장음표시 사용
101쪽
successio. quae an certissimum sit indicium, & argumentum verae dignoscendae Ecclesiae, non postulo, ut mihi assirmanti
credatis; dummodo ne ipsius Caluini, contraria afferentis, se n. tentiam probetis. tantum per salutem vestram vos obsecro, ut vos integros reseruetis, quoad me patrum multorum doctrina afferentem audiatis,qui de hac Apostolica successione tractau runt; deinde opinionem illam sequamini,quae vestrae conscie tiae iustior, & verior esse videbitur. Clemens Romanus, Petri discipulus, & successior, ita docet. Vt eum Dei lex legitur, '-ram illius intestieentiam ab eo di famuι , qui etiam ἀ maioribuς, a Dei sacerdotibus, quorum muneris iasit, traditam seruat. videte, an magisterium cum sacerdotio coniungat . Ruffinus lib. 2. Hustor. Ecclesiast. cap. 9. loquens de Gregorio Nazianzeno,& de
Basilio Graecorum omnium Theologorum doctissimis, scribit, Sibi Dei intelligentiam non ex propria praesumptione , is Caluine, sed ab antiquioribus sacerdotibus postulabant : quod ipsos ex Eccle.
fiastica successone audisne λ) eam intelligendi regulam susscepis
se constaret. Irenaeus aduersiis haereses lib. 3. cap. 3.& 4. post quam successionis lineam deduxit a Petro usq; ad Eleutherium, qui tunc vivebat, addit. hae ordinatione, ac successone ea, quas ab e 'Osuiu in Ecclesia tradituti cui meritatupracognitio, per. uenit C r; ad nos. Tertullianus item, contra haereses scribens, hanc admirabile viam aperit, qua conuincantur haeretici: idest, cum ab eis quaeritur, me edant origines Ecclesiarum suarum, iteuoluant ordinem Episcoporum suorum: ita per successones ab initio
decurrentem, mi prιmus ille Episopus aliquem ex eApostolu, aute, postolicis visu, qui tamen cum e solis perseuerauerιt,habuerit auctorem, ω antecessorem: hoc enim modo Ecclesia pontolica referunt :sicut Ecclesia Smyrneorum Pol carpum . Ioanne collocatum refert: Romanorum Clementem a vereo edit. poterat ne Tertullianus, si cum ipso Caluino disputasset, melius, aut aptius
102쪽
argumentari Origenes etiam in Evangelium. Math. trael. x s. dicit Haereticis credere non debemuι , neq; ἀ paterna sacerdotum L. Mina,-Ecclesiastica traditione exire. Cyprianus, ubi diutissime de hac Apostolicassiccessione tractauit lib. 2. epist. - . adisdit, Et hac ina ratione Ecclesia a quibusiam eonfictis, my s u. latis coniurationibus e si dignoscenda. Hieronymus aduersus Luci- serianos ita ait: In ea Ecclesia nobis est permanendum, qua, ab eis postolis fundata, Q que in diem hanc successive durat ,&semper durabit. Sed Augustinus, is, cui quandoq; se credere Calui. nus simulat, quo nam argumento siepius est usus, ut haereticos sui temporis conuinceret, & retunderet, quam hoc ipse succes sionis audite ipsum cap. 4. contra Epistola fundamenti; an loqui clarius potuerit, cognoscite. In Ecclesia me tenet, ab Usa sede GPetri e postoli, cui pascendas oves suas post resurrectionem Dominin commendauit, que ad praesentem Episcopatum successis sacerdotum. & eodem loco tanquam ad Caluinum conuersus, O infelix anima, cui te comittis ' cur non potius te subdis Euangelica auctoritati, ab ipsis e voriolorum temporibus et rue ad hae
nostra per succesiones legitimas commendata ' Et ad Donatistas dicebat. Numerate sacerdotes, mel ab ipsa Petri sede,-in illo ordine patrum, quis cui successit: quod i psum etiam eisdem fere verbis postea expressit ad Parmenianistas Optatus Mileuitanus,
