장음표시 사용
151쪽
enim in Bulla: Confidentes, quod in hae Canonietatione non permittat nos Deus errare . Altera sententia quibus firmis rationibus , quibus Scripturae & Patrum suffragiis fulciatur , nondum invenimus, dc potissimum quod exstet in antiquo Ceremoniali Romano Lib. i. Sest. 6.Cap. 2. sormula Canoni rationis , in qua protestabatur olim summus Pontifex , se per actum Canonietationis noη intendere aliquid facere, quodsii contra fidem , aut Ecclesiam Carbolicam , siυe honorem Dei. Tertio , verum quidem est , certo & minime fallaci riclesiae decreto sanciri posse nonnulla , quae ante Apostolorum mortem evene
re , quum ista revelari a Christo , aut Spiritus sancti jussu ab Apostolis tradi potuerint. Sed tum sine errore id fieri continget , si de Factis agatur, quae ad Historiam Christi & Religionis intime spectent, di
ad Ecclesiae aedificationem eonducant. Non enim veri videtur simile, Christum ejusque Discipulos inutilia revelasse , seu tradidisse posteris, di Spiritum sanctum suae Sponsae adfuturum , ne in hisce supervacaneis erret. Deinde necessum est , ut ejusmodi Factis constans , antiqua, & legitima Traditio dstipuletur . Id quoque exigitur in Dogmatis sanciendis , quamquam ista unum ex altero saepe necessario pendeant: quanto ergo magis id exigatur in Factis , quae contingere vel non contingere aeque potuerunt , & revera contigisse non aliunde haberi , quam ex Historia ac Traditione potest λ Illa porro legitima satis, & germana antiquissimae rei Traditio minime appellanda est ,
quum post secula multa a Christo nato res quaepiam narrari cςpta est, tota antiquitate silente, Patribusque, & Historicis omnibus ante illud tempus nullam ejus rei mentionem , vel quum possent , ac deberent, facientibus. Augebit etiam falsi suspicionem , si primus ejus narrationis Auctor aut Graeculus fuerit , aut alius quisquam rudium temporum Historicus , aut ineptus aliquis Scriptor , a quo hominum genere , utpote omni Critices praesidio saepe destituto , tam facile plerumque fabulae & nitrae , quam ipsa vera adoptantur . Quare , etiamsi non palaca vulgo serantur)e Apostolorum peregrinationibus , & obitu , de parentibus Dei parae , de Marthae ac Mariae Magdalenae post Salvatoris mortem gestis, de multis pertinentibus ad tres Magos ad adorandum Christum infantem olim prosectos, ct alia hujusmodi , quae Apostolorum Traditione contineri poterant . quan doquidem tamen antiqua & probata non adseruntur hujus Traὸitionis monimenta, immo in iptorum narratione fabularum vestigia sublucent : idonea Ecdlesiae fundamenta non suppetunt , ut ista sine erroris periculo vera statuere possit . Multa etiam sunt , quae definire
non debeat. Atque heic sorte peti potest , an jus sit Ecclesiae decernendi tanquam Fidei Dogma , beatissimam Christi Matrem sine macula originali fuisse conceptam . Tale jus ipsi esse , absque haesitatione assirmandum est, si aut per legitimam argumentationem ea Vir- Diqitigod by GO Ie
152쪽
1N RELIGIONIS NEGOTIO. LIB-I. xyr
ginis praerogativa e divinis Scripturis deduci, aut ex probatissima , de constanti, Δ antiqua Traditione Patrum comprobari possit; neque enim quisquam in Theologia peritus firmissimum decretum inniti passe arbitretur privatis quibusdam Revelationibus , aue apocryphis
