장음표시 사용
471쪽
butus, & a Phereponi schola alienus, eodem loco fuisset, quo Augustinus, dum sibi non absimilia contigissent. At quod magis prodit, Pherem num unice illuc inhiare , ut quantum fieri potest, in Augustinum congerat probra, illud est, quod primo loco objecit, nempe opus hoc Augustini redolere Superstitionem
Ethnicam, ex fortuitis υocibus omina captantem. Utique in nullius antismum umquam tam delicata religio intravit, ut Superstitionem atque Ethnicismum objiciendos hele putaret Augustino . Ideo Ethnicam aruspicinam , sic omina Gentilibus dudum usitata, neque satis adhuc e medio sublata, nos execramur, quia e eausis omnino incongruis ediscere se posse homo putat futuros rerum eventus Deo soli perspectos; & curiositate perversa ac temeraria ad ominandum, auguriisque
fidem habendam, se abripi sinit; & Superos.ipsos hujus delirii sui auctores sibi aliisve fingit. Quid simile in Augustini facto δ Hine tuis
multus Concupiscentiae, illinc dulcissima Gratiae vox incertum di a xium faciunt: Ad inopinatam illam vocem suas aures percutientem assurgit Augustinus: eamdem pro coeli causa interpretatur; ad legendas Pauli Epist fas accurrens Iocum sibi opportunissimam offendit; & fructus interpretationi respondet. Curi Ofitatem nocentem heic mihi, si potes, inveni aue causam prorsus ab effectu absonam .
aut in interpretante stotilitatem , immo propriam aliqαam ominis faciem. Compertum habemus, Deum veIle nos omnes sal vos sac re , ipsumque adeo quorumdam salutem conversionemve curare , ut eos non internis tantum externisque stimulis, sed patentibus prindigiis ad se rapiat. vim quoque adhibuit Sau Io spiranti minas die aedem in Discipulos Domini . Alios etiam ad Episcopatum , ad Eremum , ad Monasteria , ad bonam denique frugem hujiismodi
arte solicitavit, quorum exempla fi eon gerere huc velimus, facile abuteremur Lectorum patientia. Ipse Augustinus memorat hoc lo- eo Sancto Antonio Anachoreta: smhlia contigisse. Quapropter etsi Ne tam aperta quidem sit plerumque vox caeli in hisce circumstantiis, attamen pie sapienterque ii perpetuo faciunt, qui ita Omnes eventus interpretantur, ut sibi permadeant, se per illas divinitus a peccato revocari, & ad justitiae amorem impelli. Tantum proinde abest ,
ut supertatione labora rhi, quod Augustinus egit, ut contra e m- mendandus sit, quod e voce, si ita etiam vis, omnino fortuita, Oc- ea sit Onem arripuerit instituendae vitae Christianae. Λtque utinam Augustinum in pari casu imitarentur ecelo obseque atem, quicumque
eum imitantur contra caelum peccantem .