cum dixit, Ventra cathedrae mos originem reddιte, qui mobis et u tu Sanctam Ecclesiam indicare. eodem modo, auditores, reliquos antiquos patres cita refossem: quorum nemo non constantissime assirmauit, nusquam alibi credendum veram esse
Ecclesiam , nisi ubi ista successio reperiatur. quod si Clementis , & Rusfini, & Irenaei, & Tertulliani, & Origenis, & Cypriani, & Hieronymi,&Augustini,&Optati, totq; aliorum testi--monio, auctoritatiq; non acquiescitis; cuinam tandem fidem adhibebitisὶ Et tamen praeter unum Clementem nemo Roma
103쪽
7 nus es , nemo est Italus; qui vobis sorte suspecti sint, uti primatus Romani defenseres: immo, cum ex diuersis orbis partibus oriundi sint, ab Africa, Graecia, Asia; omnes tamen in primis fundamentum firmissimum verae Ecclesiae in hac successione Romanae Cathedrae constitutam putant. quid ad haec, Caluine, dices, quo confugies Praecludite vobis aditum omnem aurium, auditores, ne atrocissima blasphemia, & temeraria,& scelestissima,& ante hoc t pus inaudita vox eas contaminet. o, Caluine, Caluine, quo te
rabies impellit 3 quo te cupiditas falsae,& iniustissimae defensionis praecipitem agit Z sciebatne Caluinus , auditores, posse nos in Ecclctia nostra hanc successionem Apostolicam oste dere ξ scieh.3t prorsus . nam ore suo, siue calamo, Epist. ad Regem, cum cie Hobis loqueretur, ait. Ecclesiae formam in Sede I mana Eccles, praesitum suorum ordine constituunt. Sciebat ne hanc successionem, antiquorum patrum iudicio, esse certi Lsimum verae Ecclesiae argumentum Z ne id quidem ignorabat. probatur id verbis ipsius lib. 4. Institutio. cap. 2. sectio. 2. Vbi fatetur, se vidisse quibus in locis re tractarent patres, scireq. Veseba fiunt ipsius ) uanti hanc succesionem fecerint, Irenain, Te iustiantu, Origenes, Metusiniu, et alij Deo magnaου habeo gratias ) Sciebat igitur, omnes istos patres successionem hane perni gni facere. ipse vero quid consi iij capit 3 probat ne fortasse parrum istorum sententiam, eisq. honorem eum tribuit,quem debetὶ ὀ arrogantiam incredibilem ὀ insolentiam non ferendam laudite, quaesis: omnes illi patres successionem plurimi faeiunt: sed omnes decipiuntur, quoniam stiuola sunt ista, ne ludibria. Θ Deus meus, & adhuc reperiuntur homines, ab hoc scelesto veteratore, infamiq; falli se patientes t qui patres antiquos ludificat, qui rem affert, Irenaeo, Tertulliano, Orige ni, Augustino, sexcentisq; alijs probatissimam,& ipse primum
104쪽
3 fatetur,id sibi esse cognitum: deinde non solum reijcit, & aspernatur, verum etiam irridet En,infelices decepti, modestia fraudatoris vestri. sed is iam ibi est, ubi diligenter ineuntur,& bene
subducuntur rationes. Interim vero adeste animis, auditores:
omnibus ne ijs patribus, quoru scripta paullo ante recitaui, an Caluino soli credere mauultis Z profecto nisi iudicio, ac prope sensu omni careatis,Caluinum reij ciendum, patribus adhaerendum putabitis: qui simul omnes consentiunt, decernuntq; , ibi veram esse Ecclesiam, ubi in una cathedra reperiatur constans, perpetuaq; siuccesserum series, quae ab Apostolis ipsis deducatur . sed cum huiusmodi series nunquam reperiri possit , nisi in Ecclesia Romana; quare tandem, o miserabiles animae, ad gremium verat Ecclesiae Romanae non reuertimini λ nam sicut ab hoc Gregorio XIII. usq; ad Petrum videtis,nunquam interrupta fuisse successionem Episcoporum; ita,cum iurisdictio,& magiis sterium semper coniuncta sint,compertum vobis,certumq; si
