Institutiones theologicae auctore fr. Leop. Br. Liebermann ss. theolog. doct. et prof. dioecesis Argentinensis vicario generali. Tomus 1. 5.

161쪽

16a dogmata nihil valere Antiquior hie error erat, et longe ante Lutheri tempora natus. Hunc Wie 'o Thomas Waldensis Lib. II cv. tribuit, hunc temporis sui Haereticis quibusdam S. Bernandus smmil. 66 in Cantica.). Hujus accusantur Ariani a S. D*hanis smeres. 73 et 75. JEuno-

mitis a Basino , alenti et ' Marcion ab Irenaeo Lub. III ado. haeres. cv. 2.2. Verum quam quam communis fuerit Haereticis pene omnibus; eum tamen quasi proprium usurparunt Protestan. tes, hocque tanquam sundamentum posuerunt suae reformationis, nihil praeter Scripturas sacras divinam auctoritatem habere; hanc vero ad plenam . doctrinae Christianae cognitionem. sufficere. Sunt tamen aliqui. qui non omnem Traditionem absolute rejiciunt, aed eam 3 satentur utiliter ad Scripturae intelligentiam adhiberi posse, tanquam subsidistin aliquod, . quo dogmata revelata ex Scriptura, unico veritatum divinarum fonte i Deilius eruuntur. Demum cum i multa ab Apostolis viva voce dieta et praedicata suisse . negare non Possint, asserunt ejusmodi Traditionas, si quae suerunt, fidei regulam constitiaera non posse; cum probari non possit, , eas ad usque Puriss et

ine ruptas pervenisse. rContra Protestantiiun errores tria dein strare conabimur. LI' Seripturarum unicum Revelationis sontem noni esse. a.' Mistere veras et reoprie dietas Traditiones divinas. 3.' aeque terim nos e

se de iis , quas per . Traditionem didicimus, quam de iis, quae ini verbo Dei ser toleontinentur.

162쪽

i63 ARTICULUS I. Verbum Dei scriptum unicus RGelationis fons nec rat, nec erae m&St. OBSERVANDA.Protestantes qui Lutheri, Calvini, Zwinglii ve.

stigia pressius sequentes nullam omnino regulam aut normam eredendi praeter Scripturas admittunt, in eas se eoarctant ungustias, ex quibus nulla ratione possunt se expedire, ut suse praeter eaeteros demonstrat Melchior Cantis in loeis theol. Necesse enim est, ut admittant, sola Scriptura landatas esse Ecclesias, Propagatam, conservatamque inter sideles fidem Christianam; in libria N. T. totum Religionis complexum contineri; demum nihil obscuritatis in Scripturis esse, sed aperta omnia esse et perspicua. Nostrum est ostendere, vana haec esse Protestantium effugia, atque ita contra Scripturas ipsas, et communem sensum pugnantis, ut vix confiitatione indigeant.

163쪽

. 6is Scriρtura sacra non fuit medium primigenium ρωρagandae et cotiservandae Religionis. Paoa. Ex historia Religionis Christianae constat, Eeulesiam esse Scripturis antiquiorem, ac proinde fidem Christi inter Gentes fuisse diffusam, atque immotam stetisse absque Scripturae adminiculo. Christus ipse nihil scripto reliquit, imo, quantum legimus, ne praecepit quidem, ut aliquid scribere. tur. Non ait: Euntes , scribite, sed, Praedicate Gangelium omni creaturae. Marp. ult. Constat quoque Apostolos plerosque nihil scripsisse, caeteros autem. nonnisi post promulgatum Evangelium. Ergo traditae jam per praedicationem doctrinae scripta demum accesserunt; atque ita aecesserunt, ut fidei doctrina suam auctoritatem non a Scripturis aeciperet, sed scripta magis ad traditae jam doctrinae normam expenderentur.

Ergo Christus scripta testimonia unicum auae Revelasionis eniterium esse non vo .

Paon1Tua. Si Christo propositum ibisset verbum Dei coaretandi et restringendi ad Scripturam, imprimis rem tanti momenti Apostolis indieasset;

164쪽

rt seisque praecepisset ut scriberent. Atqui Christum illud non praeeipisse ex Apostolorum agendi ratio ne clarum etst; hi enim nullibi testati sunt, se ex Dei mandato scribere; tardius, et nonnisi nece sitate quadam compulsi animum ad scribendiam applicuerunt; neque claram doctrinae Christianae

expositionem in scriptis suis reliquerunt,' sed quaedam tantum ad Religionem pertinentia oblata occasione ultigerunt.

PROPOSITIO II.

Scriptura sacra non est perfecta eo 3enata, quod totam christi Re ionem complectatur. Pam. I. Eam Christi mentem non suisge, ut Scriptura esset unica, adeoque persecta credendorum regula Prop. I probavimus. Atque legentibus N. T. libros obvium est, Apostolos nulli hi sibi pro-Posuisse , exactam articulorum fidei expositionem scripto relinquere. Paoa. II. Cum Protestantes asserunt, totam Christi Religionem in libris N. T. contineri; hanc suam doctrinam tam novam, et totius Ecclesiae, omniumque saeculorum persuasioni contrariam probare deberent aliquo certo et evidenti Scripturae sacrae testimonio, quam ipsi ut unicam fidei regulam ammittunt. Atqui nullum hucusque proferre potueruui. Ergo etc.

