Institutiones theologicae auctore fr. Leop. Br. Liebermann ss. theolog. doct. et prof. dioecesis Argentinensis vicario generali. Tomus 1. 5.

발행: 1831년

분량: 315페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

261쪽

AD II. Gregor. In illa Epistola loquitur de Conciliis

particii laribus , quor uin multa buo tempore habita sunt Cotistantii Imperatoris auctoritate. 'In his autem , cum Imperator Arianis saverex, cuncta Haereticis prospere . Catholicis autem infeliciter cesserant. Eiusmodi Concilia fuerunt; Seleuci ense, Tyrieuse, Ariminense. . Smyrniense , Mediolanense etc. Caeterum Concilia generalia non tua prolint; nam Coucit. Nicaenum Summis laudi hus commendat, et orat. III pro S. Athanasio da hoc Concilio loquens ait, Episcopos fuisse a Spiritu S. congregatos. ARGUM. III. Ut Conciliorum decreta regula fidisi insallibilis esse possent' debere . constare insallibiliter,

Concilium esse 'ceeumenteum. Atqui da boo non constat an fallibiliter. Ergo ele. , RESPOND.. NEGO MAs. Sufficit, ut observat Bellam. Lib. II de concit. cap. I ut fide humana eerti simus legitimnm esse Concilium , sicut ex eadem fide humanaeaelera saeta historica recipimus. Non enim fide divinae re d1mus Concilium esse aecum euicum a sed si de divina credimus. quae nobis tanquam ad sidem pertinentia a Concilio oecumenico eredenda. PrυPOuuntur.

Α-UR. IV. Si Coucit sum generale Spiritu S.' regitur in . sidei causis judicandisi ergo eius definitiones ad

S. Scripturam pertinebunt; nam Scriptura sacra vocatur, quae Spiritu S.' assianae scripta est. Ergo eae. RESPOND. . NEGO ANTMED. Bella M. s Lib. II Hecincti. cap. XII multas causas et rationes discriminis affert inter Scripturas, ei. Conciliorum decisiones. Seri. Plura proprie et per se est verbum Dei , quia auctores εacri ex proxima Dei revelatione, aut inspiratione εeripserunt. Conciliorum authm definitiones sunt verbum burnanum ; neque Patres, mox quasi ex auctoritate se

262쪽

entiam abritie alia discussione dicunt; sed humana via et ratione diligenter quaerunt rei, de qlia disseritur . veritatem. Firmissima quidem sunt Conciliorum genera sitim estata, et tanqua in Spiritus Sancti oracula recipienda ; at nou ideo, quia verbum Dei sunt, sed quia certi sumus, ea esse verbo Dei consormia. Hinc inter Seriis Pturam , et Ecelesiae definitionem idem est discrimen ,

quam inter esseelum a Deo via extraordinaria sive Permiraculum productum, et eundem esseclum Productum ex causarum naturalium concursu, dirigente speciali

Dei providentia. Utroque modo Deus insallibiliter sinem assequitur. Omitto illud notissimum, quod Scriptura in omnibus insallibilis sit, Ecelesia lantum in iis, quae adservati dum fidei depositum pertinent. ΑROUE. V. Ut questio fidei a Concilio sine errore finiri possit, Dei auxilio atque favore , requiritur, ut Episeopi in conquirenda verilate omnem humanam inisdustriam et diligentiam adhibeant. Non enim dormientibus, et oscitantibus Patrihus Spiritum S. assistere creo deudum est, sed omni studio quaerentibus verilatem.

Iam vero, quis haec certo dignoscere poterit ξ Et qliamdiu incerta manet hare legitimi Cbucilii conditio, an non dubia quoque manebit Concilii auctoritas 3

RESPOND. Eaedem rationes, quae probant Deum Ecelesiae perpetuam in fide stabilitatem promisisse , etiam certos nos reddunt, divinam providentiam, quae suaviter disponit omnia , iton posse Melesiae suae ea denegare Praesidia, quae ad conservandam fidei integri latem sunt necessaria. Unde eadem certitudine credimus Concilia cecumenica approbata et recepta juxta. Praeseripias a Christo leges tua fidei. decreta condidisse, qua credi mus Christum opem suam ipsis promisisse et assistentiam . . . - Quodsi semel permittimus , ait Canus Loei

