장음표시 사용
91쪽
in Theologieis inanem putet esse vim , ct auctoritatem Antiquitatis ,
non laeus ac si de Philosophicis ageretur . Telum hoc omnium conis sensu acutissimum est, sed tantummodo in Catholicorum manibus vim suam exercet. Multo minus suit , cur Phereponus Augustino non adsentiretur, pronuntianti , Christum verustate roborasse Religionem . Tuebatur Augustinus adversiis Haereticos veritatem ejusdem doctrinae ejusdemque Ecclesiae , quam di nos commendamus, di pro viribus tuemur, hoc est, agebat contra illorum Christianorum genus, qui novitatem cum originis, tum doctrinae, di Ecclesiae praeferentes, ab Antiis nitate,Catholicam Ecclesiam atque doctrinam roborante, vincuntur. ropterea de Christo, inquit: Uetustate roboravit Religionem, quam no. DI.m Haereticorκm inepνisma multas fraudibus agens , sed nee gentium
quidem veternosus error υiesenιer a ersans, aliqua ex parte conis teret.
Agnoscit hoe Phere ponus , di tamen dicere pergit : Sed Augustinoesam modum erat talibus argumentis uti tae reticos ae Sebismaticos,quibisssassim mυitatem , ct paucitatem exprobrat, quas otim brisianis expro-raυerant Ethnici. Utrum a Vetustate petitum argumentum vim haheat in Haereticos, ac Novatores , jam vidimux. Λt nescio cur helet producendos sibi putet Et lanicos, eorumque exemplum Augustino
objiciat. Si par fuisset Gentilium, di Christianorum causa , hoc est, si rationibus utrinque pugnatum aeque suisset , & Christianis nullum
succurrisset evidens Veritatis argumentum , excusatione dignum
fuisset hominum judicium , si Christianae Religioni Ethnicam praetulisset, quam nimirum neque ulla grZvior adversae partis ratio vinceret, di contrα vetustas. ac amplitudo evidendi us commendarent, quam
Christi Fidem. Sed hine Miraculorum splendor, Prophetaram oracumla evidentissime completa, di sanctitas Legis Christianae ,. inde vero vel ipsi Ethnico,valgo facile noscenda , atque eruditis sere omnibus certe nota Religionis Idololatricae impietas ac insania , . tantum robo ris addebant radionibus Christianorum , tantum detrahebant Religioni Gentilium., ut ipsa novitas & paucitas Chrisianae gentix mini me obstare deberet, quin doctus quisque & indoctus ad castra Christianorum transiret. Quod autem est ad Cabholicox, & Haereticos , inter se pugnantes , utraque pars rationes , & Scripturas pro sua se tentia ad serebat. Rationibus certe Catholici praestabant. Uerum id negantibus adversariis , par videri multis potuisset catasa , α auceps. istius contentio is exitus , m si CathoIicorum rationes evidenter ju visset sententiarum vetustas, & Ecclesiae amplitudo . Iure ergo ad C tholicos inclinare debuit victoria I nam ibinentem Chri ui ,. verumque sensum Seripturarum melius ac certiis nouisse credendi erant , qta propius ad ipsum , ejusque Apostolos , antri itate accedebant. Quam. quam quid Phere ponus ait de novitate Christia mi Religionis prae v
austate Lxhnicae superstitionis 3 Ne hoc quidem habebam Gentiles,
92쪽
IN RELIGIONIS NEGOTI Οἰ LIB. I. 73
quo se Christianis in ea controversia praeserrent , immo hele etiam evidentissime vincebantur. Et prosecto ignorare non potuit ipsemet Phereponus, quod cuivis eruditorum patet: nempe Christianam Religionem eamdem cum Iudaica esse, & propterea ad fidamum usque contingere, & Religionibus reliquis antiquitate praeire. Quid in hanerem scripserint Clemens Alexandrinus, Eusebius Caesariensis , ipse Augustinus , aliique Sancti Patres, di recentiores non pauci, prae. omnium manibus est; & sat erit meminisse . Parum igitur opportuisne, parumque erudite Phere ponus hue adsertEthnicorum exemplum, ut jura vetustatis, hoc est, Catholicorum arma , retundat. Ceterum non heic tantum , sed & alibi Augustinum Phere ponus iris ridet objicientem paucitati Haereticorum Catholicae Ecclesiae amplitudinem . Non esse hoc Veritatis argumentum , ille monet; alioqui Ethnicorum multitudine considerata, Christiana Religio falsi convincetur. Et sane satendum est, ab Ethnicorum