장음표시 사용
431쪽
etiam progebensa accipere velis, nihil moramur; adhuc enim apud Graecos stare vides Catholicum Dogma de Animabus quibusdam te.
vium peccatorum reis, di poli mortem in aliquo tormentorum Ioeo purgandis. Et certe desitu eorumdem locorum disputare adhuc nefas non est. Ceterum potuisset nobis etiam hanc inurere notam Smi. thux, quum in Larina quoque Liturgia , quando preces Deo offeruntur pro piis vita functis, dicatur e Domineouu Cbriste libera aximas omnium Fidelium defunctorum de paeois Inferni, &c. verum , uti diis ximus toties, orientalibus vox δε σε occidentalibus vocabulum L feri modo plorum , modo impiorum ergastulum poli mortem signifieabant, di adhuc significant. i/ In alterum autem ex his ergastulis demersum post mortem fuisse Diυirem illum , cujus Historiam aut Parabolam refert Christus , ex ipso Luca discimus in Evang. Cap. XVI. 22. Mortuus ess autem esuives, oe sepuItus est in Inferno. Eleυans aurem oculos suos , quum esset
in tormentis , &c Ex omnium consensu qui heic memoratur Infernus a Sancto Luca, di vocabulo vν exprimitur , nihil aliud est , quam poenarum locus , quo impiorum Animae post discessum e vita truduntur. Quare hinc etiam aperte colligitur , quam notionem inauditorum animo excitare soleret ea vox Hades, quidve per ea
significare vellent Iudaei Hellen istae, & quam vim ipsi tribueret Sanismis Lucas. Sed ne cui succurrat cavillationibus elevare, atque eluis dere istius loci robur , quasi Infernus heic pro Sepulcro, aut pro mera hominis sepultura accipi possit, necesse est animadvertere, hoc in
loco non satis respondere Graecis exemplaribus versiculos vulgata: Versionis, atque inde facttim esse, ut heic minus aperta sit Evanis gelissae mens. At in Graecis haec ita se habent v. in Λm'Se,. δ. -.
de, seu Inseraeo, eleυans ocκIos suos, Sc. Giaeca omnia exemplaria in hanc laesionem consentium , tum Clemens Alexandrinus , Origeis nes, aliique Graeci Interpretes. Sc etiam nonnulli Manu scripti C dices Latini legunt, oc Augustiuus, aliique D lim legebant. Accedi i , di post Graecam in ptam is audienda est, Grisca Uersio . ci v v rha placer assi ere Iia i o Lucam exprimit interpres ille ' I p nco
qu&m cra aresur in Imrno. Quanta vcneratione digna ite haec novi
Testamenta versio, Eruditis compertum est . Ejus antiquitatem ad Apostolicum usque aevum referre quidam non dubitarunt .. Quare Inis ferna impiorum ergastula proculdubio apud Sanctum Lucam memorari vides, S per vocem Hades significnii. Ned aliam insuper magni momenti rem nos edocet hic idem S aci luter pretis locus. Nam
quod Luta: est a'ν x. Interpreti est πώ a bcsciol, hoc eii , Hodes
432쪽
IN RELIGIONIS MEGOTIO. LIB. III. 413
redditur per Scebes. Illud autem exploratum est , Syriacam hanc Linis guam, seu Syro-Chaldaeam , Chri ili & Apostolorum aevo inter Iudaeos Hierosolymitanos finitimosque etiam populos vernaculam sui Dia. Eadem uti consuerunt Christus ipse , ac Apostoli, quum alloquebantur plebem. Haec autem , si serio pensentur , maximo sunt argumento , & Christum in ea narratione Aferos , teu tormentorum loca per vocem Scebol expressisse , di Sanctum Lucam pro Animarum sedibus subterraneis eamdem vocem accepisse tum in laudato Psalmo XU. tum in Petri concione, sequutumque in ea interpretatione sui Lia traditionem Iudaici populi Syriace loquentis , scuti in usu vocis Hades mentem apertam sequebatur Iudaeorum Graece loquentium ,& Infernas animarum sedes eo vocabulo designantium . Post quae necesse est protervus sit Academicorum discipulus, dc par infidelibus, non autem Christianus , qui negare pergat, constitutum , Creditumque a Sancto Luca descensum Animae Christi ad Inferos. Itidemque est heic agnoscere consueta in Phere poni confidentiam , qui temere conjunctum Symbolo fuisse ait placitum illud . Talem senistentiam nunc nos quaerimus , ct evidenter expressam reperimus in verbis di mente illius Scriptoris , quem fidum Interpretem Christi atque Apostolorum Interpretem Spiritus Sanctus elegit . Tota Christianorum antiquitas eamdem it Iic sententiam vidit, & Traditioni consonam statuit, & Gnosticorum , Arianorum , Eunomianorum, ac in primis Apollinaristarum erroribus opposuit . Eo etiam retulit Apostoli verba ad Ephes. IV. 9. ubi Christus dicitur descendisse κη
