장음표시 사용
201쪽
insallibile esse non potest. Ergo etc. , t sposD. in I. 'Communem rivisiae fidem non tuisquirimus in quibusdam Suppositis Patrum seriptis, sed in genuinis, quae limge majori Sunt Numem , et a spuinciis saeila secernuntur ab Eruditis.' Quae autem interpori lata dicuntur Ioca ea paueissima te se iniustat, et levio
i Brap. AD II. Patres ut homines in quibusdam errasse notius est . quam in negari possit 1' ideo ) noti sunt promiscue tenenda . quae ab uno , aut aliquibus contra
inmunem caeterorum sententiam tradita suut. Hoc a
gumentum' magnam habet, eum eo, quod de Traditioni. hus agit, assinitatem atque eaedem fere mulae adhiberi' debent, ut, quid, et quando valeat Patrum auctoritas iudieari possit. Ergo distinguendum est inter ea. quae saeras litteras et doctrinam 'sidei conerenues, et quaestiones ad philosophiam, aut alias Naturales scientias pertinentes. In his enim 'perseruiatidis non' adeo solliciti erant Ph- tres, qui totos se divinae sapientiae dederant. Distinguendum est 4nter commutiem Patrum ' omnium aut fere emulum eonsensionem . et sententiam uhius vel paucorum. Hi quidem etsi' pauci sint, si eorum opinio ab Ecclesia non sit penitus expl a despici non debent: s. dem tamen certam non iaciunti . . - illorum testimoniummo nihilo habere impudentis erit: ait cantis: De locis est. lib. VII ea . III Num. s. 9. 'suspicere et hahere Pro certo, erit omnino imprudentis. u. . Distinguendum est demum, quando Patres tanquam testes consitirantur, inter merum et simplex saetuta . . in latium coniunctumetim jura, et ab eo in divulsum dantur enim quaestimnes iuris, quae eum secti quaestione tam taroto scederemq; - sunt, ut quἰ in uno erra risi in alio necesmin
202쪽
2o3rio labatur. Ita quaestio facti est, uirum libri ea n iei . quos legit Ecclesia, sint verbum Dei, sive an ' sint a Pr pheiis, Evangelistis et Apostolis compositi. Verum in hae quaestione involuta est haec alia: utrum scilicet Delesia verbum Dei habeat. Via ibit certa et secura, quicumquaauream Vincentii Lerinensis regulam sequitur, quan 'ha bet Commouit. cap. IV. . . is operam dabit i Christianus. Calliolicus ut eollatas inter se Majorum consulat sen- . tentias; eorum dunt Exat, qui diversis lieei temporibus . et Iocis, tu unius tamen Ecclesiae Catholicae commiseis nione et fide permanentes magistri probabiles extit
. runt: et quae, non unusi tantum, aut duo, sed omnes m Pariter , uno eodemque conSensu , aperte , freque is ter Perseuerauler tenuisse, scripsisse, docuisse cogno-
ω verti; id sibi quoque intelligat absqua ulla dubitatio
AD III. Optime ses mus , Patres spiritu tantum humano locutos fuisse, imo errasse aliquando, etiam in iis, quae ad fidem speclare postmodum demonstratum eSEquoniam res nonnullae non erant tum adeo tu riclesia clesiuilae, , ut nunc esse videmus. Quin et hoc satemur P .
iram eliam eon Sentiens testim Ouium, m se Epe latum,
argumentum esscera mere humanum. Verum Ecclesia auctoritas huic testimonio notari infallibilitatis imprimit. t Famicum Mesesia fidem suam ex 'communi Patrum do. Ctrina eruat, et palam eonfiteatur, se ab iunaninar Patrum sententia. nunquam discessuram; manifestum esu illana Curisti providentiam, quas Mesesiae suae fidei ipyigilat, ii Ermit ere non posse, ut ibi errorqm inveniat, ubi Putat se Puram et genuinam doctrinam haurire. .. Cons. Melch. cantis loc. Theol. lib. VII. Alo. Diss. XVI iam ei lata in saec. II 'imprimis qJ. 23 et 23, ubi Dad eum resulat, qui in Iib. de pero Patrum u- , mulla contra SS. Patrum auctoritatem congessit.
