장음표시 사용
171쪽
is gentes barbarorum eorum, qui in Christum eredunt, is sine charta et atramento, seripiam habentes per Spiam ritum in cordibus suis salutem, et veterem Traditi
is nem diligenter custodientes. . ..
ARGUMENT. II contra et S. ProposItionem. Sumeti ut Seriptura omnia illa contineat, et quidem clara et aperte, quae Sunt ad i salutem necessaria, seu illos mdei articulos, qui necessarii aut landamentales vocantur: hos autem continet omnes, et ita quidem, ut cuilibet legenti pateant. Ergo et C. Brap. Distinctionem in fundamentalia, et non sun damentalia , iam in principio huius Demonstrationis exisplosimus. Omnes Christianae Hevelationis partes . sicut
eadem auctoritate Dituntur, sic eadem fide credendae sunt. Haec, quoniam jam a nobis consecta sunt, susiore expli-eatione non egent; duo tandem notanda ducimus. I..Hiram esse adversariorum in concludendo dexteritatem. Articulos landamentales definiunt eos omnes , qui cIare in Scripturis eontinentur; tum fidenter asserunt, arlIculos iundamentales ad unum omnes in Scriptura elaraeontineri. Si Seripturae sensus obvius est, et expeditus in articulis fidei essentialibus eur inter Protestanistes hactenus convenire non potuit, quina m stoi lii arii-culi essentiales 3 Imo cum ipsi numerum essentialium dogmatum magis semper magisque in augustum coarctent, ut vix unus aliusve articulus supersit, profecto Seripi
rae claritatem non magnopere commendanti
Quid ergo Nihil utilitatis ex Scripturis hauriri po
test y obseura, ambigua sunt omnia ξ Absit, ut hane verbo Dei iniuriam inseramus. Praeclaros siquidem seu- elus ex hac lectione tulerunt quaque aetate viri. pii et religiosi : qui sciebant veritatem non in mortuis litteria contineri, sed in viva doctrina , et Traditione Ecclesiae: qui Scripturam non in characteribus et membranis tan-
172쪽
tum quaerebant; sed in sensu ; non in s yerseia , seae in medulla , ut S. Hieronym. ait eommenti ad Garis lat. non in serborum foliis. sed in radice rationis . . . Porro neque id dici mus . omuia in Scripturis obseu νa asser sunt enim multa ita exposἰla. ut in diversos sensus necti non possint, ne a contentiosis quidem quata est illud ad Ephes. IV- quod metores Christus in Ε elesia dedit, non omnes , sed quosdam , ad consumma tionem Sanctorum in opus ministerii, aut illa I ad Cor. XII. . . Alii quidem 'er Miritum datvh sermo sulentim
alii autem sermo scientiae; alii interVretatis sermonum . . .
et iterum . . . Quosdam quidem Posuit Deus in Getesia, primum Mostolos, secundo Prophetas, tertio Doctores . . . Nunquid omnes Doctores p . Numquid Omnes interρυ- tantur p . . . ARGUM. III. Ex Scri turis. I. φ Deuteron. XXX di. edur . . . Mandatum quod ego Princi io tibi, non eris ra te , nec 'rocul Psyitum . . . Psalm. XVIII. . . . Prmeemum Domini lucidum, illuminans oeulos ... CXVIII. . . Lucerna Peribus meis Merbum tuum, et tamen semitis meis . . . u.' Petrus epist. II cap. I ait . . . Habenins ympheticum sermonem, cui bene facitis altendentes quasi Leeram lueenti in caliginoso loco . . . In hunc locum
observat PD us . . . nn die Weissagungen deutile hsiud, so ist die ganze hellige Schrist deullieli .... 5.vII ad Τimoth. III 16 17. , inquit Apostol. Omnis Ser ptura dioinitus inspirata, utilis est ad docendum, ad aer endum, ad corripiendum, ad erudiendum in justitiis, ni perfectus sit homo Dei, ad Omne opus bonum inseri
Brap. Nihil in his, aut similibus textibus eontinetur, quod propositioni nostrae repugnet. I. In illis quae ex Deuteron. et Psalmis citata fiant, de praemplis veteris Testameuti agitur, quae PopuIo notissima esis debabant,
173쪽
