장음표시 사용
711쪽
quod Auresius ille Carthaginem is episcopus cum suis complicibus Monem quari e ut ab amico discedereullum Niceni c&il canonem
reuocarit in dubium quem praedicti apostolicae sedis legati recitarunt ec beau Z imi literis: sed etiam, ut inter illo ipsos rerum turbines actu, Vt semper multus semper steterit inconcussum ,semper praeualuerit ac triumphae utili huius sedis priuilegium &autoritas. Nam illum etiam sui pssus succei res eum orthodoxa damnauerunt ecclesia, quod illicitis suis con tibus ausuq temerario aduersus apostolicae sedis autoritatem repugnan do inconsutilem domini tunicam in frusta discerpserit. Illud vero apo. . stolicae sedis priuilegium quod ab apostolorumus i temporibus obses
uatum, ac deinde in Niceno concilio inter caeteras quas constituerunt ro gulas ecclesiasticas, renouatum demonstrauimus, vides ut totus semper recognouerit orbis, consessus suerit. In quo asserendo demonstrando, . que quod prolixiores saerimus, non fuit abs* operiei recto. Nam totisus sere causae de autoritate ecclesiasticorum conciliorum, tum aliorum,
tum uniuersalium quorum praecipue graua disputationem hanca: gressi sumus hoc erit fundamentum ioc principium quod firmum, stabilem iecisse oportuit.
cinnium e lesiasti rum concilioriim autoritaton subesse autorii ii se ais at stolicae Mi inanorum pontificii in uni rialiuni vero, α nudii generi, conciliorum etia pror
sus abeadem dependere. CAP. viis
uia omnino penera ecclesiasticorum conciliorum supra distin, ximus: Prouincialia, Vniuersalia A quo inter haec sunt generis medii: & quodque suis notis delini auimus Nunc demonstrana dum est , quae sit,' unde pedeat singulorum autoritas. Quod ex stabilito a nobis supti ioribus duobus capi us principio euadet clarissimum. . De prouincialibus itaq: viab illis inchoemus , quorum & institutio 'umio est antiquior M usus frequetior, cum uniuersalia tarde agnouerit ecclesia, libi, aut ς & raro admodum sui copiam saciant )no est magna dubitandi occasio.
Quandoquidem bina quotannis ordinaria autoritate, per singulas qua que prouincias celebrari debere antiqui ecclesiae, Nicenique decreuerunt canones. Secundum quorum cententiam de omnibus querelis, quae in. ter diuersos ecclesiasticos ordines nasci assolent in eisdem iudicandum est. Si vero inter ipsos ecclesiarum praesules degrauioribus peccatis causa enata suerit aliqua eorundem statum concernens, aut si maiorum, graui* tae dari . orum pecclesiae causarum aliquid incidat, haec postepiscopalem dis qui, sitionem, ad apostolicae sedis defini sionem iudiciumque reserenda sunt.' Cuius autoritati, ut omes maiores ecclesiasticas causas inuemadmodum iam demonstratum est reseruauit apostolicorum canonum, totius ab initio ecclesiae obseruatione corroborata autoritas ita & episcoporum ultimata, definitivaque iudicia. De quibus nihil ante ratum, firmumque est, cin huius sedis autoritate corroboratum fuerit. Quod tamen restri bonem nonnullam accipere certum est, atque ita inicit endum , nisi iudi
cari ipsi damnatique episcopi, aut propriasua conses ne&conscientia,
712쪽
ipsa res euidentia conuicti, comprouincialium episcoporum iudicis, pistratque damnationi consens ei int. Nam iudicare posse congi tam la, gitime episcopalem synodum comprouincialium episcoporiam qualis cunque causas, & Niceni tancilij ille non, quem ex beati Zoetimi litoris in VI. Catethaginensi synodo supra audivisti recitatum alegatis sedis apostolicae & alia plera* quae supra induximus probat testiniola. Qui
rum iudicio si damnati consentiant, si ab eo ad apostolicae sedis autorita. teiri non prouocent nihil impedit ratum ipsum manere quod prolatum
. canonice acite confitente nec prouocante lanato tire transiuit iudicata.
