nos miserat est prosessus, spondens per omnia nostram seni olicae esse sequuturum sententiam &c. At praeuaricante illo concilio autore Dioscoro Alexandrino,& apostolicae sedis .itentiae madatiis tam de Eu,
αμ ης licete u eius perfidia non obtemperante, sed contra e diametro agente osmnia, damnata videlicet una cum B. Flauiano Constantinopolitano an si rimn tistite orthodoxa veritate,absoluto aute Euticete han etico . Idem B. Leo impiam synodu sua autoritate deiecit,&una cum Euticete Dioscorua, salpta nathematis mucrone confodit, Sc quotquot illi consenserunt, excomuniscationi subiecit, damnatum p ab illis B. Flauianum absol ac restituit. Cuius
725쪽
LIBER H. res. CCCLVIII. A Cuius in mediae historiam variae eiusde Leonis epistolae comprobant.
Clero ita p,honoratis,& plebi Constantinopolitanae scribes, praecipit ii Ois dana neque alium Flauianum pro episcopo agnoscant aut recipiant. Quis asenim, insit incolumi 8c superstite Flauiano episcopo vestro estis sacerdotium suerit ausus inuadere nunquam in communione nostra habebitur. Quoniam aut post praedietam tro pontificis aduersus impium illud concilium censuram multi qui Dioscoro cosenserant episcopi, una cu it, multori quilo ab ecclesiastica communione separati ad cor reuertentes,& sua culpam esit ud humiliter agnoscentes ad matris ecclesiae gremium recurrersit, SI aposto Ii sedi ecclesiasticae* hierarchiae capiti recociliari petierunt,errati sui ve AL omismum postulantes. Super reconciliandis eiusmodi Lucentio episcopo dc Nedς 'im Basilio presbytero suis per Orientem legatis,unacu Anatholio in locum, tisi demortui iamdudum B. Flauiani episcopi, suffecto Costantinopolitano', episcopo suas vices commisit.Qua de re ad Martianum Augustum, qui polini. successit Theodosio scribit in haec verba inter caetera. Nam cum&fratris mei Anatholii scriptis&nostroin serna cognoς Leriasuerint,multos de liis qui apud Ephesum Dioscori sectione compulli dotestabilibus stareitis poenitendum praebuere consensum,inco stantiae veniam postulare,&communionem catholicam per satisfactionem correactionis expetere, non fuit talium negligenda conuersio, qui non proprio
sensu, sed impii praesumptoris impulsu in haee incidisse noscutur, in quisbus libem non habuerunt iudicium. Ne ita* resipiscenum desideria mora longior satigaret vel incuriosa facilitas temerisiquos, Sc sine discretione suscipere iniunctum est ab apostolicii sede directis,ut in consortiu sus deliberationis accito Constantinopolitanae urbis antistite,& pestilentiae
contagia nori admittantur,& sanitatis remedia non negetur. Haec ille ad Martianum.illis autem quibus sus autoritatis hac in re vices commiserat.
C hac quom praescripsit regulam quod festatur eius ad Anathotham quae,dd epistola vi quicunm in illa synodo inuae nome synodi nec habere pO Qua letuis.
tuit , nec meretur,& in qua ut eiusdem voebis dicam, malevolentiam sit, ' 'Pam Dioscorus, imperitiam autem Iuvenalis ostendit dolerent se metu victos & terrore superatos ad consensum scelestissimi iudicii potuisse compelli S communionem catholicam obtinere desiderant , satisfactioni eo, rum pax fraterna praestetur, ita vinon dubiis prosessionibus Euticetem eum suo dogmate cum consorsibus suis, anathematis execratione conademnet.De his autem,qui in hac causa grauius peccauere,5 ob hoc supe Nota hostis riorem locum in eadem infelici synodo vendicarunt ut humiliorum lia, 'trum simplicitatem arrogantiae suae praeiudiciis aggravarent,si sorte rest, 'piscant & a faciti sui defensioe cessantes,in condemnatione proprii couertantur erroris,horum si satisfactio talis accedat, quae non resutanda videatur,maturioribus apostolicae sedis consiliis reseruetur,ut aestimatis omni,
bus atm perpesis de ipsis eoire agnitionibus quid cost tui debeatsstimet. Nec Prius in ecclesia cui te dominus voluiti'sidere cistantinopolitano
726쪽
neri coetisti cogregatur autoritate
r quam norma talpserit rant concilio. Nota haere diliget pondera.
