장음표시 사용
171쪽
probandam sumit sententiam: Nuua erratura potes directe agi re in votantatem, ut eam immutet necessario, vel qualitercumque inclinet; quod Deus potest .
ad et . &c. Haec nisi eques Hi toricus declaraverit , ego quidem Gratiae stillicientis nomen proferam, sed tuitar psittaci absque ulla rei ipsius perceptione. Is I. His momentis permoveor ut exii timem, Que inellianas propositiones . non eo proscripIas Do mine fuisse perche 6clti dono Ia gradia Iu ciente, ut dicitur pag. 6o. Idemque sentio de vocibus gratiae per se se essicacis . Ρoitulo ut earum lentum mihi quispiam aperiat; quem sane eruere , neque e X Pon tificibus , neque ex Conciliis , neque ex Patr laus hucusque licuit, apud quos altum eth de Gratiae per sese efficacis vocabulis hientium, iis quoque In locis, in quibus Ρelagianos exagitant. Si Uria e cacis nomine illa intelligitur, quae se moer effectum proetet
ciuem datur obtinet, neque inhiberi poteit quin i pleoriatur, profecto nomen illud aptari pote it ac ae-het operationi, actioni, seu voluntati divinae, qua boni quidpiam in nobis gignitur ac in letatur. Eo namus. Deum Velle nobis infundere honam cogita Itonem; cor immutare, auferendo lapideum di dandoeiarneum; facere de nolentibus volentes di de repugnantibus consentientes lih 3. op. imp. n. Ias. certos
fidei . amoris sui gradus inspirare; procul dubio
bona cogitatio excitabitur, cor novum creabitur, voluntas immutabitur. in eaque fidei & amoris gradus Quot Deus voluerit reperientur. Flera nequis utres secus cadat, quia fieri non poteth ut Deus non se omnipotens. Talis eis gratia de qua protulit A sustinus lib. de Praed. SS. cap.8. a nullo duro corde respuitur; ideo quippe datur. ut cordis duri tra primitus auferatur . Talis est illa qua homines sunt ex
172쪽
nolentiabus volentes, ex repugnantibus consentientes, ex Oppugnantibus amantes, prout loquitur lib. q.
ad Boni f. cap.9. Hoc sensu, gratia per se se incaeis titulus aptari poteth actioni aut voluntati, qua Deus in nobis ac nobiscum ea hona producit, faciendo ratfaciamus; id es faciendo ut ipsa nostra voluntas, infallibiliter quidem, sed vitaliter, & libere operetur , non enim actio Dei, creaturae actionem excludit, licet infallibiliter sequatur. β. Isa. Eodem pariter sensu gratiae essicacis nomine donari poterit specialissimum finalis pers
Verantiae donum ; fieri enim nequit ut illud Deus con Cedat, & homo non perseveret usque in finem. Ipsemer Pelagius haud aegre talem gratiam admisitIet . & per sese emacem appellare non renuisset actionem illam seu voluntatem divinam , qua bonas cogitationes immittit, mentem illuminat . &sui nobis cognitionem impertitur ἔ cum numquam Commentus sit , posse mentem non illustrari , ubi eam velit Deus ipse illustrare, & cognitionem menti nos rae Deo revelante non assulgere ; imo Pelagianos ambitiose fassos esse ejusmodi gratiam novimus ex Iuliano dicente lib. . op. imp. n. II 8. Deum
multis modis benignitatem suam erga nos e Xercere, sanctificando . coercendo . provocando , iuuminando .