Prouincialium ita conciliorum autoritatem omnino subesse autori autorii a lati sedis apo stolicae& Ro. pontificis plane indubitatum est Cum ab eo,
ita riim iudicio sententia is tam secundum aposto u Niceni concit c . I., non , ad apostolicae sedis iudicium lil era sit prouocatio. Aqua omnia . . prouincialia iudicia&negoria viticapos olicis canonibus citat sanistus E Marcellus gloriosus Clariisti martyr & p sex retra litanda sunt, si huius ni concilii, ecclesiae pontifex praeceperit. Et canone LVIII. Niceni concilii quem es,tat ille Iulius in secunda sua aduersus Antiochenam synodum epistola liliaeς verba constitutum est: Et prouincialis synodus retractetur per vicarios urbis Romae episcopi, si ipse decreuerit. i. . Vniuersalium Vero, di que medii generis sunt conciliorum, quae sit Icmedii fili, unde pendeat autoritas,& a quo,& ex quibus couocari debeat qui coim uenire in eisdem,ut suam autoritate habeant, nihil minus ex his, qua iam demonstrauimus, euidens esse poterit. sis nisi Nam cum prouincialia biicilia, ordinaria quidem autoritate conuo, cari possint&debeant, sed hon autoritatemsuper ani episcoporum ulritale dolio timata iudiciari maiores omnes causae ecclesiasticae, quae apostolicae sedis, dc in eadem praesidentium ecclesiastica hierarchiae principum autoritati p pota re. reseruata ab initio ab ipsis vi se apostolorum emporibus clarissime de ' monstrauimus euidenter consequens est tam uniuersalia uillamedi jge neris concilia, in quibus tractari debent maiores causae' ecclesiasticae apostolicae sedis autoritate,& conuocari, Gebrari,& omnia in eis agi, deli,
ει 6 Nihil est quod hiccotra Ves cominisci quis possit. Demonstratu es
dii, hario & irres agabiliter demonstratum, Petro & successoribus esus comissania Christo curam gubernationemque uniuersalis ecclesiaci datas illi claues r iccclorum.& terrificam illam ligandi soluendi p potestatem, quam, unus ipseapostoloriam omnium singulari priuilegio accepit NamquM apud Matthaeum capite XVIII. dicuntur, ad nulla omnino singulariter apostolos edad aquan ccclesia pertinere certu est Carieris vero ec Ecsam rectorib' tantii eius uenit quantu ab illo velut capite in reliqua ecclesiastici corporis in brapi scipua derivatur. Quicquid enim cum illo comune inquitisse beatissimus Leo caeteris Voluit esse clesiarum princi. Pibus, se nisi per ista dedit acquid c eris iid negauit. Vimilli singulari.
713쪽
ter iussum est a domino con inare fratres haesitan in fide proniisti nem unus accipiens suam iidem non defeetin am. Itaq; uuis ex his Chrism euangelicis'; testimoniis clare coliet omnem fidei causam & quaestionem.&quicquid in ecclesiasticis nNociis dissicile magni* momenti oritur, aut quaecun* grauis inter ecclesiarum principes, rectore contro, uersia ad cathedrs stem iudicium autoritatem reserri oportere: quem, admodum dudum in s agoga veteri quae nostiam exprimebat&de, liniabat ecclesium quicquid arduum erat & maioris momenti,&omne ambiguum ae disti cile iudiciis, unde prouocabatur a substernis per ombes iudicibus ad cathedram Moysi,& sacerdotum in eadem domino seruientium iudicium autoritatem is privsidis. Nihilo minus apostolica ab marino, initio traditione ecclesiasticisci regulis diligentissime ut audisti constitu
tum usu consirmatum, Niceni quo concilii canonibus corroboratum asticis 'ir
η extiti vitam episcoporum iudicia, maiores omnes causae ecclesiasticae' id huiuι sedis autoritatem singulariter proprie pertinerent. Quare si magis ardua quaeque negociam maiores causae ecclenasticae bus. inultandae sunt in uniuersalibus conciliis, neces e est apostolicae sedis uti,toritatem in eisdem vigere& praesidere. Nam quae ad apostolicae cathe, drae&ptaesidis in eademautoritatem, figura veteri nostrae ecclesia ex speciali litoque institutione Chris ex apostolica ordinatione, totius in, super catlaolicae ecclesiae consessione & testimonio proprie pertinere de monstratur, qua autoritate sine sibi usurpabit quotquot episcoporuni conuentus aut concilium Q ios aeque omnes in unum ae singulos, sub
iecitos esse illius autoritati, cui totius ouilis Christi commissa est cura regimen, plane indubitatum est, si modo oues pastori suo subie Tui esse
conuenit. Neque enim conciliis uniuersalibus primo et secundum se da, C tam a Christo ullam iurisdictionis aut definitionis autoritatem, clarissi, me demoni batum est, ut quae neca Christo, nec ab apostolis, speciale ubiam institutionem inueniuntur habe sed annos circiter trecentos nata post apostolorum tempora aeque certum & indubitatum est., Conciliorum itaq; uniuersalium autoritatem, quaesit, qualis aut quanta si quis macie praefiniri sibi exegerit eandem utiq; esse, niuersam di um. Qine
