장음표시 사용
221쪽
etissimis ei reumscripta est limitibus, quae hominum ignorantiae mederi nunquam potuit, quae in dive ais hominibus diversa est, et magis ad excitandas. fovendas ae lites valet, quam componendas. Et vereo cum nullus rationem suam teneatur ratio ni alterius subiicere, quis non videt, hae via non tantum controversias deeidi non posse, sed tot sore Religiones *wt cupita; omnemque positivae et divinae Religionis auctoritatem funditus everti III.' Haec Socimanorum sententia, quam movderni Protestantes fere omnes sequuntur, Parum aut nihil differt ab illa, quam in demonstrat. Christiana refutavimus: optimam sellieet indagandae veritatis rationem in causa Revelationis, esse viam examinis, seu discussionis remm et verilatum. Hana probandi rationem nee Religioni, nec Religionis indagatoribus convenire, item die nee facilem, nec
Qui haec sedulo perpenderit et saeeuli nostri ae
omnium retro saeculorum experientiam consuluerit,
intelliget, inania verba iactare, et sucum sacere idiotis illos, qui omnia ratione gqla metienda esse elamitant, rationes jura et admirabiles progressus mirifiea praedicantes, exemplo forsan excitati patronorum , qui saepe defensores agunt rei non suae, ut ex patrocinio saltem luerum colligant. -- Certe, si olim Socrates sapientissimus omnium mortalium dictus est ideo, qui se nihil seire, omnium maxime sciret. Quid de illis sentiendum, qui quamvis in nulla re profecerint, hoc tamen omnium maxime ignorant, se nihil seire
222쪽
Getesia Catholica docens est Iudex eonlrorepsiarum infallibilis, a Christo lassitulus. Pras. I. Christus in Eeelesia Cathedram institui . seu magisterium publicum: ergo existit Ecclesia doeens a Christo instituta, quam audire tenentur omnes, qui undique sunt fideles. Ex cap. I art.
III 3. I de Christi Ecclesia. Ergo et hujus Ecclesiae est cum auctoritatem sententiam dicere; ergo est controversiarum Iudex. Cum porro Ecclesia
insallibilitatis dono a Christo insignita fuerit sibi d. . II prop. II. J; sequitur eam esse Iudiem insallibilem. Illa autem Ecclesia docens, insallibilis, a Christo instituta alia non est, nee esse potest quam Ecclesia Catholica; nt toto cap. II primae partis probatum est. Ergo Ecclesia Catholica docens etc. II. Necessarius est aliquis controversiarum Iudex a Christo institutus et insallibilis, ex art. I.'huius eap.; atqui praeter Ecclesiam Catholicam , quam a Christo institutam fuisse probavimus, alius iudex assignari non potest. Ergo etc. Misoa patet ex consutatione illariam sententia. rum, quas Novatores Catholieorum doctrinae opposuerunt. Vid. propos. I. '' .
223쪽
III. Christus Religionem suam perpetuam esse voliat et universalem; ergo debuit medium instituere 'facile et certum, quo doctrinae integritas conse vari, et ortae circa fidem controversiae dirimi possint i atqui in hypothesi, quod Ecclesia Catholim instituta sit Iudex controversiarum , hoo medium adest. Ergo etc. r.' Adest medium facile, doctis aeque ae indoctis accommodatum. Ecclesia enim Catholica modo eminenti visibilis est, ejus decreta ad omnes perorhem fideles pertinent, et facile negotio omnes gentes pervadunt; ab illis emittuntur, quibus d
cendi munus a Christo commissum est. . . . Auctoritati credere magnum m endium est, ait S. Αugum, et nullus labor. . . .
Turum. Cum enim Ecclesia inerrantiae dono gaudeat, sequitur errare non posse, qui illius se auctoritali subditi Si quidem sola auctoritas insalli-hilis a Deo ipso constituta imperare potest obso-quium mentis, et omnem altitudinem destruere extollentem se adversus scientiam Dei. Io hunc finem dedit Christus . . . quosdam quidem φοεω- ωε . . . alios autem Pastores et Doctores, . . . ut jam non simus pamuli suctuantes, et circumjeramur omni .anto doctrinae in naquilia hominum, in astutia ad
Arcumventionem erroris. . . . Ephes. IV. II. I .
224쪽
RESPONDETUR AD OBIECTA ADVERSARIORUM.
