Animadversiones in Historiam theologicam dogmatum et opinionum de divina gratia; a ... Scipione Maffaejo elaboratam

발행: 1750년

분량: 240페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

tam .

foret conditio adjuncta desiderio Christi salvandi

omnes , ex hypothesi , quod alia extet pro omnibus suis oratio , prieter illam , quam S. Ioannes cap. II. Commemorat , 8L in qua Christus ita se ex- .plicuit v. 9. Non pro mundo rogo , sed pro Bis . quos dedisti mibi jam innuimus stupra g. Io6. his verbis: se possibila est: & illis : verumtamen non sicut ego υ D . sed sicut tu. An eandem hanc conditionem aD figit eques Historicus divinae salvandi omnes voluntati Ρrofecto ut omnem Pelagianismi suspicionemium moveret , aperire debuisset in quonam posit si ea conditio ; ignorare si quidem nequit, si umquam opuscula Augustini volutavit Ρelagium quoque voluisse , eam propositionem e Deus vult omnes bomines Disos fieri, exponendam esse conditi O- nate ; scilicet , modo homines ipsi petere velint , quaerere . dc pulsare; quae quidem mirifice quadrant in opinionem nobilis Theolosi, cujus haec sunt verba pag. 7s. n. s. se τ' intende dι υ olanta condidionata, sl βέο υiene ad effere , cise υoglia , come quanto a se υuoι feneta diabis Dio, ebe ogni uno viva bene . die. Haec ab illa conditione vix discrepat , quam Ρelagiam, si Augustino lib.4. Contr. Iul. cap. 8.credimus, divinae voluntati affingebant. Sed ponis c ita Iulianum affatur Uolicum testimonium , ct ab eo dicis pulsantibus aperiri , qui omnes Bomines vult D vos fieri, dr in agnition m veritatis Uen;re ; ut videlicet intelligamus docentibus vobis , ideo non omnes salvos fieri , D in agniti nem υeriatatis venire , quia . Usi nolunt petere, cum Deus velit dare e nolunt quaerere , eum Deus velit ostindere : nolunt pulsare, cum Deus velit apstrire .

MO. Errorem hunc, quem pluribus in locis coarguit , ita ibidem exagitare pergit S. Doctor rHune sensum Desertim Infantes illi ipsά sua taciturnitate convincunt , qui nec petunt , nec quaerrant ,

132쪽

nu pulsant ; imo etiam eum baptizantur, reclamant, respuunt , reluctantur ; ct accipiunt tamen , , intrant in regnum Dei, Iove pruribus imontibus in Mam gratiam non adoptaris ab eo , qui vult omnes homines salvos fieri , , in agnitionem veritatis venire ; quibus dicere non potes , volui, frnotuissis ; quia , si voluisset , quis eorum qui nondum habet suae voluntatis arbitrium, volantati ejus omnipotentissimae restitisset Postquam autem argumentum. hoc , quo Pelagiana conditio exploditur, magis magisque communivit , aequissimam interpretationem subjecit , edixitque , omnes , positos esse

pro multis , quos ad viam gratiam vult Uenire . Quod multo convenientius propter Boe intelligitrurdictum , quia nemo venit . nisi quem venire ipse voluerit . Neque iis tamen liberum arbitrium adimitur,

uod eques Theologus resormidat. Hic , si eccleiathicae militiae nomen dedisset , quam perhorresceret ecclesiae preces , quibus supplices ad Dem oramus : Dirige actus nostros in beneplacito tuo r faenos tuis semper obedire mandatis r ut perentibus desiderata concedas , fac eos quae tibi sunt placita post

Iare r Ad te noseras etiam rebelles compella propitius voluntates : da nobis perseverantem in tua voluntate famulatum e fac nos amare quod praecipis : da nobiser velle dr posse . quae principis : uiritum nobis

tuae caritatis in Dude r fae me tuis semper inhaerere mandatis r da populis tuis id amare , quod praeciapit , id desiderare , quod promittis r i tinde cordibus noenis tui amoris affectum : Insere pectoribus nostris amorem tui nominis r omnium noshrum ad re corda converte . Et sexcenta ejusmodi , quibus absoluta Dei imploratur ab ecclesia v iuntas , quare ne humanum , ut metuit hic Theologus , periclitetur arbitrium . a recitando divino ossicio ,& litando sacro abstinere deberet , vel alias instituere Preces. g. III.