uxid mibi est ergo cum hominibus, ut audiant Confessiones meas, &C. Sunt verba Augustini Lib. Io. Cap. 3. Confess. Aniam hine sumit Phe reponus carpendi Augusit ini, quod Consessio reum Libros scripserit rSunt inui suspicentur Censoris verba sunt quum multa AUufino , ob
472쪽
IM RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. III. 4s 3
priorem vitam, ab adυersariis, quos non paucos habuit, obiicerentur ,
eum Co risiones hasce scripsisse, quasi Apologiam quamdam obliquiorem,
in qua fateretur, veluti apud Deum , quod negare non poιerat cetera υero praerermisieret, aut emolIiret, o quaecumque ad bonorem suum facerent,
quasi aliud uens exaggeraret. suae suspiciones , qvamυis forte iniquiores sunt, ex inusitata ramen a cuntur ratione , qua Augustivus eum Deo garrit, sique argutatηr, Rberoricoquefoco , quo pictae sunt bae Confessio-mes . Mirabar, si non & heic Rhetoricorum fucum Augustino Phe- reponus obiiceret; intercalaris quippe haec apud i IIum accusatio necesse est , sive opportuna , sive inopportuna , saepe recurrat. Sed quinam sunt isti, quos talia de Augustino suspicari Phereponus ait λ Ego Mem HIem alium novi praeter Erasmum , qui in Praefat. ad Libros Reis tractat.& Confessaliqua hujusmodi suspicionum semina injecit, inquiens, Augustinum tam diligenter in Confessionum Libris vitam omnem suam depinxisse , ut iniquior aliquis suspicaripossit, non prorsus
abfuisse humanum affectum seu φιλα- eu iam innem. At Erasis inus ipse, quamquam homo prurientis linguae, multus est in purgando Augustino ab illa accusatione, idque tam solide atque ex Knimo facit, ut laudatorem eximium , non vituperatorem Augustini s se heic praestet . Qixi na mergo sunt ii, quos non solum suspicari posse, uti Erasmus ajebat, sed revera nunc suspicari, Phere ponus faetetur, latere simul atque apparere ambiti rem Augustini in Conses.sonibus istis p Patiatur ergo Phere pontis , heic non aliorum, sed meas me quoque prodere suspiciones . Si Phere ponum excipias, nemo talia
de Augollimo est suspicatus , sive suspicatur. Rhetoricus iste eo lorest , quo invidiam Augustino conflare se posse putavit Phere pontis , simulque a se amoliri injustaecriminationis , malignique judicii invidiam. Nempe qui toties , atque iniquissime , Rhetori eam Augussini culpat, subinde religioni sibi non ducit, ejus Artis coloribus abuti ,
ut sanctissimum & elarissimum virum infamia oneret. Habemus ipsos Consessionum Libros. Huc volo snceros judices . Ego vero Mihil dubito , quin cordatus quisque sentiat ac sateatur , onge nimium abesse Augustinum eo in opere ab inanis gloriae sti , atque ab amore sui. Immo paucos mihi ostendas Libros, quibus in
amorem Dei vehementius excitentur legentium animi atque affectus.
Ad haec passim , & minime conquisita modestia , S germana humi. Iitas, di servens pietas Scriptoris elucent, ut pium quemque simul aedificare soleant, & impios convertere ad Deum possint . Nulla auistem minus aequa , immo magis perfidiosa suspicio est , quam quae sibi fingit, Augustinum conscribere ista voluisse, partim ut nonnullis ,
quae sibi obiiciebantur,enarratis,cetera aut pra termitteret, aut emolin
Iiret , & partim ut quaecumque ad honorem suum facerent, quasi aliud agen , exaggeraret. Necesse est enim , qui ita suspicatur, ju-
473쪽
dicium totius antiquitatis de Augustini pietate damnet, & oculos omnium rideat, qui in ejus Libris Scriptorem sanctissimum, di pietate nulli secundum , adhuc inveniunt. Deo, non hominibus, loquitur pius ille vir in Consessionibus; Deo, inquam, ut Erasmi verisba describam , confii ιeIur, cui menIiri nec pium est, nec tutum . Ergo Au-vustinus, si suspicionem Phere ponianam ausculta mus , credidit, se Deum a que homines decipere posse Consessionibus illis . Horret an iis mus talia cogitare de tanto viro , S de Libris iis, qui contrarium omismino sonant. Sed ipse quoque Phere ponus iniquitatem suspicionis istius tamdem agnovit S consessus est; nam postquam temperare sibi non potuit, quin adderet ut e nullos s quinam quaeso p qui imaeniem , religionis specio rotioni, heic videre se putant; subdit tamen ,
