장음표시 사용
251쪽
pellatur nauis'. sed antequam signum praelii demus,& certamen ineamus,quid, o prudens auditor, quid quaeso sibi vult haec tam
plana, tam expedita, tam facilis illorum ad salutem via 'quo
consilio ab istis Euangelicis idocentur populi, nihil aliud eis
agendum esse, nisi ut credant Z Ego vero quamuis optime n rim, tanto te iudicio praeditum esse, ut id facile perte intelli gas, si tamen cupis plane cognoscere, audi, quaeso, Lutherum Euangelicorum Patriarcham,paucis quidem,sed clari sti me tem omnem explanantem ; Lutherum, inquam, illum, dissimula
di non magnum artificem; cum Caluino certe non conferenώdum; qui,ubi iustificationis disciplinam tradidit, eamq; perfici sola nde disseruit, postremo epiphonema turpissimum ad didit, & doctrinam suam clausit his verbis: Iam iides, quam
diues sit homo Christianus; qui etiam evolens, non puerit perdere salutem suam, quant unque peccatu, nisi nolit credere. O vocem non modo nefariam, & impiam , sed etia omnis impietatis scimitem Z confluet omnino, mihi credite, confluet ad hos pseudoapostolos masna mortalium multitudo, cum audierint muniri ab ipsis tam planum, tam molle, ram cunctis peruium iter ad c um . hoc unum meditati sunt, ad hoc omne studium, omnem operam contulerunt, ut docentes, facillime salutem, nulloq; negotio quaeri posse, magnum numerum mulierum,& virorum allicerent tantae libertatis spe ; mentesqi eorum hoc do strinae tuae melle delinirent, vel veneno potius inficeren .sed, bone Deus, nonne illud omnem modum excedit non 8 teri perdere statem, quantiscunque peccatu . perinde, ac dicats
fidem habeat homo: deinde luxuria dissiuat, obscoenissimis . volu pratibus se dedar, adulter sit, prophanet sacra, iura polluat, furetur, maledicat , Christum ipsum affigat cruci. naec omnia nihil officient, nihil prorsus: dum credar, duus omnino fiet, etiam quarit unque peccato. fides ad talutem
252쪽
satis,superq; est. Ceterum exterminemus Sacramenta. poenite.
tia nihil est. quid opus est confiteri peccata Θ quid Eucharestiam sumere 3 quid ieiunio libidinis faces extinguere t quid preces es,
fundere 3 quid summo labore tentationes superare is animae meae charissimae, an quisquam est,non dicam Christianus, sed Christiano nomini infensus,& omnino barbarus,atque homo saltem nomine, qui aperte non intelligat, hoc modo auditores non doceri, sed decipi neque alia de caussa, nisi ut opera omnia deleantur, & auferantur, tantopere fidem extolli Θ tametsi, ut postea cognoscetis, quam ipsi fidem appellant, non est fides. nam ego aduersus illum Caluini locum,tertio Institutio. cap. 3. in quo ab altera tantum nauigii parte remis utendum docet, &in sola fide iustificationem statuit, quatuor mihi facienda,&breuiter sane,proposui. primum, ut ostendam non esse fidem, quam Euangelici fidem vocant. alterum, hac eorum fiducia non solum non saluos nos fieri, sed etiam damnari. tertium,ut concedam, ad iustificationem fidem esse maxime necessariam. postremum, ut planum faciam, non satis esse solam fidem , sed
nonnulla etiam opara addere nos oportere. Caluinus, igitur,lib.