Possunt non pavea , quibus liquido constat eos omnes, qui Spiritum Dei sequuntur intus docentem, certo cognoscera verba Dei, eaque discernere absque Eeelesiae, aut alterius cujusque judicio. Ergo et c. PROB. ANTECED. Ex multis sint haee praecipua. I.φChriastus ait Ioann. VII l . . . Si quis potuerit Ooluntatem ejus facere, eo Oscet de doctrina, utrum ex Deo sit. . . . Huic simile est illud Joann. X. . . . Ges mem pocem meam audiunt, alienum non sequuntur. . . . Eandem fuisse S. Ioannis doetrinam probant haec ex I. Epistola illius Cap. II v. 2 . Non necesse habetis, ut aliquis doceatoos p sed sicut unetio ejus Meet res de omnibus, et o
rum est... . item saP. V ver. 9, IO. . . . Si testimonium
hominum aec*imus, testimonium Dei majus est... Qui credit in sulam Dei, habet oestimoniiam Dei in se. . . . Accedunt et Apostoli testimonia , satis perspieua. I ad Cor. II i5. . . S ritualis diiudicat omniar i se a nemine μια catur . . . et ejusd. Epistolae eap. XIV 5 . . . . Si quis ridetur spiritualis , cognoscaι, quin scribo oobis , quia
RESPOND. I generasim. Quae ex adverso opponunt Ueterodoxi, non aliud probant, quam utrumque testim nium conjungi debere, internum scilicet, quod a Spiritu S.' proseiseitur, et externum Ecclesiae; unum enim al- s. T . II. 15
225쪽
226terius indiget ope. Minime nos latet, parum prodesse verba exterius sonantia ei, quem Spiritus S. intus noud et ... is sonus verborum nostrorum aures perculit,
ait S. Augustiti. In Distolam I Mann.) , Magister inistus est. Nolite pulare quemquam hominem discere aliquid ab homine: admouere possumus strepitu vocis nostrae ; si non est intus qui doceat, inanis est strepitus noster. H . . . Verum et illud Scimus sapientissime a Christo institutum , ut homo qui corpore et spiritu constat, externis quoque adminiculis, iudigeat, et ad veritatem et salutem perveniat tum auctoritate exterius loquente, tum gratia interius adjuvante. Ergo quaerenda est veritas ab illis , quos Doctores nobis et praeceptores Christus reliquit. Ita probandi sunt Spiritus, si ex Deo sunt lI Ioann. IV I. ; nam . . . . Qui nouit Deum audit nos, ait S. Joann. Ibid. o. 6. qui non est ex Deo , non audit nos r in hoe cognoscimus Diritum perita tis, et
REsp. II singillatim ad obieeta loca. Verborum Christi Joann. VII sensus est, quod certa inveniendae veritatis via sit sincera voluntas cognoscendi et observandi Dei mandata. Id quoque verissimum est , nam PraVus animi assectus hominis iudicium ita corrumpit, ut verba Dei non tantum non intelligat, sed ne aure quidem excipiat , neque auctoritate commoveatur loquentis, licet miraculis et omnis generis testimoniis comprobata; quomodo enim alias explicari posset tot Haereticorum et malorum hominum in repellenda veritate pertinacia. Si Iesus Ioann. X de ovibus suis ait, quod vocem ejus audiant, alien iam non sequantur ; nihil ait, quod Ecclesiae auctoritatem impugnet: nam illi certe alieni non sunt, quibus ipse gregis suae curam commendavit; qui non suas, Sed Christi oves pascunt; easque non ad aliena , Sed ad Christi pascua ducunt.
226쪽
Ioannes in 'I.' textu , non loquitur eum imperilis, sed cum doetis sermonem habet , imprimis cum magi stris Ecclesiae , eosque hortatur, ut in fida stabiles per maneant, quam Spiritu S.' moti et illustrati laeto eorda susceperant; sic et secundus locus ex S. Ioanne , sieet allata Apostoli testimonia, aliaque, quae citare Superfluum duximus, interpretanda sunt. Agitur in iis locis de interna animi dispositione , quae utique necessaria est, ut veritas in corde radices agat, et fructus asserat honorum operum.