t on tantum quia scripta erant, sed multo magis , quia in usu erant quotidiano posita. Vocantur autem lucerna, aut lumen, quia Iudaei in iis a parentibus, et legis peritis instituit, quae sibi agenda, aut vitanda essent, inveni hant. Deuteron. XVII praecipitur Populo . ut Sacer. doles tanquam legis interpretes consulat; et Meisti VIII inquit Sapiens . . . Non te aetereat narratio Seniorum,
si enim didicerunt a patribus suis: qvimiam ab ipsis disces intellectum . . . Ex textu S. Petri nihil aliud concludi potest, quam quod ad probandam Christi diis
vinitatem firmissimum argumentum ex Prophetiis desumi possit. Ibidem vero statim additur . . . Hoc yrimum inintelligentes, quod Omnis Prometia Mnwturae pro ris inter retatione non sit . S.' Quae eonsecutiol Scriptura utilis est; ergo sola sussicit, neque alio Revelationis sonia indigemus; ergo clara est omnibus , neque magistra in digemus Melesia. Apostolus ad Timotb. scribens primum
quidem de Ecclesiae Doctoribus loquitur, quibus docendi, arguendi, erudiendi ossicium ineum bat; uim de libris
V. T. agit, eaque de eorum utilitate asserit quae nemo Catholi eorum unquam negavit. ARGuH. IV. Ex Pruribus. I.' M. Patres in suis cum IIaereticis controversiis solas Scripturas in testimonium vocant. 2.ς Expressis verbis Scriptum perspicuitatem extollunt. Sic S. Moram. Chrysost. Conc. III de La roait . . . . Cui non sunt manifesta, quinc quae in mangelio
seri ta sunt p . . . Et vomit. III in a Episti ad Thess. . . . Omnia sunt dilucida et reeta . quae sunt in ditanis Scripturis : manifesta suut . ρ Mun e sunt , necessaria ... s. August. Lib. II de docte. Christiana. Cap. VI . . . .
Magni iee et mmfriter Spiritus s. Serimuram modis a-oit . . . nihil enim fere de illis Obscuritatibus errauiar. quod non HEU manissime dictum re eriatur ... Ergo eis.
RESP. AD I dro. ANT. Patres et Concilia, quando
174쪽
4psis eum Haereticis res erati non, minus ad Traditionem appellabant, quam ad Scripturas. Imo in constanti , eteonsentienta Eeclesiarum doctrina vim maximam Posua.
xunt; ut apud Theologos videri potest . qui eorum stimonia collegerunt. - CL Fneri, lib. III q. 6. Natalis Alex. Dissert. XVI in Saecul. II. - Milarm. lib.
IV cap. VII etc. - Tert v. mler alios optime nos ad monet ut adversum Haereticos magis Traditionibus, quam Scripturis pugnemus. - Te enim ait ea p. XVII de Pra, seripi. . . . Qtud ymm ebis exercitatissime Seri urarum,
eum , si quia defenderis , negetur ex arierso ; si quid negaseris , Mendatur; et tu quidem nihil μerdes nisi
rem in contentione , nihil eonsequeris, nisi bilem deblas hematione : ergo non ad Serimur- ocandum est; nec in his constituendum certamen , in quibus aut 'nulla aut incerta iactoria est, aut 'arum ceria... Idem
habet cap. XVI et XIX. Brae. AD II DIST. ANT. M. Patres Seripturam dicunt
ex se perspicuam esse, quoad historias aliquas . et morum praecepta omui hias necessaria , cone. Quoad omnia ad fidem pertinentia, nego. Hanc suitae Chrysost. et Augustini mentem , ex eorum Scopo , ex contextu, aliisque eorum testimoniis facile eruitur. Praeterea observandum
est, Patres ibi de iis loqui, qui in fide riclesiae Catho.
licos vivunt, et Seripturas scrutantur antino docili et religioso. IIis utique multa ita Seripturis clara sunt et Perspicua, quia Ecclesiae dociritua inhaerentes non m ventur sallaciis et argutiis Hereticorum. ABGuΜ. V. Facilius est, fidem sibi ex Seripturaeonficere, seu iudicare ari dogma aliquod in Scriptura contineatur τ quam omnia momenta disculere , quibus Religio Christiana probatur esse divinar atqui hoc etiam indoctorum intelligentiae aeeommodatum esse debet; quia verus Religionis cultor esse non potest, qlv ide et M divina origine non est eonvictus. Ergo etc.