atrum scriptis , aut iis tantummodo argumentis , quae a congruit a. te appellantur. Ita rectissime .ab Ecclesia contra Helvidium di Iovi. manum quarto vulgaris AErae Seculo constitutum est , pertinere ad Fidei Catholiuae Dogmata perpetuam ejusdem Dei para: virginitatem, quam etsi divinae Scripturae aperte non affirma Lent , vetustissima tamen totius Ecclesiae Traditio ab Apostolis usque derivata certam sa. eiebat. Ubi ergo par Traditionis Apostolicae auctoritas adsit, de non potius stent contra plurimi Patrum : dubium nullum est , quin de creto divinitus certosabiliri possit immaculata Virginis Conceptio , uti etiam quae nondum satis certa de ipsius morde sive Assumtione iacoelum seruntur ,' quum utraque interim sit quidem pietatis, sed non
Sed jam dicat aliquiε: Si certa non sunt Eeclesiae de tot Factis judicia, di e pror intercedere potest: ergo liberum nobis erit iis , dum talia proponunt , vel addere , vel demere fidem , credere , di non credere, & omnia quae a Deo revelata fuisse non constat , indubium revocare . Id si facere impune di jure possumus, quae Historiae Eccle. fasticae pars.a temerariis ingeniis iam sibi non timeat λ Immo quid non timeat ipsa Religio λ Nam Facta quaedam ostendere est , quae
quamquam a Deo revelata Rissse non appareat , attamen certa credenda sunt, atque creduntur , quorum unum praecipue est , verum
esse Petri Successorem Clementem assi qui tanta oum sui gloria , & Christiani gregis utilitate in Romana Cathedra nunc sedet . Ids negare fas est , quel etiam fas non erit negare , di tamquam dubia rejicere , quae ab ipso Pontifice in Fidei di morum doctrina sanctu mur Fae
etiam , certo mon constare , quaenam Generalia Concilia legitima sint: eorum de Fide Constituti ovies illico nutent oportebit, neque credendae erunt erroris prorsus expertes . AIia deinde incommoda consequentur , quae totam Christianae Religionis certitudinem , &Ecclesiae regimen brevi susque deque vertant. Et haec quidem maximi momenti obstacula sunt , in quibus removendis opem pretium est diligentem ponere curam . Ita si quidem omnium sententiarum , sed earum in primis , quae ad Religionem spectant, temperanda est tractatio, ut extrema utrinque posita sedulo evitentur. Hanc autem grais
vissimam simul didissicillimam Quaestionem Capiti sequenti reserva is
153쪽
13 DE INGENIORUM MODERATIONE CAPUT DECIMUM OCTAVUM.
An immediate , an potius mediate ad Fidem referexdum sit eredere, huae υeI illum esse Romanam Pontificem . Eιiam si poηas , hoc ,- asia bustusmodi Facta non esse credenda Fide supranaturali , haeo tamen fides debetur decretis Conciliorum , S Apostolicae Sedis in materia Fidei oe morMm ab Ecclina receptis . Eυidentia Natu. ralis o MoraIis in bis casibus suscit , re nos credere , ac obtemisperare cogiι. suam temerarium , o poena duxum revocare in du.hium ejus effata.
A Non paucis annis recentiorum Theologorum ingenia exercet ea Quaestio , num ad Fidem spectet haec propositior me aut
ille est υerAs Romam s Pontifex. De illa altum silentium apud Patres,ctantiquiores Theologos. Sunt qui immediate , sunt etiam qui tanis tum modo media te Fidei divinae assensu credendam censeant . Neviseram sententiam hucusque Ecclesia , aut Apostolica Sedes suo calcuis Io firmavit . Quare fas erit nobis quaestionem adhuc incertam versare, quod tamen praestabimus ea animi reverentia , quae tam arduis di deis licatis rebus debetur, ita ut Apostolicae Sedi non haec tantum , sed omnia nostra humili obsequio subjiciamus , nullam.aliam tueri senistentiam parati , quam quae illi placuerit, & ideo ausi argumentum istud pertractare liberiori sylo , quod Roma nondum suam heic aperuerit mentem; di alioquin eam Pontificibus maximis esse mentem sciam iis , ut in omnibus Veritas vincatis Dici rem sigitur , multis recentiorum videri immediate pertinere ad
Fidem effatum istud : His ot ille homo verbi gratia Clemens XI.