cemus, quam cathedrae apost olicae at p eius priesidis superius demostra Litimus andem praerogativam dem priuilegium, nempe ut super quos i ni3 quin membra sunt ecclesiastici corporissacrosane insit,&in riim Giumio ratum eorum iudicium, corta sententia &indubiae veritatis definitio. Sed haec eorum tantum est pcerogatiua dc autoritas, quae legitima sunt, rogativo
hoc est apostolicae sedis&ec legasticae hierarchiae praesidis autoritate celebrata. Nam ad eius solius autoritatem pertinet grauiora quae v at par dua negocia ecclesiastica, omnis de Christi fide& religione quaelibo, o, mne dii scite& ambiguum iudicium. aut tametsi ad eorundem delini, conem et iudiciu secum adhibere debeat sacerdotale conciliu secundum
formam cur ani in figura vetat, &' initio obseruata in ecclesia,NN iiii regu
714쪽
CARVIii. HIERARCHIAE ECCLESIASTIC Aa Vestor a . regulariter quidem s.cerdotum una sectim miniarantium di in the n ii iis, 1. dra apostolicasoniiunii vero Sc alion: seu plurium, seu paucior eu vicita niorumseu distantioriim , s undum quod negocii qualitate exigereti
reelalisita dicaueri quoad ecclesiastica iudicia adhibeatur salieni pro quintare& -- . exigentia negoch debita diluentia. Omne tamen conciliorum iudiciui , omnis sententia & definestio, procedere cens urex autoritate unius pro fidis quemadmodum id ex vobis legis superitis subinde annotauimus. Nam quis iusserit lexi,mne dissicile& ambiguum iudicium reserri ad cathedram Mosaicam.& concilium sacerdotum Levitarum in eadems, nistrantium domino, affirmans illos ipsos post disquisitonem causae Scia gocii annunciaturos quaerentibus veritatem iudiciu proinde praecipi. ens eisdem definientibus aut iudicantibus simpliciter&indiscusse obse .
qui Statuens tamen consequenter poenam aduersus inobedientes sacer, dotali iudicio non iam conuentus aut concilii sacerdotalis memini nem Ladeo sacerdotum pluraliter, sed unius & solius praesidis.Si quis inquit, superbieri nolens obedire sacerdotis imperio, statis ut seruiat ibi dominoi deo tuo sic enim habet Hebraicaveritas istantis, inquam hoc est pusiden iis illi cathedra thoe clarissime expresserunt LX Interprete quieuit dem locii sic verterunt: Si quis superbierit nolens obedire imperio sacer, dotis piaesidis &c. morietur homo ille. Vides itaq; ut sacerdotalis conilii, unde ultimata proficiscuntur iudicia negociorum ecclesiasticorumst definitiones quaestionum, dubitationum p suboremini in ecclesia haud si alia , i unius praesidis autoritas. Concludi Ex his igitur quis sit euidentissimum ad apostolicae sedis autoritatem, ita pertinere conuocare tam uniuersalia, i medi generis concilia. Cum sineo cogi ata prorsus forent inessocia, sed & rebellionis, cospuationis
te uniuersa quandam speciem habere viderentur: sicut & in quacunque seu monar,
ta chia qualis est hierarchia ecclesiastica scualia republica, aut ciuili qua, econcilia. curique communitate, extraordinaria conuenticula inere absque ino, narcha pri ncipis, aut summi magistratus autoritate ac sententia. Tamen
etiam hoc ipsum ab apostolis ab ipso stium initio ecclesiae prouidentissi
me ordinatum constitutumque extitit, & renouatum deinde, corrobo, ratumque a Niceno concilio: Ne liceret absque huius sedis autoritate lebrare concilia, praeter ordinaria illa, hoc est, prouincialia. Cuius apo,
. stolorum decreti Marcellus ille gloriosus Christi martyr&pontis ex in sua ad Antiochenos epistola meminit. In qua luuim praemisisset,episco,porum iudicia & summa ecclesiasticarum causarum negoci ecundum apostolorum decreta, apostolicae sedis peragenda, terminandaque aut Congon ritate&iudicio: Simul, inquit, idem inspirante domino constituerunt,
is ibita ut nulla synodus fieret praeter Eiusdem sedis autoritatem. Hunc autem eundem canonem renouatum suisse a sanctissimis illis patribus in Nireno concilio, mirabilis ille Athahassius, qui idem intersui cum vniueissorthodoxis totius A inpii, Librae& Thebaidis episcopis, ob Nicenar
715쪽
A fides defensionem a secum congregatis in Alexandrina synodo, testes
sunt in haec verba inter coacta scribentes ad Felicem substitutu in Liborio: Scimus in Nicena synodo trecentorum & o stodecim episcoporum η Σαab omnibus concorditer esse roboratum: Non debere abs Iro. ponti si lacitato incis sententia celebrari concilia, nec damnari episcopos. Hie nota verba,&lana mysteria. Roboratum dicunt,non ordinatu aut costitutum: Non don si debere absque Rom. pontificis sciatentia ac voluntate celebrari concilia.
