장음표시 사용
751쪽
ti&depopillata, ut mea letia supra trecentena milia hominu perijsse ceratae fidei prodit historiae. Et cum nec ita ressipisceret eadem etiam & illum ipsum periisse Leonem. Cuius filius Constantinus, paterna imbutus per fidia cum eandem non imitari tantum sed& vincere pergeret, etiamne cromanticis 3c in cis artibus ritu pagano seruiens, sacrilego stirore eti. am orthodoxos exiliis &proscripti Gibus aggressus est persequi. In quem exurgens Stephanus Romanus potis ex eius noministi. prolatam a Gregorio it in L nem patrem confirmat anathematis& damnationis sententiam. Ex quorum cineribus nequa nuc pestis 'esset persecutioni eo legae Lutherani impietatis sectatores & discipuli , rediuiua iamdudum per Germaniam suscitarunt incendia. Et cu haec flamma uniuersum ire ne Orientem inuolueret. tandem Constantinua alie illius perfidi nepos, cum litane matre assecutus iii,per gubernacula cum sub evidenti quam sentiebant&cernebant,vici one diuina coepissent aperire oculos, ad apoistolicam cathedram orthodoxa fidei magistram respicere coeperin: sui mplices literas mittentes ad Hadrianum pontificem, ut concilio uniuersali, quod secundo celebrari cupiebant in Nicia. sua autoritate adesse dignam muri quo in eodem clucesceret orthodoxa&catholica veritas: dc elimi,
naretur aris aboleretur contraria impietas, quae iam annis multis infestorat Orientis ecclestas. Cuius si ad Augustos responsiliam perte as epist lana, quam celebrando concilio assensum praebens misit cum Petro ino. nacho cardinali presbytero & altero Petro 'abbate S Sabinae de urbe. apostolicae sedis i iis, qui vice sua praeessent concilio, etiam hinc inotelliges id quod toties demonstratum est: omnem vidissicet conciliorum autoritatem ab huius sedis autoritate prorsus dependere. Praesumptum s ierat ut ex eadem constat epistola post sextam synodum aliud quod, . dam concilium in illis Orientalibus ecclesiijs absque autoritate sedis apo' stolicae. De quo cum Augustis expostularis,& ostendens insuper nul 'Iam in e causam dubi adi circa venerationem sacrarum imaginum post iteratam definitionem sedis apostolicae, primum sub Gregorio li I. & se. cogregatae synodo deinde sub Stephano II. nec ut de eade rursus dissiceptaret in concilio illius cclebrauoi se consensunt contestas: Si vero, inquit, impossibile est ob haucti coim vesaniam,& propter incredulitate ipson ,, psas sa cras & venera las imagines absq; synodi actione in pristinii erige, re & confirmare statum δε nostros sacerdote pro eiusmodi pia operatisone vestra cupit serenissima imperialis potia accersire sicut in vestris sertur imperialibus literis. In primis pseudo illud concilium , quod sine apostoli sedis autoritate irrationabiliter, nequiterque contra sanctorum vonerabilium patrum traditionem actum est, anathematizetur praesentibus missis nostris,&caetera: Deinde orthodoxa fides corroboreturit xta traditionem sedis apostolicae &haeresis sacras imagines impugnan tium etiam anathematizetur,&c. Cuius piiscripto S. synodus per omnim
a obtemperans, nihilo minus ut iuxta praecedentium legitimorum conaoli
aduersus otiiodoxos persecutro. sterata astepi an Π.in
illius nepos cuirine matre ad eorreuersi, ab Hadrianopolinop
Messent sacelebrati , icocii .ut in eo ruisi disceptet inde venerandis imaginibus sed iniquo danatiis iaa sede . stoli velut
752쪽
QP. XL HIERARCHIAE ECCLESIASTICAS .ciliorum exemphim a specialem autoritatis eius conMinationem remit laterentur uniuersa ad synodalia, autor sitit Tharasius Constantinopo,
litanus antistes. ius. ἡ etiam. huius concilii his lariasque elucescit euidenti r quam ha . hi istoria se- ctenus adstruimus orthodoxa veritas: Vniuersam autoritatem conciliorum uniuersalium dependere ab autoritate sedis apostolicae. Eandemq;
uniuersae semper ecclesiae & concit somnibus, exhibuisse se orthodoxa fides magistram & vindicem. octaua Superest adhuc unum illorum conciliorum Vniuersutum, per quar o Q uniuersa discurrere institutum est &per singula explicare ipsam res eui, dentiam & catholicae ecclesiae recognitionem, de veritate quam hic de monstrandum suscepimus. Octo nanque uniuerstes synodos ex priscis illis & agnoscit & sequitur uniuersa Christi Ecclecta, ex quibus ia i , temPercurrimus. Nicenas duas, primam & septimam, Constontinopolis etanas tres, secundam, quintam & sextam, Ephesinam praeterea, halcedonei item. In quibus omnibus, ut tractata es fides quaestio, ita & vis . - guisse in omnibus unius sedis apostolicae autoritatem, eandemque sco, mnibus orthodoxae fides magi Lam exhibuisse & vindicem, clarissime