Et in hunc sensum protulerat ipsemet Pelagius lib.
de grat. Chr. Cap. 7. adjuvat nos Deus , dum cordis nostiri oculos aperit : dum rubis ne praesentibNs occupemur, futura demonstrat r dum Diaboli pandit in dias e dum nos multiformi , se ines abiti dono gratiaeaelestis illuminat . he. Et ibid. cap. Io. Opiratur in nobis Dius velle quod bonum est , velle quod sanctum
es, dum .... rev latione sapientiae , in desiderium Deiptrepentem fustitae voluntatem , ,c. Αt talium gratiarum , & revelationum confessione contentus non
erat Augustinus. Numquam Pelagianos urgere de s et sti
173쪽
stitit, ut praeter operationem, qua Deus intellectum illuminat , qua magnitudinem gloriae suae revelat . qua ossendati uritatem, illam pariter agnoscerent de faterentur, qua Deus ut ait ibidem cap. II. impertit caritatem. Pelagius quantum quidem inrelligo non exhorruit ad illud, quod Sap. cap. q. U. II. de Iullo legimus. qui raptus es ne matitia mutaret intellectum ejus , aut ne fictio deciperet auimam i
Πιιs . Cum divinae huic operationi nequeat no respondere effectus , consequenter gratiam hanc , per sese efficacem nuncupare poterat, quin erroris
Iut pravitatem dimitteret. Quamobrem Augultinus in eo perpetuus erat, ut Pelagiani alteram gratiam Confiterentur tib 3. op. imp. Ias Inter divιnae o riae species . se poneretis dilectionem , quam non ex nobis s multo minus ex aliqua alia creata entitate Ised ex Deo esse, eamque Deum dare Ulix suis aperisti me legitis ; sne qua nemo pie vivit , θ' cum qua nemo nis pie vivit : sne qua nullius es bona voluntas , Ο eum qua nullius est nisi bona voluntas; vere Iiberum defenderetis , non in retis arbitrium . Is I. Utinam n Ob. Historicus obvium Senativum horum verborum sensum positis praejudiciis
explorasset , prout , non modo tunc a Cunctis cum
Catholicis tum Haereticis & Infidelibus, sed hodiernis quoque temporibus ab iis qui nunquam Ρeripateticas scholas salutarunt intelliguntur. Tunc Cer re germanam gratiae notionem inde haurire potuisset . Animadvertisset siquidem , gratiam , de qua cum Pelagianis lis erat ecclesiae, Consistere in acti ne illa , qua Deus non per entitatem aliquania, cujus nec semel in cunctiis suis operibus mentionem
habuit , sed per se ipsum dat caritatem , scilicet
dilectionem seu amorem liberum per quem legi obtemperamus ; & sine quo nemo pie invit , ctc. Hunc amorem liberum , cujusvis bonae Operationis
174쪽
Iinitium a Deo dari , non ab aliqua entitate Creata, conitans loquendi formula evincit , qua semper usus eth S. Doctor inquiens : eamque Deum dare
suis sunt aperti me tegitis; siquiaem expresse Io.
epist. I. cap. 3. v. g. ait ἔ videte qualem caritatem derit nobis Parer , dic. & cap. 4. U. 7. caritas m
Deo s. Ad Rom. c. s. v. s. caritas Dei diffusa es in eordibus nostris per Spiritum Sanctum, qui datus es nobis ; non per entitatem aliquam creatam; ubi enim Deus quamlibet aliam entitatem dumtaxat tribueret, per quam a nobis amor ille bonarum omnium actionum principium produceretur , nos quod melius & majus eth efficeremus , Deus autemia quod est minus ; melius siquidem est amare Deam , quam amare posse ; contra reclamante ec clesia cum ait et Deus, cujus vi totum quod es optimum ; quod argumentum passim Augustinus into quet contra Ρelagianos. Quin etiam esusmodi entitas, ut probat Angelicui locis supra citatis, non potest directe agere in voluntatem , & facere ut amorem eliciat; imo non vere diceret Augultinus
eam dilectionem Deum dare filiis suis . si quidpiam aliud dumtaxat conferret ab ipsa libera dilectione seiunctum. Deprehendisset quoque in verbis illis
eques Historicus , vere Iiberum defendi , non in riarbitrium, quunt Deus dicitur proprie dare, de infundere amorem suum; ut enim ait idem S. Doctor
lib. I. OP. imp. n. 4et. Dum operatur Deus in homine voluntatem bonam , id utique vir , ut ab illo oriatur voluntas bona , cujus es voluntas.
