장음표시 사용
311쪽
dum sit, nempe de merito, & de satina obone; Namur omni u. quae afferri possint,exemplo maxime illustri, nobilissimoq; , id est, Christi passione . nam haec sine dubio & meruit,& satisfecit.
meruit non solum sibi ; propter quod, vem exaltavit istumerdonauit isti nomen,quod est super omne nomen ; sed etia nobis. ; quibus & primam gratiam,& remissionem peccatorum meruit. Et satisfecit non prosequidem; peccatis enim non tenebatur, pro quibus satisfaceret in sed pro nobis,quorum pro peccatis,si no es.ficaciter ; certe se cienter satisfecit in ligno crucis; Et dolores nostros ipse portauit. simili modo dicimus; omnia opera nostra, quae nos gratiam adepti facimus, & mereri,& satisfacere: sed tamen inter haec,& illa nonnihil interest. Licet enim Christus &sibi, Si alijs meruerit; nos merere quidem nobis ipsis possium us,
sed alijs nunquam possumus. Et licet Christus pro alijs quidem
satisfacere potuerit,sed non pro seipso, quoniam peccatum non habebat;opera nostra in primis pro nobis possisit satisfacere; ne non etiam pro alijs, si illa mente, & voluntate nostra ad eos applicemus. itaq; , si Caluinus de merito loqueretur,vera diceret. Operibus enim nostris,quotquot, & quantacunque a nobis fierent, nunquam amplius faceremus,quam quantum nobis opus est adi romerendum coelum : quod quidem alijs mereri nunquam vaemus. immo,postquam gratiam assecuti sumus, quanto magismeremur operando, ad maiores tanto gloriae gradus idonei reddi murra praeparamur: neque unquam operari tantum possumus,quin adhuc amplius,atq; amplius restet,quod mereri possimus. sed si de satisfactione loquamur;falsa Caluinus dicit, ut solet. nam temporalis poena,quam ob mea crimina reseruat Deus, circumscripta est,& definita. neq; necesse est, sicut in dies maiorem,ac maiore gloria mereor,& nunquam meredi finem facio;
ita me in dies ampliori atq; ampliori poenae sine fine satisfacere. sed postquam ad eum terminum perueni, qui reseruatae poenae T meae
312쪽
meae statutus est;omnia opera poenalia,quae ficio, satisfaciendi caussa seperfluunt,& redundant. Quod ad meritu pertinet; m reri nihil possumus amplius,quam coelum ipsium. v vero ad reo seruatas poenas; vexari, & assiigi longe vehementius possumus, quam earum satisfactio postulet. Eat nunc Caluinus,& scripturae locos ad fastidium congerat,in quibus de merenda gloria agitur,& eisdem agi dicat de satisfactione poenae. Uerum est,Omnes
endere. verum est,non posse dicere nos, peccatum non habere. α iterum verum; omnes egere gloria Dei. & omnibus dicendum
esse, dimitte nobis debita nostra: sed haec quid ad rem quis haec
inficiatur quis nos peccatores esse, non fatetur, &Dei gratiam non esse necessariam dicit,ut peccatum exuere valeamus 3 sed ubi illud exuimus,& post adeptam iustificatione cum nobis adhue temporalis poena reseruatur, probaturne ijs locis, quin nos poenalibus nostris operibus perfecte ei poenae satisfacere possimus, di longe maiora lacere, quam poena ferat similiter locus ille, non sunt eondigna pastiones huius seculi, cui dubium est,quin imtelligatur non de pastionibu , uti poenae satisfaciunt, sed uti gloriam merentur atque iccirco continuo additur, ad futuram gloriam . Alia porro, lia, inquam, ineunda est tibi , Casuine, ratio, uam ut multorum locorum quasi aceruo multitudinis fallenae causia,construas: quos quidem locos si quis postea acrius in . tueatur,manifesto deprehendet, nullum eorum esse, qui ad rem Pertineat. Attedite,quaeso,Caluinistae, quam secus ego cum isto vestro agam: Et, cum facillimum mihi esset,ipsas locorum claΩses afferre ; videte tamen, quam ab huiusmodi ostentatione sim alienus : fatisq; mihi sit paucos admodum,& crebro unum tantum afferre; sed ita clarum , ut eo non sint Solis radii clariores. dico ego, fieri posse,dum vivimus, ut poenarum plus patiamur, quam peccata postulent,ob quae poena, tempore definita, nobis reseruatur. at vos petitis,ut sacrae scriptulae locum aliquem ad id