multitudine victos olim fuisse Christianos , di adhuc vinci . At nos in Ethnicos aliis eviis dentibus argumentis pugnamus , facimusque , ut frustra suam nobis amplitudinem objiciant, Quum vero controversia est inter Catholiis eos di Haereticos , dicimus validissimum semper fuisse , ae fore indi. eium veritatis, credentium multitudinem , cum aliis indiciis & argumentis conjunistam . Λb ipso Religionis sanctissimae exordio ad noli ratisque tempora insurrexere lupi rapaces , ct υiri Ioqueηtes perυersa , ut Apostolus praedixerat. Schismata etiam , & Haereses invaluere. Quaeristum est, utrum a Catholicis, an ab adversariis vera Christi Ecclesia, et doctrina staret. Ea autem perpetuo sententia sedit, non alibi stare, quam apud illos, qui Ecclesiae ix doctrinae antiquitatem , atque constantiam , multi rudine quoque, successione , & concordia credentium , probarent: quod de solis Catholicis diei olim potuit , & diei
adhuc potest . Propterea in Concilio Nicaeno statutum est, ut ea haberetur Ecclesia Dei vera , cui praeter alia signa nomen CarboIica, seu Uniυersalis, re conveniret. Quae appellatio non tune nata , sed Ecclesiae verae jam indita est vel ab ipsis Apostolorum successoribus,quum
rint Smyrnae i in Epistola de Martyrio Beati Polyearpi , dc Ignatius ' Martyr in Epistola ad Smyrnaeos. Sed quid haec ad veritarem λ iterum
inqui at aliquis. Primo, tum non hul Ia cum veteris, tum novi Testamenti oracula,
quibus palam fit , Christi Religionem praedicandam esse in omnes genis es, incipiendo ab Hierofobma , ct in omnem terram exiυisse Apostolorum sonum, o is fines orbis rema verba eorum. Haec autem non de salsa, sed de vera Christi Religione praedicta sant, & Prophetiam comprobavit effectus. Legitimum igitur verae Ecclesiae di orthodoxae doctrinae indicium esse debuit amplitudo Catholicae Ecclesiae cum ejus antiquita-Disiligod by Corale
93쪽
te, concordia opinionum , di successione Episcoporum conjuncta . Hujusmodi praerogativam ipsi verae Ecclesiae , veraeque doctrinae , &nequaquam Ecclesiis malignantium , & erroribus Haereticorum polis licitus est Christus. Secundo, quum longe lateque propagata fuerit sermana Christi Religio, atque in singulis terrae partibus , dissitisque rovinciis landatae fuerint innumerae Ecclesiae, quae ex Apostolorum praecepto noverant, nihil in Christi doctrina innovandum, & quod
traditum fuerat tenacissime servandum : ista amplitudo non custodiendae solum , sed etiam indicandae verae doctrinae aptissima fuit. Eleis nim fieri quidem potuit, ut una , aut plures etiam Ecclesiae errarent, violarentque illata novitate documenta Christi; fieri autem non potuit , quin proximae , atque innumerae aliae Ecclesiae , placu Ium istud animadverterent; quo deprehenso excogitari non potest, omnes Christianorum Ecclesias , & praesertim Episcopos sui muneris , veraeque Religionis oblitos, silere omnes di connivere voluisse. Et certe numis quam siluisse in hujusmodi casibus ex Historiis Ecclesiasticis exploratissimum est. Quare postulat ratio, ut tantae credentium continuatae
multitudini, & tot Eeelesiis saeri depositi custodibus , & antiquis, &coneordibus , potius adhibeatur fides , quam uni novatori, aut paucis ejus asseclis, heri & in angulo natis, &ex ingenio suo coeIestem doctriis nam interpretantibus, di nulla signa adserentibus, quibus probent , aut sese a Deo mitas, aut EceIesiam a recta opinione descivisse, aut novitiam Sectam suam paucitate quidem cedere, doctrinae vero sanita te Catholicis ante stare. En ergo,quid faciat ad Ueritatis demonstrati nem multitudo Catholicorum,& amplitudo Catholicae Ecclesiς,quum inter illam,& Haereticorum Sectas,de Veritate controversia agitat-
Meinἰanorum pestifera Haeresis. Deo nos qπaedam edocenti credend- , quamυis credenda superent eapιumbamani inteIIectus. Ingenii temeriatas quam hela impia. Loca Theologica , unde veritas Doctrinae Christianae peιenda . Traditionis auctoritas, ac necessitas in Gelasia Dei .
