장음표시 사용
741쪽
A & successorem apostolorum, qui sententiam contra ipsos protulit, &c. Propterea sequentes sanctorum patrum nostroriam sententias M. comtra pr dictos, Semerum, etrum et alios quicun* communicantipsis in impi tate,& contra complices eorum,& nos per dominum nostrum Io isum Christum verum deum nostrum tanquam lupos Mosdam graues irruentes in ovile Chris i , abi cimus 5c consententiatiuiriumus ratribus 5c coni inritis nostris & saepius prius nominatos simili anathemate serimus non autem ipses solumsed Sc Zoaram,&alios, qui conventicula&barabaptizmata laciunt, nec no&omnia ab ipsis conscripta, M. Cui sententiae omnes in hanc & similem forma subscripsere: Ego Sabinus Opiscopus sanetie ecclesiae Canusinae, sequens destnitionem sanctor recor, dationis papae Hormis dae anathematizans & condemnans Seuerum, et impia eius scripta,&Petrum quondam Apamiai complices eorum,s ac sectatores necnqn Zoaram, VH communicatores ru, atq; in eodem errore permanentes, subscripsi. Simili modo subscripserunt 3c reliqui. Anthemium quoq; Trapezui unum quanda episcopum , qui mora Anthema tubbeato Epiphanio deserta suaecclesia Duore principum quem sibi aucupauerat, in Constantinopolitanam ecclesiam coto canones irrepserat primum Ioannes Rom.ponti e vindex ecclesiasticorum canonum, ab ecclesia si cacommunione suspendi deinde Agapetiis Anathemate per,cussum pi scipue ob Euticianam haeream, de qua conuictus fuerata Costantinopolitana sede deposuit, ordinato in eius lactam venerabili Mena imodoxo episcopo, qui illi quinto concilio sub Vigilio Romano ponistifice praefuit,at omni sacerdotali dignitate & efficacia nudavit,&de Christiana idγiecit ecclesia. Et in huc quo , ut ab apo stolica sede iuste domnatum anaesaema dixit sancta synodus. Haec ut verissime sicam intellida auditotius cleri 3c monachorum, ς tam urbis regiae, u Hierosolymon: 5c monus S.Sinai, Ze secundae Syriae aduersus praedictos Anthemium,SeuerumPetrum dc Zoara Iustinia,no imperatori porrectum libellum supplicem, quem idem remi Mad discussionem praefati concit In quo poli praemissa alia pleraque, im tur in
haec verba: Quia catholicae ecclesiae alumni de praedicti Anthemii iiii tab his,quitate & violenta promotione,& aliorum iniquorum Virorum,& deo, λ& Vobis molestiesse non cessauerunt, vos vero prissimh quamuis valent immatorι res ipsos extra ponere tamen canonicuiudicium in ipsum Anthemium, ,πά- dc praedictos haereticos benefaci edo audire voluistis: b illo persuasi, qui dicit:Interroga patrem tuum δε annunciabit tibi: seniores tuos,&dicent tibi & Apostolo dicente: Obedite ducibus vestris,&subdiu estote ipsi enim vigilant pro animabus vestris, tanquam rationem reddituri. Missit itaque deus huic ciuitati Agapetum, qui vere tori. 4, id est , dilectus est a deo & hominibus, pontificem antiquae Romae, indispositionem Anthemii,& praedictorum hineticorum, tanquam olim Petrum ma. Memorant
Dii Romanis in deiectione Simonis Cretiani. Iste ergo honorabilis vir, AI
742쪽
imperat rem.Vt exe uariaram dissentem
Deum d nasse sus eeclesiae illud