3. cap. 2. sectio. 7. fidem diffinit hoc modo. Iusta fidei di uiatio nobis con fabis, si dicamus , fidem se diuinae erga nos benevolemtia firmam , certam . cognitionem. multa praeterea cum addat Caluinus eo tantum consilio, ut dissinitionem inuoluat,& manifestum mendacium tegat, quantum potest, duobus ego verbis exponam, quid sit Caluini fides, vobis etiam, is Caluinistae, id fatentibus. Fidem ille habet, Caluinus inquit qui fiducia
certam habet, & firmissime confidit, se iam in gratia Dei esse per merita Christi. & inde oriuntur, Placida illa quies , ω serena .sta conficientiae tranquillitas , quibus t ait ille qui fidem haber, praecipue certus est, iam sibi remissa esse peccata. itaque fides vestra, ὀ Caluin istae, nihil aliud est, quam fiducia, siue co . γ P a fulcia
253쪽
fidentia: nec tamen uniuersalis confidentia misericordiae Dei in omnes: sed confidentia praecipua iam receptae Dei misericordiae, qui vobis peccata remiserit. quod neque verum esse, neque hanc esse fidem, quae cum operibus ad iustificationem necessaria est, alijs etiam rationibus ostendam postea, si prius demo strauero, Caluinum ipsum,ui compulsum veritatis,fassum futuse, quid sit vera fides, sponteq; declarasse, non esse fiduciam. nam eodem lib. 3. cap. 2. sectio. c. de fide loquens, dicit, Pris cipio admonendi semus,perpetuam esse fidei relationem cum merbo . Et quidem recte docet. nam sicut perpetua est inter auditum,&sonum relatio, sui verbis istius utar in siue inter saporem, & g stum; ita perpetua est relatio inter fidem, & verbum Dei. & sicut siub sensum auditus cadit sonus omnis; & sub gustus sensum omnis sapor; neque quicquam auditur, quod sonum non habeat ; neque gustatur, si sapore careat; ita sub fidem Theologi cam cadit omne Dei verbum: neque quicquam aliud, nisi verbum Dei. itaque Theologica fides illa est, qua omni Dei verbo assentimur, credimusq; , quicquid Deus aperuit; ea ratione, quia aperuit Deus. quibus sic se habentibuis possem ego nunc, o Caluinistae, pluribus vos arguere, quaerereq; , qui fieri possit,
ut fidem habeatis vos,cum verborum Dei partem eam tantummodo probetis, quae scripta est; alteram vero, quae scripta non est, excludatis: sed, ut in praesentia tantum de parte scripta loquamur, qua ratione affirmabitis vos, ad totam eam vestram referti fiduciam nam & Caluinus ipse sectio. 6. expresse dicit, hac fiducia partem eam scripturae tantummodo respiciendam esse, qua Dei voluntas erga nos aperitur. & quidem ita se rem habere, necesse est. nam,si mea fides nihil aliud est, nisi vi fiam certus, me per merita Christi liberatum esse; ad hanc meam cois
fidentiam statuendam, quid opus est scire me, Iosephum in Aegyptum prosectum esse: Moysem ex Aegypto egressum: redis ditam
254쪽
ditam a Petro Tabitae vitam, a Paullo Eutichi λ denique, quid mea refert, scire me aliud, nisi eos locos, quibus me Deus per Christum liberum fore pollicetur vel, ut Caluinus ait, quibus Deus sitam in nos voluntatem patefacit immo, o Caluine, ne omnes quidem ij loci,quibus de voluntate Dei agitur, ad hanc
fidem pertinebunt. cum enim Dei voluntas erga nos interdum benigna sit, interdum vero seuera; ut modo nos beneficijs asficiat, modo puniat; per tuam fiduciam eorum locorum rationem tantum habebimus, quibus beneficia promittit Deus, non eorum,quibus comminatur poenas. atque id tu ipse fateris,cum dicis, Vox vel ad eis iam , morte morieris, mox Dei ad Caim,
sanguis fratris tui clamat ad me de terra, & quae his si milia sunt, nihil per se, nisi fidem quatefacere queunt: tantum abest, it Habiliendisint ι domi. itaque luce Solis clarius est, auditores, fiduciam hane vel ipsius Caluini iudicio, non esse veram fidem. nam vota fides, ut Caluinus sentit, ad omne Dei verbum resertur: haec vero inanis, fatuaq; fiducia, eiusdem iudicio, nihil de alijs Dei verbis laborat, nisi de his, quibus salutem Deus ipse pollicetur. praeterea existimo ego, credere vos, fidem, de qua in iustificatione agitur, illam esse, quae Theologica est: & distincta a spe,& a charitate; de qua Paullus dicit, Nune manent, fides, stes, charitas, tria hac: &,quam ipse diffiniuit ijs verbis, Substantia
