Cursus theologicus ad usum Tyronum elucubratus, et in quotidianis prælectionibus a p. Dominico Viva ... Pars prima octava De divina gratia auxiliante, & sanctificante

발행: 1726년

분량: 173페이지

출처: archive.org

분류: 철학

71쪽

68 Pars m. Disp. IL De Graria sub Pradefinitionibus.

scientiam simplicis intelligentiae , qtia v, mum de se indifferentem s ergo utraque det sibi non defuturum auxilium efficax i cohaeret cum libertate actus praedemti. decernat ponere huiusmodi auxilium, quod Ratio a priori est, quia ex D. Tho. prima deinde per scientiam mediam apparebit es, Parte quaest. I s. m. 8. Neceistas, ver comficax non potin ponere nis auxilium im tingentia ei lactus unice desumitur a causa differens ι atqui collatio auxilii indumen- proxima , non a voluntate Divicia , quaetis est collatio ipsusmet libertatis , ut pa- es h causa remota applicans proximas, atqueret: ergo praedefinitio antecedens est indu- adeo si causa prox iura est indifferens . es ctiva libertatis. sectus est liber, ut in casu conclusionis: si Confirm. quia Deus per scientiam sim vero sit determinata ad unum , esse splicis intelligentiae cognoscit, se posse per est necessarius, in calor est necessarius , auxilia indimerentia inclinare cor hominis cuia est ab igne detemurato ad producem quo voluerit aestu libero a ergo potest post dum calorem, quamvis voluntas Divina hujusmodi scientiam velle facere, quod videt causativa ignis sit libera. se posse facere ; ergo potest praedefinire Confirm. r. quia ut actus sit Iiber , s consensum liberum. ris est, quod possit non poni, spretato prim Respond. voluntatem divinam , quae edi cipio proximo, etiamsi spectata praedefiniaereite destruit quicquid vult signate , esse tione non misi non mes s ergo ut supra .chinisticam; sicuti si Deus vellet per prae- Antecedem probatur eadem paritate ι Sum determinationem physicam inducere actum Posita praedesimtione comequente , consem liberum. Quando Deus per praedefinitionem sus non Potest non poni , di tamen est lia antecedentem decernit esticaciter consen- ber, quia spectato Principio proximo potestium liberum inducendum per auxilium in- non poni; ergo idem dicendum, pofita pri differens praevidendum emcax , tunc signate definitione antecedente. vult achrum liberum, & exercite vult actum Confirm. a. etiam praedefinitio conse necessarium , ut hactenus ostendimus , & quem est in priori, & causa consensus, Mideo talis praedefinitio est chimaericae eodem tamen, quia ponitur dependenter a scientia prorsus paeis , si quis advertens, se posse media de consensu conditio te futuro. quae ponere actum voluntatis non imperatum, potest a Voltu rate impediri, non violat lia imperaret hujusmodi actum, tale imperium bertatem et ergo praedefinitio antecedens signate vellet quod exercite destrueret. In quamvis sit causa consensus , quia tamensorma nego minorem: ad probationem disti nitur post scientiam stri, licis intelligeti guo minorem, collatio talis auxilii indist tiae, qua videt Deus , non defuturum a rentis est collatio libertatis, si non conjun- illum Gicax in scientia media mox compatur cum praedefinitione consensus , aut sulenda, nec violabit libertatem. alio ineo ossibili cum dissensu, Ee inimpe- Resp. ita differre predefinitionem ante dibili, concedo ι si conjungatur, nego mino- cedentem a consequente , sicut disserererem, & consequentiam . praesciemia peccati , aut scientia decret Ad Confirm. dissi primum consequens r rum libetorum , si antecederet hujusmodi potest velle facere Deus quod videt sepon actus liberos, ab ea, quae de facto cons se sacere, & eo modo , quo videt se pos- qu ars sicu enam praescientia peccati, sam se, concedor eo modo, quo videt se non tecederet determinatrone ipsum peceatum. posse , nego primam , 8e secundam conse- ixderet liberi'em, quiλ esset inimpegibilis iquentiam; videt enim, se posse inducere com Vero , si consequatur , & fit impedi stnsum liberum per auxilium indifferens , bilis 3 ita παdefinitio antecedens , utpote cui non superaddatur impedimentum ad mimpedibilis, isti liberialem, quam non dissensum , ut est praedefinitio 3 di ideo si laedit consequens . Ad rationem a priori superaddatur praedefinitio , videt, se non ex Angelico dicendum, effectum esse libo. poste consensum liberim obtinere. Tum , si sit a principio proximo expedimXV. Objic. i. praedefinitio consequens ad utramque partem , de inditarenti indis. non evenit libertatem ι ergo nec antece- ferentia etiam positiva ' consensus autem deris , quandoquidem in hoc solum di criint sub praedefinitione est a principio proximo istae praedefinitiones , quod consequens sup- impedito , di indisserenti indisserentia so ponit praevisum auxilium efficax i antece- tum negativas ei 3o non est liber. Ad id, dens vero supponit praevidendum s utraque quod addit Angelicus, effectus necessitatem autem se tenet ex pane actus primi rem non desumi a voluntate Divina , qui estii, οι non inmurat acum prunum prora, cavia Iemo La 3pplicam causas proximas im

72쪽

IV. De Praedesinitione eonse ente. 69

differentes ad uendi , intelligi debet de de peccato Antichristi, quae physice , flevoluntate Divina impedibili a voluntate durative antecedit ipsum peccatum : Aecreata, ut eth piaedefinitio consequens, non piaedefinitio antecedens, etiamsi in operam vero de inimpedibili, quae destruit princi- do d*γendeat a scientia media, est simpli- pium proximum expeditum ad utramque citer inimpedibilis: antecedit enim a ctum partem. Qua re sensus Angelici est, volunta- tum physice, tum logice , dc ideo libertatem Divinam. etiamsi sit infrustrabilia, dc eL tem evertit.

