Clypeus Scoticæ theologiæ contra novos ejus impugnatores, authore p.f. Bartholomæo Durand Antipolensis ... In quinque tomos distributus. Tomus primus quintus Tomus quartus continens tractatus de incarnatione verbi divini, & de sacramentis in communi

발행: 1709년

분량: 490페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

181쪽

Prob. 3. major principalis : Quod personari

litas non potest connaturaliter & de potemtia ordinaria pris are, non potest etiam sacere de potentia absoluta 3, at nulla personali tas quae non si infinita , potest connaturaliter & de potentia ordinaria terminare alienam naturam, ergo nec de absoluta. Minor est evidens: Nam quφlibet personalitas connat raliter est determinata ad terminandam Pr priam naturam , ad quam eo equisur. Maiozautem prob. ex principio generaIE in Philosop.

tradito , quo dicitur hane esse ditarentiam inἀter causam materialem & formatim , maxime

substantialem,qua is est subsistentias & causamessicientem , quod haec potest elavati ad proinducendum estinum supernaturalem , vel Pri cipaliter , si contineatur intra objectum ejus speeificativum , & sit tantum extra Propor tionatum ; vel instrumentaliter , si sit extra ob ' jectum specifieativum, cum tamen non possiet illum producere naturaIiter & secundum pro Priam Virtutem; eausa autem materialia & sese

malis, maxime substantialis, non potest fieelevari; unde propterea in illis non habet Imcum distinctio potentiae ordinariae & extraordinariae , seu naturalis & obedientialis. Et rati est, quia ut causasormalis substantialis, v g. subinsistentia, terminaret naturam quam non potest connaturaliter terminare, deberet necessario recipere aliquam virtutem qua augeretur & elemvaretur virtus terminativa naturalis ; hoc a

tem est impossibile, quia illa virtus elevans non posest esse virtus accidentalis hare enim est incapax elevandi ad substantialiter terminan- dum naturam ) nee etiam substantialis, quia

virtus substantialis reddes personalitatem nat ratem capacem terminandi alienam naturam , esset vera subsistentia, utpote supernaturalis

participatio subsistentiae divinae, eui soli natu rale est posse terminare alienam naturam , S

182쪽

ετο DE INCARNATIONE.

se non una tantum , sed duplex estet subsistentia in eadem persona creata , quod implicat;& destrueretur hypothesis hujus quaestionis, qua quaeritur, an unica subsistentia creata plu-TeS naturas terminare possit 3

Coniam. Si in terminatione subsistentiae haberet loeum distinctio potentiae ordinariae & extraordinariae, naturalis & Obedientialis, seu causae principalis & instrumentalis, vel subsistentia terminando alienam naturam de eotentia Dei absoluta, hoc praestaret ut causa principalis, velut instrumentalis a Deo elevata Non hoc secum dum ; quia sic seret necessarium,quod Deus ipse

ut causa principalis concurreret ad hanc eanis

dem terminarionem , hypostatice informando ut causa principalis illam eamdem naturam; cum effectus & eausalitas causae instrumentalis coninveniant etiam principali.Neque etiam Primum; quia ut causa principalis non potest subsistentia elevari extra suum specificativum ; sic autem est quod specifieativum subsistentiae Angelicat V. g. est natura Angelicat: ergo non poterit subsistentia Angeli elevari ad terminandum in genere

eauis principalis naturam humanam ., Resp. negando'majorem : Tum quia ex minctore , personalitas Verbi divini formaliter sumis pia, & sub conceptu personalitatis, non est se maliter infinita, ut dictum est in tract. de Trinit.

disp. 3. q. q. tamen tarminat naturam humanam , & potest terminare ac sustentare omnes rTum quia unum subjectum terminare potest dependentiam plurium accidentium, quin sit i finitum , ut patet in lacte, in quo sunt dulcedo , albedo &c. quin sit infinitum : & in objecto quod plures visiones terminat, Iicet fit finitum.

Ad T. prob. nego minorem . Ad cujus Prob. nego minorem : Nam una subsistentia continet virtualiter persectionem alterius, quantum requiritur ad complendam naturam, ac reddendam ipsam aptam, ut operationes suas exerceat,