Theot lib. V eap. V quoest. IIIJ, ut in questionem vo- I

263쪽

cetur, num Ecclesiae iudieas eam diligentiam et curam adhibuerint, qua opus erat, ut quae lio via et rationasirmetur: ecquis adeo caecus est, qui non videat omnia

mox Pontificum et Conciliorum decreta Iabesaetari3 n . . . IssTANT. Si Christus voluisset Episcopos i a Conestio secuinenico congregatos esse insallibiles; deberet esseere, ut quoites ita congregantur , liberi essent ab omni et rore et praeiudicio; ut nullis nec minis nee pollicit tionibus abduci se a verilata sinerent; sed pertractarent omnia animo pacato, et incorrupto. Atqui contrarium evenisse omnium sere Conciliorum historia testatur. BraP. NEGO MAI. In fallibilitas Melesiae sundatur in assisientia Spiritus Sancti extrinseca; qua Deus omnia in Concilio ita dirigit, ut certo et insallibiliter praevaleat veritas ; atque in eo virtus divina et providentia spe cialis elucet, quod sciat etiam ex malis hona eruere . et inter dispulationum et altercationum motus, ex ipsis errorum et humanarum strictionum nebulis veritatis lueem educere . . . . in Assistit Deus Concilio , ut animadvertit Bellari ide Coneil. lib. II cap. IXὶ , non tam Propter . ipsum Concilium . quam propter Ecclesiam uni. Versam, quae praecepto divino tenetur Episcoporum Sententiam non discutere, sed venerari. n. ..

264쪽

QUAESTIO

omnis, quae in Conciliis etiam generalibus acta, aut dicta fuisse legimus s aequaliter ad fidem pertineant , et certitudinem pariant . infassibilemo, Si autem in singulis Spiritus S. non adstitie Cometriis, qua ratione investigabimus certa in sida

decreta δExspolidextra An νυκml. II Secernenda sunt deaerela Concilii communi consensu edita a colloquiis et praeviis discussionibus. Ea, quae decretis e

plieandi gratia inducuntor, ut Canus observat Lib. V eap. V quaeac 4. 3, vel ut objectioni respondeatur, vel etiam obiter et in transcursu . praeter institutum praecipuum, de quo erat cantroversia, non pertinent ad fidem, neque Catholi eae fidei sunt judicia. 3I Confundenda non sunt decreta diseiplinaria cum fidei et morum dogmatibus. 4. ' Rationes et argumenta quibus fidei iudicia sulciuntur, non sunt ejusdem cum decisionibus auctoritatis. 5'. Vis dendum est, quid per verba decreti dogmatici insensu proprio ed obvio elare definiatur; an sola rei substantia; an etiam rei modus. Sic Trident. purgatorium definivit, modum non definivit.

ciliorum de fide judicia internosci queant, hassere statuit loco mox citato Canariensis Episcopus. I.' Si contrarium asserentes pro Haereticis judican

265쪽

tur. α' Cum in hane formam Synodus deere vi praeseribit; si quis hoc aut illud senserit, anathemina sil. 3.' Si in eos, qui contra dixerint, excommunicationis seu tevlia ipso jure seratur. 4.' Si quidquam expresse et proprie a fidelibus siluniter edendum, . aut tanquam dogma fidei Catholi ea a ipiendum dicatur: dicatur, inquam, non eX opinione, sed certo et firmo decreto.

APPENDIX

De Concilio, Tridentino. ousERVANDA

I. Cum Novatorum errores nova quotidie inerementa caperent, et praesens fidei periculum, aecollapsa unde quaque Ecclesiae disciplina magnam effagitarent opem; necessarium visum est, ad illud remedium confugere, quod Ecclesia semper iudieavit tu gravissimis fidei periculis adhibendum. Nempe ut generale Concilium congregaretur, atque ita totius Ecclesiae judicio contra nova dogmata confirmaretur antiqua veritas, et sontes simul obstruerentur malorum ignorantia, et morum cor ruptio. Concilium illud, quod inter oecum enica et Seueralia postremum est, a Ρaulo III indietum

266쪽

Trident i initium sumpsit anno IIII. - et ibident. quamvis pluries ob varias. temporum injurias inter- .missum, Post octodecim annos sub Pio IV seli.

citer absolutum est.