ficax, non dei ogare libertati, dummodo sit impedibilis; sicut Maescientia de peccato, quamvis sit infalsincabilis, non derogat libertati. si sit impedibilis . In forma nego antecedens: differunt enim praedefinitio consequens ab antecedente, quia cum haec si inimpedibilis impedimentum ad disse um, de destruit indifferentiam positivam in principio proximo. Ad primam confirmationem dissi antec. ad libet talem consensus sufficit, ut possit

non poni, spectato tantum principio Proximo expedito , Be indifferenti tum postive, tum negative, conc. impedito, dcindis serenti soluin negative, nego antecedens, di consequentiam. Ad probationem: falsum est, quod supposita praedefinkione cons quente , consensiis non possit non poni; Potest enim per nos non poni in sensu diviso impediendo praedefinitionem ; secus v xo, posita praedefinitione antecedente: Ubi notandum, quod quando Adveisarii repetunt, posita praedefinitione antecedente , posse voluntatem dissentise, spe stato princi- Pio proximo, licet non possit, spectatis inmnibus, interrogandi sunt, num To sp Oato principio proximo sit additum distrahens a potentia ad dissentiendum sicuti quando dicitur, est homo pictus, vel mo tuus , hoc additum est distrahens a ratione hominis, unde non poteth simpliciter , &absolute dici, est homo sine tali addito)Si enim negant, posse dici absolute , & sne addito, quod voluntas possit dissentire, habemus intentum, quod non detur libertas , cum non detur Iotentia ad dissensum ιs affirment, quod possit voluntas dissentire; seqititur posse esse falsum consequens,

di verum antecedens, contra regulam summulisticam; iuxta dicta ari. 3. Praetei quam quod falsum est , quod mist dissentire , Cum neque possit ponere dissensum in se is composito, neque diviso. Ad secundam; praedefinitio con uens licet sit causa actus, atque adeo in priori pri Titate causalitatis, dc physica, est tamen in posteriori postellioritate determinationis, &logica; ut diximus quaest. antecedenti. dc ideo est impedibilis indirecte, & cohaerercum libertate a non secus ac praescientia - dura ΠίXVI. Objic. 3. Falsum est, quod omne

antecedens omnino antecedens ad consensum incompossibile cum dissensu, & inim- pedibile evertat libertatem; ergo praedes-nitio antecedens cohaeret cum libertate com sensus praedefiniti . Probatur antecedens . Faciat Deus hoc decretum ante scientiam

mediam: Si praevidero auxilium Α efficax . dabo illud Petro, si vero illud praevidero inefficax , loco auxilii indifferentis dabo

Petro praedeterminationem ad consensum a& deinde videat, auxilium A esse efficax.& conserat illud; in tali casu consensus erit liber; Sc tamen decretum, quod pra supponitur, est inimpedibile a voluntate, ut patet, & simul incompossibile cum dinsensu; nam si Petrus praevideretur sub amxilio Α dissensurus , daretur praedeterminatio ad consensum , & sic non erit dissensus. Quod autem talis consensus sit liber, explicatur a Coninch exemplo Angeli. qui vocet Petrum, & simul decernat illum cogere ad veniendum, si non velit l, bere venire: in quo casu si Petrus se determinet ad motiun , motus erit liber , quamvis antecedat in Angelo illud propositum cogendi, si non veniret libere, quod est incompossibile cum omissione mociis, de inimpeditate. Confirm. De facto per nos datur in Deo exigentia infrustrabilis videndi per scientiam mediam aliquod vage auxilium efficax, quae necessitas mentialiter connectitur cum cor, sensii pro statu conditionato , & est ini pedibilis a voluntate. Zc tamen non violat

libertatem dissensus, ne pro statu quidem

conditionato; ergo ruit Maxima illa universalis. Et ratio a priori est, quia quoties principium proximum non immutatur imtrinsece , remanet intrinsece indifferens a sed per praedefinitionem non immutatur i trinsece: sicut in .pariete y. gr. non imminiatur vis proxime receptiva albedinius per hoc, quod Deus non concurreret ad receptionem albedinis. Re . nego antecedens. Ad probationem nego, conlansum illum sore liberum . Ad exe ltim Angeli respondeo cum Mait, nonio de actibus humanis sect. s. motum illam Petri etae Ioerum solum denominat,

73쪽

τo Pars II. Disp. LI. De Gratia sub Praedefinitionisus.

ve per denominationem ab actu interno li- voluntas dicitur libere consentire, si Deus hero, a quo imperatur a non ine liberum decemat conservar consensum, etiamsi v smpliciter: Ad eum modum, quo si P luntas non se determinet ad illum. trus actu libero acceptet morbum a Deo XVII. Objic. est. Saltem supposita sciem immissim, aegroratio ista est solum libera tia media reflexa, dati tu aliquod antecedens denominative, non simpliciter. Ratio est, omnino antecedens consensum essentialiter quia, ut diximus, quoties inter causam, de cum illo connexum , di inim bile, noraeflectum debet aliquid intercedere, quod violans libertatem ; ergo Maxima illa non non possit ab ipsa causa poni, toties causa est universaliter vera. Antecedens probatur non dicitur proxime expedita ad talem es- a Martineae controv. 4. disp. 6. sect. I. Ecafectum ; dc ideo ignis distans v. gr. non dia Perea disp. s. de Providentia sic . Detur citur posse proxime comburere: in casu de- haec scientia media reflexa, Si viderem P het mediare remotio impedimenti insupe- trum dissensurum auxilio A, non darem ibrabilis; ergo in casti non datur potentia ad li auxilium Aι & deinde det Deus a Leonsensum proxime expeditas unde consen- sum: In tali casu ex tali scientia m sis non esset liber. dia reflexa, & ex collatione auxilii A im Hinc fit, quod si Petrus v. gr. vocatura sertur necessario existentia consensus libe- Deo per auxilium indisterens, sed cum ri; atqui neque scientia illa media .est im-nimo praedete inandi illum ad consensum, pedibilis a voluntate Petri, neque collatios nolit consentire, in tali casu consensus auxilii A, ut patet; ergo supposita scien- suo auxilio indiflerenti erit necessarius ra- cia media reflexa ruit Maxima illa. tione talis animi in Deo, qui est incom- Resp. r. hypothetice. Si verum esset, quod pollibilis cum omissione consensus , & im in casu adducto daretur aliquod antecedens impedibilis a Petro . Rursus si Petrus vo- incompossibile cum dissensu , Sc inimpedi- Cetur ab Anselo, ut ambulet animo cogem hile, nego hujusimodi consensum esse libe-di illum physice, s nolit ambulare, ambu- Tum ob rationes Conclusionis. Iatio, quae potis esse denominative libera Resp. x. etiam hypothetice. Si talis com ab actu interno libero, erit physice neces, sensu esset liber, & necessario sequatur faria ob illum animum Angeli , qui phy. ex illa scientia media reflexa , neso essece est incompossibilis cum omissione ambu- possibilem hujusmodi scientiam mediam re lationis , di inimpedibilis a Petro . Demum flexam, quae scilicet fit prior scientia medias Angelus vocet eo animo, ut si nolit P directa, & assumat hanc pro hypothesi, uetrus ambulare, velitiuum cogere moraliter haberarin casu: Si enim multi negant, si tantum, precibus, suasione, dcc. talis am- pliciter dari in Deo scientiam mediam re hulatio erit nec aria solum moraliter. flexam, a fortiori poterit negari hujusm Ad confirm. Exigentia illa connectitur di scientia reflexa , quae sit prior directa, quidem essentialiter cum consensu immo utpote quae trahit hoc inconveniens. etiam cum dissensu sed sub aliquo auxilio Resp. 3. directe, admissa hac scientia r vage, non tamen sub ullo auxilio determi- flexa, consensum Petri in casu adducto innato, sub quo solum voluntas est liberas se liberum, quia voluntas Petri, licet non& idcirco neque pro statu conditionato . possit impedire directe neque scientiam re neque absoluto datur impedimentum aut ad sexam, neque collationem auxilii A, se consensum, aut ad dissensum. Ad rationem cundum se, di seorsim , potest tamen im a priori dico, immutari intrinsecam indif- pedire scientiam illam mediam directam