huis ii, Restat Octava, Constantinopolitana quareta. Quae non ut priore cauta a- ob ullam qussionem fides sed ob iudicium inter Photium & Ignatium V 0 de Constantinopolitana sede dissidentes sub Nicolao primo celebrata . est. Siquidem non solum quaestio es fidei, sed episcoporum quoquetu, dicia ad huius sedi; autoritatem singulariter pertinere, & sine ea peragi non posse, etiam supra demonstratum est. Cuius dc occasionem & his ,
storiam ut intelligas. iis , Etari P sederat ignauus Constantinopolitanae ecclesiae annos circiter dii, linio, lena odecim,vir sanctus & integer, vindex ecclesiasticorum canonum. Cum pquidam esus liberam autoritatem non serentes exsuffragantis ipsius&sus, diti sed odi & inuidiae facibus contra eum accensi at' vero superbis fastu elati, Micina lis quoque imperatoris animati consensu&autorita, te, qui seuerioribus eius correptionibus saepe irritatus,& Bardae patrie 'plicaruitio instigationibus insuper accensus, illi aducisus suera consurgentes in sanctum episcopum, congregata numerosa episcoporiam synodo, cui modius imperator intersuit, eundem damnatum eiecerunt ab ecclesia cui praesidebat iure & legitime. Et in locum esus Photium quendam e soroes seculari militia, eque palatinis aedibus eduetiam,& subito tonsor tum, aduersus ecclesiasticos canones eidem praefecerunt ecclesiae. Vnde cum grauia nascerentur Zc scandala & schismata, non solum in urbe Constantinopolitana, sed etiam in vicinis circunquaque ciuitatibus, alijsPhoi promotionis iuentibus, aliis contra,vt aduersus canones, supra Min. ilia stitsin legitime accusito aut damnato natiosa stam merito detestam petat. -- tibus, Michari imperator oratores suos misit ad sedem apostolicam
753쪽
LIBER H. FOL CCCLXXILA & Nicolaum pontificem eius praesidem, apud cim dem accusans Ignavium,velut autorem natorum malorum scadalortim ac schismatum imul te tolli exot& rediuiuis Iconomachorum contentionibus vexari Constantinopoli ' o. oetanam ecclesiam significans ut a latere suo legatos illuc mitteret, qui ex. xii poli' ortae medio scandala tollerent, in si ter postulauit. Qita in re pro ossiscii sui debito haud grauate illi obsequutus sanctus pontifex, missis alas retere suo Rodoaldo Sc P acharia episcopis, hoc in mandatis dedit, ut Ignath causas qui ante de ecclesia scia videbatur pulsus,* in legitimo accusatus & condemnatus iudicio ) tantummodo inuestigarent diligenter,&plena veracique relatione reserrent ad apostolicae sedis iudicium. Interim vero ne communicarent cum Photio , nisi velut cum laico. an uarietis gulariter praecepit. At illi Constantinopolim venientes, impiriali largittione corrupti quae sibi mandata suerant in contrarium verterut omnia. tm damna, Nam & cum Photio inuasore ecclesiae inter sancta com municarunt mys Ph. 4'steria & Graecorum consentientes factioni perniciosissimae, prolatam in in onς Ignatium velut ex apostolicae sedis autoritate c5firmarunt damnationis 'sententiam, expoliatumque sacerdotalibus insulis, ab omni regimine exapulerunt ecclasis. Qitibus peractis missus ab imperatore Leo a secretis ad Nicolaum pontificem duo illi volumina obtulit: alterum gestorum dei positionis Ignat in alterum actorum in causa sacrarum imaginum. Redo colati. letadidit praeterea imperiales literas quibus idem instantissime requirebat,ut
in depositionem ignatii & confirmationem Photh con itiret & subscriberet. Ille vero conuocata uniuersa Romana ecclesia coram eadem prae piolata uti
