장음표시 사용
151쪽
stentis foeeie apparentis , vel ob no- - , blandam , neminique mortalium antehae auditam salutationis formam , vel ob admirationem eorum , quae ab Anaelo dicebantur , quia de se tam magnino non sentiebat st hominum m moriam modestissima virgo , vel denique quia his turbatio conveniens suit verecundiae virginali . Virginum es , inquit S. Ambri lib. 2. in Lucam , ad omines viri ingresus pavere , oe omnes viri assams verres , Maria etiam salutati strem Angeli vereba r. Mariam trepidantem his verbis confirmavit Angelus :Ne timeas Maria , i r nisei gratiam apud Deum, ecce concipies in utero , oe paries filium , Hs nomen eius Iesum m. Sed Maria de adamato virginitatis sitae
thesauro , quo nihil secundum Deum antiquius habebat , plurimum solicita , Angelum interrogavit : Quomodo fetist , quoniam υirum non cognosco Quae interrogatio, non dubitantis Mariae, aut fluctuantis animi motum , sicut blaterandi Calvinus , Lutherus , eorumque
gregales , sed Mariae admirationem prodit . Hinc penitus proscribi debet sententia Authoris libri Quaestontim vereris, o novi Tesamenti , qui quaest. II. asserit, Virgins ambigenti ae conceptu possbilitatem Anselvimpudicasse. Hic siquidem liber , qui olim sub ementito Sau-
Augustini nomine circumserebatur , Pelagianis enoribus resertus eli , multisque aliis naevis infuscatur , ut luce meridiana clarius evincunt Beliarminus
in lib. de Scriptoribus Ecclesiallicis verbo Meiliatis , Posse inus in Apparatu & Lovanienses in Censura huic loperi praefixa ,. Auguilinianorum Operum tomo quarto - Idque liquet ex bene multis quaestionibus , quae passim occurrunt. in noe libro maxime decima 'tertia , vigesima primx , quadragesima quinta , octuagesima , centesima n
na , &e. ubi illius libri Author , Pelagianae haereseos foligine tinctus . docet :Homines non nasci filios diaboli , ali que id genus absona . dura , & a veritate prorsis aliena obtrudit , quae iam
laudati Authores , & doctissimi Patres Benedictini Congregationis Sanm mu
ri in recenti , & castigatissima operum Sancti Augustini editione optimo iure perstringunt . Reiecto itaque illius Authoris , & haereticorum errore , convenit inter omnes Theologos , Mariam , quae omnia oracula Prophetarum , qui
Messiam venturum cecinerunt , ad umguem callebat ; de possibilitate eonemptionis Christi Domini nunquam dubitasse , sed modum duntaxat , quo mirabile istud Μisterium adimpleri debebat , non curiositatis , sed a irationixaiseetu impulsam inquisisse ab Angelo ,
qui eam consestim hune ineffabilem modum edocuit , in haec verba prorumpens : Spiritus Sanctus superveniet in te , Ο υ,νtus Altissimi obumbrabit tibi σα quasi diceret: o Maria , concipies , non naturali via , non virili eoncursis , sed
sola operatione Spiritus Sancti , qui in te novo , & plane incomprehensibili modo illapsus , virtute, & emeaei a sce-eundam te reddet , & ex tuis purissimis sanguinibus corpus verbo Dei a tando sermabit , nec alium sponsum quam Deum habebis ; qua propter Viseginitas tua nullum ex conceptu patietur detrimentum , sed potius sanctus
hie divinae naturae eum humana coitus pudicitiam tuam consecrabit . Quae ubi
audiisset Μaria , demisse respondit ac praestitit assensum , dicens : Ecce Anctiata Domini , fiat mihi fecundum Verbum tuum . Et e vestigio in callissimis eius visceribus opera Spiritus Sancti ex purissimis Virginis sanguinibus Deum hominem , cui omnes mortales selicitatem acceptam referre debent , se atum eia
se , docent Sancti Patres , Ausupinus,
se . I 8. de Sanctis, Gregorius Magnus lib. I S. Moralium , cap. 27. Joannes Damascenus lib. de Fide orthodoxa cap. a. S. Bemardus Serm. super Missius
es , & alii . Hae sunt circumstantiae colloquii Gabrielis eum Maria Virgine , quibus ex Hi istoria Evangelica praelibatis :
Haec assertio , quae est S. Thoinae, &omnium SS. Patrum , emeaeius stabiliri non potest , quam breviter expendendo
152쪽
bblimia ariis & beneficentiae divinae mi- que organicis membris absilutum ; --racula , quae in conceptione Christi Din gelo nuntiaure , oe Spiritu Sosis ah mini certatim collucent , eamque solitis niente, inquit S. Gregorius lib. t 8. Mor
hominum eonerationibus immensam au- lium eap. 33. mox Verbum in utero, monteeellere apertisume demonstrant. 1 intra uterum Verbum eno . Hate autem
Primo , in conceptione Christi Domi- repentina , corporis Christi in eastissini Maria virgo simul & mater perman- mo Virginis utero formatio , longe ex- sit . Hoc quippe eximium ac singulare cedit omnes limites naturae , quae pa privilegium soli Mariae in conceptione ' latim , variisque gradibus puerulos misChristi asserunt Sancti Patres , quorum ternis in visceribus se at , suaque traditioni indivulse adhaerens Sedes Ap stoliea damnavit anno I677. quemdam Authorem Italum , Imperialem distam , qui apocryphorum librorum de ortu Vi ei nis , & Tragoediae ,. quae inscribitur , Christus patiens, deliramenta seeutuς, d cebat , S. Annam , citra suae viminitatistiaturam Mariam eonoepisse , sicut o servat Tilmontius Nota 3. de Beata Vi
pine Tom. I. Documentorum Hist. E eles tilee minus , mea quidem sententia , improbari debent nugaeissimi quidam Authores , qui , pro innata , qua titillantur, cudendi fabulas prurigine, si iis ludiere fingunt Annae puerperium absque dolore contigisse, & Mariam ab que actu coniugii a Ioachimo , & Anna , aut saltem in mentis raptu & oscula, in momento, adeoque excluso astrorum concursu , & sine praescriptis a natura tegumentis editam fuisse. Quae omnia inter genas , & aniles fabulas iure merito reponunt viri. eruditi , qui nullam praeter Christi Domini eoncepti nem , supernaturali modo & in utero Virginis iactam unquam fuisse , ex Scri--ra Sacra & ex perpetua Sanctorum Patrum traditione constater profitentur. Secundo , conceptionem christi miraculosam & plane summaturialem suisse , probat repentina eius corporis in