hosce homines ex eorum numero esse, qui sunt proniores ad mnle judicandum di nimiam indulgentiam potius , quam nimiam severitatem , heic esse adhibendam . Quo verborum lenocinio , fucoque Rhetorico quid aliud vult Pheleponus , quam uno eodemque tempore calumniari , ct calore Miatorem parum intentis oculis subducere λNunc auit m repetendum est , ingeniis malevolis , ct affectu occaecatis nihil aeque facile occurrere , quam Omnia adversarior iam ducta di ficta in deteriorem partem accipere, & denigrare, & ridenda exishibete. Quantum id absit a Cbrisiana Carirare , a Uitia , atque a
legibus permanae Criticae, nemo probus atque eruditus est , qui none velligio intelligat. At id Phere ponus ignoret, non quaeram certe se heic ignarum hujus d Cctrinae apertissime prodit. Et quod magis mirere , in hoc eodem loco Phere pontis , Magistrum Evangelii agens, meminisse nos jubet, in Evangelio, ejusque audiore Christo ,
quaerendam esse υiυendi normam , non in hominibus. Utique optimis suis praeceptis pessime homo isse utitur , qui tot calumniosis suspicionibus , tantoque livore famam Λugustini aggreditur, judiciumque ceterorum hominum despiciens, in eodem sacinora dc vitia aut praeis termissa, aut emollita fingit, di hanc ipsam , aliasque accusationes sub alieno nomine perquam subdole proponit. Neque accusationi bus contentiis, sannas, derisionemque adjungit, inquiens, Augustinum inini IaIo modo gurrire cum Deo , atque argνtari. Sed ab hujusmodi ingeniis caveant sibi Job , David, ceterique Prophetae; non enim video quid impedire id genus homines amplius possit, quominus di iis divinis Scriptoribus cum Deo differentibus insultent , aut exemplo sint aliis, ut insultent , quando sibi jam licitum censent irridere Augustinum tam piis affectibus cum Deo colloque nistem . Ego multa huc pro Augustino arii re possiem ,' sed tantummodo rogabo Phere num ipsum , ut Christiano pacatoque animo Ieingat, quidquid idem Augustinus ad alios calumniatores obtrectatore taque suos respondit variis in locis, sed potissivinum Enarr. 3. in Ps. 36.α Dissiligod by Coral
474쪽
IM RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. III. 4ss
Lib. 3 contra Epistolas Petiliani. Nisi enim tum incipiat & minus
amare semetipsum , di magis revereri pietatem ac modestiam Augustini , aut unus ipse sapere dicendus erit, aut de illius ingenio erit
Levissima tamen videantur hactenus memorata , si cum iis eon se, rantur, quae Criticus iste habet ad Cap. 32. Lib. Io. Consess. Mira. tur pag. 76. Animadvers. in Augustino in mentem non venisse , fore ut Donatistae, Manicbaei, aliique ejus adυersarii dicerent, eum non dispIicere sibi, qui tamdiu non tam apud Deum , quam apud bomines, de se suis loquatur ' S dum graυia peccata , quae negari non poteranι, aut minutiora ambitiose prosequitur , laudes fuas interea minime omittis. Miis Tatur etiam, eum veritum non esse, ne iidem auυersarii bele desidera. renI confessiones eorum, quae Baptismam ejus sequuta Junt, o quae in ejus vita babentur. Tum laxatis habenis acrius urget Augustini famam , inquiens, malignos homines facile dicere potuisse, non esse mirum , si Arti Rhetoricae inter pueros venditandae valedixerit, ut majorem utilitatem , amplioresque honores in Ecelesiasticis muneribus sibi quaereret, & ambitioni suae , atque impotenti cupiditati inserviret. Fuisse etiam, cur a Deo veniam peteret, quod sacras Scripturas interpretari sit aggressus , & tor volumina de iis scribere, quum necesIariis subsidiis careret . Quod si paupertatem , aliasque virtutes Augustini quisquam memorasset, iidem dixissent , partim simulatas fuisse, partim satias ; ipsumque Λugullinum iis artibus ad summam irrepsisse potentiam , quibus alii illustres utuntur. Et haec quidem maligni illi homines dixissent , aut dicere potuissent ; nam quod est ad Phere ponum , quamquam is accusationes hasce proponat , teterrimisque coloribus pingat , atque amplissimo sermone prosequatur , non iis tamen fidem habet. Ad me quidem quod attinet postrema sunt Phere poni verba , ut non sum credulus ejusmodi criminationibus ; sic non disteor me defensiones Augustini bisce de rebus, libenter Iedi urum fuisse .
