장음표시 사용
181쪽
neq; approbare pol,quia stilicet non posci non en turpessicut Apostolus ait. mulierem in Ecclesia loqui,idque, quia uir caput . est mulieris,siquidem ex eo sumpta sit mulier.& ei subiecta, quid aute' turpiu quam ut reliquum corpus capiti praesitὶ est enim docere,quoddam praeesse sic explicata est hic turpitudinis causari ratio tum a Paulo in altera epistola ad Corinthios, & in altera ad ahimotheum,tum a Clemente Romano in libris ordinatio-inum Apostolicarum,quae quidem turpitudo cum tolli no possit, neque interdictum hoc.cuius causa turpitudo illa existit,tolli po. terit. Ita fit, ut non sit ulla ratione dispensabile, ibi enim uitium non imputatur,ubi causa non haeret, ut sanctus Ambrosius dixit de sua,qui neophytus erat,ordinatioe,quod saepe meminimus. In huiusmodi uero praceptorum causas,& rationes qui non aspexerunt,facilem in omnibus Christi per Paulum praeceptis dispensia-itionem reperiebant. Satis iam patere arbitror,qualis sit hec sententia de hoc praecepto imo de caeteris eiusmodi, quia Christus .non per se sed per Apostolum praeceperit, ne mulier in ecclesia doceat,& alia similia,idcirco non esse haec eiusdem gradus in robore,& frinitate,atque essent, si eadem idem Christus per seidi suo ore suo praecepisset,ut Laudator meus,& pleriq; alis cum eo sentiunt-Α quibus quaeramiam,cum profecti Apostoli praedicauerunt,sicut scriptum est, Domino cooperante,& sermone eo
firmante sequentibus signis,an sermonem intelligemus Christit tum,ab eodem prius per se euangeliaatum an etiam Christi sermonem per Apostolum traditum e Non credo, negabunt, qui utrunque Dominus signis,cum opus esset,c5fimaaret, ali R IAuemadmodum Paulus Apostolus Iesu Christi uere diceret de potestate sibi data, in promptu habentes ulcisci omnem inosa hedientiam' omnem dixit tam sermonis, & praecepti hristi per se,qui MChristi per Paulsi caeteros Apostolos. Quo circa,non di xit sermonem infinite,sed cum articulo, ut doctrinam, & praecepta intelligeremus siue Christi ab eodem per se tradita siue postra per Apostolos. Quod si utrumque sermonem confirmabat
Dominus sequentibus signis,cum opus erat,erant ergo eiusdem gradus id robore &firmitat quod enim aeque confirmatum est, κq ualidum,& firmum factum est. Neque a me quaerant isti, abi confirmarit Dominus, signo sequente, praeceptum Christi per Paulum, aut per alium ex Apostolis,mihi satis est,potestatem ad id accepisse tum paulum,tum cateros Apostolos, neq; minus
182쪽
Potuisse Paulu,si ita expedisset, io uerbo petr Dei gratiam sv-Cundum potelia rein tibi datam occidere fidelem discedente contra praeceptum sirum ab infideli consentiente habitare cum eo, quod quidem Christus per paulum prius prohibuit, qua 'Potuit Petrus Anania. N Sapphirum, quia mentiti fuerant Spiritui sancto,& de pretio agri fraudarant,& quam potuit idem satilus Corinthiuna illum Satana tradere in interitum camis propter fornicatione illam a Domino prius prohibitam. Praeterea tetret non semel Apostolus hac potestate sibi data Corinthios minaturque ijs,qui peccarant Gnisi resipiscerent,non parsurum,cum ad eos uerum ueniret; quin potius.ostensurum eis , Christum in se loqui. Quorsum autem Christ imita se loqui suo malo experturos cosminaretur .nisi ut sic discerent.tum falsum este quod pseudoapostoli iactarent,non esse eum Apostolum Iesu Christi, tuni etiaret quod Christus per Paulum praeciperet non tanti et ob de frumitatis esse,ac si Christum id per se praecipientem audirent Expetimentum itaq; mihi qua rere uidentur,similiter atq; Corintiis illi. Nirum