133쪽

tentia: Deus vult omnes

homines sal vos fieri ΙΟΣ

M. III. Uariis interpretationibus lucem atinis lit Augustinus huic textui : vult omnes homines Diavos fieri , iisque ex contexin desuinptis , ac juxta ecclesiae principia, idque non rhetorice , Oratorem agens , sed , quum ut Pastor fideles instrueret ,& ut Doctor cuin Pelagianis confligeret. In hanc rem inquit de corr. & Grat. cap. I . Cum Bomines per eorreptionem in via justitiae seu veniunt , seu

revertuntur , quis operatur in cordibus eorum s

Iutem , nisi ille de Deo ipso loquitur , non de

illa entitatula , quam ex peripateticis pramotionibus coin miniscitur histosicus , dc praevenientis ac operantis titulo cohone itat qui qmoli et plantante atque rigante , di quolibet in agris atque arbu-sulis operante, dat incrementum ; cui volenti non conditio nate sed absolute aDum facere , nullum hominum remit arbitrium Sie enim υAD vel nolle , in volentix aut nolentis es potesate , ut divinam volun atem non impediat , nec superet pol

salem ; de his enim qui faciunt , quae non vult , facit ipse quas vult . Ex quod scriptum ess r. Timi cap. g. v. Φ quod vult omnes homines salvos fieri, nec tamen omnes sarei sunt , multis quidem modis inreuigi potes , ex quibus in aliis opusulis nostris

aIiquos commemoravimus . Quibus Verbis se praesertim refert ad ea , quae in Manuali seu enchiaridio tradiderat , ubi cap. Io 3. Consentanee ad litteralem Apostoli contextum dixerat iis verbis Ggnificari . nullum Bominem fieri salvum , ns quem salvum fieri ipse Iuerit ; eo prorsus modo , quo ab evangelista proditum est s Ioa n. cap. I. U. 9. Jqui illuminat omnem hominem ; non quia nu Ilus es hominum , qui non illuminetur ; sed quia nis ab ipso nullus illuminatur . β. II 2. Adjecit, eumdem textum ita quoque sumi, nec immerito, posse, ut intelligamus Deum

134쪽

LOIvelle ex omni hominum genere aliquos ad saluistem pertrahere : aut certe sic dictum est : qui omnes Bomines υust Disos fieri , non quod nuItur hominum esset . quem salaum fieri nollet , fui vim tutes miraculorum facere noluit apud eos , quos dieit acturos fuisse paenitentiam se fecisset ; sed tit omnet fomlnex , omne genus Buman Im intelligamus per

quascumque disserentias diseributum , reges , privator , nobilas , ignobiles , cte. QRod sic probat ex contextu : Praeceperat enim fossolus I. Tini. cap. 2. V. 2. ut oraretur pro singulis hominibus , dispeeialiter addiderat , pro Regibus , di iis . qui ira sublimitate sunt, qui putari poterant , D ρο -- perbia seeutari a mei Grissianae humilitate abhorrere . Proinde dicens : hoc enim bonum ess eoram Salvatore nos o Deo, id es , ut etiam pro talibus oretur ; statim , ut desperationem tolleret , adis di sit : qui omnes homines vult DIυos fieri , Do. His propositis expositionibus , quibus secundum sacras literas commode poteth Apostolicus textus inistelligi ; potestatem facit cuique eumdem textui quocumque demum sensu explicandi , modo impia Pelagianorum expositio rejiciatur , inquiens ibi : di

quocumque alio modo intelligi potes , duin tamen cre dere non cogamur , aliquid omnipotentem Deum vo-Iuisse fieri , factumque non esse ; qui me tillis a brevitatibus , se in Coela di in Terra . sisut , v

ritas eantat Ρs D 3. v. II. omnia quaecumque V Itiit , feeit , profecto facere noluit , quodcumque

