장음표시 사용
351쪽
itis illum honoribus assicere voluit te. Tiberius quippe , ut refert Tertullianus , Apolos. cap. I. annuntiata sibi ex Driae Palaestina, quae veritatem eitis, seu Chri-lli, divinitatis in ei erant, detulit ad S uatum cum Daemoativa suffragis fui. Idem tellantur Eusebius lib. 2. His Eecl. e. 2.& Orosius lib. 7. cap. q. Adrianus etiam lmp. teste aelio Lampridio, de condendis Christo Templis cogitavit. Alexando δε- vertis Imperator Christum inter Deos recipere , & Templo donare voluit, habuitque in larario suo Christi effigiem ,
quam matutinis horis venerabatur . M. Aurelius in Litteris, quas scripsit ad Senatum Romanum , testatur , quod eum
Romanorum exercitus acerrimum praelium eum Quadis iniisset , & in tantas difficultates incurrissent milites, ut vehe-inentissima siti vexarentur, & ob eas res pugnare haud possent, ad preces Christianorum, quorum magnus erat in exercitu
numerus, Christum Deum suum invocantium , confestim in Romanos frigidissima aqua, in hostes vero imminentes grando ignea cecidit, & ad perpetuam tanti prodigii memoriam voluit Imperator, ut haec Christianorum legio deincepet ful- γ,ihiatrix appellaretur. Denique, Imp. Jusianus, apollata & Christi insensissimus hollis, famis est, ut videre est apud S.Cν illum lib. M Chrisum sanasse claudos,
caecos aliquos, o daemone correptos adsibitis obtestationibus liberapse in Oieulis Bethsaida G Bethania. Impleta; ergo Iudaeorum vera Miracula a Christo Domino edita esse negantium , resellitur noqiolum ex locupletissimo testimonio Iosephi , Hiliori ei magni apud illos nominis , sed etiam ex ipsa consessione Ethnicorum Imperatorum, qui Christianam religionem multis persecutionibus vexa- unt , quibus ad ungere pollum Saracenos , & Mahumedanos , qui sicut te iritur noster Raimundus Martini in suoi'ugione Fidei p. 2. cap. S. non solum
prodigii; a Christo editis fidem adhibent, sed in suo Alcorano capit. a. cui titulus est , de Familia Amram , multa Christo astingunt miracula , quae non ex Sacris Evangeli ilis , sed ex libris Apocryphis haulla sunt. Ob hanc poteutillimam
patrandi miracula virtutem Jesu Christi fama per totam Syriam longe latequaeelebrari coepit , sicut Matthaera cap. 4. Evangelii tellatur his verbis : Circti iba destis totam Galilaeam docens in Synas is , or praedicans Evangelium Regnι ψer sonans omnem Iavguorem omuem
infirmitatem in populo . Et abiit opinio eius in totam Syriam , obtulerunt ei omnes male habentes , variis languorisAs, tormentis comprehensos, qui Gmonia habebant, or lunaticos, ct paralyti
υirtute miracula edidisse. Probatur primo ratione Sancti Thoma
ssicut ex. gr. vastitatio mortuorum , sola virtute divina fieri possunt , solus qui m Deus naturae ordinem immutare ρο- teil , atqui Christus quatriduanum L etarum suscitavit, coeei nati oculos aperuit, aliaque eiusmodi miracula solo nutu, & imperio suo patravit, quibus ostendit , se divina pollere virtute , Uerum que Dei filium esse a Deo Patre missum in Mundum, ut hominum salutem promoveret . Haee divina potestas , ut O tervat Sandius Hieroumus in c. a I. Matth. tum maxime emicuit in Christo quando Mercatores e Templo eiecit i Plerique arbitrantur, inquit S. ille Doctor , maximum esse 'norum, quod Laetarus fuscitatus es , quod caecus ex utero lumen aec erit, quod ad Iordanem vox auditast Patris, quod transriuratus in monte gloriam ostenueris triumphantis , mihi intre omnia Mna , qtuae feeit, hoc villatur mirabilius este, quia tinus homo, tempore contemptibuis, e δ' in eantum υ iis , ut postea crucifigeretur, Scribis, σ Pha
Itiera sua defrui , potuerit ad unius flagelli υerbera tantam eiicere multitud nemmensasque subvertere , m eathedras consein ere , oe alia facere, quae infinitus non feei bet exercitus . Igneum quiddam , ac Fdereum radiabat ex oculis eius, o dαι- nitatis missas iacebat in facie. Probatur secundo alia ratione , quam Saulitis Thomas lib. r. contra Gentes de
prompsit ex Sancto Augustino, si Christus
352쪽
di vina virtute miracula non edidit, eruc modo igitur sine magno miraculo Cnristus paupereulus, iuvenis, ex gente omnibus exosa , videlicet Iudaica, oriundus , persecutionem , & probrosam mortem passus, a suis, ab Herode, a Pilato habitus ut fatuus , dicens se esse Deum ,
promittens crucem , mortem , Omniaque
supplicia sectatoribus suis , potuit absque miraculis sest mortem suam per pauperes Discipulos , piscatores , indoctos , omnibus invisos , morti traditos , Mundo erroribus implicito , & in tenebris idololatriae immerso suam doctrinam per-kadere , & religionem suam longe lateque propagare ὶ Hoc certe unum instar omnium miraculum esset debet, quod sela virtus divina potuit operari .