Modestiam hominis hujus erunt sorte qui mirentur; ego Rhe. toricam potius , illiusque artificia . Sed libentius quoque, quam Phe. reponus, legerem fateor, qu et haec adeo ingeniosa oratio a maledicentiae, di quidem impudentis, culpa excusari , atque defendi pos-st. Nisi nos cucurbitas ille velit, sciat nos probe intelligere, Phe- reponum eum esse , qui heic alienis verbis Augustinum acerbissime Criminatur, atqne etiam tacite significat, nihil magis sibi cordi esse, quam jure vel injuria , opportunis atque inopportunis locis, di cum propriae etiam famae periculo direxare nomen ac libros sanctissimi hujus di incomparabilis viri. Uerum quis hominem serat tam iniquis armis insidiantem Augustino λ Si ex ejus sententia maligni tantum homines haec dicere potuissent, quo nomine ipsum compellabimus,
475쪽
qui has accusationes & revera struxit , dc callide proponit, atque inculcat λRem tamen ipsam levi brachio attingamus. Quae heic Augustino opponuntur, objicere potuissent Manichaei , Donatistae aliique, ejus adversarii , si Phere pono credimus . Potuissent , puto ; nam quid odium & ira comministi, di eructare non possunt δ Non tamen
Objecerunt, quamquam irati, quamquam in Augustini vitam, n dum famam suriose animati, quamquam aliis in ipsum accusationiis bus usi. Cur tanta in iis temperantia, atque modestia λ Non alia sane de causa, quam quod Haereticis iis in mentem venire non potuit, criminationibus ejusmodi speciem aliquam veri subesse . Et cur desiderarem ab Augustiao confessonem eorum , quae post ejus baptismum sequuta fuat, quando nihil audire poterant, quod in confitentis gloriam non concessisset y Novus campos carpendi Augustini Phere pono sese aperuisset, si ea quoque facta , quae certe laude non caruissent , prosequutus sui sset Augustinus. Sed ab aliis sese discat jam Phereia ponus. Multis criminibus objectis Augustinum Petilianus Donatista etiam iuvaserat. Ad eum palam haec inter cetera vir piissi,nus respondebat Lib. 3. Cap. 2. contra Lit. Petil. yam quod sequitur , etsi mihi non audeo coaptare ut dicam: NibiI enim mihi conscius sum : fidenter tamen in conspedita Dei dico, nibit eorum , quibus Petilianus Iempus Uitae meae , posteaquam in Cbristo baptizatus sum, criminatus est, mibi conscius sum ,
dcc. Infra idem repetit Cap. IO. dc in suae innocentiae testimonium fidenter appellat quoscumque suae vitas conscios habere poterat. Dercmpore , air, vitae mea, quod est post Baptismum , vobis quicumque merinis , super Iuo loquor ex eis, quae nota esse bominibus possunt. Hi υero ,
quι me non raserunt, non ita iniqui esse debent in me, ut magis de me ere, dant Petiliana, quam vobis.
Quod est ad accusationem Augustini Scripturas sacras interpretantis, respondebimus in Ba , uno quippe imi totum Sanctorum Patrum chorum, & universa antiquitatis ingenia, Phereponus nostes heic ferit . Quum vero ille, sive maligni nescio qui homines Phereponi ore loquentes, nil mirum esse dicunt , Augustinum valedixisse exiguis Rhetoricae Scholae emolumentis, ut in Ecclesia, hoc est in
ampliore theatro , uberiorique cum fructu Artem ipsam exerceret, suaeque ambitioni lora felicius laxarete superfluum puto calumniat S maledicentiae notas in ista accusatione conquirere, quippe id in Omnium Oculos in eurrere mihi videtur. Diceres, mirabili ingenio Augustini expellendae iam ii defuturam fuisse rationem, nisi ad Ecclesiastica monia sibi aditum aperui mei. Nemo est tam parum in Atlgustini vita versatas, qui nesciat, quam Ionge vir ille piissimus abierit a pravis hisce affectibus , & ctat magisterii Mediolanensis onus abjecerie. Repetita autem Africa nihil ille antiquius habuit , quam
476쪽