175쪽
Brapol D. GGO Maro EM. Religio Christiana Latia publicis innititur , et argumenta habet tam manifesta. ot avidentia, ut unum aliudve ad convincendam sinceram mantam sussciati Verum, cum da Scriptura agitur, eniquid investigandum esset isti, qui unicam hanc credendi Regulam haberet: r.' An Scriptura id revera sit, quod dicitur ve bum Dei. α .. An liber sit canonicus. S.' An sensus, quem ipse textui tribuit, genuinus siuat an salsa sit aliorum, qui contradicunt, interpretatio.
quem ipse tenet, sensui sint oppositi. Quando nos eum Protestantibus-Scripturis arguis mectamur, ad omnes has quaestiones confugiunt: quidniat ipsis ineumbit, haec omnia examinare, ut securi de fide sua esse possint p .
Dantur Meroe et Proserie cfictre Trassitiones divinou, seu datur rectum D, traditum. OBSERVANDA.
I. Probavimus, verbum Dei seriptum unisum avolationis sontem nec esse, nee e so Posse: moneare; Uia fides christiana absque Seripturae ad-
176쪽
inini eulo ubique gentium suit disseminata: necesse Posse; quia Scriptura complexum veritatum omnium, quae ad Revelationem pertinent, non continet; neque ita clara est, ut non in sensus varios
flecti possit, nisi vivae vocis magisterium necedat; nisi praeter verbum litum deformatum in lapidibus, seu scriptum in eo dicibus, et illud teneamus, quod
ex Christi et Apostolorum ore in audientium ani- mos transsusum, et per idoneos veritatis testes in Ecclesiis conservatum fuit; verbum, vivens in D. hliea Ecclesiae fide, loquens Qx ore omnium, qui undique sunt Pastorum. Ad , hoo ergo criterium , ad haec tradita testimonia praeter Scripturam confugiendum est, si velimus certam nobis, persectamque Religionis notitiam comparare. Nihil est naturae ipsi magis consentaneum, quam haec probandi ratio per testes. Sicut ad persuadendum est essicax, sie et omnibus est accommodata, nec prava ingeniorum
subtilitate eludi potest. Copiose et pro more su doetissime de hae materia disputant Hl- ris. F tres mallenhurgici tract. V de probatione per testes. H. Traditio, si instituta spectamus ad Religionem pertinentia, alia Divina est, alia Amstolica, alia mere Ecclesiastica. Hare instituta continet ab Ecclesiae Pastoribus prosecta, quae temporaria sunt, et eadem auctoritate, qua edita fuerant, dissolvi possunt. Ostolica complectitur, quae ab Apostolis tanquam Rectoribus Eeclesiae praecepta et constituta sunt. Haec quoque non sunt ejusmodi, ut moveri nullo modo possint; exempla sunt, da abstinentia a sanguiue et suffocato, et de trina im-
177쪽
mersione in Baptismi Sacramento. Ad Disinam demum pertinent ea, quae a Christo ipso ordinata sunt, ut Sacramento novae legis. Traditio Disina non raro etiam Mostolica dieitur, quia Christus ea, quas in Ecclesia servari voluit, Apostolis tr
didit per orbem promulgandast Unde illud in memoriam revocandum est, quod Apostoli alia insti. tuerint Christi nomine, tanquam missi ad docendum omnes gentes servare, quae Christus mandaverat; alia auetoritate ipsis tanquam Pastoribus competente. Haec pro temporum ratione, ut diximus mutari
possunt; illa tamquam Christi instituta adeo rata sunt et fixa, ut nullius hominis auctoritate possint convelli; haec proprie Apostolica sunt, illa Divino. apostolica. Nos de dogmate agimus; Traditio autem nisi divina sit, dogmatica esse non potest. Nova dogmata post Christum et Apostolos non fiunt; neque quidquam ad fidem pertinere potest, quod non a Christo per Apostolos descendat. Quamquam aliquo sensu ejusmodi Traditiones etiam Ecclesiasticae vocari Possint, quia in Ecclesia depositae, et per Ecclesiae testimonium non interruptum ad nos usque delatae sunt. Atque ita Traditiones dogmaticae optime v eaotur , origine Divinae, promulgatione Apostolicae, conservationa Ecclesiasticae.