verus V Pontifex Romanas. Eaque solet adferri potissima ratio. videis Iicet , en ontiationem particularem contineri in universali ; &quum universalem Deus revelarit, particularem quoque a Deo revelatam fuisse. Ut enim omnes in Adam pecca visse Fides nos docet, atque in hoc effato revelatum quoque exempli causa fuit Salomonem pecease in Adam ; ita & in isto universali effato toti Ecclesiae revelato , Omnis homo rite electus ab Ecclesia in Successorem Petri est verus Pontifex Romanus , censendum est revelatum & illud particularer me aut iIle est υerAs Pontifex Romanus . Qua in re nemo non videt , quantae curae sit omnibus , ut hinc nova aliqua Dei Revelatio excludatur I bene siquidem perspecta quilibet Catholicorum habet intoleranda incommoda , quae sequerentur , si quidquam ad vetus Doctrinae depositum adjungi aliquando posse credatur, quod non revelavit Deus, antequam utriusque Fςderis Libri concluderentur morte Apostolorum . Huic tamen sententiae, impedire quaedam possunt , ne assentiamur. Nam Diuitiaco by Corale
154쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. I. Tu
Nam primo constare evidentius deberet, ad Fidem spectare , hoe est a Deo revelatum suisse , integrum universale enatum : Omnis homo rite electus ab Ecclesia in Suecessorem Petri est veras Pontifex Romanus.
Quale certe heic legitur , extra controversiam esse non potest . Ecis quando enim aut in Scripturis sacris, aut per Traditionem revelatum
est, ab Ecclesia eligi , aut e Iigendos esse Petri Successores λ Immo Electores, & p Ierosque istius electionis ritus , ipsi Romani Pontifices
pro sua prudentia ac arbitrio , ct pro temporum opportunitate statue. runt, suo jure, sua auctoritate usi. Hisce ritibus non servatis , bc desideratis conditionibus quibusdam a jure positivo prae scriptis, electio interdum inanis e vadit. Secundo, constare evidentius deberet, quomodo in tuo universali essato, quod revelasse Deus dicitur , Omnis homo rite electus in Petri successorem , est υerus Pontifex Romanus , possit quoque dici revelatum particulare illud , Hic aut ille est verus Pontifex Romanus. Nam quum ista concIusio deduci firmissime nequeat , nisi ex alio etiam effato, quopIenus conficiatur syllogismus , nempe si dicatur : Sed bis aut ille ria te fuit esectus; quam propositionem ad Fidem pertinere nemo dicit :quomodo quod inde consequitur, pertinebit ad Fidem ζ Certe reve- Iatum non fuit, hune aut illum suisse prius Baptismo sacro regeneratum , sacrisque ordinibus rite initiatum , dc sine vi, sine pretio, sine iniqua electorum conspiratione electum . Tertio, ostendendum foret apertius, quomodo nova aliqua Dogmatum revelatio non admittatur, si credenda est tamquam a Deo rein veIata ista propositio et Hic aut ille est υerus Pontifex . Etenim duplex tantum Revelatio excogitari potest; altera, quae respicit aeternas veritates, & facta Dei & hominum jam consummata , priusquam Apostoli decederent; altera respiciens facta quaedam in Ecclesia Dei consummanda , quae sine dubio praedici a Spiritu sancto potuere . Ad priorem Revelationis speciem nullatenus reseratur illud essatum. Si ad alteram , oportet ut Spiritus sanctus praedixerit, & revelaverit, hunc virum potius quam alterum a sacris Electoribus , rite , & sine errore, sine vitio aliquo esse eligendum & tunc ex Revelatione confra bir , hunc, di non alium virum , esse verum Pontificem Romanum. Quum autem constet, Spiritum Sanctum neque revelasse olim prophetice , neque nunc revelatione peculiari aperire, hunc potius, quam a Ilum, in luccessorem Petri suisse e Iectum , aut eligendum : idcirco neque immediate revelata videtur enuntiatio illa Hic homo est υerus Ponti- ,
fex Romanus ) , neque ut certa per Fidei disinae assensum immediate credenda. Ad haec si ideo ad Fidem immediate spectat istud effatum,