ferentiam voluntatis etiam per impedimen- praesuppostam ad reflexam, 8t necessariam, tum voluntati extrinsecum, quia huiusmo- ut conferatur auxilium A dependenter adi impedimentum reddit potentiam intrim scientia reflcxas unde indirecte potest im sece impeditam, non quatenus est inti in- pedire ipsam collationem auxilii Α, quate secum voluntati, sed quatenus est intri nus dependentem a scientia reflexa: de com secum denominationi impediti i scuti sequenter non datur in casu adducto ante cognitio , quae est extinseca objecto, est cedens essentialiter connexum cum consem intrinseca denominationi cogniti. Hinc ne- su, ac inimpcdibile a voluntate . Advergo parietem esse in potent: a proxima ad re- tendum quippe, quod existcntia consensuscipiendam albedinem , si siet sub illo de- non inferatur aut ex illa scientia restina, cretos scut igi. is non dicitur proxime ex- aut ex collatione auailii A leonina sumptis, peditus ad comburendum, si Deus nolit sed ab utroque complexim veniente. Qua-

cum illo concurl cre ad combustionem ι nec re voluntas sub auxilio Λ potest dissenG

74쪽

V. De Praedesinitione consequente.

re, hoc, quod possit impedire scientiam mediam diremm , qua Deus vidit , quod

si conserretur auxilium A consentiret; sc autem impediendo scientiam mediam diaxe m, potest etiam impedire, quod conferatur auxilium A in sentu composito scien

iis reflexae hujus , quod si praevideretur

vixilium A efficax daretur , & sic potest impedire hoc complexum,. quod essentialiter trahit consensum liberum : unde nil mirum, quod non laedatur libertas.. In sorma nego. antecedens e ad probationem distinguo majorem : ex scientia illa reflexa, di ex collatione auxilii complexim sumptis sequitur ineluctabiliter consensus liber concedo; seorsim sumptis, nego majorem,& distinguo minorem, voluntas nequit illa impedire seorsim, concedo s compi xim, nego Finorem, Sc consequentiam. Consimilis do strina datur ab eodemmet Maltinomo disp. s.. steti. . ad 4. quando objicitur , quod ex complexo scientiae medidiae reflexae , dc dirceis sequeretur , P trum posse esse praedestinatum absque decreto libero Dei, atque adeo ex necessitate fingamus enimi, dari prino.hanc scientiam reflexam se Si viderem per scientiam mediam directam. , quod Petrus sub auxilio A. consentiret,. praedestinarem, illum secundo dari hanc scientiam. mediam directam, Si P trus haberet auxilium A, consentiret : ex

utraque hac scientia sequitur necessario, quod Petrus sit praedestinatus , & quidem. absque ullo decieto actuali Dei. Ad quod

Martinonius respondet, quod. quamVistraque illa scientia complexim suma inferat praedestinationem Petri , nequit tamen utracue dari complexim absque decreto

ct u Dei , esto possit dati seorsim : nam ex illa scientia reflexa, Si viderem, quod Petrus sub auxilio A. consentiret, praedem rem illum, necessario secuitur , quod detur adtuale decretum praed nativum ,

purificata hypothesi , seu supposito , quod

per scientiam directam videatur, quod coinsentiret auxilio A, si daretur; ergo praedostinatio non habetur independenter ab a ctuali decreto Naedestinativo . Sicut igitur in hoc casu utraque ista scientia reflexa, de directa cona xim sumpta imri praedesti-autionem , dandam. t meo libere a Deo sita in casu nostro, utrumque illud antecedens , videlicet scientiailla media reflexa , di collatio auxilii A complexim sumptum infert consensu libere ponendum a volimi te creara i quod fissus intendimus in de Deo,

ut de scientia media reficia disp. a. qu. ulta

XVIII. Exi dictis sequitur primo, Everti libertatem consensus, si Deus conserat a xilium N efficax qua efficax si liciter , hoc est paratus dare aliud efficax sesgendum ex omnibus, si A non esset ecficax a quia talis animus Dei, seu talis praedes tutio est paritet incompossibilis cum dissensu, Sc in-

impedibilis a voluntate. Secundo. everti libertatem consensus , si Deus coalarat a xilium Α efficax eo animo , ut si praevid retur inefficax , daretur praedeterminatio ad con sum: ratio est eadem . Tertio everti etiam ex hoc decreto, Si praeviderem per scientiam mediam , Petrum non bene usuium libertate sub auxilio Α,. non cre

rem illum, seu non darem illi auxilium Gquia tamen praevideo consensurum , ideo ibium creo,. & consero illi auxilium Α: R

tio est , quia pariter hoc decretum est i com sinite cum dissensu, & inimpedibilet de idem dicax de similibus praedefinition,