sente imperiali legato publice contestatus est, quae legati sui egissent, mi, nime adita ex sua sententia: imo in illos ipsos ut praeuaricationis reos Pro' uaricatorea tulit damnationis sententia addens,nuna se consensisse, nuna etiam con; sensurum in deiectionem Ignis , vel promotionem Photh: quin potius Phouipr c eandem, ut sacris canonibus contrariam minuit ac repudiauit. Quod bpsum etiam literis suis Michaeli imperatori per eundem Leonem si .gnificauit. Vnde ille in apertam impietatem rebellionem , desectionem gnatio deque a sede apostolica erumpens, rescripsit plenas iniuriarum minam blasiphemiarumque literas. Quibus idem ponti sex liberrima rescripsit cona stantia. stantia. Horum ita actorum praeter fidem historicam testis est in primis eiusdem Nicolai epistolascripta uniuersis per Aliam Ac Libya orthod xs fidei cultoribus: qui inquit catholica pietatem sanam in doctrina cum B. Petri cathedra sectantur & asserunt:qua uniuersa haec acta ita ex ordine complectitur: ne cui sorte imponeretur sub nomine & praetextu autoritatis sedis apostolicae: ius legati confirmassent in Ignatium damnationis sententia Sc promotionem Photh. Testis quo ν eiusdem Nicolai ad Michaelem epistola qua suae illi iniuriosae & comminatoriae libera autoritate respondet. In qua ab his quae ille aduersus sacerdotalem,pontifici taxi Mesam autoritatem irreuerentius Asiatiuerat,incipiens, eius dignitatem di, ad Michae uinarum scripturarum autoritate dc communi Christi fidelium con. hlaesi sens
754쪽
dicemus ecclesiasticae autoritatis oppugnatoribus.
Prouocariri 6 posse iudicio non nunu tameconcedi vi
veritatem elueeleere in iudicio sedis apostol.
sensu confirmans non ad vitam, sed officium sacerdotum respiciendum Ddocuit et scp cathedrae apostolicae praesidentibus obsequendum simpliciter. Id quod ex figura veteris tabernaculi clare confirmat: Nihil illam do here quibusvis autoritatem suam agnoscentibus: quin potius uni illido here omnes orthodoxam fidem cons aram in catholica ecclesia, quam ab una illa Φpenumero sustentatam,assertam cp certum est.Cuius,inquit,
priuilegia Christi ore in beato Petro firmata, at ab ipsis apostolis dispo
sita in ecclesia obseruata antiquitus celebrata quoque a sanctis uniuersali, bus conciliis, ab uniuersa denique ecclesia iugiter Venerata ac recognita, nullatenus possunt minui, nullatenus infringi aut commutari. Quod eis nim sundamentum deus posuit, humanus non valet amouere conatus, sed firmum, validumque consistit. Impingi proinde posse ab his, qui dei ordinationi conantur resistere sed no transferri, velut radicata & plantata diti initus. Quae, inquit, ante imperium vestrum suerunt,&perma. enen deo grati latastenus illibata permanebulo post vos,& quous nomen Christiantina praedicatum fuerit, immutilata subsistere non cessa, bunt. Ad iudicium autem suum de Ignatio& Photio reuersus, tametsi a nemine retra stari posset apostolicae sedis sententia, ne tamen Photius ill ut faciebat, queri posset, se non auditum, nec defensum, damnatum a sede apostolica, quamuis causa eius diligenter intellecta fuisset, ordina, uit 8c iussit. utranque partem l omam venire ad renovandum examen. Quamuis enim ratum alioqui firmumque manere deberet apostolicae sedis ut summi in ecclesia tribunalis iudicium nec ab illo usquam appella, ri secundum canones. In hac tamen causa secundum indulgentiam , inaquit hoc concedimus: non licentiam id faciendi tribuimus pro cuiusque libito. Cum enim, ubi est maior autoritas, inseriorum iudicium illo re, ferri iubent canones patet utique, apostolicae sedis cuius autoritate maiior nulla est a nemine retractari posse iudiciu , nec de illo iudicari a quo, quam , ab illa neminem appellare ad quam ex orbe uniueris vltima pro, uocatio conceditur secundum ecclesiasticas regulas. Haec ipsa, etiam sanctorum patrum sententηs comprobari, Bonifacii praesertim& Gelasij. Praestrisens deinde nominatim, quos vesit ex Vtraque parte mitti, velut
ad causae merita intelligenda idoneos. Confidimus autem, inquit, in do, mino qui fecit de tenebris lucem splendescere,& qui dat homini scietiam, quoniam si partes quas diximus ad illius limina peruenerint,qui mentiotes Ananiam cum Saphira gladio spiritus saneti interemit si qua sunt inucerta & abdita reuelabuntur & manifesta fient. Quia nos hoc semper in votis habemus &inhianter desideramus, ut aequalitatem viris partiabus seruantes. nihil, nisi quod sacri canones,nisi quod aequitas dictauerit, adiuuante domino statuamus,M.