iN RELIGIONIS NEGOTIO LIB. III. s
seculares curas, atque omne honorum genus effugere. Suis faculta
tibus in pauperes distributis Monasticam vitam amplexus est, jejunus, orationibus , bonisque operibus vacans , donec post exactum triennium in eo sanctissimo vitae instituto, invitus, & nihil tale cogitans ad gradum Presbyteri ab universo Populo raptus fuit. Episeopatus sarcinam reluctans deinde suscepit; quo in munere quamdiu vixit, eam sanctitatem morum, fugam divitiarum , continentiam, humilitatem, Zelum , aliasque virtutes in se conjunxit , ut facile mirari debeas, dissicile vero possis imitari. Sed vide, quei se ab adeo evidenti luce Phere ponus expediat. Ea,
inquit, maligni bomines dixissent, partim simalationem esse , partim satis esse diυitem , qui baberet, quod aliis largireturi, &c. Malignos uti inque ac effrontes esse necesse est, qui talia blaterant, & quicumque alius non solum ista in Augustinum confingere non erubescit , sed etiam placido animo tantam veritatis injuriam proferre sustinet. Cedo tabulas, testes, argumenta, quibus accusationem hanc fulcias. Ciceronis verba sunt in orat. pro M. Coelio: Alixd est maledicere, aIiud
accusare . Accusatio crimen desiderat, rem ut definiat , hominem ut noIst, argumento probet, teste confirmet. Heic certe nihil habent, qu o maligni criminationem confirment immo innumera sunt nobis, quae accusatoribus os obstruant. Et illud in primis certum est, simulatorem virtutis, non eo pietatis, humilitatis , ac veritatis affectu scripturum
fuisse, quae ubique legimus in Augustini Libris , neque facturum,quae ab Augustino facta suisse dubitat nemo. Sed , ut vetus verbum habet:
Nil probat ealumniator, eriminatur omnia. Interest autem hominum omnium non serre ludibrium tale veritatis, d alienae famae ; quotus enim quisque in posterum erit bonus, Pius, achonestus, quem deinjicere de loco , di execrationi quorumcumque exponere non valeas , si hyprocrisim ac simulationem virtutis, quando aliud non occurrit,
objicere di promtum sit, di non illaudabile λ Attamen habet heie Au
gustinus, quo se consoletur , exemplum videlicet divini Servatoris nostri, quem paribus calumniis excipiebant olim Pharisei. Quale vero exemplum habituri sint hujusmodi Censores, quo se defendanta crimine Sycophantiae, videant ipsi. Ego non video. Neque parum lepida est Phere poni exceptio contra Λugustini paupertatem . Satis druitem fuilfe , inquit , qui baberet, quod aliis Iargiretur inde tantum sibi sumeret,quantum υellet . Honestissimae & Christianae paupertatis idea caret , qui haec scribit. Dives ille profecto dicendus est , Christi sectator , qui, ut Μ inutii verbis utar , non eget, qui non inbiat alieno, qui Deo dives est . Hic , inquam , dives germanam in se paupertatem fovet; nam non opum desectus , sed animus pauperem iacit. Homo videlicet nihil cupiens, necessariis tantum contentus, di parcus sibi , di in egenos effusus, ec pro Christo nihil proprium possi-
477쪽
pollidens : ille vere est pauper . Et mirum est, quei Phere ponus , ab aliis Novatoribus discedens , non solum non damnat mendicitatem Nonasticam , sed eamdem quoque ta Iem exigit, ut nihil habeat pau-rer Evangeli cirs, quod aliis pauperibus distribuat. Qita si non habuerit Christus , non habuerint Apostoli , quae sibi ad victum atque vestitum necessaria forent, & quae egenis identidem dispensarent. Episcopum vero in primis hospitalem Paulus desiderat: quod fieri nequit, si nihil ei supersit in alios distribuendum . Illud etiam constat, Episcopos , non Dominos , non possessores esse bonorum Ecesesiasticorum , sed ministros, atque oeconomos , eorumque Caritati potissimum commendatam