Respondent primo Iudaei, Christum in
Beelzebub , principe daemon iorum , daemones expulisse , eumque artes magicas edoctum aliquando miracula edidisse. Verum , haec responso multis arm- mentis convellitur. Primo, quia Christus daemones expellere non potuisset , nisi eos virtute divina vicisset. Hine legimus in Scriptura saera, quod sepe Christus dinniones ex obsessorum corporibus invitos ejecerit , eorum astutiam retuderit , eosque spiritalibus armis domitos , ac se actos silere , sibique cedere coegerit . Secundo, nulla Christo , & Satanae tam in opere , quam in eis his suit convenientia, seu affinitas. Satanas quippe disi pergere cupiebat , quos Christus colligebat : in hoc apparuit filius Dei , tit aliffomat opera diaboli , inquit Sanctus J annes cap. 3. Tertio , Christus sepius
coram innumera Iudaerarum turba mortuos ad vitam revocavit, mare calcavit,
procellas sedavit , aquam in Cana Galilaeae , praesentibus convivis , inspectantibus famulis , in senerosum vinum convertit ; & ex quinque panibus qumque hominum millia in deserto satiavit; Qu. ro ipitur , quid hie potuerit ars magica moliri , quae nihil veri, ae solidi ostentare potest , & euius peritia nihil aliud , quam ad circumscribendos oculos valet Potuit ne Christus quinque hominum millibus , totique Iudaeorum turbae persu dere se vidisse . quod non viderant , &
se manducasse , quod non manducave. tant Potuit ne Christus persuadere Architriclino , aliisque convivis in nuptiis , lactis in Cana Galilaeae , aquam sui si e eonversam in vinum, si revera non fuisset conversa Quarto , si Christus artium magicarum ope miracula edidit , ut effutiunt Iudaei , quorsum igitur m giae non est accusatus in iudicio ὶ Cue nefandi illius criminis non est convictus
a Scribis , & Pharisaeis qui nihil aliunde intentatum reliquerunt , ut Christum
Servatorem nostrum atro earbone nota
rent, ae diris calumniis lacerarent De-l nique , si Christus magica arte mira cula patravit, quomodo igitur illius Di stipus post eius obitum per Provincias
dii vi , & fundamenta Ecclesiae ubique
ponentes , potuerunt in nomine Ma i stri sui magna, & pene incredibilia edere miraculaὶ quom o etiam illis miraculis fidem praebere potuit universus Orbis, exoeptis obstinatis Iudaeis , qui miraeulis Christi eredere nolentes , a Deo deserti sunt , & nune variis calamitatibus oppressi, in perpetuum captivi terris suis sunt exterminati 2 Sed haec sese ficiunt ad repellendam calumniam Iudaeorum , qui magicis artibus accepta reserunt miracula Christi. Respondent secundo Iudaei: Christum pronunciando nomen Dei, quod in Templo Hieroselymitano erat descriptum, miracula edidisse. Narrant squidem Iudaei,
ut videre est apud noli rum Romundum Martiui parte 2. Pug. fid. capit. R. temporibus Helenae Reginae, quam universae terrae Israeliticae praesuiste aiunt, extitisse in Templo Hierosolymitano lapidem, cui olim Area imponebatur , in eoque lapide descriptum suisse nomen Dei propriis elementis expressum , cuius ea vis erat, ut
quicumque illud didicisset , & memoriae
mandasset , par es et omnibus eliciendi prodigiis . Cum ergo pertimescerent Sapientes, ne quis ea facultate abuteretur, canes aereos portae custodes apposuisse , qui hac arte erant fabricati , ut si quis, memoriae mandato Dei nomine, e m- lo egredi vellet magnis eorum territus atratibus sacri nominis e vestigio obibi visceretur. Contigit autem , inquiunt
353쪽
Iudaei, ut Christus quadam die in Templum ingressus sacrum Dei nomen in membrana descripserit , eamque vulnerieruri suo facto inseruerit ; sicque egressus e Templo , sacrum Dei nomen .
quod propter canum latratus ex ipsus memoria est uxerat , iterum ope membranae , quam extraXit a crure suo , didicerit , illudque pronunciando miracula ediderit. Sed quam male consarcinata lit naec Judaeorum fabula, quilibet, si vel minima sagacitate lit praedi Etus, consetiim intelligere potest. Nam primo , Judaei nullum suiusce narratiunculae tellem proserunt , immo nee illius aliquod extat vestigium apud Josephum, in antiquitatibus Iudae rum versati Isimum , & in his describendis , quae in Templo Hieros lymitano reperiebatur, authorem diligentissimum . Secundo , Helena illa , qua regnante , Judaei id contigisse serunt, fuit Adiabenorum Regina , non vero Judaeorum , sicut optime observat Cl. Josephus de Volsinin suis Annotationibus ad cap. 8. Pugionis fidei. 3. in putidissimum Anachm-nismum lapsi sunt huius fabulae authores, Helena nanque Adiabenorum Regina , proselyta duntaxat suit, hoc est, Judaeq-rum religionem amplexa est sub Claudio
Imperatore, sicut tellatur lib. 2o. Antiq. cap. 2. quo tempore Christus in vivis non erat, quippe qui passus est sub Tiberio Imperatore . Quarto , quis credat , cane; aereos ea arte fabricari potui Dse , ut si quis memoriae mandato sacro Dei nomine , e Templo exire vellet , eorum latratibus territus , saeri illius nominis protinus oblivisceretur Hoe sane eommentum dignum est Iudaeorum in-mnio , quo nullum unquam in eudendis fabulis , & sormandis chimaeris suit far cundius, ac seracius. Quinto, impossibile est, Deum , qui est suprema veritas, permisisse ut Christus nomen Dei proserendo vera patraret miracula in confirmationem
doctrinae , quam praedicabu, si falsa iuis set , uti impie contendunt Iudaei . Denique, si revera Iudaeis suisset olim persuasum, sacrum Dei nomen memoriae semel mandatum, & ab aliquo prolatum, vim habere edendi miracula, procul omni du
bio aliqui inter ipsos sese illo iuvassent temporibus Imperatorum Vespasiani , &Titi, dedissentque operam , ne caperentur , occiderentur , & in varias regi nes , captivi abducerentur , ne Hiems lem , Templumque augustissimum tammis absumerentur . Facessat ergo haec insulsa fabula , ad elevandam veritatem miraculorum Christi a Judaeis excogitata.