313쪽
eonfirmandum ostendam. igitur audi ie, & vos ipsi iudicate, fivelim amicum vestrum imitari,& locos arbitratu meo fingere, num clariorem, magisve urgentem,inuenire possem. Minam, Iob c. appenderentur peccata mea quibuι ira m merui. hae sunt poenae retentae, Et calamitm tuam patior inflatera, haec erat vexatio, quam patiebatur. audite nunc quantum retentam poenam vexatio superaret,quantoq; maior esset: quasi arena maris haegrauis. appareret. 5 Caluine, suasi arena maris hacgrauior appareret. Sacrae scripturae verba sunt,& ea manifesta: quibus ipla stateret metaphoram usurpativi collatione ostedar; & utitur verbo grauior. atque ut demonstrer, magnitudinem, redundantiamq; operum poenaliu longe antecellere retentis poenis,id hyperbole tam magna exprimit,scilicet, uasiarena maris. Videsne, quos ego locos affer interpretatione non indigere 3 intelligisne, satis exploratia esse,ab eo,qui iustificatus est,siepenumero tot,tantaq; opera poenalia fieri,ut ratione meriti prςmiu quidem nunquam excedant, sed patione sat actionu sine dubitatione ulla debito loge mai ra sint cognoscisne,vectorem, iam naui egressum in littus,nonnunquam pecuniae tantum colliger usicum ad porta urbis per uenerit,multo plus habeat, quam opus ei sit ad vectigal perseuuendum Sic ambuletu, mi a,unde tu magis , dicebat Paullus. de hic est alius apertissimus locus pro operibus,quae redundant. sed praeter Petri,& Paulli locos nonne creditis,horum utrumque antequam supremum vitae diem explerent, tot iam opera poenalia fecisse, ut ipsorum satisfactioni nihil addendum,nihil desiderandum esset i ita vero . praeterea ambo martyriu pertulerunt. martyrium hoc fuitne bonum opus,& ingratia factum Z quis dubitet illo igitur opere & meruerunt, & satisfecerunt: hoc ipsum etiam clarissimum est . qua ratione meruerunt f quoniam maiores gloriae gradus martyrio consecuti sunt, & altiores in coelo
sedes obtinuerunt. sed quomodo satisfecerunt pro seipsisne
314쪽
λ' n quaquam. Iam enim id cumulate praestiterant. igitur, uelis, colis, Caluine, totum Petri,& Paulli martyrium, quantum ad satisfactionem attinet,opus fuit redundantiae. Mariam item virginem, auditores, quis nescir, purissimam fuisse λ & nunquam actione peccasse Z nam de peccato,origine contracto, non est hic dicendi locus. illud item nemini dubium est, eam in toto selicissimo vitae suae curriculo semper sese in sanctissimis operibus exercuisse. itaq; operibus illis,factis in gratia, quod eorum pro prium est) & meruit,& satisfecit; ita, ut oportuerit, mortis ipsius
tempore,cumulatam eam esse summo merito,& maxima sati factione. meritum autem cui usui fuerit,no ignoramus, nempe,
ut ea excelsi ssimum in coelo locum consequeretur ι quamobrem absumpta est super choros angelorum Ied satisfactio cui profuit nemini dubium est,quin illi prodesse non potuerit,quae peccatu nocommiserat, pro quo satisfaceret. omnis,igitur, ipsius satisfactio redundans fuit. & auri,& argenti vis,quam habebat, paullo ante, quam 'rbem ingrederetur, cum ita libera esset, & immunis , ut
exigi ab ea nullum vectigal posset,omnis superfuit. Eodem mmdo daei potest de tot alijs sanctis, praeter infinitam redundatiam satisfactionis e Christi praeterea sanguine: qui vim satisfaciendi
habens,pro toto hoc Mundo, & aliis mille, si tot extarent, cum pro uno tantum sufficienter satisfecerit, reliquam omnem satis. factionem fateri oportet, redundante fuisse. itaque, quod principio proposui, auditores, diligeter memoria custodite; opera no- nulla esse satisfactionis redundantis;hoc enim ita probatum est, di auctoritate sacrae scripturae, & ipsa ratione, ut amplius in dubium reuocari non possit. Progrediamur aute ultra,& hoc modo dicamus. Constar, nihil opus esse in casto operibus satisfacientibusvid n. neq; Caluinus, neq; qui sipiam alius omnino negauit unquam,negareue auderet. Ubi, igitur, homini, redundantis satisfactionis operibus ornato,co tingit, ut moriatur ; quadoquide