rerum sperandarum , argumentum non apparentium. sed nunc tribus in ijs virtutibus quod in humanis corporibus fieri solet anatome, siue dissectione quodammodo utamur, & planissima erunt omnia. hae virtutes ideo Theologicae dicuntur, quia attingunt Deum immediare e quia immediate Deum respiciunt. Iustitiae finis est, ut suum cuique tribuat: Forti rudinis, ut pericula non metuat. quod de alijs etiam simili ratione dicendum est. sed fidei finis est Deus, spei Deus, charitatis Deus. Vt vero Deum attingamus, ea maxime ratione fit ; quod, cum Deus, via
255쪽
spiritualis res, viribus corporeis tangi nequeat, sed tantum m do spiritualibus; nos,qui Deum intueri, audire,gustare, palpare,& odorari non possumus,duabus dolum viribus attingimin ipsum ; intellectu nempe, & voluntate. &propterea duae tantum Theologicae virtutes numerarentur; nisi voluntas duas haberet partes: alteram , quae respicit, quod iustum est: alteram,quae adcommodum pertinet. si igitur duos ipsius actus cum intellectus astu coniungimus, iam tres actus tenemus, quibus attingimus Deum. itaque tres etiam habitus habere nos oportet, quos gubernemus: achus intellectus est, ut credamus: actus voluntatis, cum iustum spectat, ut amemus . cum vero commodum; ut optemus . neque nos aliis actibus immediate de Deo agimus , nisi tribus nis, cum Deum credimus, cum amamus,cum
in eo speramus. cum autem hi regendi sint actus; ut bene Deucredam, me inducit fides: ut bene amem,charitas: ut bene spe rem, spes. adde amplius,quod si Deum tribus modis eonsideiaremus , cum narrat, cum iubet, cum promittit; ipse trium horum actuum regula est. nam tunc demum recte credo,cum ea credo omnia, quae Deus narrat . bene amo, cum omne id amo,
quod Deus praecipit. bene spero, cum uniuersia spero,quae Deus pollicetur. haec autem est anato me, de qua paullo ante diceba: neque inde vos aliud haurire volo, nisi fidei conditiones, discrimenq; , quod est inter ipsam,&alias virtutes, & praecipue inter spem. id est fidem in intellectu sitam esse,& spem in voluntate. Fidem intelligere, spem optare, & securam fieri. fidem, omnia quae Deus narrauit, respicere: spem aute id tantum modo, quod pollicitus est. rum peto, ut vos ipsi statuatis, an Caluini fiducia sit fides; an vero spes. fides est, manifestum est omnibus) qua intelligimus. Fide intestigimus aptata es e secula. & fiducia Caluini , confidimus. igitur erit spes. denique quod clatissimum est,& negari non potest, fide ea respicimus omnia, quae a Deo naris
256쪽
rata fiunt, aptata se secula, de huiusmodi: hac vero fiducia vel ipsius Caluini confessione promissionum Dei tantummodorationem habemus : ergo spes est. & quidem, auditores, mater,& filia non idcm sunt: neque fieri potest, si quis ab aliquo oria. tur, ut idem sit,quod ille, a quo nascitur. at sine dubio fiducia,& confidentia ex fide oriuntur, neutra, igitur, est fides. Exempli gratia: dum ego Deum precor, habere me oportet in eo co- fidentiam, id est, virtutem, mediam inter desiperationem,& ar rogantiam ; per quam sperem, me postulata a Deo impetraturum ;vt Iacobus ait epiliola pri. cap. 3. Si cor nostrum non reprehenderit nos, siduciam habemus ad Deum, m/, quicquidpetierι-mus,accipiem in ab eo . sed qui coni dentiam ponit; prius fatetur fidem . nisi enim Deum esse credidero,& posse eum beneficia conferre, & preces no stras audire, & similia; confidentiam nu-
quam habebo. igitur confidentia fidei quidem filia est, sed noest fides. quod, si mihi non creditis,confidentiam,& fiduciam esse fidem non posse, quoniam oritur ex fide; Paullum audite, Paullo ipsi credite, qui vobis id ais imat ad Ephes 3. ijs verbis, In quo habemus sita iam , ω accusem in confidentia, Ecce filia.