T. τοτα , --ερα - νη - γia in infimas seu iHeriores partes terra, unde re ascendit captiυam ducens captiυitatem: quibus verbis innuit Λ post
Jus, Christum descendisse, non in superficiem terrae, ubi degune mortales , non in sepulcrum paucis ulnis ab hac superficie remotum, sed in profunda terrae penetralia, unde Sanctorum Animas, quas alibi - η - appellatas ab ipso Paulo vidimus , eduxit, di in coelum subinde intulit. Ad eamdem rem Ecelesin docet , pertinere posse alia sacrarum Literarum loca , quae vicissim dant accipiuntque lucem ex Actorum Cap. a. di apud Catholi eos Polemi eae Theologiae illustratores Occurrunt. At Phere pocius , ejusdemque gregis alii , vires Criticae suae eruditionis exercent atque exhauriunt in hujus Articuli quaedam . De Doloribus inferni, quos imo te Christo tribuit Calvinus, di de Inserorum loco, di de voeabulo nubesse , seu anima , dia sed frustra disputant. Augustinum dictatorio edicto proscindunt , quod Infernum in eodem fictorum loco memoratum pro impiorum ergastulo accipiat; alias etiam quaestiones miscent, di fere ubique Patribus antiquis ignorantiae dicam nullo negotio impingunt atque, ut mirere magis , antiquissimas has opiniones e Pontificiis tamdem
433쪽
ficina apud nos statueretur . Sed quantum lubet illic sibi placeat hoc hominum genus Nostrum non est hoc pelagus ingredi . Id satis est Catholicis, quod nullus Patνum Christum ad Inferos hoc est , ad invisibiles post corporis mortem Animarum sedes descendisse negarit,
immo omnes fere cum Latini , tum Graeci, cum vereres, tum recenistiores affirmarint Hanc nobis veritare in reique arcem eripere , ut vidimus, Novatorex non possunt . Ceterum utram Inserorum paristem Christus adierit , quid νε illic egerit , atque alia hujasmodi etiam apud antiquos Patres disputationis argumenta fuerunt. De his inter eos minime constitit , adhuc non satis constat ; sed omnium consensus fuit, Animam Christi in Hadem , seu in Inferna penetra Die . Quare quum Augustinus a Pherepono insimulatur , quod Inferos
apud Sanctum Lueam, atque in aliis Scripturae. locis memorato P, Pro subterraneo impiorum domicilio accipere semper soleat , quum tamen vox Gebot id numquam significet: primo respondere possemus, Syriacum Interpretem , uti nuper animadvertimus , ea voce uti, oriscum , seu Tartara , uti loquitur Sanctus Petrus , seu locum poenarum designaturus. Secunda in Thais udicis Libris, & a Bar Nach moni, atque ab Aben. Ezra,. & in Libro Iudaicarum Preeum , dc ab aliis Rabbinis cum reeentibus tum vetustissimis , SceboI non solum Pro bouorum post mortem mansione accipi, sed etiam pro Gehenna, seu Tartaro Tertio Λugustinum eam opinionem ita imbuisse , ut
contrariam tamen haud quaquam aspernaretur. Immo , uti diximus,
aliis in locis a priore seruentia ipse reeessit. Tamdem, Augustini placitum nihil continere, quod Christi ad Inferos descendentia, dignitati , naturae , atque instituto repugnet: a quo scopulo sibi noni cavit olim Calvinus Verum in isto. controversiarum campo non juva Lultra evagati . Multa utrinque diei possent sed quum in obscuris versemur, utrinque demum incerta foret victoria . Nos contenti
ostendisse , certam Ecclesiae ,. & Patrum , dc Traditionis victoriam esse , dum in Symbolo a sepult a Christi distinguunt ejus ad Inseros.
434쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. m. isCΛPUT DECIMUM.
Non Apostolica Fide , sed Apinatea Sede legendam in quodam Augustini loco . Phereponi somnia varia hete uobis obtrusa . Alia Auctoritas υeritatis , aIia jurisdinionis . cuid commune cum ceteris EccIesiis Carbolicis , qaid supra ceteras habeat Romana Ecclesia. Eo in Ioeo Augustinus a Phenepono minime intcIIectus . Episcoporum continuata successio in Cathedra Romana later Notas υera Ecclesia comptitato ab Augusino .aliisque υGustioribus Sanctis Patribus . Tertullianus 6 dem seni entiae fui; . Consensus oe judicium Gristiani Populi suum quoque rotar habet in controυersiis de Religionc . CAtholicam Ecclesiam , solam nempe Religionis verae custodem atque heredem, Augustinus multis commendat, α Manichaeis persuadet in Lib. de utilitatecredendi. Cap. XUII. haec potissimum habet : suum igitur tantam auxilium Dei, tantum profectum , fructumque υideamMs, dubitabimus nos ous EecIesiae condere gremio , quae usque ad confessionem generis humani, ab Apostolica Sede per successores s successiones legendum esse arbitror Episcoporum , frustra Haereticis ci cumlatrantibus , o partim plobis ipsius judicio , partim Conciliorum gravitate , partim aetiam miraculorum majestate, damnaris , culmen Auctoritatis obitauit y Perquam suspecta sunt phe repono verba illa ab Apostolica Sede nam sie solebat in oecidente Sedes Romana υocari; ex jus AActor ιtatem Omaibas artibias isNIificare conari sunt exscriptores Librorum meIesiasticoram Monaebi . ita scribit Phere ponus pag. 397. Animadv. Uerum mirari subit, hominem acatum adeo levem inse-licemque occasionem arripuisse , qua dum Augustinianos Codices emendandos suspicatur, Apollo licae Sedis Auctoritatem ac praestantiam suis dictis impeteret. Censet enim , non ab Apostolica Sede , sed ab Apostoliea Fide heie esse legendum . Hujus substitutae vocis eam rationem ille reddit, quod primam Auctoritatem Ecclesiae Christiaηa traberent ab Apostolica Fide, parem enim eum Apostolis sententiam tuebantur. Tum Tertulliani locum e Praescriptionum Libro in hanerem adfert, quasi revocari in dubium a Christianis tam aperta veritas possit, si epithe tum illud primam a Pherepono usurpatum excipias, quod explicatione fortassis indigeat. Sed Λ ugustini verbis nulla prorsus adhibenda est emendatio; dc inepta est , quam Phere ponus propOsuit ; dc ipse Tertullianus Λugustini verba rectissime sese habere ostendit. Totus est Augustinus in eo Libro, ut 6c Gentilibus , dc Haereticis, ec Manichaeis potissimum, ostendat , Religionem Catholicam reliquis, Dissiligod by Cooste
435쪽
quis, si ita appellare licet , Religionibus esse praeserendam. Ad hane
veritatem attingendam , brevem praescribit, di commodam, & ceratam methodum , quae vel ipsis rudioribus esse , ut ita dicam , possit ad manus . Nimirum Notas quasdam , & Morius, ut ajunt, credibilita. tis enumerat, quae uni Christianae Religioni , Catholicaeque Ece Iesiae , conveniunt, ceteris non conveniunt, di ab ipsis quoque imperitis dignosci facile possunt . Quibus ita propositis , vela contrahit , hominemque nondum ab Haeresi ad Catholieam Fidem conversum alloquitur supra laudatis verbis , ubi nonnullas repetit ex iis praeroisgativis ac Notis , quae Catholicam Fidem Ecclesiamque supra Haereticas evidenter commendant , quales sunt, Confessio generis humani , mpiscoporum Successio in Cathedra Petri, Miracula , di hujusmodi alia ,