suibus principiis uitatur . Laus NeoIogiae Dogmaticae, o Peroti T. C. quem Pbereponus pluris facere debuit.
AMplissimum inquirendae veritatis ius , & Mentis humanae Iibi
do , jam accepit confinia . Primum & summum Ingeniorum Deis num divina Scriptura est . Alterum deinde Catholicae, seu verae E clesiae, vox&auctoritas. Heic orgo innitendum , si certi esse volumus de fide nostra , dc in Religione fortes , ac invicti stare.. Si enim Ecclesiam veram, si minime sallacem habemus, ct probamus, Omnes Haereticorum pestes debellabimus. Sin minus, nobis perpetuum cum
94쪽
1M RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. I. 7s
iisdem bellum erit, & nulla umquam utrinque victoria. Hos autem fines antiqui Haeretici, & proxime praeteritis seculis Novatores superis gressi sunt. Quare aditus est factus ad tot schismata , aut vulnera Ee-elesiae, uno potissimum Luthero claustra frangente . Neque mirum, quod pejora quotidie videat Haereticorum tellus , quodque ad impii Dsima tamdem Spinosillarum deliramenta deventum fuerit.Cujuscumisque Rationi infirmae ac judicio temerario apud illos derelicta e si veritatis causa, di a duobus seculis gloriosum sibi quisque ducit nova procudere, &ducem, non sectatorem esse . Inter eos autem , qui Christiani adhuc appellari gaudent, nemo in selicius, nemo scedius, nemo audacius impegit, quam Sociniani. Deum isti, ejusque Religionem humanae penitus subdidere Rationi, ut nihil amplius apud eos credatur , credendumve putetur, quod humanae Rationis captum superet. Hoc enim qualecumque est, ipsi rectae Rationi adversari aiunt, quasi hanc illaesam ceteri Christianorum non amarent . Λn ambitioso huic hominum gregi sit accensendus Phere ponus noster , uti suspicanis eur di putant non pauci: ipse videat. Illud exploratum est, nihil in ejus Libris sonare frequentius, quam ipsa met immodica Rationis encomia.
Huic non raro conqueritur, Catholicos, di ceteros Christianos valedicere , eamque Opprimere, ut divina Revelatio extollatur. In sentenistiam vero Socinianorum sensim concedere Calvinianos , dolemus quidem , sed nequaquam miramur. Etenim fatendum est , Socini scho-Iam, licet omnino detestandam, arctius di ingeniosius iisdem ipsis ins stere di superaedificare principiis, quae reliqui Haeretici , ct Calvinus
potissimum , statuerunt, tamquam fundamenta suarum Sectarum , suaeque ab Ecclesia Catholica desectionis. Et quum Calvinianis ceterisque Haereticis in oppugnando Socinianismo arma valida prorsus desint, unice a Catholicorum armamentario petenda ; quumque nul-Ia fortasse Haeresis dulcius quam ista blandiatur ambitioni Rationis humanae quid mirum,si despecto Ca I vino tamdem Socinus suscipitur pContra vero , qui aeque ac nos Sociniana commenta execrantur,m iis
rum est, si in eorum damnatione suam quoque non legunt. Mirum, si denique non intelligunt, quam necessaria sit, di quam aequitati di Christi verbis consona Catholicae Ecclesiae stabilitas , in fallibilitas di auctoritas,& quam improbanda Lutheri & Calvini conspiratio fuerit, quibus non alia umbratica causa fuit deficiendi a Catholicis,quam quae Socinum, Arminium,& tot alias sectarum sectas a Calvino, & Luthe-xo distraxit. Quod est ad Socinianos, ubi temeraria ipsorum Μethodus eligenda foret, brevi nullam Religionem haberemus Nam quae monis