178쪽
Dantur Traditiones domaticae Dioinae.
Scriptura non fuit medium primigenium quo propagata fuit Religio Christiana sex prop. I art. I. ; neque est medium suffciens. ex quo capita Religionis omnia erui et probari possint sex prop. II et III, ejusd. arti . Ergo aliud medium praeter Scripturas admitti debet. Atqui aliud cogitari non
potest, quam Traditiones Divinae. Ergo etc. PROB. Misoa. Inter verbum seriptum, et non seH-ptum nihil est . medium et Ergo si praeter Scripturas seu Merbum seriptum aliquod admittendum est fidei argtimentum, illud non potest esse, nisi oactum non acriρrum, seu Traditio.
Ex Seripturae testimoniis et agendi ratione ostolorum. Iam ipsa agendi ratio Apostolorum prohat, inulta ab ipsis viva voce tradita luisse, quae litteris mandata non sunt. . . . Duas Petri Epistolas habe.mus, ait Camus i mei Theol. lib. III cap. 3. , et edimus mutum annis septem Antiochiae sedisse, elinguem Romae annis viginti quinquel Num nihil
179쪽
aliud verbo domit, quam quod Epistolis duabus
scriptum reliquit Nonne Apostoli omnes praedicatione sundarunt Ecclesias Τ Id apertissimo docet Apostol. ad Rom. X. I 4. Quomodo credent ei, quem non audierunt 8 Quomodo autem audient sine prae- incante p. . . . Ergo fides ex auditu , auditus autem Per Verbum Christi. Sed dico: Nunquid non audierunt 8 Et quidem in omnem terram exivit sonus
Testimotua Seriptu , habemus multa et praeclara. Atque ut ea praetermittamus, vae ex veteri Testamento ad Traditionis commendationem asseruntur; qom Apostoli doctrina suerit, 'audiam . . . . Itaque fratres , ait II. ad Thessal. II ri, stare: et te. nete Tradisiones, quas clidicistis, Me Per se onem, si e Peπ minotam nostram. . . . Et I ad Cor. XIS. . . . Letudo oot fratrest, quod Per omnia mei me morer estist et simit tradidi vobis praeceρta mea fenetis. . . . eodem CB P. Postea. 23. . . Ego a mi aDomino, quod et tradidi vobis.... et paulo post. 34. Caetera cuni Oenero diNOnam. . . . Hae ambigua non sunt, et clare demonstrant Apostolum alia viva
voce, alia scripto docuisse. Verba illa ad Thessal. ita commentatur S. Ioannes moesost. homil. IV in illam Epist. . . . Hinc Patet, quod non Omnia Pereni solam fradi mnt Anostoli: reae multa etiam sine litteris; eadem oero fide digna sint tam tua, quam
Idem Apostolus, cum Timotheo doeendi munus iniungit, eum adhortatur, ut in tradita sibi doctrina permaneret, simulque doctrinam per testes con-
180쪽
idi servandi, et propagandi rationem edoceL. . Formam habe sanorum Merborum, quae a me audisti in fide. . . Bonum deρositum custodi . . . II Tim. I i 3. - Et deinceps eap. II a. . . . Quae acidisti a me Permultos testes, haec bommenda sidelibus hominibus , qui idonei erant, et alios docere. . . . s a
Divinarum Traditionum existentia nullo argumento , post Scripturae ipsius nuctoritatem, certius probari potest, quam communi omnium spe culorum Persuasione, et auctoritate probatorum testium, virorum seiIicet et eruditione, et piet te praestantium , qui ipsi ad seriem perlinent tostium illorum intermediorum, per quos excepta ab ore Apostolorum doctrina ad posteros pet ducta est. Nimis Iongum esset omnia Patrum loea huc
referre. Ad Theologorum illorum opera remittiamus, qui ea diligibilus collegerunt Zimmer veritas Relig. Cath. -- Wiest. tom. III - Nat. Alex. Dis' XVI in , see. II - Bellam. lib. IV eap. VII. - muenburgici Tract. XI de traditionibus. Pere. Annatus lib. III. J. Ex multis pauea seligamus. Primum memorandum est illud antiquissimi Papiae dictum apud Eusebium Lib. III hist. cm. 39.). . . . a. Si quando advenisset aliquis ex iis, is qui secuti sunt Apostolos, ab ipsis sedulo ex-