장음표시 사용
231쪽
PROBATUR I. Ut Cathol Icus seeurus esse in fide sua Possit, scire debet. v.' An riclesia sit insallibilis. 2.. An Eeelesia Bomano-Cathol;ea vera Christi Melesia sit. S.' Quodnam sit in sal lihili talis subiectum. 4.' Quid doceat haec insallibilis Ecclesia, an eius decisiones omnes conditiones habeant ad legitimum iudicium requisitas ;quis sit genuinus hi ius iudieii sensus, et alia pene mulla. Atqui haec omnia discutere multo est dissicilius , quam
via examinis ver; latem dogmatum investigare. Ergo ele. Brap. I. NEGO HIN. Etiamsi haec omnia examinanda forent Catholico, maximum adhuc discrimen esset inter eiusmodi discussionem, et examen singulorum dogmatum,
ut cuilibet vel paululum altendenti pate LBEgP. II. NEGO MAIOREM. Quando Catholico semel Persuasum est, se in vera esse Christi riclesia; absqua negotio intelliget, se quamdiu hanc Ecclesiam ducem et magistram sequitur a veritate aberrare non posse. A sumenta se ilicet quae riclesiae divinam originem, et in- fallibilem in docendo auctoritatem probant, obvia sunt, et ad convincendos etiam indoctorum animos accommodata. Sed, inquiunt Protestantes, nondum constitutum est inter Catholicos, quodnam sit subjeetum illius in saltibi litatis, quam Ecclesias attribuunt; multum enim clisputant Theologi ei rea Rom. Pontifieis in diiudicandis fidei quae Stionibus auetoritatem. Respondemus, neminem esse inter Catholicos, qui non sciat supremam pote tatem iudicandi in rebus fidei, in Ecclesia docente, seu in , corpore Pastorum residere. Sumit illi haec certa, et ab omni erroris Periculo tuta regula a caeterum non requiritur, ut in ea, quae non sunt inter omnes finita, anxie inquirat. . Neque necesse est ut, ipse, Ecelesiae deereta examinet, eorumque yensum seruietur: omnibus quippe dissicultatibus expeditur hoc ipso quod seiat, se Pastorum.. suurtim voce
Rudiendo, doctrinam sequi totius Ecclesiae; quod diiudi-
232쪽
ea re saeillimum est, seire eni in sine labore potest , an Episcopus quem Pastorem sequitur, cum aliis orbis Episcopis , et imprimis cum supremo Ecclesiae capita miniinione sungatur; porro notum est etiam idiotis inter Catholicos, hanc cominunionem sine fidei uuitale non posse consistere.
m infallibilitatis objecto. 'PROPOSITIO UNICA
Gelasia christi infallibilia est in iis omnibus et solis, quae ad rerelatae doctrinae GPositum Pertinent, aut ad Uus conser ationem necessaria sunt. PaoaAT. I paas. Ex probatis in 'r.' huius demonstrationis parte certum est, Ecclesiam propagandae et conservandae Religionis causa suisse institutam, hancque esse insallibilitatis, quae ei a Christo concessa est, rationem. Ergo insallibilitatem . Ecelesiae competere necesse eιt, quotiescumque certum est aliquid ad conservandum fidei depositum esse necessarium ; quia tune adest ratio, ob quam data est insillibilitas. i. i I n. . .
233쪽
Paos. II phas. Gratis omnino insallibilitatis, praerogativa extenditur ad ea, ad quae eam extendendi ratio sussiciens non adest: Atqui nulla est ratio sussieiens eam admittendi in iis, quae ad conservationem fidei necessaria non sunt. Ergo etc. m Cavendum est, ait celeberrimus Μαω- toruis De ingemon moderat. lib. I c . I9. 2, ne miracula sine necessitate multiplicentur: hoc est; tum solum in Ecclesia mirabilem divinumque a11latum, et supernaturalem opem admittamus, quum vera necessitas id poscit ad tutelam Catholicae doctrinae , et ad avertendam Religionis perniciem, in proponendis dogmatibus, et prostigaudis erro
Posis nunc mimpio generali, di isse non
erit, quoration quasdam, quicio circa Mnc materiam moveri Possunt dissolvere. QUAESTIO I. An Mesraia in Egilis sit in sis, quae ad morum
. rivossio. Ecclesia i insallibilis est :in: omnibus iis quae ad revelatae doctrinae depositum pertinent;
234쪽
atqui revelata Christi doctrina, non in fidei attieulis tantum consistit, sed etiam in Anorum praeceptis quibus homines ad omnem vitae sanctitatem insor
Et vero, an non Christus se Eeelesiae adfuturum ope Perpetuis tunc Promisit, quando Apostolos mi-- sit ad omnes gentes, ut docerent eos servare, quae-.cunque mandaνeri . . . . Dominus Petro inquit, ut Ohservat Canus Ge. . Theol. lib. V cv. qinest. 5. , pasce oves meas. Et Paulus dedisso Deum Pastores et Doctores, ait, ad consummationem Sanctorum. At si errarent in moribus ejusmodi , non Paseerent salubriter oves, .non enim moralis doctrina minus exigitur ad pastum ovium Christi salutarem, quam fidei disciplina. Adde, Christum tui terras venisse, ut vitam aeternam daret ovibus suis; huc omnia ejus instituta collineare verum ad vitam aeternam ingredi non poMunt, qui non servant mandata. Item, Ecclesiam sanctam esse, utque ideo potissimum, quia rectam docet ad sanctitatem viam: quam longe autem ab hac san- ectitate abesset, si definiret vitiosum esse, quod honestum est ; aut contra, quod turpe est honestum diceret
