Institutiones theologicae auctore fr. Leop. Br. Liebermann ss. theolog. doct. et prof. dioecesis Argentinensis vicario generali. Tomus 1. 5.

발행: 1831년

분량: 315페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

151쪽

eula emitatur, nisi ab Ecelesia probata. Hujus enim est depositum fidei servare; hujus et invigilare, ne Scripturae alienus sensus insida interpretatione supponatur.

Quid autem sentiendum de. Scripturae sacrae lectione Τ Αn omnibus et singulis Christianis indiseriminatim permittendat Novatores Catholicos in. simulant, quod populum Christianum a Scripturae

lectione arceant, ex qua tamen possent salutis praecepta decerpere. Verum iniqua est haec objurgatio, toties jam, et cum tantis clamoribus repetita. Ecclesia neminem a Scripturae lectione ad solute prohibet; sed optime noscit illa, non semper prodesse etiam quae optima sunt, propter pravam ejus, qui iis utitur, dispositionem; et in domo bene ordinata non omnibus promiscue ad cellam vinariam aut penuariam aditum patere, sed curandum patrisa- milias, ut cuilibet id distribuatur, quod non satis tantum sit, sed et salubre et utile. Sie et fortior cibus, quo optime niuntur et crescunt bene valentes , in perniciem vergit iis, qui eo sustinendo et digerendo incapaces sunt. Clara: haeo sunt et obvia.

Quid autem ' An ea non vident, non intelligunt Poetestantes' Absit, ut dicamus, viros doctissimos, qui inter ipsos sunt quam plurimi, illud non videre, quod etiam idiotis manifestum est. Nihilominus

eadem aemper repetunt, vana et obsoleta; non enim aut suorum, aut nostram salutem , volunt,

sed sucum sacere suis et nobis cohuitiari.-Interea Catholiis fidem suam habet certam et tutam.

Ecclesiae suae eredit, ab Ecclesia accipit Seripturas,

152쪽

ah Eeelesia sensum quaerit Scripturarum. At Protestantes quo se vertant nesciunt. Ad Scripturas mittuntur. Sed quomodo Scripturas legent homines, qui vix litteras noscunt Τ Aut quomodo ex Seripturis veritatem eruere possunt, eum, an veram Scripturam habeant, an rectam interpretationem habeant, an sensum rite intelligant, nesciant, nee ipsi judicare possiti . . . . O miseri homines, et

miserrime decepti l φὶ

153쪽

iij Pag. xl. x rotestantes ab initio Besormationis

toti erant in asserendu Scripturae divina auctoritate, ideo que conceptum inspirationis ad singula verba extende-hant. Nec mirum , id a viris factum esse , qui nullam praeter Scripturas si dei regulam agnoscebant, Seque a Deo excitatos iactabant, ut suum libris sacris honorem, suam dignitatem vindiearent. Verum vix dici potest, quantum ab hac religiosa Patrum suorum veneratione recesserint recentiores Protestantium doctores. Primum Arminianorum et Socinianorum principiis imbuti docuerunt, Scripturam ea tantum ratione divinam esse, quod iii genere divinum argumentum contineat, Religionem scilicet, Dei nomine et auctoritate hominibus revelatam. At mox omni fraeno excusso, abiecta omni verecundia in libros sacros irruerunt, mactantes, Perdentes, exsibilantes, conspuentes quidquid irreligiosae menti non arridet. Siahe hei Dobma r system. Theologiae Calh. tom. IV. APPend. pag. I 8. Irie se mler , Τύliner , Ηenke . Tiestrunk, Echer mann, Han-Iein , Planli sicli hie ruber

154쪽

M. 25 et u . ostendit, non dari inter Protestati tes uni formem de Cimone librorum sacrorum doctrinam; idque addueiis testimoniis probat. In si g. 24 haec verba leguntur Protestatilici a uetoris Buliingeri s In lib. Iun-mentum firmum. Part. I cap. I. . . . Comm et oehemenses immaeaBilis dissensis non aueos , adeo res animi inlini aespondentes dicant, se posthac nihil amplius . nisi quod imos libeat, credituros ... paucis verbis totum Protestanileae Religionis symbolum i En coneluasionem ultimam, non temere ellusam , sed ex Proteis stantium principiis recta deductam lGnueri principium est, ex argumento libri diiudicandum esse, an divinus haberi possit, an non; nequo divinam auctoritatem alicui libro attribui posse , cujus argumentum communem utilitatem non haheret, aul non esset omnibus intellectu sacillimum. Hare regula , quae regula non est, cum rem cujuslibet arbitrio et intelligentiae permillat: mire tamen videtur ad Protestantium Systema accommodata; nam eum illi Scripturam claram esse dicant, ei intellectu facillimam, non video quid contra

objici possit, si omne illud, quod communem utilitatem et obviam intelligetitiam non habet, Scriptura non sit. 5ὶ Pag. 85. Auctores plures iam supra nomina vimus , cum de libris V. Τ. ageremus g. II. His addidebet vir Illustrissimus et Religiosissimus Comes a Sroia Berg , quem non pridem Beligioni et Patrias dira mors

abstulit. - Nomen tam excellentis viri nos exornare laudibus nostris non valemus. Non possunt eum non amare,

Non magni iacere qui legunt. - Vide Geschielite der Beligion 1 istoria Glla Religion di ce- sit. IV Theil u. Bellage: si , seeonda amendice dei' Deber die g6liliche Einge- IV Tomo ε Suae is ratione

155쪽

mentos.

