장음표시 사용
221쪽
tate. Deinde, ex Thomistis, humanitas est infinite sancta per sanctitatem increatam: ergo nequit per gratiam seu sanctitatem accidentalem
Lanctificari. Tum quia infinito nihil potest addi . Tum quia sanctificari per sanctitatem increatam, & sanctificari per sanctitatem accidentalem & creatam, sunt in eodem sanctitatis ordine respectu humanitatis; sicut compleri per subsistentiam increatam,&complexi per subsistentiam creatam: ergo quemadmodum humanitas per subsistentiam increatam formaliter completa, nequit compleri per creatam ; ita pariter humanitas formaliter & actu sanctificata Per fanctitatem increatam, nequit sanctificari per sanctitatem creatam: sed certum est apud Omnes Theologos, quod sanctificatur per gratiam habitualem: ergo non sanctificatur actu&sormaliter per gratiam unionis 3 sed tantum per sonaliter, quia sanctitas increata substantialiter, formaliter & actu sanctificans, continet sanctit tem creatam seu gratiam habitualem, & sanctificat nobiliori modo: ergo si humanitas Christi sanctifieetur formaliter&actu in ordine ad beatitudinem per sanctitatem superiore seu increatam, superflua est sanctitas creata & inferior . . Prob. 3. Christus quatenus est homo S praedestinatus, convenit univoee eum aliis praedestinatis & sanctis. Tum quia est eorum caput& exemplar, juxta illud ad Rom. auos praese vir , & praedistinavit eonfirmes fieri imaginis FAlii sui. Tum quia est beatus formaliter visione beatifiea ereata, sicut alii sancti & praedestinati sed alii sancti & praedestinati sanctificantur so maliter & actu per gratiam habitualem, &beatificantur per actum visionis beatificae & actum hultionis: ergo Christus est sanctus se maliter per gratiam habitualem, per quam alii
sancti sunt, sicuti est beatus sormaliter per id per quod alii sunt beati, seu per actus visionis α
222쪽
Obj. r. Gonetus: Conc. Francsor. omiti Authoritates D. Thomae) epist. ad Epist. His paniae ait, christus natura unctus, non peν gra riam , quia in illo plene fuit divinitas . Et Cyril. lib. . in Dan. cap. 29. christum unctum esse , non simi alios sanctas ct reges , sed quia Verbum e ro. Item Nazian. orat.36. inquit, Christias die rur propter divinitat em,ea enim unctis es humanitatis, non operatione , ut in chylis eatisis , tingens , sed totius ungentis praesentia, eujus his esse rus es, ut id quod ungit, homo nuncupetur, O quod
nn ιών, Deus fiat. Et ibidem subdit Christum
esse, Divinitate delibutram , hae enim humanitaris tinctis est. Similiter Damasc. lita 1. de imaginibus . Demum Germanus Patriar. Constantinop. dicit Christum esse unctum tamquam Regem & Sacerdotem, unctione incarnationis; ex
quibus loeis sie licet arguere: Apud patres Ec- cIesiae idem est esse unctum ae sanctum formaliter. unde Iustii christi vocantui, juxta illud
Psalm. I 4. 2 olite tangere christos meos r sed
Christus insuantam homo, est substantialiter
unctus a divinitate,quae, ut ait Nazian. Human ratis unctis est: ergo Christus in quantum homo, est substantialiter sanctus per aliquod donum a gratia habituali distinctum. Resp. Concilium per natura non intelligere naturam esse Armalem sanctitatem Christi, sed Christum esse sanctum ab instanti conceptionis, sevi homines dicuntur natura filii irae,
id est, ab instanti conceptionis, non vero Per na turam tamquam per formam; &per D non pergratiam , intelligere Christum non esse sanctum gratis, nec per merum favorem sicut alii sancti, quoniam sanctitas aut gratia sanctificans, Christo erat debita, saltem ex congruentia , ut advertit Boyvinus, quia in illo plena suit divinitas, quae cum nequeat sanctiiteare sormaliter , gratiam sanctificantem exigebat in Christo: ergo ex Concilio , Christi humanitas non est AD
223쪽
In aliter sancta per quid distinctum a gratia habi.
