장음표시 사용
191쪽
stolis acceptam Eeclesia temporibus suis docuit: et quae per γε tanquam purissimos canales ad nos
III. Haeretici penei omnes, quamvis de antiquis Patribus morecundius hinc inde loquantur, passim tamen eos vilipendunt ntque de gradu suo dejicere moliuntur; tumi quia, eos sibi contrarios ubique reperiunt, tum quia omnis Hereticus animal gloriae est, et magnum aliquidi esse putat, cum vetera despiciendo, et nova eructando stultorum et levius euiorum hominiam numerum in sui admirationem trahit. - Lutherus in Prologo assertio.
mis suorum articulorum negat . quemquam auctoritate Patrum . esse cogendum , quod in omnium seriptis multi inveniantur errores saepe pugnent
ipsi secum, aut invicem dissentiant, aut Seripturas tot queant; et tamd verbum Dei non debeat esse alligatum, sed liberum. Hine inter Lutheranos et Resormatos plurimi sunt, qui Patrum auctoritatem minis modis elevant. Id quoque S. Bernardus Abarilando objecit. putido, si quis unquam, suae scientiae ostentatori r atque , ut, altiora repetamus . de Patilo Samosateno id restauir Euseb. lib. VII cap. 26. Id in Origene reprehendit Vincentius L rinensis. - In eodem errore suerunt Arius, IV olori , Erat hes , Dioscorus. . . - m Nestoriu , Rit Histor. tripari. Lib. I cv. εέ. y, dum eloquens fuisset, et se putaret doctum, litaris aentiquorum interpretum dedignabatur incumbere , 'omnibusque
se meliorem putabat esse. . . . Quid ' An omneε
etiam Catholici Scriptores puros .sa ab hae laba
192쪽
servarunt Τ An non in hac quoque parte Protesta tes inter nostrates imitatores habuerunt Caietanum, quamvis Cardinalem et magnum ordinis Dominicani decus, nimiae in hac parte levi uitis, aut temeritatis arguit insignis ejusdem familiae The
logus Melehior Cantis stib. VII cap. LII NI 1 o.
Richardum Simonem tanquam in Patres minus v recundum, et gloriam ex audaciore eritica ambie tem graviter castigat Illustriss. Mutietius in opera quod inscribituri Dyense de in Trassition et des . Peres. - Lihr. IV cap. 18, post ea in lamdem SS. Patrum dicta, quae in Prolegom. adnota tione 3 pag. 69 attulimus, haec Bddit. . . . m C'eMoe que nos Critiques ne sentent pas; et e' es pourquoi leurg έeriis, sermἔs ordinatrement dans Ies libertέs des Novateurs, et nourris de leurs pen-sces, ne tendent γ' a assoibile la Religion, a nat-ter les erreurs, et . produire des disputes. M . . .
ue certi sumus testimonia Amstolorum ore rem ditia incorruptra ad nos Peroenisse; quam cerusiamus ira monia litteris 'consignata integre fuissa
PmsATUM Simit nos GApostolos ipsos non audivimus loquentes, sed quae 'ab ipsis divia suerunt, ex aliorum testimoniis cis acripto, sive ore trans- Lilla. TOM. II. 13
193쪽
missis cognoscimus ei ita quoque illos scribentes non vidimus, neque, quae eorum manu ' exarata fuerunt, legere ipsi possumus; i sed ex testium in. termediorum testimonio discimus, eos, quos nune
legimus libros , eosdem esse, qui a Christi iDisei. pulis suerunt conscripti: neque in illis aliquid suis. εο ita immutatum, ut non possint dici integre ad
nos pervenisse. Et vero, argumenta, quae certos nos reddunt Scripturam, quam nu'o manthus iterimus, esse authenticam, et verum atque . ineorruptum Dei verbum, eadem etiam probant puras nos habere et incorruptas Apostolicas Traditiones.