An Gelasia infallibilis sit in . statuenda generali i
t REsνossio. Ad Eeclesiasticam disciplinamispectat, ut bene observat Murat. De moserati ingem M. ι
235쪽
cap. XV. , quidquid aut a Christ6, aut ab Apira
stolis, aut ab universa Ecclesia, sive ab Eeclesiis privatis institutum suit, ad externum cultum, aut quaedam pietatis, aliarumque virtutum opera extemna. Quae in Evangelio legimus ab ipso Christo instituta suisse, aut quae Apostoli instituerunt in quam a Christo et a Spiritu S.' aecepta, haec semis per eadem esse oportet, neque mutationi obnoxia esse possunt. Quando Ecclesia in ejusmodi materia iudieat, in re fidei iudicat, quia ex Revelationissentibus sententiam depromit. De his igitur, qu niam ad fidem magis , quam ad disciplinam per tinent, quaestio non movetur. Neque illud quaeritur, an nullus error possit in particularium Eeclesiarum instituta irrepere, nam privatae Ecclesiae, ne in fide quidem infallibiles sunt. Neque etiam de iis diseruplinae punctis agitur, quae ab Apostolis tanquam Ecelesiae rectoribus ordinata sunt. Quamvis enim immutabilia non sint; tamen Apostolos in iis statue dis non errasse apertum est. Hinc decretum illud emittendo Actor. XV de sanguine et suffoeato,njunir est Spiritui S.' et nobis. - Tota ergo quaestio ad disciplinam Ecclesiae generalem restri gitur; nequa id examinandum nobis est, an ejusmodi disciplina pro temporum hominumque necessitate mutari possit; sed an Ecclesia errare possit, eam instituendo et hoc autem negandum sine omni dubitatione censemus. Licet enim decreta disciplinaria revelata non sint, et in verbo Dei non contineantur; illud tamen ut revelatum
habendum est, quod Eeclesia nihil possit contra
236쪽
fidem et mores statuere. Id enim necessario fluit ex promissis Christi, Apostolis eorumque sueces.soribus iactis; atque necessario fides ipsa labefactaretur , si Ecclesia integra posset disciplinam instituera, aut ubique vigentem approbare, quae fidei aut morum principiis esset contraria. Hinc Constanti ense Concit. sess. XIII, statuit, eos pro Haereticis habendos, qui dicerent, Ecela,siam errare in more communicandi plebem sub una specie tantum. Et Concit. Trident. Sess. VII Can. XIII Anathema dieit omni, qui dixerit . . . n Rem ceptos et approbatos Ecclesiae Catholi eae ritus in
is solemni Sacramentorum administratione adhiberiis Consuetos, aut contemni, aut sine peccato um ministris pro libitu omitti, aut in novos alios νε per quemcumque Loci. P'storem mutari Posse ...
Q U EST Io III. An Gelasia sit infassibilis in decidendis Desis
I. Haec quaestio satis implieata est, et multis gravissimisque disceptationibus samosa. Cum Iun. X. quinque propositiones ex Iansenti libro extractas damnasset, data constitutione anno I 653; Ian- senii discipuli exterius quidem obsequium simul runt, at simul, ut Iansenium suum ejusque doctri-
237쪽
nam in tuto collocarent, jus a facto distinxerunt, contestantes se juri quidem , seu dogmati definito aequiescere; verum non posse se adduci, ut eredant propositiones illas vel esse Iansenii, vel in ejus sensu damnatas. Exinde sponte fluxit haec sen. tentia, qua suam contumaciam tegere, But eolarare voluerunt; Ecclesiam errare posse, quando de semsu alicujus libri judicat, ejusque decretis de facto ejusmodi dogmatico, aut doctrinali nihil deberi praeter religiosum silentium. Est autem factum dogmaticum illud, quod eum dogmate intime connexum est. Rem in exemplo intellige: Quaeritur, An haeresis quinque proPositionum in Iansenio contineatus Haec quaestio duas complectitur propositiones; Pr,ma ius continet; An quinque Proseositiones sint haeresicae Altera lactum exprimit: illae promastiones in libro Iansensi confineantur γII. Ad elariorem hujus rei intelligentiam prius
Secernenda sunt ea, quae extra controversiam ver
santur , ut quid exampnandum sit manifestius appareat. I.' Non agitur de factis ex Revelatione cognitis , qualis est v. g. Resurrectio Christi. Haec fide divina credenda esse nemo dubitat. a.' Non agitur de factis personalibus; nam Ecclesiam in illis non esse infallibilem apud omnes in confesso est. Hinc in causa Iansenti quaestio in . eo non ve satur , an Iansenius mereticus fuerit, vel an sensus ejus internus idem suerit, ac ille, quem in