quia revelatum fuit in universali effato: in immensum abibit eorum numerus, quae in posterum immediate pertinere ad Fidem credenda erunt. Cur enim non revelatum quoque dicendum erit , hunc il-
155쪽
Iumve Sanctum virum Canoni Beatorum adscriptum , revera in e . Iis regnare λ cur non & Αrchiepiscopum Parisiensem esse verum Episcopum y cur non Mingulas Hostias popuIorum adorationi propositas continere verum Christi Corpus y cur non dc huic vel illi Regi l gitime e Iecto parendum a subjectis populis λ Et innumera alia . Certe hujusmodi effata aliquo univcrsali effato , quod Deus revelavid, & facto moraliter evidenti innituntur, sicuti nullo negotio quisque intelligat. Certe & ex his multa credenda sunt populis , ne debita ostie iane genu, dc ne graviter peccent. Attamen quis haec de alia ejusmodi immediate per Fidem credenda pronuntiet , qriam vis universavli effato , quo innituntur , sit immediate suprauaturalis assensua adjungendΗs Hxe igitur quum necessario consequamur di penis deant a facto , cuius veritatem a cplo nequaquam edocemur , ne ipse quidem tam certa reputanda videntur , quam certa nobis fatura lane,
Evangelica Dogmata. - - . - δ o.
Praeterea celebre esF noinus, Stephani VI. Romani Pontifieis sequi Formosum thgitimum Romanae Ecclesiae Praesulem , ab universa Ecclesia su keptumi, ejus cadavere ignominia dc flagris aristo ocatalogo Romanorum Antistitum expunxit ἰ iterum qise ordiniabus sacris , ut initiarentur ab eodem initiati , praecepti et eaque omania. solennibus Romanae Synodi votis firmavit. Nemo autem est , qui heic non legat, falli arcessitam , dc inanem pνonuntiatam a Stephaano propositionem illam: Pormosus est , -ι fuit veras Romanus Pontifex Ergo Stephanus aut a Fade excidit , & Haeresim e Cathedri Propos vidi: aut ad Fidem immediate illa enuntiatio non pertinebat . Primum nemo veritatis amans , dc Ponti heiae dignitatis studiosus di-Xeries eleuim Stephanus nefario quidem dc inaudito saeri legio Petrii Sedem deturpavie, seisin quaestioue Fadii, non 'stris , S malo exemplo, non falsa doctrinis, erravit , sicuti ait magnus Carer lis.Bel Iarminus. Restat igitur , usta Fidei Dogma is illud effatum ex ludatur,. di excludendum quoque sit in posterum . utcumque tamen capiatur Stephani exemplum , illud certum est, ab aliis Romanis Pontificibus , de ab ipsa Ecclesia , neminem hucusque tamquam Haereticum fuisse damnatura hae una de causa , quod credere nollet , aut negar auderet verum Romanum Pontificem hominem quempiam in Successorem Petri electum. Id cernere est in tot Sehit ma tum Hi floria , quibus afflicta fuit Ecclesia di Cathedra Romana . Quae autem, quaeisso, esse causa potuit, cur numquam ad Fidem pertinere hujusmodi
cFimen, si v errorem, nemo statuerit, di nemo Haereticis idcirco ob. hoc unum suerit acconsitus , quum tamen ea conproversia tot motus animorum exciverie, di toties versata sit in ore de judiciis , tum universae Ecclesiae, tum Romanorum Poatificum; dc qui negat aliquem rite electum iu Successorem Petri, ipsum quoque neget esse verum;
156쪽
rM RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. I. si
Romanum Pontificem p Non alia utique videtur ratio fuisse , quam quod ista quaestio ad Factum pertinere crederetur, non, a tem ad Dogma , & immediate ad Fidem reserri non posse. Si dicas , ab hac censura ideo solum temperatum , quod rite electita nondum ab Ecclesia universa ut talis receptus fuisset: nobis persuadere non facile id possis, qui novimus tot aliis diris exceptos , tot poenis damnatos a Pontificibus Maximis Canonice electis , negantes imp gnantesve legitimam eorum electionem. Ut autem aliis & rationibusti exemplis hac in re parcam , sufficere videtur Pauli I v. Pontificis Maximi sententia. Si