sciens per libritos plurimorum,& nostros, ea quarintque coistra eccletam niticos canones prQbmpta suere, nec semel quide ad visum suscipere viluit Anthemium, larentem aduersus dii nones: sed hunciuile ei epit de seide sacerdotali ciuitatis tuae,& coopitulante ac coadunato cad olicae fidei& diuinis canonibus vestro imperio, praesecit illi ecclesiae sanctissimunia Menam,rectae udes, vitae pudicae &c. Cum autem de Anthemio & es , haereticis porrexissemus libellos, Gios & episcopi Palaestini ii tuitater a congregati,& a' Ambasiatores aliorum potisscum, postulauimus Anthemium ipsum, quae perpetrauit, sacere per libellum nota sedi apo, stolica &liberare seipsum ab omni haeretico erroreu proficisci ad ecclesiam Trapezuntinam: aut si haec nollet, finaliter condemnaretur,& omani dignitate sacerdotali ac operatione nudaretur, sicut fecit sanctus Cele,stinus contra impiunt Nestorium, qui seipsum tali condemnationi subi tendo partem cum haereticis accepit, &c. Has vere petitiones nostras eiustas praeueniens praedictus sanctissimus vir cum Anthemius seipsum manifestum constituisset, simul cum praedictis haereticis condemnauit,& omni dignitate sacerdotali ac efficacia nudavit: & omni quoque or. thodoxo nomine usque ad poenitentiam corum, quae deliquit,& trans, mist vestrae pietati libellos nostros, ut quae in ipsis sunt, ad finem dedit, cantur &c. Obtestamur ita vestrum imperium sicci temerariu quid iliciamus per magnum deum, saluatorem nostrum Iesum Christum,&c.non contemneia iustum iudicium praedicti sancti viri sed ipsum exisequi:& ecclestam dei,& totum mundum , liberare a peste Anthem i,&haereticorum praedictorum, &c. Implendo itaq; quae ab illo iuste&ca, nonice iudicata silere, δc per vestram generalem sanctionem ipsa confirmando , talia de caetero praesumi interdicendo, illius beatam animam coletis, quaecum deo proximior sit, quod vinculo terrae&carnis huius solium sit & fiduciam ex propims bonis operibus adepta, pro pace ac salu rte vestrae pietatis inter dit,&c.Haec ille totius Orienus clerus ad Iustini, anum principem quae & relata sunt in acta illius synodi. Qui eadem seris me haec repetentra in altero libello, qucm praecipue aduersus Anthemi,um porrexerunt concilio, inter alia multa eodem pertinentia, etiam hoc
ad ciunt Deu suae ecclesiae donassse illud inexpugnabile fundamentum, illam firmam petram Romanae ecclesiae, sedem videlicet& cathedram Petri, in qua residens sanctus Agapetus, deiecerit pestilentem Anthemium a sacerdotali sede regiae citi itatis, sacrorum videlicet canonum, atque etiam catholicae fidei vindicans iniuriam, atque in eius locum venerabi, lem Menam ordinauerit pontificem.
Ex his utique audis&int iligis, non solum quae fuerit eo seculo iam declinante ad turbas ad dissidiciac schismata totius o bis de autoriale Petri ecclesiasticae hierarchiae praesidentium super uniuersam Christi eccle, silam recognitio ac sentensia id quod tribus superioribus libris satis sit pol demonstratum est sed etiam hocidamnatos videlicet a sedeam.
743쪽
A stolica omnes,in quos quinta uniuersalis synodus confirmauit damnationis sententiam. Nec aliud fuisse omnem a stionem citis synodi, si recignitionem autoritatis huius sedis, S Romanorum pontificum ab uni, uersa Christi ecclesia. Siquidem unum hoc egit illa synodus ut decreta ea iusdem sedis, Sc prolatas ab eadem in diuersos sententias, teneret, amplea steretur & obseruaret orbis uniuersus. Id quod adhuc clarius intellioes, ex forma synodalis senteotiae aduersus Anthemium prolatae in huc mo, dum. Recitata est primum sententia ac definitio beati Agapeti pontificis Forma aduersus eundem, ex epistola ipsius ad Petrum Hierosolymitanum epi, scopum .Qua audita dixit Menas,& uniuersa synodus: Non est m tran, dum, si suos effam nunc magna apostolica sedes sequitur, facias sanestio ines sanetissimarum ecclesiarum inuiolatas conseruando, & quae re Te E. dei sunt defendendo ac his qui peccauerunt, clementem veniam tribuen chosta ran do. Vnde & nos implentes ea,quae a sanctissimo papa in epistola synodali data suere.