non feeit . Quod per Augustinum sibi licere cognoverant scholae Theologi laudatum Apostoli textum de voluntate antecedente , post Ioannem Damascenum & Αngelicum, sunt interpretati. Ille lib. 2. de Fide cap. 29. ait: Deum praecedenter velis omnes salvari , Regnum ejus consequi non enim

ad puniendos nos plasmavit , sed ut sistat nos Min

135쪽

O nitatis fur participes ut bonus ; Peccant 's autem puniri tit jussus . Dicitur igitur prima, praecedens

voluntas. . . . secunda Uero , UOIuraras sequens. Eamdem expositionem , simul cum reliquis ab Augustino traditis adoptavit Angelicus I p. qu. I9. art. 6. ad primum; sed nusquam illi perfugium habuere ad illam voluntatem conditio natam, cui tam bene Convenit Cum opinione Ρelagii. At eques Theologus ut arbitrii libertati qualem sibi suadet Consulat, totum hoc negotium conditio natae voluntati deferre videtur, quia absoluta voluntas Dei, libertati arbitrii infensa ab eo judicatur ; tametsi S Augustinus , cui accuratior liberi arbitrii notio adjudicanda est. ratum nobis faciat, illud ne in Beatis quidem illidi,

ut ut eorum voluntas Peccare nequeat, ait enim Enchir. cap. Ioq. dic Oportebat prius bominem fieri,iae , bene velle posset, di mala o possea υero sieerit, ut mala velle non po se; nec ideo libero carebit arbitris. Ouonam mo- β. III. Sed ne logomachiam instituamus,' illud do Deut ve- extra sontroversiam esse debet, quod fixo jam &iu R 'Φ-m rato Dei proposito seu decreto de Angelorum homi-I t numque felicitate, Deus aeternae & immutabilis Imgis voluntate penitus ic immutabiliter aeque vult illos omnes ad aeternam felicitatem pervenire; ac eas etiam dotes virtutesque impertire, sine quibus illam felicitatem assequi nequeant; & quibus non amissis, certissime consequantur: Vult ut illi ea timna, quae ipsis tribuit, non amittere valeant, ita ut aliquos non majori gratia praeditos ea servare non repugnet, quae alii majore fortasse gratia ditati amiserint: deinde eadem aeternae te immutabilis legis Voluntate, vult eis semper inspirare quicquid boni eccato non extin Xerint, ac eas boni reliquias quius amissa bona cognoscant, eaque restitui desia rent cum eorum cogitatio luciderit: tandem eadem

136쪽

voluarete ivvlaeilba 'bini Dipus' servate. .Jiquae t aliis Dei dec peris ab ipso Teceperint, nisi ea peccatrisuis extinxerint . sim autem Pe alo , quo Cre, tae mentes Concessa a Deo bona eritin nere, tantum ac)tandiu aeter Hilla &l immurabilis lex , eis a beatitudine alienas li esse decernit, quantum &quandiu ab ea mi seria redimendae seu libera Mae aut salvandae non sunt. De ista autem 'redem Plion , liberatione , salute , nihil aeterna lax ita ruit , sed voluntati decreti totum permittit. Hac decreti v luntate Deus uoluit , omues Angelos de homines caelesti selicitate gaudere , nisi eam proprio Peccato amiserint ca quo eos, declinare poste tex aeterna statuit 'eos quodli eos ad hanc felicitatem ex eadem lege alloquendam destinavit . Eadem decreti voluntate efficere non voluit, ut nulli Angeli , ii minesque a veritate uexciderent; quod tamen tanta fici lime potitisset quanta id nunc electis praestat. concesso . spepi alij finalis perseverantiae, dono . &quanta beatas timentes vel , eost antecedentis vitae merita , vel ante ullum liberi arbitrii usum in

LII . Indubium pariter est, Deum prae nosse quidquid Angetlorum hominumque mentes ad peccandum impellat atque uno voluntatis usuae nutu', tum illud remcrueας. tum peccatum certissimε impedire posse, salva voluntatis & arbitrit libertate. ἔeaque tamL, quantam Pelagiani admittebant . Hquoque beneficium aliis praestari ut Ioanni' Baptistae aliis non pmitari cur Iudae Iscariori γ constat; non

ergo eo .modo vult omnes salvos facere, cum pos-; sis. Insuper dogma fidei est , neminem salvari posse sine fides di finalis perseverantiae 'dono : hoc autem donum esse speciale & Θgulare beneficium, quod Dens administrat juxta sublimia, incomprehensi hilla, semperque justa judicia sua , nulla habita praeceden- O tium