165쪽

Paos. III. Si omnia ad Christianam Religionem pertinentia in Scripturis continerentur, illud vel de singulis N. T. libris, vel de omnibus universim diei

deberet: atqui de singulis id asserere nemo unquam ausus est; neque de omnibus universim id

diei potest; eum illi libri a diversis auctoribus, et in diversis locis scripti fuerint; et omnes sibi com-

Parare vix quisquam eo tempore potuisset. Caeterum libros illos legentibus obvium est, nullum ex sacris auctoribus hoc sibi destinatum habuisse, ut integrum Religionis systema construeret, neque omnes communi sententia in illud incubuisse. Singulares tantum fidei veritates proponunt; quasdam frequentius repetunt, alias nullo modo attingunt. Ergo etc. Paos. IV. Si Scriptura esset persecta, et sons unicus doctrinae Christianae, ante omnia instruere nos deberet, quinam libri ad sacram Scripturam pertineant: atqui de hoc summi momenti dogmate omnino silet. Ergo etc. PROB. V. Multa sunt, quae ipsi Acatholici saten. tur ad. doctrinam et fidem Christianorum pertinere, et quae expressa in libris sacris non reperiuntur.

Nam perpetuam B. Virginis Mariae Virginitatem , deseensum Christi ad inferos, Baptismum parvulorum, Baptismi ab Haereticis collati valorem etiam Protestantes admittunt. Sed haec aliaque in sacris litteris non habentur. Ergo etc.

166쪽

- . PROPOSITIO III. . . M trum sacra non πιι in Omniaua clara et Permicua.

Paoa. I. Principium hoc, quod in Scriptura. plenissitne et dilucide exposita reperiantur, quaecunque tum ad fidem pertinent, tum ad vitam recte insor. mandam, tanquam principium Religionis sundamentale habetur a Protestantibus. Ergo deberet hoc ipsum principium plenissime et dilueide in Seri. Plura expositum reperiri; atqui Scriptura nullibi claritatem illam sibi attribuit; imo contrarium plinximis in locis exprimitur. .Ergo etc. PRO1. MIN. DE . Paulinis Epistolis ait Princeps Apostolorum Episti II, cap. III I 6. . . . quibu3 sunt quaedam dissicilia intellectu, quae indocti et instabiles deρωνant, sicut caeteras Scri turas ad suam ψsorum Perditionem ... S. Paulus ad Corinthios scribens, postquam dixerat scap. II in se perseclis sapientiam loqui in misterio, pergit cap. III . . Tanquam pamulis in Christo lac uobis potum dedi,

non e1cam , nondum enim potenatis. . . . Eunuchus

ille Actorum Apostolieorum eap. VIII, vir reli giosus, et divinae legis diligens. investigator, non poterat Isaiam intelligere nisi aliquis eum doce reti. Quomodo possum sintelligere , si non σω. quis ostenderit mihi . . . . Sed et Apostoli ipsi , quamvis a Christo instituti, et Christi amantes, non intelligebant, quae de illo erant in Script s prae-.

167쪽

i sigdieta . et Christus Lue. XXIV. 4s . . . meruit iliis

sensum, ut intel ereut Scri turas. . . . Ergo etc. Paos. II. Ex consensu antiquissimorum Ecclesiae Doctorum. Et quidem i. ' Eae eorum agenia ratione. Nam si planus est et apertus Scripturae sensus, cur

viri illi pietate non minus quam doctrina insignes tantum temporis et laboris in hoc studio posuerunt; meditantes legem Dei die ae nocte, et quae alii in sacros codices eommentati 'sunt, avidissime pervolventes' Cur ipsi lot commentarios in Scripturas edi--derunt' Cur tam assidui suerunt in Scriptuarum explicatione Τ Quis tam immensi laboris scopus alius suit, quam ut obscuris Scripturae locis lueem inser. rent, atque iis potissimum, qui de rebus fidei aut morum agebant, aut quos fidei oppugnatores ad tuenda perversa dogmata adhibebant 2.' Eae eorum testimoniis Marias. Passim enim docent , Scripturae sensum non a quolibet facile capi posse. Sicut Clemens Alex. lib. VI. Stromatum . . . Neque enim pro hetia , neque ψse Saloator adeo crasse et generaliter est elocutus dioina 'neris, ut ea facile cui possent a quibuslibet. . . . Deinde Rubiungit Scripturam intelligere eos, . . . qui ab φso Christo) declaratam Scripturarum e Ositionem ex

Ecclesiastica regula retinentes , consereant. . . . Idem

docet Origenes, pluribus in loeis lib. IV contra

Celsum N.' ar. ait: Se turae reuera in mullis locis sunt obscurae. Taceo Augustinum 'aliosque .plures quorum testimonia collegit doctiss. Seraritis in pro- legomenis, et quae longo ordine indieta reperiuntur

in praeloquiis Bonfrem e p. IX seci. II.