Augiiliam. Idem ad ipsam synodum.
episcopo loquitur cuiusu talium nomen ad altare recitetur. i quid de eis Dconstitui debeat, rem processus ostedat,&c. Hsc ille Leo ad Anatholium. Rursus, cu pro Orientalis ecclesiae pace Christianissimo principitiano placeret apud Niceam secundo uniuersale sacerdotum conciliu Galebrari, quod postea ad maiorem commoditatem imperialis praesentiae quae expetebatur ab apostolicae sedis legatis Chalcedonam traflatum exatitit, apud eundem beatissimum Leonem, idem Christianissimus priniceps inmutve congregando concilio suo consensu &autoritate adine dignaretur.Qui pio Ac religioso eius zelo obsequens missis letatis suis ad concilium, etiam normam orthodoxae fidei & regulam agendorum Omnium eidem praescripsit, hanc videlicet: Ne de Euticetis iamdudum apostolicae sedis autoritate damnatis erroribus disputaretur amplius: sed
eam quae tam in suis ad beatum Flauianum M in beati Cyrilli ad Nesto, rium epistolis plenius explicata erat, fidem absq; ulteriori discussione sim L pliciter amplecterentur. Nimis enim iniquum est inquit in quadam ad Martianum Aug. epistola ) ut per paucorum insipietiam ad coniecturas
opinionum Sc bella reuocemur tanquam reparata disceptatione tradi uidum sit utinam Eutices impie senserit,& utrum impie Dioscorus iudicat, uerit,qui in S. memoriae Flauiani condemnatione se perculit,& simpliciores quos ut in eadem impelleretur ruinam impegit. Quoiu multis iam ad satisfacionis remedia conuersis,& veniam de inconstanti trepida. tione poscentibus, non cuiusimodi sit fides tractandum est, sed eoru procibus qualiter annuendriri. Vt haec quidem ille ea de re ad Martianum. De eadem quom ad Pulcherrimam Augustam scribes: Binos,inquit, de coepiscopis meis oc compresbyteris ordinaui, qui vicem meam implere sufficerent,datis ad venerabilem synodum congruetibus scriptis quibus fraternitas aduocata cognoscere quam formam seruare in hac iudicati, one deberet,nec ulla temeritas aut fidei aut canonum statutis aut benigni Fratis remed is obviaret. Haec ad Augustam. Ad synodum vero ipsam seribit in haec verba: o sanctae synodo apud Chalcedonam costitutae. Optaueram quidem dilectissimi pro nostri charitate collegii, omnes do, mini sacerdotes in una catholicae fidei deuotioe persister nec quenquam gratia aut sermidine potestatum secularium deprauari, ut a via veritatis abscederet.Sed quia multa *pe qus pinnitudinem possint generare, pr . Denivi:& superit culpas delinquentiu misericordia dei:at ideo suspen, ditur vitio, ut locum Labere possit correctio: amplectendum est clemen, tissimi principis plenum religione consilium quo sanctam fraternitatem vestram, ad destruendas insidias diaboli,& resormanda mecclesiasticam pacem voluit Guenire beatissimi Petri iure atin honore uato. Nos suuis literis inuitans ut venerabili concilio nostram pusentiam preberemus. Quod quidem nec necessitas temporis, nec ulla consuetudo poterat peramittere. Tamen in his fratribus Paschasino& Lucentio episcopi Boni,
licio & Basilio presbyteris, qui ab apostolica sede directi sunυne svnodo vestra
727쪽
LIBER inspiratam vanaerrantium infide: o conquiςis di quod noliceat crediaeuia se nou Ing
Mequisqualiacar xpyψpm ' ---ἡ honor debeat: sed ii errorem omnem relinquunt,nemini quidem mm
728쪽
CAP. M. HlERARCHIAE ECCLEsIAsTi AzCosti iriis per Orientem,c Mimaas sibi lc consentientes. ibus 8c epistola siri ominiata se- dii & beatissimi primae sedis archimi icosetaonis scriptiad Flauianum
'i' ' 'l' sanctae recordationis episcopulsi ad perimedam Euticetis malignitatem, magni Petriconsessioni concordantem,&c ad confirmationem catholi. ciereligionis subiunximus. Haec in consessione fidei dicta synodi. Quata reue Quata auteni reueretia ac veneratioe dicta B. Leonis ad Flauianu is his stola recitata in concilio post Aegyptioiς & Illyricorum nonnulla disce. Mumm, ptati nem qui Dioscori partium antes uerat in quam tamen, quod non ita apte& proprie ex Latino in Graecum sermonem versa ab illis legem tur,incideriint,vitemitur eiusde B. Leonis ad illos ea de re epistola acce piamin eius rectam intelligentiam a Theodoreto Cyri episcopo.