esse pauperum curam. Gloria Episcopi est, pauperum inopiae proυidere,inquit Sanctus Hieronymus ad Nepotian.de Uita Cler. Qua ergo ratione Phereponus dc paupertatis gloria Augustinum spoliat, eumque non patitur aliquid la abere , quo hospitalem se praebeat , di aliorum indigentiae succurrat λ Minus autem excusandus iIle mihi videtur , dum di legere potuerit, &falsi arguere non potuerit, quae de Monastico Augustini instituto , vel post Episcopatum servato , scribit eruditissimus ille Monachus Benedicti nus e Congregatione Sancti Mauri , cui debemus novissimam di accuratissimam Vitam Augustini. Liceat mihi pauca quaedam describere , quae ille ex variis documentis collecta habet. Lib. 3. Cap. 2. s 8. Quum Augustinus in Episcopii domo secum Clericos suos baberet, cum iijdem formam
primorum Chrsianorum Hierosobmis degentium, quibus erant omnia Pommunia, nibit propriκm, quantum poterat, sectabatur. In illius societate nulli licebaι suum aliquid dicere , sed omnia omnibus erant communia ' quo ἔ- quot in eam admittebantur , bane sibi legem sciebant impositam , Sc. Sicomaees Clerici eum eo pauperes erant , simul praestolantes misericordiam
Dei ex reditibus posset ionum Ecclesiae ' υel ex oblationibus fidelium , quae singulis pro cujusque indigentia distribuebantur . Lege reliqua , uti ocCap. seq. q. tibique palam fiet, quantum alienus ab omni cupiditate Λugustinus foret , di quam praeter jus , quamque inopportune Phere ponus virtutes illius suspectas heic facere velit .
Pergit Censor gnaviter quaerere, ubicumque potest , Augustini crimina, & ubi non invenit, liberaliter ipse sonaniat , ac facit. In
Animadvers. ad Lib. I. Cap. II. de ordine pag. ψ78. vellet ille nunc exstaret opusculuna Theodori de origine natura mundi. Cur natumst Phere pono tale desiderium , divinent quaeso eruditi. Omnia Puto excogitabunt; sed germanam sortasse causam non attingent , quam tamen sincertis me nobis Censor exponit. Ex eo enim , inquit , inrcl-
Ilere Iiceret, an bete ei adialetur quod sane suspicor Augustiηus , pro more seculi sui, qκο, si umquam alias, immodicae laudes in usu vulgari
fuere . votum profecto dignum tali Critico, ut si non aliunde certi, nimiumque certi essemus de illius odio atque livore contra Augustinum a Digiti od by Corale
478쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. III. 4s 9
num, iaci Ie vel ex hoc vestigio intelligere possemus. Et quaenam tamiadem sunt,quae heic Phere pono suspicionem adulationis ingesserest De Theodoro haec scribit Augustinus: Vir-ingenio, S eloquentia,'ipsis insignibus , muneribi sque fortunae , S quod ante omnia est , mente praestanis rismus Theodorus , id agit, ut j nunc , ct apud posteros , nullum genus
hominum de literis nostrorum temporum jure conqueratur. Dic, Obsecro ,
quid heic seriat Lectorem vel delicatissimum λ Etiamsi incomparabili ingenio, studioque literarum non excelluisset Theodorus ille , nihil.
ominus ea est ipsi ab Augustino tributa laas, ut neque laudatorem poeis nitere, neque laudat O pDdorem incutere deberet. Ad haec non alius est
1ic Theodorus , quam Fl. Manlius Theodorus, qui a Claudiano , di Symmacho summis extollitur laudibus , & eloquentiae potissimum ac eruditionis gloria commendatur. Memorat ipse Phere ponus Dissertationem Rubenit de vita istius Theodori, quo ex libello elucet, quantus vir , quantusque Philosophus ille fuerit Sed praeeipue legendus est eiusdem insignis Panegyricus inter Claudiani Carmina. Attamen ne quid heic dissimulem, illustrem egomet auctorem Phe- repono indicare volo, hujusmodi suspicioni faventem. Is Augustinus appellatur, Episcopus Hipponensis , cujus verba sunt Lib. I. Cap. E.