sed per quem ' per fidem et en mater. praeterea fundamentum,&parietes junt ne idem Z minime vero . sed fides fundamentum est: spes aute, vel fiducia sunt parietes . audite Paullum dicente, Fides e i sub tantia r rum sterandarum. igitur fides, Si fiducia non sunt idem. & Christus ipse nonne luce clarius ostendit,qui. tum intersit inter fidem, & fiduciam, demonstratq; , post fide oriri fiduciam , cum apud Mati. cap. 9. mulierem illam, quae iam salua facta erat per fidem, iubet habere fiduciam 3 Conside
filia . fides tua te saluam scit . quod si mea fides nihil est aliud ,
quam fiducia, me saluum esse; qua ratione Apostoli Symbolum tuum appellarunt articulos fidei, in quo tam multa dicuntur, nihil ad Christi promissiones spectantia Z denique, auditores , iam
257쪽
iam caecis ipsis clarissimum esse puto,quam Caluinus,& alij haeretici fidem appellant, non esse fidem : qua ex re vos intelligere potestis,an ea sola nos iustificet. Nunc vero,quod secundo loco propositeram,aggredior. & paucis dico, fiduciam huiusmodi, s siue ea fides sit, siue non sit fides) per quam volunt, ut me
saluum esse mihi persuadeam, non solum non profuturam ad iustificationem, sed etiam peccatum sere,& damnationem aulaturam . Et quidem, auditores,velim,vos diligenter attendere: res enim permagni momenti est. nos pariter in Christi sanguia ne confidentiam habemus: sed tribus additis, quibus omnino caret Caluini confidentia. primum enim confidentiam generatim habemus de omnibus, non de uno quopiam, aut de singulis . praeterea habemus conditione adiecta, non simpliciter . postremo nunquam de aliquo confidentiam habemus tam exploratam,tam compertam, ut putemus aliter esse non posse. co-
fidimus Christi sanguinem & salvos fecisse, & facere, & facturum homines uniuersos: non proprie, nominatim q; hunc, vel illum. confidimus, sanguinem Christi id demum praestiturum ea lege,&conditione, si applicetur, non simpliciter. denique de ijs etiam, qui iam mortui sunt, praeter illos, quos in Sanctorunumerum selenniter sanista retulit Ecclesia in non asseueramus, aliquem certo,& sine ulla dubitatione saluum esse. quae quidem confidentia uniuerse,&sub conditione optima est : pessima vero ,quae simpliciter, & de singulis habetur. dementis enim,&grauiter peccantis est,dicere; confido meipsum per Christi sanguinem saluum esse. Via Hulti recta in oculis suis, ait Salomon.&idem, Sunt impij , qui ita securi sunt, quasi opera tu syorum habeant . quod, si huiusmodi eonfidentia satis esset ad salutem a Juirendam, cum plerique se salvos esse considant, pauci iam
um damnarentur :& tamen multi sunt vocati, pauci mero et m. si credis, te fatuum esse; credes etiam, te peccato omni ca
258쪽
rerer & tamen, Si dixerimus, quia peccatum non habemus; nosmetipsosseducimin. nemo est,qui scire possit, mirum amore, an odio
dignus sit. sed in tot annorum spatio, quibus isti de hac fiducia vobis tam multa locuti sunt, docueruntq; eum,qui confidatum stificari ; fieri ne potest. o decepti, quin vestrum aliquis oculos aliquando coniecerit. mentemve conuerterit ad publicani ,&pharisiei historiam, Deum orantium Z bone Deus,quis unquam minus confidit, quam publicanus ille, qui neque audebat oculos ad caelum attostere ' quis maiorem confidentiam sibi sumpsit ipso pharisieo, qui ieiunabat bis in Sabbato , qui decimas dabat si fiducia saluum facit; quare non iustificatur phati eus 3 si saluus esse non potest , qui fiduciam non habet,qua ratione publicanus iustificatur oro vos, auditores, animum aduertite. CaLuinus ait,ut ipsi vos Deo charos faciatis, id est,ut iustificemini, necesse esse, ut credatis esse vos Deo charos. bene quidem . sed quo tempore creditis, ut iustificatione consequamini, vos esse
charos Deo charine estis,an non si estis; quid iustificatione est opus, cum chari sitis Z si non estis; quare esse creditis Zper fausam , igitur, opinionem iustificationem acquiritis quid dic tis credere vos in posteru m id est,credere vos, charos fore, &hae fiducia iustificari Z quid ineptius nam quaero ego,tum licreditis, vos charos fore, nonne hoc ipsum est fiduciam habere
maxime. igitur eam tenetis: igitur iam chari estis: igitur credendum est,charos vos esse nunc,non fore. sed tandem,quaeso,