Christus in Paulo id sit locutus,quod primum per Pauli impraecepit,quicunq; id non eiusdem gradus in robore, de . te esse dicunt,atque illud quod per se idem Christus praeceperit uox utrum profana sit blasmona, N Pseudoapostoliς magiS digna,q in catholicis diiudicent, qui huic iudicio prs sunt: Scio,& fateor Laudatorem meum Catholicum esse δε fidele Catholicorum defensiorem, quo magis eum obtestor, ut haec secum n consideret,& cum alijs communicet. Qui si quod Christus per Apostolos praecepit ad ius Canonicum,sive EcHesiasticipia, ut ipst ait,pertinere putat,& si cum decretis ac mandaris Pontifici isqvat in robore.&firmitalc,quaro ab eo uerum putet potifides accepide potestatem ostendcndi lignoi aliquo , quod Christus neis loquatur tunc,cum aliquid prςcipiuiu,quod non' prius pracου perit Christus aut per se aut e tiam per Apostolose Aut quod v quam hominis decretum.siue mandatum statim a principio tam
ras habuit uires,ut ubiq; iniuniuersis Ecclesus uno consensit relis glose seruatu semperfuerit,&seruetur, ut unu Pauli praeceptiastim mulieribus de oranda uelato capites quis spiritualis nouidet, si humanu fuisset hoc praeceptum ac non potius Diuinu, non pomisse tantur urudest. Diumst, tantaq; firmitate habereqValeat ergo profana haec in nouo Testameto conexio Diuini, & humani firmi,& infirmi,dispe sabilis' indispensabilis.Inquiramus ca L,
183쪽
m lata scrip tura aeque ditia mi us inspirata eila, vi aeqrtali robo
re, ac .irmitate esse Oia eius mandata , nihilque Apros pro pria auctoritate.Uvi mnaitatuisse,sed ora tanu Cliriti mi littos,d mysterioru deitideles dit Mores Deniq; qui tradi pasi alvariis, siue scripto laesinaei emto,ini ore auctorarate ut imitarisae snsancto Euamio continenti astare opinani, dent tirore icti alauti e , sciat lata graui praeiudicio ii obilissimi, vi se uultumiae doctoru Parisi sita schole iii censuris Erasinia - nam ortio nuditu. ciatu impietate danatos esse. are,ut quodlsintvi dicam audendam. est.n pco iide, qui limoi traditiones hutantini itu: Hima nae iactoritatis udoedii istinet &iteru mo. nendos)cile iudicarnu, ut sicut riptum est post linam,&Ωc --da admoestinoena tanuhrietici deinceps uitentur, ut imbuet ino propων iudicio dat ari, qui Aptaru tradit onegarina no- strae aduersus haereticosuti ilitiae potentia deo ad destruendas titunationes,& consilia eorum ex diuini. facunat humana, ut iam no amplius de e is gloriari possimus arma noli ra non esse carnalia,s. Ammmadluit, M altitudinem haereticorum.& pseudoapostoloruaextollanteni se adueris scientialia dei eb myrinnere queamus, redigentes Eorum intellectum ita obsequiuin Chrilli. Etenim si h Tela noctis aut manibus excidernit, aut erepta fuerint', qti id
de fideli illo secundum doctrinari, sermone, quem Apostolus ad
arguendum doctrinae seiri contradicentes,amplecti iubet episco pis, metuerint inobedientes, vaniloqui, & seductores haeretio
Praetere te illi in Dei uerbum, & ut laudator meus a id , claram
ae promptini in eo sequelae Et quid hoe aliud est quaeso,quam
uos adconterm ptum licentian vaniloquia.deceptiones. N haereses instruereὸ Cum enim Apollolicas traditiones non det,sed hominum traditiones esse audient, id est, humianet auctoritatis, si mul profecto audient, non eas pertinere ad illum, qui secun . dum doctrinam est,' fidelem sermonem, quemadmodum enim fidelis sermo fuerit,qui ulla ratione solui possit R.urius cum non pestinere audient, simul item audient, eum, qui eas amplectens, ad arguendum procedet, non osteporemum arguere eos, qui contradicundi Atqui a Phil illius Iollas insolantior factus, humana placua, humanaeque m iacitatis infirmitatem, ceu bacuatum arundineum exprobrabit Israeli dei. Videte,quo hic sermo. uelut cacer serp AIeat. Huius vero'erroris causa, M origo e