stra Ingenio humano non placeant λ Quae revelata veritas nobis non
displiceat, si quidquid inconstantibus , variis di oppositis hominum ingeniis placet, aut displicet, verum falsum ve dicendum est λ Et quis tamdem certo statuat, ubi hominum Ratio erret, ubi sapiat, di quae
95쪽
sit recta , quae perversa Literarum sacrarum interpretatio λ Cur non poterunt novae quotidie procudi sectae, quarum quaelibet sibi Rati nem vendicet λ Cur non explodi quaedam e Scripturis Canonici sp Deis inde nihil intolerabilius est,quam nihil aliud velle Deo credere, quam quod ipsi intelligere possimus, Rationique, seu Ingenio nostro , acincommodatum sentiamus Repetere autem heic juvat, sub rectae Rationis nomine obtrudi saepe ab Haereticis vim,& captum,& ideas peculiares Ingenii sui. At Religio vera ab hominis Ingenio pendere non debet. Non enim ipsi eam fecimus, sed Deus eam fecit, Deus eam reis. velavit . Lieeat in Physicis sibi effingere systema aliquod . In Religione idem velle praestare, summae temeritatis est, immo insaniae. Itaque ea in primis desinit esse recta Ratio, quae in Religionis negotio , atque in divinorum Dogmatum interpretatione, nullis Ingenium frenis teneri patitur,& quae non intelligit, multa in Deo,& apud
Deum esse multa ab ipso potuisse di posse fieri; multa ipsum potuissedc posse velle, quae captum exsuperent humani intellectus corporeis tenebris obsiti. Hinc celeberrimus& acutissimus Philosophus carie sus id apprime statuebat, Deum ejusque opera non esse humano pede metienda. Fallebantur , qui Antipodas olim negarunt , quod animo concipere non possent, homines pedibus suis in nostros obversis ambulanistes.Stultus foret a nativitate caeeus,qui ideo colores rerum & magnetem esse negaret, quod eorum naturam ct aspectum mente assequi non
posset . Pariterque sit demens,qui in Hominis,aut mundi opificio quaedam inveniens, quae Rationi tuae aut superflua , aut in comm C da , aut. melius efformanda videantur , intelligere nesciat, & negare velit tantarum rerum effectricem divinam Sapientiam , & moderatricem Pro videntiam. omnium porro dementissimus sit, qui Deo aliquid de se , vel de sua voluntate, ac potentia revelanti, adjungere fidem nolit , eo quia revelata vulgaribus humani Intellectus id eis non satis respondeant i Ista demissis oculis adoranda sunt, non impia temeritate a Iicienda. Etenim Deus revelavit, Deus secit, Deus veracissimus , omnipotentissimus, cujus judicia , cujus mysteria, cujus facta, etiam-s incomprehensibilia interdum sint nobis, minus tamen vera, minusve sapienter facta non sunt. Hinc Augustinus Lib. 9. Cap. I. de Trinitatea jebat: De credendis nulla infidelitate dubitemus: de inteIIisendis nulla temeritate Urmemus. In illis auctoritas tenenda est , in bis veritas exquirenda. Egregie quoque scribebat Cassianus Lib. Cap. 6 de Incarn. Rπ-tionem dicti qmeris)Non reddo. Interim Deus hoc dixit. De hoe loquutus es mihi. Verbum illius summa raιio es. Remo Deo argumenta, removeo disputationem. Sola mibi ad credνlitatem suscit personia diceniis. Non licet ni ibi de fide dicti ambigere ,non licet deliberare .suid mihi quaerere, quomodo Uerumsit, quod Deus dixit,quum dubitare non debeam, qMiκυerum sit, quod Deas dixit In eamdem sententiam loquuntur alii Patres , Scrip Ore Ru eligod by Cc oste
96쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. I. 77
resque Christiani, cum antiquissimi, tum recentes . Et sane Christia. norum Fides secundum Λpostolum nihil aliud est, quam sperandarum substantia rerum , argumentum non apparentium ἰ θ υidemus nunc
per speculum in aesigmate , re per fidem ambulamus , non per speciem ;neque Fidei nostrae natura sine obscuritate constare potest . Quare , ut cum eodem Apostolo Ioquamur, dejicienda est omnis altitudo existollens se adversus scientiam Dei, dc in captivitatem redigendi sunt omnes intellectus in obsequium Christi . Iure autem stultos vocat idem Λpostolus I. ad Cor. I. Iudaeos&Graecos, quorum sapientiae fc Rationi minime consonare videbatur humilitas di mors Christi. Placuit Deo sunt ejus verba per stultitiam praedicationis salυos facere credentes. Quoxiam ct Iudaei signa petunt , ct Graeci sapientiam quasto
runt . Nos autem praedicamus Christum erucifixum , yuacis quidem scandalum , Gentibus autem fultitiam. Tum pergit tapientiam hujus mundi irridere , in cujus conspectu stultitia videbatur , quidquid apud Deum sapientia est . Quapropter illorum deploranda est audacia , qui eam reprobandi alicujus Christiani sive Catholici Dogmatis causam adferunt , quod Rationis, hoc est Ingenii sui, peculiaribus ideis non placeat. Eoque magis deploranda est , quod isti, ut trahant in sententiam suam divinas sententias , Scripturarum Canonicarum verba eludere, invertere, subvertere cogantur, reclamante eorumdem verborum perspicuitare , dc tot seculorum consensu , di tot Christianorum Ratione ; necesse enim est , quando eorum ingenium , di hypothesis conformari nescit sacris Literis, sacras Literas aliquo pacto accommodari ad illorum hypothesim, atque ingenium . Haec noverunt, qui in eorum scriptis versati sunt; simulque noverunt , antiquissimam Catholicae Ecclesiae sententiam ct consuetudinem Socino adversari , uti ex Auctoribus vetustissimis patet, atque in primis ex antiquo riptore expositionis Fidei, quae Iustino Martyri tribuitur , ubi inquit, divina.
rum rerum notitiam , summo studio indagandam esse ἱ quum aurem eam prae imbeciIIitate minus Hsequi porerimus , υexerari eam nos oportero , ut comprehensione majorem , ne evacuetur fides nostra . Quod si eo redit quaestio, ut perspiciatur, revelata ne fuerint, an secus , Ecclesiae Catholicae Dogmata , alioqui credenda , etiamsi humanae Rainlionis captum excedam: tu responde , id certo atque indubitanter
perspici non polle per unum Ingenium nostrum , ut vidimus & rein liquum propterea esse , ut Ecclesiae Traditio , ct Auctoritas in consilium adhibeantur , quibus tamdem acquiescendum , non solum prudentia , sed etiam necessitas monet. Nunc autem progrediendum est I adhuc enim Christianae veritatis investigatori quaerere fas , immo necessiim est , quae dc qualia sint Ecclesiae verae Dogmata , & unde certo si ut ediscenda . Qita in re mul.