ullo umquam tempore apparuerit, edicit ille Bul-M XIX. in Bullar. Rom. & hae priora verba accurate notanda P alia quem ame ejus in Romaxum Pontificem assumtionem a Fide Catholica de- Uiasse , aut ix aliquam Haeresim incidisse , oe. Promotio sto assumtio de eo epiam ire concordia S de unanimi omnium Cardinalium assensa facta , nulla, irrita, b inanis existat , nee per i in Romani Ponsi eis inihr nitationem, aut adorailonem, seu ei praestitam ab omnibus obedientiam, o cujus is remporis in praemissis cursum , conυaIuisse dici, aut conυalesce, repost. Igitur fieri potest , At quispiam non esse verus Ponti sex aliis quando appareat , licet Petri Sedem impleverit, sibique omnes habueris obedientes , dum olim Haeresi addictus fuisse deprehendutur . Igitur si ranaturabis Fidei assensus exigi non potest , quo aliquis cred rur verus Romanas Pontifex , etiamsi ab Ecclesia universa receptus fuerit,quando Ecclesiam ipsam ab omni errore immunem in hoc negoΜlio nequaquam arbitratur ipsemet Paulus IV. Atque in ista eadem seu lentia fuere antiquiores Theologi , quamquam obiter in ea versati .. Progrediamur. Sed quei certa per Fidem e relenda erunt Romanorum Pontificum decreta ad Dogma pertinentia δ quei non liceat eorum sententias conis emnere, eorum electionem pro lubito revocare in dubium ,quei evitari terunt sexcenta alia incommoda , si cortum aliquem hominem versi 'et riSucee rem eredere numquam jubeamur3Er haec quidem,fateor, in causa fuere, cur proxime praeterito seeolo Scholastici quidam Theologi efflagitare cς perint immediatum divinae Fidei assensum in ista quae .ssione, repudiat a opinione militas recentium. Nisi ita crederetur, visa est ipsis nutare Ecclesia,& doctrina Catholica,quost tamen antiquiores nθ. oxtimestebam . verum ni nil fortasse hinc sibi atque Ecelesiae timere debuerunt ingenia pusilla, nihilq; hinc sibi ingenia temeraria blandiri .. Quamquam emim immedia de ad Fidem ii a reserenda non sint , oa tamen credeta esse dicimus vera ac certa,& stare nihilominus potestDogmatum di decretorii robur,& nihil in legitimos Pontifices audere licet. Quod ut liqueat, .m duimus primo tamquam evidens , Deum reve fasse olim , praeter Fam &. Dogmata quaedam pardicularia , universa les etiam quasdam Regulas adque Sententias,. quibus Ecclesia, di sin
157쪽
guli homines in posterum regerentur , tum ut credenda crederent, tum ut facienda facerent , & non facienda vitarent . Uni versales autem illae Regulae atque Sententiae a Deo revelatae , ut usu va Ieant, a pia plicandae sunt Factis quibusdam parricularibus non revelatis, idque fit aut a Romanis Pontificibus, aut a Conciliis, aut ab hominibus singuialis . Applicationem faciendam tum novimus, quum Evidentia aut naiaturalis aut moralis nos movet; istaque Evidentia sufficiens causa est, it merito aliquid agamus sive credamus, immo ita credere, aut agere saepe cogit, ut sedus facientes non terrenis tantummodo poenis , sed etiam aeternis sint castigandi. Fides docet ac jubet, colendos esse pa-τentes ac Reges legitimos at simul non docet , hunc vel illum hominem esse certum parentem , α legitimum Regem no strum. Attamen quia ex evidentia morali cognoscimus, qui sint isti parentes , de Reges, hujusmodi particulari facto applicare cogimur uni versale Fidei decretum, & hunc illumve hominem colere. Non colentes,Cum in teris ris, tum post mortem , justa poena manebit. Ad Fidem ergo immedia .re pertinere non potest haec enuntiatio : Ue , vel ille mihi colendus essui pater, ut Rex. Sed num obsequium iis negare idcirco liceat λ Αpage. Evidentia moralis ita me de peculiari hoc facto certiorem facit, ut sine gravi culpa atque ignominia debitam illi subtrahere reverentiam non possim , etiamsi revelatio divina de hujusmodi Facto desideretur ..