184쪽
dem lateisigaturiatq; tu praeceptis christi per Panham; ae humanae quoque aucturitatis ponunt,de quo ψtis hactenus. Iam illud quod Ecclesius Galatiae, & Corinthi)s Paulus ordinauit, vic Ose- ctae fierent per unam Sabbatiadest, die Dominico,non dica pedi tinere modo ad ius Diuinum,sicut recte negat etia sanctus d homas, quod Laudator meus ex quotlibeto eius attulit, quia scilicet,ut mistimo,non existat eausa post locupletatas,& bonis au- .ctas Ecclesias, a quibus absque collectis illis die Dominico oliui
institutis satis possint ali pauperes, si sacerdotes, & qui Ecclesijs
praelunt,quod sui eli officij facere uelint . Pertinuisie uero olim ad ius diuinum,cum causa praecepti,& ratio urgebat,argumeniuicit non leue, quod in multis multarum regionum Ecelesius illius sanctae legis yestigium adhuc relictum est, adhuc enim eam reti, nent consuetudii m.Et in libris Clementis Romani ordinati
num Apostolicarum taput est , -- se Hesto D minicarum collectarum oblatione. i Ad illud praeterea quod ex eodem quotlibςto sancti Thomae de bigamo non promouendo attulit,non esse iuris diuini,supra respodi, S in priore meo libroetopiosius. Repreliendebam delude, quod lagem Moysis non proprie legem dei esse diceret, dee logiam veru esse proprie lesem Dei,quia a voce Dei uenirst,ille vero post conuitia multa, ad huc locum respondes Nigitur.inquit tomo carptas, non apprehendit lillis verbis, quae o citat persecte, putauit me dicere Huod no sit propria locutio hare, lex Moseos fuitlex de ego au te in ad ipsium ςssu respiciens, non ad dici, dixi de H. hi, quod nouerat proprie lexa ei. Hrc ille, Suspicatur Laud xor meus,fortasse quia linivelletiuste mihi cum eo de solo verbo controuersiam,utinam fuisset, non putassena profecto deverbo
conte dendum siuerem loqui,ut mallet, modo rem, di veritatem negare non uidetatur, at ounc non denomine,sed de re in qu
stio. Coneedit itaque legem Moysis proprie diei legem Dei, sed non esse oprie legem dei, quae inter se pugnare nemo, credo, est,qui non videat,nisi ego omnino cq sium .Deinde probans non proprie esse legem deiicideclaraui, inquit. dictunum it lud proprie dei esse dicitur, quod ab ipso immediate,& non per
alium emanat, sicut respropria dicitur, in qua alius non communicat. Rursus secum pugnare videtur. Concedit enim legem
Μoysis proprie legem dei dici lillud aute proprie dei esse, quod
185쪽
Esse est,' gem Moysiς a Deo immediate, & non per alium hare,ab eo enim quod resest .dicitudi ut iam si lax Moysislex dei dicatur, lex dei sit, & si lex dφν proprie dicatur, sit item pmpyi lax dei. Illud nero quod addidit,seutres propria dicitur. in qua
alius non communicat,addere debuiri ni fallor, in qua alius no communicat,tanquam dominus. nihil enim prohibet in re alicui ius propria communicare alium tanquam mini Eum eius rei ita