& tempus poenitetiae ipsi dantes deputemus S decernamus vole sacro-Vesporium sancitissimum episcopum Neocaesariae metropolitana Acatium S c.adnotificandum et ea, quae gesta fuere, S inuitare ipsum infra isti pii π ςς IV. die si volet venire ad sanctam synodum ad facienda stiper annunciatis congrua satisfactionem, &c. At non coparente illo post sibi assignatuterminu huiusmodi in eum S.synodus protulit damnationis sentetiam. Multarum transgressionum Anthemius reus demonstratus est, vene Terior-rabiles quidem patrum leges, tanquam no positas, ad nihilum reputauit,& paulo minus suq exemplo ecclesiasticum statum conturbauit introdu nationis.cendo se in patriarchalem sedem huius regiae urbis,&e. sed & Euticetis
opinionem habet, &c. Et post enarrata pleracp prauae illius suae opinio, Miunt nis argumenta subditur: ita cum magnus imperator sibi ad memoriae am reuocaret sententiam principis apostolorum, qua dicit, paratos nos semper esse oportere ad reddendam omni petenti rationem de ea, qtis in
nobis est spe & fide nihil plus iuuit, sed erga eius serenitatem deceptibili,
bus rationibus usus promisit omnia sacere, quaecunq; summus ponti sex magnae sedis apostolicae decerneret. Et ad sanctissimos patriarchas stri, hinc mepsit se sequi per omnia apostolica sedem. At magno deo & saluatore no, stro Iesu Christo non permittente talia us* in finem vitae procedere missus est huic regiae urbi secundum ipsius diuinitatem Agapetiis sanctae et tis: trio' beatae memoriae papa beatissimus, qui statim sacris canonibus, manum cum deo porrexit S ipsum de sede sibi non conueniente depulit data venia his qui talis rei participes, S communicatores fuerunt,& regis ac deo custoditae ciuitati suum sacrum ornatum reddidit,&c. Goniam vero& cum Dioscoro & Euticete haereticare deprehensus est,sententiam in illum protulit in scriptis plenam clementia & decenti sanctitate, deserens ei tempus poenitentiae, decernens* donec a tali opinione mutatus satisfecisset his, quae a sanetis patribus doctrinaliter & canonice definita sunt, ipsum non habere nomen, ne I sacerdotis, nec F catholici,&c. Nos igitur
744쪽
i noli sedis sentetilicae sedis uniuerss ecclesiae. ccusen dis orthodoxae fidei re gula fuerit, ex adiis synodi VI. demonstrari. Monotheliticae hsresis origo, MPmni asser
assertori hus danata a sede M. poseolica.
sequentes ea quae abeatissimo papa bene examinata sunt, iudicamus, ut a ipse tanquam membrum inutile Sc putridum, ab aciatur a corpore sanaeiarum dei ecclesiarum, & extra episcopatum Trapezuntinum esse ,&alienum ab omni sacra dignitate &efficacia. &iuxta ipsius sanetissimi papae sententiam, a catholica appellatione. Hactenus sententia synodalis in Anthemium. In qua nunquid audis aliud, et consessionem, recogniationemque autoritatis Romani pontificis stipv uniuersam Christi ecclesiamc u quod saneta synodus damnationis, depositionisque sententiam prolatam ab apostolica sede in Anthemium iustum, sam que proba, uerit, & secuta fuerit per omnia Iam Sc sextam synodum percurramus etiam, eius occasionem Sc causam paulo repetamus altius. Nam&exeaeuidentissimum erit, ut apostolica haec sedes, uniuersae Christi ecclesiae, Zc cunctis semper syn dis orthodoxae fidei regula suerit ac magistra eius inimitatem ex singui ilari illo, quod supra aditi uximus, priuilegio sola semper conseruans ad
fratrum confirmationem in fide.