97쪽
tos ex antiquis atque etiam recentibus Haereticis sua fefellit opinio
Minime dubitabant ii, quin Ecclesiae Traditio & Auctoritas suspieienda foret, eique in controversiis concedendum . Sed ipsam Tradi. tionem sibi militare arbitrati, confidenter promebant, pertinaciter tuebantur doctrinam , quae tamen ipsius Ecclesiae Traditioni ad verissabatur. Inter ipsos CathoIicos praeteritis temporibus fuere nonnulisti di utinam adhuc nemo esset, aut nemo in posterum esset futurus
qui sententias quasdam absurdas venditarunt, quod eas putarent cum EccIesiae verae lententia consentire , aut saltem ab ipsa non esse alienas . Igitur tum ut veritas certo contingatur, tum ut errores evitenis
tur, noscenda sunt loca , unde CathoIica Dogmata haurire liceat,& quibus probare aut confirmare, adversaque re se Ilere possimus; noscendi sunt quoque atri fines, uItra quos Ingenio humano vagari aut nefas, aut pericu Iosum est. Praeter divinas Scripturas , & Traditionem , Contilia sacra, oc praesertim Oecumenica , Romanorum Pontificum Epistolae & Decreta , Sanctorum Patrum Libri, probatae veterum Historiae , Theo Iogorum , aliorumque orthodoxorum striis pia, sunt ii sontes, & Ioea , unde EccIesiae Catholicae Doctrina est haurienda. Et i st is quoque addere iuvat Rationem humanam ,& Αuctoritatem Philosophorum , modo nemo sibi persuadeat , sine rati
ne eonsulencla esse , di sine ratione vim habere inter Catholicos prio-Ta Ioca. Verum tot fontes promiscue non sunt accipiendi non enim pariis auctoritas est, neque eadem habenda est fides. Primo quod attinet ad sacra Catholicorum Concilia, ex institutione divina certam Orthodoxae doctrinae Tidem faciunt . Genera Ita quidem, modo Iegitima sint; ProvinciaIta vero & Episcopalia , modo ab universa E clesia probatae fuerint eorum de fide definitiones . Secunsi j certi quoque Iudices Catho Iicae doctrinae sunt Romani Pontifices. Tertio, nulli revera ex iis, quos Sanctos Patres appet Iamus , ex institutione divina auctoritas est certo statuendae atque instar iudicis proponendae Catholicae doctrinae . Communis autem Patrum consensus. ita exponendis sacrae Scriptu rae dogmatis certissimum nobis veritatis argumentum praestat, eo quod Ecclesiae universae , quae errare a Deo nota sinitur, sententiam nobis exhibeat. Reliqui itidem sontes probabilia quidem praestabunt , sed non firma &inconcussa argumenta oAtque haee eerta sunt apud CathoIicoso Protestantes vero, eorum. que filii magnam in his litigandi segetem inveniunt. Reve Iatam quidem di seriptam in saeris Literis doctrinam se suscipere dicunt at improbant Traditiones , sive doctrinas a Christo atque Apostolis , ut nos contendimus, sine scripto per praedicationem traditas o Ecclesiam , Romanos Pontifices, Sanctos Patres errori obnoxios, & infidos veritatis testes appellant. Sed quid in tanto dissidio decernendum sir, facile aequi iudices animadvertent . Duae de Traditionibus institur possunt Disitigod by Corale
98쪽
1N RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. I. 79
possunt quaestiones. Prima est, utrum Apostoli aliquid ad Religionem Christianam pertinens vivi tantum voce, di sne scriptis, tradiderint; an vero omnia scriptis mandarint , quaecumque viva voee exemplo, aut alia ratione Praedicarunt. Λltera est , utrum sentenistiae illae, quae a Catholicis sub Traditionis nomine censentur ab Apostolis emanasse , eamdem vim atque auctoritatem habeant, si re ipsa traditae sunt, quae Apostolorum scriptis debetur. Posterior quaestio non a Christiani modo, sed etiam a cujuscumque hominis ingenio penitus aliena est , di incredibilem contendendi pruriginem lapit. Cur enim iisdem Apostolis Christi nomine scribentibus credamus , loquentibus non credamus λ Deinde quae ab Apostolis scripto manis data sunt, eadem antea ab ipsis viva tantum voce tradita fuisse conis stat , di pari obseqaio a Fideribus accepta . Priorem controversam