183쪽

DE INCARNATIONE. I r

ae s subsistentia propria assiceretur: nam ex GO-netin ut patet q. 6. una patern i tas finita continet in ratione termini persectiones aliarum paternitatum;cum Per Thom Mas una sum ciar,ut pater ad plures filios reseratur, pluresque filiationes terminet. Adprob. die o,quod subsistentia continet virtualiter alias subsistentias, prout conveniunt in ratione speeifica, quae non est ratio entis , sed ratio subsistentiae seu termini ; quod

non est continere modo illimitato & infinito, cum ratio subsistentiae seu termini non sit unive

salissima, nec ad omnia se extendat, &consequenter nec sit infinita ; v. g. una Paternitas continet virtutem terminativam omnium filiationum in Doctrina Goneti , quia si unus homo esset Pater omnium hominum , unicam

paternitatem haberet in sententia Thomissarum; unum subjectum sustentat accidentia , quae alia subjecta sustentare possunt , tamen non continet alia subjecta in ratione entis universalissimi, sed tantum in ratione subjecti &termini ; ita similiter una subsistentia terminare potest alias naturas, S supplere vices Pr priarum subsistentiarum , quin eas contineat iuratione entis universalissimi,sed tantum in rati ne subsistentiae & termini naturae, quae quidem ratio minime infinita est. Unde confirmatio non valet a non enim requiritur , quod subsistentia contineat speciem & perfectiones essentiales subsistentiarum, ut earum vices supplear, sed sussicit. quod eas contineat in ratione termini, seu incommunicabiIitatis: nam personalitas dia

vina, Angelica & humana, licet specifice di-

si inguantur, tamen in ratione termini prorsus conveniunt: ergo non implicat, quod una su Pleat vices alter us in ratione termini , quineam contineat ; quemadmodum figura quadra ta termi t quantitatem sicut rotunda, quin quadrata contineat rotundam in ratione enti saut figurae.

184쪽

rνου DE INCARNATIONE.

Ad a. prob. nego minorem e quia illa illἰ- .mitatio quae poteretur eX terminatione natu rarum , esset extrinseca: ergo Persona non es.set infinita in subsistendo ; nam si obieetiim

risibile terminaret infinitas visiones, non esset infinitum; ita nee una persona , si infinitas naturas terminaret. Ad prob. ejus distinguo majorem : Subsistentia gaudens vi terminativa &ssistentativa infinita intensive , est infinita in ratione subsistentiae, concedo majorem: Sustentatrva infinita extensive, nego majorem: Diastinguo pariter minorem; Subsistentia personae potentis de se subsistere in naturis infinitis , gauderet ui terminativa & sustentativa infinita , existensive, concedo ; Intensive, nego minorem& consequentiam sv paritatem de virtute eL sectiva & terminativa : nam ex Goneto supra duaest. q. natura non dependet a personalitate

ependentia Bricta & ea hali, sed terminativa quae non est stricta ; unde inquit licet

num S idem a pluribus adaequate depedere non possit, tamen una natura a duobus suppositis dependere potest : ergo licet virtus effectiva quae estectus infinitos causat, sit infinita, non valet tamen inserre ex doctrina Goneti, per ψnalitatem terminantem infinitas naturas, esse in finitam. Praeteret, ex Thomistis relatio termi-viatur ad relativum , & consequenter una re latione similitudinis , unum album terminat rinrationes similitudinis omnium alborum, quin tamen infinita vi terminativa gaudeat: ergo una

subsistentia potest divinitas uniri duabus naturis , imo& infinitis. s essent , quin infinita

sit. Tandem, ut subsistentia sit infinita in ratione subsistentiae, oportet, quod ex vi inten-fiva & naturali, infinitam exigat naturam sustentandam: nam subsistentia absoluta Dei est infinita, quia ex vi propria sustentat naturam

infinitam; non vero quia sustentare potest omnes naturas creatas: ergo licet susistentia creata

185쪽

DE INCARNATIONE; a 3

sustentaret infinitas numero naturaS, non ga

deret intensive vi terminativa infinita, sed tan, tum extensive, sicque non esset infinita in ra,

aione subsistentiae. .. o

, Ad ultimam prob. majoris principalis, nego majorem: Plura enim heri non pollunt de potentia ordinaria, quae tamen de potentia ab duta fiunt: alioquin accidentia sine subjecto

existere non Polsent, nec unum corpus esse ia

pluribus locis,quod est a fide alienum. Ad prob. dico, Philosophum esse intelligendum de est. Etibus per verum influxum producendis ; verum enim est, quod nulla causa materialis vel formalis producere potest estectum a se distinctum,Sextra se existentem, sicut causa essiciens prodiducit, & in hoc distinguebat causam essiciem tem a formali ; non gutem de effectibus formalibus, qui nihil aliud sunt quam ipsaemetcausae

formales communicatae subjecto 3 unde sicut causa essiciens potest producere estectus intra objectum ejus totale contentos , ita pariter causa sermalis potest de potentia absoluta com munieari subjectis intra objectum ejus totale contentis, & in hoc convenit cum causa effeterurer ergo quemadmodum causa essiciens de potentia absoluta producit eflectus quos non Potest producere naturaliter; ita causa formalis potest communieari subjectis quibus communieari non potest naturaliter. Ad rationem, dico