Ita di Episcopis nostris, & praecipue Succetaribus Petri, secundum divina mandata a Christiano grege parendum est iisque , di potissis
tuum congregatis in aliquo legitimo universali Concilio , aut Romano Pontifici aliquod decernenti Dogma , credendum est , divinaeque Fidei assensus huic Dogmati accommodandus, prout sanctissimae Legis instituta praeeipiunt. Nam di si revelatum a Deo mihi non fuerit,. hunc vel illum esse legitime electum ,. verumque esse Pastorem, aut omnes in hoc illo ve Concilio congregatos , veros esse Pastores : negare tamen non possum , praeeunte Evidentia morali ,& fidem de istωEvidentia nobis faciente suo assensa ipsam et Ecclesia, di populi multitudine , quin ii sint legitimi Pastores Ecclesiae Catholicae , &quin mihi aliquid credendum in Religionis doctrina proponant. Noluit
Deus tot particularia facta praedicere , aut identidem sua revelatione aperire. Rationi , & conscientiae nostrae usum dimisit universalium ab ipso revelatorum , quae , quum Evidentia poscit, applicaremus. particularibus factis . Itaque ista facta conscientiae nostris satis per Evidentiam nota certaque fiunt, ut nulla sit excusatio peccati , si Propterea obsequi di credere nolimus Pastoribus nostris . Alioqui , si ἡivinam revelationem ubique necessariam putamus quum desiὸeratur, fas est negare fidem salutari doctrinae , obedientiam praeceptis, obsequium Majoribus: jam non Ecclesia solum, sed universae mundi Respublicae evertentur ; immo nihil credere cogemur , & pejores
158쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. L 1 aq
quam Aea demici di Sceptici erimus - Nihil enim est , quod ab aliquo
facto minime revelato aliqua eX parte non pendeat, eique conjunctum non sit: idque etiam in Religionis Catholicae oeconomia animadveristi potest . At propterea a credendo, atque agendo non excusantur homines. ' . MExempli causa neque revelatio, neque Ecclesia eertos nos faciunt, tot sacrarum Scripturarum editioneS typis procuratas per Episcopos sngulares, aut Doctores Orthodoxos, Tum Pu tum continere verbum Dei, di omnibus carere mendis: quae tamen menda efficere dubium ,& immutare etiam divinorum Librorum sensum possunt. Num ideiraeo nobis licebit fidem negare documentis inibi propositis Nequaquam. Documenta ipsa divinae Scripturae immediate nobis non solent proponi a Deo, aut a Conciliis universalibus, hoc est aut a veritate ipsa, auea veritatis custodibus falli nesciis, quos numquam auribus nostris auadivimus, sed quidem a singulis Epitcopis , Parochis, aliisque hominibus errori obnoxiis. Num satis id fuerit, ut assensum Fidei suprana. turalis quisquam Neget doctrinae, Per hoc hominum genus propositae, quum ipsam doctrinam immediate audire non possimus a Deo, aut a Conei I iis Pastorum non errandi praerogativa donatis e Minime sane . Neque certum est divina certitudine , hunc illumve Librum esse sce-tus , sue Sanctorum Patrum , sue Episcoporum , non confictos, non interpolatos: idque EecIesimi pia ita statuere nequit, ut ad Fidem perint ineat. QiTum tamen ex his fontibus Traditionem Christianae Doctrinae educi contingat, quis factum hoc uti minime certum causari audeat, ne Traditioni ipsi , quae inde derivatur, toto intellectus obsequio adsentiatur λ Certe qui rem accurate examinet , inveniat , non Traditionem tantum, ejusque monumenta , sed Codices etiam divinae Scripturae, quos nunc habemus, certissimique sumus germanos esse Prophetarum S A postolorum Libros, a serie factorum quorumdam pendere , quae nobis per divinam Fidem certa non sunt. Praeterea num quam ad Fidem spectare poterit, Episcopos, e quibus generale Concilium conflatum fuit, sacro Baptismate, saeris ordinibus rite fuisse in iis etixtos, & corde haeresim non confovisse. Quis nihilominus eum ferat , qui Nicaeni aut Tridentini Concilii decretis morem gerere,& suprana turalem Fidem eorum Canonibus accommodare nolit , adeo levi ici