II. Protestantes , cum initio nullo modo seri posse credebant, ut SP Ponti sex ad indicendum generale Concilium adduceretur, coeperunt ipsi magna contentione simul et Pontificem gravite* siccusare, et adversus eundem Pontificem Concilii generalia opem implorare. Id tum egerunt, ut specie pietatis deciperent, et fidei zelum exterius ostenderent. Verum simul ac Paulus Pontifex Concilium Trident a indixit, et jam initia ejusdem Concilii apparerent ,

continuo mutata sententia est, aut potius, quae Bulea tegebatur, aperte prodita. - Mox enim Concilium Tridenti congregatum maledictis proscindere, prolestationibus et calumniis opprimere .conati sunti Sed et omnia Concilia, non recentia tantum, sed et vatara reprehendere ausi sunt, omnique auctoritate exuere. Πujus rei argumenta quam plurima

habemus in Protestantium libris a quales sunt, liber de Coneiliis: Melansiissionis libellus de cau- ais cur Luleraui ad Contal. non accesserint; liber Idirici de norma ac praxi Concilii; memnitii ex men Concilii Trident. ; Ioannis GLini Antidotum contra venena Concilii Trident. etα . UI. Id quidem nemo mirabitur, Concilium, quod

Protestantium errores, , tanquam i verae Christianae

fidei repugnantes, publico et solemni judicio com fixit. eorum in se invidiam concitasse. Unde qui historiam Tridentini ex eorum scriptis haurirent,

267쪽

rnultum a vero aberrarἀni; quemadmo fudi et ii ι qui vestigia sequerentur Petri Sarpit et murraFem; . quos non amor veritati, sed odium Religionis et Apostolicae sedis ad scribendum impulit. Primus, qui etiam Fra moto dicitur, historiam Co illi Tridenti edidit mendaciis et calumniis resertam, quab opera Marcii Antonii de Dominis Apostatae Londini impressa est. Secundus Sarpsi opus ih Gallieutri translatum, et notis illustratum pariter Londi hi ed dit, quo tanquam patriae Religionis desertor ex Gallia profugus se receperat. - Η is factionis iresia ligiosab scotibus Card. PullaMicini genuinam Coneilii historiam opposuit, quam ex actis authenticis in tabulariis sedis Apostolicae asservatis congestam Romae evulgavit anno r653. Porro omnes qui inter Catholieos hucusque suerunt pietate , et veritatis studio, et Metrina insignes, lubenti et grato animo

consessi sunt, innumera esse, quae ex hoe Coneilio in totum Christianum orbem redundarunt hona.

Nam dogmata controversa omnia cum maxima claritate et accuratione exposita sunt; et reformationis

decreta condita saluberrima, quibus in magna parte Ecclesiarum nova exorta est: et felicior rerum facies. Conserantur inter alia quae Illustriss. Bossuetius insigne illud Eeelesiae Gallieanae decus de conellio Trid. sepipsit, imprimis in illo litterarum commem. eio, quod cum teibnistis et Abbate Molano habuit.

Pulchrum est tot tantorumque virorum auctoritatem sequi, et longe abesse a neutericorum qu un.

dem exemplis qui Fra-moli et murrarerii sordibus mira delectantur et in scumlitale, et inverecunda

268쪽

procacima nescio quam, aut quorum horninuin

Coneilium Tridentinum omnes characteres habet Isitimi et oecumen*i se cilii.

Ρxoa1rna. Ut Concilium sit vera et stricte coeq. menteum, requiritur, ut tale sit convocatione, celebrationa , et acceptatione: atqui hos characteres omnes habet Concilium Tridentinum. Ergo etc. PaoEAT. Mis. PAas I. Ad Concilium Trident. vo.

eati sunt omnes Christiani orbis J piscopi, et quidem ab eo, qui jus convocandi oecum enica Concilia semper in Ecclesia Catholica habuit, tanquam μstor supremus et Caput totius Ecclesiae. Porro cum causa potissimum ageretur Protestantium ipsi quo. que, quamvis nulla necessitas id e igeret, pluries ad Concilium invitati sunt, ipsisque amplissimus oblatus est Salvus Conductus; ut ex gestis Sess.