Osarcium II. Non dissitemur, sensum' Scripturae rudi euilibet et indoelo homini non esse apertum; verum quae illorum intelligentiam superant, haec assequi possunt alios doctiores consulendo. Sic quippe Spiritus S. se habet, ut supremus legislator, Seriptura ut lex publiea, Ecclesia vero interpretans, ut subordinatus Iudex. BEspoND. Nemo Catholicorum est, qui huic Doctiss. D. Doederiein sententiae non subscriberet, si Per Eccle .siam docentem et interpretantem illam intelligeret, quam Solam veram esse , solam docendi auctoritate , et insalliollitatis dono insigni iam I ut Parte I demonstratum est. Qua ratione autem in hac Sententia Scriptura controversiarum Iudex dici possit, quo etiam jure doetiores illi, ad quos indocti remittuntur, Ecclesia interpretans appellari possint, non videmus. Ergo semier manebit iIlud Protestantiet systematis insanabile vulnus; quod populus Christianus nihil habeat, quod eum possit se
curum reddere in re gravissimi mom enti. Ergo omnes, qui Scripturam per se scrutari e't interpretari non
possunt, qui autem id possint quam pauei sunt i
noti aliud habebunt fidei fundamex itum quam auctoritatem Theologorum et Ministrorum , qui ipsi an, et quid credere velint, nesciunt. Scilice . in aperio est, Prote stantium doetores ideo tantum ibertatem praedicasse P
227쪽
pulo , ut in Ioea legitimae auctoritatis, suum usurpatam sussirerent. Simile aliquid vidimus nostris diebus itiGallia , cum viri impii et ambitiosi plebem ad se ira xerunt libertatis illecebris , cui tamen , postquam regis optimi potestatem abiecerat, suum , et quidem ferreum et tyrannicum jugum imposuerunti Quid , si ad recenistiorum Protestantium doctrinam altendimus , quos jam vidimus Naturalismo quam Deismo propiores p Lludunt certe homines isti infelici , qui eos sequitur, populo silludunt Religioni , illudunt Scripturae sacrae , quam non amplius ut divinum opus Venerantur, sed qua lanis quam vili prostibulo pro est raenata luxuriantis ingulibidina abutuntur. OsriciuNT III. Catholici, eum viam discustionis re- , iiciunt, qua ratio naturalis Iudex constituitur in rebus fidei , manifeste probant, se absque examiue credere, quidquid eredendum ipsis ab Ecclesiae suas Pastoribus proinponitur : atqui ita credere est ipsam rationem abiicere, quo nihil potest esse homine ingenuo et litteralo probrosius. Neque illud Scripturae exigunt; nam Apostolus vult, ut rationabile sit obsequium nostrum s ad Rom. XII aet I ad Τh s. V ait. . . . Omnia probate , quod bon um
BraposD. t.' Haec et alia huius generis argumenta a nobis resulata cuiam in demontratione Christiana t quare non inutile erit hic observare, Incredulos iisdem pro sus argumentis in Religionem revelatam in genere invehere, quibus Sociniani ad impugnanda singularia quaedam dogmata, aut ad stabiliendam suam Scripturas
interpretandi rationem utuntur.
RESPOND. u.' FaIAo supponunt Meiniani, et qui eum ipsis sentiunt Protesta 'tes, Catholicos sine examine credere, quae eredenda pises ab Ecclesia Proponuntur. Contrarium probant tot praeclara opera a viris apprima Cain
228쪽
lholicis exarata, in quibus non possumus non admirari. . conjunctum eum singulari modestia, excultum et sublima ingenium, alque immensum doctrinae et eruditionis a paratum. Catholicos sensa Religionis et illud , quod ab infantia didicerunt, ema Ecclesiam suam religiosum es sequium intra moderationis limites tenent; ab inani diis
caeitate et opinandi licentia , a rerum divinarum contemptu , et absona Proprii ingenii ostentatione eohibent: ab examine autem tum suae , tum aliarum Religionum non deterrent. Ecclesia nunquam Hesiit sacras scientias commendare, et hona ingenia ad Scripturae studium, rerumque divinarum diligentissimam investigationem omnibus modis excitare; dummodo non velint rationem suam iudicem constituere, quam, si Vere fiapientes sunt, seiuni nulli bi magis quam in rebus sidei errori esse obis noxiam. Quae autem via totior esse potest, et certior , quam ea, quae ratione ita utitur, ut abuti non possit Quae examen 'admittit, sed simul ne immoderatum et interminabile sit, cavet .' Co Neta A II pa opos.' Osriciusr L Si Melesia est Iudex fidei; ergo est suis pra fidem; et si illivs est, sensum Scripturae interpe
ruri : ergo et supra Scripturam erit, quae est verbum
Dei τ Judex enim supra illos est, quos judicat; atqui hoe
dicere impium est. Ergo eis. BESP. NEGO ΜΑΙ. Ecclesia nee fidem iudicat, ne Scripturam, sed de hominum ei rea fidem et Scripturas sententiis. Sic iudex, qui ditem dirimit, legem non judicat,
. sed inter litigantes sententiam dicit. I sis. I. Catholici, cum insallibilem Ecclesiae in diri.
mendis controversiis auctoritatem propugnant, necessario Hreulis et contraditionibus se se involvunt. Ergo ete.