Post damnatum in Chalcedonesi synodo Euticerem cum Dioscoro
unicam in Christo deitatis naturam affirmantes et renouatam, iterat amoque eandem damnationis sententiam in Anthemium Constantinopolistanu. Seuerum Antiochenum, Petrum Apamiarum episcopos, cum in mustis haereticoru praedictorum sectatoribus ac discipulis remansissenthan eticae prauitatis semina nec tamen his, qus a sede apostolica una cunitantis synodis iam definita, praeiudicatam fuerant, auderct aperte resiste, re,nem pala adstruere id quod ab yniuersa Christi ecclesia toties damna, tum extitit: non tamen desilit antiquo hosti nouit commentum ad sub uersionem rectorum dogmatum, dc ecclesiasticam pacem rursus cocia
bandam.Siquidem iam dicebant orthodoxae fidei aduersarii non ut prius unica esse naturam in Christo: sed quod re ip sa in idem reciderat, ta, 'metsi verbolenus disserret Unicam voluntatem & operatione. Hoc prismum commenti sunt Cyrus Alexandrinus patriarcha illius sui Diosco, ri Sc Sergius Constantinopolitanus eius 8 in ecclesia,&in impietate successor Pyrrhus sui illius Euticetis successores 8c discipuli. Et post eos Paulus quo Costantinopolitanus episcopus, qui etiam imperatorem Constatium in eandcm seduxit perfidiam: deinde Petrus & Gregorius, tam in ecclesia es in haeresi. illi Paulo succes res suere. Sed & Macharius Antiochenus patriarcha illis factus est perfidiae socius & particeps. In hos exurgens sedes apostolica, magistra A vindex orthodoxae si, dei gladium suae illius principalis potestatis, quam in beatissimo Petro accepit a domino magna distrinxit libertate, & illos quamuis principa, lium trium Sc patriarchalium sedium antistites,& ab orthodoxa fide. Sca catholicae ecclesiae gremio pronunciauit alienos. Primum quidem Cy. rum,Sergium & Pyrrhum,Honorius ille,cuius nonae filiarii Grati uti in Roman quo laborant,ecclesiae internecise 5c execrabile odium inserta
745쪽
Ling R VL Fol. CCCLXVetu. rimi inter damnatos G deo placem autores&assertores iusdem huius
monossi liti haeressa secta synodo x quo primo omnium damnatam constat eandem cum suis illis autoribus annis plurimis ante ebratam Honorio eam synodum. Sed ut se ubi prodit insigne et impudens mendacium: ' itas ipsum quisquis sui perfidus nil orcoarguit. In argumenturii hae reticae esus sententiae etiam epistolas eiusdem, actis synodalibus, ut circun smint insulciens: tuis non synceras sed suo illo more ab ipso tractatas: 'estamen, ex quibus clarissime pateat orthodoxissimarius fides &pla, ne digna praesule sedis postolica vii libri lΠI. cap. VIIJ. clarius Gnion, strauimus, Quin coibit potius side historiarum omnium ab hoc primo . damnatam hanc impietatem cum suis illis primis as erioribus, Cyro A. lexandrino, Sergio et Pyrrho Consi intinopolitanis episcopis Quorum nouissimum aeque omnes tectantur historiar, post suam damnationem is, ab Honorio exilio Megatum fuisse ab Heraclio imperatore, qui in re Heraestu, apostolicae sententia exequiator factus est. Nam cum ab eodem&ipse ' in eandem perfidiam se eius suisset, haud irreligiosus primum nec ma roris, quoa lusimperator Z ob id incidisset in diuersas calamitates&miserias corri sis pientem se dei manum senties haeretici erroris vltricem Sc vindicem se, potio: irae uerius ad cor S a beatis imo Honbrio orthodoxae fides regulam doctri nam suscipiens Pyrrhum ab apostolica sede iam da innatum, vestitian se, ii in se mali autorem Nauit in Aphricam. Vnde non multo post mor 'tuo Heraclio sublato interinitia imperii sui veneno, Constantino Horacli filio id p ex eiusdem illius Pyrrhi machinatione &consili f. Marti unae vero nouercae & Heraclionis irati is insidus, cum tanti s eris participatione coniunctos sibi, propitiosco secii set principes, Sc quoquo pacti, resistiti in suam sedem percuperet, Romam venit ad Theodorum pons P, in mtifice creati sui cui prae se serebao venia petens, acceptaq; ab eodem et C r la &siimulata illa sua poenitentia reconciliatus apostolicae sedi, ab eo Theodoro dem p ficerestitui suae eccles obtinuit. Sed secretone conscius&viii, dex deus non diuinultum permisit tam execradum facinus sed prius vitam finiui u tanto scelere quaesita, recuperata* ecclesia diu gaudere poα tuerit. Senatu enim, populo Constantinopolitano in Martitiam, Heraclionem* insurgentibus & iam lingua tunc naso mutilatos reseganti, bus etiam Pyrrhus a populo in eodem furore de fuga retrae ius, occi iis est & in locum eius Paulus scisse bis episcopus. Sed Sc huic primu apres to Theodoro Romano potistoe ecclesiasticae comunioni interdidium est eo quoq orthodoxae fidei normam, quam illi praescripserat, recusabat s m- sulcipere, adiuuante pertinaciam eius imperatore Conuintio, & ipso se,. ducto in eand inhaeresina. Deinde Thebdori successor Martinus, cum in nec eius correptionibus acquievissct congregata secum uom CL. b scoporum synodo, praedeces orum suψtam in Cyrum Alexandrinum, . Sergium & Pyrrhum Costantinopolitanos episcopos damnationis seri tentiam confirmans renouaris, anathematis vinculo illigatum, omni
746쪽
in ius orhis titubativi ,serat
tuit a istolicae stilis priuiama. Constantia rus fili Constaui. inuat apud Ro pontifi
RiERARCHIAE ECCLEsIASTICAS iubjecclessastica dignitate priuauit Sca Christiano nomine iudicassit D
alienum. Qua ob causam a praestio Constantio imperatore, Olympius Hexarchus ad regenda Italiam missus & Mistinum pontificem occidore iussus cu id aliter implere no posse coiisti lucrat inter missarum solerini in eccsessa A. Mariae maioris, sub specie sic e comunionis participandae de manibus sani Assimi pontificis per luctorem suum gladio illii consedere Qui ius a fuminis diuino nutu subita caecitate pcussus est Olympius viso sacrilegi ausus sui in sanctissimis pontificem dans meritas pc naso Saracenis paulo post in Sicilia turpiter victus, infelicius perip. Nec in sic quieuit CHstatim suror in persequenda Christi eccles. 1 donec iustodes iudicio deo iam, hominibus p pariter exosus, in ultionem tantores ictu apud Syracusas confoderetur a suis, dii libidinibus vacat in balneo.