Et haec quidem atque eiusmodi multa Nicolaus ille prolixissima equidem epistola. sed quae sola, si diligenter imatur, clarissime comprobat is psam rei evidentiam, & consensum rectitionem p catholicae ecclesiae
755쪽
δ demtoritate quam hi adstruimus, sedis apostolicae in uniuersa ecclesta, atque in concilqs omnibus. Quibus & regulam & magistram vim dicemque orthodoxae fidei, rectorumque iudiciorum se semper prae, buit. Quae equidem nihilominus apud te ponderis aut momenti lia, hebit, quod scripta sit a Romano pontifice, imo tanto magis, quanto nunquam inuentum est ociosum aut inessicis quod supra demonstra,
uimus ) cathedrae Petri, & in eadem praesidentium illud singulare priuis legium. Quanquam & sine eo, ipsa per se res de qua agitur , ipsa scripto. rum & antiquitas,& autoritas ipse scribendi modus , ipsi deni ad quos scripta sunt , ipse demum exitus negotiorum 8c causarum , ob quas stri.
Pta sunt eorundem indubiam veritatem clarissime comprobant. Nam scripsit is non ita nuper, nec nostro seculo, sed ante annos paulo minus septingentos. Gelasius autem, quem idem citat, ante annos mille. Bonias facitis vero ante annos undecies centenos. Scripserunt autem c ut pri Uilegium cathedrae taceam ) non obscuri, non priuati homines sed prora sidentes hierarchiae uniuersae Christianae eccidae, non in angulis aut i tibulis, sede specula illa apostolicae cathedrae, inquam totius semper orabis coniecti sunt oculi, non in ociosis aut delitescentibus chartis, sed pamiam in epistolis missis uniuersis per orbem episcopis, in causis publice controuersis, & quae orbem concutiebant uniuersum. In quibus uniuersta ecclesiae non nisi publice nota, consessa ν uniuersae ecclesiae, tanta cum confidentia publice iactasse de huius sedis autoritate, qua sua unius iudiacio ac sententiae orbem reddebant obnoxium tametsi nihil sane dubitan, dum soret, etiamsi aliter eius non contaret veritas: praesertim quando ad ipsum etiam exitum singularum earum tragoediarum, quarum o casione scripta sunt, respexeris:ex quo clarissime intelliges sua ipsius cona lC scientia & confessione viditam orsem uniuersum,unius huius sedis auatoritati iudicio ac sententis semper dedisse manus. Nihilo minus eorum omnium veritatem certissimam,insuperioribus euidenter demonstr uimus. Nunquid enim non ipsa hoc clamat res euidentia, quod nisi uni Qu. itatis huius sedis fides persti tisset immobilis, una toti ecclesiae se praebuisset magistram & vindicem orthodoxae fides, actum fuisset de eius integris ei: iuω ztate ut in Niceno exposita erat concilio, quando ad eam subuertendam, tam pertinaciter, tam multis annis uniuersus laboraret Oriens Una cum modori perfidis imperatoribus,totisque viribus imperii: cum tam multa aduersus pietatem conuenirent episcoporum concilia,& nouissime eandem
proderent 8c abrogarent Orientalium fraude circumuentis Occidenatis alloqui orthodoxis episcopis in Ariminensi uniuersali concilio Nunquid non aetiim de eadem, cum in Ephesno quom secundo & ipso uniuersali concilio, cunetis ecclesiarum praesulibus Ripsis quoque patri' archis prolabentibus, damnata fuit orthodoxa fides de incarnationis verbi mysterio,& in locum eius probata, receptaque Euticetis perfidia, nisi
magnus ille Leo unus orthodoxae fidei vindex & assertor, postolicae se,
756쪽
Sola succurrisse inius id passiis iudi
Solam e seruasse unitatem ordine,dissimplinae vigore,
uniuersali Gellio comprobata a .