quae faciunt, ut credendum sit Catholicorum Ecclesiae , non autem Haereticorum . ApostoIica Fides, quam heic Phere ponus excogitat ,
nihil ad rem fecisset. Nam quotus quisque Haereticus est , qui Fidem
Apostolicam sibi non arroget ac tribuat RSe nempe eum Apostolis senisti re omnes cum recentiores , tum veteres Haeretici, & vel ipsi pesti- Iemiores dictitant , & persuasum habent. Qua in re etsi omnes toto coelo fallantur , ab ea tamen opinione vix removeri possunt , ita ut haec sit omnium maxima inter nos atque Heter do Xos controversia , potius quam aliqua verat Ecclesiae praerogativa in omnium oculos in is currens. Quamobrem inepta est , di ab Augustini mente aliena , Phere poni correctio .
Verum , inquit Censor, si Augustinus de EccIesia per omnes terras sparsa haec intellexit , folsum esse eam ab ApostolIca Sede culmen Auctori-
raris obtinui1se ; omnes enim norunt, Orientales EccIoas priores tempore fuisse, nec MIIam au torita1em ab ulla Oeeidentali trabere υotuisse . Si quid Apostolica Sedes habuit Axctoritatis , id promanaυit ex communione , qua ei fuit cum ceteris Ecclιsiis Christianis, quae omnes simul omnem suam potestatem Christo copiti debent. Tum addit , ne Africanas quidem Ecesesas, tempore Cypriani & ipsus Augustini, Ructoritatem
suam Romanae debere voluisse , quamvis eam sorte matrem agnoscerent , ut sat liquet ex contentione cum Stephano, & ex altera de
transmarinis Appellationibus. Porro vel hinc intelligere licet , quid livor di odium possint in Criticorum animis . Utique de Ecclesia Catholica haec scribit Augustinus . In Ecclesia autem Dei per omnes terras diffusa cons derari potest duplex AxEioritas; altera Veritatis &Sanesitatis ς altera Pseris diditionis, & Regiminis. Per priorem comparatur Ecclesia Catholica cum tot Haereticorum & Gentilium gregibus . Veritas enim , di sanctitas ita sunt in Religione & Ecclesia Catholica , sive universali, ut ipsa non solum culmen Auctoritatis merito sibi vendicet supra ceteras Religiones, atque Ecclesias non Catholicas , sed etiam una ipsa vera sit& sancta , re ii ouae falsitatis di impleritatis αDisit iros by Goc l
436쪽
3M RELIGIONI s NEGOTIO. LIB. III. rr
tatis sitit ossietnae. Per alteram Auctoritatem comparari potest una singularis Ecclesia CathoIicorum cum altera Ecclesia itidem singula ri Catholicorum. Purifrictionis nomine atque Regiminis intelligimus potestatem dc jus explicandi Literas , dirimendi controversias si VeFidei, sive Morum, conficiendi & ministrandi Sacramenta, constia tuendae Disciplinae, docendae, di regendae plebis. Exploratum ha bemus , postremam istam Auctoritatem ab Ecclesiae capite Christo ,