137쪽

. tium meritorum r4tionG ade t s illiu mandoque . conferatur, qui magis indigni videntur in de 1,ulos persecutore, de bono i ladron constate e Contra: 1llis denegetur, i qui mintist indigni videri possent, unisi eam de Ipsantibus 4 qios timeo. aliquando i ut Din . t Auguihuus lib.6 Cone. Iul. . Capit bii adaptati imsilium , quem format in utero immunueFina feminae: aliquando non vult esse Htum D tDv . q. I sermat intitero filiae Isua uam conside i ionem, passim,Ρelagianis ut iosolubilem objicit. Epist. 194. Olim I s. ad Sixt. lib.2. ad Boni f. cap.6. Lib. de dono Persevd

s 1 s. Ex i praejactis. Catholicis veritatibus eti- tur, Deum non omnium hominum salutem ivelle, is propositionem eo sensu accipiamus, quo vulgari communi, & quotidiano sermone dicimus, homines . ea velle, quae ut perficiant. ,- . labori parumst neu industriae. oc quantum in ipsis est i ad eFntina petitu Cel et summa con Lentione moliuntur, insese Mim. V .s , si id commodo i suo, inulloque, Meεotiolpraestare. Valeantu itaque Deus exi, omium Christianorum sententia , hoc sensu eos tantum salvos fieri vult, qui latui fiunt, si voluntatis nomen eo sensu. usurpe tur, quo jllud omnes thomines..usurpanr cum cle .sua, aὲiorumque s bominum' voluntate agit un; idque. Augustino Iudice Enchird. cap 96. ἀῆ credamus, perιctitatur ipsum nostrae fides confessionis initium,

qua nos in Deum Patrem omnipotentem credere eonfLtemur . Quare in Ep. 2I .i olim Io . ad Uitalem ait:

manifessum est, eos qui huic resistunt tam perspicuae Saeritati non inreuixere omnino qua locutione sit diaquρου- homines iuuis Detis fareos fierictim tam 'multi salvi non fiant. quia itim, sed quis ' Deus. non vult; quod fine ulla caligine manis satur inparvulis. Igitur Deus eo sensu, illorum dumtaxat

salutem 'vult , qui salvantur. Iam vero his effatis

138쪽

nullos m o adversatriirp i qui eam propositibnem 4 Diur vult omnes saI-r fieri, sive de antecedente sve de conditionata intelligit voluntate, mod6 non existirnet, Deum expectare, ut homines pro arbit sui Iibertate salutem cuperet in incipiant atque 'thdeta lexoriri in Deo voluntatem eos sal vhndi, prout Sex. rnipelagianis vehemente v placuit. Ha nc in renuis. Lugdunensis Ecclesia scire protulin 'cap et. Potes for stan non absurde dici, quod Deus omnes homines velit salvos farere, bonitote. creatoris; or tamen M. . quos indignos satura jumeaverit, jussi uale,r sseritate non aiser. & cap. 33. Θιod auram ibi sit uritore idicitur. Deum velle tinet si Bomineris aisor seri, boniaxare siliere creatoris , ita ut putamus deliter potes reeipi. δε haud volantatem bonitatis stio ergas

Iutem hominum, nora credatur Bumana obsistente ' Ῥο-

tantate implere non possE; seae obsissente humana reni

ipsum Sublesta heic loci deprehenditur ingenui historici fides, qui non Auguitinianas sententias, sed proprias exhibere curar ,' S. Doctoris discerptum M 'concisum proserens textum, sed quod gravioris momenti in eo est illentio praeterien . Consilium Ad-'. ' - . . . . Igustini in toto illo opusculo de Gradi&lib. arb: e Ii, ut suadeat, ad bene agendum non.sumcere liberum arbitrium, sed necessariam esse Dei gratiam seu operationern; hanc autem, licer emcacillima & irresi- inibilis sit, nullsim libero arbitrio detrimentum in. βι et Dr-