PROBAT. Asτκc. I. Si quaeritur, unde ergo tam certo nobis constet, Scripturas nostras. vera esse
et genuina Apostolorum seripta; illico respondemus, libros illos' Apostolis. publica eis constanti Traditione semper.suisse adscriptos, Patres primo rum saeculorum eosdem ut divinos Iaudasse, ex illis testimonia attulisse, quae in nostris adhuc Scripturis ita leguntur; impossibile tesse, ut libri, qui in toto Christiano orbe diffusi Christianorum manibus terebantur, neque infidelibus erant ignou.; qui quotidiano usu, praecibus Ecclesiae, et cultu publico consecrati erant, quihus divina Religionis dogmata ubique cognita, ubique credita, potissimum innitebantur; ut inquam, ejusmodi libri Buthentici non fuerint; aut successu temporis Polue rint adulterari. Verumi haec . omnia, .e cum de Tra ditionibus nititur, i eandem, , si, moud forsan majorem .d persuadendum vim habenisu Illis enim. Traditiin
194쪽
nes ab Apostolis in omnes mundi partes perlatae,
tanquam divinae veritates non uni tantum societati aut populo, sed innumeris, a se invicem lingua, moribus, legibus, imperiis quam maxime dissidentibus concreditae sunt; his stetit populorum Religio et Cultus, hae publice praedicatae, publico usu, ritibus, Sacramentis consecratae erant; ad hos contra Uereticos appellarunt Concilia, et Ecclesiae Doctores. Neque illud vaIet, quod dieitur, haee tradita Apostolorum testimonia Iabili tantum hominum memoriae suisse commendata; seripla enim sunt risu tantum in cordibus fidelium Spiritu Dei vivi, sed et conservata in Operihus SS. Patrum, in Deerelis Conciliorum, in Symbolis, in moribus, in institutis hominum. Hoc scilicet modo linguae vulgares inter plebejos conservantur, hoc modo usus, consuetudines, jura et ossicia hominum stant inconcussa, nec est aliquid hoc deposito tutius. II. Alterum argumentum est: Scripta testimonia Ecclesiae docendi concredita suerunt, id est, illis quibus Christus docendi et pascendi ossietum commisit. Hos autem omnes eodem tempore, quasi saeta conspiratione in re omniurii gravissima ossicio suo defuisse, idque nemine contradicente, nemo sanae mentis suspicari potest; ita haec res: a moribus hominum et experientia omnium temporum
abhorret. Verum, quis non videt haec aequo jure ad Traditiones pertinerer Non enim temere in populum projectae sunt ejusmodi doctrinae, ut suinponi possent aut non recte intellectae, aut non paris de ad alios perlatae; sed eorum custodiae ac vi-
195쪽
gilantiae commendatae, quos Spiritus s. - posuit re. gere Ecclesiam Dei . . mPOritum custodiis ait Apost. ad Timotheum, simulque modum edocet, quo traditam sibi doctrinam integram servare debeat, ne quid corruptione aut oblivione depereat.
Quae audisti a me per multos testes etc. . . . Impossibile ergo fuit, ut hoc' depositum interiret, quod non uni alterive Ecclesiae concreditum suit, sed viris in omnibus orbis partibus sanctissimis, quibus nihil antiquius suit, quam ut acceptam ab Apostolis fidem etiam eum vitae periculo tuerentur; neque vitiari ab una, aut altera Eeelesia potuisset, nisi continuo suisset reclamatum. III. Addimus demum , quod omnium primum est et praecipuum a divinas nempe Traditiones non minus ad proridentiam pertinere, quam Scripturas ipsas. Nam quia Christus Religionem suam perpetuam esse voluit, non potest unquam permittere, ut aliquid eorum, quae ad fidem pertinent, periret: Iam vero, Scripturam omnia Religionis dogmata
non eontinere, multa autem fuisse ab Apostolis viva voce tradita, multis argumentis consecimus: Sequitur ergo necessarium esse ad fidei integri tatem , ut haec tradita testimonia una cum scriptis conserventur; et veram Christi Beligionem norminus detrimenti passuram, si Traditiones interirent, aut corrumperentur, quam si Scriptura Perireti :aut interpolaretur. Quoeirea nihil est, quod me, tuant adversarii, ne Traditiones, quae in ipsis Eoclesiae viseeribus scriptae sunt, oblivione deleanturin m eas conservandi eum Deo magis incumbit,
196쪽
quam hominibus. Selmus Christum Ecclesiae suae nunquam deesse, neque unquam irritum fieri Posse, quod Apostolis, eorumque successoribus Promisit, nunquam discessurum ab ipsis Spiritum veritatis.