medium ' cuiatione prolata λ filia id genas porsequi non Iubet . Si ergo ista Facta non revelata minime impediunt , aut impedire possunt, quominus Christianae Doctrini , Conciliis , dc Traditioni firmissimum Fidei assensum demus e cur necesse putabimus ad Fidem referre enuntiationem illam , his aut ille est υerus RomanMs Pontifex , quas liceat obedientiam Romanis Pontificibus , di obsequium negare definitionibus de Dogmate ab Ecclesia universa receptis , . si ad Fidem immediate non spectet ejusmodi effatum ζ Λti inquiant, ii qui aliter Digiti reo by Corale
159쪽
sentiunt , quomodo divinitus certissima sint , ut sere omnium Catho. licorum sententia habet , decreta Romani Pontificis , nisi divinitus quoque pro certissimo credendum sit, hunc illum ve esse verum R omais num Pontificem p Quomodo nos quoque reponere possumus perdivinam Fidem credendum est, hunc aut illum esse verum Pontificem Maximum , nis per eatndem fidem credatur , hunc aut illum fuisse riis te electum in succetarem Petri, S Baptismate , & sacris ordinibus rite olim donatum,ct numquam cum Haereticis sensisse, aut etiam post maximum munus adeptum in Haeresim non declinasse, quod fieri posse similiter plerique assirmant λ Sed his praetermissis, hoc sibi responsum habeant. Necesse est, Dogmata Fidei certissima credere , atque
obtemperare Maximis Pontificibus, quamquam eodem a Re n su non sit necesse eos credere veros Pontifices Maximos,& certa credere tot alia facta , de quibus nuper egimus. Ut enim Dogmata per Fidem ampleiactamur , certaque credamus , sussicit, ut facta illa, di legitima electici Romani Pontificis , nobis per moralem evidentiam innotescant. Conis ficitur autem argumentum istud . Lκidquid a Deo reυelatum est , υ
rum certumque es , ct quidquid per Eυidentiam nobis eo at, ab Ecclesia ,
aut a Romano Pontifice receρrum aut statutum fuis tamquam reυelatum a
Deo,certum quoq; nobis per Fidem divinam fisturum est.Sea per Evidentiam nobis constat, Ecclesiam,aut Romanum Pontificem,hoe vel illiad dogma receripsse, sive statuisse tamquam reυelatum a Deo: Ergo id certum nobis esse deis ber per diυinam fidem . Et revera quum jubeamur a Deo credere Christianam Doctrinam,quae ab ipso revelata,& ab EccIesa, aut a Romanis Pontificibus asserta fuit: cur post tantam assertionis hujusmodi Evidentiam ea Dogmata credere nolimus e cur adhuc dubitare velimus pcur salutem nostram in periculum adducere non credendopSibi neget, si potest , conscientia nostra , Ecclesiam , aut Romanum Pontificem ista recepisse, aut decrevisse . Neget, hunc esse verum Pontificem Romanum , rite electum , rite ablutum baptismatis lavacro , numquam
haeres addictum ς hos vel illos Libros eme germanos Sanctorum Pa trum foetus p hoc illud ve Concilium e Catholicis Episcopis legitime