203쪽
Beroer traiid historiq. ele. tom. XI Pag. 35. et suiv. Petri a rasus apparatu ele. lib. IV -- Bosmet defensa de Ia Tradition et des M. Peres. Tom. V Εdit. de L hes Wallenburgiei de examine princip. fidei , exam. IV - Εi Tractati II parte III cap. I, 8, 9, etc. - Vide, etiam, quae in Prolegom. dicta sunt pag. i6 et M.
omnis Revelatio diuina ex verbo Dei probari de-
hel; verbum autem Dei tum Scriptura, tum Traditione continetur. En duos Revelationis sontes ex quibus omnis Christiana veritas dimanat, sontes aquae vivae, salienus in vitam aeternam. Quidquid nec ex Scriptura, nee ex Traditione habetur, doctrina Christi esse non potest; quod autem scriptum Probatur, aut utrumque, hoe ut dogma divinit revelatum certissime tenendum est. Verum in hoo Iabor, in hoe quaestio maxima est; scire, utrum haec, illave doctrina ex purissimis illis, quos Chriuus nobis. aperuit, sontibus dimanet: seu, ut cla
204쪽
rius loquamur, scire, utrum doetrina aliqua divinae in originis, in verbo Dei scripto, aut tradito, aut
Cum a primo Christianae Revelationis exordio, usque nune omnia fidei dogmata varie impugnata
suerint, a sectis pene innumeris, non tantum eum
Eeclesia Catholica, sed etiam inter se dissidentilms, quorum unaquaeque Scripturam in erroris sui patrocinium vocavit, Traditiones autem vel penitus abiecit, vel certe perturbare et eonfundere, atque ad partes suas trahere nitebatur; . manifestum est, parum nobis Scripturas ipsas et Traditiones ad eer. tam divinae veritatis eognitionem valituras, nisi aliquis constitutus sit controversiarum judex, qui quae stiones tum circa Scripturam ejusqtie sensum, tum circa Traditiones exortas certo et supremo iudicio dirimere possit. Catholici omnes in hane conveniunt sententiam, quod controversiarum, quae circa fidem oriuntur, supremum judicium ad Ecclesiam pertineat. Hanc enim audire, huic parere divinus Religionis nostrae auctor praecepiti Non illa quidam verbum Dei efficit, aut fidei artieulos Audit; sed
spiritu veritatis instrueta verbum divinum ab humano secernit, et genuinum illius sensum declarat. Hoc sibi commissum a Deo depositum servat, et
tuetur. 3Quam ob rem fidei regulam ita posuit Umonitis: Illud omnem et solam est de siue catholica , quod est reuelatum in oecto Dei, et proρOsitum omnibus ab Ecclesia catholica side Huina eredem-dum. . . . . Fidei Catholicae nomen, pergit idom
205쪽
Auctor, utrumque hoc sonat; fides enim divina est credere propter Buctoritatem Dei revelantis, inquam solam auctoritatem tota resolvitur: propositio sit per Pastores a Christo. constitutos. m. . . Et ' paulo inserius Consentiunt omnes Synodi, Patres, Theologi in hac regula statuenda: et semper
habiti, et habentur ut Haeresici nec aliiὶ qui contra
sensum totius Ecclesiae, seu desinitionem concilii eius universalis aliquid sentiunt in doctrina salutis; propriae . nimirum electionis . iudicio, adversus universitatem sese elevante condemnati. M .