I. I 4. Satis longe, nec tamen frustra digressi sumus. Nunc ad rem . Si sermo sit de Grativi , quatenus significat terminum , seu effectum per divinam actionem in nobis productum , puta caritatem , seu Dei ejusque legis amorem , naec caritas ,
hic amor, appellari quoque potest gratia per sese ,
175쪽
- eax, tum respectu conversionis animae ad Deum in ipso siquidem amore consistit ipsius conversionis veritas tum relate ad divinae legis observationein. & ad eorum acquisitionem, quae pro ejusmodi observatione necessaria sunt. Non tamen eodem sensu amor ille vocati potest per se essicax ut voluntas magis ad Deum , quam ad Creaturas Converistatur ; id enim . partim a voluntate ipsa pendet , in cujus potestate numquam non ei excitare in se
concupiscentiam seu amorem contrarium eo vividiorem , quem Deus in ipiraverit ; neque enim hic voluntatem constituit immutabilem. f. Is s. Haec caritas sive amor Dei ejusque legis , vocari itidem potest Gratia se ipsa emcax ad
elicienda opera , quae propriae virtutis gradum exaequent . Quare si exigua sit, exiguo erit Conten ta , neque quid magnum adorietur : excellens auiatem res praeclaras conficiet cum Opportunitas su Petet , otiosia enim & vacans esse nequit prour m-pra ostensum eth g. 63. & seqq. Quilibet siquidem
amor , sive actualis , sive habitualis , continenter actuosus ei fi , .& operatur juxta gradum suum ubi
opus est facto . Fatendum tamen ei , amorem ut opportune virtutem exerat , & ad sui gradus m dulum agat , pendere quodammodo ab ipsa voluntate , quae quandocumque , inspiratum amorem , Opposito validiore amore in se excitato abjicere valet , atque adeo eidem impedimentum afferre,& obicem ponere ne deinceps opera bona exerat, quae, nisi exploderetur aut subjiceretur, educerer ἔut in pravis angelis. & in Adamo contigit . g. 336. At si quis amori inspirato . ejusdem generis essicacitatem tribueret , quae actioni Dei inspirantis competit, is creaturam a creatore minime discerneret . ac liberum profligaret arbitrium , quod natura sua immune esse debet a quavis naturali, Diqitigoo by Corale
176쪽
rali, aut antecedente necessitate in suis determinationibus ; quo fit. ut amor voluntati insitus eam ad perliandum compellere nequeat ἔ quamvis quo firmior , & validior est , dissicilius reddat oppositum elicere amorem. Sed ut- ut praestantissimus sit dum in via sumus , dc peregrinamur a Domino prohibere certo non poterit , quominus voluntas oppositum amorem , & inspirato valentiorem aliis quando in. te excitet, nisi Deus speciali Patrocinio innatam voluntatis inconstantiam seu ut Angelicus loquitur vertibilitatem coinpescat , aut tendati nes & occasiones eliminet , in quibus volun latenti in praeceps abituram praesensit . Demum attinet res ista quidem ad singularia divinae Ρrovidentiae consilia ; neutiquam vero ad ipsius amoris emcaci
. Is . Nulla sere est theologicae Historia pars, in qua haud in cliscrimen adducatur Praede-uinatio; sed integrum librum decimum ea sibi ita
Vindicat . ut Historico-Theologi oculos maxime urere videatur . Heic demum vires ipse colligit , atque ut praedestinationem omnem Concutiat , iningenii aciem intendit. At quis ex ejus meditationibus frustias percipi queat inspiciamus . Apud Scripturam, Patres , & Theologos quos inter , gravissini s de causis . quas producemus , nobilem historicum non agnoscimus Ρraedestinatio discrepata Praescientia ; naec enim quaecumque , Dei sue influxu , sive perinlisone, eveniunt, respicit : COntra, praedestinatio ad ea tantiun spectat, quae Deus ipse operat ut , & quorum caula ipsς est & Author. Ita
Pνadest. nationis Pν eientia diserimen a
177쪽
Ita traditur ab Ausustino de praedell. SS. cap. I . ubi inquit: praedestinatione Deus ea praescivit, quaestierat ipse facturux .... praescire autem potens es etiam ea , qua ipse non facie , scut quaecumque peccata . Attamen , ut notat S. Doctor lib. de dono Persever. cap. 18. aliquando eadem pradestinatio , ILgnificatur etiam nomine praescientiae ; quod fush ibi probat ex sacris litteris . Contractiore sensu , Ρraedestinatio refertur dumtaxat ad beneficia divina , quibus aeterna Anselorum & hominum salus continetur ; in qua susceptione a S. Doctore de Praed. SS. cap Io. ait: Praedesinatio es Gratia praeparatio; ubi gratiae vocabulo , clim honos omnes liberi arbitrii motus & assectus a primis usque fidei rudimentis , Ium aeternam quoque felicitatem complectitur. quod eam Deus , tamquam honorum operum & meritorum, quae gratuita ipsius dona sunt, mercedem destinaveri I.