Quandoquidem & ex ipsa ecclesiasticae hierarchiae forma, atq; ipsa Potri & in ea priosidentium successoru eius quam a Christo acceperunt. u. toritate psis quo v apostolom, ut audisti, canonibus id n5 licere certum est Itaq; quod hoc non liceat ex illo Niceno concilio non habet origine, sed corroborarunt illi: patres β eu Helica ea de re et apostolica dogmata. Quare & Iulius ille primus aduersus Antiochenam synodum que ad B damnatione Athana' Alexandrini, & aliorum quorudam orihodoxo. rum episcopotu procurate illo Eusebio Nicomedien. absin apc stolica sedis autoritate illicite conuenerat, post cUmemoratum Niceni concilino, Exto Maotiionem de episcoporuin iudic is absque huius sedis autoritate non pera, gendis subiungit in haec verba: Ipsi vero primae sedis ecclesia conuocandarum generalium synodorum iura,& iudicia episcoporu singulari pri, finiuifieis tui legio euangelicis & apostolicis at* canonicis concessa sunt institutis. Quia semper maiores causae ad apostolicam sedem multis autoritatibus referri praecepta sunt. Et iterum: Dudum siquidem a sanetis apostolis corum p succestaribus in antiquis statutis decretum fuerat, non oportere praeter sententiam Romani pontificis concilia celebrari, &c. Haec ille Is, lius. In quibus audis , quid diot ab apos olis in antiquis statutis decretusuisse,& quibus dicat nempe totius pene Orientis episcopis quos ecclesic asticarum r*ularum pricuari Monis arguit.Cuius tragoediae si consideres exitum, facile intelliges non egisse eu aduersus illos figmentis aut mendaciis, sed ipsissima res veritate toti orbi consessa & notiissima conuicisse
eosdem. Cuius etiam testis est Socrates eorundem temporum rerum eo Merit s.clesiasticarum scriptor diligentissimus, Antiochenae illius synodi trago diam explicans,de qua scribit in haec verba: Conuenerunt, inquit, ad eam: synodum ex civitatibus diuersis episco,pi nonaginta. Maximus aute Hierosolymitanus Macharia successor non adsui si cogitans quonia ei posset subrepi, ut in damnatione subscriberet Athanasii Sed nem Iulius intersuit maximae Romae praesul ne* in loca
suum aliquem destinauit. Cum vesci ecclesiastica regula iubeat n5opo tere prorier sententiam Romani pontificis concilia celebrari. Haec ille So ast in imoates, non Romanus, sed Graecus scriptor. Quem vides non ignorasse ecclesiasticas regulas iactatas ab illo Iulio, secundum quas non liceat prie ter voluntatem aut sententiam Romani pontificis concilia celebrari.