fit lex Moysis,propria sit dei, qui eam potestate sua propri tankuam Dona inus,& auctor per Moysem dedidi, Moysis uero, ian- quam ministri legis datae.Sed rursus negare uidetur, quod planmconcessisse' uidebatur, subiungit enim. Ideo dicitur lex Moseositi non proprie dei, sicut bapti simis I oannis non proprie dicere tur baptismus dei. Aut ego desipio,aut ipse sibi contrarius, simul ait,& Negat siue ad dic sisve ad ipsum tale, ut ille loquitur, respicias . Relegat ipse sua, di i int, utrum hec mea sit calumnia,a caecitas. Ergo tam legem Moysis,quam decalogum immediate RDeo perivinisterium Angelorum profectum esse satis copiose locis se tune sanctae inter se comparatis in meo de Residentia Pastorum libro ostendi pagina. a .r 1. 17. i8. Ad quq loca quamvis Laudator meus,quid responderet, erodo non habuerit, alio .ui suspicor,respondist et,tamennon desinimund semel cripsit, defendere legem Moysismon esse proprie lagemdet,quia i 'n' 'niat,inquit,immediate a Deointuenit de logus. Quid ςnim ad defensionem huius dogmatis pertinent. quae hoc loco commemorat e Euangelium ab ipis Domino traditum essedςgem vero
Moysis datam per angelosi ideoque grauius esse tantam negligqre salutem, idest Euangelium , quod est in salutem miti crςdenthgrauius inquam quam fuerit tunc legem illam Moysis per δεηgelos datamaiolare. Quae omnia uerissima sunt, neq; Opus erat
auctoritate Caietani aem ille tam saepe alias reprehendere inlati, confirmare , ed ut dixi, uidhaec pertinent ad id, quod in libro meo testimonijs scripturae sanctae probaui, tum legem Moysis, tum decalogum miniis io Angelorum utrumque a deo immediate prosectum esse illud uero, Non loquatur nobis domitius, ne sorte moriamur, satis me puto in libro meo auctoritatibus seripturae sanctae demonstrasse , accipiendum esse de Angelo iussu Dei decalogum loquente ad populum, sic ςtiam Angsius legem in Sina locutus est Moysi, quod quidem si Laudatori meo non probabatur, auctoritatibua scripturae, uerisq; ratio.
186쪽
nibus non probris refellere debuit. Sequitur iam vir poti leam ad locum Hieremiae, quo se putat ille probare legem Moysis ni esse imnaediate a Deo Non sum,inquit,locutus cum patribus iis stris.& non pretcepi eis in die,qua eduxi eos de terra Aegyptiaeuψerbo holocaustomatum,& victiinarum;deinde subluxit, si deuoquae per Moysem loquebatur,ipse immediate locutus diceretur, falsunt esset,quod ait non sum locutus. i iactenus ille. bis erg hic auctor hunc locum interpretari videtur, ut sit illud, non sun hi futtis,perinde atque diceretur,no ium locutus immediate,sea per Moysem,nunquam puteit intelligere,quemadimodum posset Deus loqui immediate, & per Moysem ritus , & cerimonias tergis, & malle videtur dogma non probabile sustinere, quam proprie uti uerbo immediate, pro ei quod pit primino,quo quiden
stiodo contingit aliquid fieri primum, ta immediate ab aliquo,
linquam , moac per alterum .iamum iministrum. hinc ita, que locum Hieremiae Paulus hi videtur interpretatus inqris ad Heb. e. io ut dicat dominus per prophetam sto se praecepisse de uerbo holocaustomatum, &victimarum, ideri ore mandata
sacrificia ad mundandam conscientiam 'did enim Obedientiam fidei ii alere,unde sequitur statimsed hoc uerbum praecepi eis, udi te uocem meam S d. ergo Paulus: luiasiliquit impossibi est . singuine tau risin , aut hircorum ausefri peccam idcis iugm
post,holocaustoniata, &pro peccato no ibi placueruiit
inimicirissicia quatenus noluit; Sue quatenus nos acueriintomino,eatenus ea in prςcςpit, sicut pen Hieremiam dixit . tandem enisam apud lizecisielem praedoptae apri a uiri ibo notis e si ad Susere apeecuta inuri bux initiinc sententiam: in .er in dirisse dominum perpmphetammma sum locut an muta lictorim huius inter relatitarem p ri psius Oratae sues