Retrach. Diislicet autem illie id est in Libro de .rita beata , quod ManIio Theodoro , ad quem Librum ipsum scripsi , quamυis do io re
Christiano υiro , pIus tribui, gnam deberem. Sed hinc volo Phere po-nus ipse discat, num pronus ad assentandum soret Augustinus ,&an parum rigidus sui ipsius censor esset, quando ne heic quidem sibi ignoscit. AEqui autem ac honesti Critici erat, ex hac potius retractatione capere consilium laudandi Augustini , quam ex elogio illo occasio. nem arripere vituperandi. Quamquam quid dico p Ita me Deus amet, elogium illud retractandum Λugustino non erae, quum tale sit , ut lividis tantummodo hominibus assentatorius videri possit . Et reapse ab Augustino improbatum minime Diit. Ret r. istationum verba eadunt super Librum de Vita beata inscriptum ipsi Theodoro, non super elogium Theodori in Lib. 2 de Ordine insertum . Deinde nihil aliud emendare in animum induxit Augustinus , quam quaedam in Praefatione ad eum Librum de Vita beata non satis graviter dicta, quae cum delicata pietate non bene componi posse putabat: cujusmodi tanto Ad id, quod desidero hoc est ad obtinendam vitam beatam in te unam inis tueor , teque aptissimum semper admiror , &c. Accipe, cujus nodi auxilium
abs re certus expectem Eadem repetit infra,in litiens: Obsecro te per viris tutem tuam. per bumanitatem, per animarum inter se vinculum, atque commercium , νι dexIeram porrigas. Hoc autem ed, ut me ames, re a me υicissim te amari credar, earumque baberi. Quod si impetraυero, ad ipsam Maram vitam, cui te jam haerere praesumo , parυo conatu fac ili ne accedam Ea quae Augustino Librum illum emendaturo non amplius serenda video
479쪽
bantur . Nam ad ingenium , ac eruditionem Theodori quod attinet, nihil in eo Libro Augustiolis habet, quod spongia indigeat , quum dii ii R etractationibus ipsum Theodorum doctum Christianum virum
appellare pergat . Eademque de causa in retractandis Libris de ordiis ne obelo nullo confixit Augustinus memoratum e Iogium Theodori, confixurus, si per illud veritatem laesam animadvertisset . Praestare tamen nolim , placitura haec esse Phere pono , quando ne
i psi quidem Retractationum Libri ab eo gratiam iniere. Pag. 68 . Α iis madv. ad Lib. 2. Cap. 29 de Genesi , Locos , inquit, Lib. 3. de Lib.
Arb. indictos praetermisit Angustinus , dum alios , qui multo minus torqueis ri poterant, explicat. sua in re an ars aliqua fuerit, judicent alii. Canis
Eorem quidem fue modestiam prae se ferκnt Retractationes ; sed debent inis
genue fieri, retra latis, quaecumque falsa putantur , non paucis quibusdam exigui momenti, relictis gravioribus , ne forte adversarii objiciaηi se milia sentire. Sed Augustini animum noυerat Deus. Tria contingere heic potuere. Primum est, falsa in Augustini Libris ea non esse , quae nunc salsa Phere pono videntur. Proximum est, etiamsi Ueritati ea
adversentur, Augustinum tamen id nequaquam animadvertisse. Tertium denique, animadvertisse quidem , sed noluisse retractare , atque corrigere . Catholicorum sententia est , Augustinum in doctrina de Iibero Arbitrio nequaquam aberrasse sed quando Censori nostro, non secus ac Pelagianis tum antiquis, tum recentibus , aliter visum est , nos in iis infelicitatem ac tenebras ingenii misereamur, perversam voluntatem non facile accusemus. Errant nimirum , sed se errore duci non putant. Catholicos contra in errore versari sibi persuadent Pelagiani; sed & i psi nos contra votum nostrum caecutire intelligant. Nam di luis
stitia & Caritas poscunt , ut in iis similibusque quissionibus contra animi sententiam a veritate deflexisse putetur , quisquis deflectit, nisi
aliter credere nos iubeant contraria argumenta . Atque ita sane de
Rugustino credendum , ii etiam fateantur, quibus Augustini doctrina quaelibet nondum probatur. Nam quis in animum inducat, usque adeo despuisse , & a rationis , atque conseientiae legibus descivisse Augustinum, ut sciens prudens erraverit , erroresque in Religione turpissimos ac perniciosissimos agnoverit quidem , sed venditare perrexerit λ Necesse plane foret , virum excogitare basilice impostorem,
ac postremae iniquitatis reum .