139쪽

serre. Id --emneat', nonnulla in tacit Dei mana data quae misi ellemus liberta e praediti , perperam ει Imitra indicerentur ; sed fimul scripturarum au-ictoriintei adstruit necelsariam Dei operationem uti impleantur . i En verba quae S. Doctor immediate conjungit illis ab hii orico relatis e ct tamen nomomnes castitιnt verbum θω , sed quibus datum, est

quibur enim nore es datum , arat noMuti alae non implent . quod volunt ι qNibur autem datvm est, Fc υorum , . ut impleant , quod vomue . Itaque ut Boo Derbum , quod non ab omnibus c. friter , ab alia

quibus capiatur , ct Dei don- ess . Θ liberum arbitrium , quia operatio Dei non impedit liberam voluntatis operationem ς actio quippe ipsa , semmotus & determinatio nostrae voluntatis producitur vitaliter & Iibere ab ipsa voluntate ; & simul rea- .liter c ut ajunt & immediam a Deo , qui in nobis & nobiscum ineffabili modo operatur , M., facit ut faciamus peaebendo viresi essicacissimas . voluntati . Hinc ea eli frequens Augustini sententia : se in nobis operatur , υν , nos operemur Sermo II. n. 3. uemadmodum autem homo dieitur operari volitiones suas, quia ab homine immediate& teapse producitur determinatio & motus 'voluntatis: ita cum dicitur Deus in nobis operari eamdem voluntatis actionem immediate & reapse

producere concipitur.

iis nA,M β. III. Non Opus est pluribus. Quam multa δὲ is A. D in hac historia peccaverit eruditus eques, proclive

H, storia eth conjicere ex Paucis trium priorum librorum ca- Theolους - stigationibus . Sex posteriores libros innumeris quoque scatere mendis, facile sibi suadebit , qui exploratum habeat , hi istoricum iisdem semper haerere principiis, quibus imbutus eii , dc pari ubique fide

lententias obtrudere ex Patribus decerptas . Quamobrem , ne me minutissima quaeque . excutiendi ossi-Disiligod by Corale

140쪽

ossicio & negotio obruam; ac ne te R. Ρ. Verbo sa epistola diutius distineam , libet omnia brevitet complecti. ac summatim Contrahere ; quaeque meast de praecipuis historiae hujus capitibus sententia quam paucillimis aperire. Haec R. Ρ. si serio meditere , quae strictim reseram , ubi postmodum hist Tiam theologicam percurrere seu quod perinde est oleum & operam perdere libeat , quid universi de eadem sentiendum sit , tute ipse perspicies. g. ii 3. Pro certo itaque habeatur quod supra δε se. isti

traditum est , Doctrinam Catholicam , nequaqua a Philosopho.

alligati disciplinis philosophicis ; iis maxime , quae mmω Sebois ex Gentilium seriptis haustae sui. Scholam proinde iam rura nullam habere jus , aut horitatem nullam in eccle- ρηας -- βsae doctrinam , quam idcirco ad scholae opinatio . σε εφ nes traducere nefas sit. Quisquis hac de re Ap stolorum & SS. Patrum men rem assequi funditus velit , sese praejudiciis omnibus exuat necesse est ;eorumque dictiones dc verba ad eum reserat se sum , quem ejus aevi Auditores , iis subesse arbitrabantur . Hinc si , ut qui locutionibus SS. Ρ trum eas vellet assingere notiones , quas constata posterioribus theologis fuisse excogitatas , opinionum commenta tribueret Patribus, quae ne eorum quidem somnia haberi possitnt. Sit pro exemplo. Si quis , dum in ea incidit Apostoli verba :

heic Apostolum loqui praetenderet de Gratia illastissiciente omnibus omnino hominibus collata , qua meram facultatem largiatur , actionem non item ,

nisi alterius Graiiae accessione quae essicax sil , prout his posterioribus seculis tu scholis gratiae iussicientis vocabulo sgnificari consuevit ; nae ille Apostolo turpissime , imo dc nefarie , imponeret , qui procul dubio illius gratiae nomine indicare voluit caritatem sibi divinitus inspiratam , qua non modo

SEARCH

MENU NAVIGATION