315쪽
eertum es , ijs operibus illi non opus esse; haec satisfactio redundans quorsum euadit cum mortuus est Christus, & praeter Christum , cum Maria Virgo, & Petrus, & Paullus, & innumeri praeterea alij sancti, mortem obierunt,tot operibus redunia dantis satisfactionis cumulati, quandoquidem illa non in tui runt in coelum, ubi nullus est fatisfaciendi locus; opera illa quonam abierunt cum viator ad oppidi portam peruenit, longeq;
ampliorem pecuniam habet, quam ad soluendum vectigal ipsi necesse sit ; nihilq; sit, cur in vi bem deferatur, in qua nihil ea prorsus opus est; id omne, quod superest, quem usium habet
si egomer, auditores, dicerem,abijci, & superuacaneum esse; ve rerer, ne me lapidibus obruendum esse censeretis: & merito quia dem . nam nulla ratione dicendum est, quicquam in Ecclesia Dei vel deesse, vel superuacaneum esse.& sane impium esset, si quis crederet, rem tam puram, tantamq; quanta est satisfactici pro peccatis, vento dissipari, & evanescere . quis, igitur, eorum operum est usus λ d admirabilem Dei prouidentiam 8 ex ijs c5- flatur communio illa Sanctorum, oriturq; ille in Christi corpore membrorum quasi consensus, concent usq; de quo Doctores omnes locutissent. tenetisne memoria, quam bene Paullus ad Corinth. formam , figuram q; quandam exprimebat Ecclesiae, corporis exemplo, in quo membrum alterum alteri opituletur,atque deseruiat hoc etiam ipsum significare volebat; scilicet ex operibus redundantibus, quae in Ecclesia remanent, a Deo thesaurum Sanctis: Ecclesiae colligi, & in aerarium recon. di. Eius autem claues ei praecipue dari, qui vicem ipsius in terris gerat, ac praeterea Episcopis, ut pulcherrima quadam communione,consensuq; , si quis sit interdum, qui careat suis ipsius satisfactionis operibus, ij, pro suo cuiusque iudicio, ex aerario Sancti: Ecclesiae illa opera depromant, quae alijs superfuerunt,& ijs iribuant, quibus dessent. Communionem hanc aliqua ex
316쪽
pat te significabat David, cum diceret; particeps ego sum omnium eimentium te . immo illa ipsa est, quam nos ipsi etiam in Symbo.
lo confitemur, Communionem Sanctorum. aurum enim, quod
viatori, iam in urbem ingressuro, stuperest, non proijcitur: sed ciuitatis princeps vicarium sibi, & ministros instituit, eisq; atra xij claues tradit, in quod omnes, quae supersunt, pecuniae reserantur. ac, si quando viator aliquis inops est, neque amicum habet, qui ei subueniat, vicarius hic, & ministri, pro suo qui Dque consilio, charitateq; , sacrarum clauium virtute aerarium aperiunt: & ea pecunia, quae alijs superfluit, illorum inopiam omnino, vel aliqua ex parte subleuant,qui egestate premuntur. atque hoc modo clarus est duorum locorum difficilium sensus: quorum alter est Paulli; Origenis alter. Paullus enim ad Collossens ait. Gaudio in pasilonibus meis pro mobu . cr adimpleo ea, qua desunt pastionum Christi ,pro corpore eiuι, quod est Eccle. sa. secus enim absenum quodammodo videretur, si aliquid dicatur, passioni Clitisti defuisse, quae fuit totius perfectionis forma, & in qua fuit dictunni , Consumatum es. sed ex ijs, quae diximus, plana, & aperta fiunt omnia. nam in aerarium idem, in quod passio Christi, uti satisfaciens, relata est, omnes item pastiones tedundantes Sanctoru ipsius referuntur. quare Paullus gaudebat in pasilonibus suis . non pro se ipso; neque em m tanta satisfactione indigebat) sed pro nobis, ut etiam ad ipsos appli. caretur . Et adimplebat ea, quae desunt , pastionum Chrarii. & in dies opera faciebat, quibus magis, ac magis aerarium repleret, in quo repositae sunt ipsius etiam Christi passiones. pro corpore tim, quod es Ecclesia, id est, pro concordia , consensuq; huius mystici corporis Ecclesiae; atque, ut passionibus suis redundan tibus , quod alijs deerat, suppleretur. Locus item Origenis difficilis est, qui habet, Sanctorum etiam sanguis aliqua ex parte effusin es ad expianda peccata populi. & tamen non eri aliud no.