&Ae, tio archidiacono Constantinopolitanora, uniuerso tandem cocilio exco. pta suerit testantur subsecutae acclamationes,quae in actis eiusdem legum, tur. Siquidem tota synodus uno veluti orem beatissimu acclamauit Lo κonem tanquam qui orthodoxae synceraem fides custos & assertor eam ve. luti aureum quoddam flumen ad ipsos perduxisset. De his vero qui in Ephesino illo concilio praeuaricati suerat, Scapostollicae sedis autoritati repugnauerant ex praescripto,quod audisti ,eiusdem ' Leonis peragentes omnia & ponitentes ad misericordiam suscipietes in precipue Dioscoire confirmant irreparabilis damnationis senten, Choseoni M tiam.De quo in epistola synodali ad eundem Leonem scribentes: Super caetera, inquiunt, scelera sua etiam hoc adiecit, quod contraipsum vineae 'sti . custodem,qui ab ipso saluatore nostro deputatus est eu eamuritia stos, insaniam suam ostadit.Dicimus scilicet sanctitatem tuam, & incom munitabilem eum qui corpus ecclesiae unire solitus est, meditatus est fa,cere. Hactenus illi. oenim superbiae insolentiaeque euaserat execrandus. ille Dioscorus, ut beatissimi Leonis in se censuram similis in eundem censurae prolatione retaliare auderet, atque ita eius autoritatem, quasi pderidere & contemnere. Quam eius impietatem rebellionemque runt, . pere detes Liti sunt, ut illum unum sine ulla spe veniae irreparabiliter de, iecerint, atque omni sicerdotali dignitate exutum, exilio deportandum, . seculari potestati tradiderint. Quam concilii in illum seueritate ex ea ma, cinae causa processisse test itur etiam Anatholius ille Constantinopolita,
ius antistes quadam sua epistola Oropter fidem, inquit, non suit damna tus Dioscorus,sed quia in beatissimum Leonem ausus est dictare com
municationis sententiam.' Vides ita, u diligenter in omnibus obtemperarint tot tantique patres sedis apostolicae mandatis, & sibi ab eadem praescriptis legibus. Nee in. men illud ipsum secisse satis illis suerat,neque esiam secum praesentes con ' sentientes, imo sibi praesidentes,& principaliter omnia secum agentes synodalia apostolicae scilis habuisset tuos, sed ad ipsam propriecaput ecclesiasti, iis M. caehierarchiae,ad ipsum Leonem aeta synodalia remiserunt, eius autori. tale & iudicio eadem confirotari expectantes,& utoritatis robur eisdem. impar.
729쪽
I. CCCLX.L IB ER VI. A inimiciri cum huiusmodi Scinscriptione&ς istola. Beatissimo Sc sanctissimo apostolicae sedis 5c uniuersalis ecclesiae epi.
scopo Leoi. tres in Chalcedonen. si nodo cogregati: Repletum est gatis n. eomm.dio os nostru Sc lingua nostra exultatione canimus cu propheta. Et post aliquanta: Respiciat conseruando apostolatum vestrum misericors dominus ecclesiam suam toto orbe distulam. Vobis enim ita aduigilatibus, ,hbabici 3c hi qui curam animae suae gerunt solidiores in fide redduntur,& hi qui paulum desides sunt,tanto ad sollicitudine accenduntur exemplo.Quod elesiae epianos ante oculos semper habentes non desinimus domino deo nostro gratias agere & pariter supplicare gratulantes tantae sanctitatis tante fidei, tantae doeti inae apostolicae sedi unde religionis nostrae fons & origo emanat,ntistitem dederit:petentes, ut datum concessum* munus pon tificium in nostri longissima ad aedificationem ecclesiarum suarum aetate sede vos custodiat. Nos autem,etsi impares meritis pari tamen fide, si quid quod
absit tamen ecclesiam catholicam impia in sinatione tentaverit, paratissi αmi sumus consertante domino, cum beatitudine vestra, pro veritate fidei re. animas nostras ponere,& vita hanc autori salutis nostr & largitori aeternitatis impendere dc Quam fidem tu velut aureum quoddam flumen, ad nos per te deductum,custodisti.Omnibus R. Petri interpres,s po imis,sitor constitutus, de nos te tanquam autore boni ad com munem utili turinna etatem Vtcrues,sortem Veri ratis ecclesiae filiis dem onstramus 8ce. Ri