ab ipsis Apostolis usq; ad nos doctrinae Apostolicae filum numquam interruptum fuisse. Sed cur non ricam citant, oe O egyptum, totam e iam ζ'
nempe quia in omnibus istu regionibus desist sancta hae Episcoporis successo, cuius beneficio Ecclesias se retinuisse gloriantur. Leuissimum sane,& ineptissimum argumentum. Equidem , audit res, quandoq; insanisse Caluinum, & prae rabie in furorem ver sum existimo. qui enim aliter fieri potuit,cum in tam graui materiadam inani,tamq; puerili argumento Vtaturῖ attendite,qua so. nos dicimus,ubi legitima sit Episcoporu flaccesto, ibi vera esse Ecclesiam : ipse vero contra argum etatur, hoc modo: in Aegypto de si jelegitima Episcoporum successio, ergo non reperitur vera Ecclesia. acute sicilicet, & plane ad rem nostram: legitima successio Episcoporum in Africa desijt,ergo Romana no est v ra Ecclesia: quis nisi demens hoc modo concludat i perinde is ac
105쪽
74 ac si dicas, Papa Romae est, cras, igitur, pluet. Ee quonam homo iste mentem, & cogitationem omnem ablegarat, dum
haec seliberet 3 si assirmaremus, Episcoporum successionem in aliqua nostrae dioecesi nunquam posse deficere, cum ostendatur in Africa, vel in Aegypto defecisse, momenti aliquid haberet argumentum. sed nos non dicimus, cum in aliqua dioecesi fuerit ista successio , fore, ut semper in eadem perseueret. id solum constanter asseueramus, omnis Ecclesiae Romanae
semper in aliqua dioecesi conseruatam fuisse successionem; atq; prae caeteris omnibus in ea sede, solioq; , in quo mortuus est Petrus : & in quo semper is sedet, qui caput est Ecclesiae,Petri ipsius successor: in eo dicimus conseruatam fuisse, semperq; tempora per omnia conseruatum iri successionem Apostolicam. in omnibus enim nostris dioecesibus semper fuit Apostolicum filum: quod si forte in aliqua desijt, in alijs permansit: atque in primis, praecipue'. Romae permansit, & perpetuo perm nebit . in Africa defecit, & iccirco ibi non est Ecclesia. sed ego
argumentum in aduersarium .retorqueo: dicoq. Romae nun- qua desijsiisitur Romae vera est Ecclesia. fortunata Roma, quantum enim fauorem, quantam gratiam a Christo consecuta es, quando Petro tuo dixit, Ego pro te rogabo, Petre, mi non deficiat
s des tua ' quod quidem postea euentus ipse comprobauit. nunquam enim Romae fides defecit,nunqnam defecit Ecclesia. hoe modo antiqui patres de hac successione senserunt. quoties enim
probare voluerunt Ecclesiam,atque ad eam probadam usi sunt succesionis argumento, non ipsam successionem, uti Caluinus, per omnes dioecesis quaesierunt, sed illis satis,supersi. fuit, eam Romae reperiri. Augustinus, quamuis Africanus, non ab Africana Ecclesia argumentatus est, ut tu, Caluine, sed a Romanaraudi. Si ordo tibi succedentium Episcoporum confiirendus erit , quanto certius, mere salubriter ab Vso Petro numeramus '
106쪽
Tetro enim successit Linus, Lino Clemens. Tertullianus item Africanus non usus est argumento Ecclesiae Africanae, ut tu uteris, Caluine, sed Romanae: attende. In negotio salutis tuae percurre Ecclesias O postolicas: & paullo post, Romam habes. inde nobis quoque auctoritas Prasso eri statuta . Optatus paria ter Africanus non argumentum sumpsit ab Ecclesia Africana, ut tu, Caluine, sed a Romana: aduerte. Ergo in cathedra m
sedit prior Petrus , cui successit Linus. quare, si alia, firmioraq; argumenta tibi non suppetebant, praeter illud vanum ,& in ptum Africae, id ipsum etiam omitti, planeq; taceri potuit.