Dices. Si Christius Dominus perat a P tre auxilium congruum , & efficax Petro, ut resipiscat, & libere convertatur; &rum sus Deus promittat Christo Domino, se daturum Petro tale auxilium ,. ini tili casu enitentia.& resipiscentia Petri erit 1 bera , & tamen complexum illud p tionis

Christi Domini, de promissionis Dei Patris est incompossibile cum omissione poenitentiae Petri, & inimpedibile a volunt te Petri ;: ergo illationes adductae nituntur in salso supposito , quod scilicet omne antecedens incompossibile, de inimpedibile

vertat libertatem actus.. Resp. dist. antec.. si Deus det Petro a

xilium Α praevisum per scientiam mediam efficax eo animo , ut si illud praevisum fuisset inefficax, daret aliud seligendum ex tota collectione auxiliorum, nego quod in tutentia Petri in tali casu sit libera ob rationes adductas a si tamen Deus det Petri,

ad petitionem, Christi Domini auxilium Apraevisum efficax, sed non eo animo, . n o

quod complexum illud sit incompossibile

cum omissione poenitentiae; unde nego consequentiam.

75쪽

a III. Disp. II. De

Utrum Deus 'a esimat peccaua,

siatem filuoa a materiale, an 'iam ea permittat I. T T aeretici apud Bellar. lib. a. de dit 1 missione gratiae c. I. cum Simois ne Mago dixerunt, Deum dedisse nobisn

turam , quae non posset non peccare . M

nichaei, Priscillianistae , Marcionilla , ΑΙ-bigenses somniarunt, duos dari Deos, ait

rum a quo omne bonum , alterum a quo

omne malum. Florinus, & alii, Deum eust auctorem scelerum omnium. Calvinus, Zninglius, Bera, Deum non solum permittere , sed etiam praedefinire peccatum , quamvis bona intentione, videlicet, ut ex malo bonum oriatur. Adversus hos omnes Trident. sess. 6. can. 6. definit: Si Pii d

xeris , mata opera , ita Μο bona Deum opera

vi, non permittendo solum , sed etiam proprie, o per se , adeo ut sit propriωm Mus opus

non minus perditio Iudae , quam voeatio Pa

n , anathema sis . Et ratio est , quia divunae bonitati repugnat malum intendere , atque adeo praedefinire. Unde Psal. s. dic

tur r Non Dene volens iniquitatem Tu es sdi Erech. I 8. Numquid voluntatis mea est -ονι impii , dicis Dominus t de x. Petr. 3. olens aliq-s terire. Rationem reddit Fubgent. ad Morum. cap. 11. dicens: Dent non

potes esse amator qus , eujus est titior ; imsti:ia enim iusta non erit , si puniendum reum

non invenisse , sed fecisse dicatur . Adde ex sel. lib. de liber. arbit. c. s. quod si Deus vellet hominem peccare, homo peccando non peccaret. Ratio est , quia homo non peccat, Quoties vult quod Deus, ut est prima regusa , vult se velle et ergo Deus vellet nominem peccare , homo dum vult peccare , non peccaret a quod confirmabimus disp. seq. q. 1. n. Lo.

II. Dissicultas est inter Catholicos , An Deus , qui nequit peccatum praede ire quoad formalem ejus malitiam, possit illiud piaedefinire quoad entitatem materialem actus Ad intelligentiam supponendum extract. de vitiis, di peccatis , aliquos doc Te , quod malitia se alis peccati, v. g. blas- Phemiae , odii , consistat in ipsa entitatem sitiva blasphemiae, aut odii, quatenus Per suam cntitatem opponuntur legi prohibenti ; Alios vero velle, quod consistat in pruvatione rectitudinis debita, ac debiti ordi-

alia sub Praedesinitionibus.

nis ad regesam rationis a quae privatio re ctitudinis debitae, juxta varias sententias , vel identificatur realiter cum entitate P fitiva actus peccaminosi, & ab ea solum ratione distinguitur; vel ab ea realiter dis stinguitur, sed necessario consequitur: Si ut relatio similitudinis v. g. si est λrnu me dia realiter superaddita , necessario code.

quitur ad complexum duorum alborum. Thomistae aὰmittentes physicam praede terminationem ad peccatum docent, peccatum consistere in hac privatione , 8e idcirco posse Deum praedefinire peccatum s lum quoad entitatem materialem a s , non quoad formale peccati a quatenus enim Deus concurrit ad entitatem positivam peccati , praedefinit solum materiale peccati a quia vero ad privationem rectitudinis debistae Deus concurrere non potest, ideo non praedefinit formale peccati . Ubi adverte, quod praedefinire peccatum quoad ejus m. teriale non sit solum concurrere physice ad illud ex determinatione creaturae cum hoc in omnium sententia concedatur ; sed sit concurrere ad illud praedeterminando , Beessicaciter volendo talem entitatem a quod nos contra Thomistas dicimus repugnare. III. Dico itaque primo cum Auctoribus Societatis contra Thomitas: Deus non pol est praedefinire , seu essicaciter velle actus peccaminosos quoad materialem eorum emtitatem, seu quoad materiale peccati. Pro batur . Si Deus praedefiniret Uc , Se nume. g. blasphemiam deliberatam quoad mat Hale talis peccati, Deus esset Auctor se eati i di Deo tale peccatum imputaretur et Sequela est absurda: ergo Sc id , unde s quitur . Probariir sequela r Ille est auctori ecati, Se illi peccatum imputatur , quovesente , dc sciente peccatum fit ; atqui si Deus prae finiret blasphemiam deliber tam , talis actus procedens hic , dc nunc cum malitia formali fieret Deo sciente, ac volente ; ergo Deus esset auctor malitiae sormalis talis peccati. Major constit ex Amfustino, qui lib. m. 8 t. quaest. s. haec ha-

et : Azo auctore eum dicimna , illo volense

dieimur. Hinc pluribus in locis docet, ideirco nunquam in Scripturis legi, quod mnia fiant Deo auctore, quia peccata non fiunt Deo voleme . Haec sunt ejus verba de Spir. dc liti cap. 3 r. I seMam legimur ,

nisi ab ul. . Et l. s. de Civit. c. s. dicit r. s με sum omnium rates πιλν . quamvis is

76쪽

VL Num peceat a quoad materiale praefiniantur

Rus Mn sim omnium voluntates. Qitibus Ver his indicat, potestatem ad malum esse a Deo volitam , ac praedefinitam , non Vero v luntatem ad malum , puta blasphemiam , eo quod deberet aliter dici auctor blasphemiae; quod divinae bonitati repugnat. . Neque dicas, Deum velle entitatem blasphemiae v. non vero privationem rediitudinis debitae annexam , in quo consistit malitia peccati : Ad eum modum quo v

Iens martyrium non vult peccatum Τροxanni ; sicut etiam qui alium occidit, dum

e defendit cum moderamine inculpatae tutelae, non dicitur velle, sed permittere Illius moriem.