voluntaria utero Virginis eonformatio m , statim ac Beata Virgo opera non tam alto maturat , sed tar
do gressu ad persectionem provehit , ut videre est in aliis solitis hominum eo ceptionibus , in quibus nonnisi ped
tentim & interiem diutumo temporis intervallo , eorpus humanum dispon re , & in eamem , Ossa , ceteraque quibus conflatur membra , conformare consuevit. Tertio , in generatione ordinaria s men continua serie elaboratum distingui tur in membra, donee menti suscipiendae fiat idoneum die post eonceptum circiter quadragesimo; at Corpus Christi notri tum in momento e ceptionis suit integere formatum, sed insuper eodem ni mento fuit animatum anima rationali ,
simul caro , simiat Verbi Dei eam , smus
vero animata anima rationali , inquit L. Damasenus lib. 3. de Orthodoxa Fida c. 2.
Hoe Fidei dogma impugnarunt olim Ariani , qui ut testantur Epiphanius haeresi 6o. & S. AMustinus lib.. do haeresibus ad quod vult Deum, pertendebant νChristum anima humana suisse d itutum , eiusque vices Verbum, divinum supplevisse . tu eundem errorem abie
runt Apollinaristae , se dicti ab Apol-ιinario , qui sub Valentiniano , Imperatore , & Damaso Romano Pontifice , docere coepit, Christum corpus sumpsisse quidem ex Beata Virgine , sed line anima. .. Postea , quasi palinodiam
sui obsequii restulanti Deo munera οὐ ' derantans , addidit , Cnritam sumpsis
oens : Ecce A-ιua Domini far mι- hi secundum Verbum tuam . Mirum dictu i eodem momento , nullaque inte posita mora , abscedento Angelo , Spiritus Sancti operatione , quae tarda molibquidem animam , sed quae mente careret , Verbumque divinum ei suis se mentis loco . Quae haeresis eumsid e regione opposita Scripturae sacrae,
suae multis in locis Christo Domino
piritum & animam, tribuita, fuit m
mina nescit, compactum est in Virginis e to oonfutata a Sanctis Patribus Athin utero corpus Christi integrum, omnibus- nasio , utroque Gregorio , Nolame o ,
153쪽
nio, theodoreto, atque in pluribus Conciliis damnata, Alexandrino videlicet a no Christi 62. ab Athanasio, ceterisque Catholicis Episcopis , coacto , Romano, anno 373. Praeside Damase, Summo Pontifice, & tandem in Oecumenico secundo , Constantinopoli habito , sub eodem Damaso, anno 38 I. Quarto , Corpus Christi in instanti conceptionis suit unitum V erbo divino , ita ut Christus per ineffabilem illam unionem , & utrivique naturat, divinae scilicet& humanae, consortium, fuerit Deus& homo, duasque habuerit voluntates &operationes , divinam scilicet & humanam : Non es tutervallum temporis ritimandum inter conceptae carnis initium, O concipiendae disiuitatis adientum p una guine Dit in utero Mariae υirginis conraetro Aminitatis oe ramis , o Mnus es Dei flius in
retraque natura conceρtus , inquit L Fulgentius cap. 4. libri de Incarnatione σε tia . Hinc tria Fidei dogmata circa conceptionem Christi Domini firmiter credenda proponit Ecclesia Catholica . Primo , docet , naturam humanam a Christo assumptam aliam non habuisse hypostasim praeter hypostasim Verbi divini, contra Nefflorium, Patriarcham Constantinopolitanum, qui sub Theodosio, Imperatore, & Coelestino I. Romano Pontifice , anno circiter' 427. eoepit asserere, duas in Christo esse personas , duosiue Christos, unum filium Dei, & filium
ominis alterum , ac subinde Mariam Virginem non Det,. sed hominis matrem esse , dicendamque non ποτοκον, sed χει- σωνκον . Quam haeresim longe lateque per omnes ferme Orientis plagas grassantem profligavit Concilium Ephesinum celebratum anno qῖ I. In Nestorium etiam calamum acuit S. Cyrilluς, Patria cha Alexandrinus, eiusque exitialem haereseos labem , obiel a Catholicae veritatis luce , atque doltissimis editis lucubrationibus , strenue oppugnavit. Secundo , docet Ecclesia , naturam humanam per unionem hypostaticam non suis se a serptam a natura divina, sed potius admirabilem illam conjunctionem utriusque naturae , divinae scilicet & hum,
nae , actiones , & proprietates sartas aciteξtas conservasse , itaui nee inferiorem consumeret glorificatis , Nec fueristrem minueret assumptio, sicut ait L Les Ser. xia de Natri Cis. Domini. Id etiam defitii- tum est contra Eutichetem , Archvmandritam Constantinopolitanum , qui magno animi aellu Nestorii haeresim impωgnans , contrariam in partem deflexit ,& a Fide Catholica dus civit : negans in Christo duas esse naturas, & asserens carinnem in ipse Inearnationis articulo in dia vinitatem fuisse commutatam, & ex utraque natura divina & humana , substantiam coaluisse unam ; sicque Chri lium , ut Deum fuisse passum Quae haeresiseonfixa est in Chalcedonensi ineumeni ea Synodo sub Μareiano , Imperatore ,& Leone I. Romano Pontifice , anno
Christi uer indiffa , in qua sancitum est duas in Christo Domino distinctas& inconfusis esse naturas , divinam nimirum & humanam . Denique , docet Eeclesia , duas in Christo esse voluntates, & operationes ,. divinam scilicet &humanam, contra haereticox Monothelitas , qu L ex insecta Eutychianorum stiri, tanquam mali surculi pullularunt . Christo humanam voluntatem , &operationem abiudicabant , dictitantes , ita Christo esse unicam voluntatem , &operationem, scilicti divinam. Qtiae has proscripta est in sexta Synodo generali sub eontiantino Pogonato , Imperatore , & Agathone Papa anna 68o. atque iuxta Scripturam Saeram, & traditionem M. Patrum adprobata fuit d Eitina de duabus in Christo voluntatibus & operationibus , divina nimirum ,& humanae Quinto, Christus in instanti conceptionis sitae sint verus Sacerdos, idque constat primo ex Apostolo ad Hebraeos c. I. Nec