tamquam a fonte , per omnes Catholicae communionis Ecclesias fluere. Quod esse verum non cessat, quamvis illam , non immediarite, sed mediate, hoe est per Apostolos, per Suceessores Petri, peratios Episcopos, atque Ecclesias , emanare in posteros, di in alias Ecclesias dicamus. Et eius quidem porticinem maximam immediate a Deo in Episcopos descendere, Catholici sere omnes fatentur. Celeia Tum partim ex instituti die divina , & ex vi Ordinis Hierarchici, paristim ex Distiplinae legibus, maiorem habent Auctoritatis portionem Episcopi, quam Presbyteri; fc maiorem unus Episcopus, aut una Ecc esia , quam alter Episcopus, dc altera Ecclesia . In Romanis auistem Pontificibus, se uti legitimis Petri suecessioribus, maxima dc potissima iesidet Auctoritas,quae tamen suis finibus & Disciplinae statutis
te cucum scribi patitur, neque legitimae reliquorum Episcoporum Axis Horitati cim cere vult,aut quidquam det rahere. Qua re a Pontifice Roma.vo, cui non solum honoris, sed etiam potestatis primas eum Christus , tum Catholici omnes detulerunt,ceterae Ecclesiae in multis pendent , ejusque Avictoritrii in multis cedendum di obsequendum noverunt atque latentur,uti apud Eec lesiae Patres,ac Theologos amplusi me patet. Phere ponus noster, suspicatus Augustinum de AMctoritate secundi generis loqui, in meridie caecutiens , neque Augustinum , nc que rem ipsam intellexit. Proinde pro suo ingenio litem excitat aeream inter jura Apostolicae Sed is, ceterarumque Ecclesiarum; istasque contendit Auctoritatem suam ab ilia minime trahere. in Od etiam ut ostendat, rationes affert atque exempla, quibus qui moveatur, hebeti
ingenio sit, di multa ignoret oportet. Quem enim in finem orientales , dc Africanas Ecelesias homo iste producit , quae tantum semper Apo stolicae Sedi supra se detulerunt, uti innumera antiquitatis exemis pia fidem faciunt e Quantum eidem detulerit gloriosus ipse Martyr Cyprianus, constat ex illius Scriptis. Quod si in controversia de Ba. ptasmo morigerum sese non praebuit Stephano Romano Pontifici . id iacit, quod alii fecere, ac faciunt, suarum opinionum nimis amantes; sed quo iure, qua laude, tota demum Catholica Ecelesia ostendit, ejus sententiam proscribens. Controversia de Appe Iarioniabus ad Disciplinae tribunal deferenda est , hoe est , ad Leges quasdam Ecclesiasticas sive Canones , quibus vel ipsi Romani Pontifices obnoxii sunt. Utcumque autem Λsricae Episcopi justa aut insulta per-D d sequeren-
437쪽
sequerentur, plurimae his de rebus suere semper, dc semper esse possunt controversae inter unam di alteram Ecclesiam, adeo ut una iv. serior Ecclesia causam obtinere potuerit, ac possit contra superiorem
Ecclesiam, & contra ipsam Apostolorum Sedem. Porro hujusmodi victoria nihil potest detrahere potiori Auctoritati, quam Romana Seis des supra s n gulas Ecclesias habet. Iuvat autem credere, a Pherepciis no non vigilante ea verba excidisse: Si quid Apostolica Sedes habuisauctoritatis, id promanavit ex communioηe , quae ei Dit cum ceteris Eois