Porro plerique auctores, qui de libris deutero canonicis V. T. scripserunt, agunt etiam do Novi Testamenti libris. Inter alios Bellam. de verbo Dei lib. I cap. I . ot seq. - BOUrerius in praeloquiis. - Wiest tom. III g. SIS. - Calmet in Commentariis. - I agen lom. III. Sed hi omnes iam immenso quodam intervallo cliis

stare videntur ab hac nostra aetate, quae stupendos suos iu omni re litteraria progressus non Per saecula , sed Per decennia numerat. Sunt etiam inter recentiores viri

Catholici non pauci, qui Scripturae studium cum magna Iaude excoluerunt. Quamvis aliqui , cum ad dejicienda modernae Exegesis consilia, artesque pugnandi novas et multiplices destruendas, eam disserendi methodum adhibuerunt qui tempori magis esset accommodatus, nobis videantur ex saeculi quoque vitio aliquid contraxisse.

Pag. 9et. Mirum, de hae interpretaudi ratione

inter alios scripsisse viros duos doetissimos, et celebe rimos , Picum de Mirandola , et Reuchlinum , qui alio nomine Cunion vocatur. Hodie Ca hala vix nomine i nus nota est; satius enim visum est, ad sensus litterais lis cognitionem applicare animum , quam in litteris et apicthus mysteria seetari , et in vana, infructuosa , imo et perieulosa arte operam ponere. - Iudaei . cum mi racula Christi Degare non possent, non minus ridicule, quam impie blasphemabant , eum miracula Persecisse Per nomen Dei Tetragrammaton. Totam 'hanc fabulam, is gratiam Candidatorum ex metio 1Pm s. IX. cap. XXXIX xv V. 4 , excethimus ...is Pervulgata est, et

ab .aliis jam obtrita Rabbinorum quorundam de Christo Iesu fabula, quae nec a nobis sileri debet. Narrant H

156쪽

lenae Reginae temporibus in Hierosolymitano templo extitisse lapidem , cui olim Area imponi solita fuerat , in eoque deseriplum fuisse nomen Dei propriis elemeniis

expressum; cujus ea vis erat, ut quicunqire illud didicisset, omnium prodigiorum Potens esset. Veritos ergo Sapientes, ne quis ea facultate abuteretur, canes aereos portae custodes apposuisse . qui hac arte fuerant fabricati, ut siquis memoriae mandato uomine pararet exire, magnis eorum territus latratibus saeri nominis oblivisceretur. Horum igitur. gnarum Jesum descripsisse nomen in membrana eamque vulnere deinde facto cruri insuis. se; sicqtie egressum templo membrana extracta oblitum

nomen iterum didicisse, et ejus ope tot deinde prodigialis virtutis opera edidisse. N . . .

M Pag. ror. Haec regula nunquam satis potest Seri

plurae sacrae studiosis ineuicari. Quamvis naturae et ingenii dotes non parum conserant ad hoc studium; neque ii nos scimus, qui vellemus sub pietatis pretextu a linguarum aliarumque scientiarum studio absterre iuni res Clericos , aut legum illarum , quas sana Critica et Hermeneutica in indagando librorum sensu sequuntur , utilitatem elevare : certum tamen est, a Spiritu S. prae ei pue expectandam esse Scripturae S. cognitionem et in intelligentiam. Subit saepe animum nostrum, mirari, quod homines, qui sacros Codices diurna, nocturnaque manu versant, ae multa volumina doctis elucubrationibus im-PIent; tamen nihilo meliores essetantur; nec quidquam eoelestis illius sapientiae habeant, quo Seripturae resertis sunt. Scilicet famam aut lucrum ex Iahore suo quaerunt , Nec aliter haec studia tractant, quam qui Virgilium aut Terentium commentantur. Ita Protestantici interpretes passim . quos quidam ex nostris, eheu l nimis feliciter aemulantur. - Inde fit, ut ea quae dicunt, quamvis dom

157쪽

videantur, et multa eruditione tumescant, ieiuna tamen sint , et arida, neque quidquam , Praeter scientiae opiis Dionem in lectorum animis relinquant. Erigunt quidem

sese veluti montes sublimes, et vatio Supercilio non raro Patrum sententias, et Ecclesiae Sensum contemnunt; sed

contingit illis , quod olim molitibus Gelboe Propheta

imprecatus est.... Montes Gelboe, nec ros, nec pluvia leniant supra I ...

no stimato di pin quelio

Spirito, che in essa vira po anche perelia it loro spirito em yiu uniforme a quelio , che ha fatis esten- aere la Sacra Scrutura pCosa deos dire di quem uomini proseni, i quali ineula loro sum a ignoraneta

fango in ian giardino dissoris eis non sente P odore dei fori, Me sentono glia tui. An ei crede, che tutiomati, perche Porta seco si put ore.