quisquam sumit sibi honorem, sed qui vocatur a Deo tanquam Aaron, se Gripus non semetipsum clarifc it ut Pontifexferet e sed qui secutus Hi ad eum: filius meus es tu, e eo hodie genui te. Quemadmodum m alio loco dicit : Tu es Sacerdos in aeternum Iec dum ordinem Melchise lech. Ex quibus Apostoli verbis sic conficitur argumentum et Christus tum temporis
154쪽
mit Saeerdotio inaumratus, quando Pater sic evin alloquutus est i Filius nisus es tu, ego hodie senui te : Atqui Pater sieta loquutus est Cnristum in primo conceptionis momento , eo quippe primo instanti Christiis suit filius Dei natura, Ec a Patre missus , ut eiset Mediator Deum inter & homines , ae eruento in Cruce sacrificio eorum peccata expiaret; christus et gitur in primo suae concepti vis institnti fuit inauguratus Sacerdos ,
non vero postquam a mortuis excitatus
coelos ascendit , sicut impie docet Soeinus in libro, eui titulus est i Chriseianae Religionis Iu titutio. Praeterea, Saeerdotis officium est , Deo sacrificium offerre , anui Christias in momento concepti nis suae verum sierifieium Deo Patri o serre coepit , incamari nanque perinde est ae victimam Deo Patri immolandam a Deo Verbo assunt , nee alio fine , ut docent Sancti Patres , a Verbo divino ,
quod vitae ubertate omnino redundabat, assumpta est natura hominis , quam Velut rationalis hostia Deo offerenda. Cum igitur Incarnatio , iuxta doctrinam Sanctorum Patrum , non tam vitae humanae , quam mortalitatis & mortis sit a sumptio, sequitur, Christum in momento Incarnationis suae sacrificium fuisse auspicatum , quod toto Vitae suae tempore produxit , & in Cruce consummavit , sient infra adversus Socinum multis momentis evincam is Sexto, Christus a momento concepti
nis suae fuit Rex qnantum ad ius & d minium , non quantum ad usim , &exercitium t seu non quod externum &temporale habiturus esset regnum , t geς nimirum politicas ' condendo , artes aedificando , populum suum vi armorum defendendo , hostes minoralibus 'misametendo , sicut falso carnales Iudaei de suo Messia tutare solent ; sed Christusa momento conceptioni ae filii Rex , eo quod spiri male ae sempitemum habiturus esset regnum , populum suum via delicet a peccati servitute redimendo , daemonum tentiam debellando , aeternas fidelibus divitias miniurando , animae sanctitatem , corpori vitam perennem impertiendo, & in hoe sensu Chri-
stus senius' a Seriptura saera appellatur Rex , ejusque Imperium aeremum fore praedixit Isaias cap. 9. his orbis . Par istas natus es nobis, o filius datus es nobis, o factus es principatus super humerum esus e o vocabitur nomen eius κλmirabilis , musiliarius, Deus fortis . Pater futuri Saeculi, Princeps pacis. Mula sicabitur eius Imperium, et ' pacis non erit mnis: fustis folium Dold Cr super regnum eius sedebit , ut eonfirmet illud o corroboret in iudicio oe iustitia, a modo sique in sempitemum . Regnum autem Meisiae , inquit Conisiius D enius Coneores in Lucam , dieitur sedes de regnum David , non quod temporale esset , sensibiae & terrenum , sed quod in regno Davidis fuit adumbratum , & Davidi in proprio semine promissum sib typo regni sui. Hine Cnristus , quandiu vixit ,
ab omni fastu alienus , summa semper fuit humilitate conspicuus , non aureis , sed vilibus vestibus usus , pauperibus comitibus stipatus , & ut omnem affectati imperii suspicionem a se removeret , palam atque aperte coram Pilato pro- sessus .est , regnum suum non esse d ehoe mundo . Idem testati sunt Christi , Servatoris nostri , propinqui , qui , interrogati a Domitiano, Imperatore , de Chri illi Regno, cuiusmodi esset, quan do & ubinam locorum appareret Q Resiponderunt, telle Eusebio lib. 3. Histori yeel. Tap. zo. non huius mundi, nec terrenum illud imperium esse, sed A gelicum ac plane coeleste . Id egregie confirmat S. Hilarius, Arelatensis Epia
scopus , dum de Herode, Rege, sibi , si1oque Regno, ob Natale Christi, metuente, se loquitur e Putabat infelix, fe regati folio detrudendum, sed non est
ita: non enim ad hoc isnerat Christus , ut alienam inmaderet gloriam, sed M uam
donaret: non ut Regnum terrese perciperet , sed ut eae se eonferret: non venerat
ad dignitates recipiendos, sed ad iniurias
perferendas: non ut caput ad gemmarum
diadema, sed ad spineam remoam prάρ raret: non ut super sceptra e strueretur magnificus sed ut retici Metum illuso . Quibus apprime eonsentit Tertulliani Sententia lib. de Idololatria, cap. 8. ubi haec
155쪽
haee habet. S; potesatem quoque nullam Chrisus ne in suos quidem exercuit, qui
bus fordido minVlerio functus es, s Regem se denique feri conscius , regni sui feri refosit, plenissine dedit formam suis de reiiciendo fasiειο oe surasti tam ἀῶ-gnitatis, quam potesatis. Qtiis enim magis his Mus suiset quam Dei flitis Psitiales er quanti eum fasces perducerent PQualis pustira de humeris eius floreret Quale aurum de capite radiaret 8 Nis4loriam Siculi alienam o sibi , oe sit,
odicasset. Postremo et Conceptionem Christi sui se miraculosam & in maturalem , sa cile eolligitur ex beatissima ccesellium
donorum copia , & omnigena virtutum suppellectili , qua in momento concepti nis suae fuit cumulatis me exornatus .