quod subsistentia nullam virtutem reciperet , qua augeretur; nec opus esse ut virtus illa temminativa augeretur, sed terminaret vi propria a divina voluntate essicienter applicata: nam si Deus vellet unire unam & eamdem animam duobus corporibus, non augeret vim animae, sed appliearet animam duobus corporibus.Punctum quod ex natura sua ordinatur ad terminan-idam unicam lineam, terminat omnes illas quae a circumferentia ducuntur ad ipsum, quin au Beatur . Deus ponit unum corpus in duobus to - L . . Η 3 cifis

186쪽

eis, & eorpus nihil intrinsece recipit nec augetur, sed tantum fit praesens duobus locis ; ita

pariter subsistentiacreata,dum alienam naturam terminaret, nihil intrinsece reciperet, nec intensive augeretur, sed uniretur duabus naturis virtute divina. ' . . Ad confirm.dico, quod subsistentἰ a terminando naturam alienam , praestaret hoc ut causa

principalis, sicut dum terminat propriam . Adprob.distinguo antecedens: Subsistentia non potest elevari extra suum specificativum in ratione subsistentiae,& secundum suam naturam, concindo : In ratione termini & supplementi, nego anteeedens S consequentiam: Nam subsistentia Angeliea quae terminaret naturam humanam , esset essentialiter Angelica, & humana terminative seu secundum munus, aut suppletive tantum, ut v. g. persona Verbi, quae in Christo est divina specificative, & humana terminative, extrinsece & secundum munus, cum suppleat vices personalitatis humanae: ergo subsistentia Ang li potest elevari ad terminandum in genere causae principalis naturam hum anam, quin ipsa sit humana specifice, quia substantia non sequitur speciem naturae alienae quam terminat, sed tam tum viees suppositi proprii cujus locum tenet. Dices: Incarnatio Uerbi est opus singularissimum, quia sola persona divina potest terminare

naturam alienam: ergo omnino impossibile est quod persona creata eam terminet --as sumptum, seu Incarnationem elle tale opus , propter rationem assignatam: est enim opus singulare, quia divinis uniuntur humana, & homo fit Deus, ut monet D. Ambrosius lib. I. de Virgin. dicens , Verbum euro factum est , ut earo fleret Deus: quia est opus reparationis nostrae, mirabilius opere creationis mundi, & Propter

alias rationes.

187쪽

DE INCARNATIONE. in

De natura assumptibili , ct

V Isis extremiso motivis unionis hypostatucae , modo examinanda est aliorum extreri. morum possibilitas, seu an alia creatura praeter naturam humanam sit assumptibilis.

An inalibet natura substantialis completa, sit assumptibilis adivina Persena DRo r. Quod natura Angeliea assumptibilis est a persona divina. Tum quia Personalitas Angelica est realiter distincta a natura , sicut personalitas humana: ergo est etiam a s sumptibilis hypostatice a Verbo divino . Tum quia personalitas divina continet virtutem Perinsonalitatis 4ngelicae , sicut continet virtutem personalitatis humanae: ergo. Tum quia tam est in potentia obedientiali natura Angelica, quam humana: ergo tam potuit asi uini illa, quam ista;

iam eniti ait PauluS ad Haebr. a. ..Angelos apprehendis , sed semen es brahae. . . ,

' Dices I. Personalitas in Angelo est indistincta a natura, juxta illud Philos. 7. Metaph. cap. 9. In his quae suns per se, idem est , quod quid est, in id cujus est: ergo in Angelo qui est per se, id est,

iDi iii sed by Cooste

188쪽

sub1iantia separata a materia, idem est natura ae persona. Resp. negando antecedens , ad cujus prob.die 'Pnilosophum per Ly idem est, quod quid est, in id eujus est, non esse intelligenaum de identitate mestatis aut indistinctionis inter hiatutam Angelieam & suppositum , sed de iden litate a dicamenti, quia natura Angelica& suppositum ejusdem, sunt in eodem praedic mento; ad disserentiam eorum quae non sunt per se, quia subjectum in quo sunt, est substanaia quae spectat ad praedicamentum substantiae aecidens spectat ad aliud; ergo philosophus

non identificat suppositum cum natura . Dices a.. Natura Angeliea est incorruptibilis r ergo est inassumptibilis. Resp. negando consequentiam. Tum quia ut assumatur, non