229쪽
' PROB. ANT. I. φ Infallibilis Ecclesiae auctoritas ex Seripturis probatur tauquam verbo Dei, et vicissim prohais lue , Scripturam esse verbum Dei per infallibilitatem Ecclesiae. Iuxta illud S. August. Contra Epist. fundum. ρ. V. . . . Ego mangatis non erem , nisi me Ecclesim commoreret auctoritas. . . . Catholici docera, doctrinam de insallibilitate Ecclesiae pertinere ad dogmata xevelata, quae fida divina credera o portet: Αt iidem dicunt dogmata revelata fide divina credi non posse sine iudieio insallibili Melesiae. Ergo docent insallibilitatem Ecclesiae credendam esse propter Ecclesiae infallibilitatem.'REsPOND. AD I. Hoc argumentum in parte prima hujus demonstrationis diluimus, cum probatum a nobis est, inerrantiae donum a Christo riclesias docenti fuisse concessum Part. I CV. I a m III II U. II arg. II.ὶ. Nullum enim novum pondus argumento accedit, Si Ε elesia in docendo insaIlibilis, idem esse' dicatur in iudieando. Nunquam magis docendi munere sungitur, quam cum exortis dissidiis , quid fide divina credendum sit, decernit. S. August. ita citato loco per Ecclesii se auctoritatem intelligit publicam et generalem Ecclesias doctrinam , seu Traditiovem , qua sublata certi esse non Possumus, illa Evangelia , quae nunc veneramur, genuina esse , etaim iis , quibus tribuuntur , Prosecta. AD II. Dogma insallibilitatis Ecclesiae, tot, tamque claris argumentis probavimus , ut quisquis etiam sinericlesiae iudicio, plenam ejus convictionem habere possit. Ad Ecclesiae iudicium ideo tantum provocamus, ut illud quod certum iam ante erat, et inconcussum, nune fide quoque divina et Catholica eredatur. Exinde minimo inferri potest, quod Ecclesia se ipsam insallibilem faciat. Hanc Praerogativam ipsi a Christo eoncessam suisse anto Ecclesiae decisionem novimus ; nihil autem impedit quo
230쪽
a 3 iminus illa declarei, se a Christo hoc privilegio fuisse
IKsTANT II. Si Eeesesiae iudicium requiritur, ut quaeside divina eredenda sitit, innotescat; sequitur expectandam esse hanc Ecclesiae sententiam, ut certum fiat, dogma aliquod ad fidem pertinere; atque ila fideles ne qui dem divinitatem Christi fide divina credere potuissent ante Coneilii Nicaeui decretum. Quis autem Christianus haec serat pRESPOND. Confundit hoc argumentum definitionem ab Delesia datam in articulis fidei controversis, cum gen rati et publico Ecclesiae consensu. Ad sidem divinam pertinet, quidquid certa et insallibili ratione scitur in verbo
Dei esse contentum. Illud autem innotescit, tum ex conflatili sensu et doctrina riclesiae; tum ubi haec videtur exortis novis erroribus aliquo modo obnubilala, per de-erelorium Ecclesias iudicium. Ex iis, . quae de Regulasdei ab initio diximus. sequitur ad fidem Catholieam
Pertinere, quidquid est revelatum se in verbo Dei. et Propositum omnibus ab Ecclesia fide divina credendum. A dit Veronius r . . . Neque refert En illa ympositis' emanci ex Concilio aliquo uniuersali, ex ejus decreto et definitione ; aut ex sensu Melium. . . . An dogma Divinitatis Christi non suerat ante Coneilium Nicaenum omnibus ab Delesia propositum fide divina credendum y Multa sunt etiam inter homines jura, possessiones mutiae lam certae, tam evidenter legitimae, ut quisquis eas i invaderet, sum mae injustitiae reus haberetur ante omnem iudicis sen tentiam. Imo quo diuturnior possessio est, quo ius ipsum manifestius, eo minus in judicium adducitur, nisi P .hliea auctoritata repellenda sit injusta aggressio.
ΟBIIcIUNT II. Falso contendunt Catholiet.' viam , quam ipsi ingrediuntur, faeiliorem esse et tutior .