postolies sedia semetia. uclusio.
dis autoritate Christi succurris et ecclesiar Nunquid denique etiam tum de eadem actum non suisset cum Orientem pene totum,uniuersa que alias sedes principales catholicae Christi ecclesiae monothesitica illa Peruasisset infecissetque impietas, niti Unam Romanam, eius praesules conseruasset illud adeo ut cernis )necessarium Christi oratione illi im, petratum indescistibilis fidei priuilegium ad confirmandos Datres in sudes Nisi sola haec nulli unquam submittens se impietati haereticae aduerasus pene totius orbis episcopos, aduersus huius mussi rectores Sc domi, nos ad uasus imperatores & imperiu)ndefesso semper labore tutata esset synceritatem orthodoxae fidei Et quis per uniuersam ecclesiam conseris uasset ecclesiasticos canones Quis succurrisset iniustissimum iudicium toties pas is a conuentibus & concit is malignantium orthodoxis Sc sanis elissimis episcopis in quibus ad opprinacdam innocentiam, una cu prin, cipalium sedium at aliorum numerosissimo coetu episcoporiam , invonum conuenerunt etiam imperatores reges & principes nisi necessariam illa toti ecclesiae cathedrae Petri autoritate, inuiolabilis petric soliditate framasset Christus singulari p illo munisset priuilegio et Quis Athanasium, Paulum & alios orthodoxos,innocentesq3 episcopos calumniam pastas atque iniustissime damnatos ab illa Antiochena synodo vindicasset ab iniuria iniustissimi iudicii Beatum Ioannem,cognometo Chrysest om Constantinopolitanum episcopum damnatum se uentissima totius pene Orientis episcoporum etiam orthodoxorum synodo, etiam hodie in. ter execratos haberet catholica ecclesia, nisi illorum iudicio apostolicae se. dis restitis et iudicium illo damnato in stiam communionem recepto, in eius damnatores conuertisset damnationis sententiam .Et beato etiam lanatio,ia imperiali potentia u synodali sed iniustissimo iudicio eiecto se, de sua, Constantinopolitana ecclesia, si una huius sedis aut dormitasset aut elaguida fuisset autoritas,quisnam tulisset suppetias Breuiter in uni, uersa ecclesia quis esset,aut suisset ordo qui ecclesiasticae disciplinae vigor, quae unitas quae synceritas fidei nisi eo quo laetum demonstrauimus modo per unius ecclesiasticae hierarchiae praesidis illam, quam hac'unusad, si ximus autoritatem, illud singulare priuilegium suae Christus prouis disset ecclesiae Cuius non solum veritatem indubiam sed etiam necessitatem ex his quae hamnus dicta sunt plane intelligis. Ita ut hic tande finiamus, cum non obtemperaret imperator Michael apostolicae sedis iudi, cio de Photio & Ignatio autor suit Nicolaus ut Constantinopoli quarto
congregaretur uniuersale episcoporiam concilium,quo in tanto convenatu comprobaretur,atin omnibus palam fieret iustum fuisse apostolicae sedis iudicium. Id quod factum est: Siquidem confirmata in Photiu dam. nationis sententia suae sedi Ignatius restitutus est. Satis ergo ni fallo super* ex his demonstratum est, omnem prorsus actione concilioim omnium, unius apostolicae sedis autoritate dependere, ea sola sua autoritatem hum robur accipem Eam esse suisse sem,
757쪽
per concili' omnibus moderatricem δε orthodoxae fides r lam insalubilem, non vice versa. Illa siquid huius sedis autoritate sectu quantum, uis alioqui frequentia & uniuersalia no solum errare posse sed errasse se quenter etiam in fidei desinitione & negocio. Hanc vero nunquased nor. mam orthodoxae fides, ut eam ab initio accepit ab apostolorum principibus illibatam conseruasse perpetuo,& conseruaturam adfinem. Errantis bus conciliis hanc semper succurrisse. Illa huic ruinquam laut nunquam aberrasse probabituri
uillationes quasdam,quibus limite me spiratioautoritati indidis a Paulo III R mano pontifice concilii publice detrahit, de pontificiam autoritatem contemptibilem omnibus sacere natur, breuiterexplicare. CAP. i.