Enim vero , Christus in instanti conceptionis suae non solum fuit sanctus sanctitate accidentaria per gratiam habitualem , qua ipsius anima suit plenissime donata , verum etiam suit sanctus 1 anctitate substantiali, a Verbo Divino naturae humanae Christi substantialiter unito, prosecta. Habuit insuper a momento conceptionis suae gratiam, quam Theologi vocant Capitalem , qua constitutus est Caput Angelorum & hominum. Praeditus fisit scientia divina , quatenus Deus , & habuit , quatenus homo , scientiam aequisitam , scienti m infitiam& scientiam beatam , cujus beneficio iam comprehensor ab instanti conceptionis factus , essentiam Dei vidctat, omnia Praeterita, praesentia & futura , singulasque eordium cogitationes etiam secretiores penetrabat. Ρersectum denique ihabuit intellectus & voluntatis usum , lper quem statim gloriam accidentalem eo oris sui promereri coepit. Hunc omnium donorum apparatum. quo fuit illustrata conceptio Christi eleganter describit S. Bemardus Hom. a. super Mifus es, ubi explicans verba Ieremiae c. 3I.
Cremis Dominus norvum super terram, foemiua circumdabit virum : sie loquitur
Virum autem dixerim fuisse Iinum , non
fotum eum iam diceretur υir Propheta potens in spere oe sermone, sed etiam cum xeuera adhue aetate infantis membro Dei
staret in utero. Vis stitur erat Iesus dum etiam natus , feci sapientia, non aetate, animi vigore , non uiribus eo Oris , maturitate seu um , nou corpulentia mem-hrorum, vel potius non minus fuit sapiemi a Jesus conceptus, quam natus e parvus quam magnus; sive er o latens in titero,
his vagiens in Praesepio, fris grandiu klus interrogans Dodiores 1n Templo, sive iam persectae aetatis docens in Temnio, aeque
pro O plenus fuit Spiritu Sancto . Nee
fuit. hora in quacumque aetate sua, euade plenitudine tua, quam in fui conceptione occepit in utero, et M aliquid minueretur , i I aliqti id eidem adiiceretur, sed a principio perfecius et a prmcipio , inquam , plenus fuit Spiritu sapientiae, o inteli eius, Spiritu consilii fortitudinis , θλν tu fientia o pietatis , o Spiritu i moris Domini. His prodigiis , donis, ac
privilegiis condecorata fuit conceptio
Christi, ex quibus facile quisque intelligere potest , eam iuisse miraculosam &
Superest nune , antequam obiectionibus faciam satis , ut paucis exponam ,
qua die , & quo anno conceptus fuerit Christus Dominus . Et in primis, circa diem eoneVtionis Christi , existimo rstandum esse perantiquae traditioni Eeclesiae , quae conceptionem Christi , seu Annunciationem Beatae Virginis p xit diei vigesimae quintae mensis Martii, seu octavo Kalendas Aprilis . Testatur enim S. Augusinus lib. 4. de Triuitate cap. 3. Christum Dominum, iuxta avitam traditionem , auctoritate Ecclesiae roboratam, conceptum fuisse octavo Kalendas Aprilis , hoe est , die 23. mensis inrtii : Sicut a Maioribus, inquit ille Pater, traditum fuscipiens Ecclinae emstodit authoritas, in o Kalendas Aprilis conceptus ereditur Chrsus , quo passus. Id etiam constat ex praxi Eeesesiae Orientalis , quae Festum Conceptionis , seu Incarnationis Verbi divini , celebrat die a 3. Martii , ut videre est in Graecorum Menologiis , Menaeis , &Synaxariis , apud Bollandum Tom. R. de Actis Sanctorum pag. Iῖ3. AEgyptii
etiam , Copti , Syri , Chaldaei & R
156쪽
theni Festum Conceptionis Christi , seu
Anmanciationis Beatae Virginis eadem die aue. Martii recolunt , ut compertum est ex eorum Kalendariis dc Martyrologiis . Nec dissentiunt Latini, qui seitum Conceptionis, seu Incarnationis, ex pervetusta consuetudine assignarunt diei as. mensis Martii, sicut ex bene multis illorum Martyrologiis, Breviariis, & Mis- salibus probat idem Bollaudus , sed pintillimum ex libro Sacramentorum Gregorii Magni, in quo ad 8. Kalendas prilis celebratur Annuneiatio Angali ad Beatam Mariam. Porro , hic tam conflans & uniformis ulus , qui in utraque obtinet Ecclesia celebrandi sellum Conceptionis Christi, seu Incamationis Uerbi Divini , stata die a 3. Martii , argumento est , universalem Ecclesiam ex perantiqua traditione persuasum habuisse, hae die Christum Dominum suis te con
Fuerunt tamen quaedam particulares Ecclesiae, quae sellum Conceptionis , seu Annunciationis Mariae Vi ginis, transtulerunt ad diem octavam ante Nativit h. tem Chri iti . seu ad diem decimam octavam mensis Decembris. Hunc ritum observavit Eeelelia Toletana, ut liquet ex canone I. Concilii Toletani decimi, anno Christi 636. celebrati. Ecclesia etiam Ambrosiana, seu Mediolanensis , festum Annunciationis Beatae Virginis transtulit ad Dominicam sextam Adventus , qui in praedicta Ecclesia auspicatur a Vesperis Sabbati proximi sella Sancti Martini, quo fit, ut Dominica sexta Adventus sit Dominica dies , quae Natalem Domini praecedit. Ex hoc autem particularium Ecclesiarum ritu colligi non potest, Christum non fuisse conceptum die 23. Martii, tum quia ille ritus suit a pa cis Ecclesiis observatus, tum quia etiam, particulares illae Ecclesiae eo duntaxat mne sestum Conceptionis Christi, seu An- nunciationis Beatae Virginis , in aliam transtulerunt diem, quia, dum illa selli-Vitra praefixa erat diei a 3. Martii , interdum in Quadragesimam , vel in i stum Paschale incidebat, quibus temporibus condigne, & ea , qua par erat , selemnitate celebrari poterat, sicut