eIesiis Chrisianis. Nam quid istis inconsultius λ Si ex hujusmodi eo mismunione pro manare potuisset Auctoritas: quaenam Ecclesia Catholiis corum vel recens, vel pusilla , immo quis Catholicorum sita tantum non tribuisset ac tribueret Aκctorit iis, quantum Apostolicae Sedi , Romanisque Pontificibus semper fuisse , esse, ac fore apud nos conis stata Ubinam vero tum foret Hierarchicus Ordo, & Auctoritatis diis versias, sue a Christo, sive ab Apostolis, sive ab Ecclesia ipsa , inter Episcopos,& Ecclesias constituta Θ Communio cum ceteris Ecclesiis Cathol cis nihil aliud praestat, quam ut Catholicus homo , ct Ecc Iesia sngularis, Catholica in Da veram Ecclesam sit, & vinculo Fidei &Caritatis eum reliquis membris uniatur. At illa nihil Aνctoritatis conia fert. Aliunde maneat Episcoporum di Ecclesiarum Auctoritas , ne mispe ab institutione Christi,ac Apostolorum,a sacris ordinibus, a Disti. plina . Quidquid autem Auctoriraris Apostolica Sedes habet amplissimam autem habet in , ab eo potissimum descendit , qui supra Petrum fundavit Ecclesiam, di ipsi Petro ejusque successoribus pascendum greis gem suum dedit, ipsisque primatum in Ecclesia universa concessit. Sed Phere ponus cum ventis pugnat, di nos cogit secum longe ab Augustini mente vagari. Nihil de hujusmodi quaestionibus eo in I eo Augustinus habet'; idque vel leviter attento Lectori patere conistinuo poterat. Nam cur Augustinus de Auctoritate secundi generis ea occasione loquatur , & jura Ecclesiarum singularium cum Apostolicae Sed is juribus conferat δ Quid hoc ad rem, qua de agebatur e
Contra Haereticos erat Prcellum, atque ostendendum fuit, supra quamlibet aliam Religionem di societatem praevalere , culmenque Auctoritatis obtinuisse Catholicam Religionem atque Ecclesam , ita ut dubitare nemo amplius deberet, se istius Religionis.& Eeeles aegremio condere , ceterisque renuntiare salsis & impiis Religionibus. Nihil heie secisset illa quaestio,an Apostolicae Sedi suam Auctoritatem, atque jurasia,ctionem ceterae singulares Catholicorum Ecclesiae deberent. Non Ecclesiae Catholicorum inter se conserendae erant, sedum versalis Catholicorum Ecclesia conferenda erat cum omnium Haeis
reticor lam Ecclesiis . Quamobrem constare facile potest , Augustinum dicentem, Ecclesiam Catholicam culmen Auctoritatis obtinuese, nihil aliud intellexisse,quam Auctoritarem primi gengris, hoc est, Auctorit item δεω rod by Cooste
438쪽
IN RELIGIONII NEGOTIO. LIB. III. 4xs
pem Veritatis, per quam proculdubio Religio Catholica atque Eeeleissa quoslibet Haereticos post se relinquit, di falsi arguit. Talem Auctoritatem ex asse possidet quaecumque Catholica Ecclesia, neque ejus partem potiorem una sibi tribuit, quam altera. Non enim magis oriathodoxus est Romanus Pontifex, quam quilibet alius Episcopus, aut etiam quilibet alius homunculus, dum tamen & isti cum Ecclesia Catholica sentiant, α cum ipsa communionem servent. Neque proprie Auctoritatem istam ab Apostolica Sede trahunt reliquae Catholicorum Ecclesiae, multoque minus ipsa met Ecclesia universalis, in qua est ipse Romanus Pontifex; sed a Christo, sed a Revelatione di vina,quae certos nos facit,ab una Religione & Ecclesia Catholica veritatem stare, eris rorem uero a ceteris societatibus,quae sibi nomen Religionis usurpant. Quid ergo Λugustinus innuere voluit, quum dixit, Ecclesiam ab Apostolica Sede culmen Auctoritatis obtinuisse λ Αd cognoscendam veram Christi Ecclesiam , de qua saepe disputatum est , di adhuc disputatur adversus Haereticos, ea semper Nota praeter alias praesto fuit , ae erit, Iegitima videlicet