tuali. Ad SS. Patres dico , quod non loquebantur de serma qua Christus est sanctus & unctus, sed de modo S gradu, ac si dixissent Christum non esse sanctum sanctitate positiva , qua sancti operatione transeunt a statu peccati ad statum gratiae ; nec sanctitate mutabili , neque unctum unctione sensibili , veluti Sacerdotes & Reges, sed unctione interna & invisibili;ideoque SS. Patres non dicunt humanitatem Chrim non esse sormaliter sanctam per formam seu gratiam h bitualem, qua nos sancti sumus, sed tantum
non esse sanctam eodem modo, nee eodem gra
du, cum sit fancta per gratiam habitualem a primo instanti conceptionis V ex congruentia Sc. Ad argumentum , dico esse unctum , dupliciter sumi posse, r. in ordine ad cuItum,2. in ordine ad vitam aeternam quae est sanctitas persecta & eo summata: In primo sensuα vasa sacra uncta sunt, B. Virgo uncta suit etiam, crux &eo In secundo
sensu, uncti lane Filii Dei, seu sancti & justi
dumtaxat . Unde esse unctum in primo sensu , non est esse sormaliter sanctum sanctitate,de qua Patres sequuntur: nam si Verbum assumpsisset naturam leonis, illa natura esset uncta, tamen
non esset sancta sermaliter, sicut Patres sunt sancti . Distinguo igitur minorem: Christus in quantam homo , est substantialiter unctuxa divinitate, in ordine ad cultum latriae , concedo ; & sic intelligendus est NaZian. dicens
Divinitas humanitatis tinctio est: Est unctus in ordine ad vitam aeternam , nego minorem &consequentiam ; quia esse unctum in hoe ultimo sensu dumtaxat, idem est apud Patres, ac esse formaliter sanctum, & ordinatum ad vitam aeternam, cujus semen est gratia . Obj. 2. Ex vi gratiae unionis sanctificatur
formaliter humanitas Christi; sed pratia unionis est aliquid substantiale, a gratia habitualidistinctum: ergo humanitas Christi sancti uca-
224쪽
tur formaliter ab aliquo substantiali, distinctoa gratia habituali. Minor Patet . Major Prob. Homo per gratiam habitualem habet, quod sit formaliter sanctus, quia per illam trahi lux adesse divinum, seu ad participationem naturae divinae quae est ipsa sanctitas per ellentiam. x &Filius Dei constituitur, & quia gratia habitua lis habet repusnanti am cum peccato,at hςc tria
multo perfectius conveniunt gratiar unionis rergo per illam humanitas Christi sanctificatur
formaliter. Major patet. Μinor vero suadetur quantum ad singulas partes: In primis enim per
gratiam unionis, humanitas Christi multis perfectiori modo trahitur ad esse divinum , quam Per gratiam habitualem; nam per illam trahitur ad esse divinum in se, per istam vero trahitur adesse divinum solum per participationem . De,n de, Christus ut homo, per gratiam unionis fit nobiliori modo Dei Filius, quam justi per gratiam habitualem;cum per gratiam unionis Christus sit Filius Dei naturalis, & justi per gratiam habitualem, Filii sollim adoptivi constituantur. Item unio hypostatica majorem habet incompossibilitatem cum peccato, quam gratia habitualis: ergo&c. Confirm. Donum in radice continens omnia alia dona ad ordinem gratiae spectantia , reddit subjectum amicabiliter dilectum a Deo, in quo consiliit esse sanctum formaliter; sed
gratia unionis est donum humanitati factum, continens omnia alia dona ad ordinem grariae spectantia, nimirum grariam habitualem, Virtutes, dona, gloriam &e. cum ex vi illius haec omnia humanitati Christi sint debita tergo gratia unionis constituit ratione suihumanitatem Christi sanctam & Deo gratam
formaliter. Res . negando majorem. Ad cu us prob. con-
celsa majori , distinguo minorem: Haec tria iuulto persectius in ordine actus primi S ra-
225쪽
d caliter conveniunt gratiae unionis , quam gratiae habituali, concedo; In ordine actus secundi & formaliter, nego minorem & cons quentiam; quia ut gratia unionis sermaliter sanctificet, oportet, quod trahat animam ad esse divinum, constituat hominem Filium Dei ad ptivum, & habeat repugnantiam eum peccato in ordine actus secundi; at gratia unionis trahit hominem ad Deum Per communicationem idiomatum ob intimam coniunctionem natura creatae cum divina in supposito Verbi; non vero formaliter, ut gratia habitalis: nec constituit hominem Filium Dei naturalem , sed tantum proprium S non extraneum; alias christus inquantum homo reduplicative, esset sermaliter Filius naturalis Dei,quod Gonet. non concedit. Nec opponitur physice&immediate cum peccato . Τum quia ex Goneto non est formatissa ctitas. Tum quia est relatio: ergo non convenit gratiae unionis sanctificare formaliter, licet estectus gratiae habitualis ipsi competant nobiliori modo; cum non sint in eodem ordine, nec in ordine sanctitatis formalis, sed .rantuin inordiis ne sanctitatis personalis, quae fit per communicationem idiomatum, & per conjunctionem sancti cum non sancto; non vero in ordine sanctitatis formalis quae fit per sermam inhaerentems 'denominantem, & formaliter intrinsece constituentem, de qua loquimur, & de qua humanitas Christi est sancta. Ad confirm. distinguo majorem : Donum in radice eontinens alia dona ad ordinem gratiae spectantia, reddit subjectum amicabiliter dilectum a Deo, si sit in subjecto per modum
formae, ipsumque constituat intrinsece dilectum , concedo; Seeus, nego majorem : Nam ideo sanctitas increata sanctificat Deom , quia
inest ipsi intrinsecὰ per modum formae se attributi; & gratia habitualis sanctifieat ani mam , quia inest ipsi intrinsece per modum form
226쪽
me assicientis & perficientis. Unde concessa minori , nego consequentiam 3 quia gratia unionis non est in Christo per modum formae: divinitas enim dieitur de humanitate identice S per communieationem idiomatum:ergo nequit eam sanctifieare se aliter , licet contineat gratiam ha-hitualem & alia dona, cum non insit humanitati per modum Hrmae, ut ad sanctificationem foris malem requiritur ; sed taniam i entice, terminative, extrinsece, & per communicationem idiomatum,quemadmodum infinitas eam infini, tizat, subponaturalitas supernatu resi Eat &e.