IO N potui hic lector Christiane praeterire, quae aduersus indisi etam his ipsis diebus synodum impia illa haereticorum cospirasutio euomui multa ineptiens de C ristiana quadam&liberas V nodo per qua mederi oporteret ecclesiae vulneribus: nec tamen intelligo quid aut de quo loquatur, adeo ut nec si libretas illis fiat effingendi, qu lem synodum velint 'am ipsam possint exprimere. Itaque ut semper tergiversatur quantumuis deprehensa impietas: ita hi cum apostolicae autoritatis censura sua impia dogmata perstricta vis
derent, eidem derogare, eandemque contemnere coeperunt, prouocantes
ad synodale iudiciu . Vnde plerosci; parum firmos aut dubios in fide in suspenso retinuerunt. Quibus etiam iidem illi apostolicae sedis autorita, rem,quam ha stentis luce clarius demonstrauimus, & indefeetibili, fidei priuilegium, impiue suis persuasionibus reuocarunt in dubium. Quo,
Him infirmitati ut occurreret Paulus Romanus potifex eius nominis tectius pius & diligens pastor ecclesiae simul ut illorum omnes tergiversati, ones excluderet, cum iam nuper generale concilium, quamuis iniquo alis C oqui tempore, quocunque tamen modo celebrandum indixerit, missis
ad .niuersos Christiani orbis episcopos& principes, ut eodem concurarerent quo in illo toti orbi patesceret iustam in illos prolatam apostolicae sedis sententiam,& cui cis palam fieret quae esset de induistis per illos quς, monibus & prophanis nouitatibus orthodoxa & catholica veritas, ataque hi ea in re prser spem iam se deprehensos plane intelligerent cum ni,hil minus vellent aut e pectarent u synodale iudicium: tametsi ad illud
secur velut nunquam futurum prouocassent toties, sperantes nunquam induci posse pontificem ut concilium indiceret. Et ut maxime vellet, non posse ob bellorum tempestates, quibus Christianus orbis velut a sintdamentis concutitur Iamdudum clare intelligentes, omnium orthodoxo rum se damnatos pi iudicio, coeperunt inire consilia, sed contra domi num &Christum eius coeperunt se quamuis d strina& fide discor, . des coniungere sacramentis Dederibus, coeperunt sollicitare reges Sc principes, coeperunt ouillari multis rationibus suspectam sibi indicii nem concilii hiusmodi, coeperuntes autoritati publice detrahere apua
758쪽
CAP. XII. HIERARCHIAS ECCLEst AsTICAS nis execrabigis blasphemis plenis impudentissim im mendaciorum in pecclesiasti caehimirchiae pn des, luocontemptibilem sacere. Ad quae . hic dissimulantes, susceptumqueab initio urgentes argumentum, quod hoc ipsum mihi requirere visum est rationes, quas Sinai caldiano conuentu dietatas aduersus autoritatem Romani pontificis in conciliiς multis deinde exemplarium milibus sparserunt in orbem, hic conti emus incompendium, meras pesse calumnias demonstrabimus. In primisit que iustissimas aduersum se grauissimas Porthodoxorum accusationes Praeuidentes A, nunc synodale iudicium calumnientur & subterfugian ad quod toties prouocauerunt,& suo more quasi in calumnias transsor, mantes, non dubitare se dicunt,quinhoc ipsum suum responsum mulus modis calumniaturi ac deprauaturi sint aduersarii.Necenim in tantis re, hus vllum plausbilius argumentum reperiri posse, quo se magis praegrauent,suam causam obruant ac maius odium sui apud om nes gctes accen adant at* inflamment, i si ipsos criminciatur, quod synodi iudicium at autoritatem defugiat . Affugent etiam, inquiunt, nos aliarum nationum a iudicia contemnere, quae amorem religionis maximis rebus gestis deci rarunt, quae olim multos claris limos doctores ecclesiae pepererunt, postremo, ubi etiam sunt maxima studia doctrinae Christianae. Addent syno, dorum recusationem indignam esse Christianis,cum synodi sint summa ecclesiae iudicia. Adducent nos in suspicionem, quasi nos pudeat causae nostri,quare eam proserri in lucem nolimus. Aut ita desediemur dissidio orbis terrarum, ut temere nos a caeteris nationibus separare, aut prohiber quo minus coeat concordi cupiamus.