innuunt Patres Concilii Toletani deeLmi, Can. I. Notat etiam Bollandus , Ecclesiam Toletanam, ne recederet a Vetu
sta consuetudine celebraudi festum Con--ptionis Christi, seu Annunciationis B. Virgnis, die a 3. mentis Martii, hanc festivitatem geminasse in eodem anno, idque probat ex lectione, quae in secundo nocturno eii Annuneiationis Virginis recitantur in Ecclesia Toletana, quae sic habet : Quamvis Annisuriationis B. Mariae festum si auo Kalendas Aprilis nunc
celebretur, Tolet aua tamen Ecclesia utramque retinet solemnitatem , alteram mense
Martio, ut Romanae Ecclesiae, quae Magi-Jira omnium Ecclesianum Mater est , sanctissimam institutum sequatur, alteram octavo die ante Natalem Domini a tum quod haec solemnitas ab ipsa Toletana E elisa instituta fuerit, magna viueratione ab aliis Ecclesis fuscepta, per uni--rfam Hispaniam hialenus celebretur . Consulat Lector, si plura desideret, BOLlandaem loco supra laudato, Thomestinum in libro de celebratione festorum, Gallico constripto idiomate , & Barauium in
Notis ad Martyrologiuiri ad diem 23. mensis Martii. De anno quo Maria concepit Chriitum Dominum, non convenit inter Chronolo os . Uerum, quia iuxta probabili ren a Theologorum sententiam , quam inirae bene multis adstruam argumentis , Maria peperit Christuna die a 3. mensis D cembris, anno Urbis Romae conditae 749. Imperii Amasti o. ante aeram Uulgarem , seu Christianam , 3. Consulibus C. Caesare Augusto tr. & L. Cornelio Sylla, dicendum est , Mariam hoc eodem anno & die a s. mensis Martii Christum Dominum concepisse. Quoto autem anno aetatis suae Maria conceperit Christum et si certo definiri non possit , probabilius tamen est , Mariam , ex- eume anno aetatis suae decimo quarto , Christum Dominum in suo eas immo utero concepist nec enim admitti de . bet nova Caietani sententia , assereniis in cap. I. Lucae , Beatam Virginem , dum concepit 8c peperit Christimi, suis se novemdecim, aut viginti quatuor a
157쪽
Extat etiamnum, ad solatium & tatem fidelium sacra Dei parae Virginis aedicula , in qua filium Dei de Spiritu Sanctis concepit , & quam , habitatione
multorum annorum , Iesas , Dei para ,& Iosephus consecrarunt . Memoriς sit- quidem prodiderunt Historici probatissimae fidei, hane saeram aediculam, e Galilaea SyriaPe in Dalmatiam primum ,& mox e Dalmatia in Picenum mir culo delatam, in Recinetensis agrisylva ,
piae Matronae , . cui Lauretanae nomen ,
Propria , consedisse , & inde ortam esse appellationem Lauretanae domus B. Vt ginis, quam & in ipso Piceno ter sedem
infra annum , iterato divinitus miraculo , angelica ore mutasse , iidem testantur Historiei . Rem , omnium litteris &constanti fama comprobatam , Summorum Pontificam decretis confirmatam , confluentium populorum numero longe
Iateque celebratam , sanctitate loci , &frequentia miraculorum luce clarius ma-
niseltatam , hie contra quosdam nimium moroses & Criticae intemperant oris viros fusius demonstrare sum acaneum in rimino esse arbitror ; maxime cum hae
provincia egregie iam desuncti sint viri doctissimi, Horatius Tumelinus, Scriptor elegans Historiae Lauretanae , Petrus C niseus lib. s. de Virgine Dei para cap. 23. Barmitis & Dcindantis in Annalibus Eecle, quos Leitar adire potest , si plura
Ad recolendum Conceptionis Christi, seu Incamationis Uerbi divini Mys le-xium , Christiani impraesentiarum recitare solent Salutationem Angelicam, cujus prima pars, quae Anseli est, & quae
incipit: Maria gratia Mena , Domi--s tecum , o c. in Horis , seu precibus
Canonicis , non filii in uti ante Saecul XL ut probat doctissimus Mabillonius Praefatione in Acta quinti Saeculi Ben dictini, ex omnibus Statutis, quae ad fidei , morumque institutionem ad illud usque saeculum edita sunt. In his siquidem Statutis sola oratio Dominica, &simbolum Apostolorum proponuntur absique Salutatione Angelica . Et ne quis putet Salutationem Angelicam , quae Grationi Dominicae adiungi solet , ipsus