hos laqueos exuamus: paullo forte longius digressus sum, sed aliter fieri non potuit . itaq; Caluini fiducia non est fides ; eaq: non iustificat, sed damnationem affert. Quamuis autem Cauulnus non de sua fiducia, sed de vera fide loqueretur, ut ad ea veniam,quae tertio loco,postremoq; proposui) verum quidem esset, fidem ad iustificationem esse omnino necessaria; sed falso affirmaret,solam fidem ad iustificationem satis esse. vera di
259쪽
Matth. 3. facite fuctus dignos paenitentia, Matth. is. Si uis ad uita
ingredi erua madata, Matth. as. EFur ιur,et dedistur,esurivi,ω non dedistis. Marci vir. Euntes docete seruare omnia, quacunque madaui
vobis. Lucae 3. Nemine concutiatu. loa. s. Procedent,quι bona ego runt, in mitam aternam. Ioan. 34. Si diligitis me, mandata mea
seruate . ad Rom. 2. Non auditores legis iusti sunt, sed factores. ad Corinth. pri. i . Si habuero omne dem, ita ut montes tranfferam, charitatem autem non habuero, nihil sam . item ad Corin. Vt referat in quissuri Prout gessit, siue bonum, siue modum. 6e Iacobus potest ne aperi jus diceret' Qui erit factor opem, hic beatis in facto suo erat. & i ta fra, Vis scire, ὀ homo inanu, quia fides μne operibus mortua est ' de paullo post, Videtis, quoniam ex op ribus iustificatur homo, ω non ex fide tantum . de irem, sicut enim eorpus sine suritu mortuum e st, ita fides sine operibus mortua es. &denique, Quid proderit, si fidem quis dicat se habere, opera autem non babeat de immo illud ductum Abacuch, a Paullo relatum, Iustus ex fide visit, quo aduersarii aduersum nos tanquam fortissima machina utuntur, si diligenter consideretur, pro nobis facit,&operu necessitatem probat aperti stime . attendite quin . . si dicerem, eum indulgere, seruireq; sensui, qui ex sentia vivit; quid quaeso intelligeretis ' profecto nihil aliud, nisi illum seruire, & indulgere sensui, qui ea facit, quae sensus dictat ἰsi item dicerem rationi obiequi eum, qui ex ratione vivir; quid intelligeretis ' illud omnino, obsequi rationi eum, qui ita operatur, uri ratio suadet. eodc modo, cum dico, iustum esse, qui ex fide vivit; quid intelligere poteritis, nisi eum esse iustum, non qui simpliciter fidem habear, sed qui ea operatur,quae hortatur, & monet fides ' itaque, ut quispiam sensui pateat, uti nossetis eli habrie sensum, sed oportet eum ex sensu viuere, & ea operari, quae fenius proponit; neque, Ut quis rationi obsequatur, fatis eli rationem habere, sed nccesse est ex ratione vivere,
260쪽
id agere, quod ratio praecipit, ita, ut qui iustus st: atque,ut Iustificetur, non sussicit fidem habere, sed eum oportet ex fide vi. uere; ita viuere, ut fides postulat; ea praestando, agendoq;, quae fidei conson:i sunt. Et tum messe, inquiunt Abacuch, & Paullus, no qui fidem tantummodo habet, sed qui fidei addit ope. ra, ex fide miuis. & tamen, o decepti , vos Caluinus existiamat, adeo caecos esse, adeo hebetes, ut ne verba quidem stripturae sacrae percipiatis: & verba conatur dare, persuadereq; , nihil opera prodesse, & ad iustificationem solam fidem sufficere. sed non ita se res habet : longeq; aliter, &diuinae literae, & Catholica sentit Ecclesia . atque ex ijs, quae hodie diximus, iam colligitis,cum peccatum committitis, modone in eo moriamini posse vos iustificari . sed nunquam daturos operam, ut iustificationem vestram quaeratis, nisi a praeueniente Dei gratia allicia. mini: quae quidem omnes vocat, sed neminem compellit. quod si vocem inuitantis audiamus,eiq; assentiamur, & nonnihil nos
etiam operemur certum est, tantum auxilium, tantam opem
cooperantem gratiam nobis allaturam, ut tandem iustificationem consequamur,& Deo reconciliemur. sed quo iustificet nos Deus, velle omnino nos aliquid operari, & cooperationem nostram,non ab intellectu tantum, sed etiam a voluntate praestandam esse . propterea peccatorem, qui iustificari velit, in primis necesse esse credere: atque fiduciae Caluini non inniti, quae non est fides: neque iustificat, sed verae fidei repugnat. praeterea, Oportere nonnulla opera facere: quibus persectis, absque dubio
iustificationem adepturum . quid dicitis cupere vos maxime. explicari a me,quaenam sint haec opera Ecce illa, tres poenitenta at partes. Contritio, Confisito, Satisfactio. credat: summopere doleat se peccasse: peccata confiteatur, & satisfacere saltem proponat, vel, ut paucis expediam, fide, & poenitentia praeditus peccator sit, & fiet amicus Deo. atque haec est egregia sane,