317쪽
27 men sub caelo, datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fera. n que alius praeterea sanguis, qui peccata re mitrat, praeter Christi sanguinem, reperitur . sed respondetur, Blum Christi sanguine, vim,& virtutem dare ijs, quae intercedunt, & media sunt, ad
remittenda peccata; verum multa intercedere, Λ media esse, uti
iam plus millies diximus, quae sanguinem Christi nobis applicant . de quorum numero ad soluendam tempore definita poenam, reseruatam nobis, postquam iustificationem adepti sumus , sunt etiam opera redundantiar, quae ab alijs fiunt. Vet,ve paucioribus dicam, verum est, sanguinem, a martyribus effusum, peccatum non delere, si de culpa intelligamus: sed uti redundantiae opus ad satisfaciendum poenae applicari nobis posse. Summa est, opera redundantiae in aerarium referri, ut ijs alienasiubleuetur inopia. Et quidem pulcherrimam similitudine habemus , auditores, in insigni miraculo panis, & piscium. nam ad famem depellendam, id est, ad satisfaciendum temporali poenae reseruatae, post transimissum contritionis mare, & post conscensum Confessionis montem, pauci panes,& pisces praesto erant, qui quidem eorum usui latis esse poteranr, qui illos habebant. id est, opera poenalia ijs prosiant, qui illa faciunt. sed Cliti stus effecit,ut ijs panibus,&piscibus ali J etiam fruerentur. id est, permittit Deus, uti opera nostra etiam ad alios applicen. tur. immo cum plurima fragmenta, magnaeq; reliquiae superessent, impleri cophinos iussis, Petroq; ,&caeteris Apostolis tradi, ut ad famelicos alendos uterentur. id est, cum multa fatisfactionis opera supersint, Deus Ecclesiae Sanctae aerarium replet , eiusq; aperiendi,&dispensandi thesauri facultatem Papae,& Episcopis dat, ut is pro suo arbitrio, quorum videbitur,in piae medeantur. Itaque tribus modis, postquam in portum inuectus es, soluere vectigal potes. vel tuo ipsius aere, vel alio pro
te persetuente, vel cum aerarij praesectus illud aperit,tibiq; qu T tum
318쪽
2 3 tum indiges, tantum eius pecuniae erogat,quae alijs se persiterat. perinde, atque dicamus, postquam iustificatus es, non tamen tibi aditus patet in coelum, nisi prius temporali poenae satisfacias, quae tibi reseruatur. quod quidem tribus modis fieri pol. primo, cum tu ipse opera facis ad poenam pertinentia: altero, cum quispiam alius facit, & tibi applicat: postremo,cum Papa, Epistopiue Ecclesiae Sanctae aerarium aperiunt, & opera redun. dantiae, eo loci reposita, depromunt: tibiq; ita stabueniunt, ut seluere partem eius,quod debes,vel totum possis. Sed hic tertius modus, o Caluinistae, haec distributio redundantium operum, quae ex aerario promunt Papa, & Episcopi unico verbo quomodo appellantur Z quomodo vero appellentur Z Ecce nomen quod hactenus suppressi. Ecce inimicas vestras,quas tantopere odistis,& colere, vehementerq; diligere debuistis, sanctissimas Indui gentias . quid commouemini Z quid os distorquetis, miseri 3 consistite: decepti enim suistis. reuocate nunc in memoriam illa omnia, quae ordine vobis attulimus, & intelligetis , an indui gentias in Ecclesia Dei reperiri, necesse sit, & an earum funda menta Sacrae scripturae innitantur. Alium pro alio posse satisfacere, iam scriptura probatum est. Constat item apertissimis
scripturae locis, opera satisfactionis plura fieri ab aliquo posse , quam is indigeat . probaui etiam scriptura sacra, huiusmodi redundatiae opera Ecclesiae Communioni deseruire . igitur Communicationes operum redundantium reperiuntur; quae Indulgentiae sunt. Videte ergo,an Indulgentiae inscriptura sint; an ve io vos tam pulchre logicae artem calleatis, Visiu mptiones concedatis, complexionem inficiemini. heu vos infulices ; heu miseliatos . mihi credite, nimis inique decepti, & proditi estis . atque uti prςc late intelligitis. Indulgetias sanctas e sacris scripturis hauriti, quas illi tamen exhibebant vobis, repraescia lantes hircoceruos, & Chimaeras i ita certum, & exploratum sit vobis, nulla alia