In his ita turbinum ac tempestatum fluctibus & procestis quibus a perfidissimo imperatore & hcreticis Orientalium sedium episcopis Euissime concutiebatur orthodoxa Christi: ecclesia Romani pocifices suae stationis, sitim quem obtinebant , loci in ecclesiastica hierarchia non im
memores ipsus nauiculae Petri tubernacula intrepide ac magna semper autoritatis constantiainconcusse tenuerunt,& s liceritatis orthodoxae fidei se regulam omnibus exhibuerunt. Vt esset in his omnibus euidens cernere exauditum pro sua reuerentia Christum orantem pro Petro, ut non deficeret eius fides ad cancrorum conarinationem in stile, nec prae,
ualuisse aliquando lias potestates aduersus illam cathedram Petri, aut ecclesiam super ipsum salii tam ac landatam .Quinimo necesse stiri ut semper alias ita in hac etiam dissensione, in qua ab omnibus reliquanto, mnium sedium principaliu episcopis diuersum sentiebat una haec sedes apostolica. totu tamen orbem uni huic cedere, hanc magistra agnoscere. hanc orthodoxe veritatis regula, huius unius & fidem sequi, et sententia. rhaque sublato diuino nutu Constantio, quo tandem pax redderetur ecclesiae clim eius filius Constantinus illi quem nomine serebat magno Constantino u patri moribus&fidei et lotimilior, reipublicae suscepis, set gubernacula, ad pacem unionemq; ecclesiarum toto conuersus ani, ino uniuersalem synodum congregari magnopere studuit, per quam ecciessan: haec scandala tollerentur de medio. Qua de re ad Domiti in Iro, minum pontificem scribens, rogat ipsum & hortatur, ut sua autorita missis ab apostolico throno legatis adesse dignaretur concilio. Qui una cum congregatis in urbe regia episcopis de dogmate controuerso quod inter eos tantae dissensionis causa extitisset, inquirerent: Num unica et Orientales illi Dii vero duae in Christo voluntates & operationes dicen, dae essent,ut Romana &orthodoxa praedicabat ecclesia . Quas quidem igiosi principis literas mortuo iam Donato eius succei r Agatho recipiens, nihil cunetatus, suos legatos misit ad concilium,& ipsum, ut legitiine Gebraretur, apostolica autoritate confirmauit. Neutiqua tamen con
sentiens apostolicae sedis de praefato dogmate iam toties praeiudicata stat
747쪽
Fes. CC MAA tentiam ullo pacto venire in disquiationem concilii sed suis mandata dedit concilio ut praescriberent Melae fidei regulam ua sequi omnes opora teret: quemadmodum teibitur eiusdem ad Collantinum imperatorem& Augustos per eosdem legatos suos scripta epistola in haec verba: Dominis piissimis & serenissimis, vidioribus ac triumphatoribus, ammatoribus dei 5c dni nostri Iesu Christi Constantino maiori imperato. ri. Heracleo 5c Tiberio Augustis, Agatho episcopus seruus seruoru dei.