g. I 8. Cum itaque Praedestinatio sit gratiae praeparatio ς & gratia s prout supra animadversum tuit et. & seqq J multiplex sit. praedestinatio re- . ferri potest ad hona omnia. quibus homines , justi,
fideles , bc ad finem usque perseverantes sunt . seu constituuntur ἔ imo etiam ad gloria in ipsam re se tur , quae per ea bona comparatur . siquidem rotiisdem lunt Dei munera , & sratiarum genera. N men iraque ut gratiae, ita & Ρraedestruationis anceps est , & cavillationibus peropportunum . nisi accurate de lignemur hona, quae respiciat Ρraedestinatio. Quin etiam contractissima signifieatione plerumque ea sumitur pro divino decreto sive proposito . quo Deus hominibus ad gloriam electis ea omnia Conferre statuit bona , gratias , dc dona , quibus reapse ad salutem perveniunt , ne excepto
quidem Beciali finalis perseverantiae dono , quo sensu definitur ab Augustino lib. de dono perte P.
178쪽
cap. I4. Praeparatio beneficiorum Dei , quibus certissime uberantur quieumque liberantur . Is9. Heic eques Historico- Theologus seribadnotat pag. 26s . n. 2. Prima ae ogni altro , biso a Uervar bene . eome S. Mossino due Predesinationi veramente rieonobbe ; L' tina , che se pu3 dire ineom. plata , ed e aua graetia della ride. U altra , che comprende Ia perseveraneta finale . e Ia glaria . Adpositionem istam stabiliendam. quam sibi curae esse quamquod maxime , satis ipse prodit, quum ubique eamdem saepissime obtrudat mutilatum profert S.
Augustini textum, nec locum indicat, unde Illum deprompserit . siquidem verba illa epist. L. Ioan . cap. z. V. Io. pluries exponit , & ex professo tract. 8.in epist.. Ioan . Historicus ramen lacinias desumpsit ex lib. de dono Perseu. cap. 8. ubi S. Doctor posutionem ipsam equitis Theologi elidit. En S. Doct ris verba in loco . unde sua excerpsit Historicus rex duobus piis . eur bule donetur perseυerantia Qque in finem. tui autem non donetur , infertit biliora sunt studieia Dei . IIIud tamen fidelibus d bet esse eertissimum , hune me ex Praedesinaris, i tam non esse ; nam si fuissent ex nobis ait tinas P raedestinatorum . qui de pectore Domini hiberat Boe, semetum mansient titique nobiscum. Profecto at se ad equitis Theologi mentem aCcommodaret S. Doctor , debuisset dicere ; alae Ytim prindesinatum . fuisse ad gratiam mei . aDertim ad perseverantiam
finalem di gloriam ; quo duplex illa praedestinatio
completa & incompleta adstrueretur . At Augustinus , alterum quidem praedestinatum , secus ali rum esse pronunciat r. hunc esse m Praedestinatis ;il Ium non esse . . r6o. Sed argumentum persequamur, atque historici textum & verba referamus, prout leguntur pag.263. n. 2. In margine refert: quid es qua-
179쪽
iatique nobiseum ' Nonne titrique vocati fuerant ,
ct vocantem Ii quuti , aerrique ex impiis justificari ,
per lavacrum re eneratioris utrique renovati l c. Vertim tamen secundum aliam quamdam diser tionem , Mari erant ex nobis . Quae sic Italice vem