iam si illud ,' non sum locinias si buvmbstri&de uerbonaulo usto matu,perindeest,atq; dicere ut hic auctor uelle uidetur,uoi sum locutus,per me stilicet,&imediate .sed per Moysiciniae propterea uere dccitur Deus simpliciter uoinesse loeutiis .ut ipse uncludit , quaero ego utrum loqueretur Dominus in Musis, sicut ait Paulus Christum in se loqui, non credo, negabit ι ue negaru ideatur, quod Petrus ait, omnis Prophetia scripturae propria interpretatione non st. sed spiritu cincto insparatii locuti sunt
sancti homines,quo si Deus locutus est in Mo y se doli ino ho
187쪽
hreaustomatum, similiter atque Laudator meus, concludam ex eo; qu od est secundum aliquid, id quod simpliciter, ergo locuutus est de uer bo holocaustomatum, ita fit, ut ultro confiteatur, non locutum esse,& sua,Jaut simili suae ratione cogatur confiteri locutum ess e , luet inter se pugnant. Deinde, polt quam in pone da comae xione ex praeceptis Dei, di hominum separatim in Tan Ois Scripturis cum Ptolaivgo clarius adhue cum origene setitire illum demonstraui, ad hunc locum respondens, fatetur , ii quit, hanc differentiam non esse meam seu origenis, & aliorum
quorundam patrum,quorum non citat nomina, neque ab re grauabatur.n.auctoritate catholicorum. Origenem tantum nominauit,quoniam eius opera cini auctore damnata sunt ab rintlesta, ut ait,neque meminin, etiamtecitari continue4ti elesta petulculas eius Homilias, neque animaduertit, quod singuli errores origenis notati sunt a Beato Hie nymo,& alijs,inter quos hic error non legitur . solus liomo assu propria auctoritate desdnat, quod ει alij catholici docuerunt .Haec ille. Satis se putat defendi Origenis auctoritate,& inter Patres numeradum iudicaeque n nullus Patrum, neque ulla lyhbdm numelauit quia scilii ita Ora fuerit cx eorutii numero qui ut Martinus primit, de Atholicis patribuςdixit, usque in filum indefectibilites in fide pet manserint. Imoi damnariis est in quinta synodo, α hi taeteris deinceps decun esiicis conriliis eius damnatio renouata est,&'cδfirmata, eiusque anathema a Iustiniano Imperatore literis dedanatione eius, ta erroratius ad Ecclesias orienti, missis , publici. tum. quod ueroatemfia alimas eiuς Homiliariegiti, a se iuxta baul; sontemtam mnias obate,& quod boriuus est tenete. Vt exiibro Enuch apocrypho m ophetiam sanctam tegie,N Paululsententias poetannia nitituatus est. Origenem Otte is robi de . NEaute legendunt isse ueteres onuere , quod Ptiam beatus Beo nardus in semione de uerbis Origenis meminit, neque hoc quit, silendum arbitror: quod euidentissime illum nohhuJla contra fidem seripstile sanctorum patrii tradat auctoritas atq; id non sine circunspectione monet. esse legendum. Quod ause aiGHieronymum singulos Origen is errores, ac fabulas Dotaste, in qn: bus non sit hic error notatus,vellem indicaret , ubi singulos eius errores . qui fuerimi penes iiinumerabiles , Hieronymus, aut alii notaritat. De itide subiungit, solus hic homo promia autctoritate danat,quod N alh Catholici docueruinc. Et quis si cla
188쪽
ego,Vtirppriλ auctoi ilatet damne s aut si quid damnatu essedi Xero, cur mihi credi debeat, nili ita es te demonstraueros si quod
refello ,&canae doctrinae repugnare doceo, damnare est fateor me damnare, at non propria auctori ate, sed Scripturae sanctae
auctoritate, quod si alij Catholici hoc aliquando, docuerunt,nis est dilcendum, aut tenendum quicquid a Catholicis docetur, α raditur, sed quicquid a Catholicis, di Catholice,quale non est, quod hic auctor alioqui Catholicus defendit, aliquid Moysen Propria auctoritate sanxisse, quod quidem qui cum pertinacia