Probatur. Solus mus propria stra virtute miracula patrare potest , atqui Christus Dominus propria sua virtute patra vit miracula , ergo Christus miraculis , quae edidit, susticienter suam divinitatem comprobavit. Prob. minor, primo ex ipse.
Becie operum, quae Omnem omnino excedebant creatae virtutis potestatem, unde coecus illuminatus dicebat Ioannis cap. 9.-saeculo non est auditum aperuit quis oculos caeci nati: nisi bice et a Deo, non poterat facere quidquam . Secundo , ex modo faciendi, solo siquidem nutu, & imperio Christus saepissime miracula operabatur, hinc Lucae cap. di dicitur , quod virtus de illo exibat, fanabas omnes. Tertio, ex ipsa doctrina , qua Chrilius se Deum dicebat, ac mis culis divina virtute factis Sole clarius comprobabat, quod soli Christo eximium, ae singulare fuit. Nam, licet Apostoli , multique Sancti potestatem habuerint edendi miracula, his similia, quaestus patravit, scilicet daemones eliciendI, curandi infirmos , mortuos luscitanai , immo & maiora faciendi, ut Sanctus Petrus per solam sui umbram , 3uxta Christi cap. I
opera, quae Ego acio ipse faciet, Cr z.ora horum faciet nunquam tamen Ap
stoli, aut alii Sancti miracula patrarunt, ut probarent se Deo coaequales esse, aut divina virtute pollere, seὸ potius mirae la fecerunt', ut ostenderent , se esse se
vos Christi, s ne quo, nihil omnino binni agere poterant, & in cuius augusti mo Nomine miracula patrabant ad gloriam Dei promovendam , ad fidei ce firmationem , ad nascentis Ecclesiae i crementum , ad divinitatis Christi m
354쪽
nisestationem , sicut Paulus , & Barnabas palam contestati sunt Aauum capit. I. Hinc Christus , pia: l quam loco mox laudato , dixit Discipulis suis : Qui credit in me, opera , quae Ego facio fefaciet, maiora horum 1aciet, illico subdit di Si quid petieritis me in nomiue meo, hoc faciam ; ut ostendat , se unum esse cum Patre Deum , unam esse utriusque operationem , essentiam , & omnipotentiam . Quamvis ergo Apostoli , aliique Sancti ediderint miracula quodam modo maiora miraculis Christi , non se
runt tamen aequales , aut majoreς Magistro Discipuli , domino servi , unig
nito adoptati, homines Deo, quia Christus propria virtute edidit miracula , ut
divinitas , quam in se agnosti , & ab
omnibus coli volebat , toti mundo innotesceret o At vero Apostoli , aliique Sancti non eo fine miracula parrarunt , ut ostenderent , se divina praeditos esse
potestate , sed potius ut Christi Magistri sui divinitatem comprobarent , nec ea miracula propria virtute ediderunt , sed Christus per eos majora illa miracula facere dignatu et est , qui dixit e Sine me nihil pol sis facere. Unde S. Am-δrinus lib. de Fide cap. 4. ait: Licet inomines quoque se citarint mortuos; non in sua tamen virtute fecerunt , seu in Christi nomine, Muu es rogare, aliud imp raret clotid mereri, alitid donare. Ex quo alam sequitur, miracula , quibus Chri us tam per se , quam per Discipulos probavit )octrinam , qua se Deum di-eebat , esse illustria ipsiu; divini: alis argumenta , quia Deus , qui nee falli , nec fa lere , nec me id actis authuri arem conciliare potest , nunquam permisisset , ut Christus doctrina.n , qua se Deum , & aetemo Patri eoaequalem esse dicebat, miraculis confirmaret, nisii Chr; stus suisset verus Deus , & unigenitus Dei Patris Filius.
virtute ni iracula e lir sset , debuisset in pueritiae sua m:. .cula secure , fu tenim Christus , ut docent Theologi , a
momento conceptionis suae Deus & h, mo , ac subinde patrandi miracula divina potestate praeditus ; atqui Christus nulla omnino miracula in infantia sua patravit, sed sbium anno circiter trigesimo, vel trigesimo primo aetatis suae, quando videlicet in nuptiis, in Cana Galilaeae factis , convertit aquam in vinum, ut dicitur J anuis cap. 2. me fecit initium fgnorum I fus. Hinc S. Joannes Chrysi tomus Hom.