tit: Non eran chlamati gIi - , e gli attri Nonas an sexu ato, non eran giustificati , ae insed A ese prima furoris . e non eran renovari e questi
rea. des nostri , cte. Q nae mi issa facit Augustini verba istis interjecta non admodum curo , cum pro fit o -- nostro nec lavea ut , nec adversentur . Sed omniano serte nequeo ab eodem negligi . quae duarum quas ille colligit praede itinationum positionem obliterant : illudque intolerabile est quod ibidem de Augustidio loquens sit it: u suo traleato decla Drasinutione . e principa nente disereo a m mare , ehe la predem dime fa puramente gτα-- ea: ehe disettamente intendesse di quella alia ride, ὸ nia esto . pirese Io scriδὲ contra .i Semipelagi Di, i quali ii principio delia Fede . e det Don --ἐere , voLmano venisse dati' Momo Dis , cte. Quis non sibi suadeat dum haec legir , textura illum e κerptum esse ex libro de Praedel . SS. cum tamen delum pius sit ex lib. de dono perseverantiae Hac fortasse de causa , locum unde deiumpsit indicare
noluit. ' Ἀ1st. At in primis divinat eques Theologus, & ad arbitrium τ' discretionem seu disjunctionem, ita lice reddit: Predestinoione; ibi enim Augustinus, alios praedelli natos vocavit, alios non item. Sed an diamus quid subjiciat ibi immediate S. Doctor: quaenam est tandi m Ma distretio non ait. praedestinatio, prout dicere debuisset, si equitis divinatio subis, siue- Diqiliam by Corale
180쪽
Clamat seriptura divin , o bibeomul auditum. No erant ex eis, quia non erant secundum propositum v earia Noae erant in Chriso eis iι ante conseιluxionem mundi i non eram in eo sortem consequuti; non tranapradolinati secundum propositum ejus qui universa ope tur. A mpit: ad palcem perlustretur hic liber.
ubique praedesinatorum nomen iis dumtaxat ipscribi Comperiemus, qui seeundum propositum vocati sunt ad gloriam . contra. qui ad fidem solummodo sunt Vocati, numquam praedestinatorum titulo insignitos fuisse. visere licebit. Historicus tamen noster enixe obtestatpr. ut hanc suam animadversiopem, seu veririus commeRtum animo jnfigamus; prima 4' auro .
hisogna osservar .ene; nec videtur satiet sibi fecisse quod idem variis in locis jam ioculcasset; quapropter initio hujus decimi libri eamdem 3nim duersonenia rursus inger I, Ni recoquis, ac Iamquam fructum eri sedula di diuturna ioperum .. Augustini lectione cotilectum de ostula ipsa tametsi F. Doctor, nonnisi et clos ad gloriam, inter praedestinatos recensuisset. Δ
4 Non id irco, tamen contendo, . nonia
posse Pr os matum ad sidem vocari ex duobus piis eum , qpem β. Augustjput finali perseverantia minime donori starnix; sed id dumtaxat sustineo, ab A
nuerat jam β. Doctor, Deum pmdestinare ni Maruae ipse facturus est, bona. stilicet cogitationes. dem, perseveran iam fin/lem, gloriam. Ut igitur Historico Theoloso suffragemur , nsen duae soluminmodu, sed rori admirxendae erunt Praedesim. tiones. quot sunt bona quae a Deo proficiscuntur: Pr de sinatione quise Deus fair ipso lib. de Praed. SAcap. Io J ea praescivit, qua fuerat ipse facturus ; non