Evomatur tandem, evomatur virus: erumpat, Caluine, rabies tua in contumelias, in conuicia, in scelestas,& nefarias voces. quoniam rationes desunt, quam petulanter inuehitur
in sacerdotes quam acri morsu rabidus canis lacerat Epist pos 3 quis hic est disputandi modus 3 cur praeter rem, non lacescitus, Se sine ulla occasione in maledicta, & in iurgia prorumpit 3 sed consistite parumper, iam caussa contumeliarum patet. Satis is intelligit, successionem esse certissimum sym-Dolum Ecclesiae: vidensq; , nullum iam sibi relictum esse negandi locum, quin filum Pontificum nostrorum usque ab ipse Petto rectissime deducatur, eo confugit, quo potest: a que inprimis magno, & impudenti mendacio fallere conatur : amrmat enim non recte Petri successorem appellari, qui Petri vitam , & mores non imitetur. deinde probra omnia , iurgiaq; in nostros sacerdotes congerit, & quasi conuiciorum aceruis eorum obruere successionem conatur, dum esse Petri
dissimiles arguit . siccine , igitur, Caluine Z ergo negas, esse successionem , nisi ubi sit imitatio 3 verba sunt tua lib. 4. Institutio. cap. 2. sectio. 3. uid malet successo , nis imitatio etiam coniuncta sit tueamini vestra iura vos, o Principes, nam ea ratione multis imperia, & ditiones adimeret: & tortasse non
107쪽
76 sine aliqua seditionis cogitatione, cupiditateq; verba haec effudit . sed nonne tu,Caluine , paullo ante acerrimus eras Anain
baptistarum oppugnator , dum ij censebant, sine operum perfectione Ecclesiam esse non posse Θ Et nunc tam repente ad eorum castra transfugi sti, statuisq; , eum qui perfectionem
operum amittat , simul etiam Ecclesiae successionem amitte. re λ constantiam hominis cognoscite. libro . cap. primo dicit, Errant, qui non putant esse Ecclesiam, ibi non erit mitae puritas . & continuo lib. eod. cap. 2. ait, duid valet succeino,nisi sit imitatio' bone Deus, contradictiones tam manifestae, pugnantia tam aperte vim non habebunt,ut decepti,qui quodammodo desipuerant, resipi scant, ut caecutientes ossusam caliginem discutiant Z quomodo enim , Caluine, mentiri tam impudenter audes , in successione imitationem esse necessariam rursusq; dolose mentiri, dum tot, tantaq; vitia in sacerdotibus nostris, sanctisq; Pontificibus enumeras, quorum multi in fanctorum numerum relati, multi item martyr ij palma decorati sunt 3 & quidem , auditores, nos in eorum numero reponi non recusamus, qui se peccatores esse, libenter confitentur: sed si in nobis esset vitae puritas, & innocentia, qualis fuit in Hieronymo, in Augustino, &in Paullo Eremita, nihilominus honori nostro, famaeq; haeretici detraherent: cum haeresis,& m ledicendi studium ita coniuncta, connexaq; sint, ut seiungi V quam, separariq; non polluat . interim me benigne, & attente audite, non conuicia in bonos, non probra in ullos vobis asserentem , sed veras, & solidas rationes: cumq; ad conclusionem
firmissimam peruenerimus, ut paucis expediam, memento. te, Ecclesiam veram esse unam tantum , fideles omnes continentem, qualescunq; sint, iusti, vel iniusti: hanc semper es se visibilem , posscq; certis signis, & symbolis, optime dignosci; quae sunt; una, sancta , catholica, pontolica .
108쪽
77 atque ex his colligite, & concludite, Romanam Ecclesiam solam esse veram Ecclesiam. Caeteium credite, omnia haec conuenticula, pellices, & concubinas esse Diaboli: exulu m asyla, desperatorum hominum receptacula : atque , ut uno verbo coprenendam,nihil esse, nisi nefarias conspirationes in Summum Pontificem,& in urbem Romam. nunc, ut libet,selices abite.
ua duo grauissima nostra fidei dogmata probantur; num
veram Ecclesiam errare nonposse: alterum ei merba
partim esse scripta ; partim non scripta. duersus ea, qua Calvinus blasphemat de Christipromissio nibus, e voriolis factu, 6ν de traditionibus e vostolicu : toto cap. octauo libri duarti Insitu.