XVI. in Joaunem alit Co iat, signa illa miracula, quae in Chrisi puerit a ferumtur , vera non esse. Nam, si a stuero miracula facere coepisset, non sane Ioannes eumseflorasset ; nec reliqua militudo indiguisset Masisero , qui ipsum manifestaret . Nunc autem, inquit Joannes, preter hoc veni, ut mani Vtetur in Israel . Ergo Christus virtute divina miracula non secit. Respondeo cum S. Thoma 3. p. q. 43. art. 3 Christum, licet a momento conceptionis suae divinae potestate patrandi miracula donatum, non debuisse in pueritia sua miracula facere , quia existimassent Judaei , phantasma esse incarnationem ,& ante opportunum tempus Christum morti tradidissent. Addit etiam Angelicus Doctor, id pertinere ad laudem Discipulorum christi, qui eum sequuti sunt relictis omnibus, quae possidebant, antequam miraculis inclaruisset o Hinc merito Ca dinalis Baronius ad annum primum Christi ait, se iubenter silentio praeterire multa miracula , quae in Christi infantia , seu in eius itinere ; ac in AEgypti mans ne facta perhibentur, tum quia firma carent authoritate, tum quia putat ea suisi se hausta ex libro a puchrypho De infantia Salvatoris, qui lege Ecclesiastica, seu Decreto Gelasii Panae , est interdictus . Sunt nonnulli Scriptores , quibus , loco mox t udato, suss aes ut Eminentissimus
annali utri Parens DLircuius , qui pueri Jesu in terram AEgypti accestu aliqua referunt patrata miracula , & praesertim salsorum Nur.3inum Simulacra , quibus abundabat AEquptus , Chri ito 'uero asventante , penitus corruit te, literis con-sgnarunt . Hos inter Scriptores , illius Facti hiiloi ici telles, duo in drimis proseruntur, Sinnmenus, A JUt agri,s, qui rem totam dii tinctu ac d lucide memoriae pro
355쪽
diderunt . Soramenus siquidem Libro V.,rum, cum ipse, spectata, ut par est, Hi- Historiae Ecclesiasticae cap. ai. haec habet risioriae Antiquitate, nonnisi antiquorum, Memorant , Arborem ese, quae Persis diei-lprobataeque fidei Authorum testimoniatur, Hermopoli, q1 Odesonidum Thebaidis'suseipienda esse putem , assensum narra cuiusJrkeius otii Jolium, aut particula aliqua l tis hisce prodigiis praebere minime pos corticis aegrotis admota morbos a compluribus i sum . Primo quia de his prodigiis , depulerit . Nam traditum est, Ioseph, cum, ' Christo , Vix nato , patratis nulla pron propter Herodem, assumptis secum Chrisο i sus apud antiquos Patres & veteres Seri o Moria Sundia Deipara, fugisset, venis prores Ecclesiasticos haiatur mentio. M se Hermopolim: atque smul, ut portae υ- cundo, si haec Geomeni & Evagrii expen propinquavit, satim arborem, licet plaueldantur' testimonia , liquebit , eiusmodi maximam , ad ulti Chri ii turbatam esteiprodigia a puero Iesu AEgyptum ad atque ad solum quese inflexisse, σGrLiventate , patrata , nulla ceria atque insum adcrafe. Atque Hre quidem de hac ar-ldubia fide ab utroque Scriptore narrari ,
bore, sitit a multιs aliut i, commemorat alsed ex aliorum auditu , & ex obscura ,
sunt. si is quidem, si quid ego iiudico velF-squae circumierebatur Traditione , cuiuςgnificabar, 1am Chrisum in hiae adesse,i riginem perspectam se non habuisse in-
vel, ut 6t verisimile, non modo arborem,lsinuant, dum dicunt: Memorant: Audi- quam incolae propter m uithdinem, o pul- Vimus : tradunt : traditum es ; corruisechritudinem lege gentilitia venerabant cir ,lomn a Mola in terram, comminuta es Daemone iam, qui ibi colebatur, ob Chri-Jse memorabuntur. Quo certe loquendi mo- sum talium rerum merserem, qui tu eo loco do ambo illi scri tores usi nequaquam Narebat, perhora cente, stia Donte com-Isuissent , s haec miracula , quae a puero motam ese. Vertim etiam omnes Zegyptio-lJς su, Veniente in . gyptum , patrata merum Statuas, adient ante itim Chrylo, iux- morant, novissent cile certa, atque exanta Prophetiam Isai.e, coucust ias cte. Remiti qua dc extra omnem dubitationis aleam
commendiosius Mage us in Vitis Patrum polita traditione hausta. Tertio, AEgypti lib. 2. cap. 7. narrat his verbis: Vissimus, in-i Idololatriam , falsorumque illius Nuntiquit, alium Sonsitim Virum, nomine AE num Fana ac Simulacra ad annum usque pollonium, apud Thebaidam in finibus Hem Chri ili Domini trecentesimum odi uages-mυοlis , ad quam ciuitatem Salvator imum nonum perdurasse fatetur ipsemet
eum Maria, σ Ioseph, de Judaeae finibus Noronius , qui Canapi , didis Serapidi venisse tradunt secun itim Prophetrum Isa-lTempla tunc demum a TheωRho Impera-is ; Viuimus ergo ibi Temptam ἐρ-itore eversa ac diruta suis le , late in suissim in quod ingreso Disatore , tam Ecclesiae Annalibus describit: non igitur, mi se omnia uola in terram , oe eam-lJesu Christo, ad sugiendam saevitiem Reminuta esse memorabantur . Hactenus gis Herodi S, in AEaiptum ingresso, Ido- duo illi Scriptores , qui non solumita, seu Simulacra aegyptiaca concussa in