mensus Patrum unanimis certum est et infallibile argumentum dioinarum Traditionum
Paoa T. I. ' Certum argumentum essest. Sive hae Traditiones sensum Scripturae verum et genuinum contineant, sive veritates complectantur in Scriptura non contentas; certum est eas nulla ratione melius Probari posse, quam consentientibus Patrum testimoniis. Patres aeceptam ab Apostostis doctrinam ad alios transmiserunt, tanquam testes intermedii omni
exceptione majores, quibus ideo fidem denegare nemo potest; nam si viri quamplurimi sanctilata conspicui, aetate maturi, ingenio et doctrina praestantes, Pastores et Doctores fidelium, et in E elesiae doctrina apprime instructi, qui non uno tempore, nec uno loco scripserunt, quorum libri in Eeclesiae gremio depositi omnium approbationa excepsi sunt, communi consensione, doctrinam aliquam a Christo prosectam testantur; ejusmodi eon sensio iuxta omnes Logicas regulas certitudinem moralem effieiti
II ' i est etiam infallibile argumentum. Quod M. Patrum communis deurina insallibile sit veri-
197쪽
I 8 talis criterium, vel ex eo conficitur, quod alia ratione firma et immota consistere non possit ipsius Ecelesiae fides; ita enim Ecclesiae Teaditio eum SS. Pateum doctrina intime connexa est, et conjuncta ut quisquis hanc tentarit labefactare, Ecclesiae quoque fidem concutiat. Constat populum Christianum nullo non tempore SS. Patrum fidei acquievisse, eos suspexisse tanquam integerrimos Traditionis testes, et Doetores illius, quam a Christo accepi. mus Religionis. Constat Ecclesiam universam, Concilia , Pontifices omnes, et doctores, hac via et ratione universas haereses resutasse j et fidei dog. mata sanxisse. Imo non semel Ecclesia publice pro. fessa est, se in condendia fidei deeretis Patrum auctoritatem sequi, tanquam tutiorem, certiorem inque veritatis regulam. Patet ergo, quod si sallere nos posset Patrum unanimis 'doctrina iam ipsa Ecelesiae fides titubareti Quae' dicta sunt, facillimum esset, innumeris totius antiquitatis testimoniis probare. . c . Exem in plis talibus plena sunt omnia: ait Vincentius in . Commoniti. . Intelligebant enim viri sancti, atquem prudentes, nihil aliud rationem pietatis admittere, . nisi ut omnia, qua fide a Patribus suscepta &m rent, eadem filiis consiguarentur. Idque esse pra- ω prium Christianae modestiae et gravitatis, non sua. posteris tradere, sed a majoribus aceepta servare.. Ducatum quippe nobis praebet Religio, non nos. Religioni, nec Majorum sensa qua volumus, tra-- hemus, sed potius, qua illa trahunt, tetrahunt-
que sequemur. Μ . . . Exemplum tunc assert ex
198쪽
199 Concilio Epheiano, cui, .: . Dirinuus praevis, nihil
aliud Posteris credendum decernere, nisi quod sacra sibi consentiens Sanctorum Patrum tenFisset auctoriatias . . . Sed, ut optime Lerinensis, exemplis lasibus plena sunt omnia. Sie Hieronoemus Helvidii dogma revicit, sic Basilius Spiritus S. divini latem asseruit,aic Augustinus Donatistas et Pelagianos, sic S. Leo Eutychen refellit. Sic. Chalcedon. concilium ejusdem Eulychetis impietatem confudit. Sic sequentia . Concilia omnia novellas Haereticorum adinventiones damnarunt. Unde et Q in Trip. Concilio Sess. Ivisub poena anathematis prohibitum est . . . Ut nemo
c&ntra unanimem consensum Patrum Scriρturam meram interpretari audeat. . . . .
Amum mIM I. Traditiones divinas , dummodo di- vinas esse constet, Parem eum Scripturisi auctoritatem habere, nemo nisi impius . negare potest. Verum an illae, iquae hodie sparguntur revera divinae originis sint , me Tito dubitatur. Constat enim quovis tempore, atque intPrimis statim saeeulis salsas Traditiones in raeses a diseseminatas suisse; et thnquam divina . oracula habitas aivisis virtutis et doetrinae fama clarissimis. Inde Millanainxiorum , Quartodecimanorum , Bebapii ranuum errores.