- Nam, contra est , quia qui vult A Dra videns, quod illi annectariit , vel ad illud necessario , & tanquam a priori consequatur B , censetur veste ipsium B s atqui adentitatem blasphemiae necessario consequbtur privatio rectitudinis debitae , seu in litia sormalis peccati: ergo Deus volens blasphemiam , praefiniendo entitatem materialem illius, vellet etiam malitiam fori malem peccati a Sic qui videt, comesti nem carnis hic, & nunc annecti tran resisioni legis prohibentis , volens comem nem , vult etiam transgressionem legis, de ideo peccat; Sic etiam qui videt, ex pr temone sagittae secuturum homicidium , volens projicere sagittam reus est homicidii. Quod aperte docuit D. Thomas P. F.

qu. 49. ar. 2. dicem: , in quantum sua. virtute producis aliquam formam , ad quam sequitnr corruptio , ct defectus , ea as sua vimine tuam corvuptionem 1 o' defectum o Ad

id, quod opponitur: Idcirco qui vult ma tyrium non vult peccatum tyranni , quia non vult martyrium absolute , sed ex sup- politione , quod Christianos velit tyrannus occidere a Deus tamen absolute vellet emtitatem materialem blasphemiae; ergo a solute etiam vellet privationem rectitudinis , seu malitiam formalem peccati, cui connectitur . Praeterea qui permittit alimrius mortem , dum se defendit, intantum non dicitur velle illius mortem , quia per accidens illa sequitur ad sua defensionem; di vellet, illam non sequi: contra vero non r accidens sequitur , sed essentiat, ter ad entitatem blasphemiae deliberatae privatio rediitudinis debitae s ergo non posisset Deus blasphemiam velle, quin velit e iam privationem ressitudinis. IV. Confirm. Conclus ex docti ina D. Amsel. Ioc. cit.- Si Deus praedefiniret entit

aem blasphemiae , -ndu homo videt itum

prohiberi, sequeretur, quod homo blasphemando non peccaret; ergo non potest uintam praedefinire. Prob. sequeIa: Nemo peccat, quando facit tmod vult Deus , ut fa

ciat , ut norat D. Τn. p. 2. quaest. I9. ar. Io

quia scilicet ponit actum conformem Prianis regulae honestatis ; atqui Deus vellet hic, dc nunc, quod homo blasphemet, seu quod ponat cmtitatem positivain blasphemiae, praedefiniendo, ac volendo illam: e go homo blasphemando non peccaret. V rum quidem est , quod possit aliquando Deus velle objectum, quod nos velle non possumus, v. g. nostram reprobationem, psstem, &c. at quando vult nos aliquid veti Ie, certe non peccamus volendo illud, sed laudabiliter operamur, ut esset in casu. - Neque dicas, Deum velle , quod homo ponat actum materialem blasphemandi, non vero ejus malitiam formalem. Nam contra est, quia Deus praedefinit , ac vult, quod homo ponat hic , 8e nunc positivam enititatem blasphemiae eo modo. quo potest iu

Iam poneret atqui in hypotnesi, quod homo videat illam sibi prohiberi, non potest:

hic , dc nunc illam ponere , nisi cum m litia formali, seu cum privatione rectit dinis debitae , ut patet: ergo Deus Vult , quod homo hic, 3c nunc ponat blasph iniam cum malitia formali. Dum autem p est quod Deus vult, ut hic dc nunc ponat , jam non peccat et ergo ponendo emtitatem blasphemiae cum malitia sormali, homo non peccaret; atque adeo si Deus prindefiniret materiale peccati, homo, dum pec

cat , non peccaret.

Neque replices, Deum praedefiniendomareriale peccati velle malitiam sor-lem voluntate tantum secundaria, non primaria a cum illam prohibeat, non suadeat. Nam velle formale peccati voluntate tantum secundaria , vel est velle concurrere physice ad peccatum, ex determinatione ILhera creaturae, non impediendo, ut posset aia hoc non est praedemire , sed permiti re peccatum a Vel est velle ad peccatum Concurrere ex determinatione ipsius Dei sive praedeterminantis , sive condetermia nantis a de jam Deus peccatum vellet v luntate primaria: unde esset auctor pecca ti , 8c homo non peccaret , dum Peccat . -Praeterea Deus solum verbo tenus Acero. tur prohibere malum, dc suadere bonum sad eum modum , quo praeceptor verbo i nus prohiberet malos characteres, si duc rei manum pueri ad illos male est,mai

dos ι ut dicemur etiam disput. sequentiq.D.

77쪽

τη Gratia sub Praedefinitionibus.

agentes de physica praedeter Iratione. Confumatur ulterius , quia ille vicitur concurrere ad materiale peccati,. qui comeurrit ad illud ut determinatus , quia proprium materue est determinari ille vero dicitur concurrere ad formale peccati, qui concurrit ut determinans , quia proprium Oimae esb determinare ; atqui Deus prae- definiendo peccatum, ac praedeterminando, ad illud concurreret ut aeterminans , ac ut praedeterminans ; ergo concurreret ad formale peccati, atque: adeo esset Auctor

peccati ..