requiritur. corruptio suppositi proprii, sed sus.ficit, quod in primo instanti personali tatis impediatur pullulatio ejusdem . Tum quia Deus potest annihilare personalitatem Angeli; licet enim incorruptibilis sit, tamen non est inan- nihilabilis; alioquin Angelus non esset creatu-xa, quod est falsum. Dico 1. Quod natura irrationalis compIeta potest de potentia Dei absoluta uniri hypost lice Deo, di ab ipso assumi in unitate suppositi. Tum quia suppositum distinguitur a natura

irrationali, ut patet: ergo tam assumptibilis est natura irrationalis, quam humana. Tum quia haee conelusio est certa apud SS.Patres, Gregor. scilicet, Aug. Tertul.8c Theologosν Dises I. EX D.Damas.3. de fide cap. 18. esse est propter πο-xari; sed natura irrationalIs nequit videre Deum, nee ipso frui: ergo nequit hypostatice uniri Personae divinae. Resp. quod esse est propten operari secundum eapaeitatem naturae,nonvexo absolute 3 unde licet natura irrationalis nequeat videre Deum , quoniam est incapax visionis intellectualis, est tamen a Verbo assumptibilis , quia capax est aliarum operationum matextaq

189쪽

DE INCARNATIONE. 477.

Iium quas Christus exercuit. Dises 2. Deus d α ceretur canis , leo&c. quod est indecens: ergo repugnat talis unio . Resp. concedendo ante. cedens ; dicitur enim flagellatus , mortuus&c. diceretur etiam per communicarionem idiomatum, leo&c. nec hoc estet indecens positive, scilicet imperfectum, quia illae denominationes sunt extrinsecae & per communicati nem idiomatum , sed esset indecens tantum ne gative & comparative, seu minus decens esset assumere naturam irrationalem, quam ration lem. Mees 3. Natura irrationalis nequit sanctificari: ergo nec hypostatice uniri Verbo. Resp. distinguendo antecedens : Nequit sanctifiear: sanctitate accidentali, quae fit Per gratiam, eo cedo ; Sanctitate substantiali, seu suppositabili& in ordine ad cultum, qua corpus Christi in

triduo erat sanctum, nego antecedens & conse quentiam 3 quia natura irrationalis sanctifieari

potest suppositabiliter , & in ordine ad euitum , id est , potest suppositati di sustentari supposito

sancto & colendo. - Respondeo iterum eoneedendo anteeedens &negando consequentiam, quia suppositare non est formaliter sanctificare, ut est manifestum rergo licet suppositum divinum sanctificet subsantialiter, non sequitur omne suepositatum , aut suppositabile ab ipso esse sanctificatum ; ad hoc enim requiritur capacitas subiectit, cum aliud sit capax suppositati, & aliud capax sanctificari. Unde natura irrationalis esset sapposit taper suppositum verbi, quia est capax suppositari, & non euet sanctificata, quia non est capax sanctifiearimuia suppositum divinum,dum communicatur alteri, praebet illi solum estectus illos

quorum est capax , S consequenter verbum divinum potuit assumere naturam leonis, v. g. red

dendo eam subsistentem, lieet non redidisset ibiam sanctam nec Personatam.

190쪽

QUI AESTIO II.

An etiam substantia incompleta stpartialis , sit assumptibilisu dioina persona

DIco r. Non implicare materiam eximam assumi ad divinam subsistentiam sine fodima substantiali. Ita Scotistae. Nam quod habet propriam subsistentiam subsistentia Ner bi subsistere potest . Tum quia omnis subsiste tia realiter distinguitur a natura. Tum quia subsistentia divina continet virtutem omnis subsi- septiae creatae: sed materia prima ex se independenter a forma physica, habet subsistentiam& existentiam, ut docent Physici nostri: ergo subsistere potest subsistentia divina ἀObjicit Gonet. Implicat materiam primam existere sine sorma: sed quod implicat exist re, implicat etiam subsistere: ergo implicat m teriam primam subsistere sine forma substantiali , & consequenter implicat, quod sine illa assise matur ad divinam subsistentiam . Minor eum

utraque consequentia patet: Maior autem probari solet a Thomistis in Physica ex eo, quod materia prima est Pura potentia, ideoque esse tialiter improportionata,ut participet actum ultimum , qualis est existentia , nisi mediante

Resp. negando maiorem; quia materia Prima , ut docent Seotistae in Physica, non est pura potentia metaphvsica & objectiva, sed tantam physica & subjectiva. & habet existentiam Propriam & a natura materiς indistinctam: ergo. D νnd , dato & non concesso, quod non habeat existentiam propriam, est tamen eapax subiassendi subsistentia&existentia totius: ergo Uer

bum divinum potest illi subrogare suam subsi

SEARCH

MENU NAVIGATION