in Ecclesiis Catholicis Episcoporum Decesso ab Apostolis ad ea usque tempora , quibus disputatur. At quando. quidem Romana Sedes ceteris antistat. suamque originem sine dubitatione ducit ab Apostolorum Principibus: hinc Episcoporum in Romana Sede successio potissimum consideratur, & pro verae Ecclesiae Nota aecipi consuevit. Quei enim vera sit Christi Ecclesia, quae nullos , aut non veros habet Pastores, &Episcopos y Illi autem certe falsi & illegitimi Pastores sunt, qui a nemine idoneo Pastore aut ordinationem , aut missionem , aut successionem trahunt, qui non intrarunt per ostium, neque ad Λpostolos per legitimam genealogiam referre possunt pote itatem, quam usurparunt. Contra nihil vel apud veteres evidentius erat, quam Apostolicae Sedis Antistites ab A postolis per legitimam successionem atque ordinationem descendere; quain re in Romana Ecclesia manifeste aderat ea vera: Ecclesiae Nota , quae olim desiderabatur in omnibus Haereticorum eonventiculis, di adhue desideratur in Haereticis nostrorum temporum. Cum Apostolica Seinde reliquae Ecclesiae Catholicae tura doctrinae tum Sacramentorum communionem servabant. Omnes autem simul conficiebam Ecclesiam Catholicam , sive universalem, veram Christi sponsam , cujus veras & evidentes notas ne Haeretici quidem poterant negare. En igitur quod Augustinus ait: Dubitabimus ne ejus Ecclesiae atque ejus Religionis nos condere gremio, in qua tantum auae ilium Dei, tantum profectum, fructumque videmus p quam totus terrain
rum orbis secundum Christi promissa confitetur quae cum A flo-lica Sede semper consensit, atque consentit, legitimamque Episcoporum successionem in Cathedra Petri manifellissime ostendit, quae Haereticis, partim plebis ipsius judicio, partim Cor illo .n D d 2 gravi-Diuiti so by GOmle
439쪽
gravitate, partim etiam miraculorum majestate , damnatis, eutae. Auctoritatis, hoe est Auctoritatem veritatis,supra ceteras hominum s
eietates obtinuit Quod heie Augustinus habet, aliis in locis habet , ut mirum sit Phere ponum tam supine heic egisse . In Lib.contra Epistolam sundamenti Cap. .ita ille lcribit: In Ecclesiae CatboIisae gremionte Iustissime tenet ab ipsa Sede Petri Apostoli, cui pascendas oves suas
post resurrectionem Dominus commendavit, usquc ad prae extem Episeo rum successio Sacerdotum. In Ep. 16s. nunc s 3.contra Donatistas, Si, inquit, ordo Episcoporxm sibi succedeminm considerandus est, quanto certius N inre salubri,er ab ipsa Perro numeramus , cui totius Eccles a figuram reis renti Dominus ait. Super bane petram aedificabo Ecclesiam meam,oe porta inferoram non vincent eam λ Petra enim successi mus , Lino Clemens,dce. Et in Psalmo contra partem Donati: Numerate, ait, Sacerdotes υeI
es perra, quam πω vincunt superbae inferorum portae . Augustino praei. verant in hacee argumenti genere non solum optatus Mileuitanus , di Epiphanius Λugustini aequalis, sed vetuisissim iis etiam Irenaeus ,rui Haereticis frustra solicitatis, ut originem Ecclesiarum suarum ,uccessionemque Episcoporum ab Λpostolis ostenderent, Romanae postea Ecclesiae Antistites numerant ab Apostolo Petro ad sua usque
tempora legitime alterum alteri succedentes.