Quas nuquid ille in conspectu totius ecclesiae de suo capite cofinxisse credendus est Graecus homo, quo Romani efferret autoritatem pontificis
716쪽
CARVIAE HIERARCHIAE ECCLESIAsriCAgQuod a u maxime studuisset nunquid adeo ignotoderant ecclestassicae vregulae, ut haec de eis auderet singere
Dam sus Quod si insuper perpendas, quid Stephano archiepiscopo, in conci lio Mauritaniae proidenti, & totvis Aphri et episcopis rest ipserit B. Das ista' istis dubitabis ecclesiasticam illam regulam cuius Socrates ori - memini toti orbi sui isse notissimam. Ita enim ad illos omnes tertiae par. tis totius orbis terrarum episcopos scribit tantus pontifex, ut non alios rima , to eius r gulae testes citet u et ipsorum omnium publicam totius ecclesiae dices iii a consessionem dc sententiam at* ipsam res euideriam. Nam ut nostis iis ς quit synodum abs huius sedis autoritate sacere nGest catholicu . Neq; β rata leguntur concilia quae non sunt sulta apostolica autoritate. Hse ille I rimasus totius Aphricae episcopis. B. Augustinus epistola ad Optatu quae numero est CLVII. testatur ex autoritate& mandato B. Zoeti, mi uo.pontificis in Mauritan.Cesarien. conuenisse totius Aphri repti zscopos ad celebrandum cocilium cui ipse intersuit. Quamuis, inquit, tus sanctitatis nullas ad meipsum datas acceperim literas, tamen suia illae, quas ad Mauritaniam Cosariensem misisti me apud Caesaream praesen te venerunt, quo nos instineta nobis a venerabili papa Zoetimo apostolicae sedis episcopo ecclesiastica necessitas traxerat,&c.
1 in vi Sed quid verbis testibus cp opus est,ubi ipsa loquitur res euidetis ipse
orthodoxae ecclesiae consensus: In qua nisi impudenter mentiatur in autori ille, nulla unquam rata imuntur concilia, quae non sunt sulta autoritate se M. dis apostolica Aut tu si potes proservitum ab initio concilium autorita tis legitimae,& ab ecclessa recognitae, non Alum, cui huius sedis restiterit autoritas sed etiam, quod abscp ea celebratum fuerit. Nam quae Nicenum praecesser non multa, neq; uniuersilia, sed meap ,ha o' d i illius generis concilia, huius sedis autoritate celebrata suisse uniuersa, sin, certum est. Vt quae primo omnium post illud apostolorum concilium bouissimi Victoris mandato & iussu per diuersas prouincias celebrata suisse, supra memoraui risus.Quo ex tot tantorum episcoporum diuersissimis locis et prouin s congregatorum collatione qui literis ad se iii, uicem suam prorogabant sententiam) euidens fieret uniuersis apostoli, cae legitimae* institutionis suisse decretum quod super paschali celebrotione ediderat, cui ex antiqua, & quorundam apud se apostolorum ob, seritatione pertinacissime repugnabant pleraeque per Asiam ecclesiae. lii, ter quae equidem concilia Caesariense illud celebratur praecipue, ut quod plurimis, maximeque insignibus ecclesiarum enituit antistitibus. Praete, rea illud Antiochenum aduersus Paulum Samosatenum quodex huius 'sedis autoritate peradium, celebratumque docet Auresiani imperatoris rescriptum, cuius Eusebius memini LNam cum idem Paulus post synodale iudicium & prolatam in se damnationis sententiam , atque ordinam tum in eius locum Doninu epis pum, vi manu , ram ecclesiam,s eccle si sit in , episcopalemque domum retinere conaretur, nec tantorum episco
717쪽
A iscoporum autoritati cederet, interpellatus ea de re a suis Aurelianus imperator,quamuis ethnicus,religiose satis sapienter* respondit ecclesis domum illi tradi debere,quem probarent Italiae sacerdotes, maxime am tem Romanus episcopus.Ita inquit, praedictus Paulus ad caetera malae, tiam hoc dedecoris acquisiuit ut manu publica deecclesia pelleretur. Vniuersalia autem concilia omnia, non solum huius sedis autoritate congregata & peracta, sed etiam eiusdem sedis, aut pontifices, aut legatos eisdem prs Histe inuenies, qui primi causas proponerent, primi proserret sententia: breuiter, primi principalei* ellent in omnibus.Ita in primo illo omnium sacratissimo Niceno concilio aduresus Anium cUsubstan, Nieeno satialem patri negantem filium sed indigna de eo blasphemantem, Victor& Vincentius Romanae ecclesiae presbyteri,&Ossus Cordubensis epi. scopus apostolicae sedis legati pro B.Sylvestro