- V. Conmt denique Conclasio, auctoritate Conciliorum & Patrum . qui absolute docene, Deum neminem, praeaestinare ad batur. Deus peccara non potes praedeta,re, seu esticaciter velle, neque quoad fodi male, neque quoadi materiale , ut ostendis mus: . ergo solum potest ea permittere, seu non impedire . Praeterea. voluntate pon va velle permissionem Peccati . non dedincet Deum a ergo. potest per hymem velle. Probat. hoc antec. quia permulto peccati quatuor. involvite. Primo negationem v luntatis efficacis impediendi peccatum: S eundo, negationem mediorum efficacium

ad illud impediendum : Tertio producti nem auxiliorum pure sufficientium , qtae per scientiam mediam praevisa sunt ines

cacia Quarto , exhibitionem concursus Dei ad quamcunque actionem liberam a malam 3 3e ex Scripturis absolute dicem. bitrii creatit Atqui haec omnia positive vetitibus, . Deum nolle iniquitates . . Nec H. Tetici, asserentes, Deum praedestinare ad vinluntatem peccandi, id assierebanti explicite de voluntate peccandi quoad formalem ius malitiam, sed simpliciter : ergo adve sus Haereticos simpliciter- , & absolute di-le, . non deticet Deum s Cuma non ferant

amorem peccati r ergo velle semiussionem peccati non dedreet Deum. Imo aliquam do permissio peccati , quamvis secundum se non sit gratia, per Christiam , at prout subest divinae ordinationi , & emcaci co Cendum , Deum non posse praedefinire ad ducentiae ad salutem; poteth esse gratia in malum .. Adde, Calvinum lib. c. I 8. n. Ioquentemi de desectione decem Tribuum a filio Salomoms, ita loqui :. ndemus , Μι

δε ν, perfidiam. nolendo,, defeetionem, tamen

justo velix; ergo Deus juxta Calvinum V lebat solum niaterialet peccati, non: λrm te, nempe perediam ι atqui sententia ista

Calaini, damnatur a Trident. scss. 6. Can. 6.cialis,. ac beneficium per Christiam, ut communius docent contra VasqueE , & Becan. apud Platelium p. c. . n. s Nam ex Α gust. Utile aliqxando est superbifr eadere , M sibi displiciant, undae ct salvemur . .

VII. Obiici I. contra primam Cones. Deus in Script s saepe dicitur obdurare corda hominum, mentes vertigine percutere, spi- ergo ex Trident. nequit Deus praedefinire ritu. sopori inebriare: ergo praedefinit maia

etiam materiale peccati . Et sane quomin lum .. .

do posset apte explicari, quod Deus expe- Confim. I. Deus non potest concurrerectant , ut homo faceret, uvas, & fecit la- ad ullum cisterum , ius volens resergo vult istas , si Deus praedeternunavit. ad la- concursum suum in a secundo ad pecca hruscas Quomodo posset dici, quod Deus. tum; sed talis concursus identificatur eum erga peccatores sit besievolus, conserendo i ipso peccato: ergo vult, ac praede t pe

auxilium inessicaae , . si determinat. ad pec- Catum .,

catum . Imo quomodo potest dici, auxilium C. m. t. Deus est causa per se , &istud ine lassiciens ad bene operandum, si ex. intentione omnis boni tum mysici, tum non est in potestate operantis. carere ροπι moralis 3, sed peccatum. cum sit ens , est determinatione ad peccatum , & habere physice bonum: ergo Deus est causa per se, praedeterminationem requistam ad . bene o-- & intentiVa peccati s atque adeo illud prae perandum pi definit. VI: Dico a. Deus potest solum peccata Confirm. demum, quia Deus potest eo, ex directione scientiae mediae permittere, ceu non impedire; quod imponat; Deum conferre auxilium sussciens animo sincero, eurrere ad actum rh cum peccati secum

dum entitatem, ac Donitatem suam M'scam quin. concurrat ad illud, in quam ut sequatur bona operatio, quamvis persci-- tum est moraliter malum: ergo poterit velentiam mediam praevideat, quod ex malitia voluntatis secuturum sit peccatum. Ita communiter, apud Ruia disp. 16. de volum late Dei sect. 6. docentem , Deum. non in

lam permittere , sed 'etiam velle hostiva voluntate ipsam permissionem peccati. Pro.

te, ac praedefinire peccatum , in quantum est physice bonum, non inquantiim in m rati rex malum, quod est praedefinire mat riale peccati, non formale. Respond. Deum obdurare corda ,

78쪽

VI. Num petrata quoad materiale praefiniantur

epilh. Io . non impretis O malitiam , teritione causa illius

ferendo auxilia .pure sufficientia , non essi. cacia, quod fieri potesh citra amorem , ac praedefinitionem. peccati. Adde , aliquando Deum indurare non solum .permissive, comi exendo auxilium pure sinciens , 'non timpetendo peccatum, quod praevidet cons cuturum, eo quod ad id non teneatur ex munere causae primae a sed etiam ahqualmnus positive , non quidem dixe , & pr prie , sed occasionaliter , & improprie ,

hoc est absque ulla voluntate peccati intemtiva, idque in poenam culparum praecedemtium , in iis videlicet occasionibus ponendo peccatorem, in quibus praevidet, illum Pro sua malitia culpas multiplicaturum . in quo sensu August. l. s. contra Jul. c.

docuit, impios stas desideriis tradi , non selum mer divinam patientiam , sed etiam Per divinam potentiam a & l. de grat. dc

minum Ureari ad.inclinandas 'eorum volunια-

Ma , sive ad bona pro sua misericordia , sive

lensu intelligendum est illud Angelici l. 3.

in cap. s. ad Roman. dicentis : Instinctu

quodam imeriori movemur , homines a Deo σ

ad bonum , o ad maiam a 'quod idem Α, gelicus explicavit in a. dist. 37. q. 2. m. Ia

cunas siquidem voltimatem in bonum administrando virimem - agendi , ct directe movemdo ad bonum a sed ad maiam dicitur inclina-

Ad a. confirm. dist. ante . nisi volens , sive positive , sive permissilvet, conc., scin per positave, ac praedefinitive, nego antec. de dist. pariter conseq. ac transmisia imin. subsumpta , quod iscilicet actio idontificetur cum actu libero , nego cons. Dcus ad peccatum concinrit volens voluntate permistiva, hoc .est conserendo .concursum ad utramque PaItem Paratum, & prohibendo,

ac methcaciter nolendo peccatum, ad quod voluntas ex propria malitiast determinat. Ad 1. dilung. maj. Deus est causa per se honi playsici , quod non sit moraliter m Ium , conc. quod si malum moraliter, negoniar. & dist. min. nego cons. Bonum p sicum, quod est moraliter malum , fit tam tum Deo permittente , seu voluntate laedi .miiiiva, non intentiva , ac praedefinitiva .