illud. in AEgypto de solo aequatis fal-iterram corruerunt. Quod autem S. --sorum Numinum Simulacris Factum & Evagrius de Prophetae Isaiae Oracu- hic loricum narrant , sed etiam innu-ilo innuunt, quasi hanc aegypti Idolorumunt , illud longe antea praenunciata eversonem citato capite decimo nono tum fuisse ab Isaia , uidelicet cap. praenunciaverit , a Vera , ac genuina il-I0. ubi hie Propheta sie vaticinatur : lius Sacri Vatis mente alienum est . Da- Ecce Dominus ascendet super nubem Ie-iplex siquidem est huius Oraculi Isaiae, se-vein redietur in re tum , Oscundum Interpretes, sensus , unus vide commmebuntur Simulacra aegrati a fa-llicet nativus & proprius; alter figuratus, cie eius , m cor . uti tabescet in me-iseu allegoricus. Diiori sensu , qui natidio eius . Horum Scriptorum testimoni sa ras ac proprius est, hoc unum duntaxat eonvicti nonnulli , affirmare non dubi- tibi vult Propheta Isaias , Deum , praetant , aliquot a puerulo Iesu , fugienteapotentem ultorem scelerum , exercitum in dipyptum, edita suisse miracula U 'Assyriorum propediem concitaturum. ΚESV-
356쪽
IEgyptumqne ingressurum ae vastaturum Fana illius ae Delubra disepturum, dii Gque aureis & argenteis spoliaturam. Quod a Senacheribo, & Nabuchodonosore, Assyriorum Regibus , ad litteram iuisse impletum, concors est ompium Interpretum sententia . Altero sensu, qui fi ratus &allegoricus est, innuit tantum I ias Propheta , Deum in utero Virginis , tanquam in nube levi , Mundum hune aliquando ingressurum , & Idololatriam ,
tot annorum diuturnitate roboratam ,
totque locis diffusam , profligaturum ac penitus extirpaturum . Hanc allegoricam istius loci Isaiae Prophetae interpretationem tradunt Patres & Scriptores Ecclesiastici , Tertullianus lib. contra Iudaeos cap. 9. ubi haeo habet I tus totus orbis intelligitur supersitionis Ur maledictionis elogio ; S. Anathasus in libro De Incarnatione Verbi ; Aurior Homiliae 3. in diversa Evangelii loca apud Origenem, sed praecipue S. Hieroumus, qui hunc Isaiae locum sie interpretatur: Iuxta tropologiamasendit Dominus supra nubem levem, Corpus Sanctae Maria Virginis, quod nullo humani feminis pondere pr.egravatum es et wIeerte Corpus suum, quod de Spiritu Sancto conceptum es, Cr in ressus es in AE-mptum huius mundi, satimque omnia ae rapti Simulacra commota sunt, ita tit divinationes , O tinmersa fraus Idololatriae,
quae deceptum m sedebat orbem, se hastam
ese sentiret , progressu nimirum temporis , & praedicationis Evangelieae beneficio . Sive ergo spectetur prior istius ora- li Isaiae sensus P qui nativus ae proprius est, sive alterius sensus, qui figuratus &allegoricus est, habeatur ratio , nihil ex utroque sensu extundi poterit ad probandum , Iesum Christum edidisse in insantia sua miracula . Ceterum , quamvis insenon admittam stupendam illam Idolorum eversionem , aliaque id genus prodigia , quae a puerulo Iesu Christo, in αgyptum, ad declinandam saevitiam Herodis Regis, fugiente, patrata esse dictitant nonnulli, ultro tamen profiteor, Iesum Christum suo in Egyptum adventu viam stra-'visse non solum ad Idolorum , quibus abundabat aegyptus , Idololatriae Sedes,
eversionem , verum etiam ad illam su-
blimiorem sanctitatem, pietatem, & Religionem sub finem saeculi tertii Ecclesiae in aegyptum invectam . Notum quippe
est , exeunte tertio Ecclesiae saeculo per Sanctissimos Duως ac Magistros ; Aut inium, atque Pachomium, innuumera pene in aegypti solitudines subiisse examina Monachorum , & Anachoretarum , eaque deserta loca , quae prius erant se- rarum latibula , non minus quam Dc monum receptacula , evasisse t-ndem , divina Christi operante virtute , domicilia ae seminaria Sanctorum, sicut S.Chυ-fψοmus Homilia viii. in Matthaeum tellatur his verbis r Paradiso quo is omnem illam videbis Eremum digniorem fa-ξ am esse, oe in uumerabiles A elorum critus in corporibus fulgere mortalibus , σpopulis Martyrum, b Choros Virginum . M enim cernere tota illa re iove afusum
exercitum Christi , admirabilem illum
resium gregem, virtutumque CoeIesium con-υrefationem in terris micantem . Non ita
variis Urerum Choris Coelum refulget, ut rari Eremus innumeris Monachorum ac Virginum disinguitur ae illoratur halia tactilis. Si quis illam AEgyptiam veterem umit, rebeuem Deo , ae magnitia ne δε-
persitionum furentem , hie optime Christpotes nosse virtutem, pere quam facta es
Arguitur secundo : Si Christus divina virtute miracula patrasset, potuisset ubique
locorum miracula facere , atqui Christus non potuit in patria sita edere miracula, dicitur enim Marci cap. 6. Et non poterat ibi υir tem ullam facere; Christus ergo virtute divina non edidit miracula.
Respondeo cum S. Thoma: id , quod de Christo dicit S. Marcus: Non poterat ibi virtutem ullam facere , non esse referendum ad potentiam abselutam , sed ad id, quod poteth congruenter fieri, ita ut sensus si , non suille congruum , ut Christus apud populares suos, seu NaZ
renos, patraret miracula propter pertinae iam & incredulitatem eorum cum m temptu coniunctam, qua se mira ulis omnino indignos praestabant . Petentibus enim & credentibus duntaxat , non cu
riosis, & plane ineredulis miracula concedere , seu in eorum gratiam edere si
357쪽
lebat Christit , ut fidem iam inehoatam
in illis confirmaret. Nolebat igitur Christus miracula facere apud suos Nararenos , nec decebat ut priora spernentibus Plura ingereret , unde ibidem subditur :Et mirabatiιr propter incrediditatem rerum.