I verum est illud, quod principio dicebam quod
quidem verissimum est in disceptationes omnes ; dclites, & controuersias, quae unquam fuerint internos,& haereticos, quot quot sinr,vel fuerint,vel pota hac futurae sint, eo redigi, ut constet, quaenam vera sit Ecclesia; cum a me probatum si, vestrum etiam omnium sui arbitror in iudicio per quatuor manifesta symbola, omnes alias E clesias falsas esse, solam autem Romanam veram; hetandum mihi esset, qudd dirempta controuersia, sublata disceptatione, dijudicata lite, obtenta caussa, meis etiam laboribus finis esset impositus . nam, uti iam dixi, si de sacris imaginibus traetar ruc, possem, caeteris omissis, dicere, videamus, an eas pingi v lit Ecclesia Romana . si de mortuis, quaeramus, an ea pro ipsis precetur . si de sanctis, consulamus, an ipsa inuocet. si de MiLia: sacrificio, exploremus, an illa celebret . pariq. modo de alijs
109쪽
78 omnibus, de quibus,ut dubium oriretur, sorte contingeret. Sed quae malum infelicitas ista est, ut constricti, deuinctiq; Calvianistae veritate Romanae Ecclesiae, adhuc tamen sibi squamuis turpissime in perfugium quaerant f dc cum prorsus non videant, qua ratione nostram negare Ecclesiam possint, ne tamen parere eidem compellantur, in barathrum immensum se praecipites coni jciunt, affirmantq; o blasphemiam immanem l) etiam Ecclesiam veram siepenumero errare, & falli . denique dicunt, Vera esto Ecclesia Romana : sed errat in pingen)is imaginibus, in orationibus pro defunctis, in inuocandis sanctis, in sacri ficijs Missae, & in pluribus alijs: ut mirum videri non debeat, si nos in his omnibus ab illa dissentiamus,&cotraria statuamus. hoc, igitur, modo Caluine λ errare, ergo, vera Ecclesia potest , quod si verum est, quid nobis unquam certi, quid explorari esse poterit in terris λ sed a rebus certis abhorret Caluinus: im mo, uti semper mos fuit haereticorum omnium,versari in incerto cupit. ambiguitates amat: dubia quaerit: vult tenebras: noctem exis
petit . atq; , ut nunquam sciamus,quidnam verum sit, in dubiureuocat etiam illud ipsum verum, quod sancta asseuerat Ecclesia. Montanus haereticus iam tanto abhinc tempore, cum se conuictum cerneret a sanctionibus sanctae Ecclesiae; discipulis sitis, ne Ecclesiae crederent, praecepit, quoniam errare posset.
Nestorius haereticus Vincentius Lyrinensis scribit non esse mirum affirmauit,si Ecclesia sancta sepenumero laberetur,cum
fallaces doctores sequeretur. Iconomachi haeretici, ut habet seLsio sexta septimae synodi, dicebant, multo tempore veram E clesiam errasse. Donatistae ,&Rogatiani haeretici, ut habetur apud Augustinum pluribus locis,quamuis paullo obscurius,tamen ut aliquo confugerent, idem affirmabant. Vultclephus damnatus Constantiensi Concilio eiusdem fuit sententiar. n stta vero tempestate Lutherus,& Caluinus prouidentes sine d
110쪽
7sbio probatum iri ficillime, solam Romanam esse veram Ecclesiam, quo aliquod sibi perfugium quaererent , cum id ut probaretur , contingeret; anteuertendum putarunt, dixeruntq; , ipsam etiam veram Ecclesiam errare posse. immo Caluiniisdem-
per nos conuicijs & maledictis consectans, multis locis scripta reliquit, quoties sancta Ecclesia discedit ab expressis, & explicatis Dei verbis, semper modestam hominis vocem agnoscite spurcissime hallucinari: cum potius spurcissime sceleratus ipse. ει temerarius,& impius mentiatur. sed ut inde etiam intelligere possitis, Caluinum sibi latibula quaerere, hoc ipsum etiam probabimus apertissimis seripturae sacrae testimonijs. itaq; cum
Ecclesiam iam inuenerimus, ubi nunc probetur, errare ipsam non posse; tribunal, o decepti, statuetur vobis: de quo iusta sententia pronunciari vobis poterit, ego ne, an Caluinus vera v bis attulerit. . Et quidem testimonia seripturae tot,tantaq; sunt,Vt temporis angustiae me singula referre, & explicare no patiantur: sed sunt ctiam tam aperta, firmaq; vi,cum ea non dicam fusius retulero,
sed vix attigero, vos, ni fallor, veritatem ipsam intueri, & quasi manu comprehendere possitis. in primis vero omnia illa, quae ad matrimonium indis lubile Cnristi cum sponsa sancta E clesia pertinent, a me faciunt: quoniam, cum matrimonij h ius ut prima disceptatione diximus) vinculum sit vera fides; quibus locis promittitur, nunquam fore diuortium inter Christum, & Ecclesiam , eisdem etiam promittitur,fieri non posse, ut unquam in vera Ecclesia vera deficiat fides. itaq; consequens est, ut ipsa,quod ad fidem pertinet, errare nunqua possit. Sponsabo te mihi in sempiternum, dicit sponsius apud Oseam : & sponsa in Canticis respondet, tenui eum , non dimittam. Synag ga tenuit ,-dimisit sed Ecclesia tenet, non dimittit. vultis cognoscere, hanc matrimonij perpetuitatem in stabilitate, &F α per-