Et tamen , si quid intelligimus, non alio collineant Phere poni tela, quam ut Augustinum nobis exhibeant hominum nequiis mum . Callidissime nempe dubitare Censor nos vult, an ars aliqua in Augustinianis Retractationibus fuerit; ingenuitatem ibi desiderat: oc Augustini animum ita in medio relinquit , ut suspicari possimus , num Ueritatis amore , an consito illudendi orbis , stetractationes scripserit, videlicet ut solis exigui momenti erroribus dispunctis, eam fm.
480쪽
N RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. In. 46r
eeritatis famam sibi pararet , quae fidem postea apud praesentes ac posteros conciliaret gravissimis erroribus intactis, sibique probe per spe. ctis, Equidem non dubito, quin atrocitatem suspicionis, sive ea Iu- inniae istius , quisque intelligat, simu Ique miretur , quei Batavo, seu HeIvetio homini tanta adversus Augustinum confidentia esse potuerit , ubi non de opinionibus, sed de interno Λugustini animo res agiis tur . Quas enim Criticas leges heic pro se Phere ponus laudet, contra
clamantibus cunctis Iustitiae, Caritatis, di Honestatis legibus p Quae
argumenta adhibere potest, ut crimine temeritatis atque improbitatis sese absolvat λ Neque vero tam sui, atque Dialecticae oblitum i pissum reor , ut ideo Augustinum fraude hac usum fuisse argumentetur, quia mi is potuit. Nullum crimen esset , cujus dc ego reum facere Phere ponum , di quemcumque alium deinceps non possem , si vim tillam habere deberet iniqua adeo argumentandi ratio . Conscientiae ergo suae Phere ponus consulat , redeatque illuc , ut tantummodo dicat, errasse Augustinum . Errabit vel sic quidem talia affirmansaeeusator , mea re omnium Catholicorum sententia ; sed infamiam saltem evadet , quam nunc inurere dum vult Λugustino, nescio quei
declinare ipse jam possit. , 'Auctor est Augustinus in Epist. I. olim iO.quae est ad Hieronymum,
Episcopum quemdam, quod utens Hieronymiana sacrorum Codi cum interpretatione dictionem unam aliter exposuisset, quam antiquus mos haberet, ingentes excitasse turbas in populo, ita ut coactiu emum fuerit υetat mendositatem corrigere , volens post magηum periculum non remanere fine plebe . Insurgit heie phe reponus , di inquit pag. 9 I.
Mala sane fuisset Afra plebs , quae tantilla de ea a Discopum suum deserere parata fuit; sed υidetur esse , ut probe olfecit Hierondimus , fabella Punica , qua hominem terrere υoIvit Hipponensis Episcopus. Equidem in istam controversiam aegre me rapi sentio, quam non ita diri. mere Pro uno possum , ut alterum simul non arguam dc culpem . t in inmo liceat mihi dicere, aliquid habeo , quod illic tam in Hieronymo, quam in Augustino desiderem , sive statum controversiae spectem, si inve modum. Attamen quod est ad narrationem Augustini de Episcopo illo in discrimen adducto ob interpretationem Hieronymi , nihil me solicitat , quod ipse Hieronymus ad Augustinum ea de re scribens, inquit :.Hujuscemodi in EpistoIa tua texis fabulam: Quidam frater u ser Coepiscopus, &c. Novimus Hieronymi viri alioquin sanctissimi stylum aculeatum , stylum irarum plenum , ae potissimum dum sibi pugnat. Quid mirum , si irato serventique viro excidit , hujusmodi exceptione se suosque Libros, & utilem certe laborem tueri Cordatus nemo propterea credat, Augustinum fabellae atque imposturae tam gravis in Hieronymi caput auctorem . Quod vero tolerandum fuit in Hieronymo aegre serente,optimum consilium suum pessime acceptum