Addo etiam , quod quando S. Marcus ait , Chrillum in patria sua non potuissse ullam virtutem facere, idem plane ellae si diceret, Christum apud suos populares miracula non secisse propter inere dulitatem eorum : nam iuxta Hebrai mum, Scripturae Sacrae familiarem , fieri non posse dicitur , quod revera non fit , ut ex. gr. Genesis cap. I9. Non potero 1acere quιdquam, douec infrediari; iuue, idest, non faciam. Et Marci cap. 9. Si potes eredere , omnia sint possibιlia eredenti. Hoe eis, si credis. Arguitur tertio: Si Christuς divina virtute miracula edidisset, non opus habuisset in patrandis miraculis orationem praemittere; sed solo nutu, atque imperio miracula fecisset, atqui constat ex Scriptura Sacra , Christum in patrandis miraculis orationem praena itere solitum esse , non igitur virtute divina edidit miracula. Respondeo e Christum non propter ne-e2stitatem suffragii , sed propter exemplum, in patrandis miraculis orationem pra mittere voluisse , ut confunderet Iudaeos, qni illum in Beel Iebub , principedaemoniorum expellere daemoneς calumniabantur . Unde Joannis e. II. se Christus Patrem suum alloquitur: Pater gratias ago tibi, quoniam audisti me . Ego otitem sciebam , quia semper me audis ;sed propteν populum, qui circumstat , d.-xi, ut credant quia tu me misi ii . Praeterea , Christum nulla quandoque praemissa oratione miracula edidisse constat exemplo illius viri leprosi , cui Christo dicenti: Domine , si et is, potes me mundare , statim respondit Claristus .' Volo ,
mundam. Non enim, ut observat Sanfli,s
Chresistomus homilia 26. in Matthaeum , leprosus Christo dixit: Si oraveris Deum, sed, s velis, potes me munHare . Neque ait: Domine munda me , sed ipsi cuntia commisit ', eumque eonferendi fanitatis d lyniuum esse , confessus est , atque tu isto constitiis Omnem auctoritatem . siuid υ
m , inquis si prava erat opinio lorosi 'P oetii dubio illam defrui, sum vero comripi oportebat corrigi . Putasne igitur hoe fecit ρ nequaquam , sed e re oue t tum , quod dixerat, m assensime prorsus; operatione confirmat s O nou dixit , mundus esο ῖ fed , volo , mundus Go m. l Denique , sia a minori ad maius argvl mentatur idem Sanctus Pater Sem. II. Tom. s. Dιscipuli Christi seu verbo momitios fuscitabaut . Petrus nonue Tabitham verbo excitavit 8 Patilus nonne suis vesibus multarina fecit ' Di e quidpiam mirabititit thiis: A solorνm umbra mortuos fuscitabat , Oe. Quid ergo Disci intorum
umbra mo, tuos excitabat, o Masiyler precibus egebat ut mortuum excitaret Patet
itaque , Christum non orationis opera , sed propria potestate , seu divina virtute miracula edidisse . Arguitur quarto : Ethnici multa miracula patrarunt , ergo Christus per miracula , quae tam per se , quam per Discipulos edidit , suam divinitatem sufficienter non probavit. Prob. ant. primo, exemplo Apollonii T mei, cuius vitam , ac res gestas octo libris celebravit Phil stratus , totque , ac tanta ab illo edita memoravit miracula, ut Hierocles , AEgypti Praefectus , inde occasionem arripuerit instituendae comparationis Apollonium inter &Iesum in eo libro, quem inscripsit . Secundo, Cornelius Tacitus lib. 4. cap. 82. reseret Imperatorem Vespasianum cuidam homini coeco per insputationem restituisse visum , &alium hominem , caleata ab Imperatore illius manu , suisse curatum . Patet itaque ab Ethnicis misse edita mi r
Respondeo , Haec , & alia id genus
prodigia, quae ab Ethnicis facta produntur, ni isse vel limulata, ac magicis a tibus tribuenda , vel conficta planeque eommentitia. Et ut ordiar ab Apollιnio Tyanaeo , quem tantis laudibus extollit Philo iratius, murtis momentis evinci potest, miracula, quae illi tribuuntur, me ras praestigias fuisse . Primo , quia constat, Apollonium Tyanaeum fuisse vase rimum magum, qui ea de causa ab Imperatore Domitiano captus est , dc in ear-
358쪽
eerem detrusus. Eum magum fuisse te-itici, incertissimas semper reputari vis restantur in Pseudomante, &Dio Historias ab illis Autiomibus conscriptas, flius lib. V. Hiae Rom. ubi de An- qui his de rebus scribunt, quae pluribus remo Caracalla Imperatore haec habet : ante eos saeculis contigerunt. Quarto , Mahir o praeestigiatoribM ita delectaba-iPhilostratus testes Hii loriae suae laudat :tur, ut Apolloniam Canadocem, quis lDamidem Adbrium , Maximum 2 leuruerat Domitiani temporιbus lauae 9 Ω-isem, oe Maegarenem, qui omnes fide canore assecerit hie praestigiator fuerat f irent . Nam Damis, quem satis constat Iers , o maeus . Idem de Apollonio Scriptorem suis se vaniloquum, & Graecae Tyanaeo iudicium serunt antiqui Script Ifidei, suos de Appollonio Commentarios res Ecclesiastici, & in primis Lactantiussin lucem non edidit; sed per quemdam lib. s. Divin. Instit. cap. 3. ubi sic de A- ejus familiarem cum Iuliae, Severi Impe-pollonio loquitur : Non potuit pos mor- ratoris uxori , innotuissent , huius iussu tem Deus credi , quia b hominem, o recognovit eos Philostratus , qui, ut x magum fuisse conficbat, o ideo alieni no- pol onium Heroem suum magis apud ruri
minis titulo Uectavit D initatem, quia i liam commendaret, bene multa Damidi suo nec 'terat, nee audebat. Noser vero, i affinxit . Nec maiorem meretur fidem m.