nihilo plausibilius pertractant Haereti ei. Nemo est, qui fiesciat illustrem locum secundae EpistoIae ad Thessal. a. I . ubi Paulus ait: Tenere δrassitiones, quas resteepistis per sermonem, sis per Epistolam nostram. Celebris itidem est alter ex Epistola a. ad Tim. a. a. desum tu, , ubi haec leguntur: suae audisti a me per mulios restes, haec commenda fideIibus bominibus, qui idonei e nr ci alios Mee. H. Hinc saltem evidenter colligitur, eadem veneratione Apostoli tum doctrinam ab Ecclesia Dei suscipiendam ,i colendam , di servandam esse , sive scriptis, sive verbis tantum eam tradiderint . Verum etsi eadem evidentia non colligeretur, quae Apostolus voce tantum
praedicarat, scriptis Postmodum vel ab ipso, vel ab aliis Apostolis , non suisse cons gnata ; siquidem saltem constat, post Pauli obitum Iohannem Apostolum suos consecisse , aut evulgasse Libros: Atta. men solo Ecclesiae testimonio id exploratum fieri potest, di per ejus sententiam hujusmodi controversia dirimi. Nonne ex Ecclesiae uni. eo testimonio, ac traditione , cortissime noverunt ipsi quoque Haereistiei, quae scripta, ab Apostolis vel prosecta , vel probata sint, di quia nam legitimi, quinam adulterini sint foetus Apostolis adseripti λ Cur ergo Ecclesiae de Apostolorum scriptis testanti credamus, de reliquis
eorum documentis testanti non credamus y Ad haec inter ipsos Idaeis reticos plerique sententias nonnullas, aut ritus aliquot probant, alis rue tuentur, quos tamen sola Ecclesiae Catholicae traditio commenia at . Istorum igitur consessione Traditionibus Ecclesiasticis vener tio, non contemtus, debetur ἀ di ubi pateat alia dogmata , aliosve ritus ex vetustissima Traditione descendere , dc in Ecclesia Dei eo m-muni Christianorum consensu cςlebrata ac servata suisse, pervicax& injustus fuerit, qui non alia de causa repudiet, quam quod in Α--stolorum scriptis nulla de iis mentio occurrat. Iam vero quantum Scripturae divinae suffragio probetur , quamque Religioni orthodox necessaria sit Ecclesiae Λue oritas, pluribus perin Diqitigod by Corale
99쪽
sequuti sumus. At hinc etiam Traditionis necessitas dignoscitur. Ubi saeras Literas Ecclesia interpretatur , ubi dogmata explicat, & exei-eatas in Christiana Doctrina lites suo decreto componit : quid aliud illa praestat, quam interpretari, di exponere, quaecumque per Tradiistionem antea sibi innotuerant λ aut ex iis consequentia & necessario connexa colligere , aut repugnantia aperire λ Neque Ecclesia , neque aera Concilia quidquam novi statuunt , aut condunt in suis de dogmate Canonibus. Quod accepit a Majoribus Ecclesia , scilicet quod ab Apostolis eorumque successoribus ad nos usque permeavit, eorum que traditioni consentaneum est, hoc dumtaxat in suis sententiis E clesia prosere , ac profitetur . Quapropter quum de Paschatis celebrandi tempore disputatum est , Nicaeni Patres scripsere , ut habet Sanctus Athanas. de Synodis Arimini & Seleuciae, Tom. I. fere initio
Epi st. Visum est nobis , ct Spiritui sancto. Quum vero actum de Fidei
doctrina , Nonuntiarunt in hunc modum : Credit Ecclesia CathoIi ea; ut pateret , non sua ab eis decreta , sed Apostolorum documenta proamulgata fuisse . Proinde semper fuit Ecclesiae consuetudo , ut subis ortis in doctrina Chrissi quaestionibus Scripturas sacras , veterumque Christianorum , S Sanctorum Praesulum ac Patrum concordem Traditionem consuleret. Haec ad manum statim erat opponenda novitati Dogmatum , quam inferre conabantur Haeretici . Rationibus isti eontendebant , di loca etiam proserebant e sacris Codicibus in speeiem suae novitati faventia. Αt Ecclesia Catholica primo rationibus in sui tutelam agebat, tum suae sententiae& victoriae robur in eo collocabat, quod antiquissimam Traditionem a se stare evidentissime sentiebat, sibique perspectum erat, qui semper antea fuisset sensus