Primi Reformatores, cum ipsi homines essent nullius auctoritatis, ut populum iri partes suas iis herent, multa. de libertate Evangelica Iocuti sunt sallaciter et dolose, multa malitiose eontra Ecclesiae nuctoritate esiodierunt: verum, quamprimum ipsi in sat magnas societates, excreverant, populosque et principes sibi additos viderunt; immutarunt sermonem; et illam auctoritatem sibi nullo jure, nullo tituIo arrogarunt. .quam receptam a Christo sibi vindicat ex perpetua nec interrupta successione E esesia Catholica. Verum magnis sese implicant di scultatibus, imprimis quando agitur de causis fidei dijudicandis; nam in ejusmodi quaestionibus aperte injustus et absurdus est omnis auctoritatis usus, nisi eadem illa auctoritas sit insallibilis. Praesens de Iudice eontroversiarum quaestio tanti momenti est, ut omnibus, quas cum Haeretici ha- hemui, dissolvendis et terminandis controversiis sola sufficeret: auctoritate enim. insallibilis Ecclesiae errores omnes quasi uno ictu confodiuntur. Quapro
206쪽
llo 'pler necesse est, ut ea cum maxima, qua fieri potest, 'laritate et diis gentia expendamus. In qu tuor articulo . ii olam qu stionem partimur. a.' ostendet, necess*rium esse Iudicem controversiarum , et i quidem . insallibilem. a.n3 Hunc . Iudicem alium esse non posse, quam Ecclesiam Catholicam,
probabit, 3.' De objecto infallibilitatis ageti 4. De ejusdem insallibilitatis subjecto.
necessarius sit Iudex contro restarum
a Christo institutus , et infallisi s.
Praeter Scripturam et Traditionem requiritur aliquis controuersiarum Iudex a Christo institutus; isque infallibilis au necesse est.
Laonu. I. Quamvis certum sit, et inconcussum,sdem omnem diuinam in verbo Dei scripto aut tradito contineri; , huic quidquam addi , aut d
207쪽
nsti alii, sine magna Dei iniuria non posse; lamen experientia omnia saeculorum constat, in applieatione
hujus principii ad specialia Religionis dogmata v
bias extitisse; et adhuc existere controversias, neque ullam unquam haeresin suisse. quae non a Scriptura praesidium repetierit, plures etiam Traditionem in causae suae patrocinium appellasse. Unde se concluditur: Manifestum est Religionem per ejusmodi controversias in summum discrimen vocari, et nisi tollantur, nullum manere veritati praesidium, lata autem omnibus errorum Portentis patere viam:
atqui tolli non possunt ejusmodi controversiae, nisi medium habeatur, ad eas tollendas aptum: Ergo hoc medium existere debet, et quidem a Christo institutum; tum quia Christi erat Religioni a se revelatae providere; tum quia in re a Christo instituta nemo potestatem aliquam sibi arrogare potest, nisi illam a Christo habeat; tum demum, quia in Religionis negotio finis controuersiarum aliter sperari non potest; cum homines in rebus divinis soli Deo credant; neque intellectum captivarent in obsequium fidei, iiisi a Deo exiret auctoritas, quae credenda, agendaque proponiti 1 Aacuar. II. Christus Religionem suam instituit
perpetuam, et universalem: atqui sine controversiarum Iudice nec perpetua essa' potest, nec universalis: Ergo necessario assumendum est, a Christo ipso institutum fuisse ejusmodi IudIeem. Pao T. Misoa. Religio Christiana I.' sine controversiarum Iudice non posset esse tinioenalis;
208쪽
nihil enim adesset, quod particulares Ecclesias in unius fidei professione colligaret; et si in partes
scinderentur diversi tale dogmatum, se seque mutuo IIaereseos damnarent, et anathemate percellerent, nullum inveniretur tanto malo remedium; cum nullus esset Iudex, qui controversiam finiret. Quis autem universalem cogitare potest doctrinam, quae non esset una ubique et eadem Τ u.' Non posse esse perpetua; cum salsa Beligio posset in versa locum succedere; nec esset, qui impediret. Allodu. III. Ita omni communitate sapientis ordinata non solum exstant leges, quae suum un,