ides , Christus, is potuit Deus credi, quia i ximus Rgienss, quippe qui pauca de Apol-
magus non fui: , CV creditus es, quia lonio retulit , ea nimirum , quae Apol- verus fuit . Secundo ex ipsa Apollonii lonius egit cum aegis versaretur. MV Hiitoriae lectione facile dignoscitur, Phil l renι autem tertio testi fidem derogat ipse stratum in hac conscribenda Historia eo po- Philostratus, qui lib. I. c. q. tellatur elissimum collimasse, ut iam propagatam Maegarenem multarum rerum , quae vi-
Christi Fidem, ac do strinam duori meret de tam Apollonii spectant , notitiam non industria adscribendo Appollonio omnia habuisse . Nullam ergo fidem merentur serme, quae Scriptura Sacra Chri Ilo Domi- tres illi testes, quos Historiae suae laudat no tribuit. Philol ratum imitatus est Hiis i Denique Apollonii Tianai rectis, aegypti Praesestus, qui in odium t Historiam , quam octo libris conclusit Christianae steligionis duos libros, Philal l mendaciis & fabulis a eaoitis nomine, edidit, in quibus Appollonium i te ad calcem scatere demonstrant Eusebius Tyan m cum Christi Sematore nolim l Cribriensis in lib. adversus Hieroclem, comparat, quem impium, & sacrilegum Plotius in sua Bibliotheca Cod. 44. Scal Auctorem his verbis merito nerstringit La-l ere in Eusebianis num. 278. Baronius Tom. flantius lib. 3. Insi. Divin. ea . 3. Cum igi- ' 1. Annalium ad annum Christi 8. & Datur taliis senorantiae fuae deliramenta fudisset, niel melius Episcopus Abri neensis in De-
metes, ausus in libros Dos nefarios, ac monstri Evang. propos. 9. pag. I 63. & seq. Dei hines annotare. Ο erium W- ex quibus haec pauca excerpsi . Multum ktast o mentem Cimmeriis, tit alti ut, te- igitur errant, ut cum Aiueusino loquar Ep. nebris atriorem Discipulus hie fortasis AE 138. alias s. ad Μarcellinum, qui Pr
m agorae fuerit, cui uriss atramentum fue- phetis Sanctis, miraculorum magnorum n runt : at i eadem caecitas, O vim 1aL bilitate praefantibus , magos eoinrant estatis, ct mendacio veritatis nomen im- qtianto m*ιs s res comparent Chrylo , ponere. Videlicet homo fiubdolus votuit lu- quem Pronterae illi, quibus Magi quilibet pum sub M s petis celare , ut taliae ti- nullo modo sunt comparandi , praenunti tuti posset irretire L Alorem . Tertio Phi- inruut esse Denturem , m fecundum cadius rus centum , & ampliuς anniς fuit; nem, quam fum si ex Virgine , o f
Appollonio Tyanaeo recentior, adec que . tun ιιm droinitatem, qua nunquam festa res ab eo gelia; ns,nnisi ex alieno te-iratur a Patre.
stimonio perspectam habere tuit; Ahol- Ad alterum exemtilum de miraculis Im-lonius q'ippe im erante Domit ano vi-iperatriris Ves auani in obiectione rela-xit, Philostratus vero inane ante Seu itum, remon deo ; haec miracula non vera,ro i fateatur autem omnes periti Cri- sed simulata suisse . Idque colligo pri-
359쪽
mo ex eo quod AEgyptii, eum fama accepi sent, Josephum Judaeum Vespasiano Imperatori quaedam oracula de Messia totius orbis Μoderatore id temporis iactata accom- Inodaste, ne ipsi in arte adulatoria cederent, Vesvasianum Deum faeere conati sunt, illi videlicet divinae virtutis assin-sendo miracula. Secundo, Comelius
citur asserit , Vespasianum , quando illi simulati aegri , quos AEgyptii subornayerant, fuerunt ipsi Oblati, eonsessum fuisse se vim non habere relli tuendi illis sanitatem : Vespasianus, , primo irridere, o aspernari, me. Subdit deinde idem Auctor, Vespasanum vocibus adulantium iE- fyptiorum , apud quos tum temnoris verra-atur ille Imoerator, in spem indu msuisse, se polle hominibuς conferre sanitatem, tandem iscibus adulantium in oem .nduci. Denique, illorum hominum, qui Vespasiano sitnt oblati, aegritudinem non veram, sed simulatam fuisse aderte ibidem ostendit Cornelius Tacitus ex ipsismet Verbis aegyptiorum, qui Imper. yespasiano
dixerunt: Huic non esse exesam vim luminis,m redituram si pellerentur obsantia, illi elapsos in praυum artus syalubris υis adhibea-rur , posse integrari. , amabo, non
videt, eiusmodi homines ab .Egymiis rasipasiano oblatos, se aegroς consulto finxisse, eo serme modo, quo multi etiamnum pauperes olliatim mendicantes, vel per vias es- fusi, varias mentiuntur aegritudines, seque xlaudos, & careo; singulari dexteritate simul/nt, ut transeuntibus sucum faciant , & ampliorem ab illis corradant eleemosynam sed frustra iaciuntur retia ante oculas pennatorum
Hrguitur ultimo : Multa in Aleorano reseruntur miracula a Mahometo edita. Ibi qui pre legitur, Mahometum cum Archan
gelo Gabriele ascendisse in Cylum . Illum a quadrupedibus, arboribus, avibus, & lapidibuς fuisse salutatum : Transplantatasotiam ab ipso de loco in locum plurimas a bores, & alia huiusmodi stupenda ab ipso
facta prodisia narrantur , atqui tamen Ma-hometus suit insignis imposior, ergo ex mi raculiis, quae Christus edidit,. probari non
Respondeo : Maximum esse discrimen
inter vera Christi miracula ,, pseudo-
miracula, quae a Μahometo insigni imp flore facta in Alcorano narrantur . Primo, quia Christius non in angulo, non iurecessa, sed in propatulo, in compitis, ita media turba, in sestis, frequentique Iudaeorum soro miracula patravit , scilicet
LaZarum quatriduanum e monumento ad
vitam revocavit, & filium viduae in Civiatate Naim de seretro mortuum iacentem excitavit. At Mahometus non nisi clandestina iactabat pseudomiracula, quae coram
populo facere recusabat, nec unquam mo tuum excitavit, vel sanavit aegrotum probabiliter moriturum, nec caeco dedit visum, nec claudo gressum, nec leprosum mundavit. Secundo, miracula , quae Christus patrabat, ordinabantur vel ad aetemnam salutem hominum procurandam , vel ad sanitatem, vitamque temporalem illis restituendam; at nullum in Alcorano legitur miraculum , quod Mahometus secerit propter aliquod bonum cedens in proximi utilitatem, sed potius omnia miracula, quae ab ipso edita narrantur , ad eum modum facta perhibentur, nempe vel ad malum aut futilem finein, vel ad superbiae, & vanae gloriae ostentationem . Denique , miracula, quat in Alcorano a Mah meto facta reseruntur,. tot naenias, fabulas , contradictioneς, & mendacia erasso filo contexta exhibent, ut eorum falsitas,& impostura cordato ac sapienti viro sola narratione pateant, nullaque possint tergi
QUIERES : Utrum in Ecclesia Catia.