319쪽
alia ratione reliquas hqreses, quibus isti vos imbuunt,in animis vestrishqrere; nisi quia ad audiendam Catholicam doctrinam studiose non acceditis. quod enim nunc facitis, allecti potius,& inuitati principis huius, summa pietate ornatissimi,exemplo,
quam aliqua mea virtute; si iterum, ac ne pius faceretis; & Catholicos homines, me ipse doctrina, & eloquentia clariores, ut erunt plerique, frequenter audiretis; fieri non potest, mihi credite in ut diutius in tam apertis erroribus versaremini. Sed omne dant operam deceptores vestri, ut vos a consuetudine nostra d terreant . Et Bela ille,nescio quis,quem adhuc puto Geneuat esse, fortasse memoria tenebit, non ita pridem quendam, firmissi mu, digrauissimum argumentum referentem, quod a Catholicis
acceperat, cum dissolui argumentum oporteret, monere se coepisse, ne nobiscum versaretur, neue nos audiret ; fore enim,ut nos
menti eius caliginem,& tenebras offunderemus. quid iniquius 3 quin tuligitur illas,o Besa, non discussisti Z cur argumento non re
spondisti, & illud non refellitii 3 sed bene habet; ad Indulgentias reuertamur. earum autem dispensator Papane sit,&Episcopi,suscipienda non est cum Caluinistis disputatio. qui enim donum reiiciunt, de largiente solliciti non erunt. sed in Ecclesia Dei, in qua recipiuntur Indulgentiae, nemo ambiget, quin Papatra Episcopis earum sit permissa dispensatio. Catholicis quidem ostendi potest, dix ille Paullum; Sienos existimet homo, rmi ros Christi, o dissensatores mi steriorum Dei. & alibi dixisse,
Dispensatio mihi credita est. de fragmentorum cophinos Petro,& Apostolis sui sedatos. & denique, ut apud Ioannem Eo. data est facultas ligandi, S: soluendi in Sacramento Apostolis; ita facultatem ligandi ,& soluendi, extra sacramenta , quae censiuras , & Indulgentias amplectitur uni Petro semel fuisse datam apud Matth. i 6. deinde rursus Petro, & simul omnibus Apostolis , apud Matth. 18. cd,ut ad ea redeamus, quae. urgent m
320쪽
xgogis,quam impudenter mentitur Caluinus λ quam manifestum mendacium affert, cum dicit, valde nouum eme indulgentiaruusum, & ante Gregorij Ptimi tempora inauditum,& eius temporibus coepisse , atque ad nostram usque aetatem peruenisse fatuus sane ipse: num sibi rem credebat esse cum coecutientiis bustatque in primis, quamuis ostendere non possiemus, Indulgentias ante Gregorij tempora cognitas, & usi raras fuisse, videreturne tandem vobis, auditotes, parui momenti res,qua Gregorius usias fuisset num recentem, & parum vetustam censeretis, quam Caluinus ipse fatetur in Ecclesia nongentis abhinc annis usitatam 3 sed coeperit sane Gregorius Indulgenti js uti, quas nunc Caluinus improbat,a quo potius standum putabitis a Gregorione,an a Caluino quod si haec doctrina a Caluino red-citur, quod recens, & noua sit, probabitisne ipsius doctrinam, quam pridie tradidit, an Gregorij, qui nongentis ab hi nc annis floruit Praeterea attendite decepti ,3 non concedo ego, coeptu indulgentiarum usum primum Gregorij tern pestate . nam antea, quod nemo eruditus ignorar, non indulgentiae, sed remissionei appellabantur; quod quidem Caluinus silentio praeteri jt,
ut vos deciperet. itaque quod nos dicimus, donare indulgentiam. olim dicebatur dare reminonem. hoc unum praemoniti euolui. te deinceps veterum doctorum exemplaria, & facile comperietis, an ante Gregorium remissionum appellatione mentio fieret sanctarum Indulgentiarum. usque eo, auditores,ut, cum s
terent designati martyres petere ab Episcopis Indulgentias propijs hominibus amicis suis, cumq; Episeopis mos esset, eorum gratia, qui in carcere asseruabantur, & pro Christi fide iam capite damnati erant, hs omnibus, qui commendabantur,indulgentias concedere, quotquot petitae essent, Cyprianus ipse, qui fuit abhinc annis mille , & trecentis, ante Gregorium prope
quingentis, &post Christum ducentis, vel paullo amplius, mul-