Has aduersum se obiectiones ut amoliatur maxime inquiunt aborandum nobis existi mamus, ut opinionem & volutatem nostram de huius ynodi indictione omibus regibus exponeremus: qua cognitas per mus, ε no solum nos satispurgatos fore omnibus regibus, principibus & bonis viris apud omnes nationes. sed etia ipsos suum iudicium addituros esse &petituros ut ecclesiae recte consulatur, ne i per speciem ynodi pauco. rum tyrannide veritas opprimatur. Promittentes sese ostensuros non so haeresbus & impiis dogmatibus abhorrere, sed etiam ab arroga.. & pertinacia esse alienissimos. . Sed nunc audi,quo pacto hoc ipsum quod tam magni Sce pollicentur, praestent & exequantur. Adeo enim inquiunt, se no contemnere alias: nationum iudica, ut hoc
ipsum agant ne papa cum suis sibi sumat iudicium sed idonei & non partiales desigantur ad examinandam causam, quod nihil dubitat ubi* tera rarum tacitis votis gemet optare ecclesiam. Non se desupere synodos, sed verum iudicium synodi permitti se petere, in quo pq rvdocti, non
Partiales, damnent pugnantia cum verbo des. Non esse synodum veram
&legitimantis quai sitifices qui iniusta dominatione oppres etate e se cognoscunt 'pronunciat ex suis tradivombin &cosuetudine con.
759쪽
A tra verbum dei. Christum, cum constituit summum ecclesiae iudicium, inquiens: Dic ecclesiae prohibuisse tyrannidem,& certe voluisse, ut ecclis sa ex verbo dei statuat,tion ex humana aliqua autoritate. Proinde rogare se exterarum nationum reges & principes, ne putent ab ipsis parui pendi aliarum nationum iudicia, aut synodos contemn neu aduersar is suis credant, qui calumn ut dicunt riusmodi conanatur obruere puriorem docti inam, quam profitentur. Nec posse se videari latebras quaerere, aut reformidare lucem, qui do hinae suae consessisonem , apud se publice, assidue & diligenter tradi curent, & iam dudum scriptis doctorum suorum emisiam dicunt in orbem: quae queruntur non satis libere ubicu recipi, cum multis in locis praeclare meritos illos de ecclesia praedicent. Ante oppressam densissimis tenebris do strinam Christianam, videlicet impiorum culmum, monasticarum caeremoniarum,
a perplexarum quaestionum&cauillationum, per suos illos, scilicet pios,&doctos euolui coeptam. Iam primum ex eorundem scriptis, de vera poenitentia, de fide qua consequimur remissionem peccatorum, de spiria tali iustitia , de usu sacramentorum, de potestate ecclesiastica, de discrimis ne & usu tradisionum, de dignitatererum ciuilium,deque aliis multis toscis plurimum lucis euangelio accessies . Has res tantas, ecclesiae necessarii as,utiles ad pietatem. ad bonos mores, ad communem traquillitatem pol α licentur libenter se edituros in illa synodi luce omnibus regibus principi, bus&nationibus. Quare, & optare se aiunt talem coetum, in quo&i. psis liberum sit suas res explicare,& pris mentibus pronunciare iuxta verba dei. Falsissimam autem calumniam dicunt, ψ sspe laetatur ab aduersariis spargi ab ipsis errores olim damnatos,& reuocari veteres hsreses pro inde opus non esse noua cognitione. Nam puram hanc euangelii doctris
nam qua sunt amplexi esse haud dubie consensum ipsum catholics Chri
sti ecclesiae. Non se recipere aut approbare ullas opiniones absurdas aut, Pugnantes cum consensu sanetorum patrum. Inio renouare se in pleris synodorum veterum Sc patrum dogmata,quae recentior aetas deleverat,
& pro his alia salsa& notha tradiderat. Postremo, quod de discordia dicitur. Nihil sibi esse acerbius, si diuel,