Mnde Deus non dicitur per se , di ex im

/Αd 3. concesso antec. nego cons. dissiparitas est, quia omnipotentia potest concuserere ad peccatum per accidens . & ut d terminata a creatura a at si voluntas Dei esset praedefinitiva peccati, Ec non pure per

missiua, ipsa determinaret ad entitatem p sitivam peccati, atque adeo ad privationem rectitudinis debitae , quae illi annectitur a unde voluntas Dei determinaret ad sornu

te peccati , si illud praedefiniret : Si vero

tantum .permittat , scuti Gmnipotentia per accidens concurrit ad peccatum , quia a creatura detriminatur ad concurrendum ad illud a ita voluntas Dei eterminatur ad emtitatem peccati per accidens -, seu ex do. terminatione creaturae; quod est Deum noble impedire peccatum , dc illud permittere, non praedefinire. VIII. Objic. h. Deus cognoscit , peccatum a creatura vitari non posse absque spociali gratia, & de facto non vitari, si non conferat auxilium efficax: ergo dum negat specialem gratiam, & auxilium incax, vult ipsum peccatum s Sicut nauclerus censetur velle naufragium, dum causat illud 'per sui abscntiam, ut notat Philos. 1. Phys. Confirm. Deus potest facile vitare peccatum, conserendo a ilia emcacia, &non vitate ergo signum est, quod peccata velit; Sicut medicus censetur velle aegritudinem, si potens facile adhibere pharmacum curari

tivum, non adhibeat. Confirin. x. Deus vult permissionem pec- eati, ut diximus in x. Conclus ergo cum . ad hane consequatur peccatum, vult etiam ipsum peccatum. Conseq. prob. Ideo enimaicimus , quod Deus praedefimens materi

let peccati praedefiniret etiam formale, quia formale peccati consequitur ad materiale a sed .ad :permiisionem 'peccati consequitur peccatum; Guia praedemiens . permissionem peccati, vult ipsum peccatum. Confirm. 3. Deus ex malis bona colligiti ergo potest velle malum subratione boni, seu quatenus ex eo potest bonum oriri . Imo de facto Deus vult universum Opssimum; atqui ad perfectionem , univeis spectat peccatum a viam , ut -notat Ruir de Providentia , perfectior est mundus -, qui nunc est , 'quam si non fuissent permissa peccata : ergo de facto vult Deus . cc

Respond. argumentum istud non nisi a Lucteranis , aliisque Haereticis promovexi.

Et primo quidem fessum est , quod posita 'Datia sussicienti peccatum vitari Mon possiti

79쪽

τ6 Pars III. Disp. II. De Gratia sub Praedesinitionibus

si a solum verum est, quod sine gratia es, voluntatis . Ad probationem consequentiae rcaci non vitetur, non vero quod vitali non ideo Deus volens materiale peccati vellet possit. Sed omisso in hoc sensu antecedem etiam formale, seu di flamitatem eum reis te, nego consequentiam a non enim cens: eta ratione , qiua haec annectitur illi pertur velle peccatum , qui dat auxilia sui , se , & consequitur veluti a priori i at ad cientia ad illud vitandum . illudque proli, permissionem Peccati consequitur peccatum het ; esto praevideat, quod ex vitio, ac λ- a posteriori, & necessitate consequentiae , cordia creaturae auxilium sit futurum inef- non consequentis a eo modo quo ad prinficax. Naucleri absentia ideo dicitur esse scientiam de peccato consequitur peccatum: causa naufragii, quia nauclerus tenetur i, sicut enim Potest voluntas impolire pri lud vitare i quod ex eo patet; Nam nam scientiam de peccato , ita potest impedire fragium non imputatur Angelo , qui podi permistionem peccati sub tali auxilior ergo est illud impedire , & non impedit , quia Deus volens peccati permiissionem non α- Angelus impedire non tenetur; atqui Deus citur velle peccatum. non tenetur impedire peccatum , quia si Ad ultimam: bona , quae Deus ex pe teneretur impedire, eo ipso peccatum esset catis colligit, non sunt per se Ductus pec-ampossibile, unde non posset creaturam com cati/ nemo enim colligit de spinis uvas , dere liberam ad peccandum a ergo pecca- ut dicitur Mail. 7. unde fructus peccati sunt tum non imputatur Deo neganti auxilium piner intentionem peccantis; Sicuti, ut i

Gicax. quitur D. Th. loc. cit. ari. s. praeter intenti

Ad primam confirmationem recurrit ea- nem Tyrannorum fuit, quod ex eorum perfidem responsio . Medico imputatur aegritu- secutionibus claresceret patientia Martyrum: do, quando tenetvi illam curare , & non & praeter Daemonis intentionem sitit Incam curat : Angelo enim Raphaeli ideo aegri- natio, & redemptio mundi oria ex pecc tudo non imputatur , quia licet possit il- to Protopiastolum . Eodem modo pecca- Iam curare , non tenetur; ergo cum Deus tum confert ad persectionem Univeis non teneatur impedire peccatum , non im- mnino per accidens s non enim ex pecca-

putabitur Deo; Sic quando quas cum m to per se fit, quod Mundus si persectior. deramine debito se defendendo alium oc- quam si non esset peccatum , cum pecca-cidit, non dicitur homicida , quia non im tum minuat potius , quam augeat Mundinetur homicidium vitare a Neque enim in perfectionem, ut loquitur idem Angelicus. illud influit physice , cum per accidens s Quare solum ex vi providentiae suae Deus quatur a neque moraliter , cum non detur majora bona colligit , posita per isone obligatio illud vitandi; ergo non est simpli- peccati, quam si illud non permisistet, quia citer voluntarium. Incarnatio, poenitentia , de alia bona, quae Neque dicas , quod posset etiam Deus ad peccatum consecuta sunt, in Universo velle materiale peccati ,& non formale, deessent, si peccata abiuissent.