cuique ossicium praescribunt; sed etiam judices , qui lites dirimunt, legem , si obscura sit, inte
pretantur, et ad singulares causae circumstantias applicant. Pone enim, in politica societate nullum sedere judicem, nullum constitutum esse, qui in reos animadvertere, vel sententiam dicere possit et inter litigantes, quid quaeso optime leges valebunt rQuanta econtra exurget rerum confusio et pertu huior An ergo sola Christi Ecclesia hoc necessario, hoc saluberrimo instituto carebit Τ In hac sola nulla ratione, nulla via exiri poterit a controversiis In hac sacra republica, ubi de salute agitur, da Sanctissima et divina Religione conservanda, nullum erit a Deo eonstitutum tribunal, quod dissidia et lites de fide, et doctrina exortas componere Rasintra possii Τ Tam mala providisset Christus ligioni suae l
209쪽
Aacuv. I. Veritates Religionis divinae fide quoque divina credi debent, ut ipsi satentur Prote. alantes; ergo fide insallibili. Nunc ita essicitur a gumentum: Ut dogma aliquod fide insallibiIi eredi possit, certitudine insallibili constare debet, illud
vere esse revelatum et atqui hane certitudinem in-
fallibilem habere non possumus, nisi in saltibiIe sit iudicium Iudieis, quo illud tanquam revelatum
proponitur. Ergo etc. PaosATua innoa. Fides, qua dogma revelatum esse credo, sundamentum habet in auctoritate Iudicia controversiarum, qua illud in Scriptura, aut Traditione, aut utraque contentum esse declaratur; ergo inriorem non potest habere certitudinem, quam regula, cui innititur; ergo non potest esse insallibilis, si Iudex eontroversiarum insallibilis non sit. Ergo elc. AEguM. II. Rationes, quae controversiarum audieem exigunt a Christo ipso institulum, eaedem quoque exigunt insallibilem. Ergo etc.
PaosAT. ANTEcgn. Necessarium est controversiarum
Iudieem admittere a Christo institutum, quia aliter. dissidia dirimi ae eomponi non possunt, nexIue fidei integritas in tuto collocari; ut parte i ' hujus pro p. ostensum est. Atqui haec obtineri non possunt, nisi Iudex ille in fallibilis sit. Ergo etc.
PROBAT. Misoa. I.' controversias dirimere non potest sententia, quae ipsa possit in controversiam. adduci. a.' Fidei integritati consultum non esset;
210쪽
nam fieri posset, non tantum ut doelbina falsa in verae locum succederet, sed etiam ut Deus ipse errorem juberet: Nam Iudex adesset a Deo ipso eonstitutus cujus judicio se submitterc omnes tenerentur; cum autem fieri posset, si insallibilis non supponitur, ut sententia ejus esset errones, procul dubio Deus ipse errorem iuberet.
dicΠηr I. Etiamsi iudex saecularis insallibilis non
sit; non lamen interminatae sunt de rebus temporalibus lites. Ergo ete. Brap. NEoo c SEQVἴNTIAM. Ralio disparitalis est. quod a uetoritas temporalis instituta tantum sit, ad Servandam paeem externam, ad quam relinendam satis est, ut litigantes teneantur sententiae iudicis se submittere, quamvis de ejus aequitate dubitent: non enim tenentur fide firma credere , justam esse, quae a iudice lata est, Sententiam. Fides autem, quam Revelatio exigit, est interior et plena mentis adhaesio illis veritatibus data, quas con troversiarum Iudex tanquam revelatas proponit. Quo modo autem firmum his veritatibus assensum praebebuntii deles, nisi eerti sint, Iudirem non errasse pDIcUNT II. Si nihil eertum esset, nisi insallibili
auctoritate nixuma nemo hominum de quacunque recerius rasa posset ad hanc mortalem vitam pertinente; salsum consequens. Ergo ele. RESPOND. Falsum est, quod in hoc argumento sup
ponitur, nullam dari posse certitudinem, nisi in salii bilia uetoritate nixam , et a rebus sensibilibus et externis recto concludi posse ad ea . quae salutem hominum Spectant, et ad fidem perlinent revelatae Beligionis. In vita