linationes Christiani nominis, severo nunquam discessuros a veravnio tate & consensu catholicae ecclesiae. Sed cum papa damnet veram pietat tem ,& doeti inam ecclesiae necessariam,& saeuitiam propter piae doctriai nae professionem in pios exerceat, mandato dei se cogi ab illo dissentire, atque ab in qui eius impietatem approbant.Tametsi non ignorent quan to sortunarum atque alleo sui status periculo dissentiant ab aliis nationiss bus, velut expositi omnium tandem in se armis regum & principum. Tantum periculi haud sane se subituros nisi veritatis professionem antea ferrent rebus omnibus, dignitatibus, fortunis, denique vitae propriae. Proinde deum se testari, propter ipsum tantum, & non cupiditate aliis qua hanc se causam defendere, & orare omnes reges&principes, ne alia
760쪽
ter sibi de ipsis psuadere sinant ab aduersariis.Huc in modii depulsis prem didiis obieetidibus & ut dicut calumniis at* ta pulchre expurgati ab eis de u si sus in volutabro luti se proluat velut i a prioparatis sibi & aequis auditoribus sua sententia de indieboe concilii laeta a Paulo lII. aperire inci. Piut,ita exordietas: Loge videlicet aberrare eos a ita de ipsis iudicat, quasscuriosstate aliqua leues qsdam abusus reprehedant, quos satius dissimulare videret propter commune concordia. Imo errata doctrine se reprelie,
dere que dissimulanda no sunt. Nec de leuibus erratis se disputare sed de fide,& multis articulis ad salute necessari n& reprehendere errores cotraoxios a Christi gloria obscurant, qui item continent horribile pro anatiaonem & idololatriam.Quare non se solu sed .tiam inuinctiss. imperato, rem 6c electores caeterosq; principes θc episcopos Germaniae censuissescctelis opus esse libera &Christi ana synodo hoc est tali,in qua iuxta verba dei discernat vera 5c pia doctrina as impia:& haec quide damnet illa vel Ero conseruet. Quale synodum cu expediarentiare indicia a pontificemiarius congruente suis deliberatioibus.Ita* no suo tantii, sed & comuni totius ecclesiae periculo excitos, se admonere ora reges, monarchas & potetatus.& orare dent opera,vt habeatur synodus pia & libera, in qua n5 committat cognitio do strinae Ro. potifici, sed libetu sit piis & docilis profiteri verba dei. Na ut sit autoritas synodi firma, ut ope serat ecclesis,prssi inda esse ut cognitio tantarum controuersiaivrite fiat.Summu in ecclesia iussi. cium nequau esse pontificis,sed ipfius eccles hoc est, no tantum episco, Pori sed etia regum, principii & aliorum ordinu , qui & ipsi sunt me i . ecclesis. Itaq; etia si in hac dissenti pontifex n5 esset pars, ipst tame concedendu non suisse vi cu sibi addi scis iudicaret ac relius ordinibus ius suu eriperet quod habere ac tueri debet in ecclesia: Vitillo minus in hac causa, in qua pontifice partem faciunt, ipsi concedendu esse, ut sit iudex in causa νpropria. Illum siquidem reum se agere de doctrina impia, traditioibus ac cultibus, quos instituit ac defendit.Deinde pontificem multis prsiudic miam dudum damnasia suam causam. Extare enim bullam Leonis editam contra doctrinam , quam amplexnuntur. Execrari praeterea eandem do. citi inam quotannis in bulla coens domini. Iure igitur suspectam ipsis esse hanc syno ii Quandoquide papa inestis indictione non ostendit se iudicium permissurum non partialibus, imo suos ad eande studiose collocat. Tertio, etiam in ipsa bulla ipsis proponi recusatiqnis satis iustas causas&perspicuas, in qua non promitti dicunt cognitionem aut disputatio, nem doctrinae,sed tantum indici ait synodum propter nuper exortas haereses, item ad extirpationem haereseon. Quod etsi in speci cm generaliter dici videatur, papam tamen haud dubie voluisse describere & notare dodb inam quam ipsi profitentur hoc ipsum confirmantes ex bulla resormandae curiae in qua Lutherani doctrinam vocat pestifera haeresim, disces: Ad extirpatione pestiferae Luthermae haereseos. Unde cludunt inis i dubiam Papae seiuentia, ut eo indixerit concilium, ut in eode deliberetur.