Post praemissa aliquanta: Dirigimus, inquit praesentes confit mulos iam nuMA
stros bundantium Sc Ioannem, reuerendissimos statres nostros Theodorum & Georgium dilectissimos filios nostros presbyteros in dilectissimo filio nostro Ioanne diacono & Constantino subdiacono siniste huius apostolicae sedis, &c. Quibus portitoribus & testimonia aliquorum san rum patrum. Nos haec apostolica Christi ecclesia suscipit cum eo, a rum libris tradidimus: ut facultatem suggerendia benignissimo vestis charitatis imperio consequuti ex his duntaxat satisfacere studeant, dum imperialis mansuetudo vestra percipiat, quid haec spiritualis mater eoru apostolica Christi ecclesia credat & praedicet. Non per eloquentiam se, cularem sed per synceritatem apostollas fides, in qua & ab incunabulis o docti, usq; in finem propagatori vestri Christiani imper , coeli donatino
omnes nobiscum deprecamur seruire &obedire. Licetiam proinde eis dedimus apud serenitatem vestram dum iusserit simpliciter satissa lenis di secundum ea duntaxat, quae ris iniuncta sunt ita ut nihil praesumant augere nihil minuere vel mutare,sed traditione huius apostolics sedis ut viil vi as decesibribus meis apostolicis potificibus conseruata est enarrar in c. Perstringens drinde apostolicae sedis de prsdicto dogmate fidem tra rii. ditionem & sententiam subditi. Haec, inquit, estapostolica atq; euangelim ' Vca traditio quam tenet spiritualis vestri felicissimi imper' mater aposto, lenixi tiam C lica Christi ecclesia, haec est mera consessio pietatis haec est Christianae religionis vera at immaculata professio, M. quam cooperator piorula,
horum vestrorum B. Petrus tradidit,&c. cuius vera consessio a patre de coelis est reuelata, pro qua a domino omnium beatus pronunciatus est, qui & spiritales oves ecclesiae, ab ipso redemptore omni una erna comendatione pascendas suscepit. Cuius adnitem praesidio, haec apostolicaesus
ecclesia, nunquam a via veritatis, in qualibet erroris parte deflexa est. Coius autoritatem utpote apostolorum omnium principis, semper omnis
catholica Christi ecclesia, uniuersales synodi fidesiter amplectentes in
cunctis sequutae sunt,omnes venerabiles patres apostolicam esus di strinam amplexi,&c.& sancti quidem doctores orthodoxi, veneratiat, que secuti sunt haeretici autem salsis criminationum od is insecuti, M. Haec apostolica Christi ecclesia per omnipotentis des gratiam a trami Privile ste apostolis traditionis nunquam errasseprobabitur, nec haereticis no,
uitatibus deprauata succubuit: sed ut inexordionormam fides Christi,naepercepit ab autoribus suis apostolociim uimprincipibus, illibata
748쪽
fine leniri manet, sic dum ipsius domini saluatoris diuinam pollicitationem quam suorum discipulorum principi in sacris euangelijs secit Otre,inquiens, ce Satanas expetiuit ut cribraret vos, sicut qui cribrat triti, cum. Ego aute r ut pro te ut non deficiat fides tua:& tu aliquado conuersus confirma fratres tuos. Consideret itaq; vesti a clemensia, litoruauri
diis & saluator omnium qui fidelis est et fidem Petri non desectura proamisit confirmare eum fratres admonuit,&c. Haec ille Agatho. nectio In quibus audis, ut apostolicae sedis sententiam quam aduersus totius p Orientis. Sc uium principalium sediu asserebat episcopos, uniuer salis tamen concilii non submiserit iudicio. ait in potius eandem illi regulam sanae & catholicae fidei praescripserit, quam sequi deberet : mandans suis legatis, ne quid addere praesumerent: ne quid minuere, aut immutatre ab ea sententi ic desinitione sides quam xl, apostolica sede secum attulerant. Vides ut illa se praebuerit semper uniuersae Christi ecclesis & con cit' omnibus orthodoxae veritatis regulam & magistram. Ob id ni gulari priuilegio praeseruata a Cliristo, ne a via veritatis in quolibet errore unquam uberetur. Vides u non ipsa cocilia regulatiuam ut illi loquunαtur autoritatem obtinuerint super autoritatem cathedrae Petri &apo, stolicaesed contra e dianactro.Cuius autoritatem semper omnis catholi, Christi ecclesia,& uniuersales synodi fideliter amplectentes in cunetis secutae sunt, & ora orthodoxi patres eius doctrina venerati 5c amplexi. Nee est quod hic mihi dicas, Agathonis illius, utpote Romani ponti. ficis velut in causa propria haud idoneum essetestimonium. Nam ipsa res euidentia eorum, quae dici verstatem comprobat.Nunquid em non idem salium abeatissimo Leone in Ephesino illo secundo concilio domonstrauimus: Quod quia Eiusdem sententiam ac praescriptum trans gredi ausum est a catholica Christi ecclesia execrari meruit una cum suo perbissimo illo Dioscoro, iusprsuaricationis autore Nunquid factum aliud ab eodem Leone in illa omnium celeberrimo Chalcedonensi con,