158쪽

R Pag. i55. Huc speciant illa S. Huronymi in Epiis

siola ad Paulinum de studio Scripturarum. . . . m Quod is medicorum est, promittunt medici; tractant fabrilia is fabri. Sola Scripturarum ars est, quam sibi passim

m omnes vindicant. Ham: garrula anus, hanc delirusis Senex, hanc. sophista verbosus, hanc universi prae is sumunt, lacerant , docent antequam discant. Alii adisis ducto supercilio, grandia verba trutinantes, inter m

is lierculas de sacris litteris philosophantur. ... Ubi semel invaluerit hoste Scripturas pro Iihi tu legendi et interpretandi licentia, nihil potest in Beligione certum et firmum relinqui; sed, ut Vincentius Lerinensis tam vere quam eleganter ait De locis Theol. lib. VII ev.

III. I erit ibi deinceps errorum Iupanar necesse est, ubi erat ante castae et incorruptae sacrarium veritatis. Unde non desuorunt etiam inter Protestantes viri sanioris judicii, qui ultro consessi sunt, magnam insaniam esse, siquis asserat, imperitam multitudinem , cui nec ratio inest, nec iudicium, posse ex solis Scripturis vexitatem intelligere. Quare magis miror , ex nostris re-Periri, qui, cum de hac re tractant, si non Ecclesiae Pastores ipsi insimulaui, tamen tergiversantur, et timide ac haesitanter loquuntur, reorum more, qui ob ieela sibi crimina, si omnino diluere non Possunt, extenuare Saltem et exeusare conantur. Ila illi Ecclesiae suae causam agunt, gratiam quasi effagitantes iniquorum Iudicum, qui ex nostra tantum pusillanimilate fortes sunt, et ex nostra timiditate considentes. Ecclesia excusatione non indiget: et qui ejus decreta , eo quo condita sunt, sensu interpretatur, deprehendet, eam Ieges Senu er temporum et personarum indigenitis sa-

159쪽

pientissime attemperasser atque nunius rei magis esse sollieitam, quam ut intacta servetur, et incorrupta veis ritus , et inconsultus hominum illorum gelus cohibeatur, qui absque missione et auctoritate Biblia ubique sparis gunt, ac rudi etiηm plebeculae obtrudunt. Merito timet Ecelesia , ne intempestivi ejusmodi Scripturum propagatores ex eorum numero sint, de quibus Apostolus ait II. Cor. XI. EDsmodis mu - ostoli, suntogerarii subdoli, transfiguranIes se in Mostolos Christi...

Multa adhue dicenda occurrerent, multa ex pleno animo emuerent: sed satis est. Caeterum hane quaestionem, quae hoc ipso , quot vivimus tempore , vehementissime agitatur, egregie et cum maguo argumentorum ae ratio num pondere expositam reperies in opere recens' edito

Le preseriaioni delia Chiosa

Romana Caunlica in riguam do alla 'roibietione di Iegingere M S. Scrutura in lingua patria si Possono forseeon Ibndamenta chlamare , scandalose 'reuritioni να-yalip A questa domandarimose LOmario Francesco Marre ec. Francosente I 8 I9. - Hoc opus discipulis nostris quam maxime commendamus.

160쪽

CAPUT SECUNDUM.

De orebo Dei tradito. . . D. ψελο Dei seripto diximus, nunc de verbo

non seripto, seu de Traditione dicendum: Traditio enim, qualem hic intelligimus, est ipsum Dei verbum in Scripturis sacris non contentum, sed vivae vocis oraculo quasi per manus ad nos usque transmissum. Summa semper fuit in Eeelesia Traditionis auctoritas, et prorsus eadem quam verbi Dei seripti. Nam auctoritas verbi Dei a charta et atramento pondus et momentum non obtinet, sed ab ipso Deo, cujus est verbum. Sed neque aliunde sensus genuinus Scripturae, quam ex Traditione et testimonio Ecclesiae haberi potest. Cum enim multa in saeris libris contineantur obseura , et dissicilia intellectu a sensus verborum aliis suisset Seripturis, ae velut eommentariis ab ipsis Apostolis explicandus, nisi intolligentiam eorum discipulis suis viva voce tradidissent. Protestantes sortiter contendunt, omnes fidei et Belisionis Eontroversias sacrarum Seripturarum te

stimoniis finiendas esse; Traditionem ad probanda

SEARCH

MENU NAVIGATION