interfuerunt, ut uniuersis testatur antiquitas.Ita quo Constintinopolitani primi aduersus Mace Constantia donium spiritus sancti deitate negantem, sed dominantem conseruum blasphemantem B.Damasus autor extitit orthodoxe fidei adamas,ut de eo verissime assirmauit VI.synodus, etiam Constantinopoli B.Agatho, nis autoritate congregata, in sermone prosphonetico ad Constantinum imperatorem.Cuius,inquiunt, lidissimam mctem aggressiones & conflictus alienarum seciarum nullatenus sauciarunt. Eodem tenore aduera Ephesiam sus Nestorium impie bipartientem Christum in duas personas, nec dei etiam sed hominis latum genitricem acratissimam virginem asTrmanistem B.Celestini in Ephesino concilio viguit autoritas. in quo B. Cytilla Alexandrinum episcopum suum constituisse vicarium, & ligadi soluendi* autoritatem per uniuersum Oriente ei demandasse B. Prosper Re, inen.episcopus eorundem tempotu scriptor testis est. Sanetiis item Lisberatus Carthagincia. ecclesiae regionis VII. archidiaconus in Breuiario, ' quo uniuersam Nestorianon Eulichianorum causam adtiones p Chabcedonentaconcilii breuiter coplexus est. Nec minus ipsius Cyrilli & to,itus synodi epistola: Per huc de Celestino loques inquit ille Prospecta. a Prospes de Oriciales ecclesis gemina peste purgats sunt qn Cyrillo Alexad ineantistiti gloriosissfidei defensori apostolico per Orientcauxiliatus est gladio De eodem ita scribit Liberatus ille in didio suo Breuiario : Cu ob NO D. Libera storii noua, impiaque dogmata tumultuaretur non solum Constantinopolitana, cui praesidebat ecclesia, sed Oriens pene uniuersus, beatus Cya rillus Alexandrinus antistes, qui praecipue illius se impietati obiecit, per n. Celesi Possidonium diaconum suum de eo retulit papae Celestino,&quid Co. ο'es mstantinopoli ageretur, illi per epistolam significauit. Cuius consensu at. timque autoritate, Theodos 3 imperatoris instantia&opera, quum deinceps eandem ob causam congregaretur sacerdotale concilium apud E. phesum, idem, inquit, Celestinus papa misit increpationis epistolam ad Gi a ui Nestortu cum exhortatione & vituperatione quoniam aberrare non debuerat a sua & apostolicae sedis ordinatione. Cuius epistolae est initium.
718쪽
HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE Aliquantis diebus vitae esdein decem Diuerum spactu, computandu a prima die acceptionis epistolae,ut si idem minime emendam interim suas prauas expositiones, prauam* sente tiam,& reuocaret adecclesiam Constantinopolitanam, qui ob defensi nem orthodoxae fidei ab eo expulsi fuerat,cognosceret se ab eius collegio,& omnium sanistori: episcoporum consortio esse separatum. Insinuans lassinu. quoq; illi, commisisse se vices suas in cocilio Cyrillo per epistolam suam, cuius es initium:Tristitiae nostrae sanctitatis vestraeliteri.Qua equidem misit in con epistola Cyrillum, & de priori a se scripta ad Nestorium eiusq; sententia cereiorem reddidit.& eundem admonuit,ut si per illos decem dies, quos Pro canonicae monitionis & peremptorio termino illi assignauerat, do, nam suam non emandasset, disponeret eum a communi corpore res mouendum.& de aliis episcopo prouidendum Constantinopolitanae ecclesiae. Eadem de re pariter scripsit Ioanni Antiocheno, Ruso Thessalonicensi Iuuenali Hierosolymitano,& Flauiano Philippensi archiepiscopis. Scripsit& ad clerum Constantinopolitanum,admonens eos,contrados nam Nestor a sortiter stare eius m persecutiones patieter serre, ut quae fructus afferrent coronarum: scietes ab eo excommunicatos ves deiectos manere in com munione sedis apostolicae. Haec sere ille Liberatus in discto suo Breuiario de Celestino at illo Ephesino concilio, ut in eo suas vices Cyrillo commiserit, vim concilij sententiam praecesserit sedis apo, stolicae in praedictum Nestorium damnationis sententia. In Chaleo Eodem tenore, cum mortuo Theodosio iuniore Archadii filio & illi,
ό maioris nepotesub quo scandalum illud II.Ephesini concilii Diosco,