orationis Dominicae nomine late sim o signifieari, profert hic Cl. Author librum precum Hemmae, Reginae, Lotharii Franeorum Regis coniugis, in Bibliotheea Remigialis asservatum , in quo Oratio Dominica & Symbolum integra , ei tra Salutationem Angelicam sunt descripta . Eadem etiam Salutatio Aingeliea Fratribus lateis & illitteratis non praescribitur in Statutis Guigonis ; sed neque in Regulis Templariorum, Carmelitarum , &Minorum , nec in Testamento S. Franeis ei, nee in Ritibus Humiliatorum, teste Joanue a Vitriaco, immo , nec habetur in Breviario ordinis Fratrum Praedicatorum ad preces Canonicas. Cum igitur orationi Dominicae non semper sum rit adjuncta Salutatio Angeliea, dici non potest, orationis Dominicae nomine late sumpto importari etiam Salutationem Angelicam. Addit etiam doctissmugionius , quod . licet circa XI. Saeculum prima pars Salutationis Angelieae in vulgari fidelium usu est e caeperit, altera tamen pars, quae incipit his verbis i Sandia Maria μυν Dei σα fuit tantum post XV. Saeculum, instar appendi eis addita, quia, ante Breviarum jussu B. Pii V. Summi Pontificis reformatum , in f, lo Breuiario Cudinalis S. Crucis oceu rebat. Non caret tamen probabilitate semientia aliorum , qui Angelieae Salutati nis posterioris partiς: Sandia Maria, M
ter Dei, ora pro nobis peccatoribus , or ginem & usum .altius repeti debere a tumant . Ceterum, haec integra Salutatio Angelica , quam mox devote omnes in
Erclesia Catholi ea recitant fideles , selis haereticis, iuratis pietatis hostibus, displicet, quamvis nihil omnino sit, quod tantillum carpere aut vellicare possint in hac Salutatione Angeliea , in qua duntaxat voces Angelicas repetimus, verba , quae Elisabeth, Spiritu Sancto repleta, protulit, usurpamus'; Iesum , Servatorem n
stium , & ventris Mariae fiuvim , collaudamus , Verbi divini Ineamationis
Μyllerium in mentem nostram re mus , ac denique Mariam Patronam ,& advocatam adhibemus , sive eius a xilium de interventionem nune & in hora mortis mihi lamus. , D D
158쪽
ARguitur primo : Christus non est
conceptus operatione Spiritus Sanesi ; ergo conceptio Christi non est su-
maturalis & miraculosa . Prob. antee.
Si Christius fuisset operatione Spirio Mnesi eo Flus, deberet diei filias Spiritus Sancti, sicut dicitur filius Mariae. Immo potiori iure esset filius Spiritus Sancti ,
qui fuisset conceptionis eius principium activum; quam esset filius Mariae , quae solum materiam subministravit : atqui
christus non est filius Spiritus Sancti ,
alioquin non esset ex semine Adae , nec
filius Davidis , & Abrahae ; ergo Christus non est conceptus operatione Spiritus Sancti. Respondeo eum S. Thoma p. qu.
32. Ert. q. ad 1. Christum conceptum esse ex Maria Virgine , materiam ministrante , in similitudinem naturae, seu speciei,& ideo diei filium eius; Christum autem, ua homo est, suisse Oidem conreptume Spiritu Sancto, sicut de activo principio, non tamen secundum similitudinem taciei, & ideo Chtillam non diei filium Spiritus Sancti . Haec autem S. Thomae ratio probat, Chri itum Dominum , etsi conceptum Spiritus Sancti operatione , ipsius tamen filium , sive perfecta , sive imperfecta sumatur filiatio, esse non posise . Primo, Christus nequit esse filius Spiritus Sancti, filiatione persecta; quia non procedit a Spiritu Sancto in similitudinem
naturae humanae, quam in sua concepti
ne assempsit; in qua tamen similitudine, ut docent omnes Theologi , sititit persecta
filiatio, utpote orta ex generatione, quae est origo viventis a vivente in similitudinem naturae. Secundo: Christus esse non
potest filius Spiritus Sancti filiatione impersecta , quae consequitur gratiam san-raificantem; quia haec filiatio impersecta efficit duntaxat homines filios Dei adoptivos, ratione videlicet similitudinis impe fectae, quam beneficio gratiae siuisti fieantis habent eum Deo ; Christus autem , sicut omnes profitentur Catholici , non
adoptione, sed natura fuit filius Dei, idque definitum est in Guellio Francoso
diensi eontra duos Episcopos , Felicem ,
Uretelitanum, & Elipandum, Toletanum. Aliam rationem adducit Paschosus, S. R. E. Diaconus, lib. I. De Spiritu Sancto cap. t. cur Christus non sit nitus Spiritust Sancti, lieri ipsius operatione conceptus ἰQuia, inquit, homo assumptus ex Maria, operatio Spiritus Sancὶi1uit, non portio i nec ab eo Renitus, sed creatus ἰ ccnceptus es potenΠα, non subscuria ; operatione, non
participatione turture, non genere. NE
se itur itaque Christus de Spiritu Sancto ,& de Maria Vimine, nec tamen est filius Spiritus Saneti, sed Mariae Uirginis, quia suam illi eonfert Spiritus Sanctuς potentiam , non substantiam ; Maria utrumque : confert illi Spiritus Sanctus operationem suam , non genus ; Maria utrumque r naseitur de 9piritu Sancto per gratiam, nascitur de Maria generante per
naturam. Legi potest Enchiridion Κ Αugustini e. 39. & M. ubi S. Doctor hanc quaestionem; Cur Christus operatione licet Spiritus Sancti conceptus illius tamen filius non sit ρ solide tractat, eamque multis exemplis dilucide explanat. Arguitur secundo: Si conceptio Christi fuisset miraeulosa & supernaturalis , corpus ipsus, quod operatione Spiritus Sancti in eastissimo Virginis utero supponitur formatum, debuisset esse venustum, et gans , omnibusque suis numeris aόsolutum, siem sentiunt Theologi de corpore Adami, quod suit a Deo immediate prindustam , atqui ex Seriptura Sacra, & ex Sanctis Patribus constat, Corpus , quod habuit Christias, non fuisse venustum, sed