coactum . Haec adeo evidenter constant, quam vis per revelationem divinam non consent ut jure nemo negare velit ae possit. Et qui ista negare , aut in dubium revocare licitum sibi putat, non est cur negare etiam non possit ae velit pleraque alia certissima & evidentia in hoc hominum rerumque temporario statu . quod tamen quantum a 'recta Ratione, Legibusque divinis atque humanis abhorreat, non est meum ostendere hominibus ratione utentibus. Regitur hominum vita variis Evidentiae generibus . Qui eis adversatur, aut dein
mens est , aut temerarius , & plena dignus , fi in re cecutiat, quae in publicum malum , aut in Religionis , suae ve privatae salutis perniciem vergat . Hinc abjiciendae cavillationes , & diverticula , dolo malo a
160쪽
1N RELIGIONIS NEGOTI P. LIB. I. 1 t
malo, di sine ratione quaesta. Credendum, faciendum, fugiendum est , quod Deus per Ecclesiam nos credere , facere, ac fugere docet, si nobis cordi est aeterna vita & conscientiae quies . Evidentia autem, ut dixi, alia est Naturalis, alia Moralis . Utrique interdum id roboris est , ut si aliquod effatum negemus , quod non ex Revelatione divina , sed ex Evidentia solum constet, negemus simul aliquod effatum dc dogma a Deo revelatum . Posteaquam, exempli gratia , Evidentia Naturalis me certum secit, hunc aut il- dum esse hominem: si inficiari velim , ipsum illum peceasse in Adam , non possiim , quin simul negem effatum ad fidem pertinens, hoe est omnes homines in Adam peccasse. Aut ergo me delirum , aut imis pium prodam, si hoc a firmare , illud negare pergam . Hoc patere potest in aliis sexcentis exemplis , tum quod est ad licite a genis dum , tum quod est ad necessario credendum. Igitur qui has eviis
dentes enuntiationes negare audeat, etiamsi non immediate, meis
diate tamen Fidei Dogmata laedit; ac illud praesertim , quod Christus peculiari providentia suam regit Ecclesiam , eique non deest in
Quod saltem esse extra omnem dubitationis aleam mecum omnes censeant, illud est: Si quis Romanum Pontificem pacifice electum , .pacifice regnantem, & ab universa Ecclesia receptum, non credat verum Romanum Pontificem , eique idcirco obsequi sc obtemperare nolit justa praecipienti , hac una excusatione fretus, quod non se certum, ut ajunt, de Fide, illum esse verum Romanae Ecclesiς Αnitistitem et homo tam temerarius, utpote gravi crimine obstrictus, merito coercendus erit severissimis poenis , dc communione Ecclesia - .stica privandus. Eadem dicas de Iegitime habito Concilio . Etenim, suam vis fidei assensu immediate credere legitimum hoc esse Conciislium , nullo Ecclesiae decreto cogamur .' cogimur tamen propter mais
nisestas Fidei regulas Concilio generali ab Ecclesia recepto morem gerere, & Fide divina credere Dogmata ab eo definita, quum Evidentia sinul ita agendum praescribat , 6c satis conscientiam nostram ab errore tueatur, di ad credendum impellat. Hinc iustis castigati nibus repressi olim Theologastri quidam suere , qui, quum ab Apo stolica Sede damnatum iri praesentirent nonnullas suas absonas a doctrina Christi sententias, sperarunt aut Romano Pontifici terrorem se incussuros, aut frustraturos damnationem, si hanc Thesim evulgarent ac propugnarent. Non est terrum de fise , bune numero Papam esse υerum Pontificem Romanum. Ridendum plane , dc perquam temerarium consitum , quo Schismati praeladatur, & omnia Ecclesiae tribunalia eludantur; quasi aliunde evidenter non constet, qui stat
veri Pontifices Romani, dc quasi fatendum ipsis quoque non fuisset, hanc unam sufficere Evidentiam , ut Romani Pontificis , dc Conci