Ex dictis , apes I. animam Christi recepisse gratiam in primo instanti conceptionis, ut colligitur ex illo Luc. I. seuod ax se naseetur sanctum, voeabitur Filius De . Inferes et . Gratiam
habitualem non ιequi in Christo ad gratiam
unionis tamquam veram passionem illius, per simplicem quandam di manationem & resultam ii am ; quia unio hypostatica non est principium formale gratiae habitualis . cum habeat eue eercreationem. Inferes 3. Christum in primo instanti eonceptionis ad gratiam habitualem consequendam , per actum liberum se di sposuisse. Tum quia humanitas Christi prius natura fuit suppostat,quanigratia habituali illustrata,
ut dictum est supra. Tum quia,ut ait Gonet. Angeli acce erunt gratiam habituale er propriam dispositionem, & ad eam se praeparaverunt per actum charitatis quem in primo instanti creationis elicuerunt: ergo idem inquit)cum proportione de Christo dicere licebit. Inferes tandem gratiam habitualem Christi esse ejusdem speciei cum nostra. Tum quia caput &membra debent informari sthma ejusdem rationis: ergo cum nos simus membra Christi, habemus cum ipso eamdem specifice gratiam . Tum quia Chris us est nobis similis in omnibus absque peccato : ergo gratia qua est sanctus ,
est ejusdem speciei cum nostra.
227쪽
Tum denique quia gratia habitualis est participatio divinae naturae, cujus consortes nos efficit , ut dictum est in proprio loco: ergo debet esse una speeifice in Christo, qui est Sanctus
Sanctorum& caput praedestinatorum, & in nobis qui sumus ejus membra, eum quibus habet conformitatem in ratione sanctificantis. Antecedens est certum , consequentia etiam patet:nam narura divina est omnino una, ae proinde ipsius
participatio, videlicet gratia habuualis, debet etiam esse una in omnibus Iustis , qui in sacris Paginis vocantur Dii. Irisabis: Ergo Christus non est justus serm liter per gratiam habitualem, nec fanctus, sed per divinitatem, quia est Deus per essentiam , non verd per participationem ut Iusti: Πυε i stantiam: quia Christus est Deus per essentia A ratione substantiae, & naturae divinae fibi communiςatae, & similiter per participationem ratione gratIae habitualis r nec implicat hoc, eum sit Deus & homo simul. Unde anima Christi non potest esse sancta sermaliter per substam tiam & naturam divinam sibi communicatam , quia sanctificari formaliter, est sanctificari per formam intrinsece mexistentem; sed per gratiam habitualem, quae est forma intrinsece existens in anima Christi: Fateor tamen, quod ipsa anima Christi est personaliter sancta per subsistentiam Uerbi, seu quia subsistit in supposito divino, quod cum sit sormaliter, intrinsece & es sentialiter sanctum , sanctificat humanitatem personaliter S sundamentaliter, non autem sor- maliter . Tum quia, ut jam dixi, non est sermarespectu bum nitatis. Tum quia humanitas non
petit sanctifieari sermaliter per subsistentiam increatam, nec per aliquid increatum .