168쪽

Pam. III. Ex innumeris, quae inter Acatholi eos exortae sunt circa Scripturae sensum controversiis. Omnes ad Scripturas appellant, omnes Scripturae verba ad sensum suum trahunt, et torquent, omnes pari ratione sensum suum tuentur. Quid illo loeo apertius, ubi Christus dixit . . . Hoc est Corpua meum . . . tamen ducentas hujus loel interpretationas collegit Christ. Rame erus in Dissertat. Ingolitadii impressa an. I 577. tanta esset Scripturaeclaritas, cur tot commentariis eam illustrarunt, et

adhuc illustrant viri inter Protestantes eruditiores Hujus laboris seopus alius utique non est, quam ut doetrina fidei et morum majori in luce collocetur. Ρaos. IV. Ex Acatholicorum testimoniis. Ut de recensioribus sileam, qui ut novam suam et primis Reformatoribus inauditam Exegesin comme dent , libenter confitentur, plerosque etiam inter eruditos hucusque in Seripturae S. interpretatione hallucinatos esse; sussiciat ipsum Besormiatorum patriarcham audire Lutherum. Quamvis ille in Aditiculis a Leone X. damnatis claris verbis asserat, quod Scriptura per se certissima sit, facillima, opemtissima sui *sius interpres; tamen alibi s Praef. in Psali. in inquit . . . Scio in Pudentissimae esse temer istis eum, qui audet Profiteri, unum Ser turae locum a re in Omnibus partibus intellectum. ry

169쪽

Erm Merbum Dei se tum unicus Moelationis fons

nec eu , nec esse Potest.

Pacaaetua. I. Illud non potest esse , unicus. fons Revelationis, sine quo Religio Christiana per o bem propagata suit, ac per multos annos Pura et incorrupta stetiti Atqui etc. Ergo elo. Minoa patet ex Propositione I. II. Scriptura non potest esse unicus sons Reve- velationis, si non est persecta, seu si non omnia doctrinae et fidei Christianae capita ex ea erui possunt. Atqui . hoc ita se habet. Ergo etc. . ΜιNoa Patet ex propositione II. III. Ut Scriptura unicus Revelationis fons esse posset, deberet esse ita Deili4 et aperta, ut omnes omnium temporum et nationum homines in ea haurire potuissent puram et sinceram Christi doctrinam; atqui Scriptura non est ita facilis et aperta. Ergo etc. MINOR patet ex propositione III.

, 'ARGUMENTA ADVERSARIORUM. DILUUNTUR.

ARGUMNT. I. Contra x .am propositionem. Valde proinhabile est . Apostolos, quando Christi doctrinam inter Gentes disseminarunt, fidelibus historiam Evangeli eam, aliosque sacros libros reliquisse, in quibus omnia ad fidem necessaria eontinebantur. Ergo etc.

170쪽

RESP. NEG. A TMED. Hoe Mannis clerici et alioru ut quorundam Protestantium commentum, non tantum gratis conflatum est; sed contra omnem etiam rationem, et dem historicam pugnat. Apostoli aliam omnino propagandae Beligionis viam intemtat; quemadmodum a nobis in Propositione probatum fuit, et uberius in decursu trudetur. Interim hare pauca adnotare iuvat Certum est, libros N. T. omnes nonnisi exeunte saeculo primo scriptos suisse ; sed neque tunc collectionem adhue factam fuisse diversarum partium , per M. clesias dispersarum. I. Pauci tunc erant, qui Scripturas Iegere potuis Sent, cum vulgus communiter litteras ignoraverit.

pancissimos fuisse, qui aut transcribere exemplaria ν luissent , aut seripla comparare. Unde ergo tanta esse potuit Apostolis exemplariorum copia, ut singulae saltem Particulares Ecclesiae unum aliudve aeeiperent Quomodo exemplaria librorum, qui Romae, aut in Graecia scriptisuerunt, ad Apostolos pervenerunt, qui in Scythia, apud Indos et Persas Evangelium annuntiarunt ξ

scilicet, quod Apostoli non lantum ubique terrarum Pervulgare debuissent librorum sacrorum exemplaria, sed etiam versiones Seripturae habere: quod omnino ne- cessarium fuisset, ut Indi, Persas. Riiopes, Armenietc. Scripturas legere potuissent.

Ios sine Seri plura credidisse. Unicum asseramus S. Irenaei testimonium , qui lib. III ad vers. Haereses cap. IVBit. . . . Quid autem, si neque Apostoli quidem Ser Furas reliquissent nobis, nonne oportebat sequi or-- dinem traditionis, quam tradiderunt iis, quibus com-- mittebant Eoelesias Cui ordinationi assentiunt multas