Pergat defendere, fortasse Catholici nomen amittat. Est.n. hic error, ut tape dixi, Ptolemaei haeretici ponentis connexionem ex Diuinis ,& humanis in uetere Testamento, sicut Laudator meus in uetere , di in nouo ponere fortasse videatur. Sed reci abo hic ex epistola Ptolemaei ad Floram sororem,quae huc Poria Dςnt, & ancti Epiphani j confutationem, ut iam . qui Laudato vis mei sententiam tenere pertinaciter voluerit, agnoscat se in Ptolomso a sancto Epiphanio confutatum , & de eo post hac quaeratur, non de me. Primum igitur inquit sciendum est, uniuersam illam lege,quae in v. libris Movsis continetur,non ab uno aliquo sincitam esse,non inquam, a solo Deo, sed esse quaedam eorum praecepta,etiam ab hominibus data, & trifariam hanc diuisam esse Saluatoris uerba nos docent nempe in ipsum Deum. eiusque legem,deinde in Moyse non quidem quatenus Per casancit Deus,sed quatenus Moyses,Bo sensu ,& mente quaedam statuit, postremo in seniores populi,qui primi mandata quaedam Propria dederunt, quemadmodum vero haec ita sint ., ex ipsius Saluatoris uerbis perspicatur. Cum. n.aliquando de repudii libesis, qui lege erat permissus , ab eo quaereretur, respΩndit, Moy ses ad duritiam cordis uestri permisit, dimittere uxorem,a principio autem non sic, Deus. n. inquit, hoc coniugiu secit, & quod Dominus coniunxit, homo ne disiungat. Quo in loco alteram quidem Dei legem demonstrat, quae virum ab uxore separari prohibeat, alteram uero Moysis, quae ob duritiam cordis pedimittit , coniugium hoc solui. Atque hactenus quidem contraria Deo sancit Moyses, contraria.n.sunt coniungi, & disiungi. Verus qua mente, & sententia hoc Moyses statuerit, inquisierimus,
reperiemus non voluntate, sed necessitate propter infirmitate, inqua,eoru,quibus lex data erat ioc statuisse.Quia. n.voluntati Dei more gerere nopoterant,duinuiti cu eis habitabat,quas ex
189쪽
et idere non licebat,' pericul ; erat, he odio primu,deinde inium maiore se irent perditum, cum uellet Moyses euellere hoc ci. dium, quod ad eorum interitum spectabat, eo necessitate adductus est,ut maius malum minore commutans, secundam legem,
libelli inquam ore dij. - - idest,sua auctoritate illis costitueret ut si illam dei legem seruare non pollent, hanc saltim Moysis seruarent, de ne ad iniurias, di maleficia in perniciem suam sum. mam conuerterentur.Hoc fuit Moysi propositum, ac consilium legem deo contrariam ferendi. Atque esse quidem aliam Mo; sis legem a lege dei non cadit in dubitationem, quanquam uno id exemplo demonstrauerimus. Haec Ptolemaeus,cum quo quantum conueniat Origenes , ut ex compariatione utriusque perspici possitire petam hic iterum, quae in libro meo priore ex Homilia eius Num:I6.recitaui. Multa,inquit, per Moyse in locutus est deus,aliquatanae,& Moyses propria auctoritate madauit,quod dominus in EvangeIio euidentissima ratione secernit,cum dicit de repudio mulieris interrogatus, Quia ad duritiam cordis uestri scripsit uobis haec Moyses, ab initio autem non fuit sic. Et paulo poli, Vides ergo hic deum quidem non praecepisse,neq; voluisse fieri diuortium, Moysem uero propter duritiam cordis Iudeorum scripsisse dandum esse repudium e Ostendit haec & Paulus in literis suis, cum dicit de quibusda,dominus dicit,non ego, di de alijs,Hic autem ego dico,non dominus. Et iterum in alijs, praeceptum domini non habeo, consilium autem do ,& iterum, Quae loquor, non loquor secundum deum. Unde sili in caeteris Prophetis aliqua quidem dominus locutus est,& non Prophetae,
alia uero Prophetae,ie non Dominus. Haec Origenes .Quantum uero cum utroque, idest cum Ptolemaeo, &Origene Laudator
meus conueniat,3 quicunque legem distribuiuat in dei, & Moysis , di qui in nouo testamento tradunt praecepisse aliquid Apo.