quia neque tenetur impedire formale. Nam IX. Objic. 3. ex D. H. I. h. quaest. I contra eth, quia ad materiale peccati non art. 2. potest Anima esse causa per se m sequitur fornie per accidens, sed per se, tus, & solum causa per accidens claudica- cum non possit dari materiale sine forma- tionis , quae procedat a curvitate tibiae ;Ii ; ergo nequit Deus velle materiale, quin ergo similiter potes h Deus per se praedefini velit cliam fornie. Sicut enim repugnat, re materiale Peccati, di per accidens soria quod Deus velit parietem nigrum, quin male, quod procedat a voluntatis pravita- etiam velit dissimilitudinem hujus cum pa- te. Hinc Angelicus quodlib. I x. qu. 4. an. riete albo; ita repurnat, quod velit actum 4. dicit: . providentia Dei pνHi peccaminosum sub iis circumstantiis , sub Drmisera, in ordinata. quibus conscientia dictat illud non esse po- Confirm. I. potest judex v. gr. velle morinendum , quin velit hujus actus di fibrmu tem homnis , qui velit impoenitens mori , ratem cum rationis dictamines in quo conse quin velit ejus damnationem in am, quaestit eius malitia formalis . consequitur ; ergo poterit etiam Deus veti Ad sccundam negatur consenuentia. D. te materiale peccati, non formale , quod Th. I. p. quaest. 19. docet, quod quae Deus consequitur: Sicut de facto vult generati permiriit, vult tantum voluntate signi , nem humanam , ad quam consequitur pec- non voluntate beneplaciti; voluntas autem catum originale, quin illud velit. spes est tantum metaphorice voluntas, qua- Confirm. a. potest voluntas amare obj

tenus apud nos permissio solet esse signum elum ut bonum , non ut verum s de inteL

80쪽

m . VI. Num petrata quoad materiale praesinian νὶ

Iectus cognoscere ut verum , non ut bonum 3 ergo potest Deus intendere a minhonesium , ut em , & bonum physicum ein , & secundum materiale peccati , non vero secundum formater quia scilicet sicut est extra sphaeram intellectus bonum . &voluntatis verum, ita extra sphaeram divinae voluntatis est formale peccati. Resp. I. per instantiam ; ergo sicut γυein Deus praefinire materiale peccati , ita potest etiam suadere , & praecipere blasphemiam secundum materiale , non secundum formale. Secundo directe nego Consequentiam a & retorqueo paritatem . Ideo claudicatio non relanditur in animam, sed in tibiam curvam hominis, quia anima de

se causat motum , non vero motum cur

vum , unde si claudicatio esset actus prohibitus, solum peccaret tibia, seu homo clau-A: cando ; at non peccaret anima, quae de se non determinat ad motum curvum, sed simpliciter ad motum, & ex intentione naturae ad motum rectum a ergo pariter si

Deus solum permittat peccatum , peccavvoluntas, quae se determinat ad actum m Ium , non peccat Deus , qui ut causa universalis solum determinat ad actum intemdendo actum bonum: Contra vero si Deus praedefiniat niateriale peccati, eo ips' Deus etium determinaret ad forniale, & idcirco peccatum non imputaretur voluntati, sed Deo ad illud determinanti. inare quando Angelicus dicit , omnia esse a Dei providentia praedeterminata , & ordinata, inte, algendus est , quod sint praedeterminata sive decreto intentivo , sive solum permissivo a Decretum siquidem peccati termisi,vum in bono sensu dici potest praedeterminativum peccati , quatenus a tali decieto tanquam a primo determinante non quudem positive per modum causae, sed negative per modum removentis prohibens, d pendet absoluta ejus existentia. Ad primam confirmationem: patet disparitas , mala damnatio aeterna consequitur per accidens ex perversitate illius impoenurentis a pariter ori3inale consequitur per accidens ad generationem humanam rati ne consensus interpretati vi voluntatis imclusae in voluntate Adami: de ideo Deus, qui est auctor generationis humanae , non est auctor originalis . At formale peccati consequitur per se, & essentialiter ad m, teriale ; ergo si Deus vellet materiale cati, vellet etiam formale; sicut in sentemtia Thomistica ideo tribueretur Deo pecca-

rqm Anseli, si hic peccaa et in primo in

stanti creationis . quia prima operatio per se consequitur ad naturam Angiacam a u de tribui debet generanti. . Regula generalis est haec : si ad A sequitur per se, seu essentialiter B, non po voluntas velle Α, & non B, aliter vellet chimaeram ι si vero ad A sequitur Bper accidens, ita scilicet ut possit non s qui, qui vult A, tunc solum censor veble B, quando tenetur illud impedire, non Vero quando non tenetur a de ideo si ex defensione propria sequatur homicidium ,

hoc non censetur volitum , nec volun

rium; quia in morali aestimatione non cem

latur volitum eo ipso , ac deest obligatio illud impediendi. . Ad secundam, in quam vim faciunt Asuersarii, retorqueo etiam paritates et ideo voluntas fertur in bonum , dc non in v rum , quia fertur amando ; dc ideo inteulectus fertur in verum , dc non in bonum,

quia fertur cognoscendo a ergo quia serri informale peccati non est aliud , quam velle actionem ditanam legi , Deus volando hanc. actionem , sertur hornialiter non s Ium iu materiale , sed etiam in formale peccati: Sicut enim intellectus ferretur so maliter in bonum, quod est extra sphaeram suam , si amaret a ita divina voluntas is retur in formale peccati , quod est extra sphaeram suam, si posset velle assionem dis- lanam legi. praedefiniendo illam ; in quo consistit velle peccatum secundum ejus to

male.

V. Objic. ult. contra secundam Conclutsionem: permisso peccati non est actus Dei

benevolus erga Reprobos; ergo non est digna Deo ; atque adeo nequit Deus peccata permittere. Antecedens probatur, quia nemo prudens vellet se tali amore amari , imo mallet se nullo potius amore a Deo amaai, quam sic amari s unde Christus Dominus de Iuda dixit, Matth. 16. Bonum mras ei, si natus non fuisset homo uti. Resp. hoc etiam argumentum esse Η,

reticorum . Negatur itaque antecedens .

Deus dando auxilium praevisum inefficax , benevolus est erga Reprobos, quatenus dat illis suificientiam ad bene operandum. Nomne Deus benevolus dicitur, dum Solem si um oriri Deir super bonos, ct malos , ct pluis super iustos , ct iniustos r Mart. s. Et sicut beneficus est erga reprobos, illos creando, ac redimendo , sic etiam conserendo gra- 'tiam sufficientem, quamvis praevideat ines-ficacem. Imo ex boc SS. Patres apud Ruudo medesti uuae, disp. 37. magis com

SEARCH

MENU NAVIGATION