rei mi uti ri Alexandrini studio & opera acciderat, i etiam patrocinabatur omnibus viribus ad idem abolendu Martiani Christianissimi principis mox ut inauguratus fuerat imperi una cum beatissimi Leonis papae adus: Iante diligentis,in Nicea secundo conuocatu esset uniuersale c5cilium in rquo congregati erant DCXXX.episcopi,B. Leonis paps & apostolicae sedis legati Paschasinus 5c Lucetius episcopi, Boniticius & Basilius presbyteri, recusarunt interesse concilio, nisi in eodem princeps ipse Marti nus sui praesentiam exhiberet verentes videlicet ne quid ut in illo Ephe, sino factum suerat)per seditionem 5c tumultum ageretur a Dioscoro Scrius complicibus. Dod cum rogaretur resigiosissimus princeps ab his, dem legatis & concilio quo eorum petitioni satisfaceret,& sibi rebusque suis & imperii minus incommodaret, synodum Chalcedonam transfer, xi curaui quo sic ad concilium comodius, & minore rerum nouam poriculo e proxima Costantinopoli posset venire,& eidem interesse: ubi deinceps celeberrima illa Chalcedonensis synodus, praesidentibus ineadem praedictis apostolicae sedis legatis peractis est Ita & in aliis omnibus reces Gnaeaeu P autoritatis coci tib saetiam eorunde tibi aeta testificabuntur. Quem, cita omnia abs' huius sedis autoritate, ne tunc, ne inmaaut v ια -um ullam autoritatem inuenisse in catholica Christi ec a sed sedis eiusdem
719쪽
LIBER VI. rol. CCCLV. A estisdem in se accepisse censuram absolutis, restitutissim damnatis a temea rariis concilipsi viceversa in praesumptionis autores conuersa damnationis sententia: ut de illis quae in Tyro& Antiochia. utore Eusebio Nicomediensi aduersus Athanasium Alexandrinu. & alios pleros celebrata superius memorauimus. Quae quis frequentissima acceleberrima unitis Iulii Ro. pontificis deiecit autoritas, & Athanasium, caeterosep ab eis damnatos restituit, dc in ipsos damnatores damnationis protulit senten, tiam. Approbante recognoscente* legitimum & iustum eius iudicium, uniuersa Christi ecclesia. ita & Ariminense a Damasci, Ephesinu illud se eundum a B. Leone deiecta fuere, restituto Flauiano, quem damnauerat impia synodus,& contra damnato Dioscoro, qui illi concilio praeuaricationis autor extiterat.Eodem quo tenore irritam reddidit beatus Innocentius Orientalium episcoporum synodum aduersus beatum Ioanem, Constantinopolitanum episcopum cognomento Chrysostomum,&e, ius autores excommunicationi subiecit omnium serme principalium totius Orientis sedium episcopos. Quos non nisi post condignam satissa, Rionem ecclesiasticae com munioni restituit: Quemadmodu de Alexan, dro Antiocheno & Attico Contantinopolitano episcopis, ex eiusdem literis supra audivisti ad Bonifacium presbyterum &ad i inimianum. In eundem modu altero Ioanne Constantinopolitano episcopo cocumenicum se laetante Jc scribente, S uniuersalem ut praetendebat An clam in totius Orientis episcopis congregante Constantinopoli m,quos Praecipue attraxerat imperialis fauor&autoritas, illicitis Ioannis studiis lauens Sc consentiens Pelagius II. Rom. pontiis, magni illius Gretorii Prs decessor directis epistolis,ex autoritate L. Petri, eiusdem acta deduxit in irritum,& illorum, qui conueneransite meritatem redarguat,quod absoque apostolicae sedis sententia 5c consensu tentassent cilebrare cocilia, ad
C eosdem scribens in haec verba: Dilectissimis fratribus, uniuersis episco. pi' qui illicita vocatione Ioannis episcopi Constantinopolitani ad syno,
dum Constantinopolim conuenerunt Pelagius: Manifesto sicut optauimus per gratiam dei lumine euangelicae veritatis ab uniuersali ecclesia perniciosissimi erroris noete depulsa, inestabiliter gaudemus in domino. Non modico tamen contristamur moerore, quia ea quae olim calcata fuerant,& landitus damnata ita,ut nuquam fieri deis heren redivitiis radicibus germinant ac pullulant. Sed quoniam multa, quae poenitudinem generare possvnx subinde proueniunt necesse est ac, cusare,quae contra ordinem & omnem autoritatem facta noscutur. Vn, de fratres rellista penitus audacia,quae contra apostolicam sedem, contra ipsam domini saluatoris vocem, qua dictum est: Tu es Petrus, & super hanc petram aedificabo ecclesiam meam, sumpta est disputandi cotta domini praecepta, vana errantium corda conquiescant, nec liceat defendi,
Sod non liceat agere. Relatum est ergo ad sedem apostolicam Ioan onstantinopolitanum episcopum, tuasalem se subscribere, OO hae
nisse autoritatem in catholica ec inelesia.