Ad a sca deinde synodalia venientes Ea igit inquiui, qtiae definiuimus ad remotione totius erroris ad robur vero ecclesiastics ordinatiois propitia Sc amicabilia & ad decorem congrua statuimus,stabilire digneris sanctissime ac beatissime pater. Nam hi qui locum titu obtinent lancidiimi episcopi Paschalinus & Lucinus & hi qui cum eis dile sti presbyteri Bo, ni facius & Basilius disti, definitionibus sortiter adstiterusivolentes prorsi sit ut hoc bonum vestra prouidentia perficiat 3cc. Vt autem sciatis uuiano ad gratia aut odiu secerimus alicuius sed tanqua diuino nutu gubera nati oc dire Hegerimus culta vobis gestoire omnium veram noticia faciamus ut a vobis quae gesta sunt statuantur. borentur&concedant & Huic epistolae Illi. episcopi singuli proprias salutationes propriis manibus subscripserunt hac&simili forma: Rusticus episcopus, apostolatu Hievide ad vestrii in domino veneras,& ut digneris pro me orare supplex oro: Salutat Venerius te domine in Christo reuerendissime: Salutat Constantius re recognην episcopus beatitudinem tuam:Salutat Horus episcopus beatitudine vessiram in domino venerandam: Salutat Samius episcopus, beatitudini vestrae me repraesento,&adoratioibus apostolatus vestri.Eiussormae sunt& reliquae eidem epistolae subsci iptae diuersorum salutationes. θη Ex his nunquid obscurum est,quid tot tantorum p pontificum syno susinisdus supra se autoritatis recognouerit in Uno Ro.pontifice'Re ipsa videli t & scripto attestata cosessaq; ab eius autoritate,tanu ecclessastilas hierarchis principis,& uniuersalis ecclesiae episcopi,statuis roborari cocedi debes
730쪽
debere acta statutam synodalia omnia id quod paulo post adhuc clarius DG hibes intritiges Nunquid autem dubitari poterit, illud ipsum, quod tot tanti.
- αψςx que ex toto orbe conuenientes episcopi consessi,& re acto,scripto attoectu hi hin stati sunt,esse suisseJ commune orthodoxae per orbem ecclesiae consessi, citi tui,' ac sententia Sed quod fuerit, etiam sequentia demonstrueli Meeelesis adhuc euidentius.Ipsum vero communem catholics orthodoxae ecclesensum nunquid salsum mendacem P dicemus nuquid non colum, α' nam firmamentum p veritatis eam priaicat Apostolus nunquid certi impossibile orem eius autoritatem omni scriptura male demon mavimus nunquid illum eius sensum consensum , non esse recte intelligendam scripturarucertissima amussim & regulam Breuiter ex actis, recogniti&q; quatuor primorum 8c primae notae concilio' uniuersalium c quae velut quatuor
sancti euangelii libros suscipere se & venerari confitetur ille apostolicae &catholicae ecclesiae pontifex sanctissimus Gregorius clarissime demostra εtum est uniuersalium conciliois non solum conuocationem sed etia acta omnia synodalia omnem definitioem,omne iudicium, autoritati apost licae sedis subesse penitus.& ab eadem prorsus dependere.
Idem specialiter coit fit re ex priuilegio secundae sedis dato Constantinopolitame ecclesiae.priinum in Constantinopolitano primo, deinde in Gialc oneri. uniuersalibus CAP. X.
O S T translatam imperialis residentiae sedem Constantinopolim,vi eiusdem episcopi noua loci nobilitate & similiaritate, fispolitanom. uoreo principum supercsteros efferre se coeperant,&in vulgo
ac numero episcoporum latere indignum putabant: ita & principes ipsi ad suam dignitatem pertinere arbitrabantur, si sedes imperii etiam in e . . l. Ordine praecelleret,ac praeemineret. Ita ν cum ante tantino, Te iis ' politana ecclesia inter sedes praecipuas nullum locum haberet, in secunda uniuersali synodo quae Damasi autoritate aduersus Macedonium & aliis sedis priui- os nonnullos ab eo damnatos haereticos Constantinopoli celebrata est V - Theodosii principis instantia extimulata ambitione tunc Constantino, politani episcopi,nouus ille honor delatus est Constantinopolitanae ecclecizz.. a patribus,Vt secundae sedis dignitatem acciperet post Romanam ec, eohedii. clesiam, eo quod noua Roma esset, S imperialis maiestatis sedes acrem dentia. Ita enim legitur pro canone quinto eius concilii: Constantinopolitanum episcopu habere praerogatiua honoris post Romanu episcopum decernimus eo q= sit noua Roma.Sed quia hoc non probauit apostolicae einu.quia sedis autoritas,ecclesiarum priuilegia prout ab apostolis&successoribu eorum instituta suerant,& in Niceno confirmata concilio, imitari no conapostolicaei sentiens,nullam hoc autoritate obtinuit,sed irritum habitum est& absci essedia .Quare Anatholii Constantinopolitaniantistitis ambitione ac importunitate idem rursus extortum est a Chalcedonta synodo undecima ille e Mai eius sessione,& obtentum Martiani imperatoris sauore & patrocinio α, contradicerent se sedis apostolicae. Ita staritentes pro canone nocte tui uissimo& XXVIII. Il