sica ad hane usque aetatem conservatum fuerit donum miraculorum
Respondeo: in Catholica, seu RomanAEcclesia, a temnoribuς Apostolorum ad hane usque aetatem semper extitisse viros,
qui, doririna , & sanctitate conspicui ,
mraculorum dono prae fulserunt . Fidem hule veritati faciunt Sancti Patres, telles oeulati, Deneu, l. a. adversus Haeres. c. 66. CH fostomus tom. s. ser. 67. Hilarius lib. in
Constantium Im N.Gregorius Naziauetentis
orat. I 8. Ausu linus lib. 2 i. de Civit. Dei cap. 8. Hierou mus lib. contra Uigilantium, Theodoreius Orat. 8. adversus Grae- eos, & alii bene multi, qui reserunt miracula , quae ipii propriis inspexerunt ocuriis , & quae ad sepulcra , ae reliqui
360쪽
Sanctorum Martyrum suo tempore frequenter edebantur . Quae miraculorum virtus ad pietatem Fidelium excitandam ,& ad demonstrandam Christianae Fidei atque Ecclesiae Catholicie veritatem ditiamnum pluribus in locis perseverat, inuibus ad ossa , dc sepulcra Martyrum
aemones mugiunt , aegritudines develluntur , ac multa admirationum operacemuntur. Scio, haereticos miracula, que
in Ecclesia Catholica a Viris Sanctis, &ad eorum sepulcra , vel reliquias eduntur , si recilioso sal idio velut anicularum naenias aspemari ; sed eorum revincitur pertinacitas ex verbis Christi Domini c. ult. Marci, dicentis: Sigua autem eos, qui crediderint, lue sequentur : In nomine meo daemonia eiicient, tinguis loquentur novis , serpentes tollent, mortiferam quid hiberint non eis nocebit: fuper aegros manus imponent, bene habesint. Id pol
licetur Christus , id te tantur Acta Apollolorum , id Sancti Patres lananimi consensione per singulas finguli aetates commemorant , id Ecclesia in canonizatione Sanctorum sepius confirmat ; id publica populorum vox clamat , & tamen haeretici credere nolunt , qui nulla unquam in eonfirmationem suae dostrinae miracula patrare potuerunt , ves si aliqua iacere , aut fingere tentarunt, semper sese omnibus deridendos propinarunt, ut compertissimum est ex multis Historiae Ecclesiasticae monumentis . Set non mirum , si fidei transfugae , & oppugnatores , haec fidei nostrae oracula, ac praesidia , haec divinae erga nos bonitatis &inisericordiae pignora abominentur , atque in sacra ei melia , quae fidelium venerationi patent, serro se ignibusque grassentura
De Transfiguratione Chr si, o de Cariis, Deci tis miraculorum, quae ab ipso edi
INter omnia miracula , quae patravit Christus Dominus, notissimum resulget ipsius Transfiguratio, in qua Divinitatem suam , & Sanctorum praemonstravit gloriam. Assumpsit, inquit Matth. c. II.
Jesus Petramo Jacobum, o Ioamrem fra trem eius, o duxit illos in montem excelsum seorsim: transfiguratus es ante eos. Qui Gnam fuerit ille mons , in quo Christus transfiguratus et Non dicunt sacri Evangelistae . Sunt aliqui Scripturae Sacrae Interpretes , qui , ut videre est apud P. Bematatim Lai in Appar. Geogr.capit. I 2. existimant, Christum non suisse transfiguratum in Monte Tabor, sed in monte excelso prope Caesaream Philippi. videlicet in illo monte, qui, teste Josepho, altissismus insis lontibus Iordanis imminebat, &ad cuius pedes sita erat Caesarea. Verum probabilior , & quae veteri traditione niti tur , nunc eorum opinio invaluit, qui diu eunt Christum fuisse transfiguratum in Monte Thabor, qui mons est in mediae Galilaea situs non procul a Nazareth, sic enim locet Sanctus Hierondimus in lib. de loci ς Hebraicis, & in Epitaphio Paulae , ubi Sanctae illius mulieris en astans peregrinationes , haec habet: Scaridebat Montena Thabor, in quo transfiguratus es Dominus .. De hae Christi Transfiguratione S. Th. 3..
Par. q. - . quatum movet dubia. Primo, cur
Christus fuerit transfiguratus Secundo ,. an claritas Christi in Transfiguratione fuerit elaritas gloriosa Tertio , utrum tesses Transfigurationis Christi fuerint, eonvenienter addum Denique , utrum convenienter auditum suerit paternae vocis testimonium His quatuor dubiis , ut breviter faciam satis Ad primum resp. Christum his de eausiὐ fuisse transfiguratum. Primo, ut Apostolos,quibus ostendit gloriam suam, & deinde omnes Fideles, ex contemplatione perennis gaudii ad breve tempus delibata, ita praeliis militiae Christianae roboraret, in adversis eonfirmaret, in aspera ae difficili huiusce peregrinationis via , per quam ad Regnum Coelorum pervenire debebant , constantes redderet, quia,ut inquit Apostolus ad Rom. c. 8. Noujunt condigna passiones huius tempstris adfuturam gloriam gus reΣ labitur in nobis L Praeterea, ne tempore pas sionis, ubi tota naturae humanae Christi infirmitaς apnarere debebat , Apostolorum fides labefactaretur , voluit Chrillus praeostensa in Transfiguratione gloria