eius libro: damnavit Ecelesia. 3.' Neque illud pro-Prie quaeritur, an Ecclesia ius habeat judicandide sonsu librorum, et adigendi fideles, ut ejusm
238쪽
di iudieiis se subjiciant; atque obsequium non ore
tantum exhibeant, sed eorde. Uane quippe auctoritatem Ecclesia semper exercuit, et in Conciliis generalibus non prava tantum dogmata anathemate . eonfixit, sed et libros haeretica labe contaminatos. Sie damnata sunt opera Arit, Origenis, Nestorii, Pelagii, et aliorum. Concit. generale V totum eratia hac controversia decidenda , utrum tria capitula, id est, libri Theodori Mopsuestetit, scripta Theodoreti adversus S. Cyrillum, Epistola Ibae ad
Marin Persam, Nestorii haeresin continerent. De his operibus iudicavit Ecclesia sub poena anathematis. III. Haec igitur ex communi Catholicorum consensu tanquam certa et indubitata habenda sunt. Verum quaeritur ulterius. Undae deduci debeat interna illa adhaesio, quae Ecclesiae decretis circa facta dogmatica debetur Τ An infallibile sit Ecelesiae judicium An ad fidem pertineat ejusmodi decisioli In his non
una est omnium sententia. Pauci admodum sunt,
qui putant Ecclesiam in damnandis librorum sensibus non agere cum insallibili auctoritate; caeterum I de ejusmodi iudiciis cum aecurata investiga tione, et plena causae cognitione peractis eam nos habere humanam certitudinem , .njunt; quae , sufficit, ut Ecclesia possit internum obsequium exigere; ita ut magnae temeritatis et non levis peccati reus esset, qui iis non acquiesceret, et adhuc ade ersaretur. Haec videtur Clariss . Muratorii sententia fuisse s De ingen. moLaib. I cap. XXJ; qui tamen non satis distinguit inter personam, aut sen aum auctoris; et eum sensum qui ex verbis. libri
239쪽
colligitur; quemadmodum et fidem divinam vide. iue eum insallibili judicio confundere. Sed de his
pauca dicemus post sententiae nostrae confirmationemν
Pars Theologorum longa maxima pro insallulitate pugnat Ecclesiae in factis dogmaticis. Sunt
autem hujus sententiae multa et gravissima argumenta, ex quibus praecipua tantum strictim indi
t.' Christus, ut ex propositione patet, Ecclesiae suae non deest in illis omnibus, quae ad conservationem depositi, et publieam fidelium salutem sunt neeessaria. Atqui ad depositi conservationem. et fidelium salutem necesse est, ut Ecclesia Possit suprema auctoritate lites componera circa se sum librorum et propositionum exortas; necesse ost, ut insallibili judicio possit veram aut salsam, quae in libris continetur, doctrinam discernere, noxia Pascua a salubribus, veneuum a remedio distinguere. Aut quis fidelis posset se tuto Eccle-xiae suae auctoritati committere, si haec posset Iibros haeretieos, ut orthodoxos approbare, aut vere Catholicos damnare, ut perniciosos la.' Ut Ecclesia tu fidei eontroversiis insallibiliter judicare possit; ex Patrum seriptis, Couciliorum decretis, ex Symbolis, Liturgiis etc. sensum Scripturae, et Traditionis veritatem eruat nicesae
est. Atqui id fieri non potest, nisi Ecclesia in im
240쪽
telligendo verborum sensu ab omni erroris periculo immunis credatur. 3.' Si Ecclesia infallibilis non esset in factis dogmaticis, sequeretur insallibile non esse Concilii Trident. decretum, quo Vulgatam versionem authenticam declaravit; sequeretur Ecclesiam Latinam, quae sola sere Ecclesiam Catholicamessicit, certam non esse, se habere verbum divinum , erudiendis in doctrina sana sidelibus necessarium. Si Ecclesia, cum de sensu libro tum judicat , falli posset, aut fallere, quomodo Proh retur fidelibus sat firmo argum emo, consensum internum deberi decisionibus, in quibus errare posset Ecclesia Τ Quomodo posset Ecclesia sub poena anathematis ejusmodi obsequium exigere ' An non, ut optime ratiocinatur Bellam. Lib. III de Ecclesia militante caP. I .. , . . is iniquum esset, Sub
tam gravi poena unathematist in obligare fideles ad
assentiendum rebus incertis, et interdum falsis is . . Cur Concit. Generale V suam de sensu trium Capitulorum definitionem iisdem firmaret argumentis, quibus solet a Catholicis Ecclesiae insallibilitas demonstrari Τ Ergo Ecclesiae nullo non tempore persuasum erat, datam sibi fuisse a Christo auctoritatem nulli errori obnoxiam , i de sensu ' librorum
Faeta dogmattea non sunt revelata in verbo Dei: ergo non P sunt esse objectum infallibilis iudieii. LIEa. TOM. II. 16