potius deforme & indecorum. Isaias nanque e. 43. de Christo dicit, quod non ei species neque decor . Sancti Patres CD- mens Alexandrinias lib. 6. Stromatum , Origenes lib. 6. contra Celsum, Tertullianus lib. de earne Christi, & lib. 3. contra Marcionem, aliique nonnulli asserunt,
Corpus Christi fuisse indecorae & illiberalis formae . Covus igitur Christi non fuit Spiritus Sancti operatione sermatum, ac subinde ejus conceptio non est supe naturalis & miraculosa. Respondeo: Corpus, quod Verbum di-Vinum assumpsit , quodque in mundissimo B. Virginis alvo miraeulose Spiritus
159쪽
Sarieti operatione eompactum est , firm-naam quidem pulcritudinem non habuis se, deforme tamen & indecorum nullatenus suisse. Primo nanque non decebat , ut eorpus. quod Verbum divinum allumpsit, esset elegans ac venustum, tum quia non expediebat , ut Uerbum divinum
quod in incarnatione sese exinanivit, sor- imam servi accipiens, eorporis pulcritudinem , quam despectui habere debemus , assumeret; tum quia etiam , si Chri iii corpus suisset elepans ae venustum , homines plus a quo sensibus addicti , nimium sortassis tribui ilient gratiae corporali. seu eximio Christi corporis, praestantiorisque vultus lenocinio , quam gratiae coelesti , &occultae divinitati . Propter has & alias huiusmodi rationes non congruebat , ut eorpus Christi , operatione licet Spiritus Sanm Mariae utero formatum, summam pulcritudinem ae venustatem haberet. Secundo, corpus , quod Verbum divinum assumpsit , non fuit deforme Sc indecorum tum quia nunquam Iudaei eorporis deformitatem Christo exprobrarunt , qui tamen livore & odio in ipsum perciti, euma capite ad calcem, ut dicitur, observabant,& subobscuros parentes illi vitio vertebant,
etiam incredibile omnino videtur, ex omni divinitatis plenitudine, quae in Christo corporaliter inhabitabat, ut ait Apostolus
ad Coloss. cap. a. nullum in eius corpus
profluxisse radium, quo illud mediocri sal rem forma persederit. Quocirca, mihi prseeteriς arridet sententia illorum Theolo-qorum, qui Christo Domino nee illiberalem speciem, qua homines offendere, aut a se repellere potuisset, nec summe Uenuitam, sed medioerem formam tribuunt .
Unde quando I bioe. 43. de Christo ait: quod non es ei series neque decor , hoc non est accipiendum de corporis Christi
specie & forma, sed de Christo, cum in
crucem ageretur, plagis , Verberibus , a olanta pedis ad verticem usque lacerato, &sputis propter noς desormato. Hine Hier nymus in c. r. Italae: De pectus, inquit, erat Christumo isnobilis, quando penaciat tu cruce, factus est pro nobis malidi lum. Vel ut ait S. Aueusinus Ser. 22. de verbis Apostoli, Pendebat erso deformis in cruce,
sed dσο mitas illius pulcritudo nos erat. Similiter, quando eX adverso Valeς R gius Ps. 4'. Christum vocat , Speciosi Iorma prae fliis hominum s id de extema corporis Christi elegantia intelligi non debet, sed de interna potius illius pulcritudine, quae in innocentia, sanctimonia, iustitia,& divina omnium virtutum complexionesta est. Dee Uum Jorma Dominum appet. lat Propheta, inquit, S. Basilius in eundem Psalmum, cum aciem mentis prefitis tutendi set in eius divinitatem, nou camis pulcritudinem laudat . Sie etiam Vatem Regium interpretantur alii Sanhhi Patres, S. rillus Alexandrinus ine. 33. Isaiae, Theodoretus in Ps. 44. S. Irenaeus lib. adversus Haereses e. 66. S. Udorus Pelu-
nias Psal. 44. ubi ait : Pulcritudinem Ch istis habuit, fecundum quia competebat ad satum reverentiam suae conditionis. Non es ergo intelligendum, quod Christis habuerit capillos si os, vel fuerit rubetis,
cuia hoc nou decuit eum. Et in c. 3 3. Is haec
tabet idem Ans. Doctor: Chrso non erat pectus magniscus, secundum quod dicitiar, quo pecies Priami digna es Imperio. Diei etiam potest , Christum Dominum non semper, sed interdum quibusdam hominibus eximiae pulchritudinis virum se se videndum praebuisse, & suavi mimis serna
num leporibus, atque stupendis, quae edebat , miraculis quamdam adiunxisse oris
venustatem , quae tamen oris venustas , corporisque elegantia erat tantummodo
ad tempus, atque a nativa, & ea, quam prae se serre solitus erat, diversa. Ad hanc mediam sententiam, quam ipse probabiliorem esse autumo , benigna interpreta
tione flecti, & adduci possunt supra laudati M. Patres , Clemens Alexancirinus , Origenes, & Tertullianus , qui assimare videntur, Christum fuisse indecorae, & iI- liberali; Armae. Nam vel illi Patres eo pori Christi semiae leporem, oris & vuntus praestantem elegantiam tantum abiudicant , vel loquuntur de eorpore Christi plagis, & verberum ictibus deformato ,
vel denique , comparant formam corporis Christi cum pulchritudine divinitatis
160쪽
Ipsi hypostati re uniit , qua facta eom-lparatione , iure merito dieunt , sormam leorporis Christi eum divinitate coli tam deformem fuisse & indeeoram . Le-igi potest super hae re liberri forma Chrisi, editus a P. Va fore ne. Iesu.