cilio quod audisti streuerenter eius autoritatem recognouerit c in cun' ' ni stis secutum fuerit. Et hoc ipsum, de quo agimus sextum cocilistim Agasubs ripiis thonislegem fidei omnibus praescribentis, nunquid contempsit autori, iatem nunquid uni illi Oriens uniuersus victas manus non dedit latina
quid in eius no concesserunt definitione 5c sententiam Cu perlecta esset ea qua diximus,li. Agathonis epist in cocilio δε ab imperatore Christi Dissimo rogaretur uniuersi, num suggestionibus eius cossentirent toto iunio, primus Georgius Costantin politanus antistes abiecta contraria qua ante defenderao monothelitica haeresi, professus est toto se animo
illi consentire amplei: i sententiam sedis apostolicae Post que& caeteri episcopi oes surgentes in haec & similia verba pro sequiij res oderunt: Nola e - Suggestiones directis a patre nostro Agathone, sanctissimo archiepi: scopo principalis sedis antiquae Romod coronatu adeo masuetissimunt, isse nostrum di imperatorem uisi spiritu S. dicti ias Per sincti,acita
749쪽
A principis aposiolom Petri,pi dico& digito ter beatis limi paps Agatho
nis seriptas suscipio Scamplector,& ita credo ita senti duas naturas mi uno sanistae trinitatis D.N. Iesu Christo vero deo nolitio,& duas natura. les voluntates, similiter & duas naturales operationes in una persona, in una subsistia inseparabiliterat indiuise. Et anathes natizo omnes,qui dicunt unica voluntat & unicam operationem post incarnationem D. Iesu Christi S c.Macharium alit Antiochenum patriarcha dis Agathonis sententiae pertinaciteri eluetantem, ut nouum Dioscorsi,vna cum Stephano eius discipulo han eticos pronunciarunt,& ab omni episcopam ii, sacerdotalicii honore ac ministerio alienos anathemati subiecerunt. Ab eis vero quos ab errore monothclitico ad poenitentiam receperunt , libet. los poenitentiae, professionis orthodoxae fidei exegerunt eiusmodi qui,
bus ii omnes proseisi sunt epistole sanetissimi ac beatissimi paps Agatho
s nisse simpliciter consentire in omnibus,&permanere in cunctis Pitualis quae in ea continentur.
lam & in prosphonetico fremone eiusdem concisu ad Constantinum imperatorem, inter caetera ita dictum legitur ab viiiii a synodo: Proin, de inquiunt,inspiratione spiritus sancti conspirantes, & ad inuice omnes sonantes, & Agathonis sanctissimi patris nostri, & sum mi papae dompniaticis literis ad vestram sortitudinem missis consentientes,nec no sanaesae quae sub eo est synodi CXXU.patrum concordantes, Vnum de sancta trinitate D. N. Iesum Chris ii incarnatu praedicamus in duabus pera sectis naturis,&c. Et post aliquanta: Sum mus autem nobis iam concertabat apostolotu princeps. Illius enitia imitatorem, S sedis successorem ha, buimus fautorem,& diui sacramenta myster illustrantem. Per literas ti bi consessionem a deo inscriptam uomana anti ilia ciuitas obtulit Sc c tholici dogmatis die a vespertinis partibus extulit, charta& atramentum c videbatur,& per Agathonem Petrus loquebatur. Rursus in epistola dicti imperatoris CGst intini ad Occidentis episco, pos qui sub Agathone couenerant gratulatoria de peracta feliciter syno, do qua misit una cum actis synodalibus. Intersuistis inquit.& vos ca uniuersali ni incine pastor: simul cum ipso diuinitus loquentes tam spiritii qtitera. Suscepimus enim non sbium a beatitudine eius verum etiam a sanictitudine vestra directas nobis literas qua prolatae linae sunt & veritatis verum stylum declarauerunt. orthodoxam v fidem depinxerunt,dcc.&tam synodicis es paternis doctrinis consentiunt. Ne enim negleximus, sed diligenter eas comparaui naus. Idcirco & omnes consonant mcte 5c lingua concredimus,& similiter consessi sumus ,& tanquam ipsius diui, ni Petri vocem Agathonis relationem supermirati sumus. Non enim dis crepavit nisi unus. Nemo nan* ex omnibus periit nisi filius interitus pam
ter contumaciae,&c. Hactenus ille.