RESPOND. I. i Certum .est salsas Scripturas, et quidem plurimas ab ipsis Melesiae incunabulis fuisse: eonfictas, quas viri doctrina, et pietale insignes tanquam. Apostoli- cas laudarunt; nunquid eam ob eausam Protestantes vel- AI t incrm Scripturam reiicere r. Ridiculum est ter ero
199쪽
Apostolieas Traditiones non posse eadem fida et diligentia in fidelium cordibus asservari, ae si atramento in charta seriberentur. Quod si Christi providentia Ecclesiae deest, neque Traditio, neque Seriptura vindicatur: sed si Christo Ecclesia sua curae est, jam non erit ambiguum. quin quemadmodum Evangelium illa in sensu Potius quam in I;ttera eustodit: ita et Traditiones custodiat, quas ei Ap stoli tantopere commendarunt. Brapom . II. NEG. comEQ NT. Valeret argumentum, si nulla pateret via certa et plana, qua versa Traditiones' a Llsis , divinae ab humanis se mi possint. Sed satiuIimum est discretionem sacere . si ad sequentes mulas
I. Si dogmatis euiusdam originem Christo et Apost lis posteriorem esse constitere; aut si a paucis primum, v. g. a Particulari Ecclesia propositum , a caeteris sui trepudiatum ad divinam Traditionem pertinere non Potest. II. Quando eo uetudinis iis raelesta diu et ubique
observatas originem nee ad summos Pontifices, nee adeo ilia Episeoporum referre possumus; tune Plane conficitur . eam ab Apostolis esse prosectam. Hane regulam proponit Augustinus lib. IV eontra Donatistas. . . . Quod in ersa tenes Ecelesia , nec conciliis institutum , sed se re retentum est. nonnisi auctoritate Amsι- - traditiam recressime creditur ... IIuius generis suae Ba-Piisma parvulorum , ieiunium quadragesimae elo. In Si Patres dogma aliquod , quod ex sacris litteris non habetur , ab initio statim eoncordissime tenu runt, hujusque emntrarium ut fidei adversum reieceruntIid nimirum per Apostolieam Traditionem habet rael Fia. Hane et priorem regulam a Tertulliano et Augustino traditam praeclare exponit Viseentius Lerinensis nu. - . III. l. . . . is Magnopere eurandum est, ait ,
ut id vireatur, quod ubique, quod semper, quod ab
200쪽
is omnibus eraditum este hoe est enim vero propriequam catholicum quo ipsa vis nominis, ratioque declarat, is quae omnia sere universaliter eomprehendit. Sed hostis ita demum fiet, si sequamur universitatem , antiqui in talem , consensionem. Sequemur autem Universitatem in hoe modo: si hane unam fidem veram esse fateamur. - quam tota Per orbem terrarum confitetur Melesia ris Antiquitatem vero ita , si ab iis sensibus nullatenuam reeedamus, quos sanctos Maiores et Patres nostros e a Iebrasse manifestum est et Consensionem quoque, si in is ipsa vetustate omnium vel certe Pene omnium Sacerdo is tum pariter et magistrorum definitiones. sententia a
IV. Universitati et consensioni, quas Vine. Lerin. x quirit, nil obest quarumdam Ecclesiarum contraria doctrina, quod in Rebaptizantium musa eontigit, quia fieri potest, ut accepta ab Apostolis Traditio in paueis. Ecclesiis aliquo tempore obseuretur. Tamen ubi dissensio ejusmodi invenitur; rem esse in Traditione sundatameertum nondum est certitudine fidei Catholieae, nisi Eo
clesiae sententia aeeesserit. V. Certissima omnes eirea Traditionem controversias
finiendi via est Ecclesias iudicium; hujus est sicut Seri Pturarum, sic et Traditionum anctoritatem vindicare , qua in re speciali Dei praesidio juvatur et dirigitur, ut
P. Mq. Probabitur. ARGUMENT. H. a.' Inter seripta. quae sub nomine Patrum evulgata sunt, multa reperiuntur suppostutia , aut interpolata. a.' Duo sunt Ioeorum, qui apud PP. o currunt, generη; nam vel ut testes narrant, quae Euo tem pora Ecclesia eredebat, ves ut doctores', quae ipsa --liunt, eaponunt. Sed utrovis modo speetentur , silli Possunt et revera non raro falsi sunti 5.R Patres nullam