Arguitur tertio e Conceptio , quae est ex muliere , non est supernaturalis &miraculosa, sed plane naturalis, imo immunda , iuxta illud Iob cap. 23. Num ouid potes apparere mundus natus de mu Lere Sed eoneeptio Christi fuit ex muliere , dieit enim Apostolus ad Galatas cap. 4. Misit filium Dum factum ex mu- ere . Ergo conceptio Christi non fuit miraculosa & supernaturalis. Respondeo eum S. TM, 3. p. q. 3l arti Conceptionem Christi , si eonsideretur ex parte materiae , quam Virgo inter subministravit , fuisse naturalem , sed , si spectetur ex parte virtutis activς, omnino supernaturalem & miraculosam fuisse , utpote novum atque admirabile
Spiritus Sancti opus. Ex quo colligit o Velicus Dosior, Coneeptionem Christi seisse
omnis immunditiae expertem , quia immundities , quae solitis hominum eone ptionibus inesse solent, originem trahunt QR peccato , quatenus eum libidine quis concipitur ex commixtione maris & -- minae . Quae quidem earnalis commixtio locum non habuit in eoneeptione Christi . Omnis homo, inquit Origenes Homil. II. in Levitieum , su patre o matre pollutus es, fotas vero Iesus Dominaes meus in hac generatione mundus ingressus est , in
matre non es pollutus . Ipse enim erat , i dadam per Salomonem dixerat : magis aurem cum essem hontis, veni ad compas incoinquinatum . Non es ergo eo eam natus in matre . Sed ne in patrequirim ; nihil enim Ioseph in generatione eius praeter mi uiuerium praesitit o Hum . Nec solum Christus in conceptione sua impollutus omnino remania sit , sed etiam matrem suam sanctificavit , ejusque pudicitiam auxit , ut do-eet S. Augusinus in libro contra quinque haereses cap. 3. Dieit Deus Creator hominis , filius seminis, quid est, quod re ρω-moυet in mea natiuitate ὶ Non stim iibia
iunis conceptus custiditate : ego matrem
de qua nascerer, feci, si risis radius eum
earum fordes siccare novit , quanto magis olendis Lucis aeternae , quocumque radi
rit, mundare potes, o istis pollui non ν res Ιdem repetit Aquilinus ille Doctor lib. de Fide & Symbolo cap. 4. Quando itaque Amstolus dieit: Christum factum
esse ex muliere, per mulierem indieare voluit sceminam non corruptam , sed vi ginem . Nam, ut inquit Tertulitanus libro de velandis virginibus cap. I. huius vocabuli , scilicet mulieris , Morietas ad sexum ipsum, non ad gradum Greus peninet. Cur autem Christus carnem ex sce mina susceperit , cum tamen alio pacto incarnari potuisset , si revera voluisset Duplicem rationem afferunt Sancti Patres . Prima est : Ut nobilitaret totam naturam humanam hine S. Ausus nus libro de Agone Christiano cap. II. N lite , itinuit , ins ἐρ-s contemnere υiri , Filius Dei tarum fuscepit. Nolite vos ἐρ- fas contemnere foemina , Filius mi natus es ex faemina . Alteram rationem tradit S. Ambrosius lib. de Incarnatio nis Dominicae Sacramento cap. 6. Quia, si Christuς conceptus & natus haud suisset ex scemina , oceasonem inde facile arripuissent haereti ei asserendi , ejns humanitatem non esse veram , sed phantasti eam : At eoneeptus Christus ex foemina , seu corpus ex purissimis virginis
sanguinibus formatum assumens , cile dit , se veram carnem corpusque hum num habere , cum illud omnium hominum eo oribus commune sit, ut ex matris sanguine formentur , seque in antecessum prisocavit Christus haeresim Ce donianorum , Marcionitarum , Ualentinianorum, Appellitarum, & Manichae rum, asserentium : Verbum divinum non veram , sed phantasti eam & apparentem sumpsae earnem, vel eam e Gelo det lisse; nee ipsum ex Maria suisse genitum, sed in opinione duntaxat apparuisse , a
que vimineo utero tanquam canali' usum
esse. inatur Epistola S. Augustini 177. i alias 3. ad Volusianum , in qua S. D ctor hane & alias huiusmodi dissimitates sibi a Volusiano propositas, & ineffabile I amationis Μysterium spectantes , t