Audis itam in his omnibus non Alu quod supra satis, superip demonstratum est in manum potis mi ab uniuerso semper orbe rccognitum
Damnariis Macharius Antio G rathonis semetiae noacile cerce.
750쪽
Cathedram Petri uni uersae tempecclesiae di is I remi fidei ma
Eius oeci so astitu repetitur. Donoma cho I iitror sub Leo imperatore. Gregorius
HIERARCHIAE ECCLEsIAsTICAE uniuersalem pastoriim principe , & totius dominici ouilis rectore, sed a
etia id de quo nunc pi scipue agimus, nempe ipsam Petri cathedra suisse semper uniuei ae Christi ecclesiae & concit is omnibus, rectae fidei regu lam,magistram & vindicem,& ob id diuino coseruatam priuiletio nubii unquam subiacuisse prauitati haereticor, sed apostolicam traditionem, orthodoxae fidei synceritatem, ut eam accepit ab initio, a suis illis autoribus apostollarum Christi principibus illibatam conseruasse,& conseritaturam perpetuo. Id quod semper agnoscens orthodoxa Christi ecclesia
quotiescun*fidei causa etia in celeberrimis ex totius orbis episcopis cong tis conciliis euentilata extitit, aut simpliciter sequuti sunt omnes liti. ius sedis sibi praescriptam regulam aut iam praedicatam sentinam, quem ad imodum in Constantinopolitana prima & secunda,&Ephesina prisma, at* in hac sexta synodo Constantinopolitana tertia sectum demori strauimus, in quibus conuenientes ex uniuerso orbe venerabiles patres idc episcopi amplexi & simpliciter secuti sunt prpudicatam a sede apostolica sententiam, itid quod in concilim definitum est, ad huius adhuc sodis iudicium autoritatem* tanquam ad superiorem quandam, fit libilem rects fidei amussim remissum est, ut etiam in illo omnium primo& sanctissimo Niceno concilio iactum ostendimus: aut secerunt viruit. que quemadmodum audisti de Chalcedonesi concilio. In quo iam pro scriptam ipsis regulam praeiudicatamq; beatissimi Leonis aduersus Euticerem & Dioscorum sentetiam secuti nihilominus definitionem synodam lem a staci; omnia ad eiusdem autoritatem remiserunt et, bures impar tiri ab illo adhuc expectantes. ordo postulat ut Sc Vll. synodi hic breuiter perstringamus historia, quo Ac in ea luce clarius pateat ipsa res euidentia de autoritate apostolicae sedis in concilius uniuersalibus quam in prioribus demorisbauimus. Cum nun sibi constans Graeca illa leuitas& mobilitas, a per noui taliquid quaereret,& expugnatis iam sere lis resibus circa indiuiduae trinitatis & incarnatonis verbi mysteri nihil circa eade non iam damnatum comminisci posset bellum inferre coepit venerandis Christi & diuorum imaginibus quibus eatenus usa suerat uniuersa Christi eccisti nouo furore easdem & more catholico venerantes illas persequi. Coepit sere hau pestis circiter annum domini II CCXVIII. non lon. ge post VI. synodum sub Leone imperatore. Di primus sanctorum mnes imagines deponi abi ad conteri comburici; iussit. Aduersus que A. G orius, eius nominis III. uocataRomae generali synodo in qua prope M. intersuis Ie legunt episcopi, unde Leone cum suae impietatis asserioribus ecclesiastico anathemati subiecit & pestem imiam conomachorum atro carbone notauit,& ecclesiasticae censurae niti, crone iugulauit. Sed cum ille in impietate ac pertinacia sua persiteret, ultrixei vindicta diuina non defuit, hinc immissis Saracenis indisiones imperil inde vero urbe regia Constat opolitaria tam graui peste vasta,