XIII patet.

Iam si causam quaerimus, pro qua coactum est hoc generale Concilium, manifestum est, eam fuisse omnium gravissimam. Agebatur enim de stabilienda side Catholica contra multiplices Novatorum errores . et de generali reformatione, jam diu, et tum maxime honorum omnium votis exoptata. .Paoa T. νAas II. Cbncilium Trid. Oecumenicumsuit celebratione. Convenerunt ex omnibus ortas

269쪽

Catholici partibus Episcopi quam plurimi , nitique

Praelati ius suffragii habentes. Omala autem saecuriadum Ecclesiasticas regulos esse gesta, decreta nor nisi post longum et diligens examen, cum plena iudieandi libertate suisse condita, non semel luculenter probarunt Cotholici eontra Protestantes, aliosisque hujus Concilii detrectatores. Multa hujus rei argumenta habentur apud Palla cin. histor. Cone. Irid. Sussiciat hic testimonium indaci myoa Theologi Lusitani, qui ipse Concilio intererat. Sic autem habet Itb'. I defensionIs Tridentinae fidei . . . is Testari e erte ipse possum, nihil fuisse a Pattribus

magis exoptatum, a Legatis vigilantius procuratum, quam ut nihil in eo non libere, non pacate, atque legitime fieri, certissimis argumentis Constaret u . . . Pgogam. has III. Concit. Trident. solemni Bulla consi ematum fuit a S. Pontifice Pio IV. Insuper Ecclesiae particulares omnes illud Concilium receperunt, ejusque circa fidem decreta tanquam in sallibilem credendi normam statuerunt. Neque Prote--ntes ullam assignare possunt Ecclesiam, quae obsequium detrectaverit; aut quidquam docere unquam Praesumpserit, quod definitae in hoc Coneilio doctrinae repugnaret. - Quod ipse sale lux murmis yerius in Dissert. de Couc. Trid. receptione.

OBIECTA SOLVUNTUR.

ARGUMENT. I. Concilium Trid. a Romano Pontifice Praeter morem antiquum indictum fuit. Idem Romanus Pontifex Concilio praefuit, et in eo judicis simul ae partis

270쪽

sustinuit personam, quoa sum tum divino lum linmano repugnat. Constat enim rem imprimis actam fuisse Curiae Romanae, quae de multis fidei et sanetioris diseiplinis corruptelis fuerat accusata. Ergo elc.

REsPOND. I.' Negare, quod S. Pontifex, qui lotius taclesiae Caput est, a Christo positus ad regendam Ee-elesiam Dei , ius non habeat convocandi Concilia, et itiillis praesidendi , est ipsam raelesiae constituli om mer intere, et novum rerum ordinem inducere toti antiquitati incognitum. Consulatur Ius tanonie. de iuribus primariis Rom. Pontificis. - At supponamus saecularium Potestatum auctoritatem requiri ad Concilii secum enici eelebrationem ς Pn non perinde causa caderent Proles lantes Notum enim est Tridentiliam Synodum nonnisi consentientibus , et pelentibus saeculi Principibus suisse congroingatam. Ipsius convocatione a Rom. Pontiscibus Clemente VII et Paulo IV non semel postulariint CaroL V Imperat. Ferdinandus Romanorum Rex , Franciseras I Rex ,alliae: ut Meidanus adversae communionis historicus

Ineptum prorsus est, quod adjiciunt Protestantes Papam suisse judicem in propria causa: nam x.φ Non

Papa proprie iudex in Concilio fuit, sed Episcopi, qu

runt suffragiis omnia finiebantur. 2 9 Non Bom. Pontili- eis , sed fidei et Religionis causa agebatur, cuius illo pro sui Prima lus ossicio conservator est, et custos. 5.Q Si Ioeum haberet haec . obiectio, nullus Novator, nullus Haeresiarca damnari unquam legitime potuisset. Sume ret illis Melesiam erroris et corruptelae circa fidem postulare: et deinde . cum damnantur , contendere, Eccleasiam judicem fuisse in propria causa, et ideo legitimum non esse judicium. ARGUM. II. Concit um in Germania haberi debuisset, ubi controversiae exortae fuerant. Tridentum convenire

SEARCH

MENU NAVIGATION