verBs Scripturarum sanctarum ad illam controversiam pertinens. Inis nititur autem hujusmodi consuetudo inconcussis quibusdam principiis , quae multis probare facillimum foret , sed indicare tantum
Primum est , Christum ApostoIos viva voce docuisse , aut iis reve-Iasse, quaecumque necessaria atque utilia in sancta Religione credenda serent, di agenda ad salutem; tum Apostolos ad eadem ubique viva voee praedicanda mi Os esse a christo , ec nonnullos ex iis atque ex
Distipulis vitam Christi & alia permulta scriptis consignasse . Qiiumque Apostoli ex Christi praecepto haec aliis traderent, ipsos liquido , ac di Iucide, & sne ambiguitate proposuisse doctrinam Christi , ita ut exempli causa , quum Verbum ipsi appellabant Deum , quum Spiri-
. tum sanctum nominabant, quum a Christo aiebant pronuntiata super pane quaedam verba : Auditores intelligerent , probeque perspicerent , quid iis nominibus, illoque dogmate significaretur . Secundum est, hanc doctrinam non paucis tantum hominibus , sed Oti terrarum orbi, atque innumeris Ecclesiis per Apostolos di Disci
100쪽
IM RELIGIONIS NEGOTIO. LIB. I. 8t'
rulos Christi, eorumque Succetares innotuisse; & Fide Ies in omni verbo ,& omni scientia salutari di vites fuisse factos , ut PauIus testa iatur; & Ecclesias potissimum Apostolieas, scilicet ab ipsis Apostolis lania datas , di diu praesentia Apostolorum cuIta sec instructas , hujusmodi
documenta uberius elariusque, quam reliquavi harisisse .
Tertium est , Apostolos nihil saepius di enixius commendasse atque
inculeasse , quam ut Fideles quod ab initio acceperant, constanter te-inerent , di nemini vel homini vel Angelo fidem haberent, contraria aut alia ab iis nuntianti, quae jam ipsi nuntiarant.
Quartum est , Christi pideles , di Ecclesias omnes, &praecipue Eeis etesiarum Pastores , perspectum in primis habui , nihil per ipsos iposse aut debere adjici, aut detrahi Doctrinae ab Λpostolis traditae; id
qui auderet, summi sceleris reum esse habendum , & gravissimis E clesiasticis paenis mulctandum , nisi rite admonitus res pisceret, quum hoe sit, Christum aut Apostolos ignorantiae aut invidentiae accusa. re , qui homines aliquid ad salutem necessarium, aut utile minime
Quintum est, Epii copos, & Ecclesiarum Pastores id sibi muneris
injunctum cognovisse, ut hujusmodi mutationibus atque erroribus obsisterenti, vel damnando, vel confutando , persecutiones Pro V ritate tolerando, vel etiam fugiendo errorum Auctores & patronos, neque dissimulare in his casibus licui sis aut pacis causa, aut propter metum , aut propter debitum superioribus obsequium . Sextum est , revera nullam in doctrina Christi novitatem it mutationem umquam disseminari coeptam fuisse, quin se aut Romani Pontifices, aliique Episcopi, aut Scriptores Ecclesiastici, aut Sancti Patres , aut etiam Populus fidelis ,& denique , si necessitas postulabat , Eeclesia universa opposuerit Novatoribus, & contemtoribus antiquae Traditionis. Omnes vero Synodos , di Episcopos, Romanosque praesertim Pontifices, &Sanctos Patres, inter quos chorum ducunt sancti Ignatius, Polycarpus, &Irenaeus, a primis Christianae Fidei seculis ad nostra usque tempora , nihil magis de praedicasse , quam Traditioni Majorum receptae, antiquae, & concordi esse standum , omnesque Haereses ab ipfis eo praecipue titulo fuisse damnatas, quod Novitatem saperent, di hujusmodi Traditioni repugnarent. Λtque ideo scutia similitudine veri apertissime abhorret, tot ac tantos viros, totae tantas Ecclesias, novitati & mutationi in doctrina Christi infensi csimas, aliud 4radidisse, ac proposuisse , quam quod antiqua Traditio habebat , ita certum est, nullum ex Haereticis defendere sententiam suam potuisse antiquitate Traditionis . Addam etiam, paucos ex an . liquis Haereticis su isse , qui Traditionis vim atque auctoritatem non fuerint confessi . Potius ipsam a se stare clamitabant. Et si quis flocisci faciebat ipsam Traditionem , ille , primis etiam Ecclesiae seculis