notum M o. id est, ex persona sua, ut loquuntur, qui hoc docent, eosdem conlii tuo iudices. Sed uideamus quemadmodum
sanctus Epiphanius legis in duas illas partes priores distributionem aduersus Ptolemaeum confutat, ut se quoque isti una cum Ptolemaeo confutari intelligant. Ne uero,inquit, tres tuae dictiunculi,quas minis adis Ioram litteris lactas, sine quaestione, &'examine praetereat ,easdem ipsas dictiones, earumq; necessariam
consutationem ne ulla radix sati χizand relinquatur, deinceptordine adhibebo. A is enim legem esse diuinam in partes tres ha- Λ A a bere
190쪽
n Iorimi,ac partem quidem seniorum,quam putas, nusquam potes scriptam indicare. Et paulo posti confutata hac tertia partcseniorum, secundam illam Moysis his uerbis refellita Quae uero a Moyse sancita sunt, non sunt line Deo sancita, ima Deo per
Moysem, id quod ex ipsa Christi. responsione pcrspici potest .
quod enim citasti teli imonium, aduersus te citatii. Ait enim do minus in Evangelio, Moyses, teripsit ad duritiam cordis ueliri, quod autem scripsit Moy l mons line uoluntate Dei scripsit, sed potius e x Spiritu sancto sanxit. Ait enim dominus in Evangelio. Quod deus coniunxit, homo non separet, quemadmodum
aute coniunx illet,ut intelligeremus. Planavit has uerbis. Prorpter hoc relinquenhomo patrent; di matrem adha: bit uxori suae,& erunt duo in carne una. Dei e subfiigit, quod ergo dei a coniunx It, homo non separetio ritqui nusquam line Dominus dixerat, cum Adam,& Duam ho mauid nisi illud solum faciamus, inquit,ei adiutorium simile ipsi. Hoc uero ab Zdam dicium eii,
quando a somno excitatus,dixit,hoc minoos exosibus meis, occaro de carne mea, ipsa uocabitur virago,quoniam de uiro suo senipta est. Deinde ait. propter hanc relinquet homo patrem, &matrem, & adli rebit uxori simi, '& erunt duo in carneiuina, culmigitur non hoc deus dixerit, sed Adam ρ dominus. tamen io, Euant gelio testatus fuerit dei esse hoe dictum, quod per persona A Indixerit, res ipsa declarat, dixisse quidem Adam, quod Dei uoluntas elocuta sit. Ad hunc modum in hoc loco Moyses quidem legem tulit, quam ei deus enuntiauitam vehae quidem tuae dicit nes duae ceeiderunt neque longe petita confutatione, sed. ouct ab ipsa auctoritate.Hactenus sanctus Epiphanius. An non videt Laudator in si quemadmodum uelis actus Epiphanius trodum do,eademque ratione legem Moysis legem dei, di esse, d Dci,ut dictum Adae dictum dei,&iest, de dicitur quemad modis Ptolemaeum haereticum accuset, de confutet , quia non ita sensi
rit s Quid ergo stibi uult hoc loco illa, quam introduxit, diiii ctio inter elle legem dei de dici in At confitet hic auctor, Mo
sena quidem, dςo Molente, di tui pirante 4 i locutum fuisse, quod fortasse negabat Ptolentaeus,non tamen ut Propbetam locutum csse, Vt quidem locutus sit Adam a sed ex poteitate, .ut legi Sutorem , S idcirco legem Moysis non esse proprie legem dei. .