Sed quando placuit Pherepono Tertullianum huc advocare , hie ipse antiquissimus Scriptor Augustinum explicet. Inquit ille in Lib.de Praescript . Cap. 32. Edam ergo Haeretici origines Ecclesiarnm suarum . Evoisant udinem Episcoporum suorum , ita per successiones ab initio decurren e ut primas ille Episcopus aliquem ex Apostolis,υeI Amstolicis uiris si tamen eum Apostolis perseυe υerit,babaerit auctorem'antecessorem. ac enim modo Ecclesiae Apostolicae census suas deferunt.seut Smrnaeorum
Ecclesia Polyearpum ab Iobanne conlocasinis referet sicut Rominnorum, Cleismenrem a Petraordinatum itidem caec. Coinuant tale aliquid Haeretici. Videat igitur Lector, quam nulla necessitate, nai laque ratione Phereinponus. illum Λugustini locum per se clarissimum , di cum tota antiquitate, immo cum aliis Augustini locis consentientem , sibi corrigendum sumserit. Animadvertat etiam velim, Romanam EecIesam aIibi, hoe est, in Epist. Io . nunc I92.& IO s. nunc I9 . anton
mastice appellari Apostolieam Sedem. Ceterum modestus hic Censor non ita tibi fidit,ut hujusmodi telam sibi a nullo eripiendum esse a bitretur. Quare pugnam & arma mutat adversus ipsam Apostolicam
Sedem . Quod si demum addit Aetustinus omnino scripserit Apost
lieam Sedem: voluit Manichaeas Afros adducere ad Ecclesiam Carboliacam Africa ram, quς consentiebat cum Sede Romana.Sed id argumentum Ie
440쪽
IM RELIGIONI s NEGOTIO. LIB. III. 41r
quisquam singillatim promiserit immunitatem ab erroribus indoctrima Christi, nos quoque respondebimus: Nemo. Et hanc veritatem non arbitror Augustinum expectasse , ut nostris temporibus a Phere.
pono edoceretur. Sin autem quaeratur , an eamdem immunitatem
pollicitus quisquam fuerit Apostolicae Sedi Romanae : non est hujus loci illa quaestio . Adhuc enim extra chorum saltat Phere ponus , di controversiae statum ignorat . Non , inquam , ab Augustino tum quaerebatur , an ex praecipuo Christi munere Apostolica Romana Seiades a Doctrina verae Fidei numquam aberratura suisset ac esset.ostendebat ine , Catholieam Eeel etiam esse verum Christi ovile, quod omnes ineam Notae eoncurrerent , per quas vel ab imperita plebe dignosci potest vera Christi Eeelesia . Ex his Notis ea conspicua fuit, quod Haereticis legitima Episcoporum successio ab Apostolis usque non esset; contra esset Ecclesiae Catholicae , uti constabat exemplo Ap olicae Sedis , quacum reliquae Omnes Ecclesiae Catholicae sentiebant at e eommunicabant , tamquam cum unitati I centro , di
Ecclesiartim omnium Principe Ecclesia . Ecclesiae itaque Catholicae omnes inter quas Apostolica Sedes praecipuis praerogativis emineis bat , non hac solum Nota , sed aliis etiam verae Ecclesiae Notis in.
structae , eam Catholicam Ecclesiam eonflabant,dc aperte indicabant, in qua una est veritas atque hereditas Christi, di contra quam In se. rorum portae numquam praevalebiunt . His Notis destitutae Haereticorum Ecclesiae , nonnas ossicinae mendacii appellandae suerunt. Porro Phere ponus , cujus plurimum interest suum Haereti eis imis pertiri parrocinium , tamquam levia argumenta comtemnit Iudicium plebis , Conciliorum gravitatem , & Miraculorum majestatem, quibus Augustinus ait damnatos fuisse Haereti eos . Cone ilia enim
ut ipse nos monet θ & plebis consensus , tam falsis D ere possunt ,r am veris . Quod est ad consensum iudiciumque Christiani populi ,
i cum gravibus quibusdam circumstantiis et qualitatibus conjungatur , firmissi inum etiam potest eme verae doctrinae , germanaeque Traditionis, indicium. Quum nempe quispiam in Ecclesia Dei nova & inaudita Dogmata venditare incipit , quae ipsemet populus contraria deprehendit sententiis a Majoribus acceptis , & omnium consensione dudum sacratis. Tune a Doctrina Christi & Apostolorum abhorrere nupera illa inventa , plurimum persuadet popul tum ipsorum consensus eadem execrantium , eorumque propolas
rina voce damnantium . Nisi enim populus Christianus aliqua nova superstitione imbutus demonstretur quod vix generaliter accidere potest e illum per se antiquitatis, veterisque Traditionis tenacissimum , dc novitati insensum esse , quotidiana experientia docet . vix Paulus Samosa tenus pestilentissimam suam Haeresim exeruit , quum Antiochenus popuIus in ipsum ejusque insaniam exarsit;