228쪽
Ad quid in Christo gratia habitualis necessaria fuerit λDIeo r. qudd gratia habituat s suit etiam
necessaria in anima Christi, utconnaturaliter actus supernaturales eliceret. Tum quia gratia habitualis, eum a charirate habituali omnino indistincta sit, est principium operandi supernatural iter: ergo ut voluntas Christi eliciat connaturali modo actus supernaturales, indiget gratia quae est principium operandi supernaturaliter. Tum quia anima Christi cum sit entitative naturalis, non est inclinata ad actus su-Pernaturales: ergo ut ad illos inclinetur, illos, que connaturaliter eliciat, indiget principio supernaturali nempe gratia. Dises I. Gratia actualis suffcit, ut anima elevetur connaturaliter ad actus supernaturales, ut patet in actu contritionis a peccatore elicito:
ergo anima Christi non indigebat gratia. habituali. Resp. negando antecedens : Verum etenim est, quod gratia actualis issicit, ut actus supernaturalis fiat; sed non suffcit, ut fiat connaturaliter . Ratio huius rei est, quia nullum principium inclinatur eonnaturaliter ad suum estectum, nisi praeter actualem motionem, inclinetur per aliquam formam in se permanentem, veltesidentem: ergo voluntas Christi, ut actus siu-Pernaturales eliceret connaturaliter, indigebat gratia habituali. . '. Dico x. Quod gratia habitualis necessaria suit in Christo ad merendum connaturali modo Praemium supernaturale ; de potentia tamen absoluta , sine illa praemium sup8maturale Prome reri Potuit. Prob. r. pars: Fraemium supernuturale non potest dari nisi propter actus super
229쪽
naturales, cum praemium & meritum aequaliatatem proportionis servent; axqui actus superis naturalis , qui solus meritorius & dignus est Praemio supernaturali, non potest connaturali
modo produci sine gratia habituali, ut probat
conclusio praecedens: ergo gratia habitualis necessaria sitit in Christo ad merendum eonnaturali modo praemium supernaturale. Prob. 2. pars: Tum quia de potentia absoluta Dei, potest dari meritum de condigno absque gratia habituali: Tum quia ut dictum est in I. tom. intellectus creatus potest divinitus videre Deum sine lumine gloriae: Τum quia Deus potest supplere omnem essicientiam causae secundae; sed gratia est eausa efficiens respectu actus superis naturalis producti: ergo Sc. Dieos 2. Nullus actus humanae voluntatis
Christi potest esse supernaturali praemio dignus, quin sit supernaturaliter vitalis; sed non potest esse sic vitalis sine gratia habituali, quae est primcipium vitalitatis supernaturalis : ergo. Resp. - nego minorem de potentia absoluta: Nam eum viluntas sit potentia vitalis, potest per aliquod auxilium supernaturale extrinsecum adjuvari elevari ad productionem actuum supernatura lium x ut patet in peccatore fideli, qui mediante divino auxilio elicit actus supernaturales, cum
gratia habitualis sit principium intrinsecum &radicate.
Diees iterum: Viso beatisca non potest esse etiam de potentia ab lista sine lumine gloriae: ergo nec actus charitatis sne habitu, seu gratia habituali, quς, ut in proprio loco dictum est, non distinguitur realiter a charitate. antecedens , ut patet ex dictis in tractatu de visione Dei , & eonsequentiam. Vel concesto
antecedente , nego consequentiam & parit
tem: quia viso beatifica est essentialiter permanens & aeterna , ideoque indiget habitu aliquo insui , quo intellectus determinetur
230쪽
ad eliciendum visionis actum: at chamatis actus non est estentialiter permanens: ergo non exigit estentialiter habitum, ita ut non possit elici de Potentia absoluta sine gratia habituali. Hine est quod gratia habitualis suit necessaria animae Chri sti Domini, nedum ut esset formaliter sancta, ut probat quaestio praecedens; sed etiam
ut connaturaliter eliceret actus supernaturales , S ut connaturali modo mererctur praemium si pernaturale apud Deum Patrem.
Ico I. Fuisse in anima Christi Domini omnes virtutes supernaturales & per se insu-sas, exceptis illis quae cum statu beatifico repugnant: unde ex moralibus virtutibus, poeniten'tia fuit in Christo: & ex Nieologicis non fuit fides, nec spes. Proh . I. pars. Tum quia omnis persectio naturalis, aut moralis quae est in beatis , non debuit deesse Christo ; sed virtutes morales quae non repugnant statui beatifico, sunt in beatis: ergo. Tum quia ad gratiam habitualem consequuntur omnes xirtutes; Apud eum, ait Christus de justo , ventemdis, O apud e mmansionem faciemus ; sed gratia habitualis suit persectissima in Christo: ergo & virtutes super,
naturales & infusa , . c. Prob. 2. Pars: PoenItentiae vIrtus eonsistit in actu voluntatis, quo quis vult vindicare peccatum contra Deum commissum, ad compensandam injuriam Deci illatam a cum Poenitereidem sit ac Poenam tenere de peccato commis