eia aut oris late unius reo pontificis eande recognos te uniuersa eeelesia. THriis, Anti in chenu. Arimine se, mphesinu II. Orientalia epii coporus, nodus aduersus H.loanne Ch sostomimo stantinopolitanum sit , Ioane. qui se facie
epissicopos, qui illo conuenerat, e
720쪽
CAP. - ΗIERARCHIAE ECCLEsIASTICAS
Nora quid hac presumptione ad synodum conuocasse generalem. Cum generalis hi et obii um synodorum conuocandarum autoritas , apostolicae sedi, beati Petrio xxoxiv singulari priuilegio sit tradita. Et nulla unquam synodus rata legatur, Hi '.' quae apostolica autoritate sulta non fuerit. Quapropter quicquid in prγdicto vestro conuenticulo quia synodus taliter praesumpta esse non po/--tuit statuistis ex autoritate sancti Petri apostolorum principis ,& domini saluatoris voce, qua beato Petro potestatem ligandi ato solliendi ipse ς naia. fluator dedit quae etiam potestas in successores eius indubitanter tranasiuit praecipio omnia quar ibi statuistis,&cassa Sc vana esse, ita ut deui,
ceps nunquam appareant, aut ventilentur. Ait enim ipse saluator beato
Petro: Quaecunm ligaveris super terram erunt ligata & in coelis. Multis denim apostolicis,& canonicis at* ecclesiasticis instruimur regulis, non debere absque sententia Romani pontificis concilia celebrari. Quapro,pter ut iam dictum est recte,non concilium, sed vestrum couenticulum, a seu conciliabulum cassatur ita ut quicquid in eo actum est irritum habeatur & vacuum. Vos quoque deinceps videte, ut nullius hortatu talia praesumatis, si apostolicae sedis communione carere non vultis. Modo vero ideo suspenditur vitio ut locum possit habere corressitio. Praedecessores vero Ioannis,& ipse Ioannes non semelsed lapissime epistolas at libellos propria manu subscriptos sanctis antecessoribus nostris miserunt quibus coram domino protestati sunt, nihil unquam proterve contra apostolicam sedem agere, nec de illius aut aliore priuilegi v quicquam
urpare. Qui haeienus in Archiu is Romanae ecclesiae sub sigillis & chirographis eorum habentur integri. In ipsis autem libestis vel epistolis a. nathematis vinculo se & successorcs suos constrinxerunt, si unquam alis quid contra eos praesumpsissent, aut contra apostolicam, aut ullius alte,
xius episcopi sedem quicquam aduersi quoquo modo essent moliti. Io, ,
circo eos non est necesse excommunicare aut anathematizare, quia ipsi
anathematis vinculo propriis manibus professiones suas, suacpscripta roboranda constrinxerunt. Haru ille Pelagius. Audis itaque Sc clarissime intelligis ex his omnibus ad cuius autoritatem pertineat generalium conciliorum conuocatio. Audis, ut quicquid praeter huius sedis consensum autoritatem prasumptum extitit eius. dem autoritate desedium fuerit. Nihil est quod iacto usurpata non autem iure facta lim quisquam calumnietura sede apostolica. Ius enim etiam diuinum & amicum ci rissime demonstrauimus. Ad orthodoxae autem Sc catholics per orbem ecclesiae sententiam si respexeris certo cognosces quamuis pro iure nihil linemus aliud) indubitato suo, optimoque iure apostolicam sedem hanc autoritatem exercuisse super concilia uniuersa. Nam certum est inatholicam Christi ecclesiam nullum praedictorum conciliorum recognosscere pro legitimo quibus apostolicae sedis restitit autoritas, quin execraari potius tanquam Satanae conciliau